ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကုသလေသု၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။ ယာ အသန္တုဋ္ဌိတာ၊ (အရဟတ္တမဂ်ကို မရသေးသမျှ) အကြင် ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း မရှိသည် အဖြစ်သည်။

(တစ်နည်း) "တပနံ ဝါ ဒုက္ခံ" ဟသော ဋ္ဋီကာနှင့်အညီ တပဓာတ်, ယုပစ္စည်းဖြင့်ပြီးသော တပနသဒ္ဒါသည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တတ်သော ဒုက္ခဟူသောအနက်ကိုဟော၏။ တပနဿ ဒုက္ခဿ ဟိတာတိ တပနီယာ- ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တတ်သော ဒုက္ခ၏ စီးပွားဖြစ်သောတရားများ၊ (မျက်မှောက်, တမလွန်၊ နှစ်တန်သောဘဝ၌ ဒုက္ခကိုဖြစ်စေခြင်း, ထိုဒုက္ခကိုအားပေးအားမြှောက် အထောက်အကူပြုခြင်းအားဖြင့် ဒုက္ခ၏စီးပွားဖြစ်သောတရားများဟုဆိုလို၏)

(တစ်နည်း) တပန္တိ တေနာတိ တပနံ- ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ကြောင်းဖြစ်သောနောင်တ တစ်ဖန်ပူပန်ခြင်းသဘော၊ တပနဿ ဟိတာတိ တပနီယာ- ထိုပူပန်ခြင်း၏ စီးပွားဖြစ်သောတရားများ ( ပူပန်ခြင်းကိုဖြစ်စေတတ်သောကြောင့် ပူပန်ခြင်း၏စီးပွားဟု ဆိုလို၏)။ ဤဒုတိယနည်းနှင့် တတိယနည်းတို့၌ သဒ္ဒနီတိ၊ တဒ္ဓိတ်- ၇၇၅- သုတ်မှ ဒဿနီယာပုဒ်ကဲ့သို့ "တပန+ ဤယ- တပနီယ" ဟုဒီဃဖြင့်သော်လည်းကောင်း သုတ္တန္တိက ဒုကမာတိကာ မူလဋ္ဋီကာ မဓုဋ္ဋီကာအတိုင်း "တပန+ ဣယ- တပနိယ" ဟု ဣရဿဖြင့်သော်လည်းကောင်းရှိနိုင်၏။

(အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တာယ အသန္တုဋ္ဌိုတာယစ၊ ထို ကုသိုလ်တရားတို့၌ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း မရှိသည်အဖြစ်၏ လည်းကောင်း။) ပဓာနသ္မိံ၊ လုံ့လဝီရိယ၌။ ယာ အပ္ပဋ္ဋိဝါနိတာ အပ္ပဋ္ဋိဝါနိတာ။ ။ ဝီရိယပ္ပဝါဟေ- ဝီရိယအယဉ်သည်၊ ဝတ္တမာနေ- ဖြစ်လသော်၊ အန္တရာဧဝ- အလုပ်ကိစ္စမပြီးပြတ်ပီ အကြားကာလ၌သာလျှင်၊ ပဋ္ဋိဂမနံ နိဝတ္တနံ ပဋ္ဋိဝါနံ- နောက်သို့တွန်းဆုတ်ခြင်း၊ ပဋ္ဋိဝါနံ အဿ အတ္ထီတိပဋ္ဋိဝါနီ- နောက်သို့တွန့်ဆုတ်ခြင်းရှိသောသူ၊ နပဋ္ဋိဝါနီ၊ အပ္ပဋ္ဋိဝါနိနောဘာဝေါ အပ္ပဋ္ဋိဝါနိတာ- နောက်သို့တွန်းဆုတ်ခြင်းမရှိသူ၏အဖြစ်၊ အနောသက္ကနာ- နောက်သို့မတွန့်ဆုတ်ခြင်း၊ဋ္ဋီကာအဖွင့်။ ၊ (အလုပ်ကိစ္စ မပြီးပြတ်မီအတွင်း၌) အကြင်နောက်သို့ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိသည်အဖြစ်သည် (အတ္ထိ၊ ၏။ တာယ အပ္ပဋ္ဋိဝါနိတာယ စ၊ ထို့နောက်သို့ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိသည်အဖြစ်၏လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။) ဒွိန္နံ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့၏။ (ဂုဏံ၊ ဂုဏ်ကို၊) အဟံ၊ ငါသည်။ ဥပညာသိံ၊ (နီးနီးစပ်စပ်) ကပ်ရောက်၍သိတော်မူပြီ။

သံယောဇနိယေသု၊ သံယောဇဉ်ဆယ်ပါးတို့၏ အကြောင်းတရားစီးပွားဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တေဘူမကတရားတို့၌။ ယာ အဿာဒါနုပဿိတာ၊ အကြင်သာယာဖွယ် အနေအားဖြင့် ရှုလေ့ရှိသည် အဖြစ်သည်။ (အတ္ထိိ၊ ရှိ၏။ သာ အဿာ ဒါနုပဿိတာ စ- ထိုသာယာ.... အဖြစ်လည်းကောင်း၊)

သမ္မဒေဝါတိ န ဣဏဋ္ဋာ န ဘယဋ္ဋာ န ဇီဝိတပကတာ ဟုတွာ၊ ယထာဝါ တထာဝါ ပဗ္ဗဇိတာပိ ယေ အနုလောမပဋ္ဋိပဒံ ပူရေန္တိ၊ တေသမ္မဒေဝ အဂါရသ္မာ အနဂါရိယံ ပဗ္ဗဇန္တိ နာမ။ သဂါထာဝဂ္ဂသံယုတ်အဋ္ဌကထာ(သံယုတ်ဋ္ဌ၊ ပ- ၁၈၇။ ဗြဟ္မဒေဝသုတ်အဖွင့်)။

သမ္မဒေဝါတိ ဉာယေနေဝ၊ သော ပန ယဒိ အာဂမနတော ပဋ္ဌာယလဗ္ဘတိ၊ ဝတ္တဗ္ဗမေဝ နတ္တိ၊ အထ ပဋ္ဋိပဒါရမ္ဘတော ပဋ္ဌာယ လဗ္ဘတိ၊ ဧဝမ္ပိဝဋ္ဋတေဝါတိ ဒဿေတုံ "ယထာဝါ တထာဝါ" တိ အာဒိ ဝုတ္တံ။ ၎င်းဋ္ဋီကာ၊ ပ-

သံယောဇနိယေသု၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တို့၌။ ယာ နိဗ္ဗိဒါနုပဿိတာ၊ အကြင်ငြီးငွေ့ခြင်းသဘောအားဖြင့်ရှုလေ့ရှိသည် အဖြစ်သည် (အတ္ထိ၊ ၏။ သာ နိဗ္ဗိဒါနုပဿိတာစ၊ ထိုငြီးငွေ့....ဖြစ်လည်းကောင်းတည်း။)

အဋ္ဌမံ။

နောက်တနည်းအဖွင့်။ ။ တနည်းအားဖြင့် အကုသိုလ်တရား အားလုံးတို့သည် အပ္ပဘဿရဘာဝရဏတော- စိတ်ကိုမတောက်မပြောင် မဲမှောင်မည်းညစ်အောင်ပြုတတ်သောကြောင့် ပင်ကိုမူလသဘောအားဖြင့်ပင် မည်းညစ်သော တရားများဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အကုသိုလ်တရားတို့ကို ကဏှာဟုဟောတော်မူသည်၊ နိဿယခန်း၌ ဤဒုတိယနည်းကို ရှေးဉီးစွာ အနက်ပြန်ဆိုထားသည်။

ထို့အပြင် ကုသိုလ်တရားတို့သည် သုက္ကာဘိဇာတိ(ဖြူစင်ဘုန်းရှိသုဂတိဘဝ)၏ အကြောင်းဖြစ်သောကြောင့်(ဝါ- ထိုသုက္ကာဘိဇာတိသို့ ပို့ဆောင်တတ်သောကြောင့်) ဖလူပစာရအားဖြင့် သုက္ကအမည်ရပုံနှင့် စိတ်ကို ဖြူစင်တောက်ပြောင်အောင် ပြုတတ်သောကြောင့် ပင်ကိုမူလ သဘောအားဖြင့်ပင်သုက္ကအမည်ရပုံကိုလည်းသိပါလေ။