၅၄၉။ ဣဒါနိအမတာရမ္မဏကထာနာမဟောတိ၊
တတ္ထ၊ ထိုအမတာရမ္မဏကထာ၌။
ပုဗ္ဗသလိယာနံ လဒ္ဓိ (ဟောတိ) သေယျထာပိ၊
(ဧဝံ)၊
ယေသံ၊ အကြင်ပရဝါဒီတို့၏။
နိဗ္ဗာနံ မညတီ တိအာဒီနံ၊ အစရှိသောပါဠိရပ်တို့၏။
အတ္ထံ၊ အနက်ကို။
အယောနိသော၊ မသင့်သော အကြောင်းအားဖြင့်။
ဂဟေတွာ၊ ၍။
အမကာရမ္မဏံ၊ အမြိုက်နက်နိဗ္ဗာန်ဟူသော အာရုံရှိသော။
သံယောဇနံ၊ သံယောဇဉ်သည်။
ဟောတိ၊ ရှိ၏။
ဣတိ (လဒ္ဓိဟောတိ၊ )
တေ သန္ဓာယ ပုစ္ဆာ သကဝါဒိဿ ပဋိညာ ဣတရဿ၊
အထ၊ ဝန်ခံရာထိုအခါ၌။
နံ၊ ထိုပရဝါဒီကို။
အမတာရမ္မဏံ၊ အမြိုက်နိဗ္ဗာန် ဟူသော အာရုံရှိသော။ သံယောဇနံ= သည်။
သစေ(အတ္ထိ)၊ အကယ် ၍ရှိအံ့။
(ဧဝံသတိ၊ သော်။)
အမတဿ၊ အမြိုက်နိဗ္ဗာန်၏။
သံယောဇနိယာ ဒိဘာဝေါ၊ သံယောဇနိယ အစရှိသည်၏အဖြစ်သည်။
အာပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်သည် မဟုတ်လော။
ဣတိ၊ သို့။
စောဒေတုံ၊ ငှါ။
အမတံ သံယောဇနိယန္တိအာဒိံ၊ အစရှိသော စကားရပ်ကို။
အာဟ၊ ပြီ။
ဣတရော၊ သကဝါဒီမှ တပါးသော ပရဝါဒီသည်။
သုတ္တဝိရောဓဘယေန၊ သုတ်နှင့်ဆန့်ကျင်ခြင်းမှ ကြောက်ခြင်းကြောင့်။
၁။ နိဗ္ဗာနံ မညတိ။ ။မဇ္ဈိမနိကာယ် သဗ္ဗာသဝသုတ် ပါဠိတော်တည်း။ ဒိဋ္ဌဓမ္မ နိဗ္ဗာန်ကို တဏှာ မာန ဒိဋ္ဌိ ၃-ပါးဖြင့် “ငါ, ငါ့ဥစ္စာ,အတ္တ”ဟု မှတ်ထင်မှုကို“နိဗ္ဗာနံ မညဘိ”ဟု ဟောတော်မူလိုရင်း ဖြစ်၏။ ပရဝါဒီကား “နိဗ္ဗာနံ” အရအသင်္ခတဓာတ် ဖြစ်သော အမတနိဗ္ဗာန်ဟု ယူမှားလေသည်။
၂။ သုတ္တဝိရောဓဘယေန
။“ပါရိမံ တီရံ ခေမံ ( ရာဂ ဒေါသ စသော ဘေးတို့၏ကုန်ရာ ဖြစ်၏), အပ္ပဋိဘယံ(ထိုဘေးများ မရှိ )”စသော ပါဠိတော်၌ "ရာဂ ဒေါသ စသောဘေးမရှိ"ဟု ဟောတော်မူသောကြောင့် “ရာဂ စသော သံယောဇဉ် မရှိဟု ဟောတော်မူရာ ရောက်သည့်အတွက် ထိုသုတ်နှင့် ဆန့်ကျင်သည်။ ဋီကာ၌လာသော အာဒိနာဖြင့် အာဒိ၏အရ “ အနာသဝဉ္စ ဝေါ ဘိက္ခဝေ ဓမ္မံ (နိဗ္ဗာန်)ကို ဒေသေဿာမိ” စသောသုတ်ကို အနုဋီကာ၌ ထုတ်ပြသေး၏။ ထိုသုတ်တို့နှင့် ဆန့်ကျင် မည်မှ ကြောက်သောကြောင့် ပရဝါဒီ ပယ်သည်။
သဗ္ဗံ၊
အလုံးစုံသောပြသာနာကို။
ပဋိက္ခိပတိ၊
ဣမိနာ ဥပါ ယေန၊ ကပ်၍သိကြောင်းနည်းဖြင့်။
သဗ္ဗဝါရေသု၊ တို့၌။
အတ္ထော ဝေဒိ တဗ္ဗော၊
ပန၊ ကား။
နိဗ္ဗာနံ နိဗ္ဗာနတောတိ၊ အစရှိသော။
အာဟဋသုတ္တံ၊ ဆောင်အပ်သောသုတ်ကို။
ဒိဋ္ဌဓမ္မနိဗ္ဗာနံ၊ ဒိဋ္ဌဓမ္မနိဗ္ဗာန်ကို။
သန္ဓာယ ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အသာဓကံ၊ သာဓကမမြောက်။
[အမတနိဗ္ဗာန်အတွက် သာဓကမမြောက်။]
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။