Issues
Select Version
Chakkanipātapāḷi
Chakkanipātapāḷi

4. Āsavasuttaṃ

Author: sāsanāre-သာသနာရေး @ IAPT

၅၈။ [ပဉ္စကနိပါတ်စာပိုဒ် (၁၀၇)သီလသုတ်(စာမျက်နှာ-၂၂၅)ကြည့်)] ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ယေ အာသဝါ၊ (ကာမာသဝအစရှိသော) အကြင်အာသဝတရားလေးပါးတို့ကို။ သံဝရာ ၁။ သံဝရာ-၌ ဝစနတ္ထ, အဘိဓေယျတ္ထ, ဝိဘတျတ္ထ။ ။သံဝရတိ ပိဒဟတိ ထကေတီတိ သံဝရော၊ ပိတ်ဖုံးကာဆီးတတ်သော သတိတရား၊ စက္ခုအစရှိသော (စက္ခု အစရှိသော) ဒွါရခြောက်ပေါက်တို့၌ ကိလေသာတို့ ဖြစ်ခွင့်(ဝင်ခွင့်)မရ အောင် ပိတ်ဖုံးကာဆီးတတ်သော သတိတရား၊ ၎င်းကို သတိသံဝရဟု ခေါ်၏။ ၊ ပိတ်ဖုံးကာဆီးတတ်သောသတိတရားဖြင့်။ ပဟာတဗ္ဗာ၊ ပယ်သင့်ပယ်ထိုက်ကုန်၏။ တေ(အာသဝါ)၊ ထိုပယ်ထိုက်သော အာသဝတရားလေးပါးတို့သည်။ သံဝရေန၊ ပိတ်ဖုံးကာဆီးတတ်သော သတိတရားဖြင့်။ ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပြီးကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အာသဝါ၊ တို့ကို။ ပဋိသေဝနာ အဋ္ဌကထာ၌ “လောကုတ္တရာယ ဗောဇ္ဈင်္ဂဘာဝနာယ”ဟု နောက်ပိုင်း၌ဖွင့်၏ထို့ကြောင့် "ဘာဝေတဗ္ဗာတိ ဘာဝနာ၊ ဖြစ်ပွားစေထိုက်သော လောကုတ္တရာဗောဇ္ဈင် တရား”ဟု ဝစနတ္ထပြု။ ၊ (ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍)မှီဝဲသုံးစွဲကြောင်းဉာဏ်ဖြင့်။ ပဟာတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။ တေ(အာသဝါ)၊ တို့သည်။ ပဋိသေဝနာယ၊ (ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍) မှီဝဲသုံးစွဲကြောင်း ဉာဏ်ဖြင့်။ပ။

ယေ အာသဝါ၊ တို့ကို။ အဓိဝါသနာ၊ ချုပ်တည်းသည်းခံကြောင်းဖြစ်သော ခန္တိသံဝရတရားဖြင့်။ ပဟာတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။ တေ(အာသဝါ)၊ တို့သည်။ အဓိ ဝါသနာယ၊ ဖြင့်။ပ။ ပရိဝဇ္ဇနာ၊ ရှောင်ရှားကြောင်းဖြစ်သော သီလသံဝရဖြင့်။ [နောက်၌ အကျယ်ပြလိမ့်မည် ဖြစ်သောကြောင့် ဘာကို ချုပ်တည်းသည်းခံသည်။ ဘာကို ရှောင်ရှားသည်ဟူ၍ ဤနေရာ၌ ဖော်၍ဆိုဖို့ မလိုသေး]။ပ။ ဝိနောဒနာ၊ ထိုးနှက်ပယ်ထုတ်ကြောင်း ဝီရိယသံဝရဖြင့်။ပ။ ဘာဝနာ၊ လောကုတ္တရာဖြစ်သော ဗောဇ္ဈင်္ဂဘာဝနာဖြင့်။ ဝါ၊ ဖြစ်ပွားစေအပ်သော လောကုတ္တရာဗောဇ္ဈင်တရားဖြင့်။ပ။ ["သံဝရာ ပဟာတဗ္ဗာ"ဟူသော ဝါကျ၌ မူလပဏ္ဏာသဋီကာအဖွင့်နှင့်အညီ သ္မာဝိဘတ်ကို အာပြု၍ "သံဝရ"ဟု ရုပ်ပြီး၏။ ပဋိသေ ဝနာ, အဓိဝါသနာ, ပရိဝဇ္ဇနာ, ဝိနောဒနာ ဘာဝနာ-ဟူသော ဣတ္ထိလိင်ရုပ်တို့၌ကား သ္မာဝိဘတ်ကို အာယပြုပြီးနောက် ယကိုချေသည်ဟုကြံ။]

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ကတမေ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။ အာသဝါ၊ အာသဝတို့ကို။ သံဝရာ၊ ပိတ်ဖုံးကာဆီးတတ်သော သတိတရားဖြင့်။ ပဟာတဗ္ဗာ၊ ပယ်သင့်ပယ်ထိုက်ကုန်သနည်း။ (ကတမေ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော) ယေ၊ (ပယ်ထိုက်သော) ယင်းအာသဝတို့ကို။ သံဝရေန၊ ပိတ်ဖုံးကာဆီးတတ်သော သတိတရားဖြင့်။ ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပြီးကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်သနည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဝါ၊ ဤသာသနာတော်က။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ယောနိသော၊ သင့်လျော်သောအကြောင်းအားဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ၊ ဉာဏ်ဖြင့် ဆင်ခြင်သိမြင်၍။ (စက္ခုန္ဒြေစသော ဒွါရပေါက်ကိုမပိတ်ခြင်း၌ အပြစ်ကိုဉာဏ်ဖြင့် ဆင်ခြင် သိမြင်၍) စက္ခုန္ဒြိယသံဝရသံဝုတော (တနည်း) သံခရိ ပိဒဟိ ထကေသီတိ သံဝုတော၊ ပိတ်ဖုံးကာဆီးပြီးသူ-ဟု အတိတ်အနက်ဟောတပစ္စည်းကြံ၍ ဝစနတ္ထပြု၊ ပထမနည်းအတွက် အဋ္ဌကထာ၌ သံဝုတပုဒ်၏ ဝစနတ္ထကို အထူးမဆိုခဲ့၊ ထို့ကြောင့် ပထမနည်း၌ သံဝရတိ ပိဒဟတိ ထကေတီတိ သံဝုတော=ပိတ်ဖုံးကာဆီးသောသူဟူ၍ ရိုးရိုးပစ္စုပ္ပန္နကာလိက ဝစနတ္ထ လည်း ပြုသင့်သည်ဟု ယူဆ၏၊ စက္ခုန္ဒြိယသံဝရံ သံဝုတော စက္ခုန္ဒြိယသံဝရသံဝုတော =စက္ခုဟူသော ဒွါရပေါက်၌ ပိတ်ဆီးတတ်သော သတိဟူသော တံခါးရွက်အပိတ် ကို ပိတ်ပြီးသူ။ ဤဒုတိယနည်းသည် “စက္ခုန္ဒိယသံဝရံ အသံဝုတဿ(သံဝုတဿ)” ဟူသော ဤသုတ်ပါဠိတော်နှင့် တထပ်တည်းကျ၍ ပိုကောင်းသည်ဟု အဋ္ဌကထာ မိန့်သည်။ ၊ စက္ခုန္ဒြေ၌ (ကိလေသာဖြစ်ခွင့်မရအောင်) ပိတ်ဖုံးကာဆီးတတ်သောသတိနှင့်ပြည့်စုံသည်။ ဝါ၊ စက္ခုနြေဟူသော ဒွါရအပေါက်၌ သတိဟူသော တံခါးရွက်အပိတ်ကို ပိတ်ဖုံးကာဆီးပြီးသည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍) ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဟိ၊ စက္ခုန္ဒြိယသံဝရနှင့် ပြည့်စုံခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကား။ ဝါ၊ စက္ခုန္ဒြေဟူသော ဒွါရပေါက်၌ သတိဟူသော တံခါးရွက်ကို ပိတ်ရခြင်း၏အကျိုးကျေးဇူးကား။ ယံ စက္ခုန္ဒြိယသံဝရံ အာသဝါ, ဝိယာတပရိဠာဟာပုဒ်တို့နှင့် တွဲ၍ “ယံ (ယေ) အာသဝါ၊ တို့သည် လည်းကောင်း” စသည်ဖြင့် အနက်ပေးရသော ဒုတိယနည်း၌ကား ပုလ္လိင် ယသဗ္ဗနာမ် ပုဒ်နောင် ပထမာဗဟုဝုစ်ယောဝိဘတ်သက်၍ “ယေဟု ဆိုသင့်လျက် လိင်္ဂဝိပလ္လာသ, ဝစနဝိပလ္လာသနည်းအားဖြင့် နပုလ္လိင်ဧကဝုစ်သို့ ပြောင်း၍ “ယံ”ဟု ဆိုသည်ဟုလည်း ကောင်း, တနည်းအားဖြင့် ယင်းသို့ သဗ္ဗနာမ်ပုဒ်မကြံဘဲ ပစ္စတ္တပုထုဝစနတ္ထ (ပဌမာ ဗဟုဝုစ်အနက်ကို ဟောသော)ယံဟူသော နိပါတ်ပုဒ်ဖြစ်သည်ဟုလည်းကောင်း ဖွင့်သည်။ ၊ အကြင်စက္ခု၌ ပိတ်ဖုံးကာဆီးတတ်သော သတိဟူသော တံခါးရွက်ကို။ အသံဝုတဿ၊ မပိတ်မဆီးဘဲ။ ဝိဟရတော၊ နေသော။ အဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။ ယံ(ယေ) အာသဝါ၊ (ကာမာသဝအစရှိသော) အကြင်အာသဝလေးပါးတို့သည်လည်းကောင်း။ ယံ (ယေ) ပိဃာတ ပရိဠာဟာ စိတ္တံ ဝိဟနန္တီတိ ဝိဃာတာ၊ စိတ်ကို ညှဉ်းဆနှိပ်စက်တတ်ကုန်သော (အပူမီး များ)ဝိဃာတာ ပရိဠာဟာ ဝိဃာတပရိဠာဟာ=စိတ်ကိုညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်တတ်ကုန်သော အပူမီးများ။(တနည်း)သတ္တေ ဝိဟနန္တီတိ ဝိဃာတာ=သတ္တဝါတို့ကို ညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်တတ် သော ကိုယ်စိတ်ဒုက္ခများဝိဃာတာနံ နိဗ္ဗတ္တကာ ဝိဃာတာ=ထိုဒုက္ခတို့ကို ဖြစ်စေ တတ်ကုန်သော(အပူမီးများ)၊ နိဗ္ဗတ္တကပုဒ်အကျေကြံထို့နောက်မှ ဝိဃာတာ ပရိဠာ ဟာ ဝိဃာတပရိဠာဟာ(ကိုယ်စိတ်ဒုက္ခတို့ကို ဖြစ်စေတတ်သော အပူမီးများ)ဟုတွဲ။ ၊ အကြင်စိတ်ကိုညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တတ်သော ကိလေသာအပူမီးနှင့်ယင်းတို့၏ အနာဂတ်အကျိုးဝိပါက်အပူမီးတို့သည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ အကြင်ကိုယ်စိတ်ဆင်းရဲကို ဖြစ်စေတတ်သော ကိလေသာအပူမီးနှင့် ယင်းတို့၏အနာဂတ်အကျိုးဝိပါက် အပူမီးတို့သည်လည်းကောင်း။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျုံ၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။ တံ စက္ခုန္ဒြိယသံဝရံ၊ ထိုစက္ခုနြေ၌ ပိတ်ဖုံးကာဆီးတတ်သော သတိဟူသော တံခါးရွက်ကို။ သံဝုတဿ၊ ပိတ်ဖုံးကာဆီးလျက်။ ဝိဟရတော၊ နေသော။ အဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။ [တနည်း-အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ သန္တာနေ၊ စိတ်အစဉ်၌။] ဧဝံ၊ ဤသို့ပိတ်ဖုံးကာဆီးခြင်းကြောင့်။ တေ အာသဝါ၊ ထိုအာသဝလေးပါးတို့သည်လည်းကောင်း။ တေ ဝိဃာတပရိဠာဟာ၊ ထိုစိတ်ကိုညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တတ်သော ကိလေသာအပူမီးနှင့် ယင်းတို့၏ အနာဂတ်အကျိုးဝိပါက် အပူမီးတို့သည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ လည်းကောင်း။ နဟောန္တိ၊ မဖြစ်တော့ကုန်။
ယောနိသော၊ ဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ၊ ၍။ သောတိန္ဒြိယသံဝရသံဝုတော၊ သောတိန္ဒြေ၌ (ကိလေသာ ဖြစ်ခွင့်မရအောင်) ပိတ်ဖုံးကာဆီးတတ်သောသတိနှင့်ပြည့်စုံသည်။ ဝါ၊ သောတိန္ဒြေဟူသော ဒွါရပေါက်၌သတိဟူသော တံခါးရွက်အပိတ်ကို ပိတ်ဖုံးကာဆီးပြီးသည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍) ဝိဟရတိ၊ နေ၏။ပ။ မနိန္ဒြိယ သံဝရသံဝုတော၊ သည်။ (ဟုတွာ၊ ၍) ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဟိ၊ မနိန္ဒြိယသံဝရနှင့် ပြည့်စုံခြင်း၏အကျိုးကား။ ဝါ၊ ကား။ ယံ မနိန္ဒြိယသံဝရံ၊ အကြင်မနိန္ဒြေ၌ ပိတ်ဖုံးကာဆီးတတ်သောသတိဟူသော တံခါးရွက်ကို။ အသံဝုတဿ၊ ဘဲ။ ဝိဟရတော၊ နေသော။ အဿ၊ မှာ။ ယံ(ယေ)အာသဝါ၊ လည်းကောင်း။ပ။ န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်တော့ကုန်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣမေ အာသဝါ၊ ဤအာသဝတို့ကို။ (စက္ခုဒွါရစသော ဒွါရခြောက်ပေါက်၌ စက္ခုန္ဒြိယသံဝရစသော သတိတံခါးရွက်ခြောက်မျိုးကို မပိတ်ဆို့လျှင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်၍ ပိတ်ဆို့လျှင် မဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော ဤ၂၄-မျိုးသော အာသဝတို့ကို) **၁။ ၂၄-မျိုးသော အာသဝ**။ ။ဒွါရတပေါက်၌ အာသဝ(၄)မျိုးဖြစ်၍ ဒွါရခြောက်ပေါက်၌ အာသဝ(၂၄)မျိုး ဖြစ်သည်။ သံဝရာ၊ ပိတ်ဖုံးကာဆီးတတ်သော သတိတရားဖြင့်။ ပဟာတဗ္ဗာ၊ ပယ်ထိုက်ကုန်၏ဟူ၍။ ယေ၊ (ပယ်ထိုက်သော) ယင်းအာသဝတို့သည်။ သံဝရေန၊ ဖြင့်။ ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပြီးကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကတမေ၊ ကုန်သော။ အာသဝါ၊ အာသဝတို့ကို။ ပဋိသေဝနာ၊ (ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍) မှီဝဲသုံးစွဲကြောင်းဉာဏ်ဖြင့်။ ပဟာတဗ္ဗာ၊ ပယ်သင့် ပယ်ထိုက်ကုန်သနည်း။ (ကတမေ၊ ကုန်သော) ယေ၊ (ပယ်သင့်သော) ယင်းအာသဝတို့သည်။ ပဋိသေဝနာယ၊ (ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍) မှီဝဲသုံးစွဲကြောင်းဉာဏ်ဖြင့်။ ပဟီနာ၊ ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ယောနိသော **၁။ ယောနိသော ပဋိသေဝတိ**။ ။ချမ်း၍ သင်္ကန်းကို ဝတ်ရုံလျှင် အချမ်းကို ကာကွယ်ခြင်းဟူသော အကြောင်းသည်လည်းကောင်း ပူ၍ဝတ်ရုံလျှင် အပူကိုကာကွယ် ခြင်းဟူသော အကြောင်းသည်လည်းကောင်း သင့်လျော်သောအကြောင်း (ယောနိ) မည်၏၊ ထိုအကြောင်းသည်ပင်လျှင် (ဝတ်ရုံခြင်းကြောင့် ရရှိသော)အကျိုးလည်းမည်၏။ ထိုအကျိုးကို ဉာဏ်ဖြင့် ဆင်ခြင်၍ သင်္ကန်းကို ဝတ်ရုံသုံးစွဲ၏ဟူလို။ ၊ သင့်လျော်သောအကြောင်းအားဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ၊ ၍။ စီဝရံ၊ သင်္ကန်းကို။ ပဋိသေဝတိ၊ ဝတ်ရုံသုံးစွဲမှီဝဲ၏။
သီတဿ၊ အအေးကို။ (ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဓာတ်ချောက်ချားခြင်း, အပြင်ပ၌ ဥတုဖောက်ပြန် ပြောင်းလဲခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော အအေးဟူသမျှကို) ယာဝဒေဝ ပဋိဃာတာယ၊ ကာကွယ်ပယ်ရှားခြင်း အကျိုးငှာသာလျှင်။ ဥဏှဿ၊ မီးပူကို။ ယာဝဒေဝ ပဋိဃာတာယ၊ လျှင်။ ခုံသ+မကသ+ဝါတ+အာတပ+သရီသပ+သမ္ဖဿာနံ၊ မှက်ခြင်+လေ နေပူ+မြွေ, ကင်းခြေများစသည်တို့၏ +ကိုက်ခဲ, ထိပါးအတွေ့နှစ်ပါးတို့ကို။ [သရီသပ၊ ကိုယ်ဖြင့်တွားသွားတတ်သော မြွေ ကင်းခြေများ စသည်။] ယာဝဒေဝ ပဋိဃာတာယ၊ လျှင်။ ယာဝဒေဝ ဟိရိကောပီနပဋိစ္ဆာဒနတ္ထံ **၂။ ဟိရိကောပီန**။ ။ဟိရီ၊ အရှက်+ကောပီန=ကွဲကြောင်း(ပျက်စီးကြောင်းကိုယ်အင်္ဂါ၊ (ဖုံးအုပ်မထားလျှင် အရှက်ကွဲကြောင်းဖြစ်သော အင်္ဂါဇာတ်စသည်)၊ ကုပဓာတ် တပစ္စည်း (ဤနပြု)။ ဟိရီ ကုပ္ပတိ ဝိနဿတိ ဧတေနာတိ ဟိရိကောပီနံ။ (တနည်း) ကုပိ အစ္ဆာနေကုပနံ ကု=ဖုံးအုပ်ခြင်း၊ ကုပံ အရဟတီတိ ကောပီနံ =ဖုံးအုပ်ခြင်းကို ထိုက်သောကိုယ်အင်္ဂါကုပပုဒ်နောင် ဤနဏ်ပစ္စည်းသက်ဝုဒ္ဓိပြု၊ ဟိရီယိတဗ္ဗာတိ ဟိရီ=ရှက်ဖွယ်။ ဟိရီ စ သာ ကောပီနံ စာတိ ဟိရိကော ပီနံ=ရှက်ဖွယ်ဖြစ်၍ ဖုံးအုပ်ထားထိုက်သော ကိုယ်အင်္ဂါ။ ၊ (ဖုံးအုပ်မထားလျှင်) အရှက်တရား ကွဲပျက်ပြားကြောင်းဖြစ်သော ကိုယ်အင်္ဂါကို ဖုံးအုပ်ခြင်းအကျိုးငှာသာလျှင်။ ဝါ၊ ရှက်ဖွယ်ဖြစ်၍ဖုံးအုပ်ထားထိုက်သော ကိုယ်အင်္ဂါကို ဖုံးအုပ်ခြင်း အကျိုးငှာသာလျှင်။ (စီဝရံ၊ သင်္ကန်းကို။ ပဋိသေဝတိ၊ ဝတ်ရုံသုံးစွဲမှီဝဲ၏။)
ယောနိသော၊ ဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ၊ ၍။ ပိဏ္ဍပါတံ၊ ဆွမ်းအစရှိသော စားသောက်ဖွယ်ကို။ ပဋိသေဝတိ၊ မှီဝဲ၏။
ဒဝါယ၊ (ကလေးသူငယ်တို့ကဲ့သို့) မြူးတူးပျော်ပါး ကစားခြင်းငှာ။ နေဝ ပဋိသေဝတိ၊ မှီဝဲစားသောက်သည်မဟုတ်။ မဒါယ၊ (လက်ဝှေ့သမား, လက်ပန်းသမား စသည်တို့ကဲ့သို့) ခွန်အားမာန်, ယောက်ျားမာန် စသည်ဖြင့် မာန်တက်ထောင်လွှား ဝင့်ကြွားခြင်းငှာ။ န ပဋိသေဝတိ၊ မှီဝဲစားသောက်သည်မဟုတ်။ မဏ္ဍနာယ၊ (နန်းတော်သူ, ပြည်တန်ဆာမတို့ကဲ့သို့) ကိုယ်လက်အင်္ဂါ ပြည့်ဖြိုးခြင်းငှာ။ န ပဋိသေဝတိ၊ ဟုတ်။ ဝိဘူသနာယ၊ (ဂျွမ်းသမား, ကချေသည်တို့ကဲ့သို့) အရေအဆင်းကြည်လင်ခြင်းငှာ။ န ပဋိသေဝတိ၊ ဟုတ်။ ဣမဿ ကာယဿ၊ ဤခန္ဓာကိုယ်၏။ ယာဝဒေ၀ ဋ္ဌိတိယာ၊ အဆက်မပြတ် ခိုင်မတ်တည်တံ့နေရုံ အကျိုးငှာသာလျှင်။ ယာဝဒေဝ ယာပနာယ၊ ဝိတိန္ဒြေကို မပြတ်မစဲ ဖြစ်မြဲဖြစ်တည်စေရုံ အကျိုးငှာသာလျှင်။ ယာဝဒေဝ ဝိဟိံသူပရတိယာ၊ ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်း ဆင်းရဲကင်းရုံ အကျိုးငှာသာလျှင်။ ယာဝဒေဝ ဗြဟ္မစရိယာနုဂ္ဂဟာယ၊ သာသန, မဂ္ဂ၊ နှစ်ပါးသော အကျင့်မြတ်ကို ချီးမြှောက်နိုင်ရုံ အကျိုးငှာသာလျှင်။ ပဋိသေဝတိ၊ မှီဝဲစားသောက်၏။ (အဟံ၊ ငါသည်) ဣတိ၊ ဤသို့အစာအာဟာရမှီဝဲ စားသောက်ခြင်းဖြင့်။ ပုရာဏံ၊ အဟောင်းဖြစ်သော။ ဝေဒနံ စ၊ ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်း ဆင်းရဲဝေဒနာကိုလည်း။ ပဋိဟင်္ခါမိ၊ ပယ်ရှားတားဆီးအံ့။ နဝံ၊ အသစ်ဖြစ်သော။ ဝေဒနံ စ၊ အတိုင်းအဆမရှိ စားမိခြင်းကြောင့်ဖြစ်သောဆင်းရဲဝေဒနာကိုလည်း။ န ဥပ္ပါဒေဿာမိ၊ မဖြစ်စေအံ့။ မေ၊ ငါ့မှာ။ ယာတြာ စ၊ ဤကိုယ်ခန္ဓာ ရှည်ကြာကာလ မျှတ ဖြစ်တည်နေခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ဣရိယာပုထ်လေးပါး မပျက်ပြားဘဲ ဖြစ်မြဲဖြစ်တည်နေခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အနဝဇ္ဇတာ စ၊ အပြစ်မရှိသူ၏အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ဖာသုဝိဟာရော စ၊ ချမ်းသာစွာနေရခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ **၁။ ဣတိသဒ္ဒါပါသင့်**။ ။ပဋိဟင်္ခါမိဟူသော အမှယောဂ ကြိယာနှင့် မေသဒ္ဒါတို့ ပါနေသောကြောင့် “ဣတိ ပုရာဏဥအစရှိသော ဝါကျတို့သည် “ဣဓ ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခု”မှ ဘိက္ခုကိုယ်တိုင် ဆင်ခြင်၍ မှီဝဲစားသောက်နေပုံ (ပဋိသေဝနာကာရ)ကို ပြသောဝါကျများ ဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် ပဋိသေဝတိကြိယာ၏ ပဋိသေဝနာကာရ ဝါကျများဖြစ်သည်နှင့်လျော်ညီစွာ ထိုဝါကျတို့၏ အဆုံး၌ “ဖာသုဝိဟာရော စာတိ” ဟူ၍ ဣတိသဒ္ဒါပါသင့်၏၊ ဤဆွမ်းပစ္စဝေက္ခဏာပါဠိ၌ နောက်ထပ်အနက်ဖွင့် အမျိုးမျိုးနှင့် ရေးသင့်ဖွယ်ရာတို့ကို တိကနိပါတ်စာပိုဒ် (၁၆) အပဏ္ဏကသုတ်၌ ရေးခဲ့ပြီ။ ၊ ဤသို့ဆင်ခြင်၍။ (ပဋိသေဝတိ၊ မှီဝဲစားသောက်၏။)
ယောနိသော၊ အားဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ၊ ၍။ သေနာသနံ **၂။ သေနနှင့် အာသနမျာ**။ ။သေတိ ဧတ္ထာတိ သေနံ-ဟူသော ဝစနတ္ထနှင့် အညီ အိပ်ရာ(လျောင်းစက်ရာ)ဖြစ်သော ဝိဟာရ(ကျောင်း), အခုယောဂ(တဖက်ရပ် မိုးကျောင်း), ပါသာဒ(ပြာသာဒ်) စသည်နှင့် မဉ္စ(ညောင်စောင်း) အစရှိသောအခင်းကို “သေန”ဟု ခေါ်၏၊ အာသတိ နိသီဒတိ ဧတ္ထာတိ အာသနံ-ဟူသော ဝစနတ္ထနှင့်အညီ ထိုင်နေရာဖြစ်သော ထိုဝိဟာရ, အနုယောဂ စသည်နှင့် ပီဌ(အင်းပျဉ်) သန္တတ(အခြား သော ထိုင်နေရာအခင်း)တို့ကို “အာသန”ဟု ခေါ်၏၊ သေနဉ္စ အာသနဉ္စ သေနာသနံ၊ အိပ်ရာနေရာကျောင်းအခင်း။ ၊ အိပ်ရာနေရာကျောင်းနှင့် အခင်းကို။ ပဋိသေဝတိ၊ မှီဝဲသုံးစွဲ၏။
သီတဿ၊ ကို။ ယာဝဒေဝ ပဋိဃာတာယ၊ သာလျှင်။ပ။ ယာဝဒေဝ ဥတုပရိဿယဝိနောဒနပဋိသလ္လာနာရာမတ္ထံ၊ ဥတုဘေးရန်ကိုပယ်ရှားတားဆီးရုံ, တပါးတည်းကိန်းအောင်းခြင်း၌ ပျော်မွေ့ ချမ်းသာရုံ အကျိုးငှာသာလျှင်။ “ယာဝဒေ၀ ဥတုပရိဿယဝိနောဒနပဋိသလ္လာနာရာမတ္တံ၊ အအေး အပူဥတုနှင့် ခြင်္သေ့ ကျား စသော ထင်ရှားသောဘေးရန်, ရာဂဒေါသ စသော မထင်ရှားသော ဘေးရန်တို့ကို ပယ်ရှားတားဆီးရုံ, အာရုံအမျိုးမျိုးမှ ဖဲခွာရုပ်သိမ်း၍ ကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံ တစ်ခုတည်း၌သာ စိတ်၏ကောင်းစွာ ကပ်ငြိခြင်းဟူသော တပါးတည်း ကိန်းအောင်း ခြင်း၌ ပျော်မွေ့ချမ်းသာရုံ အကျိုးငှာသာလျှင်”ဟူ၍ ရှည်လျားစွာ အနက်ဆိုနိုင်၏။ ပဋိသေဝတိ၊ မှီဝဲသုံးစွဲ၏။
ယောနိသော၊ ဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ၊ ၍။ ဂိလာနပ္ပစ္စယဘေသဇ္ဇပရိက္ခာရံ၊ လူမမာ၏ရောဂါအတွက် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍ အသက်၏ အကာအကွယ်နှင့်အကြောင်း အဆောက်အဦဖြစ်သောဆေးကို။ [ပုဒ်နက်ရှင်းလင်းချက်ကို ဒုကနိပါတ်စာပိုဒ် (၂)ပဓာနသုတ်ကြည့်] ပဋိသေဝတိ၊ ၏။
ဥပ္ပန္နာနံ၊ ဖြစ်ပြီးကုန်သော။ ဝါ၊ ဖြစ်ပြီးသော ဒုက္ခဝေဒနာနှင့်အလားတူကုန်သော။ ၂။ ဥပ္ပန္န ဒုက္ခဝေဒနာ။ ။ဥပ္ပန္န၊ ဖြစ်ပြီးဟုဆိုသော်လည်း တကယ်ဖြစ်ပြီးသော ဒုက္ခဝေဒနာတို့ကို မယူရထိုဖြစ်ပြီးသော ဒုက္ခဝေဒနာတို့သည် သူ့သဘောအတိုင်း ချုပ်ပျောက်သွားသည်ဖြစ်ရကား ဆေးစား၍ တားဆီးကုသနေဖွယ်မလိုထို့ကြောင့် ဖြစ်ပြီးဒုက္ခဝေဒနာနှင့် အလားတူ ဆက်၍ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သော ဒုက္ခဝေဒနာတို့ကို သာလျှင် ဥပွန္နဟု ဆိုရသည်။ ဝေယျာ-ဗာဓိကာနံ၊ ဗျာဗာဓတော ဥပ္ပန္နော ဝေယျာဗာဓိကာ။၊ ၊ ဓာတ်ချောက်ချားခြင်းနှင့် ဓာတ်ချောက်ချားခြင်းအကြောင်းရင်းရှိကုန်သော နူနာစသော အနာရောဂါကြောင့် ဖြစ်ကုန်သော။ ဝေဒနာနံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာတို့ကို။ ယာဝဒေဝ ပဋိဃာတာယ၊ ကာကွယ်ပယ်ရှားရုံအကျိုးငှာသာလျှင်။ ယာဝဒေဝ အဗျာဗဇ္ဈ ပရမတာယ၊ ဆင်းရဲကင်းကွာ ကျန်းမာချမ်းသာခြင်း အတိုင်းအတာ ရှိသည်အဖြစ်တိုင်ရုံအကျိုးငှာသာလျှင်။ ၂။ အဗျာဗန္ဓုပရမတာ။ ။ဝိဝိဓေဟိ အာကာရေဟိ အာဗာဓတီတိ ဗျာဗာဓော၊ ဗျာဗာဓော ဧဝ ဗျာဇံ၊ အမျိုးမျိုးသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့် နှိပ်စက်တတ်သောဒုက္ခ။ နတ္ထိ ဧတ္ထိ ဗျာဗန္တိ အဗျာဗဒ္ဓံ=ဒုက္ခမရှိရာဖြစ်သော သဘောတရား (ဒုက္ခကင်းကွာ ကျန်းမာ ချမ်းသာခြင်း သဘောတရား)အဗျာန္နံ ပရမံ ယဿာတိ အဗျာဗဇ္ဈပရမော =ဆင်းရဲ ကင်းကွာ ကျန်းမာ ချမ်းသာခြင်းဟူသော အတိုင်းအတာ အပိုင်းအခြားရှိသော သူတဿ ဘာဝေါ အဗျာဗဒ္ဓုပရမတာ။ ပဋိသေဝတိ၊ မှီဝဲသုံးစွဲ၏။ (ထိုနောက် ဣတိသဒ္ဒါမလိုဟုယူဆ၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဟိ၊ ဉာဏ်ဖြင့်ဆင်ခြင်၍ မှီဝဲခြင်း၏အကျိုးကျေးဇူးကား။ ယံ၊ အကြင်သင်္ကန်းအစရှိသော ပစ္စည်းလေးပါးတပါးပါးကို။ အပဋိ သေဝတော၊ ဉာဏ်ဖြင့်ဆင်ခြင်၍ မမှီဝဲမသုံးစွဲသော။ အဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။ ယံ(ယေ) အာသဝါ၊ အကြင်အာသဝလေးပါးတို့သည်လည်းကောင်း။ ယံ(ယေ) ဝိဃာတပရိဠာဟာ၊ အကြင်စိတ်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တတ်သော ကိလေသာအပူမီးတို့နှင့် ယင်းတို့၏အနာဂတ်အကျိုးဝိပါက်ဟူသောအပူမီး, အလွန်အကျွံစားခြင်းကြောင့်အသစ်ဖြစ်ပေါ်လာသောဒုက္ခဝေဒနာအပူမီးတို့သည်လည်းကောင်း။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျုံ၊ ဖြစ်ပေါ်လာကုန်ရာ၏။ (တံ၊ ထိုသင်္ကန်းစသော ပစ္စည်းလေးပါး တပါးပါးကို) ပဋိသေဝတော၊ ဉာဏ်ဖြင့်ဆင်ခြင်၍ မှီဝဲသုံးစွဲသော။ အဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။ ဧဝံ၊ ဤသို့ဉာဏ်ဖြင့် ဆင်ခြင်၍မှီဝဲသုံးစွဲခြင်းကြောင့်။ တေ အာသဝါ၊ ထိုအာသာလေးပါးတို့သည်လည်းကောင်း။ တေ ဝိဃာတပရိ ဠာဟာ၊ ထိုစိတ်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တတ်သော ကိလေသာအပူမီးနှင့် ယင်းတို့၏ အနာဂတ်အကျိုးဝိပါက် အပူမီး, အလွန်အကျွံစားခြင်းကြောင့် အသစ်ဖြစ်လာသော ဒုက္ခဝေဒနာအပူမီးတို့သည်လည်းကောင်း။ န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်တော့ကုန်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣမေ အာသဝါ၊ ဤအာသဝတို့ကို။ (ဆွမ်းသင်္ကန်း ကျောင်းဆေး ပစ္စည်းလေးပါးတို့ကို ဉာဏ်ဖြင့်ဆင်ခြင်၍ မမှီဝဲမသုံးစွဲလျှင်ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်၍ ဉာဏ်ဖြင့် ဆင်ခြင်၍ မှီဝဲသုံးစွဲလျှင် မဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော ဤ(၁၆)ပါးသော အာသဝတို့ကို) ပဋိသေဝနာ၊ ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍ မှီဝဲသုံးစွဲကြောင်း ဉာဏ်ဖြင့်။ (ဉာဏ်ဟူသော သံဝရတရားဖြင့်) ပဟာတဗ္ဗာ၊ ပယ်ထိုက်ကုန်၏ဟူ၍။ ယေ၊ (ပယ်ထိုက်သော) ယင်းအာသဝတို့သည်။ ပဋိသေဝနာယ၊ ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍ မှီဝဲသုံးစွဲကြောင်း ဉာဏ်ဖြင့်။ ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပြီးကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ [ပစ္စည်းတပါး၌ အာသဝလေးပါးဖြစ်၍ ပစ္စည်းလေးပါး၌ အာသဝ ၁၆-ပါးဖြစ်သည်။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကတမေ၊ ကုန်သော။ အာသဝါ၊ တို့ကို။ အဓိပ္ပါသနာ၊ ချုပ်တည်းသည်းခံကြောင်း ခန္တိသံဝရဖြင့်။ ပဟာတဗ္ဗာ၊ ပယ်သင့်ပယ်ထိုက်ကုန်သနည်း။ (ကတမေ၊ ကုန်သော) ယေ၊ ယင်းအာသဝတို့သည်။ အမိဝါသနာယ၊ ဖြင့်။ ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပြီးကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ပ။ သီတဿ၊ အအေးကိုလည်းကောင်း။ ဥဏှဿ၊ မီးပူကိုလည်းကောင်း။ ဇိဃစ္ဆာယ၊ ဆာလောင်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ပိပါသာယ၊ ရေငတ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဍံသ...ဿာနံ၊ နှစ်ပါးတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဒုရုတ္တာနံ၊ မကောင်းသဖြင့် ပြောဆိုအပ်ကုန်သော။ ဒုရာဂတာနံ၊ မကောင်းသဖြင့်သောတ ဒွါရသို့ ရောက်လာကုန်သော။ ဝစနပထာနံ၊ စကားဟူသောအကြောင်းတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကိုသိလိုသောသူ, သိစေလိုသောသူတို့၏အကြောင်းဖြစ်သော စကားတို့ကိုလည်းကောင်း။ [စတုက္ကနိပါတ် စာပိုဒ်(၁၁၄) နာဂသုတ်လည်းကြည့်] ခမော၊ သည်းခံနိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥပ္ပန္နာနံ၊ ဖြစ်ပေါ်လာကုန်သော။ သာရီရိကာနံ၊ ခန္ဓာကိုယ်၌ စွဲကပ်နေကုန်သော။ ဒုက္ခာနံ၊ ခက်ခဲသဖြင့်သည်းခံအပ်ကုန်သော။ ဝါ၊ သည်းခံနိုင်ခဲကုန်သော။ တိဗ္ဗာနံ၊ ထူထပ်ကုန်သော။ (အဆက်မပြတ် တရစပ်ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့် ထူထပ်ကုန်သော) ဝါ၊ (ပူပြင်းဆင်းရဲစေခြင်းအားဖြင့်) ကြမ်းကြုတ်ကုန်သော။ ဝါ၊ မချမ်းသာစေတတ်ကုန်သော။ (မချမ်းသာစေတတ်၍ မလိုလားအပ်ကုန်သော) ခရာနံ၊ ကြမ်းတမ်းကုန်သော။ ကဋုကာနံ၊ ထက်မြက်စူးရှကုန်သော။ ဝါ၊ ခါးစပ်သော အရသာနှင့် တူကုန်သော။ အသာတာနံ၊ ချိုသာခံချင်ဖွယ် မကောင်းကုန်သော။ အမနာပါနံ၊ စိတ်နှလုံးကို မတိုးပွားစေတတ်ကုန်သော။ ဝါ၊ မနှစ်မြို့ဖွယ်ဖြစ်ကုန်သော။ ပါဏဟရာနံ၊ အသက်ကို ဆောင်ယူပယ်ရှားနိုင်ကုန်သော။ ဝေဒနာနံ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာတို့ကို။ အဓိဝါသကဇာတိကော၊ သည်းခံတတ်သောသူ၏သဘောရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဟိ၊ သည်းခံခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကား။ ယံ၊ အကြင် သီတဥဏှစသည်ကို။ အနဓိဝါသတော၊ သည်းမခံသော။ အဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။ ယံ(ယေ) အာသဝါ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ ယံ(ယေ) ဝိဃာတပရိဠာဟာ၊ အကြင်စိတ်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တတ်သော ကိလေသာအပူမီးတို့နှင့် ယင်းတို့၏ အနာဂတ်အကျိုးဝိပါက် အပူမီးတို့သည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ လည်းကောင်း။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျုံ၊ ၏။ (တံ၊ ထိုသီတဥဏှစသည်ကို) အဓိဝါသတော၊ သည်းခံသော။ အဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။ ဧဝံ၊ ဤသို့သည်းခံခြင်းကြောင့်။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣမေ အာသဝါ၊ ဤအာသဝတို့ကို။ (သီတဥဏှစသည်ကို သည်းမခံနိုင်လျှင်ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်၍ သည်းခံနိုင်လျှင် မဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော ဤများစွာသော အာသဝတို့ကို) အဓိဝါသနာ၊ ချုပ်တည်းသည်းခံကြောင်း ခန္တိသံဝရဖြင့်။ ပဟာတဗ္ဗာ၊ ပယ်ထိုက်ကုန်၏ဟူ၍။ ယေ၊ (ပယ်ထိုက်သော) ယင်းအာသဝတို့သည်။ပ။ ဟောန္တိ၊ ၏ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကတမေ၊ ကုန်သော။ အာသဝါ၊ တို့ကို။ ပရိဝဇ္ဇနာ၊ ရှောင်းရှားကြောင်း သီလသံဝရဖြင့်။ ပဟာတဗ္ဗာ၊ သနည်း။ပ။

ယောနိသော၊ ဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ၊ ၍။ (ဆင်ကြမ်း မြင်းကြမ်း စသည်ကို ရှောင်ရှားခြင်း၏အကျိုးနှင့် ရွာတွင်းသို့ဝင်ခြင်း၏ အကျိုးစသည်ကို ဉာဏ်ဖြင့် ဆင်ခြင်သိမြင်၍) စက္ခုံ၊ ကြမ်းတမ်းသော။ ဟတ္ထိံ၊ ဆင်ကို။ ပရိဝဇ္ဇေတိ၊ ရှောင်ရှား၏။ စဏ္ဍံ၊ သော။ အဿံ၊ မြင်းကို။ ပရိဝဇ္ဇေတိ၊ ၏။ပ။ ဂေါဏံ၊ နွားကို။ပ။ ကုက္ကုရံ၊ ခွေးကို။။ အဟိ၊ မြွေကိုလည်းကောင်း။ ခါဏုံ၊ သစ်ငုတ်ကိုလည်းကောင်း။ ကဏ္ဋကဋ္ဌာနံ၊ ဆူးရှိရာ အရပ်ကိုလည်းကောင်း။ သောရွှံ့၊ ဝန်းကျင်ပတ်ပတ် ကမ်းပါးပြတ်လျက် နက်ရှိုင်းသော တွင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ ထူးအိုင်ကိုလည်းကောင်း။ ပပါတံ၊ ကမ်းပါးတဖက်ပြတ် ချောက်ကိုလည်းကောင်း။ [သောဏ္ဏော နာမ သမန္တတော ဆိန္နတဋော ဂမ္ဘီရော အာဝါဋော။ ပပါတောတိ ပဗ္ဗတန္တရေ ဝါ ထလန္တရေ ဝါ ဧကတော ဆိန္နော ဟောတိ။ ပါရာဇိကဏ်အဋ္ဌကထာ၊ ဒု-၄၂] စန္ဒနိကံ၊ မစင်ညွန်ပုပ်တွင်းကိုလည်းကောင်း။ (မသန့်ရှင်းသောရေနှင့်ကိုယ်ဝန်အညစ်အကြေးစသည်စွန့်ရာမစင်ညွှန်ပုပ်တွင်းကိုလည်းကောင်း) သြဠိဂလ္လံ၊ ထိုမစင်ညွန်ပုပ်စီးဆင်းရာမြောင်းကိုလည်းကောင်း။ ပရိဝဇ္ဇေတိ၊ ရှောင်ရှား၏။ ယထာရူပေ၊ အကြင်သို့သဘောရှိသော။ အနာသနေ၊ မထိုင်သင့်သောနေရာ၌။ (မာတုဂါမနှင့် တယောက်ချင်းချင်း ထိုင်နေရာဖြစ်၍ အနိယတသိက္ခာပုဒ်၏ အကြောင်းဖြစ်သော ဆိတ်ကွယ်ရာ, နံရံစသည် ဖုံးကွယ်ရာဌာန၌) နိသိန္န၊ ထိုင်နေသောရဟန်းကိုလည်းကောင်း။ ယထာရူပေ၊ သော။ အဂေါစရေ၊ သွားလာဝင်ထွက် မကျက်စားသင့်သော ပြည်တန်ဆာမအထံ စသည်၌။ စရန္တံ၊ သွားလာဝင်ထွက်ကျက်စားသော ရဟန်းကိုလည်းကောင်း။ ယထာရူပေ၊ အကြင်သို့သဘောရှိကုန်သော။ ပါပကေ၊ ယုတ်မာကုန်သော။ မိတ္တေ၊ ဒုဿီလဖြစ်သော မိတ်ဆွေအတုအယောင်တို့ကို။ ဘဇန္တိ၊ မှီဝဲဆက်ဆံသော ရဟန်းကိုလည်းကောင်း။ ဝိညူ၊ ပညာရှိဖြစ်ကုန်သော။ သဗြဟ္မစာရီ၊ သီတင်းသုံးဖော်ရဟန်းတို့သည်။ ပါပကေသု၊ ယုတ်မာကုန်သော။ ဌာနေသု၊ (မေထုန်လွန်ကျူးမှုအစရှိသော) အမှုအပြစ်ရေးရာ ဌာနတို့၌။ ဩကပ္ပေယျုံ၊ ယုံယုံကြည်သတ်မှတ်ဆုံးဖြတ်ကြကုန်ရာ၏။ (အမှန်တကယ် လွန်ကျူးပြီးပြီ၊ လွန်ကျူးလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်သတ်မှတ် ဆုံးဖြတ်ကုန်ရာ၏။)

သော၊ ထိုရဟန်းသည်။ (ထိုအာသဝတို့ကို ပယ်ရှားသော ရဟန်းသည်) တဉ္စ အနာသနံ၊ ထိုမထိုင်သင့်သောနေရာကိုလည်းကောင်း။ တဉ္စ အဂေါစရံ၊ ထိုသွားလာဝင်ထွက်မကျက်စားသင့်သော ပြည့်တန်ဆာမစသည်ကိုလည်းကောင်း။ ပါပကေ၊ ယုတ်မာကုန်သော။ တေ စ မိတ္တေ၊ ထိုဒုဿီလဖြစ်သော မိတ်ဆွေအတုအယောင်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ယောနိသော၊ ဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ၊ ၍။ ပရိဝဇ္ဇေတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဟိ၊ ရှောင်ကြဉ်ရခြင်း၏အကျိုးကား။ ယံ၊ အကြင်ဆင်ကြမ်း မြင်းကြမ်းစသည်ကို။ အပရိဝဇ္ဇယတော၊ မရှောင်ရှားသော။ အဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။ ယံ(ယေ)အာသဝါ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ ယံ(ယေ) ဝိဃာတပရိဠာဟာ၊ အကြင်စိတ်ကိုညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တတ်သော ကိလေသာအပူမီးတို့နှင့် ယင်းတို့၏ အနာဂတ်အကျိုးဝိပါက် အပူမီးတို့သည်လည်းကောင်း။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျုံ၊ ဖြစ်ပေါ်ထာကုန်ရာ၏။ (တံ၊ ထိုဆင်ကြမ်း မြင်းကြမ်း စသည်ကို) ပရိဝဇ္ဇယတော၊ ရှောင်ရှားသော။ အဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။ ဧဝံ၊ ဤသို့ရှောင်ရှားခြင်းကြောင့်။ တေ အာသဝါ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ပ။ ဣမေ အာသဝါ၊ တို့ကို။ (ဆင်ကြမ်း မြင်းကြမ်း စသည်ကို မတိမ်းရှောင်လျှင် ဖြစ်လာနိုင်၍ တိမ်းရှောင်လျှင် မဖြစ်လာနိုင်သော ဤအာသဝတို့ကို) ပရိဝဇ္ဇနာ၊ ရှောင်ကြဉ်ကြောင်းသီလသံဝရဖြင့်။

၁။ ဆင်ကြမ်း မြင်းကြမ်း စသည်မှ ရှောင်ရှားမှုအားလုံး သီလသံဝရ။ ၊ ဤနေရာ၌ ဟောတော်မူအပ်သော ရှောင်ကြဉ်မှုအားလုံးသည် အဘယ်နည်းဖြင့် သီလ သံဝရဖြစ်နိုင်မည်နည်းဟူမူ၊ ဆင်ကြမ်းမြင်းကြမ်း စသည်ကို တိမ်းရှောင်ခြင်းသည် အာစာရသီလဖြစ်၏၊ ဘေးရန်ကင်းကြောင်း ကောင်းမြတ်သော အစဉ်အလာအကျင့် သီလဟု ဆိုလို၏။

ဆိတ်ကွယ်ရာ၌ မာတုဂါမနှင့် တဦးချင်းထိုင်မှုမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း (အနာ သနပရိဝဇ္ဇန)သည် မေထုန်ကာယသံသဂ္ဂစသည်မှ ရှောင်ကြဉ်မှု(အနာစာရပရိဝဇ္ဇန) ဟူသော သီလသံဝရပင် ဖြစ်၏၊ သစ်သီးပေးခြင်း, ပန်းပေးခြင်း စသော မိစ္ဆာဇီဝ (အနာစာရ)မှလည်းကောင်း၊ သွားလာဝင်ထွက် မဆက်ဆံသင့် မကျက်စားသင့်သော ပြည်တန်ဆာမှ မုဆိုး, အပျိုကြီး, ပဏ္ဍုက်, အရက်ဆိုင်, ဘိက္ခုနီဟူသော အဂေါစရမှ လည်းကောင်း ရှောင်ကြဉ်ခြင်းသည် စာရိတ္တသီလ အနေအားဖြင့် သီလ သံဝရ ဖြစ်၏။ ဤသုတ်ဋီကာ၊ ၁၃၀။ ၁၃၁။ မူလပဏ္ဏာသဋီကာ၊ ပ-၁၄၅။

ပဟာတဗ္ဗာ၊ ပယ်ထိုက်ကုန်၏ဟူ၍။ ယေ၊ ယင်းသို့ပယ်ထိုက်သော အာသဝ တို့သည်။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကတမေ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။ အာသဝါ၊ တို့ကို။ ဝိနောဒနာ၊ ထိုးနှက်ပယ်ထုတ်ကြောင်းဒီရိယသံဝရဖြင့်။ ပဟာတဗ္ဗာ၊ နည်း။ (ကတမေ၊ ကုန်သော) ယေ၊ ယင်းသို့ ပယ်ထိုက်သော အာသဝတို့ကို။ ဝိနော ဒနာယ၊ ထိုးနှက်ပယ်ထုတ်ကြောင်း ဝီရိယသံဝရဖြင့်။ ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပြီးကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ယောနိသော၊ ဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ၊ ၍။ (ကာမဝိတက် စသည်တို့၏ အပြစ်ကို စဉ်းစားဆင်ခြင် သိမြင်၍) ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်ပေါ်လာသော။ ကာမဝိတက္ကံ၊ ကာမဝိတက်ကို။ ဝါ၊ ဝတ္ထု၊ ကာမတို့ကို အာရုံပြု၍ဖြစ်သော ကြံစည်တွေးတောမှုကို။ ဝါ၊ ကာမရာဂနှင့်ယှဉ်သော ကြံစည်တွေးတောမှုကို။ နာဓိဝါသေတိ၊ မိမိစိတ်အထက်သို့ တက်စီး၍ မနေစေ။ ဝါ၊ မိမိစိတ်အတွင်း၌ လက်ခံမထား။ ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။ ဝိနော ဒေတိ၊ ထိုးနှက်ပယ်ထုတ်၏။ ဗျန္တီကရောတိ၊ ကင်းသောအဆုံးအပိုင်းအခြားရှိအောင်ပြု၏။ ဝါ၊ ဘင်ခဏမျှပင် မကျန်ရအောင် အပြီးအပြတ် အဆုံးသတ်ပယ်ရှား၏။ အနဘာဝံ၊ ထပ်ကာ ထပ်ကာ မဖြစ်ခြင်းသို့။ ဝါ၊ မတိုးပွားခြင်းသို့။ ဂမေတိ၊ ရောက်စေ၏။ ယောနိသော၊ ဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ၊ ၍။ ဥပ္ပန္နံ၊ သော။ ဗျာပါဒဝိတက္ကံ၊ ဗျာပါဒ ဝိတက်ကို။ ဝါ၊ ဒေါသနှင့်ယှဉ်သောကြံစည်တွေးတောခြင်းကို။ နာဓိဝါသေတိ၊ စေ။ ဝါ၊ ထား။ပ။ ယောနိသော၊ ဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ၊ ၍။ ဥပ္ပန္နံ၊ သော။ ဝိဟိံသာဝိ တက္ကံ၊ ဝိဟိံသာဝိတက်ကို။ ဝါ၊ သတ္တဝါတို့ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ကြောင်း ဒေါသစသော အကုသိုလ်နှင့်ယှဉ်သော ကြံစည်တွေးတောခြင်းကို။ပ။ ပဋိသင်္ခါ၊ ၍။ ဥပ္ပန္နုပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်ပေါ်လာကုန် ဖြစ်ပေါ်လာကုန်သော။ ဝါ၊ ဖြစ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက်, ဖြစ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဖြစ်ကုန်သော။ ပါပကေ၊ ယုတ်မာကုန်သော။ အကုသလေ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ (ကာမဝိတက်စသည် အပါအဝင်ဖြစ်သော ကိုးမျိုးသော ဝိတက်ကြီးဟူသော တရားတို့ကို)။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဟိ၊ ကာမဝိတက်စသည်ကို ပယ်ရှားခြင်း၏အကျိုးကား။ ယံ၊ အကြင်ကာမဝိတက်စသည်ကို။ အဝိနောဒယတော၊ မထိုးနှက် မထုတ်ပယ်သော။ အဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။ ယံ(ယေ) အာသဝါ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ပ။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျုံ၊ ၏။ (တံ၊ ထိုကာမဝိတက်စသည်ကို) ဝိနောဒယတော၊ ထိုးနှက်ပယ်ထုတ်သော။ တဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ထိုးနှက်ပယ်ထုတ်ခြင်းကြောင့်။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣမေ အာသဝါ၊ ဤအာသဝတို့ကို။ (ကာမဝိတက်စသည်ကို မပယ်ရှားလျှင် ဖြစ်လာနိုင်၍ ပယ်ရှားလျှင် မဖြစ်လာနိုင်တော့သော ဤအာသဝတို့ကို) ဝိနောဒနာ၊ ကာမဝိတက်စသည်တို့ကို မိမိသန္တာန်မှ ပယ်ထုတ်ကြောင်းဝီရိယသံဝရဖြင့်။ (ထိုထိုဝိတက်၌ အပြစ်ကို စဉ်းစားဆင်ခြင်သိမြင်သောဉာဏ်နှင့် အတူတကွ တွဲဖက်လျက် ကာမဝိတက်စသည်တို့ကို ပယ်ထုတ်ကြောင်းဝီရိယသံဝရဖြင့်)။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကတမေ၊ ကုန်သော။ အာသဝါ၊ တို့ကို။ ဘာဝနာ၊ လောကုတ္တရာဖြစ်သော ဗောဇ္ဈင်္ဂဘာဝနာဖြင့်။ ဝါ၊ ဖြစ်ပွားစေအပ်သော လောကုတ္တရာ ဗောဇ္ဈင်တရားဖြင့်။ ပဟာတဗ္ဗာ၊ ပယ်ထိုက်ကုန်သနည်း။ (ကတမေ၊ ကုန်သော) ယေ၊ ယင်းသို့ ပယ်ထိုက်သော အာသဝတို့သည်။ ဘာဝနာယ၊ ဖြင့်။ ဝါ၊ ဖြင့်။ ပဟီနာ၊ ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ သနည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ယောနိသော၊ ဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ၊ ဉာဏ်ဖြင့်ဆင်ခြင်သိမြင်၍။ (သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်ကို မဖြစ်ပွားစေခြင်း၌အပြစ်, ဖြစ်ပွားစေခြင်း၌အကျိုးအာနိသင်ကို ဉာဏ်ဖြင့် ဆင်ခြင်သိမြင်၍) သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂံ၊ သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်ကို။ ဝိဝေကနိဿိတံ၊ သင်္ခတတရားအားလုံးကင်းဆိတ်သုဉ်းသော နိဗ္ဗာန်ကို အမှီတကဲပြုနေအောင်။ ဝိရာဂ နိဿိတံ၊ သင်္ခတတရားအားလုံး ပျက်စီးရာနိဗ္ဗာန်ကို အမှီတကဲပြုနေအောင်။ နိရောဓနိဿိတံ၊ သင်္ခတအားလုံး ချုပ်ဆုံးရာနိဗ္ဗာန်ကို အမှီတကဲပြုနေအောင်။ ဝေါသဂ္ဂပရိဏာမိံ ဤ၌ ထိုဝေါသဂ္ဂတပုဒ်တည်းဖြင့် ထိုပရိစ္စာဂဒေါသဂ္ဂ ပက္ခန္ဒနဝေါသဂ္ဂနှစ်မျိုး လုံး သိမ်းကြုံးယူနိုင်အောင် “ဝေါသဂ္ဂေါ စ ဝေါသဂ္ဂေါစ ဝေါသဂ္ဂေါ ဟု ဧကသေသ် ပြု။ ပရိဏမိ ပရိပစ္စတိ ပရိဏာမီ၊ ရင့်ကျက်ပြီးသော အရိယမဂ်၊ ဝါ=ထိုအရိယမဂ် ခဏ၌ဖြစ်သောအရိယမဂ်၌ ပါဝင်ယှဉ်တွဲသော)သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်။ ဝေါသဂ္ဂေန ပရိဏာမီ ဒေါသဂ္ဂပရိဏာမီ=ကိလေသာတို့ကို အကြွင်းမဲ့ ပယ်ဖြတ်စွန့်ပစ်ခြင်း, နိဗ္ဗာန်သို့ ပြေးဝင်ခြင်းအားဖြင့် ရင့်ကျက်ပြီးသော အရိယမဂ်။ ဤဝစနတ္ထနှင့်အညီ “သတိ သမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂီ ဘာဝေတိ ဒေါသဂ္ဂပရိဏာမိ”ဟူသော ပါဠိတော်၏ ဆိုလိုရင်းမှာ “(သတိ သမ္ဗောဇ္ဈင်ကို ဖြစ်ပွားစေရာ၌) ထိုကဲ့သို့ ရင့်ကျက်ပြီးသော အရိယမဂ်အဆင့်သို့ ရောက်အောင် ဖြစ်ပွားစေသည်”ဟု ဆိုလို၏ဓမ္မဝိစယသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂီ ဘာဝေတိ-စသည် ၌လည်း ဤနည်းအတိုင်းပင်။ ၊ ကိလေသာတို့ကိုအကြွင်းမဲ့ ပယ်ဖြတ်စွန့်ပယ်ခြင်း, နိဗ္ဗာန်သို့ ပြေးဝင်ခြင်းအားဖြင့် ရင့်ကျက်ပြီးဖြစ်အောင်။ ဘာဝေတိ၊ ဖြစ်ပွားစေ၏။

ယောနိသော၊ ဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ၊ ၍။ (ဓမ္မဝိစယသမ္ဗောဇ္ဈင်ကို မဖြစ်ပွားစေခြင်း၌ အပြစ်, ဖြစ်ပွားစေခြင်း၌အကျိုးကို ဉာဏ်ဖြင့်ဆင်ခြင်သိမြင်၍) ဓမ္မဝိစယသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂံ၊ ဓမ္မဝိစယသမ္ဗောဇ္ဈင်ကို။ ဝိဝေကနိဿိတံ၊ အောင်။ပ။ ဝေါသဂ္ဂပရိဏာမိ၊ အောင်။ ဘာဝေတိ၊ ၏။ ယောနိသော၊ ဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ၊ ၍။ ဝီရိယသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂံ၊ ဝီရိယသမ္ဗောဇ္ဈင်ကို။ ဝိဝေကနိဿိတံ၊ အောင်။ပ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဟိ၊ ဗောဇ္ဈင်တရားဖြစ်ပွားစေခြင်း၏အကျိုးကား။ ယံ၊ အကြင်ဗောဇ္ဈင်၇-ပါး တပါးပါးကို။ အဘာဝယတော၊ မဖြစ်ပွားစေသော။ အဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။ ယံ(ယေ)အာသဝါ၊ ကိုသည်လည်းကောင်း။ပ။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျုံ၊ ရာ၏။ (တံ၊ ထိုဇောဇ္ဈင်၇-ပါး တပါးပါးကို) ဘာဝယတော၊ ဖြစ်ပွားစေသော။ အဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။ ဧဝံ၊ ဤသို့ဖြစ်ပွားစေခြင်းကြောင့်။ တေ အာသဝါ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ပ။ န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်တော့ကုန်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣမေ အာသဝါ၊ ဤအာသဝတို့ကို။ (ဤလောကုတ္တရာဖြစ်သော ဗောဇ္ဈင်တို့ကိုမဖြစ်ပွားစေလျှင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်၍ ဖြစ်ပွားစေလျှင် မဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော ဤအာသဝတို့ကို) ဘာဝနာ(ဘာဝနာယ)၊ လောကုတ္တရာဖြစ်သော ဗောဇ္ဈင်္ဂဘာဝနာဖြင့်။ ဝါ၊ ဖြစ်ပွားစေအပ်သော လောကုတ္တရာဗောဇ္ဈင်တရားဖြင့်။ ပဟာတဗ္ဗာ၊ ပယ်ထိုက်ကုန်၏ဟူ၍။ ယေ၊ ယင်းသို့ပယ်ထိုက်သော အာသဝတို့သည်။ ဘာဝနာယ၊ လောကုတ္တရာဖြစ်သော ဗောဇ္ဈင်္ဂဘာဝနာဖြင့်။ ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပြီးကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဆဟိ၊ ကုန်သော။ ဣမေဟိ ဓမ္မေဟိ၊ ဤတရားတို့နှင့်။ (အာသဝတို့ကို သံဝရဖြင့် ပယ်ခြင်း, ပဋိသေဝနာဖြင့် ပယ်ခြင်း, အဓိဝါသနာဖြင့်ပယ်ခြင်း အစရှိသောတရားတို့နှင့်)။ပ။
စတုတ္ထံ။