ပဉ္စကေ၊ ၌။
တတြာတိ၊ ကား။
အာရဘတိ စ ဝိပ္ပဋိသာရီ စ ဟောတီတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော။
နယေန၊ ဖြင့်။
ဟေဋ္ဌာ၊ ၌။
တေသု ဥဒ္ဒိဋ္ဌပုဂ္ဂလေသု၊ ထို အကျဉ်းပြအပ်ပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။
ယွာယန္တိ၊ ကား။
ယော အယံ၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
(အာရဘတိစ- စသည်၌စပ်။)
အာရဘတီတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။
(လဗ္ဘမာနော၊ သော)။
အာရမ္ဘ သဒ္ဒေါ၊ အာရမ္ဘကြိယာကို ဟောသော သဒ္ဒါသည်။
ကမ္မကိရိယာ ဟိံ သန ဝီရိယဝိကောပနာ ပတ္တိဝီတိက္ကမေသု၊ ကံဟူသော အနက်, ပြုလုပ်အပ်သော ကိစ္စဟူသော အနက်, ညှဉ်းဆဲခြင်း ဟူသော အနက်, အားထုတ်ခင်း ဟူသော အနက်, ဖျက်ဆီးခြင်းဟူသော အနက်, အာပတ်ကို လွန်ကျူးခင်း ဟူသော အနက်တို့၌။
ဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
တထာ ဟိ၊ ထိုစကားကို ချဲ့ဦးအံ့။
ဧသ (ဧသော)၊ ဤ အာရမ္ဘ ကြိယာကို ဟောသော သဒ္ဒါသည်။
ယံ ကိဉ္စိ၊ အမှတ်မရှိ တစုံတခုသော။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခကို။
သမ္ဘောတိ၊ ခံစားရ၏။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော ဒုက္ခသည်။
အာရမ္ဘပစ္စယာ၊ မိမိ ကိုယ်တိုင် အားထုတ် အပ်သော အကုသိုလ်ကံဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
(သမ္ဘောတိ၊ ၏)။
ဣတိ၊ ဤ ပါဠိရပ်၌။
ကမ္မေ၊ ကံ ဟူသော အနက်၌။
အာဂတော၊ လာပြီ။
[ခုဒ္ဒက နိကာယ် သုတ္တနိပါတ် မဟာဝဂ် ဒွယတာနုပဿနာသုတ်။]
မဟာရမ္ဘာ၊ များစွာအားထုတ်အပ်သော ကြိယာ ရှိကုန်သော။
ဝါ၊ များစွာ အားထုတ်အပ်သော ကိစ္စရှိကုန်သော။
တေ မဟာယညာ၊ ထို ကြီးစွာသော ယဇ်တို့သည်။
မဟပ္ဖလာ၊ များသော အကျိုးရှိကုန်သည်။
န ဟောန္တိ၊ ကုန်။
ဣတိ၊ ဤ ပါဠိရပ်၌။
ကိရိယာယံ၊ ပြုလုပ်အပ်သော ကိစ္စ ဟူသော အနက်၌။
(အာဂတော၊ )
[ပဉ္စကအင်္ဂုတ္တရ တတိယပဏ် တိကဏ္ဍကီဝဂ် အာရမ္ဘတိသုတ်။]
သမဏံ ဂေါတမံ၊ ကို။
ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်စူး၍။
ပါဏံ၊ သတ္တဝါကို။
အာရဘန္တိ၊ သတ်ဖြတ်ကြကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤ ပါဠိရပ်၌။
ဟိံ သနေ၊ ညှဉ်းဆဲခြင်းအနက်၌။
(အာဂတော)၊
[မဇ္ဈိမပဏ်, ဂဟပတိဝဂ် ဇီဝကသုတ်။]
ဗုဒ္ဓသာသနော၊ မြတ်စွာဘုရား သာသနာတော်၌။
အာရဘထ၊ အစစွာ အားထုတ်ကြ ကုန်လော့။
နိက္ကမထ၊ ကောသဇ္ဇမှ ထွက်မြောက်ကြကုန်လော့။
ယုဉ္ဇထ၊ ပြီးစီးအောင် အားထုတ်ကြ ကုန်လော့။
[စ၍ အားထုတ်ပြီးနောက် ကောသဇ္ဇ ဖြစ်၍ ပျင်းရိနေတတ်၏။ ထို့ကဲ့သို့ မပျင်းရိအောင် အားထုတ်ကြ- ဟူလို။]
ဣတိ၊ ဤ ပါဠိရပ်၌။
ဝီရိယေ၊ အားထုတ်ခြင်း ဟူသော အနက်၌။
(အာဂတော၊ )
[သဂါထာဝဂ္ဂ ဗြဟ္မသံယုတ် ဒုတိယဝဂ် အရုဏဝတီသုတ်။]
ဗီဇဂါမဘူတဂါမသမာရမ္ဘာ၊ ဗီဇဂါမ်, ဘူတဂါမ် တို့ကို ဖျက်ဆီးခြင်းမှ။
ပဋိဝိရတော၊ ရှောင်ကြဉ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ၌။
ဝိကောပနေ၊ ဖျက်ဆီးခြင်းဟူသော အနက်၌။
(အာဂတော)၊
[သီလက္ခန် ဗြဟ္မဇာလသုတ် စူဠသီလ အခန်း။]
အာရဘတိ စ၊ အာပတ်ကို လွတ်ကျူးသော အားဖြင့် အားထုတ်လည်း အားထုတ်၏။
ဝိပ္ပဋိသာရီ စ၊ နှလုံး မသာမယာ ရှိခြင်းသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ၌။
အယံ ပန၊ ဤ အာရမ္ဘကြိယာကို ဟောသော သဒ္ဒါသည်ကား။
အာပတ္တိဝီတိက္ကမေ၊ အာပတ်ကို လွန်ကျူးခြင်းဟူသော အနက်၌။
အာဂတော၊ ပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
(ဤသို့ ဤ အရာ၌ အာရမ္ဘ သဒ္ဒါ၏ အာပတ်ကို လွန်ကျူးခြင်း အနက်၌ လာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။)
အာပတ္တိဝီတိက္ကမဝသေန၊ အာပတ်ကို လွန်ကျူးခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
အာရဘတိ စေဝ၊ အာပတ်ကို လွန်ကျူးသော အားဖြင့် အားထုတ်လည်း အားထုတ်၏။
တပ္ပစ္စယာ၊ ထို အာပတ်ကို လွန်ကျူးခြင်း ဟူသောအကြောင်းကြောင့်။
ဝိပ္ပဋိသာရီ စ၊ သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ အယံ၊ ဤ ဆိုအပ်ပြီးကား။
ဧတ္ထ၊ အာရဘတိ စ ဝိပ္ပဋိသာရီ စ ဟောတိ ဟူသော ပါဌ်၌။
အတ္ထော၊ တည်း။
[ရှေး အဋ္ဌကထာ စာအုပ်တို့၌ "စေတောဝိမုတ္တိန္တိ စသည် ရှိသေး၏။]
စေတောဝိမုတ္တိန္တိ၊ ကား။
ဖလသမာဓိံ၊ အရဟတ္တ ဖိုလ်သမာဓိကို။
ပညာဝိမုတ္တိန္တိ၊ ကား။
ဖလဉာဏံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဉာဏ်ကို။
(န ပ္ပဇာနာတိ၊ )
ယထာဘူတံ နပ္ပဇာနာတီတိ၊ ကား။
အနဓိဂတတ္တာ၊ မရအပ်သေးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ယထာသဘာဝတော၊ အကြင် အကြင် ဟုတ်မှန်သော သဘောအားဖြင့်။
န ဇာနာတိ၊ မသိ။
ယတ္ထဿာတိ၊ ကား။
ယသ္မိံ၊ အကြင် အရဟတ္တဖိုလ်တည်းဟူသော အရာ၌။
အဿ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်၏။
ယံ ဌာနံ၊ အကြင် အရဟတ္တဖိုလ်တည်းသော အရာသို့။
ပတွာ၊ ၍။
ဧတဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်၏။
["ယသ္မိံ အဿ "ကို ထပ်ဖွင့်သည်။]
ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်ပြီးသော အကုသိုလ်နှင့် တူကုန်သော။
ပါပကာ၊ မိမိကိန်းရာ သတ္တဝါကို အပါယ်လေးရွာသို့ ရောက်စေတတ် ကုန်သော။
အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
အပရိသေသာ၊ အကြွင်းအကျန် မရှိကုန်သည်။
(ဟုတွာ၊ )
နိရုဇ္ဈန္တိ၊ ချုပ်ကုန်၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ ကို။
(ဝေဒိတဗ္ဗော၊ )
ပန၊ ပရိဟာရပက္ခမှ တပါး စောဒကပက္ခကို ဆိုဦးအံ့။
ကိံ၊ အဘယ်အရာသို့။
ပတွာ၊ ရောက်၍။
တေ၊ ထို အကုသိုလ်တရာတို့သည်။
နိရုဇ္ဈန္တိ၊ ချုပ်ကုန်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤ ကား အမေးတည်း။
အရဟတ္တမဂ္ဂံ၊ သို့။
(ပတွာ၊ ၍။
တေ၊ တို့သည်။
နိရုဇ္ဈန္တိ၊ ချုပ်ကုန်၏။)
ပန၊ ကား။
ဖလပ္ပတ္တာဿ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်ပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။
(တေ၊ ထို အကုသိုလ်တရားတို့သည်။)
နိရုဒ္ဓါ နာမ၊ ချုုပ်ပြီးတို့ မည်သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
ဧဝံ သန္တေပိ၊ ဤသို့ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောပြီးသော် အကုသိုလ်တို့ ချုပ်ပြီးသည် မည်ပါသော်လည်း။
ဣဓ၊ ဤ ပဉ္စက အရာ၌။
မဂ္ဂကိစ္စဝသေန၊ အရဟတ္တမဂ်၏ ကိစ္စ၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဖလမေဝ၊ အရဟတ္တဖိုလ် ကိုသာ။
(ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
အာရမ္ဘဇာတိ၊ ကား။
အာပတ္တိဝီတိက္ကမသမ္ဘဝါ၊ အာပတ်ကို လွန်ကျူးခြင်းကြောင့် ကောင်းစွာ ဖြစ်ကန်သော။
(အာသဝါ) ဝိပ္ပဋိသာရဇာတိ၊ ကား။
ဝိပ္ပဋိသာရတော၊ နှလုံးမသာယာခြင်းကြောင့်။
ဇာတာ၊ ဖြစ်ကုန်သော။
(အာသဝါ) ပဝဍ္ဎန္တီတိ၊ ကား။
ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်အဖန်အထပ်ထပ်။
ဥပ္ပဇ္ဇနေန၊ ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့်။
ဝဍ္ဎန္တိ၊ တိုးပွားကုန်၏။
သာဓူတိ၊ သာဓုဟူသည်။
အာယာစနသာဓု၊ တောင်းခြင်းအနက်ကို ဟောကော သာဓုတည်း။
ဣဒံ၊ သည်။
ဝါ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ သည်။
ဝါ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အာယသ္မတာ၊ အရှင်သည်။
ဝတ၊ စင်စစ်။
ယာဝ၊ အလွန်အကဲသာလျှင်။
အပရဒ္ဓဉ္စ၊ ချွတ်ယွင်းလည်း ချွတ်ယွင်းစေအပ်ပြီ။
ဧဝံ သန္တေပိ၊ ဤသို့ ချွတ်ယွင်းစေပါသော်လည်း။
မယံ၊ တို့သည်။
အာယသ္မန္တံ၊ အရှင်ဘုရားကို။
ယာစာမ၊ တောင်းပန်ပါကုန်၏။
ဒေသေတဗ္ဗယုတ္တကဿ၊ ဒေသနာ ပြောထိုက်သည်၏ အဖြစ်နှင့်ယှဉ်သော အာပတ်ကို။
ဒေသနာယ၊ ဒေသနာ ပြောခြင်းအားဖြင့်၎င်း။
ဝုဋ္ဌာတဗ္ဗယုတ္တကဿ၊ ထထိုက်သည်၏ အဖြစ်နှင့်ယှဉ်သော အာပတ်ကို။
ဝုဋဌပနေန၊ ထစေခြင်းအားဖြင့်၎င်း။
[ဤအလို "ဝုဋ္ဌာပနေန" ဟု ရှိပါစေ။]
(တနည်း) ဝုဋဌာတဗ္ဗယုတ္တကဿ၊ ထထိုက်သည်၏ အဖြစ်နှင့်ယှဉ်သော အာပတ်မှ။
ဝုဋ္ဌာနေန၊ ထခြင်းအားဖြင့်၎င်း။
အာဝိကာတဗ္ဗယုတ္တကဿ၊ ထင်စွာ ပြုထိုက်သည်၏ အဖြစ်နှင့် ယှဉ်သော အာပတ်ကို။
အာဝိကိရိယာယ၊ ထင်စွာ ပြုခြင်းအားဖြင့်၎င်း။
(ဒေသနာပြောခွင့် မရသေး၍ ထင်စွာ ပြုဖြင်းအားဖြင့်၎င်း။)
အာရမ္ဘဇေ၊ အာပတ်ကို လွန်ကျူးခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကုန်သော။
အာသဝေ၊ အာသဝေါ တို့ကို။
ပဟာယ၊ ပယ်စွန့်၍။
သုဒ္ဓန္တေ၊ စင်ကြယ်သော အဖို့၌။
ဌိတဘာတပစ္စဝေက္ခဏေန၊ တည်သည်၏ အဖြစ်ကို ဆင်ခြင်ခြင်းအားဖြင့်။
(မိမိမှ အာပတ်မှ စင်ကြယ်ပြီဟု ဆင်ခြင်ခြင်းအားဖြင့်။)
ဝိပ္ပဋိသာရဇေ၊ နှလုံးမသာယာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကုန်သော။
အာသဝေ၊ တို့ကို။
ပဋိဝိနောဒေတွာ၊ ပယ်ဖျောက်၍။
နီဟရိတွာ၊ ထုတ်ပယ်၍။
ဝိပဿနာစိတ္တဉ္စေဝ၊ ကို၎င်း။
ဝိပဿနာပညဉ္စ၊ ကို၎င်း။
ဘာဝေတု၊ မိမိသန္တာန်၌ ဖြစ်စေပါလော့။
ဝါ၊ တိုးပွားစေပါလော့။
ဣတိ၊ ဤအနက်သည်။
ဝါ၊ ကို။
(ဝုတ္တံ ဟောတိ)၊
အမုနာ ပဉ္စမေန ပုဂ္ဂလေနာတိ၊ ကား။
ပဉ္စမေန၊ ပဉ္စမ ဖြစ်သော။
ဧတေန ခီဏာသဝပုဂ္ဂလေန၊ ဤ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်နှင့်။
(ပါဠိတော်၌ လာသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင် ငါးပါးမြောက်ဖြစ်သော "နာရဘတိ စ န ဝိပ္ပဋိသာရီ စ ဟောတိ" ပုဂ္ဂိုလ်နှင့်။)
သမသမော ဘဝိဿတီတိ၊ ကား။
လောကုတ္တရဂုဏေဟိ၊ လောကုတ္တရာဂုဏ်တို့ဖြင့်။
သမဘာဝေနေဝ၊ တူသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်သာလျှင်။
သမော၊ တူသည်။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။
ဣတိဧဝံ၊ သို့။
ခီဏာသဝေန၊ ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့်။
ဝါ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကို ဥပမာပြသဖြင့်။
ဩဝဒိတဗ္ဗော၊ ဆုံးမထိုက်၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ ကို။
(ဝေဒိတဗ္ဗော၊ )။
[သမေန သမော သမသမော- ဟု ပြု။ သမေန- ၌ ဘာဝပ္ပဓာနကြံပါ။ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ဖြင့် တူမျှသော ပုဂ္ဂိုလ်။ ထပ်တူထပ်မျှ ဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်။]
အာရဘတိ န ဝိပ္ပဋိသာရီ ဟောတီတိ၊ ကား။
အာပတ္တိံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ပန၊ ထိုသို့ပင် အာပတ်သို့ရောက်ပါသော်လည်း။
တံ၊ ထိုအာပတ်ကို ။
ဒေသေတုံ၊ ဒေသနာပြောခြင်းငှါ။
ဘဘာဂပုဂ္ဂလံ၊ သဘောတူသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ပရိယေသတိ၊ ရှာမှီး၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသို့သင့်သော အာပတ်ကို ဒေသနာ ပြောခြင်းငှါ သဘောတူသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရှာနေသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဝိပ္ပဋိသာရီ၊ နှလုံးမသာယာခြင်း ရှိသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
[ရှေးစာအုပ်တို့၌ "အင်္ဂုတ္တရဋ္ဌကထာယံ ပန ဝုဋ္ဌိတတ္တာ န ဝိပ္ပဋိသာရီ ဟောတီတိ ဝုတ္တံ" ဟူသော ဝါကျမပါ။ နောက်ပြင် စာအုပ်တို့၌ ပါ၏။]
ပန၊ ဝါဒန္တရကား။
အင်္ဂုတ္တရဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။
ဝုဋ္ဌိတတ္တာ၊ အာပတ်မှ ထပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဝိပ္ပဋိသာရီ၊ သည်။
န ဟောတိ၊
ဣတိ၊ ဤ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို ။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
နာ အာရဘတိ ဝိပ္ပဋိသာရီ ဟောတီတိ၊ ကား။
အာပတ္တံ၊ သို့။
နာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်။
ပန၊ ထိုသို့ပင် အာပတ်သို့ မရောက်ပါသော်လည်း။
ဝိနယပညတ္တိယံ၊ ဝိနည်းပညတ်တော်၌။
အကောဝိဒတ္တာ၊ မကျွမ်းကျင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အနာပတ္တိယံ၊ အာပတ်မဟုတ်သည်၌။
အာပတ္တိသညီ၊ အာပတ်ဟု ဖြစ်သော သညာရှိသည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
ဝိပ္ပဋိသာရီ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
[ဤဝါကျလည်း ရှေးစာအုပ်တို့၌ မပါ။]
ပန၊ ဝါဒန္တ ရကား။
အင်္ဂုတ္တရဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။
သကိံ၊ တကြိမ်။
အာပတ္တိံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇိတွာ၊ ၍။
တတော၊ ထို အာပတ်မှ။
ဝုဋ္ဌာယ၊ ထ၍။
ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။
ကိဉ္စာပိ နာပဇ္ဇတိ၊ အကယ်၍ကား မရောက်ပါပေ။
ပန၊ ထိုသို့ပင် မရောက်ပါသော်လည်း။
ဝိပ္ပဋိသာရံ၊ ကို။
ဝိနောဒေတုံ၊ ပယ်ဖျောက်ခြင်းငှါ။
န သက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။
ဣဝိ၊ ဤ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
န အာရဘတိ နဝိပ္ပဋိသာရီ ဟောတီတိ၊ ကား။
အာပတ္တိံ၊ သို့။
နေဝအာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်။
ဝိပ္ပဋိသာရီ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ပန၊ ပရိဟာရပက္ခမူတပါး စောဒကပက္ခကို ဆိုဦးအံ့။
ဧသ (ဧသော) ပုဂ္ဂလော၊ ဤ စတုတ္ထ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ကတမော၊ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်နည်း။
ဣတိ၊ ဤကားအမေးတည်း။
ဩဿဋ္ဌဝီရိယပုဂ္ဂလော၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အားထုတ်ခြင်း၌ စွန့်လွှတ်အပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။
[ကမ္မဋ္ဌာန်း အားမထုတ်။]
ဟိ၊ မှန်။
သော၊ ထို စတုတ္ထ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
မေ၊ ငါ့အား။
ဣမသ္မိံ ဗုဒ္ဓကာလေ၊ ဤ ဘုရားထက်ထက်တော်အခါ၌။
ပရိနိဗ္ဗာနေန၊ ပရိနိဗ္ဗာန် စံခြင်းဖြင့်။
ကိံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။
အနာဂတေ၊ နောင်အခါ၌။
မေတ္တေယျသမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓကာလေ၊ မေတ္တေယျမြတ်စွာ ဘုရားလက်ထက်တော်အခါ၌။
ပရိနိဗ္ဗာယိဿာမိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
ဝိသုဒ္ဓသီလော၊ စင်ကြယ်သော သီလရှိသည်။
(သမာနော) ပိ၊ ဖြစ်ပါသော်လည်း။
ပဋိပတ္တိံ၊ မဂ်ဖိုလ်ရကြောင်းအကျင့်ကို။
န ပူရတေိ၊ မဖြည့်ကျင့်။
သောပိ၊ ထိုစင်ကြယ်သော သီလရှီလျက် မဂ်ဖိုလ်ရကြောင်း ဖြစ်သော အကျင့်ကို မကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကိုလည်း။
(ဩဝဒိတဗ္ဗော- ၌စပ်)။
[ရှေးစာအုပ်တို့၌ "သော ဟိ" ဟု ရှိ၏။]
အာယသ္မာ၊ အရှင်ဘုရားသည်။
ကိမတ္ထံ၊ ငှါ။
ပမတ္တော၊ မေ့လျော့သည်။
(ဟုတွာ) ဝိဟရတိ၊ နေပါသနည်း။
ပုထုဇ္ဇနဿ နာမ၊ ပုထုဇဉ်၏ မည်သည်။
ဂတိ၊ ဂတိသည်။
အနိဗဒ္ဓါ၊ မမြဲ။
ဟိ၊ မှန်။
အာယသ္မာ၊ သည်။
မေတ္တေယျသမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ ၏။
သမ္မုခဘာဝံ၊ မျက်မှောက်၏ အဖြစ်ကို။
လဘေယျပိ၊ ရသော်လည်း ရရာ၏။
န လဘေယျာပိ၊ မရသော်လည်း မရရာ။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
အရဟတ္တတ္ထာယ၊ အရဟတ္တဖိုလ်အကျိုးငှါ။
ဝိပဿနံ၊ ကို။
ဘာဝေဟိ၊ မိမိသန္တာန်၌ ဖြစ်စေပါလော့။
ဝါ၊ တိုးပွားစေပါလော။
ဣတိ၊ သို့။
ဩဝဒိတဗ္ဗောဝ၊ ဆုံးမထိုက်သည်သာ။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ဝါရတို့၌။
သေသံ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်အပေါင်းကို။
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဖြင့်သာ။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဒတွာ အဝဇာနတီတိ အာဒီသု၊ အစရှိသော ပုဒ်တို့၌။
(အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ )။
ဧကော၊ တပါးသော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
မဟာပုညော၊ ကြီးသော ကံရှိသည်။
(ဟုတွာ) စတုပစ္စယလာဘိ၊ လေးပါးသော ပစ္စည်းတို့ကို ရခြင်းရှိသည်။
["မဟာပုညော" ကို ထပ်ဖွင့်သည်။]
ဟောတိ၊ ၏။
လဘိတွာ၊ ၍။
အညံ၊ အခြားသော။
အပ္ပနုညံ၊ နည်းသော ကံရှိသော ရဟန်းကို။
အာပုစ္ဆတိ၊ သင်္ကန်း အစရှိသည်တို့ဖြင့် ပန်ပြော၏။
(အလိုရှိလျှင် ယူဖို့ရန် လျှောက်ထား၏)။
သောပိ၊ ထို အပ္ပပုညရဟန်းသည်လည်း။
တသ္မိံ၊ ထို မဟာပုညရဟန်းသည်။
ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်ဖန် အထပ်ထပ်။
အာပုစ္ဆန္တေပိ၊ သင်္ကန်း အစရှိသည်တို့ဖြင့် ပန်ပြောသော်လည်း။
ဂဏှာတိယေဝ၊ ယူမြဲယူသည်သာ။
အထ၊ ထို့မှ နောက်၌။
အဿ၊ ထိုထပ်ကာ ထပ်ကာ ယူသော ရဟန်းအား။
(ဥပ္ပါဒေတုကာမော- ၌စပ်)။
ဝါ၊ ၏။
(မင်္ကုဘာဝံ- ၌ စပ်။)
ဣတရော၊ အခြားသော မဟာပုညရဟန်းသည်။
ထောကံ၊ အနည်းငယ်။
ကုပိတော၊ စိတ်ဆိုးသည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
မင်္ကုဘာဝံ၊ မျက်နှာမသာယာသည်၏ အဖြစ်ကို။
(အပ္ပပုညရဟန်း၏ မျက်နှာ မသာယာသည်၏ အဖြစ်ကို။)
ဥပ္ပါဒေတုကာမော၊ ဖြစ်စေခြင်းငှါ အလိုရှိသည်။
(ဟုတွာ) ဝဒတိ၊ ပြော၏။
(ကိံ၊ နည်း)။
အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။
အတ္တနော၊ ၏။
ဓမ္မတာယ၊ သဘောအားဖြင့်။
စီဝရာဒီနိ၊ တို့ကို။
န လဘတိ၊ မရ။
အမှေ၊ တပည့်တော်တို့ကို။
နိဿာယ၊ ၍။
(မှီရမှ)၊
လဘတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
(ဝဒတိ၊ ၏)။
ဧဝံ၊ သို့။
(ဤ ဆိုအပ်ပြီးသော အခြင်းအရာဖြင့်။)
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
ဒတွာ၊ ၍။
အဝဇာနာတိ နာမ၊ အောက်ချ၍ မှတ်ထင်သည် မည်၏။
ဝါ၊ အထင်သေးသည် မည်၏။
ပန၊ ကား။
ဧကော၊ တပါးသော ရဟန်းသည်။
ဧကေန၊ တပါးသော ရဟန်းနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
ဒွေ (ဝဿာနိ)၊ နှစ်နှစ်တို့ပတ်လုံးသော်၎င်း။
တီဏိ ဝဿာနိ၊ သုံးဝါတို့ပတ်လုံးသော်၎င်း။
["ဒွေ တီဏိ" နေရာဝယ် "ဒွေတ္တီဏီ" ဟု သမာသ်ရှိလျှင် ကောင်း၏။]
ဝသန္တော၊ နေလသော်။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။
ဂရုံကတွာ၊ အလေးအမြတ်ပြု၍။
ပစ္ဆာ၊ ၌။
အာလေ၊ အခါသည်။
ဂစ္ဆန္တေ ဂစ္ဆန္တေ၊ သွားလသော် သွားလသော်။
ဝါ၊ လွန်လသော် လွန်လသော်။
စိတ္တီကာရံ၊ စိတ်မဟုတ်သော်လည်း စိတ်ကဲ့သို့ ပြုမှုကို။
ဝါ၊ အရိုအသေပြုမှုကို။
န ကရောတိ၊ မပြု။
သာသနာပိ၊ နေရာမှ လည်း။
န တုဋ္ဌာတိ၊ မထတော့။
ဥပဋ္ဌာနမ္ပိ၊ ဆည်းကပ်ရာ အရပ်သို့လည်း။
န ဂစ္ဆတိ၊ မသွားတော့။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
(ဤ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။)
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
သံဝါသေန၊ အတူတကွ နေခြင်းကြောင့်။
အဝဇာနာတိ နာမ၊ မည်၏။
ဝါ၊ မည်၏။
[ဤ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို "အရောဝင်တော့ အရိုသေ တန်သည်" ဟု ဆိုကြသည်။]
အာဓေယ မုခေါတိ၊ ကား။
အာဓေယျမုခေါ။ ။ "အာ+ဓေဘျ" ၌ အာ ကို" အာဒိတော" ဟု ဖွင့်၏။ ထို အာဒိ ဟူသည်လည်း "ပဌမကြားအပ်သော စကားတည်း" ဟု၎င်း။ "တော - ပစ္စည်းလည်း သတ္တမီ အနက်ဟော " ဟု၎င်း သိစေလို၍ "ပဌမဝစနသ္မိံ" ဟု ဖွင့်သည်။ ဧဝ - ကား ရသင့်၍ ထည့်အပ်သော ပုဒ်တည်း။ ဓေယျ- ၌ ဓာ- ဓာတ်သည် ဌပန အနက်ဟော, ဏျ- ပစ္စည်းသည် တ- ပစ္စည်း၏ အနက်ဟောဟု သိစေလို၍ "ဌပိတ" ဟု ဖွင့်သည်။ [ဋီကာ၌ကား "ဌပေတွာ " ဟု ဖွင့်၏။]
မုခအနက်။ ။ ဤအဖွင့်မျှဖြင့် မုခ၏အနက်သည် မထင်ရှားသေး။ နောက်၌ "ကထံ ဂဏှာတိ" ကို ထောက်၍ မုခ- ဖြင့် မု- မှ ထွက်သော စကားကို ယူခြင်းတိုင်အောင် ဌာနျူပစာရအားဖြင့် ယူရသည်ဟု မှတ်ပါ။ ထို့ကြောင့် ဋီကာ၌ "အဝိစာရေတွာ အာဒိကထာယ ဧဝ ဌပိတ ဂဟဏောတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ" ဟု အဖြောင့်ဖွင့်သည်။
ဝစနတ္ထ။ ။ အာဒိတော+ ဓေယျံ- အစစွာ ကြားအပ်သော စကား၌+ ထားအပ်၊ အာဓေယျံ+ မုခံ (နှုတ်ခြင်း ပြောအပ်သော စကားကို ယူခြင်း) ယဿာတိ အာဓေယျမုခေါ- အစစွာ ကြားအပ်သော စကား၌ ထားအပ်သော နှုတ်ထွက်စကားကို ယူခြင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်။ [အင်္ဂုတ္တိုရ်, အဋ္ဌကထာ, ပဉ္စကနိပါတ်, တတိယ-ပဏ်, တိကဏ္ဍကီဝဂ်, အဝဇာနတိသုတ်၌ တမျိုးဖွင့်ထားသေးသည်။]
အာဒိတော၊ အစ၌။ (ရှေးဦးစွာ) ဓေယျမုခေါ၊ ထားထိုက်သော နှုတ်စကားကို ယူခြင်းရှိသည်။ပဌမသ္မိံ ယေဝ၊ ပဌမ ပြောအပ်သော စကား၌သာ။
ဌပိတမုခေါ၊ ထားအပ်သော နှုတ်စကား ကို ယူခြင်းရှိသည်။
(ဟောတိ)၊
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
အစိမုစ္စိတာ ဟောတီတိ၊ ကား။
သဒ္ဓါတာ၊ ယုံကြည်တတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
["သဒ္ဓါ ဓိမောက္ခော" ကဲ့သို့ အဓိ+ မုစ ဓာတ်သည် ယုံကြည်ခြင်း အနက်ဟော။ တု- ပစ္စည်း၊ သဒ္ဓါတာ- ၌လည်း သံ+ဓာ ဓာတ် တု- ပစ္စည်းပင်။]
တတြ၊ ထို အာဓေယျ မုခ အိူမုစ္စိတ၏ အဖြစ်၌။
အယံ၊ ဤ ဆိုအပ်လတ္တံ့ကား။
နယော၊ အနက်ဓိပ္ပါယ်ကို ဆောင်ကြောင်းနည်းတည်း။
ဧကော၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
သာရုပ္ပံယေဝ၊ ရဟန်းတို့၏ အကျင့်အား လျှောက်ပတ်သည်သာလျှင် ဖြစ်သော။
ဘိက္ခုံ၊ ကို။
ဧသော၊ ဤ ရဟန်းသည်။
အသာရုပ္ပေါ၊ ရဟန်းတို့၏ အကျင့်အား မလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ကထေတိ၊ ပြော၏။
(ပဌမ ပြော၏)။
တံ၊ ထို ပဌမပုဂ္ဂိုလ်ပြောအပ်သော စကားကို။
သုတွာ၊ ကြား၍။
ဧသ (ဧသော)၊ ဤ နားထောင်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
နိဋ္ဌံ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်းသို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
["အသာရုပ္ပပုဂ္ဂိုလ်" ဟု ဆုံးဖြတ်သည်။]
ပုန၊ တဖန်။
အညေန၊ အခြားသော။
သဘာဂေန၊ သဘောတူသော။
ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
အယံ၊ ဤ ရဟန်းသည်။
သာရုပ္ပေါ၊ ရဟန်းတို့၏ အကျင့်အား လျောက်ပတ်သော ရဟန်းတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေပိ၊ ပြောအပ်ပါသော်လည်း။
[နောက်၌ "ဝုတ္တောပိ" ဟု ရှိလတ္တံ့။]
တဿ၊ ထို ဒုတိယပြောသော ရဟန်း၏။
ဝစနံ၊ ကို။
န ဂဏှာတိ၊ မယူတော့။
(လက်မခံတော့)။
အသုကေန နာမ၊ ဤ မည်သော ရဟန်းသည်။
အယံ၊ ဤ ရဟန်းသည်။
အသာရုပ္ပေါ၊ တည်း။
ဣတိ၊ သို့။
အမှာကံ၊ တပည့်တော်တို့အား။
ကထိတံ၊ ပြောအပ်ပါပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ ပြော၍။
ပုရိမဘိက္ခုနောဝ၊ ရှေးဦးစွာ ပြောဆိုသော ရဟန်း၏သာ။
ဝစနံ၊ ကို။
ဂဏှာတိ၊ အတည်ယူ၏။
အပရောပိ၊ တပါးသော ရဟန်းသည်လည်း။
တဿ၊ ထို အာဓေယျမုခ ပုဂ္ဂိုလ်အား။
ဒုဿီလံ၊ သီလမရှီသော ရဟန်းကို။
သီလဝါတိ၊ သီလရှိသော ရဟန်းဟူ၍။
ကထေတိ၊ ၏။
တဿ၊ ထို ပဌမပြောသော ရဟန်း၏။
ဝစနံ၊ ကို။
သဒ္ဒဟိတွာ၊ ယုံကြည်၍။
ပုန၊ တဖန်။
အညေန၊ အခြားသော ဒုတိယ ရဟန်းသည်။
ဧသ (ဧသော) ဘိက္ခု၊ သည်။
အသာရုပ္ပေါ၊ တည်း။
အယံ၊ ဤ အသာရုပ္ပရဟန်းသည်။
တုမှာကံ၊ အရှင်ဘုရားတို့၏။
သန္တိကံ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိတုံ၊ ငှါ။
န ယုတ္တော၊ မသင့်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တော၊ ပြောအပ်သည်။
(သမာနော) ပိ၊ သော်လည်း။
တဿ၊ ထို ဒုတိယပြောပြော သော ရဟန်း၏။
ဝစနံ၊ ကို။
အဂ္ဂဟေတွာ၊ မယူမူ၍။
(မယူပဲ)။
ပရိမဿေဝ၊ ရှေးဦးစွာ ပြောသော ရဟန်း၏သာ။
ကထံ၊ ကို။
ဂဏှာတိ၊ အတည်ယူ၏။
အပရော၊ သည်။
ဝဏ္ဏမ္ပိ၊ ဂုဏ်ကိုလည်း။
ကထိတံ၊ ပြောဆိုအပ်သည်ကို။
ဂဏှာတိ၊ ၏။
အဝဏ္ဏမ္ပိ၊ ဂုဏ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက် အဖြစ်ကိုလည်း။
ကထိတံ၊ ပြောဆိုအပ်သည်ကို။
ဂဏှာတိ ယေဝ၊ သည်သာ။
အယမ္ပိ၊ ဤရဟန်းသည်လည်း။
အာဓေယျ မုခေါ ယေဝ၊ အာဓေယျ မုခ ပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်သာ။
ဝါ၊ ရှေးဦးစွာ ကြားအပ်သော စကား၌ ထားထိုက်သော နှုတ်ဖြင့် ပြောအပ်သော စကားကို မှတ်ယူခြင်း, ဝန်ခံခြင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်သာ။
အာဓာတဗ္ဗမုခေါ၊ ရှေးဦးစွာ ကြားအပ်သော စကား၌ ထားထိုက်သော နှုတ်ဖြင့် ပြောအပ်သော စကားကို မှတ်ယူခြင်း, ဝန်ခံခြင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ယံ ယံ၊ အကြင် အကြင် အကြောင်းအရာကို။
သုဏာတိ၊ ရှေးဦးစွာ ကြားရ၏။
တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထို ရှေးဦးစွာ ကြားအပ်သော အကြောင်းအရာ၌။
ဌပိတမုခေါ၊ ထားအပ်သော နှုတ်ဖြင့် ပြောအပ်သော စကားကို မှတ်ယူခြင်း , ဝန်ခံခြင်း ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
[ ယခုအခါ ခေါင်းဆောင် ပုဂ္ဂိုလ်, ဆရာတော်ဖြစ်သူတို့သည် ရှေးဦးစွာ ကြားအပ်သော စကားကို အမှန်ယူထား မိတတ်ကြသည်။]
လောကောတိ၊ ကား။
သဒ္ဓါဒီနံ၊ သဒ္ဓါ အစရှိသည်တို့၏။
[အာဒိ- ဖြင့် ဘတ္တိ, ပေမ, ပသာဒ- တို့ကို ယူ။]
ဣတ္တရကာလဋ္ဌိတိကတ္တာ၊ တိုလျသော ကာလမျှ တည်ခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အဿဒ္ဓိယာဒီဟိ၊ အဿဒ္ဓိယ အစရှိသော အကိုသုလ် စိတ္တုပ္ပါဒ်တို့သည်။
လုလိတဘာဝေန၊ နှိပ်စက်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
လောကော၊ လျှပ်ပေါ်လော်လည် သူမည်၏။
[လုလဓာတ်သည် မဒ္ဒန- အနက်ဟောတည်း။ "လုလီယတေတိ လောလော" ဟု ပြု။ "လျှပ်ပေါ်လော်လည်း" ဟူသော အနက်ကား ဝေါဟာရတ္ထတည်း။]
ဣတ္တရသဒ္ဓေါတိ၊ ကား။
ပရိတ္တသဒ္ဓေါ၊ နည်းသော သဒ္ဓါရှိသည်။
အပရိပုဏ္ဏသဒ္ဓေါ၊ မပြည့်သော သဒ္ဓါရှိသည်။
(ဟောတိ)၊
သေသေသုပိ၊ ဣတ္တရသဒ္ဒမှ ကြွင်းသော ဣတ္တရဘတ္တိအစရှိသော ပုဒ်တို့၌လည်း။
ဧသေဝ နယော၊ တည်း။
ပန၊ အထူးကား။
ဧတ္ထ၊ ဤ ဣတ္တရ, ဘတ္တိ- အစရှိသော ပုဒ်တို့တွင်။
ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်ဖန် အထပ်ထပ်။
ဘဇနဝသေန၊ ဆည်းကပ်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
သဒ္ဓါဝ၊ သဒ္ဓါသည်ပင်။
ဘတ္တိ၊ ဆည်းကပ်ခြင်းတည်း။
ပေမံ၊ ပေမ ဟူသည်။
သဒ္ဓါပေမံ၊ သဒ္ဓါဖြင့် ချစ်ခြင်းသည်၎င်း။
ဂေဟသိတပေမမ္ပိ၊ အိမ်၌ မှီသော လူဝတ်ကြောင်တို့၏ ချစ်ခြင်းမျိုးသည်၎င်း။
ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။
ပသာဒေါ၊ ပသာဒဟူသည်။
သဒ္ဓါပသာဒေါဝ၊ သဒ္ဓါ ဟူသော ကြည်ညိုခြင်းသာတည်း။
ဧဝံ ပုဂ္ဂလော လောလော ဟောတီတိ၊ ကား။
ဧဝံ၊ သို့။
ဣတ္တရသဒ္ဓါဒိတာယ၊ နည်းငယ်တိုလျသော သဒ္ဓါရှိသူ အစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
လောလော နာမ၊ လျပ်ပေါ်လော်လည် သူ မည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဟလိဒ္ဒိရာဂေါ ဝိယ၊ နနွင်းဖြင့် ဆိုးအပ်သော အရောင်သည် ကဲ့သို့၎င်း။
ထုသရာသိမှိ၊ ဖွဲ့အစု၌။
ကောဋ္ဋီတခါဏုကော ဝိယ၊ စိုက်ထားအပ်သော သစ်ငုတ်သည်ကဲ့သို့၎င်း။
အဿပိဋ္ဌိယံ၊ မြင်း၏ ကျောက်ကုန်း၌။
ဌပိတကုမ္ဘဏ္ဍံ ဝိယ စ၊ ထားအပ်သော ဖရုံသီးကဲ့သို့ ၎င်း။
[အဘိဓာန်၌ "ကုမ္ဘဏ္ဍော တု စ ဝလ္လိဘော" ဟု ပုလ္လိင်ရှိ၏။]
အနိဗဒ္ဓဋ္ဌာနော၊ မမြဲသော တည်ခြင်းရှိသည်။
(ဟုတွာ၊ ၍)။
မုဟုတ္တေန၊ တမုဟုတ်ဖြင့်။
(ချက်ချင်း။)
ပသီဒတိ၊ ကြည်ညို၏။
မုဟုတ္တေန၊ ဖြင့်။
ကုပ္ပတိ၊ အကြည်ညိုပျက်၏။
["ကုပ္ပတိ၊ အမျက်ထွက်" ဟုရှေးနိဿယ ပေး၏။]
မန္ဒော မောမူဟောတိ၊ ဟူသော ပါဌ်၏။
အညာဏဘာဝေန၊ ညဏ်မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
မန္ဒော၊ နုံ့ညံ့၏။
အဝိသဒတာယ၊ မသန့်ရှင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
(အသိဉာဏ်၏ မသန့်ရှင်း မထက်မြက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်)။
မောမူဟော၊ အလွန် တွေဝေ သည်။
(ဟောတိ)၊
မဟာမူဠှော၊ ကြီးစွာ တွေဝေသူတည်း။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ယောဓာဇီဝူပမေသု၊ ပုဒ်တို့၌။
(အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ )
ယောဓာ ဇီဝေါတိ၊ ကာ။
ယုဒ္ဓူပဇီဝိနော၊ စစ်ဘိုက်ခြင်းဟူသော အသက် မွေးဝမ်းကျောင်းရှိသူ တို့သည်။
ဝါ၊ စစ်တိုက်ခြင်းကိုမှီ၍ အသက်မွေးသူတို့သည်။
(ပဉ္စ) ရဇဂ္ဂန္တိ၊ ကား။
ဟတ္ထိအဿာဒီနံ၊ ဆင် မြင်း အစရှိသော စစ်တပ်တို့၏။
ပါဒပ္ပဟာရဘိန္နာယ၊ ခြေတို့ဖြင့် ပုတ်ခတ်ခြင်းကြောင့် ကွဲပျက်သော။
ဘမိယာ၊ မြေမှ။
ဥဂ္ဂတံ၊ အထက်သို့ တက်သော။
ရဇက္ခန္ဓံ၊ မြူမှုန်အစုကို။
(ဖုံလုံးကြီးကို)။
(ဒိသွာ သံဒီဒတိ- ၌ စပ်။)
န သန္တမ္ဘတီတိ၊ ကား။
သန္ထမ္ဘိတွာ၊ ကောင်းစွာ တောင့်၍။
ဌာနုံ၊ တည်ခြင်းငှါ။
န သက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။
သဟတိ ရဇဂ္ဂန္တိ၊ ကား။
ရဇက္ခန္တ့၊ ပြူမှုန်အစုကို။
ဒိသွာပိ၊ မြင်၍လည်း။
အဓိဝါသေတိ၊ မိမိ၏ အထက်၌ ဝင်သက်တည်နေစေနိုင်၏။
ဝါ၊ ခံနိုင်၏။
ဓဇဂ္ဂန္တိ၊ ကား။
ဟတ္ထိအဿာဒိပိဋ္ဌေသုဝါ၊ ဆင် မြင်း အစရှိသည်တို့၏ ကျောက်ကုန်းတို့၌၎င်း။
ရထေသု ဝါ၊ ရထားတို့၌၎င်း။
ဥဿာပိတာနံ၊ အထက်၌ ထောင်မတ်စေအပ်ကုန်သော။
ဝါ၊ စိုက်ထူးအပ်ကုန်သော။
ဓဇာနံ၊ အလံတို့၏။
အဂ္ဂံ၊ အစုကို။
(ဒိသွာ သံသီဒတိ)၊
ဥဿာရဏန္တိ၊ ကား။
ဟတ္ထိအဿရထာဒီနဉ္စေဝ၊ ဆင် မြင်း ရထား အစရှိသည်တို့၏ ၎င်း။
မလဘာယဿ စ၊ စစ်သည် ဗိုလ်ပါအပေါင်း၏ ၎င်း။
ဥစ္စာသဒ္ဒမဟာသဒ္ဒံ၊ အထက်သို့ မြင့်သော အသံ, ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ကျယ်ပြန့်သော အသံကို။
(သုတွာ သံသီဒတိ၊ )။
သမ္ပဟာရေတိ၊ ကား။
သမာဂတေ၊ စစ်တပ်ခြင်း ရင်ဆိုင်လသော်။
အပ္ပမတ္တကေပိ၊ အနည်းငယ်မျှလည်းဖြစ်သော။
(မပြောပလောက်သော)။
ပဟာရေ၊ ပုတ်ခတ်ခြင်းကြောင့်။
(ထိုးခုတ်ခြင်းကြောင့်။)
(ဟညတိ)။
ဟညတီတိ၊ ကား။
ဝိဟညတိ၊ ပင်ပန်း၏။
ဝိဃာတံ၊ ပင်ပန်းခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ဗျာပဇ္ဇတီတိ၊ ကား။
ဝိပတ္တိံ၊ စိတ်ပျက်ခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ပကတိဘာဝံ၊ ပင်ကိုယ်၏ အဖြစ်ကို။
ဇဟတိ၊ စွန့်၏။
သဟတိသမ္ပဟာရန္တိ၊ ကား။
ဒွတ္တယော၊ နှစ်ချက် သုံးချက်ကုန်သော။
မဟာရေ၊ ထိုးခုတ်ခြင်းတို့သို့။
ပတွာပိ၊ ရောက်ပါသော်လည်း။
(အထိုးအခုတ် ခံရပါသော်လည်း)။
သဟတိ၊ ခံနိုင်၏။
အဓိဝါသေတိ၊ ၏။
တမေဝ သင်္ဂါမသီသန္တိ၊ ကား။
တမေဝ ဇယခန္ဓာ ဝါရဋ္ဌာနံ၊ ထို စစ်အောင် မြင်ရာ ဖြစ်သော သစ်တပ်မြို့ အရပ်သို့။
အဇ္ဈာဝသတီတိ၊ ကား။
သတ္တာဟမတ္တံ၊ ခုနစ်ရက် အတိုင်းအရှည် ရှိသော ကာလပတ်လုံး။
အဘိဘဝိတွာ၊ လွှမ်းမိုး၍။
အာဝသတိ၊ နေ၏။
ကိံ ကာရဏာ၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။
(အာဝသတိ၊ နည်း။)
လဒ္ဓပ္ပဟာရာနံ၊ ရအပ်သော ထိုးခုတ်ခြင်း ရှိကုန်သော စစ်သားတို့အား။
(ဒဏ်ရာ ရလာသော စစ်သားတို့အား)။
ပဟာရဇဂ္ဂနတ္ထဉ္စေ ဝ၊ ထိုးခုတ်အပ်သော ဒဏ်ရာကို ပြုစုလုပ်ကျွေးခြင်း အကျိုးငှါ၎င်း။
(ဆေးကုဖို့ရန်၎င်း)။
ကတကမ္မာနံ၊ ပြုအပ်ပြီးသော တိုက်ခိုက်မှု ရှိကုန်သော စစ်သားတို့အား။
ဝိသေသံ၊ အလုပ်အထူးကို။
(တိုက်ရည် ခိုက်ရည်ကို)။
ဉတွာ၊ ၍။
ဌာနန္တရဒါနတ္ထဉ္စ၊ ထူးကဲသော အရာကို ပေးခြင်း အကျိုးငှါ၎င်း။
(ရာထူးတိုးမြင့်ပေးဖို့ရန် ၎င်း)။
ဣဿရိယသုခါနုဘဝနတ္ထဉ္စ၊ အစိုးရသူ၏ အဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်ရာချမ်းသာကိုခံစားခြင်း အကျိုးငှါ၎င်း။
(အာဝသတိ၊ ၏)။
ဣဒါနိ၊ ၌။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
သတ္ထု၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ယောဓာဇီဝေဟိ၊ စစ်တိုက်ခြင်းဟူသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ရှိသူတို့ဖြင့်။
ဝါ၊ စစ်တိုက်ခြင်း ကို မှီ၍ အသက်မွေးသူတို့ဖြင့်။
ကိစ္စံ၊ အလုပ်ကိစ္စသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိပါ။
ပန၊ ထိုသို့ပင် ယောဓာဇီဝတို့ဖြင့် ကိစ္စမရှိပါသော်လည်း။
ဣမသ္မိံ သာသနေ၊ ၌။
တထာရူပေ၊ ထိုသို့ ယောဓာဇီဝတို့နှင့်တူသော သဘောရှိကုန်သော။
ပဉ္စ၊ ကုန်သော။
ပုဂ္ဂလေ၊ တို့ကို။
ဒဿေတုံ၊ ငှါ။
ဣဒံဩပမ္မံ၊ ဤ ဥပမေယျ စကားကို။
(ဘဂဝတာ) အာဘတံ၊ ဆောင်တော်မူအပ်ပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
တေ ပုဂ္ဂလေ၊ ထို ဥပမေယျ ဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။
ဒဿေန္တော၊ ပြတော် မူလိုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဧဝမေဝန္တိအာဒီံ၊ ဤသို့ အစရှိသော စကားကို။
(ဘဂဝါ) အာဟ၊
တတ္ထ၊ ထို ဥပမေယျ စကားရပ်၌။
သံသီဒတီတိ၊ ကား။
မိစ္ဆာဝိတက္ကသ္မိံ၊ မိစ္ဆာဝိတက်၌။
(ကာမ ဝိတက် စသည်၌)။
ဝိသီဒတိ၊ အထူးသဖြင့် သက်ဝင် နစ်မြုပ်၏။
အနုပဝိသတိ၊ အစဉ်လိုက်သော အားဖြင့် ဝင်၏။
န သက္ကောတိ ဗြဟ္မစရိယံ သန္ဓာရေတုန္တိ၊ ကား။
ဗြဟ္မစရိယဝါသံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်သုံးခြင်းကို။
ဝါ၊ ကျင့်သုံးအပ်သော မြတ်သော အကျင့်ကို ။
အနုပစ္ဆိဇ္ဇမာနံ၊ မပြတ်အောင်။
ဂေါပေတုံ၊ စောင့်ရှောက်ခြင်းငှါ။
န သက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။
သိက္ခာဒုဗ္ဗလျံ အာဝိကတွာတိ၊ ကား။
သိက္ခာယ၊ အဓိသီလသိက္ခာ၌။
ဒုဗ္ဗလဘာဝံ၊ အားမရှိသူ၏ အဖြစ်ကို။
ပကာသေတွာ၊ ထင်ရှားပြ၍။
(ဟီနာယာဝတ္တတိ- ၌စပ်။)
ကိမဿ ရဇဂ္ဂသ္မိန္တိ၊ ကား။
တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ၏။
ရဇဂ္ဂံ နာမ၊ မြူအစု၏ အဖြစ်မည်သည်။
ကိံ၊ အဘယ်နည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(ဘဂဝါ) ဝဒတိ၊ ၏။
["ရဇဂ္ဂတိ" ၌ သ္မိံ ဝိဘတ်သည် ပဌမ အနက်၌ သက်သည်ဟု သိစေလို၍ "ရဇဂ္ဂံ နာမ" ဟု ဖွင့်သည်။]
အဘိရူပါတိ၊ ကား။
အဘိရူပဝတီ၊ လွန်ကဲသော အဆင်းရှိ၏။
ဒဿနီယာတိ၊ ကား။
ဒဿနယောဂ္ဂါ၊ ကြည့်ရှုခြင်းကို ထိုက်၏။
ပါသာဒိကာတိ၊ ကား။
ဒဿနေနေဝ၊ မြင်ရခြင်းဖြင့်ပင်။
စိတ္တပ္ပသာဒါတဟာ၊ စိတ်၏ ကြည်လင်ခြင်းကို ဆောင်နိုင်၏။
ပရမာယာတိ၊ ကား။
ဥတ္တမာယ၊ လွန်မြတ်သော။
ဝဏ္ဏပေါက္ခရတာယာတိ၊ ကား။
သရီရဝဏ္ဏေန စေဝ၊ ကိုယ်၏ အဆင်းနှင့်၎င်း။
အင်္ဂသဏ္ဌာနေနစ၊ အင်္ဂါကြီးငယ်တို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့်၎င်း။
(သမန္နာဂတော ဟောတိ၊ )။
ဦဟသတီတိ၊ တား။
အဝဟသတိ၊ အောက်ချ၍ ရယ်၏။
ဝါ၊ တိုးတိုးရယ်၏။
ဝါ၊ ပြုံး၏။
ဥလ္လပတီတိ၊ ကား။
ကထေတိ၊ စကားပြော၏။
ဥဇ္ဇဂ္ဃတီတိ၊ ကား။
ပါဏိံ၊ လက်ခုပ်ကို။
ပဟရိတွာ၊ ပုတ်ခတ်၍။
(တနည်း) ပါဏိံ ပဟရိတွာ၊ လက်ခုပ်တီး၍။
မဟာဟသိတံ၊ ကျယ်စွာသော ရယ်ခြင်းကို။
ဟသတိ၊ ရယ်၏။
ဥပ္ပဏ္ဍေတီတိ၊ ကား။
ဥပ္ပဏ္ဍနကထံ၊ ပြောင်မလှောင်ကြောင်းစကားကို။
ကထေတိ၊ ပြော၏။
အဘိနိသီဒတီတိ၊ ကား။
အဘိဘဝိတွာ၊ လွှမ်းမိုး၍။
သန္တိကေ ဝါ၊ အနီး၌သော်၎င်း။
ဧကာသနေဝါ၊ တခုတည်းသော နေရာ၌သော်၎င်း။
နိသီဒတိ၊ ၏။
ဒုတိယပဒေပိ၊ အဘိနိပဇ္ဇတိ- ဟူသော ဒုတိယပုဒ်၌လည်း။
ဧသေဝ နယော၊ တည်း။
အဇ္ဈောတ္ထရတီတိ၊ ကား။
အဝတ္ထရတိ၊ လွှမ်းမိုး၏။
ဝိနိဝေဌေတွာ ဝိနိမောစေတွာတိ၊ ကား။
ဂဟိတဋ္ဌာနတော၊ ကိုင်အပ်ရာအရပ်မှ။
တဿ၊ မာတုဂါမ၏။
ဟတ္ထံ၊ လက်ကို။
ဝိနိဝေဌေတွာ စေဝ၊ ဖြေ၍၎င်း။
မောစေတွာ စ၊ လွတ်စေ၍၎င်း။
(ယေန ကာမံ ပက္ကမတိ၊ )။
ဧတ္ထ၊ ဤ ယောဓာဇီစူပမနိဒ္ဒေသ၌။
သေသံ၊ ဖွင့်အပ်ပြီးသော ပုဒ်မှ ကြွင်းသော ပုဒ်အပေါင်းသည်။
ဥတ္တာနတ္တမေဝ၊ သည်သာ။
ပိဏ္ဍပါတိကေသု၊ ပိဏ္ဍပါတိကပဉ္စကတို့၌။
(အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ )။
မန္ဒတ္တာ မောမူဟတ္တာတိ၊ ကား။
သမာဒါနံ၊ ဓုတင်ဆောက်တည်နည်းကို။
နေဝ ဇာနာတိ၊ မသိ။
အာနိသံသံ၊ ဓုတင်၏ အကျိုးဆက်ကို။
န ဇာနာတိ၊ မသိ။
ပန၊ စင်စစ်ကား။
အတ္တနော၊ ၏။
မန္ဒတ္တာ၊ နုံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဝါ၊ ညံ့သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
မောမူဟတ္တာ၊ လွန်စွာတွေဝေသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အညာဏေနေဝ၊ မသိခြင်းကြောင့်သာ။
ပိဏ္ဍပါတိကော၊ ပိဏ္ဍပါတ်ဓုတင်ကို ဆောင်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပါပိစ္ဆော ဣစ္ဆာပကတောတိ၊ ကား။
ပိဏ္ဍပါတိကဿ၊ ပိဏ္ဍပါတ်ဓုတင်ဆောင်သည် ဖြစ်၍။
သတော၊ ဖြစ်သော။
မေ၊ အား။
အယံ၊ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ပါဏ္ဍပါတိကော၊ ပိဏ္ဍပါတ်ဓုတင် ဆောင်သူတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ သိ၍။
စတုပစ္စယသက္ကာရံ၊ လေးပါးသော ပစ္စည်းတို့ဖြင့် ကောင်းစွာပြုမှုကို။
ဝါ၊ ကောင်းစွာ ပြုအပ်သော ပစ္စည်းလေးပါးကို။
ကရိဿန္တိ၊ ပြုကြကုန်လတ္တံ့။
လဇ္ဇီ၊ မကောင်းမှုမှ ရှက်ခြင်းရှိသူတည်း။
အပ္ပိစ္ဆော၊ နည်းသော အလိုရှိသူတည်း။
ဣတိ အာဒီဟိ၊ ဤသို့ အစရှိသော။
ဂုဏေဟိ စ၊ ဂုဏ်တို့ဖြင့်လည်း။
သမ္ဘာဝေဿန္တိ၊ ချီးမွမ်းကြကုန်လတ္တံ့။
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
ပါပိကာယ၊ ယုတ်မာသော။
ဣစ္ဆာယ၊ အလို၌။
ဌတွာ၊ ၍။
တာယ ပါပိစ္ဆာယ၊ ထိုယုတ်မာသော အလိုသည်။
အဘိဘူတော၊ လွှမ်းမိုးအပ်သည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
ပိဏ္ဍပါတိကော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဥမ္ပာဒဝသေန၊ ရူးသွပ်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
ပိဏ္ဍာယ၊ ငှါ။
စရန္တော ပန၊ လှည့်လည်သူသည်ကား။
ဥမ္မာဒါ၊ ရူးသွပ်ခြင်းကြောင့်။
စိတ္တဝိက္ခေပါ၊ စိတ်၏ ပျံ့လွင့်ခြင်းကြောင့်။
ပိဏ္ဍပါတိကော နာမ၊ မည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဝဏ္ဏိတန္တိ၊ ကား။
ဣဒံ ပိဏ္ဍပါတိကင်္ဂံ နာမ၊ ဤ ပိဏ္ဍပါတ်ဓုတင်ဆောင် ပုဂ္ဂိုလ်၏ အကြောင်းအင်္ဂါ, သမာဒါနစေတနာ မည်သည်ကို။
ဗုဒ္ဓေဟိ စ၊ တို့သည်၎င်း။
ဗုဒ္ဓသာဝကေဟိ စ၊ တို့သည်၎င်း။
ဝဏ္ဏိတံ ပသတ္ထံ၊ ချီးမွမ်းတော်မူအပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။
ပိဏ္ဍပါတိကော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အပ္ပိစ္ဆတံယေဝ နိဿာယာတိအာဒီသု၊ အစရှိသော ပုဒ်တို့၌။
(အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ )။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဝိဏ္ဍပါတ်ဓုတင်ကိုဆောင်ခြင်းဖြင့်။
အပ္ပိစ္ဆော၊ နည်းသော အလိုရှိသူသည်။
ဘဝိဿာမိ၊ အံ့။
မေ၊ ၏။
ဣဒံပိဏ္ဍပါတိကင်္ဂံ၊ သည်။
အပ္ပိစ္ဆတာယ၊ နည်းသော အလိုရှိသူ၏ အဖြစ်အကျိုးငှါ။
သံဝတ္တိဿဘိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဖြင့်။
သန္တုဋ္ဌော၊ တင်းတိမ်ရောင့်ရဲလွယ်သူသည်။
ဘဝိဿာမိ၊ အံ့။
မေ၊ ၏။
ဣဒံ ပိဏ္ဍပါတိကင်္ဂံ၊ သည်။
သန္တုဋ္ဌိယာ၊ တင်းတိမ်ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်းငှါ။
သံဝတ္တိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဖြင့်။
ကိလေသေ၊ တို့ကို။
သလ္လိခိဿာမိ၊ နည်းပါးအောင် ခြစ်ပစ်အံ့။
မေ၊ ၏။
ဣဒံ ပိဏ္ဍပါတိကင်္ဂံ၊ သည်။
ကိလေသသလ္လေခနတ္ထာယ၊ ကိလေသာတို့ကို နည်းပါးအောင် ခြစ်ပစ်ခြင်းအကျိုးငှါ။
သံဝတ္တိဿတိ၊ လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။
ဝိဏ္ဍပါတိကော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣဒမတ္ထိတန္တိ၊ ကား။
ကလျာဏာယ၊ သော။
ဣမာယ ပဋိပတ္တိယာ၊ ဤ ပိဏ္ဍပါတ်ဓုတင်အကျင့်ဖြင့်။
အတ္ထိဘာဝံ၊ အကျိုးရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။
ဝါ၊ တနည်း။
ဣမိနာ ပိဏ္ဍပါတမတ္တေန၊ ဤ ပိဏ္ဍပါတ်အဆွမ်းမျှဖြင့်။
အတ္ထိဘာဝံ၊ အလိုရှိသူ၏ အဖြစ်ကို။
(နိဿာယ ပိဏ္ဍပါတိကော ဟောတိ၊ )။
ယံ ယံ၊ အကြင် အကြင် ဆွမ်းကို။
လဒ္ဓံ၊ ရအပ်ပြီ။
တေန တေနေဝ၊ ထို ထို ရအပ်သော ဆွမ်းဖြင့်သာ။
ယာပနဘာဝံ၊ မျှတခြင်းရှိသူ၏ အဖြစ်ကို။
နိဿာယ၊ ၍။
(ပိဏ္ဍပါတိကော ဟောတိ၊ )
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
အဂ္ဂေါတိ၊ ကာ။
ဇေဋ္ဌကော၊ အကြီးအကဲတည်း။
သေသာနိ၊ အဂ္ဂေါပုဒ်မှ ကြွင်းသော သေဋ္ဌော, ဥတ္တမော- အစရှိသော ပုဒ်တို့သည်။
တဿေဝ၊ ထို အဂ္ဂေါ ပုဒ်၏သာ။
ဝေဝစနာနိ၊ ဝေဝုစ် ပရိယာယ် စကားလှယ်ပုဒ်တို့တည်း။
ဂဝါ ခီရန္တိ၊ ကား။
ဂါဝိတော၊ နွားမမှ။
ခီရံ နာမ၊ နို့ရည်မည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဂါဝိယာ၊ နွားမနှင့်။
ဝိနာ၊ ကင်း၍။
(ခီရံ နာမ၊ မည်သည်)။
န (ဟောတိ)၊ မဖြစ်။
ခီရမှာ ဒဓိတိအာဒီသုပိ၊ အစရှိသော ပုဒ်တို့၌လည်း။
ဧသေဝနယော၊ တည်း။
ဧဝမေဝန္တိ၊ ကား။
ပဉ္စသု၊ ငါးမျိုးကုန်သော။
ဧတေသု ဂေါရသေသု၊ ဤ နွားမမှ ဖြစ်သော အရသာတို့တွင်။
သပ္ပိမဏ္ဍော၊ ထောပတ်ကြည်သည်။
အဂ္ဂေါ၊ အသာဆုံးသည်။
(ဟောတိ) ယထာ၊ ကဲ့သို့။
ဧဝမေဝံ၊ တူ။
ပဉ္စသု၊ ကုန်သော။
ဣမေသု ပိဏ္ဍပါတိကေသု၊ ဤ ပိဏ္ဍပါတ်ဓုတင်ဆောင် ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။
ယွာယံ (ယော အယံ)၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အပ္ပိစ္ဆတာဒီနိ၊ နည်းသော အလိုရှိသူ၏ အဖြစ် အစရှိသည်တို့ကို။
နိဿာယ၊ ၍။
ပိဏ္ဍပါတိကော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အယံ၊ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အဂ္ဂေါ စ၊ ကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်၎င်း။
သေဋ္ဌော စ၊ ချီးမွမ်းအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်၎င်း။
ပါမောက္ခေါ စ၊ ပဓာန ဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်၎င်း။
ဥတ္တမော စ၊ အထူးသဖြင့် မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်၎င်း။
ပဝရော စ၊ အပြားအားဖြင့် မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်၎င်း။
(ဟောတိ)၊
ပန၊ ဆက်။
ပဉ္စသု၊ ကုန်သော။
ဣမေသု ပိဏ္ဍပါတိကေသု၊ ဤ ပိဏ္ဍပါတ်ဓုတင်ဆောင် ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။
ဒွေ ဝ၊ နောက်နှစ်ပါးသာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။
ဇနာ၊ ရဟန်းတို့သည်။
ပိဏ္ဍပါတိကာ၊ ပိဏ္ဍပါတ်ဓုတင်ဆောင် အစစ်တို့တည်း။
တယော၊ ရှေ့သုံးပါးတို့သည်။
န ပိဏ္ဍပါတိကာ၊ ပိဏ္ဍပါတ်ဓုတင် ဆောင် အစစ်တို့ မဟုတ်ကုန်။
ပန၊ ထိုသို့ပင်ပိဏ္ဍပါတ် ဓုတင်ဆောင်အစစ် မဟုတ်ပါကုန်သော်လည်း။
နာမ မတ္တေန၊ ပိဏ္ဍပါတိက ဟူသော အမည်မျှဖြင့်။
ပိဏ္ဍပါတိကာ၊ ပိဏ္ဍပါတိက တို့ မည်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။
ခလုပစ္ဆာဘတ္တိကာဒီသုပိ၊ ခလုပစ္ဆာဘတ္တိက အစရှိသော ပုဒ်တို့၌လည်း။
ဧသေဝ နယော၊ တည်း။
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
ပဉ္စကနိဒ္ဒေသဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။