သတ္တတန္တိံ သုမဓုရန္တိ ဣဒံ သတ္တတန္တိံ သုမဓုရံဟူသော ဤဝိမာနဝတ္ထုသည်။ ဂုတ္တိလဝိမာနံ ဂုတ္တိလဝိမာန ဝတ္ထုတည်း။

tassa 这个故事【从属】uppatti 发生,出现【原因状语】【主语】kā

ဘဂဝတိ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ရာဇဂဟေ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌။ ဝိဟရန္တေ နေတော်မူသည်ရှိသော်။ အာယသ္မာ မဟာမောဂ္ဂလ္လာနော အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်သည်။ ဟေဋ္ဌာ အောက်၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်သာလျှင်။ ဒေဝစာရိကံ နတ်ပြည်ဒေသစာရီကို။ စရန္တော ကြွသွားတော်မူသည်ရှိသော်။ တာဝတိံသဘဝနံ တာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့။ ဂန္တွာ ကြွရောက်တော်မူ၍။ တတ္ထ ထိုတာဝတိံသာနတ်ပြည်၌။ ပဋိပါဋိယာ အစဉ်အတိုင်း။ ဌိတေသု တည်ကုန်သော။ ဆတ္တိံသာယ ဝိမာနေသု သုံးဆယ့်ခြောက်ခုသော ဘုံဗိမာန်တို့၌။ ဆတ္တိံသ ဒေဝဓီတရော သုံးကျိပ်ခြောက်ယောက်သောနတ်သမီးတို့ကို။ ပစ္စေကံ အသီးအသီး။ အစ္ဆရာသဟဿပရိဝါရာ နတ်သမီး တစ်ထောင်တစ်ထောင်စီ အခြံအရံရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ မဟတိံ ကြီးကျယ်သော။ ဒိဗ္ဗသမ္ပတ္တိံ နတ်၌ဖြစ်သော စည်းစိမ်ချမ်းသာကို။ အနုဘဝန္တိယော ခံစားသည်တို့ကို။ ဒိသွာ မြင်၍။ တာဟိ ထိုနတ်သမီးတို့ကို။ ပုဗ္ဗေ ရှေးရှေးသော ကိုယ်၏အဖြစ်၌။ ကတကမ္မံ ပြုခဲ့ဘူးသော ကောင်းမှုကံကို။ အဘိက္ကန္တေန ဝဏ္ဏေနာတိအာဒီဟိ အဘိက္ကန္တေနဝဏ္ဏေန ဤသို့အစရှိကုန်သော။ တီဟိ ဂါထာဟိ သုံးဂါထာတို့ဖြင့်။ ပဋိပါဋိယာ အစဉ်အတိုင်း။ ပုစ္ဆိ မေးတော်မူ၏။

tāpi tassa pucchānantaraṃ vatthuttamadāyikā nārī tiādinā byākariṃsu

အထ ထိုနောက်မှ။ ထေရော အရှင်မောဂ္ဂလာန်မထေရ်သည်။ တတော ထိုတာဝတိံသာနတ်ပြည်မှ။ မနုဿလောကံ လူ့ပြည်သို့။ အာဂန္တွာ ကြွတော်မူခဲ့၍။ ဘဂဝတော မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ ထိုအကြောင်းကို။ အာရောစေသိ ကြားလျှောက်၏။

တံ ဝစနံ ထိုစကားကို။ သုတွာ ကြားတော်မူ၍။ ဘဂဝါ မြတ်စွာဘုရားသည်။ မောဂ္ဂလ္လာန မောဂ္ဂလာန်။ တာ ဒေဝတာ ထိုနတ်သမီးတို့သည်။ ကေဝလံ သက်သက်။ တယာ ဧဝ သင်သည်သာလျှင်။ ပုစ္ဆိတာ မေးအပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဧဝံ ဤသို့။ ဗျာကရိံသု ဖြေကြားကုန်သည်ကား။ န မဟုတ်ကုန်သေး။ အထ ခေါ စင်စစ်သော်ကား။ ပုဗ္ဗေ ရှေးအခါ၌။ မယာပိ ငါဘုရားသည်လည်း။ ပုစ္ဆိတာ မေးအပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဧဝမေဝ ဤအတူသာလျှင်။ ဗျာကရိံသု ဖြေကြားဘူးလေကုန်ပြီ။ ဣတိ ဤသို့။ ဝတွာ မိန့်တော်မူ၍။ ထေရေန အရှင်မောဂ္ဂလာန်မထေရ်သည်။ ယာစိတော တောင်းပန်လျှောက်ထားအပ်သည်ဖြစ်၍။ အတီတံ လွန်လေပြီးသော။ အတ္တနော ကိုယ်တော်မြတ်၏။ ဂုတ္တိလာစရိယံ ဂုတ္တိလစောင်းသမားဖြစ်သောအခါ၌အကျင့်ကို။ ကထေသိ ဟောတော်မူ၏။

အတီတေ လွန်လေပြီးသော အခါ၌။ ဗာရာဏသိယံ ဗာရာဏသီပြည်၌။ ဗြဟ္မဒတ္တေ ဗြဟ္မဒတ်မင်းသည်။ ရဇ္ဇံ မင်း၏အဖြစ်ကို။ ကာရေန္တေ ပြုသည်ရှိသော်။ မဟာသတ္တော ဘုရားလောင်းသည်။ ဂန္ဓဗ္ဗကုလေ စောင်းသမားအမျိုး၌။ နိဗ္ဗတ္တိတွာ ဖြစ်၍။ ဂန္ဓဗ္ဗသိပ္ပေ စောင်းအတတ်၌။ ပရိယောဒါတသိပ္ပတာယ ဖြူစင်သော အတတ်ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ တိမ္ဗရုနာ တိမ္ဗရုနတ်မင်းနှင့်။ သဒိသော တူသော။ သဗ္ဗဒိသာသု ခပ်သိမ်းသော အရပ်မျက်နှာတို့၌။ ပါကဋော ထင်ရှားသော။ ပညတော ကျော်စောသော။ နာမေန အမည်အားဖြင့်။ ဂုတ္တိလော နာမ ဂတ္တိလမည်သော။ အာစရိယော ဆရာသည်။ အဟောသိ ဖြစ်ပြီ။

သော ထိုဂုတ္တိလဆရာကြီးသည်။ အန္ဓေ မျက်စိကွယ်ကုန်သော။ ဇိဏ္ဏေ အိုမင်းကြီးရင်ကုန်သော။ မာတာပိတရော မိခင်ဖခင်တို့ကို။ ပေါသေသိ လုပ်ကျွေးမွေးမြူ၏။

တဿ ထိုဂုတ္တိလဆရာကြီး၏။ သိပ္ပနိပ္ဖတ္တိံ စောင်းအတတ်၌အပြီးတိုင်အောင် တတ်လိမ္မာသည်၏အဖြစ်ကို။ သုတွာ ကြား၍။ ဥဇ္ဇေနိဝါသီ ဥဇ္ဇေနီပြည်၌နေသော။ မုသိလော နာမ မူသိလအမည်ရှိသော။ ဂန္ဓဗ္ဗော စောင်းသမားသည်။ ဥပဂန္တွာ ကပ်လာ၍။ တံ ထိုဂုတ္တိလဆရာကို။ ဝန္ဒိတွာ ရှိခိုး၍။ ဧကမန္တံ တင့်အပ်လျှောက်ပတ်သော အရပ်၌။ ဌိတော တည်သည်ရှိသော်။ ကသ္မာ အဘယ်ကြောင့်။ အာဂတော လာသည်။ အသိ ဖြစ်သနည်း။ ဣတိ စ ဤသို့လည်း။ ဝုတ္တေ ဆိုသည်ရှိသော်။ တုမှာကံ သင်တို့၏။ သန္တိကေ အထံ၌။ သိပ္ပံ အတတ်ကို။ ဥဂ္ဂဟေတုံ သင်အံ့သောငှါ။ အာဂတော လာ၏။ ဣတိ ဤသို့။ အာဟ ဆို၏။

ဂုတ္တိလာစရိယော ဂုတ္တိလဆရာသည်။ တံ ထိုမုသိလကို။ ဩလောကေတွာ ကြည့်၍။ လက္ခဏကုသလတာယ လက္ခဏာ၌လိမ္မာသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အယံ ပုရိသော ဤယောက်ျားသည်။ ဝိသမဇ္ဈာသယော မညီမညွတ်သော အဇ္ဈာသယရှိသည်။ ကက္ခဠော ခက်ထန်သည်။ ဖရုသော ကြမ်းကြုတ်သည်။ အကတညူ သူတစ်ပါးတို့၏ ကျေးဇူးကို မသိသည်။ ဘဝိဿတိ ဖြစ်လတ္တံ့။ န သင်္ဂဟေတဗ္ဗော မခြီးမြှောက်အပ်။ ဣတိ ဤသို့နှလုံးပိုက်၍။ သိပ္ပုဂ္ဂဟဏတ္ထံ အတတ်ပညာကို သင်ခြင်းအကျိုးငှါ။ ဩကာသံ အခွင့်ကို။ နာကာသိနအကာသိ မပြု။

သော ထိုမုသိလသည်။ တဿ ထိုဂုတ္တိလ၏။ မာတာပိတရော အမိအဖတို့ကို။ ပယိရုပါသိတွာ ဆည်းကပ်ခစား၍။ တေဟိ ထိုအမိအဖတို့ကို။ ယာစာပေသိ တောင်းပန်စေ၏။

ဂုတ္တိလာစရိယော ဂုတ္တိလဆရာသည်။ မာတာပိတူဟိ အမိအဖတို့သည်။ နိပ္ပီဠိယမာနော နှိပ်စက်အပ်သည်ဖြစ်၍။ ဂရုဝစနံ အလေးအမြတ်ပြုအပ်သော မိဘတို့၏စကားကို။ အလင်္ဃနီယန္တိ မလွန်ကျူးအပ်ဟူ၍။ တဿ ထိုမုသိလအမည်ရှိသော စောင်းသမားအား။ သိပ္ပံ အတတ်ကို။ ပဋ္ဌပေတွာ ဖြစ်စေ၍။ ဝိဂတမစ္ဆရိယတာယစ ကင်းသော မစ္ဆေရရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ကာရုဏိကတာယ စ သနားခြင်း ကရုဏာရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အာစရိယမုဋ္ဌိံ ဆရာ၏ လက်ဆုပ်ကို။ အကတွာ မပြုမူ၍။ အနဝသေသတော အကြွင်းအကျန်မရှိသော အားဖြင့်။ သိပ္ပံ စောင်းအတတ်ကို။ သိက္ခာပေသိ သင်စေ၏။

သောပိ ထိုမုသိလစောင်းသမားသည်လည်း။ မေဓါဝိတာယ စ ပညာရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ပုဗ္ဗေ ရှေး၌။ ကတပရိစယတာယ စ ပြုအပ်သော အလေ့အကျက်ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အကုသီတတာယ စ ပျင်းရိခြင်းမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ န စိရဿေဝ မကြာမြင့်မီပင်လျှင်။ ပရိယောဒါတသိပ္ပေါ ဖြူစင်သောအတတ်ရှိသည်။ ဟုတွာ ဖြစ်၍။ စိန္တေသိ ကြံ၏။ ကိံစိန္တေသိ အဘယ်သို့ ကြံသနည်း။ အယံ ဗာရာဏသီ ဤဗာရာဏသီပြည်သည်။ ဇမ္ဗုဒီပေ ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်း၌။ အဂ္ဂနဂရံ မြတ်သော ပြည်တည်း။ အဟံ ငါသည်။ ဣဓ ဤဗာရာဏသီပြည်၌။ သရာဇိကာယ မင်းနှင့်တကွသော။ ပရိသာယ ပရိတ်သတ်၌။ သိပ္ပံ အတတ်ကို။ ဒဿေယျံ ပြရမူကား။ ယံနူန ကောင်းစွတကား။ ဧဝံ ဤသို့ပြသည်ရှိသော်။ အဟံ ငါသည်။ အာစရိယတောပိ ဆရာဂုတ္တိလထက်လည်း။ ဇမ္ဗုဒီပေ ဇမ္ဗူဒီပါကျွန်း၌။ ပါကဋော ထင်ရှားသည်။ ပညာတော ထင်ပေါ်ကျော်စောသည်။ ဘဝိဿာမိ ဖြစ်အံ့။ ဣတိ ဤသို့။ စိန္တေသိ ကြံ၏။ စိန္တေတွာ ကြံပြီး၍။

သော ထိုမုသိလသည်။ အာစရိယဿ ဆရာအား။ အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ရညော မင်း၏။ ပုရတော ရှေ့တော်၌။ သိပ္ပံ အတတ်ကို။ ဒဿေတုကာမော ပြခြင်းငှါအလိုရှိပါ၏။ မံ အကျွန်ုပ်ကို။ ရာဇာနံ မင်းကြီးကို။ ဒဿေထ ပြပါကုန်လော။ ဣတိ ဤသို့။ အာရောစေသိ ကြားပေ၏။

မဟာသတ္တော ဘုရားလောင်းသည်။ အယံ ဤမုသိလသည်။ မမ ငါ၏။ သန္တိကေ အထံ၌။ ဥဂ္ဂဟိတသိပ္ပေါ သင်အပ်ပြီးသောအတတ်ရှိ၏။ ပတိဋ္ဌံ တည်ရာမှီရာကို။ လဘတု ရပါစေလေ။ ဣတိ ဤသို့။ ကရုဏာယမာနော သနားသည်ဖြစ်၍။ တံ ထိုမုသိလကို။ ရညော မင်းကြီး၏။ သန္တိကံ အထံသို့။ နေတွာ ဆောင်၍။ မဟာရာဇ မင်းကြီး။ မေ အကျွန်ုပ်၏။ အန္တေဝါသိကဿ တပည့်ဖြစ်သော။ ဣမဿ ဤမုသိလ၏။ ဝီဏာယ စောင်း၌။ ပဂုဏတံ လေ့လာသည်၏အဖြစ်ကို။ ပဿ ရှုတော်မူလော။ ဣတိ ဤသို့။ အာဟ လျှောက်ဆို၏။

ရာဇာ မင်းကြီးသည်။ သာဓူ တိ ကောင်းပြီဟူ၍။ ပဋိဿုဏိတွာ ဝန်ခံ၍။ တဿ ထိုမုသိလ၏။ ဝီဏာဝါဒိတသဒ္ဒံ စောင်းတီးသော အသံကို။ သုတွာ ကြား၍။ ပရိတုဋ္ဌော နှစ်သက်သည်ဖြစ်၍။ ဂန္တုကာမံ အရပ်တစ်ပါးသို့သွားလိုသော။ တံ ထိုမုသိလကို။ နိဝါရေတွာ တားမြစ်၍။ မမေဝ ငါ၏သာလျှင်။ သန္တိကေ အထံ၌။ ဝသဟိ နေလော။ အာစရိယဿ ဆရာအား။ ဒိန္နဝရတော ပေးအပ်သော ဆုအဘို့မှ။ ဥပဍ္ဎံ ထက်ဝက်သော အဘို့ကို။ ဒဿာမိ ပေးအံ့။ ဣတိ ဤသို့။ အာဟ ဆို၏။

မုသိလော မုသိလသည်။ အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ အာစရိယတော ဆရာမှ။ နဟာယာမိ မယုတ်မလျော့ပါ။ သမမေဝ ဆရာနှင့်ထပ်တူမျှသော အခကိုသာလျှင်။ ဒေထ ပေးတော်မူပါလော။ ဣတိ ဤသို့။ ဝတွာ လျှောက်တင်၍။ ရညာ မင်းကြီးသည်။ ဧဝံ ဤသို့။ မာဘဏိ မဆိုလင့်။ အာစရိယော နာမ ဆရာမည်သည်ကား။ မဟန္တော ကြီးမြတ်၏။ ဥပဍ္ဎမေဝ ထက်ဝက်သော အဘို့ကိုသာလျှင်။ တုယှံ သင်အား။ ဒဿာမိ ငါပေးအံ့။ ဣတိ ဤသို့။ ဝုတ္တေ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ မမ စ အကျွန်ုပ်၏လည်းကောင်း။ အာစရိယဿ စ ဆရာဂုတ္တိလ၏လည်းကောင်း။ သိပ္ပံ အတတ်ကို။ ပဿထာ ရှုတော်မူစန်းပါလော့။ ဣတိ ဤသို့။ ဝတွာ ဆို၍။ ရာဇဂေဟတော မင်း၏ရွှေနန်းတော်မှ။ နိက္ခမိတွာ ထွက်ခဲ့၍။ ဣတော ဤနေ့မှ။ သတ္တမေ ဒိဝသေ ခုနှစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌။ မမ စ အကျွန်ုပ်၏လည်းကောင်း။ ဂုတ္တိလာစရိယဿ စ ဂုတ္တိလဆရာ၏လည်းကောင်း။ ရာဇင်္ဂဏေ မင်းရင်ပြင်၌။ သိပ္ပဒဿနံ အတတ်ပြခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ ဖြစ်လတ္တံ့။ တံ ထိုအတတ်ပြခြင်းကို။ ပဿိတုကာမာ ရှုကြည့်လိုကုန်သော သူတို့သည်။ ပဿန္တူ ကြည့်ရှုကြကုန်လော။ ဣတိ ဤသို့။ တတ္ထ တတ္ထ ထိုထိုအရပ်သို့။ အာဟိဏ္ဍန္တော လှည့်လည်လျက်။ ဥဂ္ဃေါသေသိ ကြွေးကြော်၏။

မဟာသတ္တော ဘုရားလောင်းသည်။ တံ ထိုကြွေးကြော်သော အသံကို။ သုတွာ ကြား၍။ မယှံ ငါ၏။ သိဿော တပည့်ဖြစ်သော။ အယံ မုသိလော ဤမုသိလသည်။ တရုဏော ပျိုမျစ်၏။ ထာမဝါ ခွန်အားဗလနှင့်ပြည့်စုံ၏။ အဟံ ပန ငါမူကား။ ဇိဏ္ဏော အိုမင်းထိုင်းမှိုင်းပြီ။ ဒုဗ္ဗလော အားခွန်ဗလနည်းပါးပြီ။ ပန စင်စစ်သော်ကား။ မေ ငါ့အား။ ပရာဇယော ရှုံးခြင်းသည်။ ယဒိဘဝေယျ အကယ်၍ဖြစ်ငြားအံ့။ ဧဝံ ဤသို့ရှုံးခဲ့သည်ရှိသော်။ မေ ငါ့အား။ ဇီဝိတာ အသက်ရှင်သော ထက်။ မတံ သေခြင်းသည်။ သေယျံ မြတ်လှစွာ၏။ တသ္မာ ထိုကြောင့်။ အရညံ တောသို့။ ပဝိသိတွာ ဝင်၍။ ဂီဂံ လည်ကို။ ဥဗ္ဗန္ဓိတွာ ကြိုးဖြင့်ဖွဲ့၍။ မရိဿာမိ သေတော့အံ့။ ဣတိ ဤသို့နှလုံးပိုက်၍။ အရညံ တောသို့။ ဂတော သွားသည်ရှိသော်။ မရဏဘယတဇ္ဇိတော သေဘေးမှကြောက်သောကြောင့်။ ပဋိနိဝတ္တိ ပြန်နစ်ခဲ့၏။

ပုန တစ်ဖန်။ မရိတုကာမော သေခြင်းငှါအလိုရှိသည်။ ဟုတွာ ဖြစ်၍။ ဂန္တွာ သွားပြန်၍။ ပုနပိ တစ်ဖန်လည်း။ မရဏဘယေန သေရအံ့သည်မှကြောက်သဖြင့်။ ပဋိနိဝတ္တိ ပြန်နစ်ခဲ့၏။

ဧဝံ ဤသို့။ ဂမနာဂမနံ သွားခြင်း ပြန်ခြင်းကို။ ကရောန္တဿ ပြုသော ဘုရားလောင်းဂတ္တိလ၏။ တံ ဌာနံ ထိုသွားရာအရပ်သည်။ ဝိဂတတိဏံ ကင်းသော မြက်ရှိသည်။ အဟောသိ ဖြစ်၏။

အထ ထိုအခါ၌။ ဒေဝရာဇာ သိကြားနတ်မင်းသည်။ မဟာသတ္တံ ဘုရားလောင်းသို့။ ဥပသင်္ကမိတွာ ချဉ်းကပ်၍။ ဒိဿမာနရူပေါ ထင်မြင်သော အရုပ်အသွင်ရှိသည်ဖြစ်၍။ အာကာသေ ကောင်းကင်၌။ ဌတွာ ရပ်၍။ အာစရိယ ဆရာ။ ကိံ အဘယ်အမှုကို။ ကရောသိ ပြုသနည်း။ ဣတိဧဝံ ဤသို့။ အာဟ ဆို၏။

မဟာသတ္တော ဘုရားလောင်းသည်။

ကောသိယ ကောသိယအနွယ်ဖြစ်သော။ ဒေဝရာဇာ သိကြားမင်း။ အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ မုသိလနာမ မုသိလအမည်ရှိသော။ အန္တေဝါသိကံ တပည့်ကို။ သတ္တတန္တိံ ညို့ခုနှစ်ချောင်းရှိသော။ သုမဓုရံ နှစ်ဆယ့်နှစ်ပါးကုန်သော သုတိအပြားတို့ကို မယုတ်စေသဖြင့် အလွန်သာယာသော အသံရှိသော။ ရာမဏေယျံ အမျှငါးဆယ်သော တီးခြင်းတို့၏ ထင်သည်၏အဖြစ်ကြောင့် နှလုံးမွေ့လျော်ပျော်ဘွယ်ရှိသော။ ဝီဏံ စောင်းကို။ အဝါစယိံ သင့်စေပြီ။

ကောသိယ ကောသိယအနွယ်ဖြစ်သော။ ဒေဝရာဇ သိကြားမင်း။ သော ထိုအကျွန်ုပ်၏ တပည့် မုသိလသည်။ အာစရိယံ ဆရာဖြစ်သော။ မံ အကျွန်ုပ်ကို။ ရင်္ဂမှိ ဗာရာဏသီပြည်ကြီးသခင် မင်းရင်ပြင်၌။ အဝှေတိ လာခဲ့အတတ်ကို ပြလှည့်ဟုခေါ်၏။ တွံ သင်သိကြားမင်းသည်။ မေ အကျွန်ုပ်၏။ သရဏံ ကိုးကွယ်ရာသည်။ ဟောဟိ ဖြစ်ပါလော။

အတ္တနော မိမိ၏။ စိတ္တဒုက္ခံ စိတ်၏ဆင်းရဲခြင်းကို။ ပဝေဒေသိ ပြောကြား၏။

တဿ ထိုဂါထာ၏။ အတ္ထော အနက်ကား။ ဒေဝရာဇ သိကြားနတ်မင်း။ အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ မုသိလံ နာမ မုသိလအမည်ရှိသော။ အန္တေဝါသိကံ တပည့်ကို။ သတ္တန္နံ တန္တီနံ ခုနှစ်ချောင်းကုန်သော စောင်းညို့တို့ကို။ အတ္ထိတာယ စ တီးခြင်းရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဆဇ္ဇာဒိသတ္တဝိဓသရဒီပနတော စ ဆေဇ္ဇအစရှိသော ခုနှစ်ပါးအပြားရှိသော အသံကို ပြတတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ သတ္တတန္တိံ ခုနှစ်ချောင်းသော စောင်းညို့တို့ကို တီးခြင်းရှိသော။ တံ ဝိသယံ ထိုအသံခုနှစ်ပါးလျင် အရာရှိသည်ကို။ ကတွာ ပြု၍။ ယထာရဟံ ထိုက်သည်အားလျော်စွာ။ ဒွါဝီသတိယာ နှစ်ဆယ့်နှစ်ပါးအတိုင်းအရှည်ရှိသော။ သုတိဘေဒါနံ သုတိအပြားတို့၏။ အဟာပနတော မယုတ်ခြင်းကြောင့်။ သုဋ္ဌု အလွန်။ မဓုရံ သာယာသည်တည်း။ ဣတိ ဤသို့။ သုမဓုရံ အလွန်သာယာသည်။ ယထာဓိဂတာနံ ရထိုက်ကုန်သော။ သမပညာသာယ အမျှငါးဆယ်အတိုင်းအရှည်ရှိသော။ မုစ္ဆနာနံ တီးခြင်းတို့၏။ ပရိဗျတ္တတာယ ထင်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သရဿ စ သီခြင်းသံ၏လည်းကောင်း။ ဝီဏာယ စောင်း၏။ သရဿ စ ညို့မှထွက်သော အသံ၏လည်းကောင်း။ အညမညံ အချင်းချင်း။ သံသန္ဒနေန မယုတ်မလွန်နှီးနှောသဖြင့်။ သုဏန္တာနံ နာကုန်သောသူတို့၏။ အတိဝိယ အလွန်လျှင်။ မနောရမဘာဝတော နှစ်လုံးမွေ့လျော်ဘွယ်ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ရာမဏေယျံ နှလုံးမွေ့လျော်နာပျော်ဘွယ်ရှိသော။ သရဂတာဒိဝိဘာဂတော သရဂတအစရှိသော အပြားအားဖြင့်လေးပါး အပြားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ဂန္ဓဗ္ဗံ စောင်းတီးခြင်းကို။ အဟာပေတွာ မယုတ်စေမူ၍။ ဂန္ဓဗ္ဗသိပ္ပံ စောင်းအတတ်ကို။ အဝါစယိန္တိ အဝါစယိံဟူသည်ကား။ ဝါစေသိံ သင်စေပြီ။ ဥဂ္ဂဏှာပေသိံ သိက္ခာပေသိံ သင်စေပြီ။

သော မုသိလော ထိုမုသိလသည်။ အန္တေဝါသီ သမာနော တပည့်ဖြစ်ပါလျက်။ အတ္တနော မိမိ၏။ အာစရိယံ ဆရာဖြစ်သော။ မံ အကျွန်ုပ်ကို။ ရင်္ဂမှိ ရင်္ဂမဏ္ဍလေ ပွဲသဘင်အစုအဝေး၌။ အဝှေတီတိ အဝှေတိဟူသည်ကား။ သာရမ္ဘဝသေန ချုတ်ချယ်သည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ အတ္တနော မိမိ၏။ ဝိသေသံ အထူးကို။ ဒဿေတုံ ပြခြင်းငှါ။ သင်္ဃဋ္ဋိယတိ ထိပါးတိုက်ခိုင်၍ပြောဆို၏။ ဧဟိ လာလှည့်။ သိပ္ပံ အတတ်ကို။ ဒဿေဟိ ပြလော။ ဣတိ ဤသို့။ မံ အကျွန်ုပ်ကို။ အာစိက္ခိ ပြောကြား၏။ ကောသိယ ကောသိယအနွယ်ဖြစ်သော။ ဒေဝရာဇ သိကြားမင်း။ တွံ သင်သိကြားမင်းသည်။ တဿမေ ထိုအကျွန်ုပ်၏။ အဝဿယော ကိုးကွယ်မှီခိုရာသည်။ ဟောဟိ ဖြစ်တော်မူပါလော။ ဣတိ ဤသို့။ အာဟ ဆို၏။

တံ ဝစနံ ထိုစကားကို။ သုတွာ ကြား၍။ သက္ကော ဒေဝရာဇာ သိကြားနတ်မင်းသည်။ အာစရိယ ဆရာဂုတ္တိလစောင်းသမား။ မာ ဘာယိ မကြောက်လင့်။ အဟံ ငါသည်။ တေ သင်၏။ သရဏံ ကိုးကွယ်ရာသည်။ ပရာယဏံ လည်းလျောင်းရာသည်။ ဟောမိ ဖြစ်အံ့။ ဣတိ ဤသို့။ ဒဿေန္တော ပြလိုသည်ဖြစ်၍။

အာစရိယ ဆရာဂုတ္တိလ။ အဟံ ငါသည်။ တေ သင်၏။ သရဏံ ကိုးကွယ်ရာသည်။ ဟောမိ ဖြစ်အံ့။ အဟံ ငါသည်။ အာစရိယပူဇကော ဆရာသမားတို့အား ပူဇော်တတ်သော သူတည်း။

အာစရိယ ဆရာဂတ္တိလ။ တံ သင့်ကို။ သိဿော တပည့်ဖြစ်သော မုသိလသည်။ န ဇယိဿတိ မနိုင်လတ္တံ့။ သိဿံ တပည့်ဖြစ်သော မုသိလသည်။ တွံဧဝ သင်သည်သာလျှင်။ ဇေဿတိ နိုင်လတ္တံ့။

အာဟ ဆိုပြီ။

ဒေဝရညော နတ်တို့၏မင်းဖြစ်သော။ သက္ကဿ သိကြားမင်း၏။ ပုရိမတ္တဘာဝေ ရှေးသော ကိုယ်၏အဖြစ်၌။ မဟာသတ္တော ဘုရားလောင်းသည်။ အာစရိယော ဆရာသည်။ အဟောသိကိရ ဖြစ်သတတ်။

တေန ထိုကြောင့်။ အဟမာစရိယပူဇကော တိ အဟမာစရိယ ပူဇကောဟူ၍။ အာဟ ဆို၏။

အဟံ ငါသည်။ အာစရိယာနံ ဆရာသမားတို့အား။ ပူဇကော ပူဇော်တတ်သည်တည်း။ မုသိလော ဝိယ မုသိလကဲ့သို့။ ယုဂဂ္ဂါဟီ ကိုယ်နှင့်အန်တုပြိုင်ဘက်မူတတ်သောသူသည်။ န မဟုတ်။ မာဒိသေသု ငါတို့ကဲ့သို့သော သဘောရှိကုန်သော။ အန္တေဝါသိကေသု တပည့်တို့သည်။ ဌိတေသု ထင်ရှားကုန်သည်ရှိသော်။ တာဒိသဿ သင်တို့ကဲ့သို့သောသဘောရှိသော။ အာစရိယဿ ဆရာအား။ ပရာဇယော ရှုံးခြင်းသည်။ ကထံ အဘယ်ကြောင့်။ သိယာ ဖြစ်ရာအံ့နည်း။ တသ္မာ ထိုကြောင့်။ သိဿော တပည့်မုသိလသည်။ တံ သင့်ကို။ န ဇယိဿတိ မနိုင်လတ္တံ့။ အာစရိယ ဆရာ။ အညဒတ္ထု စင်စစ်။ သိဿံ တပည့်ဖြစ်သော။ မုသိလံ မုသိလကို။ တွမေဝ သင်သည်သာလျှင်။ ဇယိဿသိ နိုင်လတ္တံ့။ သိသော ပန တပည့်မုသိလသည်ကား။ ပရာဇိတော ပိ ရှုံးသည်ဖြစ်၍လည်း။ ဝိနာသံ ပျက်စီးခြင်းသို့။ ပါပုဏိဿတိ ရောက်လတ္တံ့။ ဣတိအယံ ဤသည်ကား။ အဓိပ္ပါယော အဓိပ္ပါယ်တည်း။

ဧဝဉ္စ ပန ဤသို့သော စကားကိုလည်း။ ဝတွာ ဆိုပြီး၍။ အဟံ ငါသည်။ သတ္တမေ ဒိဝသေ ခုနှစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌။ သာကစ္ဆာမဏ္ဍလံ တကွပြောဆိုကြရာဖြစ်သော သဘင်အစည်းအဝေးသို့။ အာဂမိဿာမိ လာခဲ့အံ့။ တုမှေ သင်တို့သည်။ ဝိဿဋ္ဌာ လွတ်လွတ်။ ဝါဒေထ တီးကုန်လော။ ဣတိ ဤသို့။ သမဿာသေတွာ နှစ်သိမ့်စေ၍။ ဂတော သွားလေ၏။

သတ္တမေ ပန ဒိဝသေ ခုနှစ်ရက်မြောက်သော နေ့၌ကား။ ရာဇာ မင်းကြီးသည်။ သပရိဝါရော အခြံအရံနှင့်တကွ။ ရာဇသဘာယံ မင်းပွဲသဘင်၌။ နိသီဒိ ထိုင်နေ၏။

ဂုတ္တိလာစရိယော စ ဂုတ္တိလဆရာသည်လည်းကောင်း။ မုသိလော စ မုသိလသည်လည်းကောင်း။ သိပ္ပဒဿနသဇ္ဇာ အတတ်ကို ပြအံ့သော အစီအရင်ရှိကုန်သည်။ ဟုတွာ ဖြစ်ကုန်၍။ ဥပသင်္ကမိတွာ ကပ်ကုန်၍။ ရာဇာနံ မင်းကြီးကို။ ဝန္ဒိတွာ ရှိခိုးကုန်၍။ အတ္တနော အတ္တနော မိမိ မိမိ၏။ လဒ္ဓါသနေ ရသောနေရာ၌။ နိသီဒိတွာ ထိုင်နေကုန်၍။ ဝီဏာ စောင်းတို့ကို။ ဝါဒယိံသု တီးကုန်၏။

သက္ကော စ သိကြားမင်းသည်လည်း။ အာဂန္တွာ လာလတ်၍။ အန္တလိက္ခေ ကောင်းကင်၌။ အဋ္ဌာသိ တည်၏။

တံ ထိုသိကြားမင်းကို။ မဟာသတ္တောဝ ဘုရားလောင်းသည်သာလျှင်။ ပဿတိ မြင်ရ၏။ ဣတရေ ပန ဘုရားလောင်းမှတစ်ပါးကုန်သော သူတို့သည်ကား။ န ပဿန္တိ မမြင်ကုန်။

ပရိသာ ပရိတ်သတ်တို့သည်။ ဒွိန္နမ္ပိ နှစ်ယောက်ကုန်သော ဆရာတပည့်တို့၏လည်း။ ဝါဒနေ တီးခြင်း၌။ သမစိတ္တာ ထပ်တူထပ်မျှသော စိတ်ရှိသည်။ အဟောသိ ဖြစ်၏။

သက္ကော သိကြားမင်းသည်။ ဂုတ္တိလံ ဂုတ္တိလဆရာကို။ ဧကံ တန္တိံ တစ်ချောင်းသော ညို့ကို။ ဆိန္ဒ ဖြတ်လော။ ဣတိ ဤသို့။ အာဟ ဆို၏။

ဝီဏာယ စောင်း၏။ တန္တိယာ တစ်ချောင်းသောညို့ကို။ ဆိန္နာယပိ ဖြတ်သော်လည်း။ တထေဝ ထိုမဖြတ်သေးသော ညို့ရှိသော စောင်း၏အတူသာလျှင်။ မဓုရနိဂ္ဃေါသာ ချိုသာသောအသံရှိသည်။ အဟောသိ ဖြစ်၏။

ဧဝံ ဤအတူ။ ဒုတိယံ နှစ်ခုမြောက်သော စောင်းညို့ကို။ တတိယ သုံးခုမြောက်သော စောင်းညို့ကို။ စတုတ္ထံ လေးခုမြောက်သော စောင်းညို့ကို။ ပဉ္စမံ ငါးခုမြောက်သော စောင်းညို့ကို။ ဆဋ္ဌံ ခြောက်ခုမြောက်သော စောင်းညို့ကို။ သတ္တမံ ခုနှစ်ခုမြောက်သော စောင်းညို့ကို။ ဆိန္ဒ ဖြတ်လော။ ဣတိ ဤသို့။ အာဟ ဆို၏။ တာသု ထိုစောင်းညို့တို့ကို။ ဆိန္နာသုပိ ဖြတ်ကုန်သော်လည်း။ ဝီဏာ စောင်းသည်။ မဓုရနိဂ္ဃေါသာဝ အလွန်သာယာနာပျော်ဘွယ်ရှိသော အသံရှိသည်သာလျှင်။ အဟောသိ ဖြစ်၏။

တံ သဒ္ဒံ ထိုစောင်းသံကို။ သုတွာ ကြား၍။ မုသိလော မုသိလသည်။ ပရာဇိတဘူတရူပေါ ရှုံးခြင်းသို့ရောက်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။ ပတ္တက္ခန္ဓေါ လည်ငိုက်ဆိုက်။ အဟောသိ ဖြစ်၏။ ပရိသာ ပရိတ်သတ်တို့သည်။ ဟဋ္ဌတုဋ္ဌာ ရွှင်လမ်းနှစ်သက်သော စိတ်ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ စေလုက္ခေပေ ပုဆိုးဉီးရစ်မြှောက်ပြစ်သည်တို့ကို။ ကရောန္တိ ပြုကုန်၏။ ဂုတ္တိလဿ ဂုတ္တိလဆရာအား။ သာဓုကာရံ ကောင်းခြီးကို။ အဒါသိ ပေး၏။

ရာဇာ မင်းကြီးသည်။ မုသိလံ မုသိလကို။ သဘာယ ပွဲသဘင်မှ။ နီဟရာပေသိ နှင်ထုတ်စေ၏။ မဟာဇနော လူများအပေါင်းသည်။ လေဍ္ဍုဒဏ္ဍာဒီဟိ အုတ်ခဲနှင်တံစသည်တို့ဖြင့်။ ပဟရန္တော ပုတ်ခတ်သည်ဖြစ်၍။ မုသိလံ မူသိလကို။ တတ္ထေ ထိုအရပ်၌ပင်လျှင်။ ဇီဝိတက္ခယံ အသက်၏ကုန်ခြင်းသို့။ ပါပေသိ ရောက်စေ၏။

သက္ကော ဒေဝါနမိန္ဒေါ သိကြားနတ်မင်းသည်။ မဟာပုရိသေန ဘုရားလောင်းနှင့်။ သဒ္ဓိံ တကွ။ သမ္မောဒနံ ဝမ်းမြောက်ကြောင်းဖြစ်သော စကားကို။ ကတွာ ပြောဆို၍။ ဒေဝလောကမေဝ မိမိနေရာ တာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့သာလျှင်။ ဂတော ပြန်သွားလေ၏။

တံ ထိုသိကြားမင်းကို။ ဒေဝတာ နတ်တို့သည်။ မဟာရာဇ မင်းမြတ်။ ကုဟိံ အဘယ်အရပ်သို့။ ဂတာ ကြွသွားကုန်သည်။ အတ္ထ ဖြစ်ကုန်သနည်း။ ဣတိ ဤသို့။ ပုစ္ဆိတွာ မေးသောကြောင့်။ တံ ပဝတ္တိံ ထိုလူ့ပြည်သို့ သွားခြင်း၏အကြောင်းကို။ ဝတွာ ပြောဆို၍။ သုတွာ ကြားသောကြောင့်။ မဟာရာဇ မင်းမြတ်။ မယံ အကျွန်ုပ်တို့သည်။ ဂုတ္တိလာစရိယံ ဂုတ္တိလဆရာကို။ ပဿိဿာမ ဖူးမြင်ပါလိုကုန်၏။ သာဓု တောင်းပန်ပါကုန်၏။ တံ ထိုဂုတ္တိလဆရာကို။ ဣဓ ဤတာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့။ နေတွာ ဆောင်၍။ နော အကျွန်ုပ်တို့အား။ ဒဿေဟိ ပြတော်မူပါလော။ ဣတိ ဤသို့။ အာဟံသု ဆိုကုန်၏။

သက္ကော သိကြားမင်းသည်။ ဒေဝတာနံ နတ်တို့၏။ ဝစနံ စကားကို။ သုတွာ ကြား၍။ မာတလိံ မာတလိနတ်သားကို။ ဂစ္ဆ သွားချေ။ ဝေဇယန္တရထေန ဝေဇယန္တာရထားဖြင့်။ အမှာကံ ငါတို့၏။ ဂုတ္တိလာစရိယံ ဂတ္တိလဆရာကြီးကို။ အာနေဟိ ဆောင်ပါချေ။ ဒေဝတာ နတ်တို့သည်။ တံ ထိုဂတ္တိလဆရာကို။ ဒဿနကာမာ မြင်ခြင်းငှါအလိုရှိကုန်၏။ ဣတိ ဤသို့။ အာဏာပေသိ စေလိုက်၏။ သော ထိုမာတလိနတ်သားသည်။ တထာ ထိုသိကြားမင်းဆိုတိုင်း။ အကာသိ ပြုပေ၏။

သက္ကော သိကြားမင်းသည်။ မဟာသတ္တေန ဘုရားလောင်းနှင့်။ သဒ္ဓိံ တကွ။ သမ္မောဒနီယံ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ပြောဟောအပ်သောစကားကို။ ကတွာ ပြောဟော၍။ အာစရိယ ဆရာဂတ္တိလ။ ဝီဏံ စောင်းကို။ ဝါဒယ တီးလော။ ဒေဝတာ နတ်တို့သည်။ သောတုကာမာ နာခြင်းငှါအလိုရှိကုန်၏။ ဣတိဧဝံ ဤသို့။ အာဟ ဆို၏။

မယံ အကျွန်ုပ်တို့သည်ကား။ သိပ္ပူပဇီဝိနော အတတ်ပညာကိုမှီ၍ အသက်မွေးရကုန်၏။ ဝေတနေန အခနှင့်။ ဝိနာ ကင်း၍။ သိပ္ပံ အတတ်ကို။ န ဒဿေမ မပြကုန်အံ့။ ဣတိ ဤသို့။ ဝုတ္တေ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။

ကိံဒိသံ အဘယ်သို့သဘောရှိသော။ ဝေတနံ အခကို။ ဣစ္ဆသီပန အလိုရှိပါသနည်း။ ဣတိ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ မေး၏။

မေ အကျွန်ုပ်အား။ နာညေန တစ်ပါးသော။ ဝေတနေန အခဖြင့်။ ကိစ္စံ ပြုဘွယ်ကိစ္စသည်။ နအတ္ထိ မရှိ။ ပန စင်စစ်သော်ကား။ ဣမာသံ ဒေဝတာနံ ဤနတ်သမီးတို့၏။ အတ္တနာ အတ္တနာ မိမိ မိမိသည်။ ပုဗ္ဗေ ရှေးသော ကိုယ်၏အဖြစ်၌။ ကတကုသလကထနမေဝ ပြုခဲ့ဘူးသော ကုသိုလ်ကံကို ပြောဟောခြင်းသည်ပင်လျှင်။ ဝေတနံ အခသည်။ ဟောတု ဖြစ်ပါစေလော။ ဣတိ ဤသို့။ အာဟ ဆို၏။

တာ ထိုနတ်သမီးတို့သည်။ သာဓူ တိ ကောင်းပါပြီဟူ၍။ သမ္ပဋိစ္ဆိံသု ဝန်ခံကုန်၏။

အထ ထိုသို့ဝန်ခံသော အခါ၌။ မဟာသတ္တော ဘုရားလောင်းသည်။ ပါဋေက္ကံ အသီးအသီး။ တာဟိ ဒေဝတာဟိ ထိုနတ်သမီးတို့သည်။ တဒါ ထိုအခါ၌။ ပဋိလဒ္ဓသမ္ပတ္တိကိတ္တနမုခေန ရအပ်သော စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ကြားခြင်းကို အရင်းမူသဖြင့်။ တဿာ သမ္ပတ္တိယာ ထိုစည်းစိမ်ချမ်းသာ၏။ ဟေတုဘူတံ အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ပုရိမတ္တဘာဝေ ရှေးသော ကိုယ်၏အဖြစ်၌။ ကတံ ပြုခဲ့ဘူးသော။ သုစရိတံ သုစရိုက်ကုသိုလ်ကံကို။ အာယသ္မာ မဟာမောဂ္ဂလ္လာနော အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်မထေရ်သည်။ ပုစ္ဆန္တော ဝိယ မေးတော်မူသကဲ့သို့။ အဘိက္ကန္တေန ဝဏ္ဏေနာ တိအာဒိဂါထာဟိ အဘိက္ကန္တေနုဝဏ္ဏေန ဤသို့အစရှိကုန်သော ဂါထာတို့ဖြင့်။ ပုစ္ဆိ မေး၏။

တာပိ ထိုနတ်သမိးတို့သည်လည်း။ ဝတ္ထုတ္တမဒါယိကာ နာရီ တိအာဒိနာ ဝတ္ထုတ္တဒေါယိကာနာရီ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့်။ ဧတရဟိ ယခုအခါ၌။ ထေရဿ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်မထေရ်အား။ ဗျာကရိံသု ယထာ ဖြေကြားကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝမေဝ ဤအတူသာလျှင်။ တဿ ထိုဂုတ္တိလဆရာအား။ ဗျာကရိံသု ဖြေကြားကုန်ပြီ။

တေန ထိုကြောင့်။ ဝုတ္တံ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ မောဂ္ဂလ္လာန မောဂ္ဂလာန်။ တာ ဒေဝတာ ထိုနတ်သမီးတို့သည်။ ကေဝလံ သက်သက်။ တယာ ဧဝ သင်သည်သာလျှင်။ ပုစ္ဆိတာ မေးအပ်သည်ဖြစ်၍။ ဧဝံ ဤသို့။ နဗျာကရိံသု ဖြေကြားသည်မဟုတ်ကုန်။ အထ ခေါ စင်စစ်သော်ကား။ ပုဗ္ဗေ ရှေးသောအခါ ငါဂုတ္တိလ ဆရာကြီးဖြစ်စဉ်ကာလ၌။ မယာပိ ငါသည်လည်း။ ပုစ္ဆိတာ မေးအပ်သည်ဖြစ်၍။ ဧဝမေဝ ဤအတူသာလျှင်။ ဗျာကရိံသု ဖြေကြားဘူးလေကုန်၏။

ကိရ အဆင့်စကား ကြားဘူးသည်ကို ဆိုဉီးအံ့။ တာဣတ္ထိယော ထိုမိန်းမတို့သည်။ ကဿပသမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓကာလေ ကဿပမြတ်စွာဘုရား၏လက်ထက်တော်ကာလ၌။ မနုဿတ္တဘာဝေ လူ၏အဖြစ်၌။ ဌိတာ တည်ကုန်သည်ရှိသော်။ တံ တံ ပုညံ ထိုထိုသို့သော ကောင်းမှုကံကို။ အကံသု ပြုကုန်၏။

တတ္ထ ထိုသုံးကျိပ်ခြောက်ယောက်ကုန်သော နတ်သမီးတို့တွင်။ ဧကာ ဣတ္ထီ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ဝတ္ထံ အဝတ်သင်္ကန်းကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ သုမနမာလံ မြတ်လေးပန်းကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ဥဠာရာနိ ပြန့်ပြောကောင်းမြတ်ကုန်သော။ ဖလာနိ သစ်သီးတို့ကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ဥစ္ဆုရသံ ကြံရည်ကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ဘဂဝတော ကဿပမြတ်စွာဘုရား၏။ စေတိယေ စေတီတော်၌။ ဂန္ဓပဉ္စင်္ဂုလိကံ နံ့သာဖြင့် လက်ငါးချောင်းရာ ထင်အောင် လိမ်းကျံခြင်းကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ဥပေါသထံ ဥပုသ်ကို။ ဥပဝသိ ဆောက်တည်ခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ဝေလာယ မွန်းတည့်သောအခါသည်။ ဥပကဋ္ဌာယ နီးလတ်သည်ရှိသော်။ ဘုဉ္ဇန္တဿ ဆွမ်းစားသော။ ဘိက္ခုနော ရဟန်းအား။ ဥဒကံ ရေကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ကောဓနာနံ အမျက်မာန်စောင်ကြီးကုန်သော။ သဿုသသုရာနံ ယောက္ခမ မိန်းမသူ ယောက္ခမယောက်ျားသူတို့အား။ အက္ကောဓနာ အမျက်ဒေါသမရှိသဖြင့်။ ဥပဋ္ဌာနံ လုပ်ကျွေးခြင်းကို။ အကာသိ ပြုခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ဒါသီ ကျွန်မသည်။ ဟုတွာ ဖြစ်၍။ အတန္ဒိတာစာရာ မပျင်းမရိကောင်းမြတ်သော အကျင့်ရှိသည်။ အဟောသိ ဖြစ်ခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ပိဏ္ဍစာရိကဿ ဆွမ်းခံသွားသော။ ဘိက္ခုနော ရဟန်းအား။ ခီရဘတ္တံ နို့ဂဏာဆွမ်းကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ဖာဏိတံ တင်လဲခဲကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ဥစ္ဆုခဏ္ဍံ ကြံပိုင်းကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ တိမ္ဗရုသကံ တည်သီးကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ကက္ကာရိကံ သခွါး ငဆစ်သီးကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ဧဠာလုကံ သခွါး ငကြောင်သီးကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ဝလ္လိဖလံ ဖရုံသီးကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ဖာရုသကံ ဖက်သက်တရော်သီးကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ အင်္ဂါရကပလ္လံ မီးမယ်ဖြူအိုးကင်းကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ သာကံ ဟင်းရွက်ကျက်ကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ပုပ္ဖကမုဋ္ဌိံ ပန်းတစ်ဆုပ်ကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ မူလကလာပံ ကြာရင်းတစ်စည်းကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ နိမ္ဗမုဋ္ဌိံ တမာရွက်တစ်ဆုပ်ကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ကဉ္ဇိကံ ပအုံးရည်ကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ တိလပိညာကံ ဆီနှင့်တကွသော နှမ်းပျစ်မုန့်ကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ကာယဗန္ဓနံ ခါးပန်းကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ အံသဗဒ္ဓကံ အံသကိုက်ကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ အာယောဂပတ္တံ အာယောဂပတ်ကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ဝိဓူပနံ လေးထောင့်ယပ်ကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ တာလဝဏ္ဏံ ထန်းရွက်ယပ်ကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ မောရဟတ္ထံ ဥဒေါင်းမြီးဖြင့်ပြုအပ်သော ယဉ်နှင်ယပ်ကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ဆတ္တံ ထီးကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ဥပါဟနံ ဖိနပ်ကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ ပူဝံ မုန့်ကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ မောဒကံ ကတွဒ်မုန့်ကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။ ဧကာ တစ်ယောက်သော နတ်သမီးသည်။ သက္ခလိကံ သကာမုန့်ကို။ အဒါသိ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။

ဧကေကာ တစ်ယောက် တစ်ယောက်ကုန်သော နတ်သမီးသည်။ အစ္ဆရာသဟဿပရိဝါရာ နတ်သမီးတစ်ထောင်စီ အခြံအရံရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ တာဝတိံသဘဝနေ တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌။ သက္ကဿ ဒေဝရာဇဿ သိကြားနတ်မင်း၏။ ပရိစာရိကာ အလုပ်အကျွေးနတ်သမီးတို့သည်။ ဟုတွာ ဖြစ်ကုန်၍။ နိဗ္ဗတ္တာ ဖြစ်ကုန်၏။ ဂုတ္တိလာစရိယေန ဂုတ္တိလဆရာသည်။ ပုစ္ဆိတာ မေးအပ်သော နတ်သမီးတို့သည်။ ဝတ္ထုတ္တမဒါယိကာ နာရီ တိအာဒိနာ ဝတ္ထုတ္တမဒါယိကာ နာရီ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့်။ အတ္တနာ အတ္တနာ မိမိ မိမိသည်။ ကတကုသလံ ပြုခဲ့ဘူးသော ကုသိုလ်ကံကို။ ဗျာကရိံသု ကြားကုန်၏။

မဟာနုဘာဝေ ကြီးသောတန်ခိုးအာနုဘော်ရှိသော။ ဒေဝတေ နတ်သမီး။ တိဋ္ဌသိဝိယ တည်သကဲ့သို့။ ယာ တွံ အကြင်သင်နတ်သမီးသည်။ အဘိက္ကန္တေန အလွန်နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသော။ ဝဏ္ဏေန အရောင်အဆင်းဖြင့်။

ဩသဓိတာရကာ သောက်ရှူးကြယ်သည်။ သဗ္ဗဒိသာ ခပ်သိမ်းသော အရပ်မျက်နှာတို့ကို။ ဩဘာသေန္တီ ထွန်းလင်းစေလျက်။

မဟာနုဘာဝေ ကြီးသော တန်ခိုးအာနုဘော်ရှိသော။ ဒေဝိ နတ်သမီး။ ကေန အဘယ်သို့သဘောရှိသော ကိုသိုလ်ကံကြောင့်။ တေ သင်အား။ ဧတာဒိသော ဤသို့သဘောရှိသော။ ဝဏ္ဏော အရောင်အဆင်းလှပခြင်းသည်။ ဇာတော ဖြစ်သနည်း။ ကေန အဘယ်သို့သဘောရှိသော ကုသိုလ်ကံကြောင့်။ တေ သင်အား။ ဣဓ ဤတာဝတိံသာနတ်ပြည်၌။ လဗ္ဘမာနံ ရအပ်သော။ သုစရိတဖလံ သုစရိုက်ကံ၏အကျိုးသည်။ ဣဇ္ဈတိ ပြည့်စုံသနည်း။

ကေန အဘယ်သို့သဘောရှိသော ကုသိုလ်ကံကြောင့်။ တေ သင်အား။ မနသော ပိယာ နှစ်သက်မြတ်နိုးအပ်ကုန်သော။ ယေ ကေစိ အလုံးစုံကုန်သော။ ဘောဂါစ အသုံးအဆောင်တို့သည်လည်း။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ ဖြစ်ကုန်သနည်း။

မဟာနုဘာဝေ ကြီးသောတန်ခိုးအာနုဘော်ရှိသော။ ဒေဝိ နတ်သမီး။ တံ သင့်ကို။ ပုစ္ဆာမိ ငါမေး၏။ မနုဿဘူတာ လူ၏အဖြစ်သို့ရောက်သည်ရှိသော်။ တွံ သင်သည်။ ကိံပုညံ အဘယ်သို့သော ကုသိုလ်ကံကို။ အကာသိ ပြုခဲ့ဘူးသနည်း။

ကေန အဘယ်သို့သဘောရှိသော ကုသိုလ်ကံကြောင့်။ ဧဝံ ဇလိတာနုဘာဝါ ဤသို့ထွန်းတောက်ပသော အာနုဘော်ရှိသည်။ အသိ ဖြစ်သနည်း။ ကေန အဘယ်သို့သဘောရှိသော ကုသိုလ်ကံကြောင့်။ တေ သင်၏။ ဝဏ္ဏော စ အရောင်အဆင်းသည်လည်း။ သဗ္ဗဒိသာ ခပ်သိမ်းကုန်သော အရပ်မျက်နှာတို့ကို။ ပဘာသတိ ထွန်းပစေနိုင်သနည်း။ ဣတိ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ မေး၏။

မောဂ္ဂလ္လာနေန အရှင်မေဂ္ဂလာန်သည်။ ပုစ္ဆိတာ မေးအပ်သည်ဖြစ်၍။ အတ္တမနာ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိသော။ သာ ဒေဝတာ ထိုနတ်သမီးသည်။

ဣဒံ ဖလံ ဤအကျိုးသည်။ ယဿ ကမ္မဿ အကြင်ကုသိုလ်ကံ၏။ ဖလံ အကျိုးသည်။ ဟောတိ ဖြစ်၏။ ပဉှံ သိခြင်းငှါအလိုရှိသည်ဖြစ်၍ မေးအပ်သော။ တံကမ္မံ ထိုကံကို။ ပုဋ္ဌာ ပုဋ္ဌာကာရေနေဝ မေးအပ်သော အခြင်းအရာအားဖြင့် သာလျှင်။ ဝိယာကာသိ ဖြေကြားပြီ။

မဟာနုဘာဝ ကြီးသောတန်ခိုးအာနုဘော်ရှိသော။ ဘိက္ခု ရှင်ရဟန်း။ ဝတ္ထုတ္တမဒါယိကာ အဝတ်ပုဆိုးတကာတို့ထက်မြတ်သော အဝတ်ပုဆိုးကို ပေးလှူတတ်သော။ နာရီ မိန်းမသည်။ နရေသု ယောက်ျားတို့၌လည်းကောင်း။ နာရီသု မိန်းမတို့၌လည်းကောင်း။ ပဝရာ မြတ်သည်။ ဟောတိ ဖြစ်၏။

ဧဝံ ဤသို့ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောနည်းဖြင့်။ ပိယရူပဒါယိကာ ချစ်မြတ်နိုးအပ်သော သဘောရှိသော ဝတ္ထုကိုပေးလှူတတ်သော။ သာနာရီ ထိုမိန်းမသည်။ မနာပံ နှလုံးကိုပွားစေတတ်သော။ ဒိဗ္ဗံ နတ်၌ဖြစ်သောစည်းစိမ်ချမ်းသာသို့။ ဥပေစ္စ ရောက်၍။ ဌာနံ ဗိမာန်စသော နေရာကို။ လဘတေ ရ၏။

မဟာနုဘာဝ ကြီးသောတန်ခိုးအာနုဘော်ရှိသော။ ဘိက္ခု ရှင်ရဟန်း။ တဿာ မေ ထိုအကျွန်ုပ်၏။ ဝိမာနံ ဗိမာန်ကို။ ပဿ ရှုတော်မူပါလော။ အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ကာမဝဏ္ဏိနီ အလိုရှိအပ်သော အဆင်းအရောင်ရှိသော။ အစ္ဆရာ နတ်သမီးသည်။ အသ္မိ ဖြစ်၏။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ အစ္ဆရာသဟဿဿာ အခြံအရံနတ်သမီးတစ်ထောင်ထက်။ ပဝရာ မြတ်သည်။ အသ္မိ ဖြစ်၏။ မမ အကျွန်ုပ်၏။ ပုညာနံ ကောင်းမှုတို့၏။ ဝိပါကံ အကျိုးကို။ ပဿ ရှုတော်မူပါလော။

မဟာနုဘာဝ ကြီးသောတန်ခိုးအာနုဘော်ရှိသော။ ဘိက္ခု ရှင်ရဟန်း။ တေန ထိုသို့သဘောရှိသော။ မေ အကျွန်ုပ်အား။ ဧတာဒိသော ဤသို့သဘောရှိသော။ ဝဏ္ဏော အရောင်အဆင်းသည်။ ဇာတော ဖြစ်၏။ တေန ထိုသို့သဘောရှိသော ကုသိုလ်ကံကြောင့်။ မေ အကျွန်ုပ်အား။ ဣဓ ဤတာဝတိံသာနတ်ပြည်၌။ လဗ္ဘမာနံ ရအပ်သော။ သုစရိတဖလံ သုစရိုက်ကုသိုလ်ကံ၏အကျိုးသည်။ ဣဇ္ဈတိ ပြည့်စုံ၏။

တေန ထိုသို့သဘောရှိသော ကုသိုလ်ကံကြောင့်။ မေ အကျွန်ုပ်အား။ မနသော ပိယာ နှစ်သက်မြတ်နိုးအပ်ကုန်သော။ ယေ ကေစိ အလုံးစုံကုန်သော။ ဘောဂါစ အသုံးအဆောင်တို့သည်လည်း။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ ဖြစ်ကုန်၏။

မဟာနုဘာဝ ကြီးသောတန်ခိုးအာနုဘော်ရှိသော။ ဘိက္ခု ရှင်ရဟန်း။ တေ အရှင်ဘုရားအား။ အက္ခာမိ အကျွန်ုပ်ဖြေကြားပါ၏။ မနုဿဘူတာ လူ၏အဖြစ်သို့ရောက်သည်ရှိသော်။ အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ယံပုညံ အကြင်ကောင်းမှုကို။ အကာသိ ပြုခဲ့ဘူး၏။

တေန ထိုသို့သဘောရှိသော ကုသိုလ်ကံကြောင့်။ အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ဧဝံ ဇလိတာနုဘာဝါ ဤသို့ထွန်းတောက်ပသော တန်ခိုးအာနုဘော်ရှိသည်။ အမှိ ဖြစ်၏။ တေန ထိုသို့သဘောရှိသော ကုသိုလ်ကံကြောင့်။ မေ အကျွန်ုပ်၏။ ဝဏ္ဏော စ အရောင်အဆင်းသည်လည်း။ သဗ္ဗဒိသာ ခပ်သိမ်းကုန်သောအရပ်မျက်နှာတို့ကို။ ပဘာသတိ ထွန်းလင်းတောက်ပစေနိုင်၏။

စ ဆက်၍ဆိုဉီးအံ့။ ဧတ္ထ ဤဝတ္ထုတ္တမဒါယိကာ ဝိမာနဝတ္ထု၌။ ဝိတ္ထာရတော ယထာ အကျယ်ချဲ့အပ်သကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ ထိုအတူ။ ဥပရိ အထက်၌။ သဗ္ဗဝိမာနေသု အလုံးစုံသော ဝိမနာဝတ္ထုတို့၌။ ဝိတ္ထာရေတဗ္ဗံ ချဲ့အပ်၏။

မဟာနုဘာဝ ကြီးသောတန်ခိုးအာနုဘော်ရှိသော။ ဘိက္ခု ရှင်ရဟန်း။ ပုပ္ဖုတ္တမဒါယိကာ ပနး်တကာတို့ထက်မြတ်သော မြတ်လေးပန်းကို လှူဒါန်းပူဇော်လေ့ရှိသော။ နာရီ မိန်းမသည်။ နာရေသု ယောက်ျားတို့၌လည်းကောင်း။ နာရီသု မိန်းမတို့၌လည်းကောင်း။ ပဝရာ မြတ်သည်။ ဟောတိ ဖြစ်၏။(ပ)။

မဟာနုဘာဝ ကြီးသော တန်ခိုးအာနုဘော်ရှိသော။ ဘိက္ခု ရှင်ရဟန်း။ ဂန္ဓုတ္တမဒါယိကာ နံ့သာတကာတို့ထက် မြတ်သော စန္ဒကူးနံ့သာကို ပေးလှူတတ်သော။ နာရီ မိန်းမသည်။ နရေသု ယောက်ျားတို့တွင်လည်းကောင်း။ နာရီသု မိန်းမတို့တွင်လည်းကောင်း။ ပဝရာ မြတ်သည်။ ဟောတိ ဖြစ်၏။(ပ)။

ဖလုတ္တမဒါယိကာ သစ်သီးတကာတို့ထက်မြတ်သော ပိန္နဲသီး အစရှိသော သစ်သီးကို ပေးလှူတတ်သော။ နာရီ မိန်းမသည်။(ပ)။

ရသုတ္တမဒါယိကာ ကောင်းမြတ်သော အရသာကို ပေးလှူတတ်သော။ နာရီ မိန်းမသည်။(ပ)။

ဂန္ဓပဉ္စင်္ဂုလိကံ အဟမဒါသိံ, ကဿပဿ ဘဂဝတော ထူပမှိ

မဟာနုဘာဝ ကြီးသောတန်ခိုးအာနုဘော်ရှိသော။ ဘိက္ခု ရှင်ရဟန်း။ အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ပုရေ ရှေးဘဝ၌။ ပန္ထပဋိပန္နေ ခရီးသွားကုန်သော။ ဘိက္ခုစ ရဟန်းယောက်ျားတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဘိက္ခုနိယောစ ရဟန်းမိန်းမတို့ကိုလည်းကောင်း။ အဒ္ဒသာသိံ မြင်ခဲ့ဘူး၏။

တဒါ ထိုအခါ၌။ အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ တေသံ ထိုရဟန်းတို့၏။ ဓမ္မံ တရားကို။ သုတွာန ကြားနာရ၍။ ဧကူပေါသထံ တစ်နေ့ပတ်လုံးဥပုသ်သုံးခြင်းကို။ ဥပဝသိဿံ သုံးခဲ့ဘူး၏။

တဿာ မေ ထိုအကျွန်ုပ်၏။ ဝိမာနံ ဗိမာန်ကို။ ပဿ ရှုပါလော။(ပ)။

ဥဒကေ ရေဆိပ်၌။ ဌိတာ တည်သော အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ဝိပ္ပသန္နေန အထူးသဖြင့် ကြည်ညိုစွာသော။ စိတ္တေန စိတ်ဖြင့်။ ဘိက္ခုနော ရဟန်းအား။ ဥဒကံ သောက်ရေကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ပုရေ ရှေးဘဝ၌။ စဏ္ဍိကေ ကြမ်းကြုတ်သော အမျက်ဒေါသရှိကုန်သော။ ကောဓနေ စ အမျက်ဒေါသကြီးသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဖရုသေ စ ကြမ်းကြုတ်သော စကားရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ သဿုဉ္စ ယောက္ခမမိန်းမသူကိုလည်းကောင်း။ သသုရဉ္စ ယောက္ခမယောက်ျားသူကိုလည်းကောင်း။

အနုဿုယျိကာ ငြူစူစောင်းမြောင်းမကောင်းသောအကျင့်မှကင်းသည်ဖြစ်၍။ ဥပဋ္ဌာသိံ လုပ်ကျွေးခဲ့ဘူး၏။ အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ သကေန မိမိဥစ္စာဖြစ်သော။ သီလေန သီလဖြင့်။ အပ္ပမတ္တာ မမေ့မလျော့သည်။ အဟောသိံ ဖြစ်ခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ပုရေ ရှေးဘဝ၌။ ပရကမ္မကာရိနီ သူတစ်ပါးတို့၏ အမှုကြီးငယ်ကို ရွက်ဆောင်ရသော။ အတ္ထေန အမှုကိစ္စဖြင့်။ အတန္ဒိတာ ပျင်းရိခြင်းမရှိသော။ ဒါသီ ကျွန်မသည်။ အာသိံ ဖြစ်ခဲ့ဘူး၏။

အက္ကောဓနာ အမျက်ထွက်ခြင်းနည်းသည်။ အနတိမာနိနီ ထောင်လွှားတတ်သော မာန်မာနမရှိသည်။ အာသိံ ဖြစ်ခဲ့ဘူး၏။ အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ကကဿ မိမိဥစ္စာဖြစ်သော။ ဘာဂဿ အဘို့ကို။ အတ္ထိကာနံ အလိုရှိကုန်သော သူတို့အား။ သံဝိဘာဂိနီ ခွဲဝေပေးကမ်းတတ်သော အလေ့ရှိသည်။ အာသိံ ဖြစ်ခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ပုရေ ရှေးဘဝ၌။ ပိဏ္ဍာယ ဆွမ်းခံခြင်းငှါ။ စရန္တဿ သွားလာသော။ ဘိက္ခုနော ရဟန်းအား။ ခီရောဒနံ နို့ရည်နှင့်ရောသော ဆွမ်းကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။

ဧဝံ ဤသို့။ ကမ္မံ ကောင်းမှုကုသိုလ်ကံကို။ ကရိတွာ ပြုသောကြောင့်။ သုဂတိံ ကောင်းမှုကို ပြုသောသူတို့၏ လားရာဖြစ်သော တာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့။ ဥပပဇ္ဇ ရောက်၍။ မောဒါမိ ဝမ်းမြောက်ရ၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ဖာဏိတံ တင်လဲကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ဥစ္ဆုခဏ္ဍိကံ ကြံပိုင်းကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ တိမ္ဖရုသကံ တည်သီးကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ကက္ကာရုကံ သခွါးငဆစ်သီးကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ဧဠာလုကံ သခွါးကြောင်သီးကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ဝလ္လိဖကံ ဖရုံသီးကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ဖာရုသကံ ဖက်ရတရော်သီးကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ဟတ္ထပ္ပတာပကံ မီးမယ်ဖြူဟုဆိုအပ်သော မီးအိုးကင်းကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ သာကမုဋ္ဌိံ ဟင်းရွက်တစ်ဆုပ်ကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ပုပ္ဖကမုဋ္ဌိံ ပန်းလက်တစ်ဆုပ်ကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ မူလကံ ကြာစွယ်ကြာရင်းကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ နိမ္ဗမုဋ္ဌိံ တမာရွက်တစ်ဆုပ်ကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ အမ္ဗကဉ္ဇိကံ ချဉ်သော ပအုံးရည်ကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ဒေါဏိနိမ္မဇ္ဇနံ ဆီနှင့်တကွသောနှမ်းပျစ်မုန့်ကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ကာယဗန္ဓနံ ခါးပန်းကြိုးကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ အံသဗဒ္ဓနံ အံသကိုက်ကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ အာယောဂပဋ္ဋံ အာယောဂပတိကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ဝိဓူပနံ လေးထောင့်ယပ်ကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ တာလပဏ္ဏံ ထန်းရွက်ယပ်ကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ မောရဟတ္ထံ ဥဒေါင်းမီးဖြင့် ပြုအပ်သော ယပ်ကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ဆတ္တံ ထီးကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ဥပါဟနံ ဖိနပ်ကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ပူဝံ မုန့်ကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ မောဒကံ ကတွတ်မုန့်ကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ပိဏ္ဍာယ ဆွမ်းခံခြင်းငှါ။ စရန္တသ သွားသော။ ဘိက္ခုနော ရဟန်းအား။ သက္ခလိံ သကာခဲကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။(ပ)။

မဟာနုဘာဝ ကြီးသောတန်ခိုးအာနုဘော်ရှိသော။ ဘိက္ခု ရှင်ရဟန်း။ တဿာ မေ ထိုအကျွန်ုပ်၏။ ဝိမာနံ ဗိမာန်ကို။ ပဿ ရှုတော်မူပါလော။ အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ကာမဝဏ္ဏိနီ အလိုရှိအပ်သော အဆင်းအရောင်ရှိသော။ အစ္ဆရာ နတ်သမီးသည်။ အသ္မိံ ဖြစ်၏။

အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ အစ္ဆရာသဟဿဿာ အခြံအရံနတ်သမီးတစ်ထောင်ထက်။ ပဝရာ မြတ်သည်။ အသ္မိ ဖြစ်၏။ မမ အကျွန်ုပ်၏။ ပုညာနံ ကောင်းမှုတို့၏။ ဝိပါကံ အကျိုးကို။ ပဿ ရှုတော်မူပါလော။

တေန ထိုသို့သဘောရှိသော ကုသိုလ်ကံကြေင့်။ မေ အကျွန်ုပ်အား။ ဧတာဒိသော ဤသို့သဘောရှိသော။ ဝဏ္ဏော အရောင်အဆင်းသည်။ ဇာတော ဖြစ်၏။(ပ)။ တေန ထိုသို့သဘောရှိသော ကုသိုလ်ကံကြောင့်။ မေ အကျွန်ုပ်၏။ ဝဏ္ဏော စ အရောင်အဆင်းသည်လည်း။ သဗ္ဗဒိသာ ခပ်သိမ်းကုန်သော အရပ်မျက်နှာတို့ကို။ ပဘာသတိ ထွန်းလင်းတောက်ပစေနိုင်၏။

ဧဝံ ဤသို့။ မဟာသတ္တော ဘုရားလောင်းသည်။ တာဟိ ဒေဝတာဟိ ထိုနတ်သမီးတို့သည်။ ကတသုစရိတေ ပြုအပ်ခဲ့ပြီးသော ကုသိုလ်ကံကို။ ဗျာကတေ ဖြေကြားအပ်သည်ရှိသော်။ တုဋ္ဌမာနသော နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သမ္မောဒနံ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ပြောဟောခြင်းကို။ ကရောန္တော ပြုလျက်။ အတ္တနော စ မိမိ၏လည်း။ သုစရိတစရဏေ သုစရိုက်ကုသိုလ်ကံကို ပြုခြင်း၌။ ယုတ္တပယုတ္တတံ ပြင်းစွာအားထုတ်ခြင်းရှိသည်၏အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဝိဝဋ္ဋဇ္ဈာသယတဉ္စ ဝဋ်မှကင်းရာ၌ အဇ္ဈာသယရှိသည်၏အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ပဝေဒေန္တော ကြားလိုသည်ဖြစ်၍။ သွာဂတန္တိအာဒိံ သွာဂတံဤသို့အစရှိသည်ကို။ အာဟ မိန့်ပြီ။

သွာဂတံဝတ ကောင်းသော လာရောက်ခြင်းဖြစ်ပေ၏တကား။ အဇ္ဇ ယနေ့၌။ မေ အကျွန်ုပ်၏။ ရတ္တိယာ ညာဉ့်၏။ ဝိဘာသယံ မိုဃ်းသောက်လင်းခြင်းသည်။ သုပ္ပဘာတံဝတ ကောင်းသော မိုဃ်းသောက်ခြင်းဖြစ်ပေ၏တကား။ အဇ္ဇ ယနေ့၌။ မေ အကျွန်ုပ်၏။ သယနတော အိပ်ရာမှ။ ဝုဋ္ဌာနမ္ပိ ထရခြင်းသည်လည်း။ သုဟုဋ္ဌိတံ ကောင်းစွာထခြင်းဖြစ်ပေ၏တကား။

မဟာရာဇ မြတ်သော သိကြားမင်း။ ယံယသ္မာ အကြင်ကြောင့်။ ကာမဝဏ္ဏိယော အလိုရှိအပ်သော အရောင်အဆင်းရှိကုန်သော။ အစ္ဆရာ နတ်သမီးဖြစ်ကုန်သော။ ဒေဝတာယော နတ်တို့ကို။ အဒ္ဒဿာမိ မြင်ရ၏။ တသ္မာ ထိုကြောင့်။ ဣဓ ဤတာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့။ မေ အကျွန်ုပ်၏။ အာမနံ လာရောက်ခြင်းသည်။

မဟာရာဇ မြတ်သောသိကြားမင်း။ အဟံ အကျွန်ုပ်သည်။ ဣမာသံ ဤသုံးကျိပ်ခြောက်ယောက်သော နတ်သမီး၏။ ဓမ္မံ တရားကို။ သုတွာန ကြားနာရ၍။ ဗဟုံ များစွာ။ ကုသလံ ဒါနစသော ကုသိုလ်ကံကို။ ကာဟာမိ ပြုအံ့။ ကတွာ ပြုပြီး၍။

ဒါနေနစ အလှူပေးခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ သမစရိယာယစ ကိုယ်ဖြင့်ညီညွတ်စွာကျင့်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ သံယမေနစ သီလသီတင်းကို စောင့်စည်းခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒမေနစ ဣန္ဒြေကို ဆုံးမခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။

သွာဟံသောအဟံ ထိုငါသည်။ ယတ္ထ အကြင်နိဗ္ဗာန်အရပ်သို့သာလျှင်။ ဂစ္ဆာမိ သွားအံ့။ ဣတိ ဤသို့။ အာဟ ဆို၏။

တတ္ထ ထိုဂါထာ၌။ ဝတ္ထုတ္တမဒါယိကာတိ ဝတ္ထုတ္တမဒါယိကာဟူသည်ကား။ ဝတ္ထာနံ အဝတ်တို့ထက်။ ဥတ္တမံ သေဋ္ဌံ မြတ်သော။ ဝတ္တံ အဝတ်သည်။ ဝါ တစ်နည်းကား။ ဗဟူသု များစွာကုန်သော။ ဝတ္တေသု အဝတ်တို့၌။ ဥစ္စိနိတွာ ရွေးကောက်၍။ ဂဟိတံ ယူအပ်သော။ ဥက္ကံသဂတံ ပဝရံ ကောဋိဘူတံ လွန်ကဲသော အဖြစ်သို့ရောက်သော အမြတ်အထွတ်ဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ဝတ္ထံ အဝတ်သည်။ ဝတ္ထုတ္တမံ ဝတ္ထုတ္တမည်၏။ တဿ ထိုအဝတ်တကာတို့ထက်မြတ်သော အဝတ်ကို။ ဒါယိကာ ပေးလှူတတ်သော မိန်းမသည်။

ပုပ္ဖုတ္တမဒါယိကာ တိအာဒီသုပိ ပုပ္ဖုတ္တမဒါယိကာ ဤသို့အစရှိသောပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော နည်းကိုသာလျှင်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော မှတ်အပ်၏။

ပိယရူပဒါယိကာတိ ပိယရူပဒါယိကာဟူသည်ကား။ ပိယသဘာဝဿ ချစ်နှစ်သက်အပ်သော သဘောရှိသော။ ပိယဇာတိကဿ စ ချစ်မြတ်နိုးအပ်သော သဘောရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ဝတ္ထုနော ဝတ္ထုကို။ ဒါယိကာ ပေးလှူတတ်သော မိန်းမတည်း။

မနာပန္တိ မနာပံဟူသည်ကား။ မနဝဍ္ဎနကံ စိတ်နှလုံးကို ပွားစေတတ်၏။

ဒိဗ္ဗန္တိ ဒိဗ္ဗံဟူသည်ကား။ ဒိဝိ နတ်ပြည်၌။ ဘဝတ္တာ ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဒိဗ္ဗံ ဒိဗ္ဗမည်၏။

ဥပေစ္စာတိ ဥပေစ္စဟူသည်ကား။ ဥပဂန္တွာ ရောက်၍။ ဝါ တစ်နည်းကား။ စေတေတွာ စေ့ဆော်၍။ ဧဒိသံ ဤသို့သဘောရှိသော စည်းစိမ်ချမ်းသာကို။ လဘေယျံ ရလို၏။ ဣတိ ဤသို့။ ပကပ္ပေတွာ ကြံ၍။ ဣတိအယံ ဤသည်ကား။ အတ္ထော အနက်တည်း။

ဌာနန္တိ ဌာနံဟူသည်ကား။ ဝိမာနာဒိကံ ဗိမာန်အစရှိသော။ ဌာနံ နေရာဌာနကို။ ဝါ တစ်နည်းကား။ ဣဿရိယံ အစိုးရသည်၏အဖြစ်တည်းဟူသော အရာကို။

မနာပါ တိပိ မနာပါဟူ၍လည်း။ ပါဌော ပါဌ်သည်။ အတ္ထိ ရှိ၏။ အညေသံ သူတစ်ပါးတို့၏။ မနဝဍ္ဎနကာ နှလုံးကို ပွားစေတတ်သည်။ ဟုတွာ ဖြစ်၍။ ဣတိအယံ ဤသည်ကား။ အတ္ထော အနက်တည်း။

ပဿ ပုညာနံ ဝိပါကန္တိ ပဿ ပုညာနံ ဝိပါကံဟူသည်ကား။ ဝတ္ထုတ္တမဒါနဿ အဝတ်တကာတို့ထက်မြတ်သော အဝတ်ကို ပေးလှူရသော ဒါန၏။ ဤဒိသံ ဤသို့သဘောရှိသော။ ဣဒံနာမ ဖလံ ဤမည်သော အကျိုးကို။ ပဿာတိ ဣမိနာ ပဿဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ အတ္တနာ မိမိသည်။ လဒ္ဓသမ္ပတ္တိံ ရအပ်သော နတ်၌ဖြစ်သော စည်းစိမ်ချမ်းသာကို။ သံဝိဘာဝေန္တီ ကောင်းစွာပြသည်ဖြစ်၍။ ဝဒတိ ဆို၏။

ပုပ္ဖုတ္တမဒါယိကာတိ ပုပ္ဖုတ္တမဒါယိကာဟူသည်ကား။ ရတနတ္တယပူဇာဝသေန ရတနာသုံးပါးတို့အား ပူဇော်ခြင်း၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ပုပ္ဖုတ္တမဒါယိကါ ပန်းတကာတို့ထက်မြတ်သော ပန်းကို ပေးလှူတတ်သော။ ဂန္ဓုတ္တမဒါယိကာပိ နံ့သာတကာတို့ထက် မြတ်သော နံ့သာကိုပေးလှူတတ်သည်ကိုလည်း။ တထာ ထိုအတူ။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ မှတ်အပ်၏။

တတ္ထ ထိုဝတ္ထုတို့တွင်။ သုမနပုပ္ဖာဒိ မြတ်လေးပန်းအစရှိသည်သည်။ ပုပ္ဖုတ္တမံ ပန်းတကာတို့ထက်မြတ်သော ပန်းမည်၏။ စန္ဒနဂန္ဓါဒိ စန္ဒကူးနံ့သာ အစရှိသည်သည်။ ဂန္ဓုတ္တမံ နံ့သာတကာတို့ထက် မြတ်သော နံ့သာမည်၏။ ပနသဖလာဒိ ပိန္နဲသီး အစရှိသည်။ ဖလုတ္တမံ သစ်သီးတကာတို့ထက်မြတ်သော သစ်သီးမည်၏။ ဂေါရသသပ္ပိအာဒိ နွားနို့အရသာ ထောပတ်အရသာ အစရှိသည်ကို။ ရသုတ္တမံ အရသာတကာတို့ထက် မြတ်သော အရသာမည်၏ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗံ သိအပ်၏။

ဂန္ဓပဉ္စင်္ဂုလိကန္တိ ဂန္ဓပဉ္စင်္ဂုလိကံဟူသည်ကား။ ဂန္ဓေန နံ့သာဖြင့်။ ပဉ္စင်္ဂုလိကဒါနံ လက်ငါးချောင်းဖြင့် လိမ်းကျံခြင်းကို ပေးခြင်းတည်း။

ကဿပဿ ဘဂဝတော ထူပေတိ ကဿပဿ ဘဂဝတော ထူပေဟူသည်ကား။ ကဿပသမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ ကဿပအမည်တော်ရှိသော မြတ်စွာဘုရား၏။ ယောဇနိကေ တစ်ယူဇနာအတိုင်းရှည်ရှိသော။ ကနကထူပေ ရွှေစေတီ၌။

ပန္ထပဋိပန္နေတိ ပန္ထပဋိပန္နေဟူသည်ကား။ မဂ္ဂံ ခရီးသို့။ ဂစ္ဆန္တေ သွားကုန်သော။

ဘိက္ခု ရဟန်းတို့ကို။ ဧကူပေါသထန္တိ ဧကူပေါသထံဟူသည်ကား။ ဧကဒိဝသံ တစ်နေ့ပတ်လုံး။ ဥပေါသထဝါသံ ဥပုသ်သုံးခြင်းကို။

ဥဒကမဒါသိန္တိ ဥဒကမဒါသိံ ဟူသည်ကား။ မုခံ ခံတွင်းကို။ ဝိက္ခာလနတ္ထံ လုပ်ဆေးခြင်းအကျိုးငှါလည်းကောင်း။ ပိဝနတ္ထဉ္စ သောက်ခြင်းအကျိုးငှါလည်းကောင်း။ ဥဒကံ ပါနီယံ သောက်ရေကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။

စဏ္ဍိကေတိ စဏ္ဍိကေဟူသည်ကား။ စဏ္ဍေ ကြမ်းတန်းကုန်သော။

အနုသူယိကာတိ အနုဿုယိကာဟူသည်ကား။ ဥသူယာ ငြူစူစောင်းမြောင်းခြင်းမှ။ ရဟိတာ ကင်းသည်ဖြစ်၍။

ပရကမ္မကရီတိ ပရကမ္မကရီဟူသည်ကား။ ပရေသံ သူတစ်ပါးတို့၏။ ဝေယျာဝစ္စကာရိနီ အမှုကြီးငယ်ကို ပြုလေ့ရှိသော။

အတ္ထေနာတိ အတ္ထေနဟူသည်ကား။ အတ္ထကိစ္စေန ပြုဘွယ်ကိစ္စဖြင့်။

သံဝိဘာဂိနီ သကဿ ဘာဂဿာတိ သံဝိဘာဂိနီ သကဿ ဘာဂဿာဟူသည်ကား။ အတ္ထိကာနံ အလိုရှိကုန်သော သူတို့အား။ အတ္တနာ မိမိသည်။ ပဋိလဒ္ဓဘာဂဿ ရအပ်သော အဘို့ကို။ သံဝိဘဇနသီလာ ခွဲဝေတတ်သော အလေ့ရှိ၏။

ခီရောဒနန္တိ ခီရောဒနံဟူသည်ကား။ ခီရသမ္မိဿံ နို့ရည်နှင့်ရောသော။ ဩဒနံ ဆွမ်းကို။ ဝါ တစ်နည်းကား။ ခီရေန နို့ရည်နှင့်။ သဒ္ဓိံ တကွ။ ဩဒနံ ဆွမ်းကို။ အဒါသိံ ပေးလှူခဲ့ဘူး၏။

တိမ္ဗရုသကန္တိ တိမ္ဗရုသကံဟူသည်ကား။ တိဏ္ဍုကဖလံ တည်သီးကို။

တိပုသသဒိသာ သခွါး ငပြုတ်သီးနှင့်တူသော။ ဧကာ တစ်ခုသော။ ဝလ္လိဇာတိ နွယ်ချိုအမျိုးမှဖြစ်သော အသီးကို။ တိမ္ဗရုသကန္တိစ တိမ္ဗရုသ ကံဟူ၍လည်း။ ဝဒန္တိ ဆိုကုန်၏။

ကက္ကာရိကန္တိ ကက္ကာရုကံဟူသည်ကား။ ခုဒ္ဒကေဠာလုကံ သခွါး ငဆစ်သီးကို။ တိပုသန္တိ ပိ သခွါးငပြုတ်သီးဟူ၍လည်း။ ဝဒန္တိ ဆိုကုန်၏။

ဟတ္ထပ္ပတာပကန္တိ ဟတ္ထပ္ပတာပကံဟူသည်ကား။ မန္ဒါမုခိံ မီးမယ်ဖြူအိုးကင်းကို။

အမ္ဗကဉ္ဇိကန္တိ အမ္ဗကဉ္ဇိကံဟူသည်ကား။ အမ္ဗိလကဉ္ဇိကံ ချဉ်သော ပအုံးရည်ကို။

ဒေါဏိနိမ္မဇ္ဇနိန္တိ ဒေါဏိနိမ္မဇ္ဇနိံဟူသည်ကား။ သတေလံ ဆီနှင့်တကွသော။ တိလပိညာကံ နှမ်းပျစ်မုန့်ကို။

ဝိဓူပနန္တိ ဝိဓူပနံဟူသည်ကား။ စတုရဿဗီဇနိံ လေးထောင့်ယပ်ကို။

တာလဝဏ္ဋန္တိ တာလဝဏ္ဋံဟူသည်ကား။ တာလပတ္တေဟိ ထန်းရွက်တို့ဖြင့်။ ကတမဏ္ဍလဗီဇနိံ ပြုအပ်သော ယပ်ဝန်းကို။

မောရဟတ္ထန္တိ မောရဟတ္ထံဟူသည်ကား။ မယူရပိဉ္ဇေေဟိ ဥဒေါင်းမြီးစည်းတို့ဖြင့်။ ကတံ ပြုအပ်သော။ မကသဗီဇနိံ ယဉ်နှင်ယပ်ကို။

တတ္ထ ထိုဂါထာ၌။ သွာဂတံ ဝတ မေတိ သွာဂတံ ဝတ မေဟူသည်ကား။ မယှံ အကျွန်ုပ်၏။ ဣဓ ဤတာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့။ အာဂမနံ လာရောက်ရခြင်းသည်။ သောဘဏံ ဝတ တင့်တယ်ကောင်းမြတ်ပေစွတကား။ အဟော သုန္ဒရံ ဪကောင်းပေစွတကား။

အဇ္ဇ သုပ္ပဘာတံ သုဟုဋ္ဌိတန္တိ အဇ္ဇ သုပ္ပဘာတံ သုဟုဋ္ဌိတံဟူသည်ကား။ အဇ္ဇ ယနေ့။ မယှံ အကျွန်ုပ်၏။ ရတ္တိယာ ညဉ့်၏။ သုဋ္ဌု ပဘာတံ ကောင်းစွာလင်းသော အဖြစ်သည်။ သမ္မဒေဝ ကောင်းစွာသာလျှင်။ ဝိဘာယနံ လင်းခြင်းသည်။ ဇာတံ ဖြစ်၏။ သယနတော အိပ်ရာမှ။ ဥဋ္ဌာနမ္ပိ ထခြင်းသည်လည်း။ သုဟုဋ္ဌိတံ သုဋ္ဌု ဥဋ္ဌိတံ ကောင်းစွာထခြင်းသည်။ ဇာတံ ဖြစ်၏။

ကိံ ကာရဏာ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်း။ ဣတိစေ ဤသို့မေးငြားအံ့။ ယံ အဒ္ဒသာမိ ဒေဝတာယော တိအာဒိ ယံ အဒ္ဒသာမိဒေဝတာယော ဤသို့အစရှိသော စကားကို။ အာဟ ဆိုပြီ။

ဓမ္မံ သုတွာနာတိ ဓမ္မံသုတွာန ဟူသည်ကား။ ကမ္မဖလဿ ကံ၏အကျိုးကို။ ပစ္စက္ခကရဏဝသေန မျက်မှောက်ပြုသည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ တုမှေဟိ သင်နတ်သမီးတို့သည်။ ကတံ ပြုအပ်ပြီးသော။ ကုသလံ ကုသိုလ်ဖြစ်သော။ ဓမ္မံ တရားကို။ သုတွာ ကြားနာရသောကြောင့်။

ကာဟာမီတိ ကာဟာမိဟူသည်ကား။ ကရိဿာမိ ပြုအံ့။

သမစရိယာယာတိ သမစရိယာယဟူသည်ကား။ ကာယသမာစာရိကဿ ကိုယ်ဖြင့်ကောင်းစွာကျင့်အပ်သော။ သုစရိတဿ သုစရိုက်က်ို။ စရဏေန ကျင့်ခြင်းဖြင့်။

သယမေနာတိ သံယမေနဟူသည်ကား။ သီလသံဝရေန သီလကို စောင့်စည်းခြင်းဖြင့်။

ဒမေနာတိ ဒမေနဟူသည်ကား။ မနစ္ဆဋ္ဌာနံ မနိန္ဒြေလျှင်ခြောက်ခုမြောက်ရှိကုန်သော။ ဣန္ဒြိယာနံ စက္ခုအစရှိကုန်သော ဣန္ဒြေတို့ကို။ ဒမေန ဆုံးမသဖြင့်။

ဣဒါနိ ယခုအခါ၌။ တဿ ကုသလဿ ထိုကုသိုလ်၏။ အတ္တနော စ မိမိ၏လည်းကောင်း။ လောကဿ စ သတ္တလောက၏လည်းကောင်း။ ဝိဝဋ္ဋူပနိဿယတံ ဝဋ်၏ကင်းရာ နိဗ္ဗာန်ကို မှီသည်၏အဖြစ်ကို။ ဒဿေတုံ ပြခြင်းငှါ။ သွာဟံ တတ္ထေဝ ဂစ္ဆာမိယတ္ထ ဂန္တွာ န သောစရေတိ သွာဟံ တတ္ထေဝ ဂစ္ဆာမိယတ္ထ ဂန္တွာ န သောစရေဟူ၍။ ဝုတ္တံ ဆိုအပ်ပြီ။

ဧဝံ ဤသို့။ ဝတ္ထုတ္တမဒါယိကာဝိမာနာဒိဝသေန ဝတ္ထုတ္တမဒါယိကာဝိမာန ဝတ္ထုစသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဆတ္တိံသဝိမာနသင်္ဂဟာ သုံးဆယ့်ခြောက်ခုသော ဝိမာနဝတ္ထုတို့ကို ပေါင်း၍ယူရာယူကြောင်းဖြစ်သော။ အယံဒေသနာ ဤဒေသနာတော်သည်။ အာယသ္မတော မဟာမောဂ္ဂလ္လာနဿ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်မထေရ်အား။ ဝိဘာဝနဝသေန ထင်ရှားပြသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တာဝိယ ဖြစ်သကဲ့သို့။ ဂုတ္တိလာ စရိယဿာပိ ဂုတ္တိလဝိမာန ဝတ္ထုဟူ၍သာလျှင်။ သင်္ဂဟံ သင်္ဂါယနာသို့။ ယဒိပိအာရုဠှာ အကယ်၍ကား တင်အပ်၏။ ပန ထိုသို့ပင်တင်အပ်သော်လည်း။ ဝိမာနာနိ နိဗ္ဗာန်တို့သည်။ ဣတ္ထိပဋိဗဒ္ဓါနီ နတ်မိန်းမတို့နှင့်စပ်ကုန်၏။ ဣတိတသ္မာ ထိုကြောင့်။ ဣတ္ထိဝိမာနေယေဝ ဣတ္ထိဝိမာန ဝတ္ထု၌သာလျှင်။ တာနိ ထိုဗိမာန်တို့ကို။ သင်္ဂဟိတာနိ သင်္ဂါယနာတင်အပ်ကုန်၏။

တာ ပန ဣတ္ထိယော ထိုမိန်းမတို့သည်ကား။ ဒသဗလဿ ကိုယ်တော်အားဆယ်ပါး ဉာဏ်တော်အားဆယ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော။ ကဿပဿ ကဿပမြတ်စွာဘုရား၏။ ကာလေ လက်ထက်တော်၌။ ယထာဝုတ္တဓမ္မစရဏေန ဆိုအပ်ပြီးသော ကုသိုလ်တရားတို့ကို ဖြည့်ကျင့်ခြင်းဖြင့်။ အပရာပရုပ္ပန္နစေတနာဝသေန အဆင့်အဆင့်ဖြစ်သော စေတနာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒုတိယတ္တဘာဝတော နှစ်ခုမြောက်သော ကိုယ်၏အဖြစ်မှ။ ပဋ္ဌာယ စ၍။ ဧကံ ဗုဒ္ဓန္တရံ နှစ်ဆူသော ဘုရားရှင်တို့၏ အကြားဖြစ်သော တစ်ခုသော ကာလပတ်လုံး။ ဒေဝလောကေ ဧဝ နတ်ပြည်၌သာလျှင်။ သံသရန္တိယော ကျင်လည်ကုန်လျက်။ အမှာကံပိ ငါတို့၏လည်း။ ဘဂဝတော မြတ်စွာဘုရား၏။ ကာလေ လက်ထက်တော်၌။ တာဝတိံသဘဝနေယေဝ တာဝတိံသာ နတ်ပြည်၌သာလျှင်။ နိဗ္ဗတ္တာ ဖြစ်ကုန်သည်ရှိသော်။ အာယသ္မတာ မဟာမောဂ္ဂလ္လာနေန အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်မထေရ်သည်။ ပုစ္ဆိတာ မေးအပ်ကုန်သော နတ်သမီးတို့သည်။ ကမ္မသရိက္ခတာယ ရှေး၌ပြုခဲ့ဘူးသော ကုသိုလ်ကံနှင့် တူသောအဖြစ်ဖြင့်။ ဂုတ္တိလာစရိယေန ဂတ္တိလဆရာသည်။ ပုစ္ဆိတကာလေ ဝိယ မေး‌သောကာလ၌ကဲ့သို့။ ဗျာကရိံသု ဖြေကြားပေကုန်၏။ ဣတိ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ မှတ်အပ်ကုန်၏။

ဂုတ္တိလဝိမာနဝဏ္ဏနာ ဂုတ္တိလဝိမာနဝတ္ထု၏အဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။