၆၅၀-၆၅၂၊
ဣဒါနိ ဒုဂ္ဂတိကထာ နာမ ဟောတိ၊
တတ္ထ၊ ထိုဒုဂ္ဂတိ ကထာ၌။
ယေ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဒုဂ္ဂတိဉ္စ၊ ဒုဂ္ဂတိဘဝ၎င်း။
ဒုဂ္ဂတိ သတ္ထာနံ၊ ဒုဂ္ဂတိဘုံ၌ဖြစ်သော သတ္တဝါတို့၏။
ရူပါဒိအာရမ္မဏံ၊ ရူပါရုံ အစ ရှိသော အာရုံရှိသော။
တဏှဉ္စ၊ တဏှာ၎င်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဥဘယမ္ပိ၊ နှစ်ပါးစုံ ကိုလည်း။
ဒုဂ္ဂတီတိ၊ ဒုဂ္ဂတိဟူ၍။
ဂဟေတွာ၊ ယူပြီး၍။
ပုန၊ ဖန်။
တထာ၊ ထို နှစ်ပါး အပြားအားဖြင့်။
အဝိဘဇိတွာ၊ မဝေဖန်မူ၍။
အဝိသေသေနေဝ၊ အထူးမမ သာမညအားဖြင့်သာ။
ဒိဋ္ဌိသမ္ပန္နဿ၊ သည်။
ဒုဂ္ဂတိ၊ ကို။
ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပြီ။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ (ကေဝိယ) ဥတ္တရာပထကာ သေယျထာပိ= တို့ကဲ့သို့တည်း။
တေ သန္ဓာယ၊
ပေ၊
ဣတရဿ၊
အာပါယိကေ ရူပေရဇ္ဇေယျာတိ၊ အစရှိသော စကားရပ်ကို။ ပရဝါဒိနော၊ ၏။ လဒ္ဓိယာ၊ အယူအားဖြင့်။ ဒိဋ္ဌိသမ္ပန္နဿ၊ သည်။ ဒုဂ္ဂတိ၊ ဒုဂ္ဂတိသတ္တဝါ တို့၏ အာရုံကို။ အပ္ပဟီနာ၊ မပယ်အပ်သေး။ တဿ၊ ထို ဒိဋ္ဌိသမ္ပန္နပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းဖြင့်။ စောဒေတုံ ဝုတ္တံ၊
[သကဝါဒီတို့က ဒုဂ္ဂတိသတ္တဝါတို့၌ တပ်မက်တတ်သော တဏှာကို ဒုဂ္ဂတိဟု မယူလို၊ ဘဝကိုသာ ဒုဂ္ဂတိ ဟုယူလို သည်။ ထို့ကြောင့် “အာပါယိကော”စသောပြဿနာသည် ပရဝါဒီ အယူအားဖြင့် သကဝါဒီက မေးသော ပြဿနာတည်း။]
ဧတ္ထ၊ ဤဒုဂ္ဂတိကထာ၌။
သေသံ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်အပေါင်းသည်။
ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ သည်သာ။
နိရယံဥပပဇ္ဇေယျာတိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားရပ်သည်။
ဒုဂ္ဂတိပဟာနမေ၀၊ ဒုဂ္ဂတိဘဝကို ပယ်ခြင်းကိုသာ။
ဝါ၊ တနည်း။
ဒုဂ္ဂတိဂါမိနိတဏှာပဟာနံ၊ ဒုဂ္ဂတိသို့ ရောက်ကြောင်းတဏှာကို ပယ်ခြင်းကိုသာ။
ဒီပေတိ၊
ဒုဂ္ဂတိသတ္ထာနံ၊ ဒုဂ္ဂတိဘဝ၌ဖြစ်သော သတ္တဝါတို့၏။
ရူပါဒိအာရမ္မဏာယ၊ ရူပါရုံအစရှိသော အာရုံရှိသော။
တဏှာယ၊ တဏှာကို။
ပဟာနံ၊ ပယ်ခြင်းကို။
န(ဒီပေတိ)၊
တသ္မာ အသာဓကံ၊
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
ဒုဂ္ဂတိကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
(နိဋ္ဌိတာ၊ )
၆၅၃။သတ္တမဘဝိကကထာယပိ၊ ၌လည်း။
ဧသေဝနယော၊ တည်း။
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
ဒွါဒသမဝဂ္ဂေါ၊ သည်။
(နိဋ္ဌိတော၊ )
ဒွါသမဝဂ် ပြီးပြီ။