Issues
Select Version
miuthi-မိုးထိ
မြန်မာဘာသာ
Dasakanipāta-aṭṭhakathā
Dasakanipāta-aṭṭhakathā

2. Nāthavaggo

Author: miuthi-မိုးထိ @ IAPT

ဒုတိယဿ၊ ဒုတိယဝဂ်၏။ ပဌမေ၊ ပဌမသုတ်၌။ ပဉ္စင်္ဂသမန္နာဂတောတိ၊ ပဉ္စင်္ဂသမန္နာဂတောဟူသည်ကား။ ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဂုဏင်္ဂေဟိ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးတည်းဟူသောအင်္ဂါတို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။
နာတိဒူရံ နစ္စာသန္နန္တိဧတ္ထ၊ နာတိ ဒူရံနစ္စာသန္နံဟူသောဤပါဌ်၌။ ဟိဝိတ္ထာရော၊ အကျယ်ကို။ မယာ၊ ငါသည်။ ဝုစ္စတေ၊ ဆိုဦးအံ့။ ယံသေနာသနံ၊ အကြင်ကျောင်းသည်။ အတိဒူရေ၊ အလွန်ဝေးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှါ။ စရိတွာ၊ လှည့်လည်၍။ တတ္ထ၊ ထိုကျောင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တဿ၊ သွားသောရဟန်းအား။ ကာယစိတ္တဒရထာ၊ ကိုယ်စိတ်တို့၏ပူပန်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတော၊ ထိုကိုယ်စိတ်တို့၏ပူပန် ခြင်းကြောင့်။ အနုပ္ပန္နံ၊ မဖြစ်သေးသော။ သမာဓိံ၊ သမာဓိကို။ ဥပ္ပါဒေတုံ၊ ဖြစ်စေခြင်းငှါ။ ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်ပြီးသော။ သမာဓိံဝါ၊ သမာဓိကိုလည်း။ ထိရံ၊ မြဲမြံစွာ။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှါ။ န သက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။
အစ္စာသန္နံ၊ အလွန်နီးသော ကျောင်းသည်။ ဗဟုဇနာကိဏ္ဏံ၊ များစွာသောလူတို့နှင့်မြွမ်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပန၊ အတိဒူရ အစ္စာသန္နံမှတစ်ပါး ဂမနာဂမန သမ္ပန္နကို ဆိုဦးအံ့။ စတ္တာလီသဥသဘမတ္တေ၊ ဥသဘလေးဆယ်အတိုင်းအရှည်ရှိသော။ ပဒေသေ၊ အရပ်၌။ ဝသတံ၊ နေသော။ ဒူရာသန္နဒေါသဝိမုတ္တံ၊ အဝေးအနီးတည်းဟူသောအဖြစ်နှစ်ပါးမှကင်းလွတ်သောကျောင်းသည်။ ဂမနာဂမနသမ္ပန္နံ၊ အသွားအလာနှင့်ပြည့်စုံသည်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒိဝါအပ္ပါကိဏ္ဏန္တိ၊ ဒိဝါအပ္ပါကိဏ္ဏံဟူသည်ကား။ ဒိဝသဘာဝေ၊ နေ့အဖို့၌။ မဟာဇနေန၊ များစွာသောလူအပေါင်းနှင့်။ အနာကိဏ္ဏံ၊ မပြွမ်း။
ဒုတိယေ၊ ဒုတိယသုတ်၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သောနည်းဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ကေဝလီတိ၊ ကေဝလီဟူသည်ကား။ ကေဝလေဟိ၊ အလုံးစုံကုန်သောဂုဏ်တို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၏။
ဝုသိတဝါတိ၊ ဝုသိတဝါဟူသည်ကား။ ဝုတ္တဗြဟ္မစရိယ ဝါသော၊ သုံးအပ်ပြီးသော မဂ်တည်းဟူသော မြတ်သော အကျင့်ကိုသုံးခြင်းရှိ၏။
အသေခေနာတိ၊ အသေခေနဟူသည်ကား။ အသေခဓမ္မပရိယာပန္နေန၊ အသေခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏တရား၌ အကျုံးဝင်သော။ လောကုတ္တရေန၊ လောကုတ္တရာဟုဆိုအပ်သော။
သီလက္ခန္ဓေနာတိဧတ္ထ၊ သီလက္ခန္ဓေနဟူသောဤပုဒ်၌။
သီလာဒယော၊ သီလအစရှိကုန်သော။ တယော၊ သုံးပါးသောတရားတို့ကို။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ သေသာ၊ ကြွင်းကုန်သော။ ဖလဓမ္မာ၊ ဖိုလ်တရားတို့သည်။ ဝိမုတ္တိနာမ၊ လွတ်ခြင်းမည်ကုန်၏။ ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနံ၊ မြတ်သာဉာဏ်အမြင်သည်ကား။ ပစ္စဝေက္ခနဉာဏံ၊ ပစ္စဝေက္ခနာဉာဏ်သည်။ လောကိယမေဝ၊ လောကီတရားသည်သာလျှင်တည်း။
တတိယေ၊ တတိယသုတ်၌။ ဩရမ္ဘာဂိယာနီတိ၊ ဩရမ္ဘာဝိယာနိ ဟူသည်ကား။ ဟေဋ္ဌာဘာဂိယာနိ၊ အောက်ဖြစ်သောကာမဘုံသို့ကပ်ခြင်းအဖို့ရှိကုန်သော။
ဥဒ္ဓမ္ဘာဝိယာနီတိ၊ ဥဒ္ဓမ္ဘာဂိယာနိဟူသည်ကား။ ဥပရိဘာဂိယာနိ၊ အထက်ဖြစ်သော ရူပဘုံအရူပဘုံသို့ ကပ်ခြင်းအဖို့ရှိကုန်သော။
ဣမသ္မိံ သုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌။ ဝဋ္ဋမေဝ၊ ဝဋ်ကိုသာလျှင်။ ကထိတံ၊ ဟောအပ်၏။
စတုတ္တေ၊ စတုတ္ထသုတ်၌။ ခိလဝိနိဗန္ဓာ၊ စိတ်နှလုံး တံသင်းစိတ်ကိုဖွဲ့ခြင်းတို့ကို။ ပဉ္စကနိပါတေ၊ ပဉ္စကနိပါတ်၌။ ဝိတ္ထာရိတာယေဝ၊ ချဲ့အပ်ကုန်ပြီးသည်သာလျှင်တည်း။
အာရောဟပရိဏာဟေနာတိ၊ အာရောဟပရိဏာဟေနဟူသည်ကား။ ဒီဃပုထုလန္တေန၊ အမြင့်လုံးပတ်အစွန်းနှင့်။
ပဉ္စမေ၊ ပဉ္စမသုတ်၌။ ဧဝမေဝံခေါတိ၊ ဧဝမေဝခေါဟူသည်ကား။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သဗ္ဗသတ္တာနံ၊ ခပ်သိမ်းသောသတ္တဝါအပေါင်းတို့ထက်။ အဂ္ဂေါယထာ၊ မြတ်တော်မူသကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ သဗ္ဗေသံ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ ကုသလဓမ္မာနံ၊ ကုသိုလ်တရားတို့ထက်။ ကာရာပကအပ္ပမာဒေါ၊ အလုံးစုံသောကုသိုလ်တရားတို့ကိုပြုစေတတ်သောအပ္ပမာဒတရားသည်။ အဂ္ဂေါ၊ မြတ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။
နနု စစောဒေမိ၊ စောဒနာဦးအံ့။ ဧသဧသော၊ ဤအလုံးစုံသော ကုသိုလ်တရားတို့ကိုပြုစေတတ်သောအပ္ပမာဒတရားသည်။ လောကိယောဝ၊ လောကီသာလျှင်တည်း။ ကုသလဓမ္မာ၊ ကုသိုလ်တရားတို့သည်။ နဝလောကုတ္တရာပိ၊ ကိုးပါးသောလောကုတ္တရာတရားတို့သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဧသဧသော၊ ဤအပ္ပမာဒတရားသည်။ ကထံ၊ အသို့လျှင်။ တေသံ၊ ထိုလောကီလောကုတ္တရာတရားတို့ထက်။ အဂ္ဂေါ၊ မြတ်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စောဒေမိ၊ စောဒနာအံ့။
ပဋိလာဘကတ္တေန၊ ရခြင်းကိုပြုတတ်သော သတောကြောင့်။
တေသံ၊ ထိုလောကီလောကုတ္တရာတရားတို့ထက်။ အဂ္ဂေါ၊ မြက်၏။ တိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ အပ္ပမာဒေန၊ မမေ့မလျော့ခြင်းဟူသော အပ္ပမာဒတရားကြောင့်။ တေ၊ ထိုလောကီလောကုတ္တရာတရားတို့ကို။ ပဋိလဘန္တိ၊ ရကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တေသံ၊ ထိုလောကီလောကုတ္တရာ တရားတို့ထက်။ အဂ္ဂေါ၊ မြတ်၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။ သဗ္ဗေ တေ အပ္ပမာဒမူလကာတိ၊ သဗ္ဗေတေအပ္ပမာဒမူလကာဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။
ဇင်္ဂလာနန္တိ၊ ဇင်္ဂလာနံဟူသည်ကား။ ပထဝိတလစာရီနံ၊ မြေအပြင်သွားလေ့ရှိကုန်သော။
ပါဏာနန္တိ၊ ပါဏာနံဟူသည်ကား။ သပါဒကပါဏာနံ၊ အခြေရှိသောသတ္တဝါတို့၏။
ပဒဇာတာနီတိ၊ ပဒဇာတာနိဟူသည်ကား။ ပဒါနိ၊ ခြေတို့သည်။
သမောဓာနံဂစ္ဆန္တီတိ၊ သမောဓာနံဂစ္ဆန္တိ ဟူသည်ကား။ ဩဓာနံ ပက္ခေပံ၊ ထည့်သွင်းခြင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။
အဂ္ဂမက္ခာယတီတိ၊ အဂ္ဂမက္ခာယတိဟူသည်ကား။ သေဋ္ဌံ၊ မြတ်၏ဟူ၍။ အက္ခာယတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ယဒိဒံ မဟန္တတ္တေနာတိ၊ ယဒိဒံမဟန္တတ္တေန ဟူသည်ကား။ မဟန္တဘာဝေန၊ ကြီးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အဂ္ဂံ အဂ္ဂေါ၊ မြတ်၏ဟူ၍။ အက္ခာယတိ၊ ကြားအပ်၏။ ဂုဏဂ္ဂေန၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးအားဖြင့်မြတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နအက္ခာယတိ၊ မဆိုအပ်။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဝဿိကန္တိ၊ ဝဿိကံဟူသည်ကား။ သုမနပုပ္ဖံ၊ မုလေးပန်းတည်း။
ဣဒံ သုတ္တံ၊ ဤသုတ်ကို။ သုတွာ၊ ကြားနာရ၍။ ဘာတိယမဟာရာဇာ၊ ဘာတိယအမည်ရှိသောမင်းမြတ်သည်။ ဝီမံသိတုကာမတာယ၊ စုံစမ်းခြင်းငှါအလိုရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကသ္မိံ၊ တခုသော။ ဂဗ္ဘေ၊ တိုက်၌။ စတုဇ္ဇာတိဂန္ဓေဟိ၊ နံ့သာမျိုးလေးပါးတို့ဖြင့်။ ပရိဘဏ္ဍံ၊ အပြေအဖြစ်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ သုရဘီနိ၊ ကောင်းသောအနံ့ရှိကုန်သော။ ပုပ္ဖာနိ၊ ပန်းတို့ကို။ အာဟာရာပေတွာ၊ ဆောင်ယူစေ၍။ ဧကသာ၊ တခုသော။ သမုဂ္ဂဿ၊ ပန်းကလပ်၏။ မဇ္ဈေ၊ အလယ်၌။ သုမနပုပ္စုမုဋ္ဌိံ၊ မုလေးပန်းဆုပ်ကို။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ သေသာနိ၊ ကြွင်းသော ကောင်းသော အနံ့ရှိသော ပန်းတို့ကို။ တဿ၊ ထိုမုလေးပန်းဆုပ်၏။ သမန္တကော၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။ မုဋ္ဌိံ၊ အဆုပ်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဒွါရံ၊ တံခါးကို။ ပိဓာယ၊ ပိတ်၍။ ဗဟိ၊ အပသို့။ နိက္ခန္တော၊ ထွက်လေ၏။
အထ၊ ထိုနောက်မှ။ မုဟုတ္တံ၊ တခဏမျှ။ ဗဟိ၊ အပ၌။ ဝီတိနာမေတွာ၊ လွန်စေ၍။ ဒွါရံ၊ တံခါးကို။ ဝိဝရိတွာ၊ ဖွင့်လှစ်၍။ ပဝိသန္တဿ၊ ဝင်သော။ အဿ၊ ထိုဘာတိယအမည်ရှိသောမင်းမြတ်၏။ ဃာနံ၊ ဃာနပသာဒကို။ သဗ္ဗပဌမံ၊ အလုံးစုံသောပန်းတို့၏ရှေးဦးစွာ။ သုမနပုပ္ဖဂန္တော၊ မုလေးပန်း၏အနံ့သည်။ ပဟရိ၊ ခတ်၏။
သော၊ ထိုဘာတိယ အမည်ရှိသောမင်းမြတ်သည်။ မဟာတလသ္မိံယေဝ၊ မြတ်သောပြာသာဒ်၏အပြင်၌သာလျှင်။ မဟာစေတိယာဘိမုခေါ၊ မဟာစေတီသို့ရှေးရှု။ နိပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဝင်၍။ ဝဿိကံ၊ မုလေးပန်းသည်။ တေသံ၊ ထိုပန်းအပေါင်းတို့ထက်။ အဂ္ဂံ၊ မြတ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ကထေန္တေန၊ ဟောတော်မူသော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သုကထိတံ၊ ကောင်းစွာဟောအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ဆို၍။ စေတိယံ၊ စေတီတော်ကို။ ဝန္ဒိကိရ၊ ရှိခိုးသတတ်။
ကူဋရာဇာတိ၊ ကူဋရာဇာဟူသည်ကား။ ခုဒ္ဒကရာဇာနော၊ ငယ်သောမင်းတို့သည်။
ကူဋရာဇာနောတိပိ၊ ကူဋရာဇာနောဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်အချို့သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဆဋ္ဌေ၊ ဆဋ္ဌသုတ်၌။ ဂေါတြဘူတိ၊ ဂေါတြဘူဟူသည်ကား။ သိခါပတ္တဝိပဿနာဘူတေန၊ အထွဋ်အထိပ်သို့ရောက်သော ဝိပဿနာဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနာရမ္မဏေန၊ နိဗ္ဗာန်လျှင်အာရုံရှိသော။ ဂေါတြဘုဉာဏေန၊ ဂေါတြဘူဉာဏ်နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသောပုဂ္ဂိုလ်တည်း။
သတ္တမေ၊ သတ္တမသုတ်၌။ သနာထာတိ၊ သနာထာဟူသည်ကား။ သဉာတကာ၊ ဆွေမျိုးရှိကုန်သည်။ ဗဟုဉာတိဝဂ္ဂါ၊ များစွာဆွေမျိုးအစုရှိ ကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝိဟရယ၊ နေကြကုန်လော။
နာထံ၊ ကိုးကွယ်ရာကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ နာထကရဏာ၊ နာထကရဏမည်ကုန်၏။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ သနာထဘာဝကရာ၊ ကိုးကွယ်ရာရှိ သည်၏အဖြစ်ကိုပြုတတ်ကုန်သော။ ပတိဋ္ဌကရာ၊ တည်ရာ၏အဖြစ်ကိုပြုတတ်ကုန်သော။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ကလျာဏမိတ္တောတိအာဒီသု၊ ကလျာဏမိတ္တောဤသို့အစရှိသည်တို့၌။ အဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ သီလာဒိဂုဏသမ္ပန္နော၊ သီလအစရှိသောဂုဏ်နှင့်ပြည့်စုံသော။ ကလျာဏမိတ္တော၊ ကောင်းသောအဆွေခင်ပွန်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ကလျာဏမိတ္တော၊ ကလျာဏမိတ္တမည်၏။
တေဝ၊ ထိုကောင်းသောအဆွေခင်ပွန်းတို့သည်ပင်လျှင်။ အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ ဌာနနိသဇ္ဇာဒီသု၊ ရပ်ခြင်းထိုင်ခြင်းအစရှိသည်တို့၌။ သဟ အယနတော၊ တကွဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ သဟာယာ၊ တကွဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ကလျာဏသဟာယော၊ ကလျာဏသဟာယမည်၏။
စိတ္တေနစေဝ၊ စိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ကာယေနစ၊ ကိုယ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ကလျာဏမိတ္တေသုယေဝ၊ ကောင်းသော အဆွေခင်ပွန်းတို့၌သာလျှင်။ သမ္ပေင်္ကော ဩဏတော၊ ညွတ်သည်တည်း။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ကလျာဏသမ္ပဝင်္ကော၊ ကလျာဏသမ္ပဝင်္ကမည်၏။
သုဝစောဟောတီတိ၊ သုဝစောဟောတိဟူသည်ကား။ သုခေန၊ လွယ်သဖြင့်။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သုခေန၊ လွယ်သဖြင့်။ အနုသာသိတဗ္ဗော၊ ကံမြစ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ခမောတိ၊ ခမောဟူသည်ကား။ ဂါဠှေန၊ ကျပ်သောစကားဖြင့်။ ဖရုသေန၊ ကြမ်းသောစကားဖြင့်။ ကက္ခဠေန၊ ခက်ထန်သောစကားဖြင့်။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ ခမတိ၊ သည်းခံ၏။ န ကုပ္ပတိ၊ အမျက်မထွက်။
ပဒက္ခိဏဂ္ဂါဟီ အနုသာနိန္တိ၊ ပဒက္ခိဏဂ္ဂါဟီ အနုသာသနိံဟူသည်ကား။ ဧကစ္စော၊ အချို့သောရဟန်းသည်။ ဩဝဒိယမာနော၊ ဆိုဆုံးမအပ်သည်ရှိသော်။ ဝါမတော၊ မှားသောအားဖြင့်။ ဂဏှတိ၊ ယူ၏။ ပဋိပ္ဖရတိ ဝါ၊ ဆန့်ကျင်သည်ဖြစ်၍မူလည်းတည်၏။ အဿုဏန္တော ဝါ၊ မကြားသကဲ့သို့။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဂစ္ဆတိယထာ၊ သွားသကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ အကတွာ၊ မပြုမူ၍။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဩဝဒထ၊ ဆုံးမတော်မူပါကုန်လော။ အနုသာသထ၊ ကံမြစ်တော်မူပါကုန်လော။ တုမှေသု၊ သင်တို့သည်။ အနောဝဒန္တေသု၊ မဆုံးမကုန်သည်ရှိသော်။ အညော၊ တစ်ပါးသော။ ကော၊ အဘယ်သူသည်။ ဩဝဒိဿတိ၊ ကောင်းစွာဆုံးမလတ္တံ့ နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ဆို၍။ ပဒက္ခိဏံ၊ ကောင်းစွာ။ ဂဏှတိ၊ ယူ၏။
ဥစ္စာဝစာနီတိ၊ ဥစ္စာဝစာနိဟူသည်ကား။ ဥစ္စနီစာနိ၊ ကြီးကြီးငယ်ငယ်ဖြစ်ကုန်သော။
ကိံကရဏီယာနီတိ၊ ကိံကရဏီယာနိဟူသည်ကား။ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ ကရောမိ၊ ပြုအံ့နည်း။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝထွာ၊ ဆို၍။ ကတ္တဗ္ဗကမ္မာနိ၊ ပြုအပ်သောအမှုတို့ကို။
တတ္ထ၊ ထိုဥစ္စာဝစာနိအစရှိသောပါဌ်၌။ ဥစ္စာကမ္မနိနာမ၊ ကြီးသောအမှုတို့မည်သည်။ စိဝရဿ၊ သင်္ကန်းကို။ ကရဏံ၊ ပြုခြင်း။ ရဇနံ၊ ဆိုးခြင်း။ စေတိယေ၊ စေတီ၌။ သုဓာကမ္မံ၊ အင်္ဂတေအမှု။ ဥပေါသထာဂါရစေတိယဃရဗောဓိဃရေသု၊ ဥပုသ်အိမ် စေတီအိမ် ဗောဓိအိမ်တို့၌။ ကတ္တဗ္ဗံ၊ ပြုအပ်သော။ ကမ္မံ၊ အမှု။ ဣတိ ဧဝမာဒီနိ၊ ဤသို့အစရှိသည်တို့တည်း။
အဝစကမ္မံနာမ၊ ငယ်သောအမှုမည်သည်ကား။ ပါဒဓောဝနမက္ခနာဒိခုဒ္ဒကကမ္မံ၊ ခြေဆေးခြင်း နယ်သဖြင့် လိမ်းကျံခြင်းအစရှိသော ငယ်ငယ်သေးဖွဲသောအမှုတည်း။
တတြုပါယာယာတိ၊ တတြုပါယာယဟူသည်ကား။ တတြုပဂမနိယာယ၊ ထိုထိုအမှုကြီးငယ်တို့သို့ပြီးစေသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်ကပ်သော။
အလံကာတုန္တိ၊ အလံကာတုံဟူသည်ကား။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှါ။ သမတ္တော၊ စွမ်းနိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အလံသံဝိဓတုန္တိ၊ အလံသံဝိဓာတုံဟူသည်ကား။ ဝိစာရေတုံ၊ စီရင်ခြင်းငှါ။ သမတ္ထော၊ စွမ်းနိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ဓမ္မေ၊ ပရိယတ်တရား၌။ ကာမော၊ အလိုသည်။ သိနေဟော၊ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဓမ္မကာမော၊ ဓမ္မကာမမည်၏။ တေပိဋကံ၊ ပိဋကတ်သုံးပုံဟုဆိုအပ်သော။ ဗုဒ္ဓဝစနံ၊ မြတ်စွာဘုရားစကားတော်ကို။ ပိယာယတိ၊ ချစ်မြတ်နိုးတတ်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ပိယသမုဒါဟာရောတိ၊ ပိယသမုဒါဟာရောဟူသည်ကား။ ပရသ္မိံ၊ သူတစ်ပါးသည်။ ကထေန္တေ၊ ဟောပြောသည်ရှိသော်။ သက္ကစ္စံ၊ ရိုသေစွာ။ သုဏာတိ၊ နာ၏။ သယဉ္စ၊ မိမိ သည်လည်း။ သက္ကစ္စံ၊ ရိုသေစွာ။ ပရေသံ၊ သူတစ်ပါးတို့အား။ ဒေသေတုကာမောစ၊ ဟောပြောခြင်းငှါ အလိုရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
အဘိဓမ္မေ အဘိဝိနယေတိဧတ္ထ၊ အဘိဓမ္မေအဘိဝိနယေဟူသောဤပါဌ်၌။ ဓမ္မော၊ ဓမ္မလည်းကောင်း။ အဘိဓမ္မော၊ အဘိဓမ္မာလည်းကောင်း။ ဝိနယော၊ ဝိနည်းလည်းကောင်း။ အဘိဝိနယော၊ အဘိဝိနည်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စတုက္ကံ၊ လေးခုတို့၏ အပေါင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။
တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးတို့တွင်။ ဓမ္မောတိ၊ ဓမ္မောဟူသည်ကား။ သုတ္တဝိဋကံ၊ သုတ္တန်ပိဋကတ်တည်း။
အဘိဓမ္မောတိ၊ အဘိဓမ္မောဟူသည်ကား။ သတ္တ ပကရဏာနိ၊ အဘိဓမ္မာခုနှစ်ကျမ်းတို့တည်း။
ဝိနယောတိ၊ ဝိနယောဟူသည်ကား။ ဥဘတောဝိဘင်္ဂေါ၊ ဥဘတောဝိဘင်းတည်း။
အဘိဝိနယောတိ၊ အဘိဝိနယော ဟူသည်ကား။ ခန္ဓကပရိဝါရာ၊ မဟာဝါခန္ဓက စူဠဝါခန္ဓကပရိဝါ တို့တည်း။
အထဝါ၊ တနည်းကား။ သုတ္တပိဋကံပိ၊ သုတ္တန်ပိဋကတ် လည်းကောင်း။ အဘိဓမ္မာပိဋကံပိ၊ အဘိဓမ္မာပိဋကတ်လည်းကောင်း။ ဓမ္မော ဧဝ၊ ဓမ္မသာလျှင်မည်၏။ မဂ္ဂဖလာနိ၊ မဂ်ဖိုလ်တို့သည်။ အဘိဓမ္မော၊ အဘိဓမ္မာမည်၏။
သကလဝိနယပိဋကံ၊ အလုံးစုံသောဝိနည်းပိဋကတ်သည်။ ဝိနယော၊ ဝိနည်းမည်၏။ ကိလေသဝူပသမကရဏံ၊ ကိလေသာငြိမ်းခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော တရားစကားသည်။ အဘိဝိနယော၊ အဘိဝိနယမည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သဗ္ဗသ္မိံပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။ ဧတ္ထ ဓမ္မေ စ၊ ဤသုတ္တန်ပိဋကတ်ဟု ဆိုအပ်သောဓမ္မ၌ လည်းကောင်း။ ဧတ္ထ အဘိဓမ္မေ စ၊ ဤအဘိဓမ္မာခုနစ် ကျမ်းဟုဆိုအပ်သော အဘိဓမ္မာ၌လည်းကောင်း။ ဧတ္ထ ဝိနယေ စ၊ ဤဥဘတော ဝိဘင်းဟု ဆိုအပ်သောဝိနယ၌ လည်းကောင်း။ ဧတ္ထ အဘိဝိနယေ စ၊ ဤမဟာဝါခန္ဓက စူဠဝါခန္ဓက ပရိဝါဟုဆိုအပ်သောအဘိဝိနယ ၌လည်းကောင်း။ ဥဠာရပါမုဇ္ဇော၊ များသော ဝမ်းမြောက်ခြင်း ရှိသည်။ ဗလဝပါမုဇ္ဇော၊ ထူထဲသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ကုသလေသု ဓမ္မေသူတိ၊ ကုသလေသု ဓမ္မေသုဟူသောပုဒ်သည်။ ကရဏတ္ထေ၊ အကြောင်းဟူ သောအနက်၌။ ဘုမ္မံ၊ သတ္တမီဝိဘတ်ရှိသော ပုဒ်တည်း။ စာတုမ္ဘူမက ကုသလဓမ္မကာရဏာ၊ ဘုံလေးပါး၌ဖြစ်သော ကုသိုလ်တရားတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ တေသံ၊ ထိုဘုံလေးပါး၌ ဖြစ်သော ကုသိုလ်တရားတို့ကို။ အဓိဂမတ္ထာယ၊ ရခြင်းအကျိုးငှါ။ အနိက္ခိတ္တဓုရော၊ မချအပ်သောဝန်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
အဋ္ဌမေ၊ အဋ္ဌမသုတ်၌။ ထေရာနုကမ္ပိတဿာတိ၊ ထေရာနုကမ္ပိတဿဟူသည်ကား။ ထေရေဟိ၊ မထေရ်တို့သည်။ ဩဝါဒါနုသာရေန၊ ဆုံးမခြင်းကို အစဉ်လျှောက်သဖြင့်။ သမုဿာဟိတာယ၊ တိုက်တွန်း တတ်သော။ ဟိတဖရဏာယ၊ အစီးအပွါးကိုပြီးစေတတ်သောကရုဏာဖြင့်။ အနုကမ္ပိတဿ၊ အစဉ်သနားအပ်သော။
နဝမေ၊ နဝမသုတ်၌။ အရိယာဝါသာတိ၊ အရိယာဝါသာဟူသည်ကား။ အရိယာနံဧဝ၊ အရိယာတို့၏သာလျှင်။ အာဝါသော၊ နေရာတို့တည်း။ အရိယာ၊ အရိယာတို့သည်။ တေ အာဝါသော၊ ထိုနေရာတို့ကို။ အာဝသိံသု၊ မှီ၍နေကုန်ပြီ။ အာဝသန္တိ၊ မှီ၍နေကုန်ဆဲ။ အာဝသိဿန္တိ၊ မှီ၍နေကုန်လတ္တံ့။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အရိယာဝါသာ၊ အရိယာဝါသမည်ကုန်၏။
ဒသမံ၊ ဒသမသုတ်ကို။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ကုရုဋ္ဌဝါသိနော၊ ကုရုတိုင်း၌နေလေ့ရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဂမ္ဘီရပညာကာရကာ၊ နက်နဲသောအမေးပုစ္ဆာကို ပြုတတ်ကုန်၏။ ယုတ္တပယုတ္တာ၊ သတိပဋ္ဌာန်တရားကိုပွါးစေခြင်း၌ လွန်စွာအားထုတ်ကုန်၏။ တသ္မာ စ၊ ထိုကြောင့်လည်း။ တေသံ၊ ထိုကုရုတိုင်း၌နေလေ့ရှိကုန်သောရဟန်းတို့အား။ ဒီဃနိကာယာဒီသု၊ ဒီဃနိကာယ်အစရှိသည်တို့၌။ မဟာနိဒါနာဒိနိ၊ မဟာနိဒါနသုတ်အစရှိသည်တို့ကို။ ကတိယာနိယထာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံတသာ၊ ထိုအတူ။ ဂမ္ဘီရံ၊ နက်နဲစွာသော။ သုခုမံ၊ သိမ်မွေ့စွာသော။ တိလက္ခဏာဟတံ၊ လက္ခဏာရေးသုံးပါးကို ဆောင်တတ်သော။ ဣဒံပိသုတံ၊ ဤသုတ်ကိုလည်း။ တတ္ထေဝ၊ ထိုကုရုတိုင်း၌သာလျှင်။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တတ္ထ၊ ထိုဒသမသုတ်၌။ ပဉ္စင်္ဂဝိပ္ပဟီနောတိ၊ ပဉ္စင်္ဂဝိပ္ပဟီနောဟူသည်ကား။ ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော။ အင်္ဂေဟိ၊ အင်္ဂါတို့နှင့်။ ဝိပ္ပယုတ္တော၊ မယှဉ်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ခီဏာသဝေါ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အဝသိ၊ နေပြီ။ ဝသတိ၊ နေဆဲ။ ဝသိဿတိ၊ နေလတ္တံ့။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အယံပဉ္စင်္ဂဝိပ္ပဟီနတာ၊ ဤသို့ငါးပါးသောအင်္ဂါရှိသော ကာမစ္ဆန္ဒအစရှိသောတရားတို့ကိုပယ်သည်၏အဖြစ်သည်။ အရိယဿ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝါသော၊ နေခြင်းကို။ အရိယာဝါသောတိ၊ အရိယာဝါသဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ဆဠင်္ဂ သမန္နာဂတောအစရှိသောပုဒ်တို့၌။ ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။
ဧဝံခေါ ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခု ဆဠင်္ဂ သမန္နာဂတော ဟောတီတိ၊ ဧဝံခေါ ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခု ဆဠင်္ဂ သမန္နာဂတော ဟောတိဟူသည်ကား။ ဆဠင်္ဂုပေက္ခာယ၊ ခြောက်ပါးသောအာရုံကို လျစ်လျူရှုခြင်းနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဆဠင်္ဂုပေက္ခာယ၊ ခြောက်ပါးသောအာရုံကို လျစ်လျူရှုခြင်းတို့မည်သည်။ ကေ၊ အဘယ်သည်တို့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။
ဉာဏာဒယော၊ ဉာဏ်အစရှိသည်တို့တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ ဝိဿဇ္ဇန၊ အဖြေတည်း။
ဉာဏန္တိ၊ ဉာဏ်ဟူ၍။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ ကိရိယတော၊ မဟာကိရိယာစိတ်ရှစ်ခုမှ။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ဉာဏသမ္ပယုတ္တစိတ္တာနိ၊ ဉာဏသမ္ပယုတ်စိတ်တို့ကို။ လဗ္ဘန္တိ၊ ရအပ်ကုန်၏။ သတတဝိဟာရောတိ၊ သတတဝိဟာရဟူ၍။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ အဋ္ဌ မဟာစိတ္တာနိ၊ ရှစ်ပါးသောမဟာကိရိယာစိတ်တို့ကို။ လဗ္ဘန္တိ၊ ရအပ်ကုန်၏။ ရဇ္ဇနဒုဿနံနတ္ထီတိ၊ ရဇ္ဇနဒုဿနံနတ္ထိဟူ၍။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ ဒသ စိတ္တာနိ၊ မယာာကိရိယာစိတ်ရှစ်ခု ဟသိတုပ္ပါဒဝုဋ္ဌောအားဖြင့် ဆယ်ပါးသောစိတ်တို့ကို။ လဗ္ဘန္တိ၊ ရအပ်ကုန်၏။
သောမနဿံ၊ သောမနဿကို။ အာသေနဝနဝယေန၊ မှီဝဲသည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။
သတာရက္ခေန စေတသာတိ ဧတ္ထ၊ သတာရက္ခေ န စေတသာဟူသောဤပုဒ်၌။ ဟိဝိတ္ထာရော၊ အကျယ်ကို။ မယာ၊ ငါသည်။ ဝုစ္စတေ၊ ဆိုဦးအံ့။ ခီဏာသဝဿ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏။ တီသု ဒွါရေသု၊ သုံးပါးသောဒွါရတို့၌။ သဗ္ဗကာလေ၊ ခပ်သိမ်းသောအခါ၌။ သတိ၊ သတိသည်။ အာရက္ခာကိစ္စံ၊ စောင့်ရှောက်ခြင်းကိစ္စကို။ သာဓေတိ၊ ပြီးစေ၏။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ စရတော စ၊ သွားသည်လည်းဖြစ်သော။ တိဋ္ဌတော စ၊ ရပ်သည်လည်းဖြစ်သော။ သုတ္တဿ စ၊ အိပ်သည်လည်းဖြစ်သော။ ဇာဂရဿ စ၊ နိုးသည်လည်းဖြစ်သော။ အဿ၊ ထိုရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။ သတတံ၊ အမြဲ။ သမိတံ၊ မပြတ်။ ဉာဏဒဿနံ၊ ဉာဏ်အမြင်သည်။ ပစ္စုပဋ္ဌိတံ၊ ရှေးရှူတည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၍။
ပုထုသမဏဗြာဟ္မဏာနန္တိ၊ ပုထုသမဏဗြာဟ္မဏာနံဟူသည်ကား။ ဗဟုနံ၊ များစွာကုန်သော။ သမဏဗြာဟ္မဏာနံ၊ ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့၏။ စ၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။ ဧတ္ထ၊ ဤပုထုသမဏဗြဟ္မဏာနံ ဟူသောပုဒ်၌။
သမဏာတိ၊ သမဏာဟူသည်ကား။ ပဗ္ဗဇ္ဇူပဂတာ၊ အမှတ်မရှိသောရဟန်းအဖြစ်သို့ရောက်သောသူတို့တည်း။ ဗြာဟ္မဏာတိ၊ ဗြာဟ္မဏာဟူသည်ကား။ ဘောဝါဒိနော၊ ဘောတောဟု ဆိုလေ့ရှိသောပုဏ္ဏားတို့တည်း။
ပုထုပစ္စေကသစ္စာနီတိ၊ ပုထုပစ္စေကသစ္စာနိဟူသည်ကား။ ဗဟူနိ၊ များစွာကုန်သေး။ ပါဋေက္ကသစ္စာနိ၊ အသီးအသီးသောသစ္စာတို့သည်။
ဣဒမေဝဒဿနံ၊ ဤငါ၏မြင်ခြင်းသည်သာလျှင်။ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ဣဒမေဝဒဿနံ၊ ဤငါ၏မြင်ခြင်းသည်သာလျှင်။ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ဣတိံဧဝံ၊ ဤသို့။ ပါဋိယေက္ကံ၊ အသီး။ ဂဟိတနိ၊ ယူအပ်ကုန်သော။ ဗဟူနိ သစ္စာနိ၊ များစွာသောသစ္စာတို့သည်။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
နုဏ္ဏာနီတိ၊ နုဏ္ဏာနိဟူသည်ကား။ နီဟဋာနိ၊ ကိုယ်သဏ္ဌာန်မှထုတ်အပ်ကုန်၏။
ပနုဏ္ဏာနီတိ၊ ပနုဏ္ဏာနိဟူသည်ကား။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။ နီဟဋာနိ၊ ထုတ်အပ်ကုန်၏။
စတ္တာနီတိ၊ စတ္တာနိဟူသည်ကား။ ဝိဿဋ္ဌာနိ၊ စွန့်အပ်ကုန်၏။
ဝန္တာနီတိ၊ ဝန္တာနိဟူသည်ကား။ ဝမိတာနိ၊ အံ့အပ်ကုန်၏။
မုတ္တာနီတိ၊ မုတ္တာနိဟူသည်ကား။ ဆိန္နဗန္ဓနာနိ၊ ဖြတ်အပ်သောအဖွဲ့ရှိသည်တို့ကို။ ကတာနိ၊ ပြုအပ်ကုန်၏။
ပဟီနာနီတိ၊ ပဟီနာနိဟူသည်ကား။ ပဇဟိတာနိ၊ ပယ်အပ်ကုန်၏။
ပဋိနိဿဋ္ဌနီတိ၊ ပဋိနိဿဋ္ဌာနိဟူသည်ကား။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်။ နိဿဇ္ဇိတေသု၊ စွန့်အပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ ပုန၊ တဖန်။ စိတ္တံ၊ စိတ်သို့။ န အာရောဟန္တိ၊ မတက်ကုန်။ ဧဝံတထာ၊ ထိုသို့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။ ပဋိနိဿဇ္ဇိတာနိ၊ စွန့်အပ်ကုန်၏။
သဗ္ဗာနေဝ၊ အလုံးစုံသာလျှင်ဖြစ်ကုန်သော။ တာနိ၊ ထိုအနုဏ္ဏာနိအစရှိသောပုဒ်တို့သည်။ ဂဟိတဂ္ဂဟဏဿ၊ ရှေး၌ယူအပ်ပြီးသောမိစ္ဆာအယူကိုယူခြင်းကို။ ဝိဿဋ္ဌဘာဝဝေဝစနာနိ၊ စွန့်အပ်သည်၏အဖြစ်၏ဝေဝုစ်တို့တည်း။
သမဝယသဋ္ဌေသနောတိဧတ္ထ၊ သမဝယသဋ္ဌေသနောဟူသောဤပုဒ်၌။ အဝယာတိ၊ အဝယာဟူသည်ကား။ အနုနာ၊ မယုတ်ကုန်သော။ သဋ္ဌာတိ၊ သဋ္ဌာဟူသည်ကား။ ဝိဿဋ္ဌာ၊ စွန့်အပ်ကုန်သော။
အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ အဝယာ၊ မယုတ်ကုန်သော။ သဋ္ဌာ၊ စွန့်အပ်ကုန်သော။ ဧသနာ၊ ရှာမှီးခြင်းတို့သည်။ အတ္ထိသန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သမဝယသဋ္ဌေသနော၊ သမဝယသဋ္ဌေသနမည်၏။ သုဋ္ဌုဝိဿဋ္ဌသဗ္ဗဧသနော၊ ကောင်းစွာစွန့်အပ်သော အလုံးစုံသောရှာမှီးခြင်းရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ရာဂါ စိတ္တံ ဝိမုတ္တန္တိ အာဒီဟိ၊ ရာဂါစိတ္တံဝိမုတ္တံဤသို့အစရှိသောပုဒ်တို့ဖြင့်။ မဂ္ဂဿ၊ မဂ်၏။ ကိစ္စနိပ္ဖတ္တိ၊ ကိစ္စ၏ပြီးခြင်းကို။ ကထိတာ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ရာဂေါ မေ ပဟီနောတိအာဒီဟိ၊ ရာဂေါ မေ ပဟီနောဤသို့အစရှိသောပုဒ်တို့ဖြင့်။ ပစ္စဝေက္ခနာဖလံ၊ ပဉ္စဝေက္ခနာဉာဏ်ကို အရင်းပြုသဖြင့်ရအပ်သောအရိယဖိုလ်ကို။ ကထိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
သေသံ၊ ကြွင်းသောစကားရပ်သည်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသောပုဒ်တို့၌။ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်သောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်ဒသမသုတ်၏အဖွင့်အပြီးတည်း။
ဒုတိယော၊ နှစ်ခုမြောက်သော။ နာထကရဏဝဂ္ဂေါ၊ နာထကရဏဝဂ်တည်း။