ပဉ္စမဿ၊ ပဉ္စမဝဂ်၏။
ပဌမေ၊ ပဌမသုတ်။
သာဟသေနာတိ၊ သာဟသေနဟူသည်ကား။
သာဟသိယကမ္မေန၊ နိုင်ထက်မူသောအမှုဖြင့်။
ဒုတိယေ၊ ဒုတိယသုတ်၌။
ဘယာနီတိ၊ ဘယာနိဟူသည်ကား။
စိတ္တုတြာသဘယာနိ၊ စိတ်၏ထိတ်လန့်ခြင်းတည်းဟူသောဘေးတို့တည်း။
ဝေရာနီတိ၊ ဝေရာနိဟူသည်ကား။
အကုသလဝေရပုဂ္ဂလဝေရာနိ၊ အကုသိုလ်တည်းဟူသောရန် ပုဂ္ဂိုလ်တည်းဟူသောရန်သူတို့သည်။
အရိယော စဿ ဉာယောတိ၊ အရိယော စဿ ဉာယောဟူသည်ကား။
ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာနှင့်။
သဟ၊ တကွ။
မဂ္ဂေါ၊ မဂ်တည်း။
ဣတိ ဣမသ္မိံ သတိ ဣဒံ ဟောတီတိ၊ ဣတိ ဣမသ္မိံ သတိ ဣဒံ ဟောတိဟူသည်ကား။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အဝိဇ္ဇာဒိကေ၊ အဝိဇ္ဇာအစရှိသော။
ဣမသ္မိံ ကာရဏေ၊ ဤအကြောင်းသည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
သင်္ခါရာဒိကံ၊ သင်္ခါရအစရှိသော။
ဣဒံ ဖလံ၊ ဤအကျိုးသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣမဿုပါဒါ ဣဒံ ဥပ္ပဇ္ဇတီတိ၊ ဣမဿုပ္ပါဒါ ဣဒံ ဥပ္ပဇ္ဇတိဟူသည်ကား။
ယော၊ အကြင်တရားသည်။
ယဿ၊ အကြင်သူအား။
သဟဇာတပစ္စယော၊ သဟဇာတပစ္စည်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဿ၊ ထိုအကြောင်းတရား၏။
ဥပ္ပါဒါ၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
ဣတရံ၊ ဤမှတစ်ပါးသောအကျိုးသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ နာမ၊ ဖြစ်သည်မည်၏။
ဣမသ္မိံ အသတီတိ၊ ဣမသ္မိံ အသတိဟူသည်ကား။
အဝိဇ္ဇာဒိကေ၊ အဝိဇ္ဇာအစရှိသော။
ကာရဏေ၊ အကြောင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
သင်္ခါရာဒိကံ၊ သင်္ခါရအစရှိသော။
ဖလံ၊ အကျိုးသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣမဿ နိရောဓာတိ၊ ဣမဿ နိရောဓာဟူသည်ကား။
ကာရဏဿ၊ အကြောင်း၏။
အပ္ပဝတ္တိယာ၊ မဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
ဖလဿ၊ အကျိုး၏။
အပဝတ္တိ၊ မဖြစ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တတိယေ၊ တတိယသုတ်၌။
သန္တပေသုန္တိ၊ သန္တပေသုံဟူသည်ကား။
ဣရိယာပထံပိ၊ ဣရိယာပုထိကိုလည်းကောင်း။
ဝစနပထပိ၊ စကားတည်းဟူသော အကြောင်းကိုလည်းကောင်း။
သန္တပေသုံ၊ ကောင်းစွာတည်စေကုန်၏။
အပ္ပသပဒ္ဒဝိနီတာတိ၊ အပ္ပသဒ္ဒဝိနီတာဟူသည်ကား။
အပ္ပသဒ္ဒေ၊ နည်းသောအသံ၌။
မတ္တဘာဏိနာ၊ အတိုင်းအရှည်ကိုဟောတော်မူလေ့ရှိသော။
သတ္ထာရာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဝိနီတာ၊ ဆုံးမအပ်ကုန်၏။
ပရတောဃောသပစ္စယာ ဝါတိ၊ ပရတောဃောသပစ္စယာဝါဟူသည်ကား။
ပရဿ ဝါ၊ သူတစ်ပါး၏မူလည်း။
ဝစနကာရဏာ၊ စကားတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။
စေတယိတာတိ၊ စေတယိတာဟူသည်ကား။
ပကပ္ပိတာ၊ စေ့ဆော်အပ်၏။
မင်္ကုဘူတာတိ၊ မင်္ကုဘူတာဟူသည်ကား။
ဒေါမနဿပတ္တာ၊ နှလုံးမသာယာခြင်းသို့ ရောက်ကုန်သည်ဖြစ်၍။
နိတ္တေဇတာ၊ အရှိန်အစော်မဲ့ကုန်သည်ဖြစ်၍။
ပတ္တက္ခန္ဓာတိ၊ ပတ္တက္ခန္ဓာဟူသည်ကား။
ပတိတက္ခန္ဓာ၊ ကျစေအပ်သော လည်ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
သဟဓမ္မေနာတိ၊ သဟဓမ္မေနဟူသည်ကား။
သဟေတုကေန သကာရဏေန၊ အကြောင်းနှင့်တကွဖြစ်သော။
ဝစနေန၊ စကားဖြင့်။
စတုတ္ထေ၊ စတုတ္ထသုတ်၌။
ဝဇ္ဇိယမာဟိတောတိ၊ ဝဇ္ဇိယမာဟိတောဟူသည်ကား။
ဧဝံနာမကော၊ ဤသို့ဝဇ္ဇိယမာဟိတအမည်ရှိသော။
သဗ္ဗံတပန္တိ၊ သဗ္ဗတပံဟူသည်ကား။
သဗ္ဗမေဝ၊ အလုံးစုံသာလျှင်ဖြစ်သော။
ဒုက္ကရကာရိကံ၊ ပြုနိုင်ခဲသောအမှုကိုပြုသော။
တပံ၊ မိမိကိုယ်ကိုပူပန် စေတတ်သောအကျင့်ကို။
သဗ္ဗံတပဿိန္တိ၊ သဗ္ဗံတပဿိံဟူသည်ကား။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။
တပနိဿိတကံ၊ မိမိကိုယ်ကိုပူပန်စေတတ်သော အကျင့်ကိုမှီသောသူကို။
လူခါဇီဝိန္တိ၊ လူခါဇီဝိံဟူသည်ကား။
ဒုက္ကရကာရိကဇီဝိတာနုယောဂံ၊ ပြုနိုင်ခဲသောအမှုကိုပြုသောအားဖြင့် ဖြစ်သောအသက်မွေးခြင်းကိုအဖန်တလဲလဲအားထုတ်သောသူကို။
အနုယုတ္တံ၊ အဖန်တလဲလဲအားထုတ်သောသူကို။
ဂါရယှန္တိ၊ ဂါရယှံဟူသည်ကား။
ဂရဟိတဗ္ဗယုတ္တကံ၊ ကဲ့ရဲ့အပ်ကဲ့ရဲ့ထိုက်သော။
ဘာသိတဗ္ဗယုတ္တကံ၊ ဆိုအပ်ဆိုထိုက်သော။
ဝေနယိကောတိ၊ ဝေနယိကောဟူသည်ကား။
သယံ၊ မိမိအလိုလို။
အဝိနီတော၊ မဆုံးမနိုင်သည်ဖြစ်၍။
အညေဟိ၊ တစ်ပါးသောသူတို့သည်။
ဝိနေတဗ္ဗော၊ ဆုံးမအပ်၏။
အပညတ္တိကောတိ၊ အပညတ္တိကောဟူသည်ကား။
ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသောအမှုကို။
ပညာပေတုံ၊ ပညပ်ခြင်းငှါ။
န သက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။
အထဝါ၊ တနည်းကား။
ဝေနယိကောတိ၊ ဝေနယိကောဟူသည်ကား။
သတ္တဝိနာသကော၊ သတ္တဝါတို့ကိုဖျက်ဆီးတတ်၏။
အပညတ္တိကောတိ၊ အပညတ္တိကောဟူသည်ကား။
အပ္ပစ္စက္ခံ၊ မျက်မှောက်မပြုအပ်သော။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။
ပညာပေတိ၊ ပညပ်၏။
သယံကတာဒီသု၊ မိမိကိုယ်တိုင်ပြုအပ်သောအမှုအစရှိသည်တို့တွင်။
ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသောအမှုကို။
ပညာပေတုံ၊ ပညပ်ခြင်းငှါ။
နသက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။
န သော ဘဂဝါ ဝေနယိကောတိ၊ န သော ဘဂဝါ ဝေနယိကောဟူသည်ကား။
သောဘဂဝါ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ယာထာဝတော၊ မဘောက်မပြန်သောအားဖြင့်။
ဉတွာ၊ သိ၍။
ကုသလာကုသလံ၊ ကုသိုလ်အကုသိုလ် ကို။
ပညာပေန္တော၊ ပညပ်တော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။
အညေန၊ တစ်ပါးသောသူသည်။
န ဝိနေတဗ္ဗော၊ မဆုံးမအပ်။
အဗ္ဘာစိက္ခတော၊ မကြားအပ်။
ယေ စ ဓမ္မေ၊ အကြင်တရားတို့ကိုလည်း။
ဥပါဒါယ၊ အစပြု၍။
သတ္တော၊ သတ္တဟူ၍။
ပညာဝိယတိ၊ ပညပ်အပ်၏။
တေသံ၊ ထိုခန္ဓာအစရှိသောတရားတို့ကို။
ပညာပနတော၊ ပညပ်တော်မူခြင်းကြောင့်။
န သတ္တဝိနာသကော၊ သတ္တဝါတို့ကိုမဖျက်ဆီးတတ်။
သုဝိနီတော၊ ကောင်းစွာဆုံးမတတ်၏။
ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
သတ္ထာ စ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။
သညတ္တိယာ၊ ပညပ်ခြင်းဖြင့်။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
သပညတ္တိကောယေဝ၊ ပညပ်ခြင်းရှိသည်သာလျှင်တည်း။
ဣတိဣမံအတ္ထံ၊ ဤသို့သောအနက်ကို။
ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏။
ဝိမုတ္တိံ ဝိမုစ္စတော အကုသလာ ဓမ္မာတိ၊ ဝိမုတ္တိ ဝိမုစ္စတော အကုသလာ ဓမ္မာဟူသည်ကား။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသင်္ခါတံ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဟုဆိုအပ်သော။
စိတ္တဿ၊ စိတ်ကို။
အဓိမုတ္တိံ၊ နှလုံးသွင်းခြင်းကို။
အဓိမုမစ္စတော၊ နှလုံးသွင်းသောပုဂ္ဂိုလ်အား။
အကုသလာ ဓမ္မာ၊ အကုသိုလ်တရားတို့သည်။
ဝဍ္ဎန္တိနာမ၊ ပွါးသည်မည်ကုန်၏။
တံ၊ ထိုမိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဟု ဆိုအပ်သောစိတ်ကို နှလုံးသွင်းသောပုဂ္ဂိုလ်အား အကုသိုလ်တရားတို့၏ ပါးခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်၍။
ဧတံ၊ ဤဝိမုတ္တိံဝိမုစ္စတောအကုသလာဓမ္မာဟူသောစကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
သာသနေ ပန၊ အဆုံးအမတော်၌ကား။
စိတ္တဿ၊ စိတ်၏။
ဝိမုတ္တိသင်္ခါတော၊ ကိလေသာမှလွတ်ခြင်းဟုဆိုအပ်သော။
ဝိမုတ္တိ၊ လွတ်ခြင်းသည်။
အကုသလာနံယေဝ၊ အကုသိုလ်တို့၏သာလျှင်။
ပစ္စယော၊ အကြောင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပဉ္စမေ၊ ပဉ္စမသုတ်၌။
တုဏှီ အဟောသီတိ၊ တုဏှီ အဟောသိဟူသည်ကား။
သတ္တူပလဒ္ဓိယံ၊ သတ္တဝါဟူ၍ယူခြင်း၌။
ဌတွာ၊ တည်၍။
အပုစ္ဆံ၊ မမေးအပ်သည်ကို။
ဝုစ္ဆတိ၊ မေး၏။
ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးပိုက်၍။
တုဏှီ၊ ဆိတ်ဆိတ်သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။
သဗ္ဗသမုက္ကံသိကံ ဝတ မေတိ၊ သဗ္ဗသမုက္ကံသိကံ ဝတ မေဟူသည်ကား။
မယာ၊ ငါသည်။
သဗ္ဗပုစ္ဆာနံ၊ အလုံးစုံသောပုစ္ဆာတို့ထက်။
ဥတ္တမပုစ္ဆံ၊ မြတ်သောပုစ္ဆာကို။
ပုစ္ဆိဟော၊ မေးအပ်သော။
သမဏော ဂေါတမော၊ ရဟန်းဂေါတမသည်။
သံသာရေတိ၊ ချုတ်ချယ်ဘိ၏။
နောဝိဿဇ္ဇေတိ၊ မဖြေး။
နဝိသဟတီတိ၊ နဝိသဟတိဟူသည်ကား။
ဝိဿဇ္ဇေတုံ၊ ဖြေဆိုခြင်းငှါ။
န နုနသက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်သလော။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
ပါပကံ၊ ယုတ်မာသော။
ဒိဋ္ဌိံ၊ အယူကို။
မာပဋိလဘတိ၊ မရစေလင့်။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
တဒဿာတိ၊ တဒဿဟူသည်ကား။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သော။
တံဒိဋ္ဌိတံ၊ ထိုမိစ္ဆာအယူသည်။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ပစ္စန္တိမန္တိဧတ္ထ၊ ပစ္စန္တိမံဟူသောဤပါဌ်၌။
ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။
မဇ္ဈိမဒေသေ၊ မဇ္ဈိမဒေသ၌။
နဂရဿ၊ မြို့၏။
ဥဒ္ဒါပပါကာရာဒံနိ၊ တံတိုင်းခြေ တံတိုင်းအစရှိသည်တို့သည်။
ထိရာနိ၊ မြဲမြံကုန်သည်။
ဟောန္တိဝါ၊ ဖြစ်မှုလည်းဖြစ်စေကုန်။
ဒုဗ္ဗလာနိ၊ အားနည်းကုန် သည်။
ဟောန္တိ ဝါ၊ ဖြစ်မူလည်းဖြစ်စေကုန်။
သဗ္ဗသော ဝါ ပန၊ ခပ်သိမ်း သောအခြင်းအရာအားဖြင့်မူလည်း။
မာ ဟောန္တု၊ မရှိသည်ဖြစ်စေကုန်။
စောရာသံကာ၊ ခိုးသူ၌ရှုံ့ရှားခြင်းကင်းသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
တံ၊ ထိုမဇ္ဈိမဒေသအရပ်၌ တည်သောမြို့ကို။
အဂ္ဂဟေတွာ၊ မယူမူ၍။
ပစ္စန္တိမံနဂရန္တိ၊ ပစ္စန္တိမံနဂရံဟူ၍။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
ဒဠုဒါပန္တိ၊ ဒဠုဒ္ဒါပံဟူသည်ကား။
ထိရပါကာရပါဒံ၊ မြဲမြံသာ တံတိုင်းခြေရှိသော။
ဒဠပါကာရတောဏန္တိ၊ ဒဋ္ဌပါကာရ တောရဏံ ဟူသည်ကား။
ထိရပါကာရဉ္စေဝ၊ မြဲမြံသောတံတိုင်းလည်းရှိသော။
ထိရပိဋ္ဌိသင်္ဃာဋဉ္စ၊ မြဲမြံသောတံခါးပေါင်လည်းရှိသော။
ဧကဒွါရန္တိ၊ ဧကဒွါရံဟူသောစကားကို။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။
အာဟ၊ ဆိုသနည်း။
ဟိဝိတ္ထာရေမိ၊ ထိုစကားကိုချဲ့၍ဆိုဦးအံ့။
ဗဟုဒွါရသ္မံ၊ များသောတံခါးရှိသော။
နဂရေ၊ မြို့၌။
ဗဟူတိ၊ များစွာကုန်သော။
ပဏ္ဍိတဒေါဝါရိကေဟိ၊ ပညာရှိသောတံခါးစောင့်တို့သည်။
ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဧကဒွါရေ၊ တခုသောတံခါးရှိသော။
နဂရေ၊ မြို့၌။
ဧကောဝ၊ တယောက်ထည်းသာလျှင် ဖြစ်သော။
ပဏ္ဍိတဒေါဝါရိကော၊ ပညာရှိသောတံခါးစောင့်သည်။
ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။
တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရားနှင့်လည်း။
ပညာယ၊ ပညာအားဖြင့်။
သဒိသော၊ တူသော။
အညော၊ တစ်ပါးသောသူသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
သုဋ္ဌုပဏ္ဍိတဘာဝဿ၊ ကောင်းသောပညာရှိသည်၏အဖြစ်၏။
ဩပမတ္ထံ၊ နှိုင်းယှဉ်ကြောင်း ဥပမာအလို့ငှါ။
ဧကံယေဝ၊ တယောက်သာလျှင်ဖြစ်သော။
ဒေါဝါရိကံ၊ တံခါးစောင့်ကို။
ဒဿေတုံ၊ ပြတော်မူခြင်းငှါ။
ဧကဒွါရန္တိ၊ ဧကဒွါရံဟူ၍။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
ပဏ္ဍိတောတိ၊ ပဏ္ဍိတောဟူသည်ကား။
ပဏ္ဍိစ္စေန၊ ပညာရှိသောသူ၏အဖြစ်နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၏။
ဗျတ္တောတိ၊ ဗျတ္တောဟူသည်ကား။
ဝေယျတ္တိကေန၊ ထိုထိုအရာတို့၌ လိမ္မာသည်၏အဖြစ်နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။
မေဓာဝီတိ၊ မေဓာဝီဟူသည်ကား။
ဌာနုပ္ပတ္တိယပညာသင်္ခါတာယ၊ တခဏခြင်းဖြစ်သောပညာဟုဆိုအပ်သော။
မေဓာယ၊ ပညာနှင့်။
သမန္ဓာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။
အနုပရိယာယပထန္တိ၊ အနုပရိယာယဝထံဟူသည် ကား။
အနုပရိယာယနာမကံ၊ တံတိုင်း၏ ထက်ဝန်းကျင်မှ လှည့်လည်ကြောင်းဖြစ်သောကြောင့်အနုပရိယာယအမည်ရှိသော။
မဂ္ဂံ၊ ခရီးကို။
ပါကာရသန္ဓိန္တိ၊ ပါကာရသန္ဓိံဟူသည်ကား။
ဒွိန္နံ ဣဋ္ဌကာနံ၊ အုတ်နှစ်ချပ်တို့၏။
အပဂတဋ္ဌာနံ၊ ကင်းကွာရာအရပ်တည်း။
ပါကာရဝိဝရန္တိ၊ ပါကာရဝိဝရံဟူသည်ကား။
ပါကာရဿ၊ တံတိုင်း၏။
ဆိန္နဋ္ဌာနံ၊ ပေါက်ပြတ်ရာအရပ်သည်။
တဒေဝတံ ပဉှန္တိ၊ တဒေဝတံပဉှံဟူသည်ကား။
သဿတော လောကောတိ အာဒိနာ၊ သဿတော လောကောဤသို့အစရှိသော။
နယေန၊ နည်းဖြင့်။
ပုဋ္ဌံ၊ မေးအပ်သော။
တံယေဝ ဌပနီယပဉှံ၊ ထိုထားအပ်သောပြဿနာကိုပင်လျှင်။
ပုနပိ၊ တဖန်လည်း။
တေန၊ ထိုသူသည်။
လောကော၊ လောကကို။
ပုစ္ဆိတဗ္ဗောဝ၊ မေးအပ်သည်သာလျှင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သတ္တူပလဒ္ဓိယံယေဝ၊ သတ္တဝါဟုယူခြင်း၌သာလျှင်။
ဌတွာ၊ တည်၍။
အညေန၊ တစ်ပါးသော။
အာကရေန၊ အခြင်းအရာဖြင့်။
ပုစ္ဆတိ၊ မေးလျှောံ၏။
ဣတိဣမံအတ္ထံ၊ ဤသို့သောအနက်ကို။
ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏။
ဆဋ္ဌေ၊ ဆဋ္ဌသုတ်၌။
ပုဗ္ဗာပယမာနောတိ၊ ပုဗ္ဗာပယမာနောဟူသည်ကား။
ပုဗ္ဗသဒိသာ၊ ရှေးနှင့်တူကုန်သော။
ဂတ္တာနိ၊ ကိုယ်တို့ကို။
ကုရုမာနော၊ ပြုလျက်။
ကွတ္ထာ ဝုသော
တိပဒဿ၊ ကွတ္ထာ ဝုသောဟူသောပုဒ်ကို။
ကော ဧတ္ထ အာဝုသောတိပဒစ္ဆေဒေါ၊ ကော ဧတ္ထအာဝုသောဟူသောပုဒ်ဖြတ်ခြင်းကို။
ကာတဗ္ဗော၊ ပြုအပ်၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
ဧတ္ထ၊ ဤအရပ်၌။
ကော၊ အဘယ်သူနည်း။
ယာဝတာ အာဝုသော ဒိဋ္ဌီတိ၊ ယာဝတာ အာဝုသော ဒိဋ္ဌိဟူသည်ကား။
ယတ္တိကာ၊ အကြင်မျှလောက်သော။
ဒွါသဋ္ဌိဝိဓာပိ၊ ခြောက်ဆယ့် နှစ်ပါးအပြားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
ဒိဋ္ဌိ နာမ၊ ဒိဋ္ဌိမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ယာဝတာ ဒိဋ္ဌိဋ္ဌာနန္တိ၊ ယာဝတာ ဒိဋ္ဌိဋ္ဌာနံဟူသည်ကား။
ခန္ဓာပိ၊ ခန္ဓာတို့သည်လည်း။
ဒိဋ္ဌိဋ္ဌာနံ၊ ဒိဋ္ဌိ၏တည်ကြောင်းတည်း။
အဝိဇ္ဇာပိ၊ အဝိဇ္ဇာသည်လည်း။
ဒိဋ္ဌိဋ္ဌာနံ၊ ဒိဋ္ဌိ၏တည်ကြောင်းတည်း။
ဖဿောပိ၊ ဖဿသည်လည်း။
ဒိဋ္ဌိဋ္ဌာနံ၊ ဒိဋ္ဌိ၏တည်ကြောင်းတည်း။
သညာပိ၊ သညာသည်လည်း။
ဒိဋ္ဌိဋ္ဌာနံ၊ ဒိဋ္ဌိ၏တည်ကြောင်းတည်း။
ဝိတက္ကောပိ၊ ဝိတက်သည်လည်း။
ဒိဋ္ဌိဋ္ဌာနံ၊ ဒိဋ္ဌိ၏တည်ကြောင်းတည်း။
အယောနိသောမနသိကာရောပိ၊ မသင့်သောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းသည်လည်း။
ဒိဋ္ဌိဋ္ဌာနံ၊ ဒိဋ္ဌိ၏တည်ကြောင်းတည်း။
ပါပမိတ္တောပိ၊ ယုတ်မာသောအဆွေခင်ပွန်းသည်လည်း။
ဒိဋ္ဌိဋ္ဌာနံ၊ ဒိဋ္ဌိ၏တည်ကြောင်းတည်း။
ပရတော၊ သူတစ်ပါးမှ။
ဃောသောပိ၊ အသံသည်လည်း။
ဒိဋ္ဌိဋ္ဌာနံ၊ ဒိဋ္ဌိ၏တည်ကြောင်းတည်း။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
ယတ္တကံ၊ အကြင်မျှလောက်သော။
အဋ္ဌဝိဓံ၊ ရှစ်ပါးအပြားရှိသော။
ဒိဋ္ဌိဋ္ဌာနံ၊ ဒိဋ္ဌိ၏တည်ကြောင်းသည်။
ဒိဋ္ဌိကာရဏံနာမ၊ ဒိဋ္ဌိ၏အကြောင်းမည်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဒိဋ္ဌာဓိဋ္ဌာနန္တိ၊ ဒိဋ္ဌာဓိဋ္ဌာနံဟူသည်ကား။
ဒိဋ္ဌာဓိဋ္ဌာနံ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ ကိုဆောက်တည်ခြင်းတည်း။
ဧတံ၊ ဤဒိဋ္ဌာဓိဋ္ဌာနံဟူသောအမည်သည်။
အဓိဘိဋ္ဌိတွာအဓိဘဝိတွာ၊ ဆောက်တည်၍။
ပဝတ္တာယ၊ ဖြစ်သော။
ဒိဋ္ဌိယာ၊ ဒိဋ္ဌိ၏။
နာမံ၊ အမည်တည်း။
ဒိဋ္ဌိပရိယုဋ္ဌာနန္တိ၊ ဒိဋ္ဌိပရိယုဋ္ဌာနံဟူသည်ကား။
ကတမာနိ အဋ္ဌာရသ ဒိဋ္ဌိပရိယုဋ္ဌာန ( ပ ) ဣမာနိ အဋ္ဌာရသ ဒိဋ္ဌိပရိယုဋ္ဌာနာနီတိ၊ ကတမာနိ အဋ္ဌာရသ ဒိဋ္ဌိပရိယုဋ္ဌာနာနိ( ပ )ဣမာနိ အဋ္ဌာရသဒိဋ္ဌိပရိယုဋ္ဌာနာနိဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။
ဒိဋ္ဌိပရိယုဋ္ဌာနံ၊ ထိုကျင့်နှိပ်စက်တတ်သောမိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်း။
အဋ္ဌာရသ၊ တစ်ဆယ့် ရှစ်ပါး ကုန်သော။
ဒိဋ္ဌိပရိယုဋ္ဌာနာနိ၊ ထိုးကျင့်နှိပ်စက်တတ် သော မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့သည်။
ကတမာနိ၊ အဘယ်သည်တို့နည်း။
ယာဒိဋ္ဌိ၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသည်။
ယံဒိဋ္ဌိဂတံ၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိအယူသည်။
ယံဒိဋ္ဌိဂဟနံ၊ အကြင် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသောတောအုပ်သည်။
ယံဒိဋ္ဌိကန္တာရံ၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသောခရီးသည်။
ယံဒိဋ္ဌိဝိသုကံ၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော ဆန့်ကျင်သောသဘောတရားသည်။
ယံဒိဋ္ဌိဝိပ္ဖန္ဒနံ၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော တုန်လှုပ်တတ်သောသဘောတရားသည်။
သံဒိဋ္ဌိသံယောဇနံ၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော သံယောဇဉ် သည်။
ယံဒိဋ္ဌိသလ္လံ၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော ငြောင့်သည်။
ယော ဒိဋ္ဌိသမ္ဗာဓော၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော နှိပ်စက်တတ်သောတရားသည်။
ယော ဒိဋ္ဌိပလိဗောဓော၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော တားမြစ်တတ်သောတရားသည်။
ယံဒိဋ္ဌိဗန္ဓနံ၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော နှောင်ဖွဲ့တတ်သောတရားသည်။
ယော ဒိဋ္ဌိပပါတော၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော ကမ်းပါးပြတ်သည်။
ယော ဒိဋ္ဌာနုသယော၊ အကြင်မိစ္ဆာ ဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော အနုသယသည်။
ယော ဒိဋ္ဌိသန္တာပေါ၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော ပူပန်စေတတ်သောတရားသည်။
ယော ဒိဋ္ဌိပရိဠာဟော၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော ပူလောင်တတ်သောတရားသည်။
ယော ဒိဋ္ဌိဂန္ဓော၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော ထုံးဖွဲ့တတ်သောတရားသည်။
ယံဒိဋ္ဌုပါဒါနံ၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော ပြင်းစွာစွဲလမ်းတတ်သောတရားသည်။
ယော ဒိဋ္ဌာဘိနိဝေသော၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသောမှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းတတ်သောတရားသည်။
ယော ဒိဋ္ဌိပရာမာသော၊ အကြင်မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသောမှားသောအားဖြင့် သုံး သပ်တတ်သောတရားသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဣမာနိ အဋ္ဌာရသ၊ ဤတစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးတို့သည်။
ဒိဋ္ဌိပရိယုဋ္ဌာနာနိ၊ ထိုးကျင့်၍နှိပ်စက်တတ်သောတရားတို့မည်ကုန်၏။
သမုဋ္ဌာနန္တိ၊ သမုဋ္ဌာနံဟူသောသဒ္ဒါသည်။
ဒိဋ္ဌိဋ္ဌာနဿေဝ၊ ဒိဋ္ဌိဌာနဟူသောပုဒ်၏သာလျှင်။
ဝေဝနံ၊ ဝေဝုစ်တည်း။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ခန္ဓာဟေတု (ပ) သမုဋ္ဌာနဋ္ဌေနာတိ၊ ခန္ဓာဟေတု (ပ) သမုဋ္ဌာနဋ္ဌေနဟူ၍။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ဣတိအာဒိ၊ ဤသို့အစရှိ သော။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသောစကားကို။
ဝိတ္ထာရေတဗ္ဗံ၊ ချဲ့အပ်၏။
ခန္ဓာ၊ ခန္ဓာတို့သည်။
ဒိဋ္ဌီနံ၊ ဒိဋ္ဌိတို့ကို။
ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။
သမုဋ္ဌာနဋ္ဌေန၊ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်သော အနက်သဘောကြောင့်။
ဟေတု၊ ဇနကဖြစ်သောအကြောင်းမည်၏။
ခန္ဓာ၊ ခန္ဓာတို့သည်။
ဒိဋ္ဌီနံ၊ ဒိဋ္ဌိတို့ကို။
ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။
သမုဠာနဋ္ဌေန၊ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်သော အနက်သဘောကြောင့်။
ပစ္စယော၊ အထောက်အပံ့ ဖြစ်သောအကြောင်းမည်၏။
သောတာပတ္တိမဂ္ဂေါပန၊ သောတာပတ္တိမဂ်သည်ကား။
သမုဂ္ဃတော
နာမ၊ ဒိဋ္ဌိကိုအကြွင်းမဲ့ သတ်သောတရားမည်၏။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။
သဗ္ဗဒိဋ္ဌိယော၊ အလုံးစုံသောဒိဋ္ဌိတို့ကို။
သမုဂ္ဃာတကတ္တာ၊ အကြွင်းမဲ့ သတ်တတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
တမဟန္တိ၊ တမဟံဟူသည်ကား။
တံသဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသောဒိဋ္ဌိဓိဋ္ဌာနအစရှိသည်ကို။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဇာနာမိ၊ သိ၏။
ကျာဟံ ဝက္ခာမီတိ၊ ကျာဟံ ဝက္ခာမိဟူသည်ကား။
ကိံ ကာရဏံ၊ ဘယ်အကြောင်းကြောင့်။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဝက္ခာမိ၊ ဆိုရအံ့နည်း။
သတ္တမေ၊ သတ္တမသုတ်၌။
သမ္မာဒိဋ္ဌိကောတိ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိကောဟူသည်ကား။
ယာထာဝဒိဋ္ဌိကော၊ မဖောက်မပြန်သောအယူရှိသည်။
အဋ္ဌမေ၊ အဋ္ဌမသုတ်၌။
အဓိကရဏသမုပ္ပါဒဝူပသမကုသလောတိ၊ အဓိကရဏသမုပ္ပါဒဝူပသမကုသလောဟူသည်ကား။
စတုန္နံ၊ လေးပါးကုန်သော။
အဓိကရဏာနံ၊ အဓိကရုဏ်းတို့၏။
မူလာမူလံ၊ အကြောင်း ဟုတ်သည် အကြောင်းမဟုတ်သည်ကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ဝူပသမေန၊ ငြိမ်းစေသဖြင့်။
သမုပ္ပါဒဝူပသမကုသလော၊ ဖြစ်ခြင်းကိုငြိမ်းစေခြင်း၌လိမ္မာသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
နဝမေ၊ နမသုတ်၌။
ဒုရဘိသမ္ဘဝါနီတိ၊ ဒုရဘိသမ္ဘဝါနိဟူသည်ကား။
သမ္ဘဝိတုံ၊ ဖြစ်ခြင်းငှါ။
ဒုက္ခာနိ၊ ခဲယဉ်းကုန်၏။
ဒုဿဟာနိ၊ သည်းခံနိုင်ခဲ့ကုန်၏။
အပ္ပေသက္ခေဟိ၊ ဘုန်းတန်ခိုးနည်းသောသူတို့သည်။
အဇ္ဈောဂါဟိတုံ၊ သက်ဝင်ခြင်းငှာ။
နသက္ကာ၊ မတတ်ကောင်းကုန်။
ဣတိအတ္ထော၊ ဤအနက်သည်။
ဝုတ္တံဝုတ္တော၊ ဆိုလိုသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အရညဝနပတ္တာနီတိ၊ အရညဝနပတ္တာနိဟူသည်ကား။
အရညာနိ စ၊ တောတို့သည်လည်းကောင်း။
ဝနပတ္တာနိ စ၊ တောအုပ်တို့သည်လည်းကောင်း။
အရညကင်္ဂုပ္ပါဒနေန၊ အရညကင်ဓုတင်ကိုပြီးစေတတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
အရညာနိ၊ အရညမည်ကုန်၏။
ဂါမန္တံ၊ ရွာ၏အနီးကို။
အတိက္ကမိတွာ၊ လွန်၍။
မနုဿာနံ၊ လူတို့၏။
အနုပစာရဋ္ဌာနဘာဝေန၊ အနီးဖြစ်သော ကျက်စားရာအရပ်မဟုတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဝနပတ္တာနိ၊ ဝနပတ္တတို့မည်ကုန်၏။
ပန္တာနီတိ၊ ပန္တာနိဟူသည်ကား။
ပရိယန္တာနိ၊ အစွန့်ဖြစ်ကုန်သော။
အတိဒူရာနိ၊ အလွန်ဝေးကုန်သော။
ဒုက္ကရံ ပဝိဝေကန္တိ၊ ဒုက္ကရံ ပဝိဝေကံဟူသည်ကား။
ကာယဝိဝေကော၊ ကိုယ်၏ဆိတ်ငြိမ်ခြင်းသည်။
ဒုက္ကရော၊ ပြုနိုင်ခဲ၏။
ဒုရဘိရမန္တိ၊ ဒုရဘိရမံဟူသည်ကား။
အဘိရမိတုံ၊ အလွန်မွေ့ လျော်ခြင်းငှါ။
န သုကရံ၊ မလွယ်။
ဧကတ္တေတိ၊ ဧကတ္တေဟူသည်ကား။
ဧကိဘာဝေ၊ တယောက်ထည်း၏အဖြစ်၌။
ဣမိနာ၊ ဤဧကတ္တေဟူသောပုဒ်ဖြင့်။
ကိံ၊ အဘယ်သို့သောအနက်ကို။
ဒေဿေတိ၊ ပြသနည်း။
ကာယဝိဝေကေ၊ ကိုယ်၏ဆိတ်ငြိမ်ခြင်းကို။
ကတေပိ၊ ပြုအပ်သော်လည်း။
တတ္ထ၊ ထိုတောအရပ်၌။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
အဘိရမာပေတုံ၊ အလွန်မွေ့လျော်စေခြင်းငှါ။
ဒုက္ကရံ၊ ခဲယဉ်း၏။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
အယံ လောကော၊ ဤလူအပေါင်းသည်။
ဒွယံဒွယာရာမော၊ အပေါင်းအဖော်
၌မွေ့လျော်ခြင်းရှိ၏။
ဣတိဣမံအတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။
ဒဿေတိ၊ ပြ၏။
ဟရန္တိ မညေတိ၊ ဟရန္တိ မညေဟူသည်ကား။
သံဟရန္တိ ဝိယ၊ ဆောင်တတ်သောဘီလူးရက္ခိုသ်တို့ကဲ့သို့။
ဃသန္တိဝိယ၊ ကိုက်စားတတ်သော ဘီလူးရက္ခိုသ်တို့ကဲ့သို့။
မနောတိ၊ မနောဟူသည်ကား။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
သမာဓိံ အလဘမာနဿတိ၊ သမာဓိံအလဘမာနဿဟူသည်ကား။
ဥပစာရသမာဓိံငါ၊ ဥပစာရသမာဓိကိုလည်းကောင်း။
အပ္ပနာသမာဓိံဝါ၊ အပ္ပနာသမာဓိကိုလည်းကောင်း။
အလဘန္တသာ၊ မရသော။
ဣမိနာ၊ ဤသမာဓိံအလဘမာနဿဟူသောပုဒ်ဖြင့်။
ကိံ၊ အဘယ် ကို။
ဒသောတိ၊ ပြသနည်း။
ဤဒိသဿ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။
တိဏပဏ္ဏမိဂါဒိသဒ္ဒေဟိစ၊ မြက်သစ်ရွက်သားအစရှိသည် တို့၏အသံတို့ဖြင့် လည်းကောင်း။
ဝိဝိဓေဟိ၊ အထူးထူးအပြားပြားကုန်သော။
ဘီသနကေဟိစ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်သောအာရုံတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝနာနိ၊ တောတို့သည်။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ဝိက္ခိပန္တိမညေ၊ ပျံ့လွင့်စေကုန်ယောင်တကား။
ဣတိဣမံအတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။
ဒဿေတိ၊ ပြ၏။
သံသီဒိဿတီတိ၊ သံသီဒိဿတိဟူသည်ကား။
ကာမဝိတက္ကေန၊ ကမဝိတက်ဖြင့်။
သံသီဒိဿဘိ၊ နစ်လတ္တံ။
ဥပ္လဝိဿတီတိ၊ ဥပ္လဝိဿတိဟူသည်ကား။
ဗျာပါဒဝိဟိံသဝိတက္ကေဟိ၊ ဗျာပါဒဝိတက်ဝိဟိံသဝိတက်တို့ဖြင့်။
ဥဒ္ဓံ၊ အထက်သို့။
ပ္လဝိဿတိ၊ ပေါ်လတ္တံ့။
ကဏ္ဏသန္ဓောဝိကန္တိ၊ ကဏ္ဏသန္ဓောဝိကံဟူသည်ကား။
ကဏ္ဏေ၊ နားရွက်တို့ကို။
ဓောဝန္တေန၊ ဆေးသဖြင့်။
ကီဠိတဗ္ဗံ၊ ကစားအပ်သော။
ပိဋ္ဌိသန္ဓောဝိကန္တိ၊ ပိဌိသန္ဓောဝိကံဟူသည်ကား။
ပိဋ္ဌိံ၊ ကျောက်ကုန်းကို။
ဓောဝန္တေန၊ ဆေးသဖြင့်။
ကီဠီတဗ္ဗံ၊ ကစားအပ်သော။
တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးသောကစားခြင်းတို့တွင်။
ဥဒကံ၊ ရေကို။
သောဏ္ဍာယ၊ နှာမောင်းဖြင့်။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ဒွီသု ကဏ္ဏေသု၊ နားရွက်နှစ်ဘက်တို့၌။
အာသိဉ္စနံ၊ သွန်းလောင်းခြင်းသည်။
ကဏ္ဏသန္ဓောဝိကာ နာမ၊ နားရွက်နှစ်ဘက်ကိုဆေးသဖြင့်ကစားခြင်းမည်၏။
ပိဋ္ဌိယံ၊ ကျောက်ကုန်း၌။
အာသိဉ္စနံ၊ သွန်းလောင်းခြင်းသည်။
ပိဋ္ဌိသန္ဓောဝိကာ နာမ၊ ကျောက်ကုန်းကိုဆေးသဖြင့်ကစားခြင်းမည်၏။
ဂါဓံ ဝိန္ဒတီတိ၊ ဂါဓံ ဝိန္ဒတိဟူသည်ကား။
ပတိဋ္ဌံ၊ တည်ရာကို။
လဘတိ၊ ရ၏။
ကော စာဟံ ကော စ ဟတ္ထိနာဝေါတိ၊ ကော စာဟံ ကောစ ဟတ္ထိနာဝေါဟူသည်ကား။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကော၊ အဘယ်သို့ သဘောရှိသောသတ္တဝါနည်း။
ဟတ္ထိနာဂေါ၊ ဆင်ပြောင်သည်။
ကော၊ အဘယ်နည်း။
အဟံပိ၊ ငါသည်လည်း။
တိရစ္ဆာနဂတော၊ တိရစ္ဆာန်တည်း။
အယံပိ၊ ဤဆင်ပြောင်သည်လည်း။
တိရစ္ဆာနဂတော၊ တိရစ္ဆာန်တည်း။
ဣမဿပိ၊ ဤဆင်ပြောင်အားလည်း။
စတ္တာရောပါဒါ၊ အခြေလေးဘက်တို့သည်။
သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
မယှံပိ၊ ငါအားလည်း။
စတ္တာရောပါဒါ၊ ခြေလေးချောင်းတို့သည်။
သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
ဥဘော၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။
မယံပိ၊ ငါတို့သည်လည်း။
သမသမာနနု၊ တူမျှကြကုန်သည်မဟုတ်တုံလော။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ ယုန်ကြောင်တို့၏အလိုတည်း။
ဝင်္ကကန္တိ၊ ဝင်္ကကံဟူသည်ကား။
ကုမာရကာနံ၊ သတို့သားငယ်တို့၏။
ကီဠနကံ၊ ကစားဖွယ်ဖြစ်သော။
ခုဒ္ဒကနင်္ဂလံ၊ ထွန်ငယ်သည်။
ဃဋိကန္တိ၊ ဃဋိကံဟူသည်ကား။
ဒီဃဏ္ဍကေန၊ ရှည်သောလှံတံဖြင့်။
ရဿဏ္ဍကံ၊ တိုသော လှံတံကို။
ပဟရဏကီဠံ၊ ပုတ်ခတ်သဖြင့်ကစားခြင်းတည်း။
မောက္ခစိကန္တိ၊ မောက္ခစိကံဟူသည်ကား။
သမ္ပရိဝတ္တကကီဠံ၊ ပြန်လှန်၍ကစားခြင်းတည်း။
အာကာသ၊ ကောင်းကင်၌။
ဒဏ္ဍကံ၊ လှံတံကို။
ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။
ဘူမိယံဝိယ၊ မြေ၌ကဲ့သို့။
သန္တပေတွာ၊ ခင်း၍။
ဟေဋ္ဌုပရိယဘာဝေန၊ အောက် အထက်ပြန်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ပရိဝတ္တနကီဠံ၊ ပြန်လှန်သောအားဖြင့်ကစားခြင်းတည်း။
ဣတိအတ္တော၊ ဤသို့သောအနက်သည်။
ဝုတ္တံဝုတ္တော၊ ဆိုလိုသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
စိင်္ဂုလကန္တိ၊ စိင်္ဂုလကံဟူသည်ကား။
တာလပဏ္ဏာဒီဟိ၊ ထန်းရွက်အစရှိသည်တို့ဖြင့်။
ကတံ၊ ပြုအပ်သော။
ဝါတပ္ပဟာရေန၊ လေခပ်သဖြင့်။
ပရိဗ္ဘမနစက္ကံ၊ လှည့်လည်သောစကြာငယ်တည်း။
ပဏ္ဏနာဠိ၊ သစ်ရွက်ကျည်ငယ်ကို။
ပတ္တာဠှကံ၊ ပတ္တဋ္ဌကဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
တာယ၊ ထိုသစ်ရွက် ကျည်ငယ်ဖြင့်။
ဝါလုကာဒီနိ၊ သဲအစရှိသည်တို့ကို။
မိနန္တာ၊ ခြင့်ကုန်လျက်။
ကီဠန္တိ၊ ကစားကုန်၏။
ရထကန္တိ၊ ရထကံဟူသည်ကား။
ခုဒ္ဒကရထံ၊ ရထားငယ်တည်း။
ဓနုကမ္ပိ၊ လေးသည်လည်း။
ခုဒ္ဒကဓနုမေဝ၊ လေးငယ်သည်ပင်လျှင်တည်း။
ဣဓ ခေါ ပန ဝေါတိဧတ္ထ၊ ဣဓ ခေါ ပန ဝေါဟူသောဤပါဌ်၌။
ဝေါတိ၊ ဝေါဟူသောပုဒ်သည်။
နိပါတမတ္တံ၊ နိပါတ်မျှသာတည်း။
ဣဓ ခေါ ပန၊ ဤလောက၌ကား။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဣင်္ဃ တွံ ဥပါလိ သံဃေ ဝိဟရာဟီတိဧတ္ထ၊ ဣင်္ဃ တွံ ဥပါလိ သံဃေ ဝိဟရာဟိဟူသောဤပုဒ်၌။
ဣင်္ဃာတိ ဧသောသဒ္ဒေါ၊ ဣင်္ဃဟူသောဤသဒ္ဒါသည်။
စောဒနတ္ထေ၊ တိုက်တွန်းခြင်းအနက်၌။
ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။
နိပါတော၊ နိပါတ်ပုဒ်တည်း။
တေန၊ ထိုဣင်္ဃဟူသောပုဒ်ဖြင့်။
ထေရံ၊ အရှင်ဥပါလိမထေရ်ကို။
သံဃမဇ္ဈေ၊ သံဃာအလယ်၌။
ဝိဟာရတ္ထာယ၊ နေခြင်းအကျိုးငှါ။
စောဒေတိ၊ တိုက်တွန်းတော်မူ၏။
အဿ၊ ထိုအရှင်ဥပါလိမထေရ်အား။
အရညဝါသံ၊ တော၌နေခြင်းကို။
နအနုဇာနိ၊ ခွင့်ပြုတော်မမူ။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။
နအနုဇာနိ၊ ခွင့်ပြုတော်မမူသနည်း။
အရညသေနာသေန၊ တောကျောင်း၌။
ဝသတော၊ နေသော။
အဿ၊ ထိုဥပါလိမထေရ်အား။
ဝါသဓုရမေဝ၊ သမထဝိပဿနာဘာဝနာကို အားထုတ်ခြင်းတည်းဟူသော ဝန်ကိုသာလျှင်။
ပူရိဿတိကိရ၊ ပြည့်လတ္တံ့ သတတ်။
ဂန္ထဓုရံ၊ စာပေကျမ်းဂန်ကို အားထုတ်ခြင်းတည်း ဟူသောဝန်ကို။
န ပူရိဿဘိကိရ၊ မပြည့်ရလတ္တံ့ သတတ်။
သံဃမဇ္ဈေ၊ သံဃာအလယ်၌။
ဝသန္တော ပန၊ နေသည်ရှိသော်ကား။
ဒွေ ဓုရာနိ၊ နှစ်ပါးသော ဝန်တို့ကို။
ပူရေတွာ၊ ပြည့်စေ၍။
အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့။
ပါပုဏိဿတိ၊ ရောက်လတ္တံ့။
ဝိနယပိဋကေ စ၊ ဝိနည်းပိဋကတ်၌လည်း။
ပါမောက္ခော၊ အကြီးအမှူးသည်။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
အဿ၊ ထို ဥပါလိမထေရ်အား။
အဟံ၊ ငါသည်။
ပရိသမဇ္ဈေ၊ ပရိသတ် အလယ်၌။
ပုဗ္ဗပတ္ထနံ၊ ရှေး၌ဖြစ်သောဆုတောင်းခြင်းကို။
ပုဗ္ဗာဘိနီဟာရဉ္စ၊ ရှေး၌ဖြစ်သောအကြောင်းကို လည်းကောင်း။
ကထေတွာ၊ ဟော၍။
ဣမံဘိက္ခု၊ ဤရဟန်းကို။
ဝိနယဓရာနံ၊ ဝိနည်းကိုဆောင်ကုန်သော ရဟန်းတို့ထက်။
အဂ္ဂဋ္ဌာနေ၊ မြတ်သောအရာ၌။
ဌပေဿာမိ၊ ထားအံ့။
ဣတိ ဣမံအတ္ထံ၊ ဤသို့ သောအကြောင်းကို။
ပဿမာနော၊ ရှုမြင်တော်မူသည်ဖြစ်၍။
သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ထေရဿ၊ အရှင်ဥပါလိမထေရ်အား။
အရညဝါသံ၊ တော၌နေခြင်းကို။
နာနုဇာနိ၊ ခွင့်ပြုတော်မမူ။
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်သည်။
ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ် သောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။
ဥပါလိဝဂ္ဂေါ၊ ဥပါလိဝဂ်သည်။
ပဉ္စမော၊ ငါးခုတို့၏ပြည့်ကြောင်းတည်း။
ဒုတိယော၊ နှစ်ခုမြောက်သော။
ပဏ္ဏာသကော၊ ပဏ္ဏာသကသည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။