စတုတ္ထေ၊ စတုတ္ထသုတ်၌။ ဝဇ္ဇိယမာဟိတောတိ၊ ဝဇ္ဇိယမာဟိတောဟူသည်ကား။ ဧဝံနာမကော၊ ဤသို့ဝဇ္ဇိယမာဟိတအမည်ရှိသော။

သဗ္ဗံတပန္တိ၊ သဗ္ဗတပံဟူသည်ကား။ သဗ္ဗမေဝ၊ အလုံးစုံသာလျှင်ဖြစ်သော။ ဒုက္ကရကာရိကံ၊ ပြုနိုင်ခဲသောအမှုကိုပြုသော။ တပံ၊ မိမိကိုယ်ကိုပူပန် စေတတ်သောအကျင့်ကို။

သဗ္ဗံတပဿိန္တိ၊ သဗ္ဗံတပဿိံဟူသည်ကား။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ တပနိဿိတကံ၊ မိမိကိုယ်ကိုပူပန်စေတတ်သော အကျင့်ကိုမှီသောသူကို။

လူခါဇီဝိန္တိ၊ လူခါဇီဝိံဟူသည်ကား။ ဒုက္ကရကာရိကဇီဝိတာနုယောဂံ၊ ပြုနိုင်ခဲသောအမှုကိုပြုသောအားဖြင့် ဖြစ်သောအသက်မွေးခြင်းကိုအဖန်တလဲလဲအားထုတ်သောသူကို။ အနုယုတ္တံ၊ အဖန်တလဲလဲအားထုတ်သောသူကို။

ဂါရယှန္တိ၊ ဂါရယှံဟူသည်ကား။ ဂရဟိတဗ္ဗယုတ္တကံ၊ ကဲ့ရဲ့အပ်ကဲ့ရဲ့ထိုက်သော။ ဘာသိတဗ္ဗယုတ္တကံ၊ ဆိုအပ်ဆိုထိုက်သော။

ဝေနယိကောတိ၊ ဝေနယိကောဟူသည်ကား။ သယံ၊ မိမိအလိုလို။ အဝိနီတော၊ မဆုံးမနိုင်သည်ဖြစ်၍။ အညေဟိ၊ တစ်ပါးသောသူတို့သည်။ ဝိနေတဗ္ဗော၊ ဆုံးမအပ်၏။

အပညတ္တိကောတိ၊ အပညတ္တိကောဟူသည်ကား။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသောအမှုကို။ ပညာပေတုံ၊ ပညပ်ခြင်းငှါ။ န သက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။ အထဝါ၊ တနည်းကား။

ဝေနယိကောတိ၊ ဝေနယိကောဟူသည်ကား။ သတ္တဝိနာသကော၊ သတ္တဝါတို့ကိုဖျက်ဆီးတတ်၏။

အပညတ္တိကောတိ၊ အပညတ္တိကောဟူသည်ကား။ အပ္ပစ္စက္ခံ၊ မျက်မှောက်မပြုအပ်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ ပညာပေတိ၊ ပညပ်၏။ သယံကတာဒီသု၊ မိမိကိုယ်တိုင်ပြုအပ်သောအမှုအစရှိသည်တို့တွင်။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသောအမှုကို။ ပညာပေတုံ၊ ပညပ်ခြင်းငှါ။ နသက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။

န သော ဘဂဝါ ဝေနယိကောတိ၊ န သော ဘဂဝါ ဝေနယိကောဟူသည်ကား။ သောဘဂဝါ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ယာထာဝတော၊ မဘောက်မပြန်သောအားဖြင့်။ ဉတွာ၊ သိ၍။ ကုသလာကုသလံ၊ ကုသိုလ်အကုသိုလ် ကို။ ပညာပေန္တော၊ ပညပ်တော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။ အညေန၊ တစ်ပါးသောသူသည်။ န ဝိနေတဗ္ဗော၊ မဆုံးမအပ်။ အဗ္ဘာစိက္ခတော၊ မကြားအပ်။

ယေ စ ဓမ္မေ၊ အကြင်တရားတို့ကိုလည်း။ ဥပါဒါယ၊ အစပြု၍။ သတ္တော၊ သတ္တဟူ၍။ ပညာဝိယတိ၊ ပညပ်အပ်၏။ တေသံ၊ ထိုခန္ဓာအစရှိသောတရားတို့ကို။ ပညာပနတော၊ ပညပ်တော်မူခြင်းကြောင့်။ န သတ္တဝိနာသကော၊ သတ္တဝါတို့ကိုမဖျက်ဆီးတတ်။ သုဝိနီတော၊ ကောင်းစွာဆုံးမတတ်၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

သတ္ထာ စ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ သညတ္တိယာ၊ ပညပ်ခြင်းဖြင့်။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သပညတ္တိကောယေဝ၊ ပညပ်ခြင်းရှိသည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိဣမံအတ္ထံ၊ ဤသို့သောအနက်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏။

ဝိမုတ္တိံ ဝိမုစ္စတော အကုသလာ ဓမ္မာတိ၊ ဝိမုတ္တိ ဝိမုစ္စတော အကုသလာ ဓမ္မာဟူသည်ကား။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသင်္ခါတံ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဟုဆိုအပ်သော။ စိတ္တဿ၊ စိတ်ကို။ အဓိမုတ္တိံ၊ နှလုံးသွင်းခြင်းကို။ အဓိမုမစ္စတော၊ နှလုံးသွင်းသောပုဂ္ဂိုလ်အား။ အကုသလာ ဓမ္မာ၊ အကုသိုလ်တရားတို့သည်။ ဝဍ္ဎန္တိနာမ၊ ပွါးသည်မည်ကုန်၏။ တံ၊ ထိုမိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဟု ဆိုအပ်သောစိတ်ကို နှလုံးသွင်းသောပုဂ္ဂိုလ်အား အကုသိုလ်တရားတို့၏ ပါးခြင်းကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ ဧတံ၊ ဤဝိမုတ္တိံဝိမုစ္စတောအကုသလာဓမ္မာဟူသောစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

သာသနေ ပန၊ အဆုံးအမတော်၌ကား။ စိတ္တဿ၊ စိတ်၏။ ဝိမုတ္တိသင်္ခါတော၊ ကိလေသာမှလွတ်ခြင်းဟုဆိုအပ်သော။ ဝိမုတ္တိ၊ လွတ်ခြင်းသည်။ အကုသလာနံယေဝ၊ အကုသိုလ်တို့၏သာလျှင်။ ပစ္စယော၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။