ဒုတိယေ၊ ဒုတိယသုတ်၌။
စေတနာယ ကရဏီယန္တိ၊ စေတနာယ ကရဏီယံဟူသည်ကား။
စေတေတွာ၊ စေ့ဆော်၍။
ကပ္ပေတွာ၊ ကြံ၍။
ပကပ္ပေတွာ၊ အပြားအားဖြင့်ကြံ၍။
ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုအပ်၏။
ဓမ္မတာ ဧသာတိ၊ ဓမ္မတာ ဧသဟူသည်ကား။
ဧသော၊ ဤသို့ အပြစ်ကင်းသော သီလနှင့်ပြည့်စုံသောပုဂ္ဂိုလ်အား နှလုံးသာရွှင်ခြင်း၏ ဖြစ်ခြင်းသည်။
ဓမ္မသဘာဝေါ၊ တရားသဘောတည်း။
အယံ၊ ဤသို့အပြစ်ကင်းသော သီလနှင့်ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်အား နှလုံးသာရွှင်ခြင်း၏ ဖြစ်ခြင်းသည်။
ကာရဏနိယမော၊ အကြောင်းကို မှတ်ခြင်းသည်။
အဘိသန္ဒေတီတိ၊ အဘိန္ဒေတိဟူသည်ကား။
ပဝတ္တေန္တိ၊ ဖြစ်စေကုန်၏။
ပရိပူရေန္တီတိ၊ ပရိပူရေန္တိဟူသည်ကား။
ပရိပုဏ္ဏံ၊ ပြည့်စုံစွာ။
ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။
အပါရာ ပါရံ ဂမနာယာတိ၊ အပါရာပါရံဂမနာယဟူသည်ကား။
ဩရိမပါရဘူတာ၊ ဤမှာဘက်ကမ်းသဖွယ် ဖြစ်၍ဖြစ်သော။
တေဘူမက ဝဋ္ဋာ၊ တေဘူမက ဝဋ်တရားမှ။
နိဗ္ဗာနပါရံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသောထိုမှာဘက်ကမ်းသို့။
ဂမနတ္ထာယ၊ ရောက်ခြင်းငှါ။