Issues
Select Version
miuthi-မိုးထိ
မြန်မာဘာသာ
Suttanipāta-aṭṭhakathā
Suttanipāta-aṭṭhakathā

6. Kapilasutta-(dhammacariyasutta)-vaṇṇanā

Author: miuthi-မိုးထိ @ IAPT

ဓမ္မစရိယန္တိဣဒံသုတ္တံ၊ ဓမ္မစရိယံအစရှိသောသုတ်သည်။ ကပိလသုတ္တံ၊ ကပိလသုတ်တည်း။
ဥပ္ပတ္တိ၊ ဖြစ်ကြောင်းသည်။ ကာ၊ အဘယ်နည်းဟူမူကား။
ဟေမဝတသုတ္တေ၊ ဟေဝမတသုတ်၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။ ဘဂဝတိ၊ ဘုန်းတော်ခြောက်ပါးနှင့်ပြည့်စုံတော်မူသော။ ကဿပေ၊ ကဿပဘုရားသည်။ ပရိနိဗ္ဗုတေ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတော်မူပြီးသော်။ ကုလပုတ္တော၊ အမျိုးသားဖြစ်သော။ ဒွေဘာတရော၊ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်တို့သည်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင်လူတို့ဘောင်မှ။ နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်လေ၍။ သာဝကာနံ၊ ဘုရားတပည့်သားတော်တို့၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ ပဗ္ဗဇိံသု၊ ရဟန်းပြုကုန်၏။
ဇေဋ္ဌော၊ အစ်ကိုကြီးသည်။ သောဓနောနာမ၊ သောဓနအမည်ရှိ၏။ ကနိဋ္ဌော၊ ညီအငယ်သည်။ ကပိလောနာမ၊ ကပိလအမည်ရှိ၏။
တေသံ၊ ထိုညီအစ်ကိုတို့၏။ မာတာ၊ အမိသည်။ သောဓနီနာမ၊ သောမနီအမည်ရှိ၏။ ကနိဋ္ဌဘဂိနီ၊ နှမငယ်သည်။ တာပနာနာမ၊ တာပနာအမည်ရှိ၏။ ကနိဋ္ဌဘဂိနီ၊ နှမငယ်သည်။ တာပနာနာမ၊ တာပနာအမည်ရှိ၏။
တာပိ၊ ထိုမိခင်နှမငယ်တို့သည်လည်း။ ဘိက္ခုနီသု၊ ရဟန်းမိန်းမတို့၌။ ပဗ္ဗဇိသုံ၊ ရဟန်းပြုကြကုန်၏။
တတော၊ ထိုရဟန်းပြုပြီးသည်နောင်မှ။ ဒွေပိ၊ နှစ်ယောက်သောညီအစ်ကိုတို့သည်လည်း။ ဟေမဝတသုတ္တေ၊ ဟေမဝတသုတ်၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ သာသနေ၊ သာသနာတော်၌။ ဓုရာနိ၊ အကြီးအမှုးပြုသောတရားတို့သည်။ ကတိ၊ အဘယ်မျှလောက်ရှိကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာစရိယေ၊ ဆရာတို့ကို။ ပုစ္ဆန္တိ၊ မေးကုန်၏။ ပုစ္ဆိတွာ၊ မေးကုန်ပြီးသော်။ သုတွာ၊ ကြားရ၍။ တေသံ၊ ထိုနှစ်ယောက်သောညီအစ်ကိုတို့တွင်။ ဇေဋ္ဌော၊ အစ်ကိုကြီးဖြစ်သောသောဓနမထေရ်သည်။ ဝါထဓုရံ၊ တောကျောင်းဆောက်တည်သောဓုရကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပူရေဿာမီတိ၊ ဖြည့်အံ့ဟု။ ပဉ္စဝဿာနိ၊ ငါးဝါတို့ပတ်လုံး။ အာစရိယုပဇ္ဈာယာနံ၊ ဆရာဥပဇ္ဈာယ်တို့၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ ဝသိတွာ၊ နေ၍။ ပဉ္စဝဿော၊ ငါးဝါရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ယာဝ၊ အကြင်ရွေ့လောက်။ ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို။ သုတွာ၊ သင်ကြားခဲ့၍။ အရညံ၊ တောသို့။ ပဝိသိတွာ၊ ဝင်လေ၍။ ဝါယမန္တော၊ လုံ့လပြုသည်ရှိသော်။ အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့။ ပါပုဏိ၊ ရောက်လေ၏။
ကပိလော၊ ညီအငယ်ကပိလသည်။ အဟံ၊ ငါသည်။ တရုနောတာဝ၊ ငယ်နုသေး၏တကား။ ဝုဍ္ဎကာလေ၊ ကြီးရင့်သောကာလ၌။ ဝါသဓုရံ၊ တောကျောင်းဆောက်တည်းခြင်းဝါသဓုရကို။ ပရိပူရေဿာမီတိ၊ ဖြည့်အံ့ဟု။ ဂန္ဓဓုရံ၊ ကျမ်းဂန်သင်ကြားခြင်းဂန္ဓဓုရကို။ အာရဘိတွာ၊ အားထုတ်သည်ဖြစ်၍။ တေပိဋကော၊ ပိဋကတ်သုံးပုံကိုဆောင်ရွက်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။
တဿ၊ ထိုကပိလရဟန်းအား။ ပရိယတ္တိ၊ သင်ကြားခြင်းပရိယတ္တိကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ မဟာပရိဝါရော၊ များစွာသောအခြံအရံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ ပရိဝါရံ၊ အခြံအရံကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ လာဘော၊ လာဘတ်သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်၏။
သော၊ ထိုကပိလရဟန်းသည်။ ဗာဟုသစ္စမဒေန၊ များသောအကြားအမြင်၏ယစ်ခြင်းဖြင့်။ ပမတ္တော၊ မေ့လျော့သည်ဖြစ်၍။ ပဏ္ဍိတမာနိ၊ ငါပညာရှိ၏ဟုအမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ အနညာတေပိ၊ မသိသောအရာ၌လည်း။ အညတမာနိ၊ သိပြီးဟုအမှတ်ရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ပရေဟိ၊ သူတပါးတို့သည်။ ဝုတ္တံ၊ ပြောဆိုအပ်သော။ ကပ္ပိယမ္ပိ၊ အပ်သောအရာကိုလည်း။ အကပ္ပိယန္တိ၊ မအပ်ဟူ၍။ အကပ္ပိယမ္ပိ၊ မအပ်သောအရာကိုလည်း။ ကပ္ပိယန္တိ၊ အပ်၏ဟူ၍။ သာဝဇ္ဇမ္ပိ၊ အပြစ်ရှိသောတရားကိုလည်း။ အနဝဇ္ဇန္တိ၊ အပြစ်မရှိဟူ၍။ အနဝဇ္ဇမ္ပိ၊ အပြစ်မရှိသောတရားကိုလည်း။ သာဝဇ္ဇန္တိ၊ အပြစ်ရှိ၏ဟူ၍။ ဘဏတိ၊ ပြောဆို၏။
တတော၊ ထိုနောင်မှ။ ပေသလေဟိ၊ သီလကိုချစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူံဟိ၊ ရဟန်းကောင်းတို့သည်။ အာဝုသောကပိလ၊ ငါ့ရှင်ကပိလ။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ တွံ၊ သင်သည်။ မာအဝစ၊ မဆိုလင့်။ ဣတိအာဒိနာနယေန၊ ဤသို့အစရှိသောနည်းဖြင့်။ ဩဝါဒိယမာနော၊ ဆိုဆုံးမအပ်သည်ရှိသော်။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ရိတ္တမုဋ္ဌိသဒိသာ၊ အချည်းနှီးသောလက်ဝါးကို ဆုပ်သည်နှင့်တူသော သဘောရှိကုန်၏။ ကိံ၊ အဘယ်တရားကို။ ဇာနာထ၊ သိကြလေကုန်အံ့နည်း။ ဣတိအာဒီဟိ၊ ဤသို့အစရှိကုန်သော။ ဝစနေဟိ၊ စကားတို့ဖြင့်။ ပရေ၊ သူတပါးတို့ကို။ ခုံသေန္တော၊ ကဲ့ရဲ့လျက်။ ဝမ္ဘေန္တောယေဝ၊ ရှုတ်ချလျက်သာလျှင်။ စရတိ၊ သွားလာလေ့ကျက်၏။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းကောင်းတို့သည်။ တဿ၊ ထိုကပိလရဟန်း၏။ ဘာတုနော၊ အစ်ကိုကြီးဖြစ်သော။ သောဓနတ္ထေရဿာပိ၊ သောဓန မထေရ်အားလည်း။ ဧတမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ လျှောက်ကြားကြကုန်၏။
သောပိ၊ ထိုအစ်ကိုကြီး သောဓနမထေရ်သည်လည်း။ နံ၊ ထိုကပိလရဟန်းသို့။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်၍။ အာဟ၊ ဆိုဆုံးမ၏။
အာဝုသောကပိလ၊ ငါ့ရှင်ကပိလ။ တုမှာဒိသာနံ၊ သင်ကဲ့သို့သဘောရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့၏။ သမ္မာပဋိပတ္တိ၊ ကောင်းစွာကျင့်ခြင်းသည်။
သာသနဿ၊ ဘုရားရှင်သာသနာတော်၏။ အာယုနာမ၊ အသက်ရှင်သည်မည်၏။ အာဝုသောကပိလ၊ ငါ့ရှင်ကပိလ။ တွံ၊ သင်သည်။ အကပ္ပိယမ္ပိ၊ မအပ်သည်ကိုလည်း။ ကပ္ပိယန္တိ၊ အပ်၏ဟူ၍။ မာဝဒေဟိ၊ မဆိုပါလင့်။ ကပ္ပိယမ္ပိ၊ အပ်သည်ကိုလည်း။ အကမ္ပိယန္တိ၊ မအပ်ဟူ၍။ မာဝဒေဟိ၊ မဆိုပါလင့်။ အနဝဇ္ဇမ္ပိ၊ အပြစ်မရှိသည်ကိုလည်း။ သာဝဇ္ဇန္တိ၊ အပြစ်ရှိ၏ဟူ၍။ မာဝဒေဟိ၊ မဆိုပါလင့်။ သာဝဇ္ဇမ္ပိ၊ အပြစ်ရှိသောတရားကိုလည်း။ အနဝဇ္ဇန္တိ၊ အပြစ်မရှိဟူ၍။ မာဝဒေဟိ၊ မဆိုပါလင့်။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သောထေရော၊ ထိုအစ်ကိုကြီးသောဓနမထေရ်သည်။ အာဟ၊ ဆိုဆုံးမ၏။ သော၊ ထိုကပိလရဟန်းသည်။ တဿပိ၊ ထိုအစ်ကို၏လည်း။ ဝစနံ၊ ဆိုဆုံးမအပ်သောစကားကို။ အနာဒိယိ၊ မနာယူ။
တတော၊ ထိုနောင်မှ။ နံ၊ ထိုကပိလရဟန်းကို။ သောဓနတ္ထေရော၊ သောဓနမထေရ်သည်။ ဒွိတ္တိက္ခတ္တုံ၊ နှစ်ကြိမ်သုံးကြိမ်။ ဝတွာ၊ ဆို၍။
အနုကမ္ပကော၊ သနားခြင်းဂရုဏာရှိသော။ ဒါသော၊ ကျွန်သည်။ အယျဿ၊ အရှင်၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ ဧကဝါစမ္ပိ၊ တစ်ခွန်းသောစကားကိုလည်းကောင်း။ ဒွေဝါစမ္ပိ၊ နှစ်ခွန်းသောစကားကိုလည်းကောင်း။ ဘဏေယျ၊ ဆိုရာ၏။ တဒုတ္တရိ၊ ထိုထက်အလွန်။ နဘာသေယျ၊ မဆိုရာ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွိတ္တိက္ခတ္တုံ၊ နှစ်ကြိမ်သုံးကြိမ်။ ဝတွာ၊ ဆိုဆုံးမ၍။ ပရိဝဇ္ဇေတွာ၊ ကြဉ်ဖဲ၍။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ တွမေဝ၊ သင်သည်ပင်လျှင်။ သကေန၊ မိမိသည်ပြုအပ်သော။ ကမ္မေန၊ အမှုဖြင့်။ ပညာယိဿတီတိ၊ ထင်ရှားလတ္တံ့ဟု။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ပက္ကမိ၊ ဖဲသွားလေ၏။
တတော၊ ထိုမှ။ ပဘုတိ၊ စ၍။ နံ၊ ထိုကပိလကို။ ပေသလာ၊ သီလကိုချစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဆဋ္ဋေသုံ၊ စွန့်ကြကုန်၏။
သော၊ ထိုကပိလသည်။ ဒုရာစာရော၊ မကောင်းသောအကျင့်ရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဒုရာစာရပရိဝုတော၊ မကောင်းသောအကျင့်ရှိသောရဟန်းတို့ ခြံရံခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရန္တော၊ နေလျက်။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ ဧကဒိဝသံ၊ တနေ့သ၌။ ဥပေါသထံ၊ ဥပုသ်ကို။ ဩဝါဒိဿာမီတိ၊ ငါဆုံးမအံ့ဟု။ အာသနံ၊ နေရာသို့။ အဘိရုယှ၊ တက်၍။ စိဩဗီဇနိံ၊ ဆန်းကြယ်သောယပ်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ နိသိန္နော၊ နေလျက်။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ဧတ္ထ၊ ဤယခုနေ့၌။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ ပါတိမောက္ခေါ၊ ပါတိမောက်ပြအံ့သောဥပုသ်နေ့သည်။ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်သလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တိက္ခတ္တုံ၊ သုံးကြိမ်။ အာဟ၊ ဆို၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ ဧကော၊ တစ်ယောက်သော။ ဘိက္ခုပိ၊ ရဟန်းသည်မျှလည်း။ ဝဋ္ဋတီတိ၊ အပ်သောဥပုသ်နေ့တည်းဟု။ နအဝေါစ၊ မဆိုဝံ့ကြပေ။
တဿ၊ ထိုကပိလရဟန်း၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ သုတွာ၊ ကြားရ၍။ တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ပါတိမောက္ခေါ၊ ပါတိမောက်ပြခြင်းသည်။ နစဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။ တတော၊ ထိုနောင်မှ။ သော၊ ထိုကပိလ မထေရ်သည်။ ပါတိမောက္ခေ၊ ပါတိမောက်ကို။ သုတေပိ၊ ကြားအပ်သည်ရှိသော်လည်းကောင်း။ အသုတေပိ၊ မကြားအပ်သည်ရှိသော်လည်းကောင်း။ ဝိနယောနာမ၊ ဝိနည်းမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ အာသနာ၊ နေရာမှ။ ဝုဋ္ဌာသိ၊ ထ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ကဿပဿ၊ ကဿပအမည်တော်ရှိသော။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာသနံ၊ သာသနာတော်ကို။ ဩသက္ကာပေသိ၊ ကွယ်စေ၏။ ဝိနာသေတိပိ၊ ဖျက်လည်းဖျက်ဆီးစေ၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ သောဓနတ္ထေရော၊ သောဓနမထေရ်သည်။ တဒဟေဝ၊ ထိုဥပုသ်နေ့၌ပင်လျှင်။ ပရိနိဗ္ဗာယိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုလေ၏။
သောကပိလော၊ ထိုကပိလမထေရ်သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သာသနံ၊ သာသနာတော်ကို။ ဩသက္ကာပေတွာ၊ ကွယ်စေ၍။ ကာလင်္ကတော၊ စုတေမနေ သေသည်ရှိသော်။ အဝီစိမဟာနိရယေ၊ အဝီစိငရဲကြီး၌။ နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်လေ၏။ အဿ၊ ထိုကပိလရဟန်း၏။ သာပိမာတာစ၊ ထိုအမိသောဓနီသည်လည်းကောင်း။ သာပိဘဂိနီစ၊ ထိုနှမတာပနာသည်လည်းကောင်း။ တဿေဝ၊ ထိုကပိလရဟန်း၏သာလျှင်။ ဒိဋ္ဌာနုဂတိံ၊ မြင်ဖူးသည်သို့အစဉ်လိုက်ခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇိတွာ၊ ရောက်၍။ ပေသလေ၊ သီလကိုချစ်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။ အက္ကောသနာ၊ ဆဲရေးကုန်သည်။ ပရိဘာသမာနာ၊ ရေရွတ်ကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ကာလင်္ကတွာ၊ စုတေကုန်သည်ရှိသော်။ နိရယေ၊ ငရဲ၌။ နိဗ္ဗတ္တိံသု၊ ဖြစ်လေကုန်၏။
တသ္မိံယေဝကာလေ၊ ထိုအခါ၌ပင်လျှင်။ ပဉ္စသတာ၊ ငါးရာကုန်သော။ ပုရိသာ၊ ယောက်ျားတို့သည်။ ဂါမဃာတကာဒီနိ၊ ရွာကိုဖျက်ဆီးခြင်းအစရှိသည်တို့ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ စောရိကာယ၊ သူခိုးဓားပြတိုက်သောအမှုဖြင့်။ ဇီဝန္တာစ၊ အသက်မွေးကြကုန်သည်ဖြစ်၍လည်း။ ဇနပဒမနုဿေဟိ၊ ဇနပုဒ်လူတို့သည်။ အနုဗန္ဓာ၊ အစဉ်အတိုင်းလိုက်၍ဖမ်းအပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ပလာယမာနာ၊ ပြေးလေကုန်၍။ အရညံ၊ တောအရပ်သို့။ ပဝိသိတွာ၊ ဝင်လျှိုး၍။ တတ္ထ၊ ထိုတောအရပ်၌။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော။ ဂဟနံဝါ၊ တောချုံကိုလည်းကောင်း။ ပဋိသရဏံဝါ၊ ကိုးကွယ်ရာကိုလည်းကောင်း။ အပဿန္တာ၊ မမြင်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ အဝိဒူရေ၊ မနီးမဝေးသော။ ပါသာဏေ၊ ကျောက်ပြင်၌။ ဝသန္တံ၊ နေသော။ အညတရံ၊ တစ်ယောက်သော။ အာရညကံ၊ တောကျောင်းဆောက်တည်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ဝန္ဒိတွာ၊ ရှိခိုးကုန်၍။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အမှာကံ၊ အကျွန်ုပ်တို့၏။ ပဋိသရဏံ၊ ကိုးကွယ်ဆောက်တည်ရာသည်။ ဟောထ၊ ဖြစ်တော်မူပကုန်လော။ ဣတိ၊ ဤဿို့။ ဘဏိံသု၊ ဆိုကြကုန်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ ထေရော၊ တောကျောင်းဆောက်တည်သောမထေရ်သည်။ အာဝုသော၊ ဒါယကာကို။ တုမှာကံ၊ သင်တို့အား။ သီလသဒိသံ၊ သီလတည်းဟူသောကိုးကွယ်ရာနှင့်တူသော။ ပဋိသရဏံ၊ ကိုးကွယ်ရာသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ တုမှေ၊ သင်ဒါယကာတို့သည်။ ပဉ္စသီလာနိ၊ ငါးပါးသောပဉ္စင်္ဂသီလတို့ကို။ သမာဒယိထ၊ ကောင်းစွာဆောက်တည်ကြကုန်လော။ ဣတိ၊ ဤဿို့။ အာဟ၊ ဆို၏။
တေ၊ ထိုသူတို့သည်။ သာဓူတိ၊ ကောင်း၏ဟူ၍။ သမ္ပဋိစ္ဆိတွာ၊ ဝန်ခံ၍။ သီလာနိ၊ ပဉ္စင်္ဂသီလတို့ကို။ သမာဒိယိံသု၊ ဆောက်တည်ကြကုန်၏။
ထေရော၊ မထေရ်သည်။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ သီလဝန္တော၊ သီလနှင့်ပြည့်စုံလေပြီ။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ တေသု၊ ထိုရွာသားတို့သည်။ ဝိနာသေန္တေသုပိ၊ ဖျက်ဆီးကုန်သော်လည်း။ မာမနောပဒေါသယိတ္ထ၊ နှလုံးတိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိကြကုန်လင့်။ ဣတိ၊ ဤဿို့။ အာဟ၊ ဆို၏။
တေ၊ ထိုခိုးသူတို့သည်။ သာဓူတိ၊ ကောင်းပြီဟု။ သမ္ပဋိစ္ဆိံသု၊ ဝန်ခံကြကုန်၏။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ တေဇနပဒါ၊ ထိုဇနပုဒ်သားတို့သည်။ သမ္ပတွာ၊ ရောက်သည်ဖြစ်၍။ ဣတောစိတေ၊ ထိုမှဤမှ။ မဂ္ဂမာနာ၊ ရှာဖွေကုန်သည်ရှိသော်။ တေစောရေ၊ ထိုခိုးသူတို့ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ သဗ္ဗေဝ၊ အလုံးစုံသောခိုးသူတို့ကိုပင်လျှင်။ ဇီဝိတာ၊ အသက်မှ။ ဝေါရောပေသုံ၊ ချကုန်၏။
ကာလင်္ကတွာ၊ စုတေကုန်၍။ ကာမာဝစရဒေဝလောကေသု၊ ကာမာဝစရနတ်ပြည်တို့၌။ နိဗ္ဗတ္တိံသု၊ ဖြစ်လေကုန်၏။
တေသု၊ ထိုခိုးသူတို့တွင်။ ဇေဋ္ဌကစောရော၊ ခိုးသူအကြီးသည်။ ဇေဋ္ဌကဒေဝပုတ္တော၊ နတ်သားအကြီးသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတရေ၊ ဤမှတပါးသောခိုးသူတို့သည်။ တဿေဝ၊ ထိုခိုးသူကြီး၏သာလျှင်။ ပရိဝါရာ၊ အခြံအရံတို့သည်။
အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တေ၊ ထိုခိုးသူတို့သည်. အနုလောမပဋိလောမံ၊ အသွားအပြန်။ သံသရန္တာ၊ ကျင်လည်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဧတံဗုဒ္ဓန္တရံ၊ နှစ်ဆူသောဘုရားရှင်တို့၏တခုသောအကြား၌။ ဒေဝလောကေ၊ နတ်ပြည်၌။ ခေပိတွာ၊ ကုန်စေ၍။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ကာလေ၊ လက်ထက်တော်အခါ၌။ ဒေဝလောကတော၊ နတ်ပြည်မှ။ စဝိတွာ၊ စုတေကုန်၍။ ဇေဋ္ဌကဒေဝပုတ္တော၊ နတ်သားအကြီးသည်။ သာဝတ္ထိဒွါရေ၊ သာဝတ္ထိပြည်တံခါး၌။ ကေဝဋ္ဋဂါမော၊ တံငါရွာသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တတ္ထ၊ ထိုတံငါရွာ၌။ ပဉ္စသတကုလဇေဋ္ဌဿ၊ ငါးရာသောတံငါအမျိုးထက်ကြီးသော။ ကေဝဋ္ဋဿ၊ တံငါသည်၏။ ပဇာပတိယာ၊ မယား၏ကုစ္ဆိမှိ= ဝမ်း၌။ ပဋိသန္ဓိံ၊ ပဋိသန္ဓေကို။ အဂ္ဂဟေသိ၊ ယူလေ၏။ ဣတရေ၊ ဤမှတပါးကုန်သောနတ်သားတို့သည်။ အဝသေသကေဝဋ္ဋပဇာပတီနံ၊ ကြွင်းသောတံငါမယားတို့၏။ ကုစ္ဆိမှိ၊ ဝမ်း၌။ ပဋိသန္ဓိယော၊ ပဋိသန္ဓေတို့ကို။ အဂ္ဂဟေသုံ၊ ယူလေကုန်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ တေသံ၊ ထိုနတ်သားတို့အား။ ဧကဒိဝသံယေဝ၊ တနေ့ခြင်း၌ပင်လျှင်။ ပဋိသန္ဓိဂဟဏဉ္စ၊ ပဋိသန္ဓေယူခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ ကေဝဋ္ဋဇေဋ္ဌော၊ တံငါအကြီးသည်။ ဣမသ္မိံဂါမေ၊ ဤရွာ၌။ အညေပိ၊ တပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ အဇ္ဇဇာတာ၊ ယခုနေ့ဖွားကုန်သော။ ဒါရကာ၊ သူငယ်တို့သည်။ အတ္ထိသန္တိနုခေါ၊ ရှိလေကုန်သလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိစိနန္တော၊ စူးစမ်းဆင်ခြင်လတ်သော်။ တေဒါရကေ၊ ထိုသူငယ်တို့ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ဣမေ၊ ဤသူငယ်တို့သည်။ မေ၊ ငါ၏။ ပုတ္တဿ၊ သား၏။ သဟာယကာ၊ သူငယ်ချင်းတို့သည်။ ဘဝိဿန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံသောသူငယ်တို့အား။ ပေါသာဝနိကံ၊ ကျွေးမွေးထောက်ပံ့ခြင်းကို။ အဒါသိ၊ ပေး၏။
သဗ္ဗသဟာယကာ၊ အလုံးစုံသွေးသောက်ဖြစ်ကုန်သော တေ၊ ထိုသူတို့သည်။ သဟပံသုကီဠန္တာ၊ အတူတကွမြေမှုန့်ကစားကြကုန်သည်ဖြစ်၍။ အနုပုဗ္ဗေန၊ အစဉ်သဖြင့်။ ဝယပ္ပတ္တာ၊ အရွယ်သို့ရောက်ကုန်သည်။ အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ယသောဇော၊ ယသောဇအမည်ရှိသောသူငယ်သည်။ တေသံ၊ ထိုသူငယ်တို့တွင်။ အဂ္ဂေါ၊ ကြီးမြတ်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။
ကပိလောပိ၊ ကပိလရဟန်းသည်လည်း။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ နိရယေ၊ ငရဲ၌။ ပက္ကာဝသေသေန၊ ကျက်သောအကုသိုလ်ကံကြွင်း၏အစွမ်းဖြင့်သာလျှင်။ အစိရဝတိယာ၊ အစိရဝတီမြစ်နား၌။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏော၊ ရွှေ၏အဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိသော။ ဒုဂ္ဂန္ဓမုခေါ၊ ပုပ်သောခံတွင်းရှိသော။ မစ္ဆော၊ ငါးသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ ဧကဒိဝသံ၊ တနေ့သ၌။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ကေဝဋ္ဋဒါရကာ၊ တံငါသားသူငယ်တို့သည်။ ဇာလာနိ၊ ကွန်တို့ကို။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ မစ္ဆေ၊ ငါးတို့ကို။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ ဝမိဿာမာတိ၊ သတ်ကုန်အံ့ဟု။ နဒိံ၊ မြစ်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွားလေ၍။ ဇာလာနိ၊ ကွန်တို့ကို။ ပက္ခပိံသု၊ ပစ်ကုန်၏။
တေသံ၊ ထိုသူငယ်တို့၏။ ဇာလေ၊ ကွန်ထည်း၌။ သောမစ္ဆော၊ ထိုငါးသည်။ ပါဝိသိ၊ ဝင်လေ၏။
တံ၊ ထိုငါးကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ သဗ္ဗော၊ အလုံးစုံသော။ ကေဝဋ္ဋဂါမော၊ တံငါရွာသည်။ ဥစ္စာသဒ္ဒမဟာသဒ္ဒေါ၊ ကျယ်သောအသံများသောအသံရှိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။
အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ ပုတ္တာ၊ သားတို့သည်။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ မစ္ဆေ၊ ငါးတို့ကို။ ဗန္ဓန္တာ၊ ဖမ်းကြကုန်သည်ရှိသော်။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏမစ္ဆံ၊ ရွှေအဆင်းရှိသောငါးကို။ ဗန္ဓိံသု၊ ဖမ်းမိကြကုန်၏။ နေသံဒါရကာနံ၊ ထိုသူငယ်တို့၏။ ဝုဒ္ဓိ၊ အစီးအပွားမင်္ဂလာနိမိတ်သည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣဒါနိစ၊ ယခုအခါ၌လည်း။ နော၊ ငါတို့အား။ ရာဇာ၊ ကောသလမင်းကြီးသည်။ ပဟုတံ၊ များစွာသော။ ဝနံ၊ ဥစ္စာကို။ ဒဿတီတိ၊ ပေးလတ္တံ့ဟု။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ ပဉ္စသတာ၊ ငါးရာကုန်သော။ တေပိသဟာယကာ၊ ထိုတံငါသွေးသောက်တို့သည်။ မစ္ဆံ၊ ငါးကို။ နာဝါယ၊ လှေ၌။ ပက္ခိပိတွာ၊ ထည့်၍။ နာဝံ၊ လှေကို။ ဥက္ခိပိတွာ၊ ချီမ၍။ ရညော၊ ကောသလမင်းကြီး၏။ သန္တိကံ၊ အထံတော်သို့။ အာဂမာသု၊ သွားလေကုန်၏။
ရာဇာ၊ ကောသလမင်းကြီးသည်။ ဒိသွာ၊ မြင်လေ၍။ ဘဏေ၊ အချင်းတို့။ ဧတံ၊ ဤအကြောင်းအရာသည်။ ကိံ၊ အဘယ်သို့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆို၏။
ဒေဝ၊ အရှင်မင်းကြီး။ မစ္ဆော၊ ငါးတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုသည်ရှိသော်။
ရာဇာ၊ မင်းကြီးသည်။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏံ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသော အဆင်းရှိသော။ မစ္ဆံ၊ ငါးကို။ ဒိသွာ၊ မြင်ရသည်ရှိသော်။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧတဿ၊ ထိုငါး၏။ ဝဏ္ဏကာရဏံ၊ အဆင်းလှသောအကြောင်းကို။ ဇာနိဿတိ၊ သိတော်မူလတ္တံ့။ ဣတိမနသိကတွာ၊ ဤသို့နှလုံးပိုက်၍။ မစ္ဆံ၊ ငါးကို။ ဂါဟာပေတွာ၊ ယူခဲ့စေ၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သန္တိကံ၊ အထံတော်သို့။ အဂမာသိ၊ သွားလေ၏။
မစ္ဆဿ၊ ငါး၏။ မုခံ၊ ခံတွင်းကို။ ဝိဝရဏကာလေ၊ ဖွင့်သောကာလ၌။ ဇေတဝနံ၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်သည်။ အတိဝိယ၊ အလွန်လျှင်။ ဒုဂ္ဂန္ဓံ၊ မကောင်းသဖြင့်ပုပ်သောအနံ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ရာဇာ၊ မင်းကြီးသည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ပုစ္ဆိ၊ မေးလျှောက်၏။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ မစ္ဆော၊ ငါးသည်။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏော၊ ရွှေအဆင်းကဲ့သို့အဆင်းရှိသည်။ ဇာတော၊ ဖြစ်ရလေသနည်း။ အဿ၊ ထိုငါး၏။ မုခတော၊ ခံတွင်းမှ။ ကသ္မာစ၊ အဘယ်ကြောင့်ကား။ ဒုဂ္ဂန္ဓော၊ မကောင်းသောအနံ့သည်။ ဝါယတိ၊ လှိုင်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေးလျှောက်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အယံမစ္ဆော၊ ဤငါးသည်။ ကဿပဘဂဝတော၊ ကဿပမြတ်စွာဘုရား၏။ ပါဝစနေ၊ သာသနာတော်၌။ ကပိလောနာမ၊ ကပိလအမည်ရှိသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ ဗဟုဿုတော၊ များသောအကြားအမြင်ရှိ၏။ အာဂတာဂမော၊ ပါဠိအာဂုံဆောင်ရွက်နိုင်၏။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ အဂဏှန္တာနံ၊ မနာယူကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းကောင်းတို့အား။ အက္ကောသကပရိဘာသကော၊ ဆဲရေးရေရွတ်တတ်၏။
သော၊ ထိုကပိလမထေရ်သည်။ တဿဘဂဝတော၊ ထိုကဿပမြတ်စွာဘုရား၏။ ယံသာသနံ၊ အကြင်သာသနာတော်ကို။
ဝိနာသေတိ၊ ဖျက်ဆီးစေ၏။ တေနကမ္မေန၊ ထိုမကောင်းမှုဖြင့်။ အပီစိမဟာနိရယေ၊ အဝီစိငရဲကြီး၌။ နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်ရ၏။ ဝိပါကာဝသေသေနစ၊ အကျိုး၏အကြွင်းဖြင့်လည်း။ ဣဒါနိ၊ ဤယခုဘဝ၌။ မစ္ဆော၊ ငါးသည်။ ဇာတော၊ ဖြစ်၏။
ဒီဃရတံ၊ နေ့ညဉ့်ရှည်စွာ။ သံသမ္ဗုဒ္ဓဝစနံ၊ အကြင်မြတ်စွာဘုရား၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးတော်ကို။ ကထေသိ၊ ဟောတော်မူပေ၏။ တဿ၊ ထိုသာသနာတော်ကိုချီးမြှောက်သည်၏။ နိဿန္ဒေန၊ အကျိုးဆက်ဖြင့်။ ဤဒိသံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ဝဏ္ဏံ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းကို။ ပဋိလဘတိ၊ ရလေ၏။
ယံယေနဖရုသေန၊ အကြင်ကြမ်းတန်းရုန့်ရင်းသောစကားဖြင့်။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ အက္ကောသကပရိဘာသကော၊ ဆဲရေးဆိုမည်တတ်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ တေနဖရုသေန၊ ထိုသို့သောရုန့်ရင်းခြင်းဖြင့်။ အဿ၊ ဤငါး၏။ မုခတော၊ ခံတွင်းမှ။ ဒုဂ္ဂန္ဓော၊ ပုပ်သောအနံ့သည်။ ဝါယတိ၊ လှိုင်၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ နံ၊ ထိုငါးကို။ ဥလ္လပါပေမိ၊ စကားပြောစေအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ မိန့်တော်မူသည်ရှိသော်။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အာမ၊ ပြောပါစေလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ နားတော်လျှောက်သည်ရှိသော်။ အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ မစ္ဆံ၊ ငါးကို။ အာလပိ၊ ခေါ်တော်မူ၏။
ကိံ အာလပိ၊ အဘယ်သို့ခေါ်တော်မူသနည်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ကပိလော၊ ကပိလရဟန်းသည်။
အဿိ၊ ဖြစ်ဖူးသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အယံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ကပိလော၊ ကပိလမည်သောရဟန်းသည်သာလျှင်။
အာမအမှိ၊ ဪရှေးကာလကဖြစ်ဖူးချေ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ နားတော်လျှောက်သည်ရှိသော်။ တွံ၊ သင်သည်။ ကုတော၊ အဘယ်အရပ်မှ။ အာဂတော၊ လာခဲ့သည်။ အသိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိတေ၊ မေးတော်မူသည်ရှိသော်။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ အဝီစိမဟာနိရယတော၊ အဝီစိငရဲကြီးမှ။ အာဂတော၊ လာခဲ့ရသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ နားတော်လျှောက်သည်ရှိသော်။ သောဓနော၊ အစ်ကိုသောဓနသည်။ ကုဟိံ၊ အဘယ်အရပ်သို့။ ဂတော၊ သွားလေသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိတေ၊ မေးတော်မူသည်ရှိသော်။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ပရိနိဗ္ဗုတော၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုလေပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုသည်ရှိသော်။ သောဓနီ၊ အမိသောဓနီသည်။ ကုဟိံ၊ အဘယ်အရပ်သို့။ ဂတော၊ သွားလေသနည်း။
ဣတိ၊ ဤဿို့။ ပုစ္ဆိတေ၊ မေးသည်ရှိသော်။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ နိရယေ၊ ငရဲ၌။ နိဗ္ဗတ္တာ၊ ဖြစ်ရလေ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ နားတော်လျှောက်သည်ရှိသော်။ တာပနာ၊ နှမငယ်တာပနာသည်။ ကုဟိံ၊ အဘယ်အရပ်သို့။ ဂတာ၊ သွားလေသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိတေ၊ မေးတော်မူသည်ရှိသော်။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ မဟာနိရယေ၊ ငရဲကြီး၌။ နိဗ္ဗတ္တာ၊ ဖြစ်ရလေ၏။
ဣတိ၊ ဤဿို့။ ဝုတ္တေ၊ နားတော်လျှောက်သည်ရှိသော်။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တွံ၊ သင်သည်။ ကုဟိံ၊ အဘယ်အရပ်သို့။ ဂမိဿသိ၊ သွားလတ္တံ့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိတေ၊ မေးသည်ရှိသော်။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ မဟာနိရယံ၊ အဝီစိငရဲကြီးသို့။ ဂမိဿာမိ၊ သွားပြန်ရလတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤဿို့။ ဝတွာ၊ နားတော်လျှောက်ပြီး၍။ တာဝဒေဝ၊ ထိုခဏ၌ပင်လျှင်။ ဝိပ္ပဋိသာရိနာ၊ နှလုံးမသာယာခြင်းဖြင့်။ အဘိဘူတော၊ နှိပ်စက်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ နာဝံ၊ လှေကို။ သီသေန၊ ဦးခေါင်းဖြင့်။ ပဟရိတွာ၊ တိုက်၍။ ကာလင်္ကတော၊ စုတေလေသည်ဖြစ်၍။ မဟာနိရယေ၊ အဝီစိငရဲကြီး၌။ နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်ရလေ၏။
မဟာဇနော၊ လူများအပေါင်းသည်။ သံဝေဂေါ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းသံဝေဂသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ လောမဟဋ္ဌဇာတော၊ ကြက်သီးမွေးညှင်းထသောသဘောရှိသည်။ ဇာတော၊ ဖြစ်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ တတ္ထ၊ ထိုအရပ်၌။ သမ္ပတ္တဂဟဋ္ဌပဗ္ဗဇိတပရိသာယ၊ ရောက်သောလူရဟန်းပရိတ်သတ်အား။ တံခဏာနုရူပံ၊ ထိုခဏအားလျော်သော။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဒေသေန္တော၊ ဟောတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။ ဣဒံသုတ္တံ၊ ဤသုတ်ကို။ အဘာသိ၊ ဟောတော်မူပေ၏။
တတ္ထ၊ ထိုသုတ်၌။ ဓမ္မစရိယန္တိ၊ ဓမ္မစရိယံဟူသည်ကား။ ကာယသုစရိတာဒိ ဓမ္မစရိယံ၊ ကိုယ်ဖြင့် ကောင်းသောအကျင့်အစရှိသောတရားအကျင့်။
ဗြဟ္မစရိယန္တိ၊ ဗြဟ္မစရိယံဟူသည်ကား။ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယံ၊ မဂ္ဂင်တည်းဟူသောမြတ်သောအကျင့်သည်။
ဧတဒါဟုဝသုတ္တမန္တိ၊ ဧတဒါဟုဝသုတ္တမံဟူသည်ကား။ ဧတံဥဘယမ္ပိ၊ ထိုနှစ်ပါးသော ဓမ္မစရိယမဂ္ဂဗြဟ္မစရိယတရားသည်လည်း။ လောကိယ လောကုတ္တရသုစရိတံ၊ လောကီလောကုတ္တရာ ကောင်းသောအကျင့်တရားသည်။ ဟုတွ၊ ဖြစ်၍။ သဂ္ဂမောက္ခသမ္ပာပကတ္တာ၊ နတ်ရွာမဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်စေတတ်သောတရားဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အရိယာ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဝသုတ္တမန္တိ၊ မြတ်သောသုတ်မည်၏ဟူ၍။ အာဟု၊ ဆိုကုန်၏။ ဝသုတ္တမံနာမ၊ ဝသုတ္တမမည်သည်ကား။ ဥတ္တမရတနံ၊ မြတ်သောရတနာတရားမည်၏။ အနုဂါမိကတ္တာ၊ သံသရာသို့အစဉ်တစိုက်လိုက်သောတရားဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ နိမီနံ၊ ကုသိုလ်တရားဟူသောရွှေအိုးတို့ကို။ ရာဇာဒီနံ၊ မင်းအစရှိသောသူတို့အား။ အသာဓာရဏံ၊ မဆက်ဆံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပါယ်တည်း။
ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှသောစကားဖြင့်။ ဂဟဋ္ဌဿဝါ၊ လူအားလည်းကောင်း။ ပဗ္ဗဇိတဿဝါ၊ ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ သမာပတ္တိယေဝ၊ ကောင်းသောအကျင့်တရားသည်သာလျှင်။ ပဋိသရဏံ၊ ကိုးကွယ်ရာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတွာ၊ ပြတော်မူ၍။ ဣဒါနိ၊ ဤယခုအခါ၌။ ပရိပတ္တိဝိရဟိတာယ၊ အကျင့်တရားချွတ်ယွင်းသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ရဟန်း၏အဖြစ်၌။ အသာရကတ္တဒဿနေန၊ အနှစ်သာရမရှိသည်၏အဖြစ်ကိုပြတော်မူလိုသဖြင့်။ ကပိလဉ္စ၊ ကပိလရဟန်းသည်လည်းကောင်း။ အညေစ၊ တပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ တထာရူပေ၊ ထိုသို့သဘောရှိကုန်သောသူတို့ကို။ ဂရဟန္တော၊ ကဲ့ရဲ့လိုသည်ဖြစ်၍။ ပဗ္ဗဇိတောပိစေဟောတီတိဧဝမာဒိ၊ ပဗ္ဗဇိတောပိစေဟောတိဤသို့အစရှိသောစကားကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူပေ၏။
တတြာစနေ၊ ထိုစကားရပ်၌။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ အတ္ထဝဏ္ဏနာ၊ အနက်၏အဖွင့်တည်း။ ဟိဝိတ္ထာရယိဿာမိ၊ ထိုစကားကိုအကျယ်ချဲ့ဦးအံ့။ ယောကောစိ၊ အမှတ်မရှိသောသူသည်။ ဂိဟိဗျဉ္ဇနာန၊ လူ့အသွင်တို့ကို။ အပနေတွာ၊ ပယ်၍။ ပဏ္ဍုကာသာဝါဒိ ဂဟဏမတ္ထံ၊ ဖန်ရည်စွန်းခြင်း အစရှိသောအဝတ်ကိုဝတ်ခါမျှသို့။ ဥပသင်္ကမနေန၊ ချဉ်းကပ်ခါမျှဖြင့်။ ပဗ္ဗဇိတောပိ၊ ရဟန်းပြုသည်လည်း။ စေဟောတိ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဝုတ္တတ္ထံ၊ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောလောကီလောကုတ္တရာအကျိုးငှာ။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင်လူတို့ဘောင်မှ။ အနာဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင်အိမ်ရာမထောင်ရဟန်းဘောင်၌။ ပဗ္ဗဇိတောပိ၊ ရဟန်းပြုသည်လည်း။ စေတောတိ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့သောထိုရဟန်းသည်။ မုခရဇာတိယော၊ နှုတ်ကြမ်းတန်းသောသဘောရှိသည်။ ဖရုသဝါစာနော၊ ဆဲရေးတတ်သောအလေ့ရှိသည်။ စေဟောတိ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။ နာနပ္ပကာရာယ၊ အထူးထူးအပြားပြားရှိသော။ ဝိဟေသာယ၊ ညှဉ်းဆဲခြင်းဖြင့်။ အဘိရတတ္တာ၊ မွေ့လျော်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဝိဟေသာဘိရတော၊ ညှဉ်းဆဲခြင်း မွေ့လျော်၏။ ဟိရောတ္တပ္ပါဘာဝေန၊ ဟိရိဩတ္တပ္ပတရားမရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ မဂသဒိသတ္တာ၊ တောသမင်နှင့်တူသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ မဂေါ၊ မဂမည်၏။ ဇီဝိတံတဿပါပိယောတိ၊ ဇီဝိတံတဿပါပိယောဟူသည်ကား။ ဧဝရူပဿ၊ ဤသို့သားသမင်နှင့်တူသောသဘောရှိသော။ တဿဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်း၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်မွေးခြင်းသည်။ အတိပါပံ၊ အလွန်မကောင်းသည်။ အတိဟီနံ၊ အလွန်ယုတ်မာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဝဍ္ဎေတိ၊ ပွားစေတတ်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အတိဟီနံ၊ အလွန်ယုတ်မာ၏။ ကေဝလဉ္စ၊ စင်စစ်လည်း။ ဣမိနာဝကာရဏေန၊ ဤသို့သောအကြောင်းဖြင့်လျှင်။ အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်မွေးခြင်းသည်။ ပါပိယော၊ ယုတ်မာသည်။ န၊ မဟုတ်သေး။ အပိစခေါပန၊ စင်စစ်သော်ကား။ မုခရဇာတိကတ္တာ၊ နှုတ်ကြမ်းတန်းသောသဘောရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ကလဟာဘိရတော၊ ငြင်းခုံခြင်း၌ မွေ့လျော်သော။ အယံဘိက္ခု၊ ဤရဟန်းသည်။ သုဘာသိတဿ၊ ကောင်းစွာပြောဆိုအပ်သော။ အတ္ထဿ၊ အနက်ကို။ ဝိဇာနနသမ္မောဟေနေဝ၊ အသိဉာဏ်ကိုဖုံးလွှမ်းသော။ မောဟဓမ္မေန၊ မောဟတရားသည်။ အာဝု‌တော၊ မှေးရှက်အပ်သည်ဖြစ်၍။ အာဝုသောကပိလ၊ ငါ့ရှင်ကပိလ။ တွံ၊ သင်သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မာအဝစ၊ မဆိုမပြောလင့်။ ဣမိနာပရိယာယေန၊ ဤသို့သော အကြောင်းတရားဖြင့်။ တံ၊ ထိုတရားစကားကို။ ဂဏှဟိ၊ ယူပါလော။ ဣတိဧဝမာဒိနာနယေန၊ ဤသို့အစရှိသောနည်းဖြင့်။ ပေသလေဟိ၊ သီလကိုချစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူဟိ၊ ရဟန်းတို့သည်။ အက္ခာတမ္ပိ၊ ကြားအပ်သည်လည်းဖြစ်သော။ ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဒေသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဓမ္မံ၊ တရားတော်ကို။ နဇာနာတိ၊ မသိ။
ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ယောစဓမ္မော၊ အကြင်တရားကိုလည်း။ ဒေသိတော၊ ဟောတော်မူအပ်၏။ တံဓမ္မံ၊ ထိုတရားတော်ကို။ နာနပ္ပကာရေန၊ အထူးထူးအပြားပြားအားဖြင့်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဝုစ္စမာနမ္ပိ၊ ဆိုအပ်သောစကားကိုလည်း။ နဇာနာတိ၊ မသိ။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။ အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှည်ခြင်းသည်။ ပါပိယော၊ ယုတ်မာ၏။
တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ သောဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဝိဟေသာသိရတတ္တာ၊ သူတပါးကိုညှဉ်းဆဲခြင်း၌မွေ့လျော်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိဟေသံ၊ ညှဉ်းဆဲခြင်းကို။ ဘာဝိတတ္ထာနံ၊ ပွားစေအပ်သောသဘောရှိကုန်‌သောရဟန်းတို့ကို။ ဝိဟေသံ၊ ညှဉ်းဆဲခြင်းကို။ ဘာဝိတတ္ထေ၊ ပွားစေအပ်သောသဘောရှိကုန်သော။ ခီဏာသဝဘိက္ခူ၊ ကုန်ပြီးသောအာသဝရှိကုန်သော ရဟန်းဖြစ်ကုန်သော။ သောဓနတ္ထေရပဘုတိကေ၊ သောဓနမထေရ်အစရှိသော ရဟန်းတို့ကို။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ဝိနယံ၊ ဆုံးမသွန်သင်သည်ကို။ နဇာနာထ၊ မသိလေကုန်။ သုတ္တံ၊ သုတ်ကို။ နဇာနာထ၊ မသိလေကုန်။ အဘိဓမ္မံ၊ အဘိဓမ္မာကို။ နဇာနာထ၊ မသိလေကုန်။ ဣတိအာဒိနာနယေန၊ ဤသို့အစရှိသောနည်းဖြင့်။ ဝုဍ္ဎပဗ္ဗဇိတေ၊ သီတင်းကြီးသောရဟန်းတို့ကို။ ဝိဟေသေန္တော၊ ညဉှ်းဆဲသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ဥပယောဂပဝတ္တိယံ၊ ဒုတိယာဝိဘတ်၏ဖြစ်ရာ၌။ ဣဒံ၊ ဤဘာဝိတတ္ထာနံဟူသောပုဒ်သည်။ သာမိဝစနံ၊ သာမိဝိဘတ်တည်း။
အထဝါ၊ တနည်းသော်ကား။ ယထာဝုတ္တေနေဝ၊ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသည်သာဖြစ်သော။ နယေန၊ နည်းဖြင့်။ ဝိတေသံ၊ ညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်ခြင်းကို။ ဘာဝိတတ္တာနံ၊ ပွားစေတတ်သောရဟန်းတို့၏။ ကရောန္တော၊ အပြုအမူကို။ အဝိဇ္ဇာယ၊ အဝိဇ္ဇာတည်းဟူသောမောဟသည်။ ပုရက္ခတော၊ ရှေးရှုပြု၍။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပါဋ္ဌသေသော၊ ပါဌ်ကြွင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
ဧဝံ၊ ဤဿို့။ နိပ္ပရိယာယမေဝ၊ မုချဖြင့်သာလျှင်။ သာမိဝစနံ၊ သာမိဝိဘတ်သည်။ သိဇ္ဈတိ၊ ပြီး၏။
အဝိဇ္ဇာယပူရက္ခတောတိ၊ အဝိဇ္ဇာယပုရက္ခတောဟူသည်ကား။ ဘာဝိတတ္ထဝိဟေသနေ၊ ညှဉ်းဆဲခြင်းကိုပွားစေအပ်သည်ရှိသော်။ အာဒီနဝဒဿနေ၊ အပြစ်မရှိဟုရှုလေ့ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်၌။ ပါပိစ္ဆာဒိကာယ၊ ယုတ်မာသောအလိုရမက်ရှိသောကြောင့်။ အဝိဇ္ဇာယ၊ အဝိဇ္ဇာတည်းဟူသောမောဟသည်။ ပုရက္ခတော၊ ရှေ့သွားရှိသည်။ ပေသိတော၊ တိုက်တွန်းနှိုးဆော်အပ်သည်။ ပယောဇိတော၊ ယှဉ်အပ်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ သေသပဗ္ဗဇိတာနံ၊ ကြွင်းသောရဟန်းတို့အား။ ဝိဟေသဘာဝေန၊ ညှဉ်းဆဲသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဒိဋ္ဌေဝဓမ္မေ၊ ပစ္စုပ္ပန်မျက်မှောက်၌သာလျှင်။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဝိဃာတေန၊ ပင်ပန်းသဖြင့်။ သံကိလေသံ၊ ညစ်နွမ်းခြင်းကို။ နဇာနာတိ၊ မသိ။ အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌. နိရယသမ္ပပနေနစ၊ ငရဲသို့ရောက်စေတတ်သဖြင့်လည်းကောင်း။ နိရယဂါမိနံ၊ ငရဲသို့လားရသောသူတို့၏။ မဂ္ဂံ၊ ခရီးကို။ နဇာနာတိ၊ မသိတတ်။
စတုဗ္ဗိဓေ၊ လေးပါးအပြားရှိကုန်သော။ တေမဂ္ဂေ၊ ထိုအကုသိုလ်ခရီးတို့ကို။ အဇာနန္တောစ၊ မသိသည်ဖြစ်၍လည်း။ အပါယဘေဒံ၊ အပါယ်အပြားရှိသော။ ဝိနိပါတံ၊ ဖရိုဖရဲကျရာအရပ်သို့။ သမာပန္နော၊ ရောက်သည်ဖြစ်၍။
တတ္ထစ၊ ထိုအပါယ်ငရဲ၌လည်း။ ဝိနိပါတေ၊ ဖရိုဖရဲကျပြီးသော်။ ဂဗ္ဘာ၊ ပဋိသန္ဓေကတိုက်မှ။ ဂဗ္ဘံ၊ ပဋိသန္ဓေတစ်တိုက်သို့။ တမာ၊ တစ်ခုသောအမိုက်တိုက်မှ။ တမံ၊ တစ်ခုသောအမိုက်တိုက်သို့။ ဧကေကနိကာယေ၊ တခုတခုသောအပေါင်းအစု၌။ သတက္ခတ္တုမ္ပိ၊ အကြိမ်တစ်ရာလည်းကောင်း။ သဟသက္ခတ္တုမ္ပိ၊ အကြိမ်တစ်ထောင်လည်းကောင်း။ သတသဟဿက္ခုတ္တမ္ပိ၊ အကြိမ်တစ်သိန်းလည်းကောင်း။ မာတုကုစ္ဆိတော၊ မိခင်တဝမ်းမှ။ မာတုကုစ္ဆိံ၊ မိခင်တဝမ်းသို့။ စန္ဒိမသူရိယေဟိပိ၊ လနေရောင်တို့သည်လည်း။ အဝိဒ္ဓံသနိယံ၊ မထွန်းပနိုင်သည်ဖြစ်၍။ အသုရကာယာ၊ အသုရကာယ်အမျိုးဖြစ်သော။ တမာ၊ အမိုက်တတိုက်မှ။ တမဉ္စ၊ အမိုက်တတိုက်သို့လည်း။ တာဒိသကော၊ ထိုသို့သဘောရှိသောဘိက္ခုရဟန်းသည်။ သမာပန္နော၊ ဖြစ်ရသည်။ စေဟောတိ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။
ဣတော၊ ဤဘဝမှ။ ပေစ္စပရလောကံ၊ တမလွန်ဘဝသို့။ ဂန္တွာ၊ သွားရလေသော်။ အယံကဝိလမစ္ဆောဝိယ၊ ဤကပိလရဟန်းသည်ငါးဖြစ်သကဲ့သို့။ နာနပ္ပကာရံ၊ အထူးထူးအပြားပြားသော။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲခြင်းသို့။ နိဂစ္ဆတိ၊ ရောက်ရလေ၏။
ကိံကာရဏာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။
ဂဏဝဿိ‌ကော၊ အနှစ်ကာလများစွာကြာသော။ သမ္ပုဏ္ဏော၊ မစင်အတိပြည့်သော။ ဂူထကူပေါ၊ မစင်တွင်းသည်။ ဒုဗ္ဗိသောဓော၊ ဆေးကြော၍စင်နိုင်ခဲ့သည်။ အဿဘဝေယျယထာ၊ ဖြစ်ရာသကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယထာ၊ ဥပမာသော်ကား။ ဝဏဝဿိကောဗဟုကဝဿိကော၊ များသောနှစ်အရေအတွက်ရှိသော။ ဂူထကူပေါဝစ္စကုဋိ၊ မစင်အိမ်သည်။ ဗဟူနိဝဿာနိ၊ များစွာသောနှစ်တို့ပတ်လုံး။ မုခတော၊ အဝမှ။ ဂူထေန၊ မစင်ဖြင့်။ သမ္ပုဏ္ဏော၊ ပြည့်သည်။ အဿဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ သာဝစ္စကုဋိ၊ ထိုမစင်အိမ်ကို။ ဥဒကကုမ္ဘသတေဟိ၊ ရေအိုးအရာတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဥဒကကုမ္ဘသဟဿေဟိ၊ ရေအိုးအထောင်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဓောဝိယမာနောပိ၊ ဆေးကြောဖွတ်လျှော်အပ်သော်လည်း။ ဒုဂ္ဂန္ဓဒုဗ္ဗဏ္ဏိယာ၊ မကောင်းသောအနံ့မကောင်းသောအဆင်းမှ။ အနပဂမာ၊ မဖဲနိုင်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဒုဗ္ဗိသောဓော၊ စင်ခြင်းငှာ ခဲယဉ်းသည်။ ဟောတိယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ ဧဝမေဝဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ယောဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ဒီဃရတ္တံ၊ ရှည်စွာသောနေ့ညဉ့်ပတ်လုံး။ ဂူထကူပေါဝိယ၊ မစင်တွင်းကဲ့သို့။ သံကိလိဋ္ဌကမ္မန္တော၊ ညစ်နွမ်းသောအကုသိုလ်တည်းဟူသောအမှုရှိသည်။ အဿဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဂူထေန၊ မစင်နှင့်တူသော။ ပါပေန၊ မကောင်းမှုဖြင့်။ သမ္ပုဏ္ဏတ္တာ၊ ပြည့်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သမ္ပုဏ္ဏော၊ အကုသိုလ်ပြည့်သောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သဗ္ဗသော၊ အချင်းခပ်သိမ်း။ ဒုဗ္ဗိသောဓော၊ စင်ကြယ်နိုင်ခဲသည်ဖြစ်၍။ အတိစိရကာလံ၊ ကြာမြင့်စွာသောကာလပတ်လုံး။ တဿအင်္ဂဏဿ၊ ထိုကိလေသာတည်းဟူသောအညစ်အကြေးရှိသောပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဝိပါကံ၊ မကောင်းသောအကျိုးကို။ ပစ္စနုဘောန္တော၊ ခံရသည်ဖြစ်၍လည်း။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ နသုဇ္ဈတိ၊ မစင်ကြယ်နိုင်သော။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဝဿဂဏနာယ၊ နှစ်၏အရေအတွက်ဖြင့်။ အပရိမာဏမ္ပိ၊ အတိုင်းအရှည်မရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ကာလံ၊ ကာလပတ်လုံး။ တာဒိသကော၊ ထိုကပိလရဟန်းနှင့်တူသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သစေဟောတိ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။ ပေစ္စ၊ တမလွန်ဘဝ၌။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲခြင်းသို့။ နိဂစ္ဆတိ၊ ရောက်ရလေ၏။
ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ အထဝါ၊ တနည်းကား။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ ဣမိဿာဂါထာယ၊ ဤဂါထာ၏။ သမ္ဗန္ဓော၊ စပ်ခြင်းတည်း။ တာဒိသကောဘိက္ခုပေစ္စဒုက္ခံနိဂစ္ဆတီတိ၊ တာဒိသကောဘိက္ခုပေစ္စဒုက္ခံနိဂစ္ဆတိဟူသော။ ယံဝစနံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတြ၊ ထိုစကား၌။ တုမှာကံ၊ သင်အပေါင်းတို့တွင်။ အယံ၊ ဤသူသည်။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။ ပေစ္စ၊ တမလွန်ဘဝ၌။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲခြင်းသို့။ နနိဂစ္ဆေယျ၊ မရောက်လေရာ။ တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။
မယံ၊ ငါတို့သည်။ ကာတုံ၊ ပြုအံ့သောငှာ။ သက္ကာမ၊ တတ်နိုင်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒမာနော၊ ဆိုလာသောသူသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်လေရာ၏။ တံ၊ ထိုကယ်လာအံ့ဟု ဆိုလာသောသူသည်။ နံသက္ကာ၊ မတတ်နိုင်လေကုန်ရာ။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။
ဂူထကူပေါသမ္ပုဏ္ဏောတိ၊ ဂူထကူပေါသမ္ပုဏ္ဏောဟူ၍။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ နသက္ကာ၊ မတတ်နိုင်လေ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ယတော၊ အကြင်အခြင်းအရာဖြင့်။ ပဋိကစ္စေဝ၊ ရှေးဦးကပင်လျှင်။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ *ဂေဟနိဿိတံ၊ အိမ်၌မှီသော။ ယံ၊ အကြင်ကာမနှင့်ယှဉ်သောအကျင့်ကို။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ဇာနာထ၊ သိကြလေကုန်။ ဧဝရူပဉ္စ၊ ဤသို့သဘောရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ယံကာမဂုဏနိဿိတံ၊ အကြင်ကာမဂုဏ်ကို မှီသော။ အတူတဂုဏံ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးမထင်ရှားသောတရားကို။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ဇာနာထ၊ သိကြလေကုန်။ တတ္ထ၊ ထိုအခြင်းအရာ၌။ နာနပ္ပကာရပဝတ္တာယ၊ အထူးထူးအပြားပြားအားဖြင့်ဖြစ်သော။ ပါဝိကာယ၊ ယုတ်မာသော။ ဣစ္ဆာယ၊ အလိုရမက်နှင့်။ သမန္နာဂတတ္တာ၊ ပြည့်စုံသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပါပိစ္ဆံ၊ ပါပိစ္ဆမည်၏။ ကာမဝိတက္ကာဒီဟိ၊ ကာမဝီတက်အစရှိသည်တို့နှင့်။ သမန္နာဂတတ္တာ၊ ပြည့်စုံသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပါပသင်္ကပ္ပံ၊ ပါပသင်္ကပ္ပမည်၏။ ကာယိကဝီတိဣမာဒိနာစ၊ ကိုယ်ဖြင့်လွန်ကျူးခြင်းအစရှိသည်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝေဠုဒါနာဒိဘေဒေနစ၊ ဝါးပေးခြင်းအစရှိသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပါပါစာရေန၊ မကောင်းသောအကျင့်နှင့်။ သမန္နာဂတတ္တာ၊ ပြည့်စုံသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပါပါစာရံ၊ ပါပါစာရမည်၏။ ဝေသိယာဒိပါပဂေါစရတော၊ ပြည်တန်ဆာမိန်းမအစရှိသည်တို့၌မကောင်းသွားလာလေ့ကျက်အားဖြင့်။ ပါပဂေါစရံ၊ ပါပဂေါစရမည်၏။ သဗ္ဗေသမဂ္ဂါဟုတွာနအဘိနိဗ္ဗဇ္ဇိယာထနန္တိဧတ္ထ၊ သဗ္ဗေသမဂ္ဂါဟုတွာနအဘိနိဗ္ဗဇ္ဇိယာထနံဟူသောဤပါဌ်၌။ အဘိနိဗ္ဗိဇ္ဇိယထာတိ၊ အဘိနိဗ္ဗိဇ္ဇိယထာဟူသည်ကား။ ဝိဝဇ္ဇေယျာထ၊ ကြဉ်ရှောင်ကြကုန်လော။
အဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ အဘိနိဗ္ဗိဇ္ဇိန မတ္တေနေဝ၊ ကြဉ်ရှောင် ကာမျှဖြင့်လျှင်။ အပ္ပေါဿုက္ကတံ၊ ကြောင့်ကြမရှိသည်၏အဖြစ်သို့။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ မာအာပဇ္ဇေယျာထ၊ မရောက်ကြလေကုန်လင့်။ အပိစခေါပန၊ စင်စစ်သော်ကား။ ကာရဏ္ဍဝံနိဒ္ဓမထကသမ္ဗုံအပကဿထာတိ၊ ကာရဏ္ဍဝံနိဒ္ဓိမထကသမ္ဗုံအဝကဿထဟူသည်ကား။ ကစဝရဘူတံ၊ အမှိုက်သဖွယ်ဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ကစဝရဟေတုံ၊ အမှိုက်နှင့်တူသောအကြောင်းရှိသော။ တံပုဂ္ဂလံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ကစဝရမိဝ၊ တံမြက်ချေးအမှိုက်ကဲ့သို့။ အနပေက္ခာ၊ ငဲ့ကွက်ခြင်းမရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ နိဒ္ဓမထ၊ နှင်ထုတ်လေကုန်။ ကသမ္ဗုတဉ္စ၊ ယောက်သွားပုပ်သဖွယ်ရှိသောသူကိုလည်း။ ခတ္တိယာဒီနံ၊ မင်းပရိသတ်အစရှိသည်တို့၏။ မဇ္ဈေ၊ အလယ်၌။ ပဝိဋ္ဌံ၊ ဝင်ရောက်လာသော။ ပဘိန္နပဂ္ဃရိတကုဋ္ဌံ၊ ကွဲသောတစက်စက်ယိုသောနူနာရှိသော။ စဏ္ဍာလံဝိယ၊ ဒွန်းစဏ္ဍာကဲ့သို့။ အဝကဿထ၊ နှင်ထုတ်လေကုန်။ တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ ဟတ္ထေဝါ၊ လက်၌လည်းကောင်း။ သီသေဝါ၊ ဦးခေါင်း၌လည်းကောင်း။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ နိတ္တဍ္ဎထ၊ နှင်ထုတ်လေကုန်။
အာယသ္မာမဟာမောဂ္ဂလာနော၊ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်သည်။ ပါပဓမ္မံ၊ ယုတ်မာသောအကျင့်တရားရှိသော။ တံပုဂ္ဂလံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဗာဟာယ၊ လက်ရုံး၌။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ ဗဟိဒွါရကောဋ္ဌကာ၊ တံခါးမုတ်၏ပြင်အပတိုင်အောင်။ နိဒ္ဓမေတွာ၊ နှင်ထုတ်၍။ သုစိဃဋိကံ၊ ကျည်ငယ်ကျည်မကို။ အဒါသိသေယျထာပိ၊ ပေးဖူးလေသကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ အဝကဿထ၊ နှင်ထုတ်လေကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။
ကိံကာရဏာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။
သံဃာရာမောနာမ၊ သံဃအရံမည်သည်ကား။ သီလဝန္တာနံ၊ သီလနှင့်ပြည့်စုံကုန်သောရဟန်းတို့အား။ ဂတော၊ ရောက်၏။ သံဃာရာမောနာမ၊ သံဃအရံမည်သည်ကို။ သီလဝန္တာနံ၊ သီလရှိကုန်သောရဟန်းတို့အား။ ကတော၊ ပြုအပ်သော။ အာရာမော၊ အရံတည်း။ ဒုသီလာနံ၊ သီလမရှိသောပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။
နကတော၊ မပြုချေ။ ယတော၊ အကြင်ကြောင့်။ အဿမဏေ၊ ရဟန်းမဟုတ်ကုန်သော။ သမဏမာနိနေ၊ ရဟန်းတို့ကိုသာလျှင်။ ပလာပေထ၊ ပြေးစေကြကုန်လော။ ဝါဟေထ၊ မျှောကြကုန်လော။ ယထာဟိ၊ ဥပမာသော်ကား။ ပလာပါအန္တောတဏ္ဍုလရဟိတာ၊ အတွင်း၌ဆန်မရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဗဟိ၊ အပ၌။ ထုသေဟိ၊ ဖွဲတို့ဖြင့်။ ဝိဟိဝိယ၊ ပြည့်စုံသောစပါးကဲ့သို့။ ဒိဿန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။ ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ ပါပဘိက္ခု၊ ယုတ်မာသောရဟန်းကို။ အန္တော၊ အတွင်း၌။ သီလာဒိဟိ၊ သီလအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ဘိက္ခုဝိယ၊ ရဟန်းကောင်းကဲ့သို့။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဒိဿန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တေပါပဘိက္ခူ၊ ထိုယုတ်မာသောရဟန်းတို့ကို။ ပလာပါတိ၊ ပလာပတို့ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
တေပလာပေ၊ ထိုပလာပရဟန်းတို့ကို။ ဝါဟေထ၊ မျှေကြလေကုန်။ ဩဖုနာထ၊ လွှင့်လေကုန်။ ဝိဓမထ၊ မှုတ်ကြလေကုန်။ ပရမတ္ထတော၊ မုချအားဖြင့်။ အဿမဏေ၊ ရဟန်းမဟုတ်ကုန်။ သော သာမဏမာနိနေ၊ ရဟန်းဟူ၍ အမှတ်ထင်နိုးကုန်သော။ ပါပိစ္ဆေ၊ ယုတ်မာသောအလိုရမ္မက်ရှိကုန်သော။ ပါပအာစာရဂေါစရေ၊ မကောင်းသောအကျင့်မကောင်းသောလေ့ကျက်ခြင်းလည်းရှိကုန်သောရဟန်းတို့ကို။
ဧဝံ၊ ဤဿို့။ ဝိဓမိတွာန၊ လွှင့်လိုက်ပြီး၍။ သုဒ္ဓါ၊ သီလစင်ကြယ်ကုန်သောရဟန်းတို့သည်။ သုဒ္ဓေဟိ၊ သီလစင်ကြယ်ကုန်သောရဟန်းတို့နှင့်။ သံဝါသံ၊ အတူတကွရောနှောပေါင်းဖော်ခြင်းကို။ ပဋိဿတာ၊ ရိုသေကျိုးနွံခြင်းရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ကပ္ပယဝှေါ၊ ပြုကြလေကုန်။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။ ကပ္ပယဝှေါတိ၊ ကပ္ပယဝှေါဟူသည်ကား။ ကပ္ပေထ၊ ပြုကြလေကုန်။ ကရောထ၊ ပြုကြလေကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံဝုတ္တော၊ ဆိုလိုသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပဋိဿတာတိ၊ ပဋိဿတာဟူသည်ကား။ အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ သဂါရဝါ၊ ရိုသေခြင်းရှိကြကုန်၏။ သပဋိဿာ၊ ကျိုးနွံတုပ်ကွလေကုန်။
တတောသမဂ္ဂေါနိပကာဒုက္ခဿန္တံသရိဿထာတိ၊ တတောသမဂ္ဂါ နိပကာ ဒုက္ခဿန္တံ ကရိဿထဟူသည်ကား။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ ဧဝံ၊ ဤဿို့။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ သုဒ္ဓါ၊ စင်ကြယ်သော အကျင့်သီလရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ သုဒ္ဓေဟိ၊ စင်ကြယ်သောအကျင့်သီလရှိကုန်သောရဟန်းတို့နှင့်။ သံဝါသံ၊ ကံကြီးကံငယ်သံဝါသတရားကို။ ကပ္ပန္တာ၊ ပြုကြကုန်၍။ ဒိဋ္ဌိသီလသာမညတာယ၊ အယူသီလရဟန်းတို့၏တရားရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ သမဂ္ဂါ၊ ညီညွတ်ကုန်သည်ရှိသော်။ အနုပုဗ္ဗေန၊ အစဉ်သဖြင့်။ ပရိပါကဂတာယ၊ ရင့်ကျက်ခြင်းသို့ရောက်သော။ ပညာယ၊ ပညာဖြင့်။ နိပကာ၊ ခြိုးခြံသောအကျင့်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သဗ္ဗဿေဝ၊ အလုံးစုံသာလျှင်ဖြစ်သော။ ဝဋ္ဋဒုက္ခာဒိနော၊ ဝဋ်ဆင်းရဲအစရှိသော။ ဣမဿဒုက္ခဿ၊ ဤသို့သောဆင်းရဲအပေါင်း၏။ အန္တံ၊ အဆုံးကို။ ကရိဿထ၊ ပြုကြလေကုန်။ ဣတိ၊ ဤဿို့။ အရဟတ္တနိကူဋာနေဝ၊ အရဟတ္တဖိုလ်အဆုံးရှိသဖြင့်သာလျှင်။ ဒေသနံ၊ ဒေသနာတော်ကို။ နိဋ္ဌာပေသိ၊ ပြီးစေတော်မူ၏။
ဒေသနာပရိယောသာနေ၊ ဒေသနာတော်၏အဆုံး၌။ ပဉ္စသတာ၊ ငါးရာကုန်သော။ တေကေဝဋ္ဋပုတ္တာ၊ ထိုတံငါသားတို့သည်။ သံဝေဂံ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းသံဝေဂသို့။ အာပဇ္ဇိတွာ၊ ရောက်ကုန်၍။ ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။ အန္တကိရိယံ၊ အဆုံး၏ပြုခြင်းကို။ ပတ္ထယမာနာ၊ တောင်းတကုန်လျက်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သန္တိကေ၊ အထံတော်၌။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရဟန်းပြု၍။ နစိရဿေဝ၊ မကြာမြင့်မီလျှင်။ ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲ၏။ အန္တံ၊ အဆုံးကို။ ကရိတွာ၊ ပြု၍။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။ အာနေဉ္ဇဝိဟာရသမာပတ္တိဓမ္မပရိဘောဂေန၊ အာနေဉ္ဇဝိဟာရသမာပတ်ဈာန်တရားကိုသုံးဆောင်သဖြင့်။ ဧကပရိဘောဂါ၊ တူသောသုံးဆောင်ခြင်းရှိကုန်သည်။ အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
နေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ဧဝံ၊ ဤဿို့။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။ ဧကပရိဘောဂတာ၊ တစ်ချက်တည်းခြင်း သုံးဆောင်သည်၏အဖြစ်ကို။ ဥဒါနေ၊ ဥဒါန်းကျမ်း၌။ ဝုတ္တယသောဇသုတ္တဝသေနေဝ၊ ဆိုအပ်သောယသောဇသုတ္တန်၏အစွမ်းဖြင့်သာလျှင်။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်အပြီးတည်း။
ပရမတ္ထဇောတိကာယ၊ ပရမတ္ထဇောတိကာအမည်ရှိသော။ ခုဒ္ဒကနိကာယ၊ ခုဒ္ဒကနိကာယ် သုတ္တနိပါတ်အဋ္ဌကထာ၌။
ကပိလသုတ္တဝဏ္ဏနာ၊ ကပိလသုတ်၏အဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။