၅=စုန္ဒသုတ်

၅၊ စုန္ဒသုတ်

ပုစ္ဆာမိမုနိံပဟုတပညန္တိဣဒံသုတ္တံ၊ ပုစ္ဆာမိမုနိံပဟုတပညံဟူသောဤသုတ်သည်။ စုန္ဒသုတ္တံ၊ စုန္ဒသုတ်တည်း။

ဥပ္ပတ္တိ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ကာ၊ အဘယ်နည်းဟူမူကား။

သင်္ခေပတော၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ အတ္တံဇ္ဈာသယပရဇ္ဈာသယအဋ္ဌုပ္ပတ္တိပုစ္ဆာဝသိကဘေဒတော၊ အတ္တဇ္ဈာသယသုတ်ပရဇ္ဈာသယသုတ်အဋ္ဌုပ္ပတ္တိသုတ်ပုစ္ဆာဝသိကသုတ် အပြားအားဖြင့်။ စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။ ဥပ္ပတ္တီသု၊ ဖြစ်ကြောင်းတို့တွင်။ ဣမဿသုတ္တဿ၊ ဤသုတ်၏။ ဥပ္ပတ္တိ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ပုစ္ဆာဝသိကာ၊ ပုစ္ဆာဝသိကသုတ်မည်၏။

ဝိတ္ထာရတောပန၊ အကျယ်အားဖြင့်ကား။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧကံ၊ တပါးသော။ သမယံ၊ အခါ၌။ မလ္လေသု၊ မလ္လတိုင်းတို့၌။ စာရိကံ၊ ဒေသစာရီကို။ စရမာနော၊ ကြွတော်မူသည်ရှိသော်။ မဟတာ၊ များမြတ်သော။ ဘိက္ခုသံဃေန၊ ရဟန်းသံဃာတော်နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ပါဝါ၊ ပါဝါမြို့သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထိုအရပ်သို့။ အဝသရိ၊ ရောက်တော်မူ၏။

တတြပါဝါယံ၊ ထိုပါဝါမြို့၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ စုန္ဒဿ၊ စုန္ဒအမည်ရှိသော။ ကမ္မာရပုတ္တဿ၊ ရွှေပန်းထိမ်သည်သား၏။ အမ္ဗဝနေ၊ သရက်ဥယျာဉ်တော်၌။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။

ဣတော၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသည်မှ။ ပဘုတိ၊ စ၍။ ယာဝ၊ အကြင်ရွေ့လောက်။ အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ပုဗ္ဗနှသမယံ၊ နံနက်အခါ၌။ နိဝါသေတွာ၊ သင်းပိုင်တော်ကိုပြင်ဝတ်၍။ ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းတော်ကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ဘိက္ခုသံဃေန၊ ရဟန်းသံဃာတော်နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ စုန္ဒဿ၊ စုန္ဒအမည်ရှိသော။ ကမ္မာရပုတ္တဿ၊ ရွှေပန်းထိမ်သည်သား၏။ နိဝေသနံ၊ အိမ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုအိမ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်တော်မူ၏။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်တော်မူပြီး၍။ ပညတ္တာသနေ၊ ခင်းအပ်သောနေရာ၌။ နိသီဒတိ၊ နေတော်မူ၏။ တာဝ၊ ထိုရွေ့လောက်။ သုတ္တေ၊ သုတ္တန်၌။ အာဂတနယေနေဝ၊ လာသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။ ဝိတ္ထာရေတဗ္ဗံ၊ ချဲ့အပ်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဘိက္ခုသံဃေန၊ ရဟန်းသံဃာနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ဘဂဝတိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ နိသိန္နေ၊ နေတော်မူသည်ရှိသော်။ စုန္ဒော၊ စုန္ဒအမည်ရှိသော။ ကမ္မာရပုတ္ထော၊ ရွှေပန်းထိမ်သည်သားသည်။ ဗုဒ္ဓပမုခဘိက္ခုသံဃဿ၊ ဘုရားရှင်လျှင်အမှူးရှိသောရဟန်းသံဃာတော်အား။ ပရိဝိသန္တော၊ ဆွမ်းကျွေးမွေးသည်ရှိသော်။ ဗျဉ္ဇနသူပါဒိဂဟဏတ္ထံ၊ လက်သုတ်ဟင်းလျာအစရှိသည်ကိိုခံယူစိမ့်သောငှါ။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ သုဝဏ္ဏဘာဇနာနိ၊ ရွှေအိုးရွှေခွက်တို့ကို။ ဥပနာမေသိ၊ ကပ်၏။

သိက္ခာပဒေ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို။ အပညတ္တေ၊ ပညတ်တော်မမူမီ။ ကေစိ၊ အချို့ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ သုဝဏ္ဏဘာဇနာနိ၊ ရွှေအိုးရွှေခွက်တို့ကို။ ပဋိစ္ဆိံသု၊ ခံကုန်၏။ ကေစိ၊ အချို့သောရဟန်းတို့သည်။ နပဋိစ္ဆိံသု၊ မခံကုန်။

ဘဂဝတောပန၊ မြတ်စွာဘုရားအားကား။ အတ္တနော၊ ကိုယ််တော်၏။ သေလမယပတ္တံ၊ ကျောက်ဖြင့်ပြီးသောသပိတ်တော်တည်းဟူသော။ ဧ‌ကမေဝဘာဇနံ၊ တလုံးတည်းသာဖြစ်သော ခွက်တော်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဗုဒ္ဓါ၊ ဘုရားရှင်တို့သည်။ ဒုတိယဘာဇနံ၊ နှလုံးမြောက်သောခွက်ကို။ နဂဏှန္တိ၊ စွဲကိုင်တော်မမူကုန်။

တတ္ထ၊ ထိုရဟန်းတို့တွင်။ အညတရော၊ တယောက်သော။ ပါပဘိက္ခု၊ ယုတ်မာသောရဟန်းသည်။ သဟဿဂ္ဃနကသုဝဏ္ဏဘာဇနံ၊ အဖိုးတထောင်ထိုက်သောရွှေခွက်ကို။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။ သမ္ပတ္တံ၊ ရောက်လာသည်ကို။ ထေယျစိတ္တေန၊ ခိုးလိုသောစိတ်ဖြင့်။ ကုဉ္စိကထဝိကာယ၊ သံကောက်အိတ်၌။ ပက္ခိပိ၊ ထည့်လေ၏။

စုန္ဒေါ၊ စုန္ဒသည်။ ပရိဝိသိတွာ၊ ကျွေးမွေးပြီးသော်။ ဟတ္ထပါဒံ၊ လက်ခြေကို။ ဓောဝိတွာ၊ ဆေးကြောပြီး၍။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ နမဿမာနော၊ ရှိခိုးလျက်။ ဘိက္ခုသံဃံ၊ ရဟန်းအပေါင်းကို။ ဩလောကေန္တော၊ ကြည့်သည်ရှိသော်။ တံဘိက္ခုံ၊ ထိုရွှေခွက်ကိုခိုးသောရဟန်းကို။ အဒ္ဒသ၊ မြင်လေ၏။ အပဿမာနောဝိယ၊ မမြင်သကဲ့သို့။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဘဂဝတိစ၊ မြတ်စွာဘုရား၌လည်းကောင်း။ ထေရေသုစ၊ မထေရ်တို့၌လည်းကောင်း။ ဂါရဝေန၊ ရိုသေသဖြင့်။ နံ၊ ထိုရွှေခွက်ခိုးသောရဟန်းကို။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော စကားကို။ နဘဏတိ၊ မဆို။ အပိစ၊ တနည်းသော်ကား။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကာနံ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ဝစနပထော၊ အပြစ်တင်စကားဆိုခြင်း၏အကြောင်းသည်။ မာအဟောသိ၊ မဖြစ်စေသတည်းဟု။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသောစကားကို။ နဘဏတိ၊ မဆို။

သော၊ ထိုစုန္ဒသည်။ ကိံနုခေါ၊ အဘယ်သို့နည်း။ သံဝရယုတ္တာယေဝ၊ စောင့်စည်းခြင်းနှင့်ယှဉ်သောရဟန်းတို့သည်သာလျှင်။ သမဏော၊ သမဏမည်သလော။ ဥဒါဟု၊ ထိုသို့မဟုတ်မူကား။ အသံဝရာ၊ စောင့်စည်းခြင်းမရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ အတ္ထိသန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ ဤဒိသာပိ၊ ဤသို့မစောင့်စည်းသောသဘောရှိသော ရဟန်းတို့သည်လည်း။ သမဏာ၊ သမဏမည်ကုန်သလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဉာတုကာမော၊ သိခြင်းငှါအလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ သာယနှသမယေ၊ ညချမ်းအခါ၌။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်၍။ ပုစ္ဆာမိမုနိန္တိ၊ ပုစ္ဆာမိမုနိံအစရှိသောစကားကို။ အာဟ၊ နားတော်လျှောက်လေ၏။

တတ္ထ၊ ထိုပုစ္ဆာမိမုနိံအစရှိသောဂါထာပုဒ်၌။ ပုစ္ဆာမီတိဣဒံပဒံ၊ ပုစ္ဆာမိဟူသောဤပုဒ်သည်။ တိဿောပုစ္ဆာအဒိဋ္ဌဇောတနာပုစ္ဆာတိအာဒိနာနယေန၊ တိဿောပုစ္ဆာအဒိဋ္ဌဇောတနာပုစ္ဆာဤသို့အစရှိသောနည်းဖြင့်။ နိဒ္ဒေသေ၊ မဟာနိဒ္ဒေသကျမ်း၌။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းရှိသည်သာတည်း။

မုနိန္တိဧတမ္ပိ၊ မုနိံဟူသောဤပုဒ်သည်လည်း။ ဉာဏံ၊ ဉာဏ်ကို။ မောနန္တိ၊ မုနဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ယာပညာ၊ အကြင်ပညာသည်။ ပဇာနနာ၊ အပြားအားဖြင့်သိအပ်၏။ သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ ကောင်းသည်ကိုမြင်ခြင်းရှိ၏။ တေနဉာဏေန၊ ထိုသမ္မာဒိဋ္ဌိလက္ခဏာရှိသောဉာဏ်နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ မုနိ၊ မုနိမည်၏။ မောနံပတ္တောတီဏိမောနေယျာနိကာယမောနေယျန္တိအာဒိနာနယေန၊ ‌မောနံပတ္တောတီဏိမောနေယျာနိကာယမောနေယျံဤသို့အစရှိသောနည်းဖြင့်။ တတ္ထေဝ၊ ထိုမဟာနိဒ္ဒေသကျမ်း၌ပင်လျှင်။ ဝုတ္တမေဝ၊ ဆိုအပ်သည်သာတည်း။

အယံပန၊ ဤစုန္ဒသည်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။

ပုစ္ဆာမီတိ၊ မေးလျှောက်ပါအံ့ဟု။ ဩကာသံ၊ အခွင့်ကို။ ကရောန္တော၊ ပြုပြီးသည်ဖြစ်၍။ မုနီတိ၊ မုနိဟူ၍။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ အာလပတိ၊ ခေါ်ဝေါ်၏။

ပဟုတပညန္တိအာဒီနိ၊ ပဟုတပညံဤသို့အစရှိသောစကားတို့သည်။ ထုတိဝစနာနိ၊ ခြီးမွမ်းသောစကားတို့တည်း။ တေဟိ၊ ထိုပဟုတပညံအစရှိသောပုဒ်တို့ဖြင့်။ တံမုနိံ၊ ထိုဘုရားရှင်တို့၏ဂုဏ်ကျေးဇူးကို။ ထုနာတိ၊ ခြီးမွမ်း၏။

တတ္ထ၊ ထိုခြီး‌မွမ်းအပ်သောပုဒ်တို့တွင်။ ပဟုတပညန္တိ၊ ပဟုတပညံဟူသည်ကား။ ဝိပုလပညံ၊ ပြန့်ပြောသောပညာရှိတော်မူသော။

နေယျပရိယန္တိကတာစ၊ သိအပ်သောတရားလျှင် အဆုံးရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်း။ အဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဝိပုလတာ၊ ပြန့်ပြောသည်၏အဖြစ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။

ဣတိစုန္ဒောကမ္မာရပုတ္တောတိဣဒံဒွယံ၊ ဣတိစုန္ဒောကမ္မာရပုတ္တောဟူသော ဤနှစ်ပုဒ်၏အပေါင်းသည်။ ဓနိယဿ၊ ဓနိယ၏။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းရှိသည်သာလျှင်တည်း။

ဣတော၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသည််မှ။ ပရံပန၊ နောက်၌ကား။ ဧတ္တကမ္ပိ၊ ဤမျှသောပုဒ်ကိုလည်း။ အဝတွာ၊ မဆိုမူ၍။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ဝုတ္တနယံ၊ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောနည်းကို။ ဆဋ္ဋေတွာ၊ စွန့်၍။ အဝုတ္တနယမေဝ၊ မဆိုအပ်သေးသောနည်းကိုသာလျှင်။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ ဝဏ္ဏယိဿာမ၊ ဖွင့်ကုန်အံ့။

ဗုဒ္ဓန္တိ၊ ဗုဒ္ဓံဟူသည်ကား။ တီသု၊ သုံးပါးကုန်သော။ ဗုဒ္ဓေသု၊ ဘုရားပစ္စေကဗုဒ္ဓါသာဝကတို့တွင်။ တတိယဗုဒ္ဓံ၊ သုံးဆူမြောက်သောဘုရားကို။

ဓမ္မသာမိန္တိ၊ ဓမ္မသာမိံဟူသည်ကား။ ပုတ္တဿ၊ သားကို။ ဇနကံ၊ ဖြစ်စေတတ်သော။ ပိတရံဣဝ၊ အဘကဲ့သို့။ မဂ္ဂဓမ္မဿ၊ မဂ်တည်း‌ဟူသောတရားကို။ ဇနကတ္တာ၊ ဖြစ်စေတတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဥပ္ပါ‌ဒိတသိပ္ပါယတနာဒီနံ၊ ဖြစ်စေတတ်သော အတတ်ပညာအစရှိသည်တို့ကို။ ဇနကံ၊ ဖြစ်စေတတ်သော။ အာစရိယံဝိယ၊ ဆရာကဲ့သို့။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဓမ္မသာမိံ၊ တရား၏အရှင်ဖြစ်တော်မူသော။ ဓမ္မသာရံ၊ တရား၏အနှစ်ဖြစ်တော်မူသော။ ဓမ္မရာဇံ၊ တရား၏မင်းဖြစ်တော်မူသော။ ဓမ္မာဝသဝတ္တိံ၊ တရား၏အလိုသို့လိုက်တော်မူသော။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

သောဟိဗြာဟ္မဏ(ပ)သမန္နာဂတာတိ၊ သောတိဗြာဟ္မဏ(ပ)သမန္နာဂတာဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တမ္ပိစ၊ ဟောလည်းဟောတော်မူအပ်၏။ ဗြာဟ္မဏ၊ ပုဏ္ဏား။ သောဘဂဝါ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။ အနုပ္ပန္နဿ၊ မဖြစ်သေးသော။ မဂ္ဂဿ၊ မဂ်ကို။ ဥပ္ပါဒေတာ၊ ဖြစ်စေတတ်သည်။ အသဉ္ဇာတဿ၊ ကောင်းစွာမဖြစ်စေတတ်သော။ မဂ္ဂဿ၊ မဂ်ကို။ သဉ္ဇာနေတာ၊ ကောင်းစွာဖြစ်စေတတ်သည်။ အနက္ခာတဿ၊ မဟောသေးသော။ မဂ္ဂဿ၊ မဂ်ကို။ အက္ခာတာ၊ ဟောတော်မူတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မဂ္ဂညူ၊ မဂ်တရားကိုသိတော်မူပေ၏။ မဂ္ဂဝိဒူ၊ မဂ်တရားတို့၌ အထူးသိတော်မူ၏။ မဂ္ဂကောဝိဒေါ၊ မဂ်တရား၌လိမ္မာတော်မူ၏။

မဂ္ဂါနုဂါစပန၊ မဂ်သို့အစဉ်လိုက်သည်ဖြစ်၍ကား။ ဧတရဟိ၊ ယခုသာသနာတော်၌။ သာဝကာ၊ တပည့်တော်တို့သည်။ ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။ သမန္နာဂတာ၊ ပြည့်စုံကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။

ဝီတတဏှန္တိ၊ ဝီတတဏှံဟူသည်ကား။ ဝိဂတကာမဘဝတဏှံ၊ ကင်းသောကာမတဏှာဘဝတဏှာရှိတော်မူထသော။

ဒွိပဒုတ္တမန္တိ၊ ဒွိပဒုမတ္တမံဟူသည်ကား။ ဒွိပဒါနံ၊ အခြေနှစ်ချောင်းရှိသောသတ္တဝါလူတို့ထက်။ ဥတ္တမံ၊ ‌မြတ်တော်မူ၏။

တတ္ထ၊ ထိုဒွိပဒုတ္တမံဟူသောပါဌ်၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ကေဝလံ၊ စင်စစ်။ ဒွိပဒုတ္တမောဧဝ၊ အခြေနှစ်ချောင်းရှိသော သတ္တဝါတို့ထက် မြတ်တော်မူသည်သာလျှင်။ ကိဉ္စာပိနဟောတိ၊ အကယ်၍ကားဖြစ်တော်မမူ၏ရှင့်။ အထခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ယာဝတာ၊ အကြင်ရွေ့လောက်။ အပဒါဝါ၊ အခြေမရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ အတ္ထိသန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ ဒွီပဒါဝါ၊ အခြေနှစ်ချောင်းရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ ဗဟုပဒါဝါ၊ အခြေများစွာရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ သညိနောဝါ၊ သညာရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ အသညိနောဝါ၊ သညာမရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ နေဝသညိနာသညိနောဝါ၊ သညာရှိသည်မရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သဗ္ဗေသံ၊ ခပ်သိမ်းသောသတ္တဝါတို့ထက်။ ဥတ္တမော၊ မြတ်တော်မူ၏။

အထခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ဥက္ကဋ္ဌပရိစ္ဆေဒဝသေန၊ မြတ်သည်ကိုပိုင်းခြားသည်၏အစွမ်းဖြင့်။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဒွိပဒုတ္တမောတွေဝ၊ ဒွိပဒုတ္တမဟူ၍သာလျှင်။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ ဒွိပဒါ၊ အခြေနှစ်ချောင်းရှိသောလူတို့သည်။ သဗ္ဗသတ္တာနံ၊ ခပ်သိမ်းသောသတ္တဝါတို့ထက်။ ဥက္ကဋ္ဌာ၊ မြတ်ကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုအခြေနှစ်‌ချောင်း၏ အဖြစ်၌။ စက္ကဝတ္တိမဟာသာဝက ဗုဒ္ဓဥပဋ္ဌကာဒီနံ၊ စကြာဝတေးမဟာသာဝက ဘုရားရှင်၏အလုပ်အကျွေးဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ဥပ္ပတ္တိတော၊ ဖြစ်သောအားဖြင့်။ ဒွိပဒါ၊ အခြေနှစ်ချောင်းရှိသောသတ္တဝါတို့သည်။ ဥက္ကဋ္ဌာ၊ မြတ်ကုန်၏။ တေသဉ္စ၊ ထိုစကြာဝတေး အစရှိသောသူတို့အားလည်း။ ဥတ္တမော၊ မြတ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ သဗ္ဗသတ္တုတ္တမော၊ အလုံးစုံသောသတ္တဝါတို့ထက်မြတ်တော်မူ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တောယေဝ၊ ဆိုအပ်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သာရထိနံပဝရန္တိ၊ သာရထိနံပဝရံဟူသည်ကား။ သာရေတိ၊ လိုရာအရပ်သို့ပြေးစေတတ်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သာရထိ၊ သာရထိမည်၏။ ဧတံ၊ ဤသာရထိဟူသောစကားသည်။ ဟတ္ထိဒမကာဒီနံ၊ ဆင်ကို ဆုံးမတတ်သော ယောက်ျား အစရှိသည်တို့၏။ အဓိဝစနံနာမံ၊ အမည်တည်း။

တေသဉ္စ၊ ထိုဆင်ကိုဆုံးမတတ်သောယောက်ျားတို့ထက်လည်း။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ပဝရော၊ မြတ်တော်မူသည်ဖြစ်၍။ အနုတ္တရေန၊ အတုမရှိသော။ ဒမနေန၊ ဆုံးမတော်မူခြင်းဖြင့်။ ပုရိသံ၊ ကျွတ်ထိုက်သောယောက်ျားကို။ ဒမ္မေတုံ၊ ဆုံးမတော်မူခြင်းငှါ။ သမတ္ထဘာဝတော၊ စွမ်းနိုင်တော်မူသောအားဖြင့်။ ပဝရော၊ ပဝရမည်တော်မူ၏။

ယထာဟကိံအာဟ၊ ဘုရားအဘယ်ကဲ့သို့ဟောတော်မူသနည်းဟူမူကား။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဟတ္ထိဒမကေန၊ ဆင်ကိုဆုံးမတတ်သောယောက်ျားသည်။ ဟတ္ထိဒမော၊ ဆုံးမအပ်သောဆင်ကို။ သာရိတော၊ ပြေးစေအပ်သည်ရှိသော်။ ဧကံဧဝဒိသံ၊ တစ်မျက်နှာသောအရပ်သာလျှင်ဖြစ်သော။ ပုရတ္ထိမံဝါ၊ အရှေ့အရပ်သို့လည်းကောင်း။ ပစ္ဆိမံဝါ၊ အနောက်အရပ်သို့လည်းကောင်း။ ဥတ္တရံဝါ၊ မြောက်အရပ်သို့လည်းကောင်း။ ဒက္ခိဏံဝါ၊ တောင်အရပ်သို့လည်းကောင်း။ ဓာဝတိ၊ ပြေးသွား၏။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အဿဒမကေန၊ မြင်းကိုဆုံးမသွန်သင်တတ်သောယောက်ျားသည်။ အဿဒမ္မော၊ ဆုံးမအပ်သောမြင်းကို။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဂေါဒမကေန၊ နွားကိုဆုံးမတတ်သောယောက်ျားသည်။ ဂေါဒမ္မော၊ ဆုံးမအပ်သောနွားကို။ (ပ)၊ ဒက္ခိဏံဝါ၊ တောင်အရပ်သို့လည်းကောင်း။ ဓာဝတိ၊ ပြေးသွား၏။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တထာဂတေန၊ ရှေးဘုရားတို့ကဲ့သို့လာခြင်းကောင်းတော်မူသော။ အရဟဘာ၊ မကောင်းမှုကိုအပပြုတော်မူပြီးထ‌သော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေန၊ သစ္စာလေးပါးတရားတို့ကိုကောင်းစွာမိမိအလိုလို သိတော်မူသောဘုရားသည်။ ပုရိသဒမ္မော၊ ဆုံးမအပ်ပြီးသောယောက်ျားကို။ သာရိတော၊ ဆုံးမတော်မူအပ်ပြီးသည်ရှိသော်။ အဋ္ဌဒိသာ၊ ရှစ်ပါးသောအရပ်မျက်နှာတို့ကို။ ဝိဓာဝတိ၊ ပြေးစေ၏။ ရူပီ၊ ရုပ်ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ရူပါနိ၊ ရူပါရုံတို့ကို။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဧကာ၊ တခုသော။ ဒိသာ၊ အရပ်မည်၏။ သညာဝေဒယိတနိရောဓံ၊ သညာဝေဒယိတနိရောဓသမာပတ်ကို။ ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ပြည့်စုံစေ၍။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အဋ္ဌမီ၊ ရှစ်ခုမြောက်သော။ ဒိသာ၊ အရပ်မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။

ကတီတိ၊ ကတိဟူသည်ကား။ အတ္ထပ္ပဘေဒပုစ္ဆာ၊ အနက်အပြားကိုမေးသောပုစ္ဆာတည်း။

လောကေတိ၊ လောကေဟူသည်ကား။ သတ္တလောကေ၊ သတ္တလောက၌။

သမဏာတိ၊ သမဏဟူသည်ကား။ ပုစ္ဆိတဗ္ဗအတ္ထနိဒဿနံ၊ မေးအပ်သောအနက်ကို ညွန်အပ်သောပုဒ်တည်း။

ဣင်္ဃာတိ၊ ဣင်္ဃဟူသည်ကား။ ယာစနတ္ထေ၊ တောင်းပန်အပ်သောအနက်၌။ နိပါတော၊ နိပါတ်ပုဒ်တည်း။

တဒိင်္ဃာတိ၊ တဒိင်္ဃဟူသည်ကား။ တေန၊ ထိုကြောင့်။ ဣင်္ဃ၊ တိုက်တွန်းပါ၏။

ဗြူဟိ၊ ဟောတော်မူပါလော။ ဣင်္ဃ၊ တောင်းပန်ပါ၏။ အာစိက္ခ၊ ကြားတော်မူပါလော။ ကထယဿု၊ ဟောတော်မူပါလော။

ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ စုန္ဒံ၊ စုန္ဒအမည်ရှိသော။ ကမ္မာရပုတ္တံ၊ ရွှေပန်းထိမ်သည်သားကို။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ကိံ၊ အဘယ်တရားသည်လျှင်။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်မည်သနည်း။ ကိံ၊ အဘယ်တရားသည်သာလျှင်။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်မည်သနည်း။ ဣတိအာဒိနာနယေန၊ ဤသို့အစရှိသောနည်းဖြင့်။ ဂိဟိပဉှံ၊ လူတို့မေးအပ်သောပြဿနာကို။ အပုစ္ဆန္တံ၊ မမေးဘဲ။ သမဏပဉှံ၊ ရဟန်းတို့မေးအပ်သောပြဿနာကို။ ပုစ္ဆန္တံ၊ မေးသည်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ အာဝဇ္ဇန္တော၊ ဆင်ခြင်သည်ရှိသော်။ တံပါပဘိက္ခုံ၊ ထိုယုတ်မာသောရဟန်းကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ အယံ၊ ဤစုန္ဒသည်။ ပုစ္ဆတိ၊ မေး၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဉတွာ၊ သိတော်မူ၍။ တဿ၊ ထိုရွှေခွက်ကိုခိုးသောရဟန်းကို။ အညတြ၊ ကြဉ်ထား၍။ ဝေါဟာရမတ္တာ၊ ရဟန်းဟုခေါ်ကာမျှဖြင့်။ အသမဏဘာဝံ၊ ရဟန်းအစစ်မဟုတ်သည်၏အဖြစ်ကို။ ဒီပေန္တော၊ ပြတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။ စတုရောသမဏာတိ၊ စတုရောသမဏာအစရှိသောစကားကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူပေ၏။

တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။ စတုရောတိ၊ စတုရောဟူသောပုဒ်သည်။ သင်္ချပရိစ္ဆေဒေါ၊ သင်္ချာကိုပိုင်းခြားသောပုဒ်တည်း။

သမဏာတိ၊ သမဏဟူသည်ကား။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ကဒါစိ၊ တရံတခါ။ တိတ္ထိယေ၊ တိတ္ထိတို့ကို။ သမဏဝါဒေန၊ သမဏဝါဒဖြင့်။ ဝဒတိ၊ ဆိုတော်မူ၏။

ယထာဟကိံအာဟ၊ ဘုရားအဘယ်ကဲ့သို့ဟောတော်မူသနည်းဟူမူကား။

ပုထုသမဏဗြာဟ္မဏာနံ၊ များစွာကုန်သောရဟန်းတိတ္ထိပုဏ္ဏားတို့၏။ ဝတ၊ အကျင့်တရားသည်ကား။ ယာနိတာနိကောတုဟလမင်္ဂလာနိ၊ အကြင်အမှတ်မရှိအုတ်အုတ်ကျက်ကျက်မင်္ဂလာတို့သည်။ အတ္ထိသန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ကဒါစိ၊ တရံတခါ၌။ ပုထုဇ္ဇနေ၊ ပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်၌။ သမဏဝါဒေန၊ သမဏဝါဒဖြင့်။ ဝဒတိ၊ ဆိုတော်မူ၏။

ယထာဟကိံအာဟ၊ ဘုရားအဘယ်ကဲ့သို့ဟောတော်မူသနည်းဟူမူကား။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဇနော၊ လူအပေါင်းသည်။ သမဏာသမဏာတိ၊ ရဟန်းရဟန်းဟူ၍။ ခေါ၊ စင်စစ်။ သဉ္ဇာနာတိ၊ ကောင်းစွာသိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။

ကဒါစိ၊ တရံတခါ၌။ သေခေ၊ သေခပုဂ္ဂိုလ်၌။ သမဏဝါဒေန၊ သမဏဝါဒဖြင့်။ ဝဒတိ၊ ဆိုတော်မူ၏။

ယထာဟကိံအာဟ၊ ဘုရားအဘယ်ကဲ့သို့ဟောတော်မူသနည်းဟူမူကား။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဣဓ၊ ဤငါဘုရားသာသနာတော်၌။ သမဏော၊ ရဟန်းသည်ကား။ ဒုတိယော၊ နှစ်ယောက်မြောက်သော။ သမဏော၊ ရဟန်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆို၏။

ကဒါစိ၊ တရံတခါ၌။ ခီဏာသဝံ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကို။ သမဏောတိ၊ သမဏဟူ၍။ ဝဒတိ၊ ဆိုတော်မူ၏။

ယထာဟကိံအာဟ၊ ဘုရားအဘယ်ကဲ့သို့ ဟောတော်မူသနည်းဟူမူကား။

အာသဝါနံ၊ အာသဝေါတရားတို့၏။ ခယာ၊ ကုန်ခြင်းကြောင့်။ သမဏော၊ သမဏမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။

ကဒါစိ၊ တရံတခါ၌။ အတ္တာနံယေဝ၊ ကိုယ်တော်ကိုပင်လျှင်။ သမဏောတိ၊ ရဟန်းဟူ၍။ ဝဒတိ၊ ဟောတော်မူ၏။

ယထာဟကိံအာဟ၊ ဘုရားအဘယ်ကဲ့သို့ဟောတော်မူသနည်းဟူမူကား။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သမဏောတိဧတံဝစနံ၊ သမဏောဟူသောဤစကားသည်။ တထာဂတဿ၊ လာခြင်းကောင်းသောငါဘုရား၏။ အဓိဝစနံနာမံ၊ အမည်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။

ဣဓပန၊ ဤဂါထာ၌ကား။ တီဟိပဒေဟိ၊ မဂ္ဂဇိနအစရှိသောသုံးပုဒ်တို့ဖြင့်။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။ အရိယေစ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့ကိုလည်းကောင်း။ သီလဝန္တံ၊ သီလနှင့်ပြည့်စုံသော။ ပုထုဇ္ဇနဉ္စ၊ ပုထုဇဉ်ရဟန်းကိုလည်းကောင်း။ သံဂဏှိတွာ၊ သင်္ဂြိုဟ်၍။ စတုတ္ထေန၊ လေးယောက်မြောက်သောမဂ္ဂဒုဿီရဟန်းဖြင့်။ ဣတရံ၊ သုံးယောက်သောရဟန်းမှ တပါးသော။ အသမဏမ္ပိ၊ ရဟန်းမဟုတ်သည်လည်းဖြစ်သော။ ဘဏ္ဍုကာသာဝကဏ္ဌံ၊ ဦးခေါင်းပြည်း၍ဖန်ရည်စွန်းသောသင်္ကန်းကိုဝတ်သည်၏အဖြစ်ကို။ သံဂဏှိတွာ၊ သင်္ဂြိုဟ်၍။ ကေဝလံ၊ စင်စစ်။ ဝေါဟာရမတ္တကေန၊ ရဟန်းဟူ၍ခေါ်ဝေါ်ကာမျှဖြင့်။ သမဏောတိ၊ ရဟန်းဟူ၍။ သံဂဏှိတွာ၊ သင်္ဂြိုဟ်၍။ စတုရောသမဏာတိ၊ စတုရောသမဏာဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

နပဉ္စမတ္ထီတိ၊ နပဉ္စမတ္ထိဟူသည်ကား။ ဣမသ္မိံဓမ္မဝိနယေ၊ ဤသုတ်အဘိဓမ္မာဝိနည်း၌။ ‌ဝေါဟာရမတ္တကေနပိ၊ သမဏဟုခေါ်ဝေါ်ကာမျှဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဋိညာမတ္တကေနပိ၊ သမဏဟုဝန်ခံကာမျှဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဉ္စမော၊ ငါးယောက်မြောက်သော။ သမဏောနာမ၊ သမဏမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

တေတေအာဝီကရောမီတိ၊ တေတေအာဝီကရောမိဟူသည်ကား။ စတုရော၊ လေးယောက်ကုန်သော။ တေသမဏေ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။ တဝ၊ သင်အား။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ အာဝိကရောမိ၊ ထင်စွာပြုတော်မူ၏။

သက္ခိပုဋ္ဌောတိ၊ သက္ခိပုဋ္ဌောဟူသည်ကား။ သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်၌။ ပုစ္ဆိတော၊ မေးအပ်သောငါဘုရားသည်။

မဂ္ဂဇိနောတိ၊ မဂ္ဂဇိနောဟူသည်ကား။ မဂ္ဂေန၊ မဂ်တရားဖြင့်။ သဗ္ဗကိလေသေ၊ အလုံးစုံသောကိလေသာတို့ကို။ ဝိဇိတာဝီ၊ အောင်တော်မူ၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

မဂ္ဂဒေသကောတိ၊ မဂ္ဂဒေသကောဟူသည်ကား။ ပ‌ရေသံ၊ သူတပါးတို့အား။ မဂ္ဂဒေသိကော၊ မဂ်တရားကိုညွန်ပြတတ်၏။

မဂ္ဂေဇီဝတီတိ၊ မဂ္ဂေဇီဝတိဟူသည်ကား။ သတ္တသုသေခေသု၊ ခုနစ်ယောက်သောသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ယောကောစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ သေက္ခော၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အပရိယောသိတမဂ္ဂဝါသတ္တာ၊ အပြီးသို့မရောက်သေးသောမဂ်တည်းဟူသောနေခြင်းရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ လောကုတ္တရေ၊ လောကုတ္တရာတရားဖြစ်သော။ မဂ္ဂေစ၊ မဂ်၌လည်းကောင်း။ သီလဝန္တပုထုဇ္ဇနောစ၊ သီလရှိသောပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ လောကိယေ၊ လောကီဖြစ်သော။ မဂ္ဂေစ၊ မဂ်၌လည်းကောင်း။ ဇီဝတိနာမ၊ အသက်မွေးသည်မည်၏။ ဝါ၊ တနည်းကား။ သီလဝန္တပုထုဇ္ဇနော၊ သီလရှိသောပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ လောကုတ္တရမဂ္ဂနိမိတ္တဇီဝနတောပိ၊ လောကုတ္တရာမဂ်ကိုအကြောင်းပြု၍ အသက်မွေးသောအားဖြင့်လည်း။ မဂ္ဂေ၊ မဂ်၌။ ဇီဝတီတိ၊ အသက်မွေး၏ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ယောစမဂ္ဂဒုဿီတိ၊ ယောစမဂ္ဂဒုဿီဟူသည်ကား။ ယောစဒုဿီလော၊ အကြင်ဒုဿီလရဟန်းသည်လည်း။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိမဂ္ဂပဋိလောမာယ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိမဂ်တည်းဟူသောပဋိလောမဖြစ်သော။ ပဋိပတ္တိယာ၊ အကျင့်ဖြင့်။ မဂ္ဂဒူသကော၊ လောကုတ္တရာတရားအား လျော်သောအနလောမတရားကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဣမေတေစုရောသမဏာတိ၊ ဣမေတေစတုရောသမဏာဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သင်္ခေပေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဥဒ္ဒိဋ္ဌေ၊ ပြတော်မူအပ်ကုန်သော။ စတုရောသမဏေ၊ လေးယောက်သောရဟန်းတို့ကို။ အယံနာမ၊ ဤမည်သောရဟန်းသည်။ ဧတ္ထ၊ ဤဘုရားဟောတော်မူသောရဟန်း၌။ မဂ္ဂဇိနော၊ မဂ္ဂဇိနရဟန်းတည်း။ အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။ မဂ္ဂဒုဿီ၊ မဂ္ဂဒုဿီရဟန်းတည်း။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဋိဝိဇ္ဈိတုံ၊ ထိုးထွင်း၍သိအံ့သောငှါ။ အသက္ကောန္တော၊ မတတ်နိုင်သည်ဖြစ်၍။ ပုနပိ၊ တဖန်လည်း။ ပုစ္ဆိတုံ၊ မေးလျှောက်အံ့သောငှါ။ စုန္ဒော၊ စုန္ဒသည်။ ကံမဂ္ဂဇိနန္တိအာဒိ၊ ကံမဂ္ဂဇိနံဤသို့အစရှိသောစကားကို။ အာဟ၊ နားတော်လျှောက်လေ၏။

တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။ မဂ္ဂေဇီဝတိမေတိ၊ မဂ္ဂေဇီဝတိမေဟူသည်ကား။ ယောသော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ မဂ္ဂေ၊ မဂ်၌။ ဇီဝတိ၊ အသက်မွေး၏။ တံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ မေ၊ အကျွန်ုပ်အား။ ဝုဋ္ဌော၊ မေးလျှောက်အပ်သော။ တွံ၊ အရှင်ဘုရားသည်။ ဗြူဟိ၊ ဟောတော်မူပါ‌လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ လျှောက်၏။

သေသံ၊ ကြွင်းသောပုဒ်သည်။ ပါကဋမေဝ၊ ထင်ရှားသည် သာတည်း။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ စတုရောသမဏေ၊ လေးယောက်သော ရဟန်းတို့ကို။ စတူဟိဂါထာဟိ၊ လေးဂါထာတို့ဖြင့်။ နိဒ္ဒိသန္တော၊ ညွှန်းပြတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။ ယောတိဏ္ဏကထံကထောဝိသလ္လောတိ၊ ယောတိဏ္ဏကထံကထောဝိသလ္လောအစရှိသောစကားကို။ အာဟ၊ ဟောတော်မူပေ၏။

တိဏ္ဏကထံကထောဝိသလ္လောတိဧတံပဒံ၊ တိဏ္ဏကထံကထောဝိသလ္လောဟူသောဤပုဒ်သည်။ ဥရဂသုတ္တေ၊ ဥရဂသုတ်၌။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောနည်းရှိသည်သာတည်း။

အယံပန၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ ဝိသေသော၊ အထူးတည်း။

ဣမာယဂါထာယ၊ ဤဂါထာ၌။ ဗုဒ္ဓသမဏော၊ ဘုရားဖြစ်တော်မူသောရဟန်းကို။ မဂ္ဂဇိနော၊ မဂ္ဂဇိနဟူ၍။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ အဓိပ္ပေတော၊ အလိုရှိအပ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သဗ္ဗညုတညာဏေန၊ သဗ္ဗညုတညာဏ်တော်ဖြင့်။ သဗ္ဗဓမ္မေသု၊ အလုံးစုံသောတရားတို့၌။ ကထံကထာပတိရူပကဿ၊ သို့လောသို့လောဟုတွေးတောယုံမှားသောသဘောရှိသော။ အညာဏဿ၊ မောဟတရား၏။ တိဏ္ဏတ္တာ၊ ကူးမြောက်တော်မူပြီးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိတိဏ္ဏကထံကထောတိ၊ ဝိတိဏ္ဏကထံကထောဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဝုတ္တနယေန၊ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောနည်းဖြင့်။ ဝိဂတကထံကထောတိ၊ ယုံမှားတွေးတောခြင်းမှကင်း၏ဟု။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ သောတာပန္နာဒယော၊ သောတာပန်အစရှိကုန်သော။ ပစ္စေက‌ဗုဒ္ဓပရိယောသာနာ၊ ရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါ အဆုံးတိုင်အောင်သောပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ သတဒါဂါမိဝိသယာဒိဗုဒ္ဓဝိသယပရိယောသာနေသု၊ သတဒါဂါမ်အရာအစဘုရားရှင်၏အရာလျှင်အဆုံးတိုင်အောင်သောပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။ အပ္ပဋိဟတဉာဏပဘဝတ္တာ၊ အပိတ်အပင်မရှိသောဉာဏ်လျှင်အမွန်ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်။ အတိဏ္ဏကထံကထာဝ၊ သို့လောသို့လောဟူသော စကားကိုမကူးမြောက်နိုင်ကုန်သည် သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဘဂဝါပန၊ မြတ်စွာဘုရားကိုကား။ သဗ္ဗပ္ပကာရေန၊ ခပ်သိမ်းသောအပြားအားဖြင့်။ တိဏ္ဏကထံကထောတိ၊ သို့လောသို့လောဟူသော စကားကို ကူးမြောက်နိုင်သောပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

နိဗ္ဗာနာဘိရ‌တောတိ၊ နိဗ္ဗာနာဘိရတောဟူသည်ကား။ နိဗ္ဗာနေ၊ နိဗ္ဗာန်၌။ အဘိရတော၊ အလွန်မွေ့လျော်တော်မူ၏။ ဖလသမာပတ္တိဝသေန၊ ဖလသမာပတ်၏ အစွမ်းဖြင့်။ နိဗ္ဗာနနိန္နစိတ္တော၊ နိဗ္ဗာန်သို့ညွတ်သောစိတ်ရှိတော်မူ၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ တာဒိသောဝ၊ ထိုသို့သဘောရှိသည်သာလျှင်တည်း။

ယထာဟကိံအာဟ၊ ဘုရားအဘယ်ကဲ့သို့ဟောတော်မူသနည်းဟူမူကား။

အဂ္ဂိဝေဿန၊ အဂ္ဂိဝေဿန။ ခေါ၊ စင်စစ်။ သောအဟံ၊ ထိုငါသည်။ တဿဧဝကထာယ၊ ထိုစကား၏သာလျှင်။ ပရိယောသာနေ၊ အဆုံး၌။ ပုရိမသ္မိံ၊ ရှေး၌ဖြစ်သော။ တသ္မိံယေဝသမာဓိနိမိတ္တေ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်တည်းဟူသော သမာဓိအာရုံ၌သာလျှင်။ အဇ္ဈတ္တမေဝ၊ အဇ္ဈတ္တတရားသာလျှင်ဖြစ်သော။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ သဏ္ဌပေတိ၊ ကောင်းစွာထားတော်မူ၏။ သန္နိသီဒါမိ၊ ကောင်းစွာနေတော်မူ၏။ ဧကောဒိဘာဝံ၊ မြတ်သောအဖြစ်ကို။ ကရောမိ၊ ပြုတော်မူ၏။ သမာဒဟာမိ၊ ကောင်းစွာ ထားတော်မူ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

အနနုဂိဒ္ဓေါတိ၊ အနနုဂိဒ္ဓေါဟူသည်ကား။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော။ ဓမ္မံ၊ သဘောတရားကို။ တဏှာဂေဓေန၊ တဏှာ၏တပ်မက်ခြင်းဖြင့်။ အနနုဂိဒ္ဓေါ၊ တပ်မက်ခြင်းရှိတော်မမူ။

လောကဿသဒေဝကဿနေတာတိ၊ လောကဿသဒေဝကဿနေတာဟူသည်ကား။ အာသယာနုသယာနုလောမေန၊ အာသယအနုသယအားလျော်သဖြင့်။ ဓမ္မံ၊ တရားတော်ကို။ ဒေသေတွာ၊ ဟောတော်မူ၍။ ပါရာယဏမဟာသမယာဒီသု၊ ပါရာယဏသုတ် မဟာသမယသုတ် အစရှိကုန်သော။ အနေကေသု၊ များစွာကုန်သော။ သုတ္တေသု၊ သုတ္တန်ဒေသနာတော်တို့၌။ အပရိမာဏာနံ၊ အတိုင်းအရှည်မရှိကုန်‌သော။ ဒေဝမနုဿာနံ၊ နတ်လူတို့ကို။ သစ္စပဋိဝေဓသမ္ပာဒနေန၊ သစ္စာကိုထိုးထွင်း၍သိခြင်းကို ပြီးစေသဖြင့်။ သဒေဝကဿ၊ နတ်နှင့်တကွသော။ လောကဿ၊ လူအပေါင်းကို။ ပါရံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသောကမ်းတဘက်သို့။ နေတာ၊ ဆောင်တော်မူတတ်၏။ ဂမိတာ၊ ‌ရောက်‌တော်မူစေတတ်၏။ တာရေတာ၊ ကယ်တော်မူစေတတ်၏။ သမ္ပာပေတာ၊ ရောက်တော်မူစေတတ်၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

တာဒိန္တိ၊ တာဒိံဟူသည်ကား။ တာဒိသံ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။ ယထာဝုတ္တပ္ပကာရံ၊ ဆိုအပ်ခဲ့တိုင်းသော အပြားရှိသောနိဗ္ဗာန်ကို။ လောကဓမ္မေဟိ၊ လောကီတရားတို့မှ။ နိဗ္ဗိကာရံ၊ ဖောက်ပြန်သော အခြင်းအရာကို။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဧတ္ထ၊ ဤဂါထာ၌။ သေသံ၊ ကြွင်းသောပုဒ်သည်။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ ပါကဋမေဝ၊ ထင်ရှားသည်သာတည်း။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣမာယဂါထာယ၊ ဤဂါထာဖြင့်။ ဗုဒ္ဓသမဏံ၊ ဘုရားဖြစ်သောရဟန်းကို။ မဂ္ဂဇိနန္တိ၊ မဂ္ဂဇိနဟူ၍။ နိဒ္ဒိသိတွာ၊ ညွှန်းတော်မူ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ခီဏာသဝသမဏံ၊ ကုန်ပြီးသော အာသဝရှိသောရဟန်းကို။ နိဒ္ဒိသန္တော၊ ညွှန်းပြတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။ ပရမံပရမန္တိ၊ ပရမံပရမံအစရှိသောဂါထာပုဒ်ကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။ ပရမံနာမ၊ ပရမမည်သည်ကား။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တရားသည်။ အဂ္ဂံ၊ မြတ်၏။ ဥတ္တမံ၊ လောကီတရားအပေါင်းတို့ထက်မြတ်၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ပရမန္တိယောဣဓဉတွာတိ၊ ပရမန္တိယောဣဓဉတွာဟူသည်ကား။ တံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်တရားကို။ ပရမမိစ္စေဝ၊ မြတ်လှပေ၏ဟူ၍သာလျှင်။ ယောသမဏော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ဣဓသာသနေ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဉတွာ၊ သိ၍။ ပစ္စဝေက္ခနဉာဏေန၊ ပစ္စဝေက္ခနာဉာဏ်ဖြင့်။

အက္ခာတိဝိဘဇတိဣဓဝဓမ္မန္တိ၊ အက္ခာတိဝိဘဇတိဣဓဝဓမ္မံဟူသည်ကား။ နိဗ္ဗာနဓမ္မံ၊ နိဗ္ဗာန်တရားတော်ကို။ အက္ခာတိ၊ ဟောတော်မူ၏။ အတ္တနော၊ မိမိသည်။ ပဋိဒ္ဓံ၊ ထိုးထွင်း၍သိအပ်သော။ ဣဒံနိဗ္ဗာနံ၊ ဤနိဗ္ဗာန်ကို။ ပရေသံ၊ သူတပါးတို့အား။ ပါကဋံ၊ ထင်ရှားသည်ကို။ ကရောတိ၊ ပြုတတ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မဂ္ဂဓမ္မံ၊ မဂ်တရားကို။ ဝိဘဇတိ၊ ဝေဖန်တတ်၏။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ ဣမေသတိပဋ္ဌာနာ၊ ဤသတိပဋ္ဌာန်တရားတို့သည်။ (ပ)၊ အရိယော၊ မြတ်သော။ အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ အင်္ဂါရှစ်ပါးနှင့်ပြည့်စုံသော။ အယံမဂ္ဂေါ၊ ဤမဂ္ဂင်တရားသည်။ မဂ္ဂဓမ္မော၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်းတရားတည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဝါ၊ တနည်းကား။ ဥဘယမ္ပိ၊ နှစ်ပါးသောအက္ခာတိဝိဘဇတိဟူသော ပုဒ်ကိုလည်း။ ဥဂ္ဃာဋိတညူနံ၊ ဥဂ္ဃာဋိတညူပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ သင်္ခေပဒေသနာယ၊ အကျဉ်းဒေသနာဖြင့်။ အာစိက္ခတိ၊ ကြား၏။ ဝိပဉ္စိတညူနံ၊ ဝိပဉ္စိတညူပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ ဝိတ္ထာရဒေသနာယ၊ အကျယ်‌ဒေသနာဖြင့်။ ဝိဘဇတိ၊ ဝေဖန်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ အာစိက္ခန္တာစ၊ ကြားကုန်သည်ရှိသော်လည်း။ ဝိဘဇန္တာစ၊ ဝေဖန်ကုန်သည်ရှိသော်လည်း။ ဣဓေဝသာသနေ၊ ဤဘုရားရှင်သာသနာတော်၌သာလျှင်။ အယံ၊ ဤတရားသည်။ ဓမ္မော၊ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်ကြောင်းတရားတည်း။ ဣတော၊ ဤသာသနာတော်မှ။ ဗဟိဒ္ဓါ၊ အပတရားသည်။ န၊ မဟုတ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သီဟနာဒံ၊ ခြင်္သေ့မင်း၏ကြုံးဝါးသောအသံကဲ့သို့သောအသံတော်ကို။ နဒန္တော၊ ကြုံးဝါးသည်ဖြစ်၍။ အက္ခာတိစ၊ ဟောလည်းဟောတော်မူပေ၏။ ဝိဘဇတိစ၊ ဝေဖန်လည်းဝေဖန်‌တော်မူ၏။

တေန၊ ထိုကြောင့်။ အက္ခာတိဝိဘဇတိဣဓေဝဓမ္မန္တိ၊ အက္ခာတိဝိဘဇတိဣဓေဝဓမ္မံဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မူအပ်၏။

တံကင်္ခစ္ဆိဒံမုနိမနေဇန္တိ၊ တံကင်္ခစ္ဆိဒံမုနိမနေဇံဟူသည်ကား။ စတုသစ္စပဋိဝေဓေန၊ သစ္စာလေးပါးကိုထိုးထွင်း၍သိသဖြင့်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာဖြင့်။ ဝိဘဇတိ၊ ဝေဖန်၏။ ပညာယ၊ ပညာဖြင့်။ ပရေသံ၊ သူတပါးတို့၏။ ကင်္ခစ္ဆေဒနေန၊ ယုံမှားသင်္ကာကိုဖြတ်နိုင်သဖြင့်။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ တံကင်္ခစ္ဆိဒံ၊ ထိုသို့သောယုံမှားသင်္ကာကိုဖြတ်နိုင်သော။ မောနေယျသမန္နာဂမေန၊ ရဟန်းတို့သည်ကျင့်အပ်သော ပညာတရားနှင့် ပြည့်စုံသဖြင့်။ မုနိ၊ မုနိမည်၏။ ဇောသင်္ခါတာယ၊ ဇောဟုဆိုအပ်သော။ တဏှာယ၊ တရား၏။ အဘာဝတော၊ မရှိသောကြောင့်။ အနေဇံ၊ ‌အနေဇမည်၏။ ဒုတိယံဘိက္ခူနမာဟုမဂ္ဂဒေသီတိ၊ ဒုတိယံဘိက္ခူနမာဟုမဂ္ဂဒေသိဟူသည်ကား။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဣမာယဂါထာယ၊ ဤဂါထာဖြင့်။ သယံ၊ မိမိကိုယ်တိုင်။ အနုပ္ပန္နံ၊ မဖြစ်နိုင်သော။ မဂ္ဂံ၊ မဂ်တရားကို။ ဥပ္ပါဒေတွာ၊ ဖြစ်စေသည်ရှိသော်။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာဖြင့်။ အနုတ္တရော၊ အတုမရှိသောဘုရားသည်။ မဂ္ဂံ၊ မဂ်တရားကို။ ဒေသိယမာနောပိ၊ ဟောတော်မူသော်လည်း။ ရညော၊ အစိုးရသောပြည်ရှင်မင်း၏။ ဒူတမိဝ၊ တမန်ယောက်ျားကဲ့သို့။ လေခဏဝါစကမိဝ၊ လက်‌ရေးကို ဘတ်တတ်သောစာရေးကဲ့သို့။ အတ္တနော၊ ကိုယ်တော်မြတ်၏။ သာသနဟရဉ္စ၊ သာသနာတော်ကို ဆောင်ရွက်တတ်သည်လည်းဖြစ်သော။ သာသနဇောတိကဉ္စ၊ သာသနာတော်ကိုထွန်းပစေတတ်သည်လည်းဖြစ်သော။ မဂ္ဂဒေသကဉ္စ၊ ခရီးညွှန်လည်းဖြစ်သော။ ခီဏာသဝသမဏံ၊ ရဟန္တာဖြစ်သောရဟန်းကို။ နိဒ္ဒိဿိတွာ၊ ညွှန်ပြတော်မူ၍။ ဣဒါနိ၊ ဤယခုအခါ၌။ သေခသမဏဉ္စ၊ သေခဖြစ်သောရဟန်းကိုလည်းကောင်း။ သီလဝန္တပုထုဇ္ဇနသမဏဉ္စ၊ သီလရှိသော ပုထုဇဉ်ရဟန်းကို လည်းကောင်း။ နိဒ္ဒိသန္တော၊ ညွှန်ပြတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။ ယောဓမ္မပဒေတိ၊ ယောဓမ္မပဒေအစရှိသောဂါထာပုဒ်ကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။ ပဒဝဏ္ဏနာ၊ ပုဒ်၏အဖွင့်သည်။ ပါကဋာယေဝ၊ ထင်ရှားသည်သာတည်း။

အယံပန၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ အတ္ထဝဏ္ဏနာနယော၊ အနက်ကို ဖွင့်ရာဖွင့်ကြောင်း နည်းတည်း။ နိဗ္ဗာနဓမ္မဿ၊ နိဗ္ဗာန်တရား၏။ ပဒတ္တာ၊ အခြေအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဓမ္မပဒေ၊ နိဗ္ဗာန်ကို ရကြောင်းတရား၌။ ဥဘောအန္တေ၊ အယုတ်တရားနှစ်ပါးတို့သို့။ အနုပဂ္ဂမ္မ၊ မကပ်မူ၍။ ဒေသိတတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အာသယာနုရူပတောဝါ၊ အလိုဆန္ဒအားလျော်သဖြင့်လည်း။ သတိပဋ္ဌာနာဒိနာနပ္ပကာရေဟိ၊ သတိပဋ္ဌာန်အစရှိသောအထူးထူးအပြားပြားတို့ဖြင့်။ ဒေသိတတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သုဒေသိတေ၊ ကောင်းစွာဟောတော်မူအပ်သောတရား၌။ မဂ္ဂသမင်္ဂီပိ၊ မဂ်နှင့်ပြည့်စုံသောပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ အနုဝသိတမဂ္ဂကိစ္စတ္တာ၊ အစဉ်အတိုင်း သုံးအပ်ပြီးသောမဂ်ကိစ္စရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ မဂ္ဂေ၊ မဂ်၌။ ဇီဝတိ၊ အသက်မွေးသည်မည်၏။ သီလသံယမေန၊ သီလစောင့်သဖြင့်။ သံယတော၊ သံယတမည်၏။ ကာယာဒီသု၊ ကိုယ်အစရှိသည်တို့၌။ သုပတိဋ္ဌိတာယဝါ၊ ကောင်းစွာတည်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။ စိရကတာဒိသရဏာယဝါ၊ ကြာမြင့်စွာပြုခြင်းအစရှိသည်ကိုအောက်မေ့နိုင်သောကြောင့်၎င်း။ သတိမာ၊ သတိမာမည်၏။ အနုမတ္တဿာပိ၊ မြူလုံးမျှလည်းဖြစ်သော။ ဝဇ္ဇဿ၊ အပြစ်၏။ အဘာဝတော၊ မရှိသောအားဖြင့်။ အနဝဇ္ဇတာ၊ အနဝဇ္ဇတာမည်၏။ ကောဋ္ဌာသဘာဝေနစ၊ အပေါင်းအစုဖြစ်သော အားဖြင့်လည်း။ ပဒတ္တာ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်ကြောင်း၏အဖြစ်ကြောင့်။ သတ္တတိံသ‌ဗောဓိပက္ခိယသင်္ခါတာနိ၊ သုံးဆယ့်ခုနစ်ပါးသောဗောဓိပက္ခိယတရားဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ အနဝဇ္ဇပဒါနိ၊ အပြစ်မရှိသောနိဗ္ဗာန်သို့ရောက်ကြောင်းအကျင့်တို့ကို။ ဘင်္ဂဉာဏတော၊ ဘင်္ဂဉာဏ်ဖြစ်သည်မှ။ ပဘုတိ၊ စ၍။ ဘာဝနာသေဝနာယ၊ ဘာဝနာကိုမှီဝဲသဖြင့်။ သေဝမာနော၊ မှီဝဲသည်ဖြစ်၍။ တံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့တွင်။ တတိယံ၊ သုံးယောက်မြောက်သောရဟန်းကို။ မဂ္ဂဇီဝန္တိ၊ မဂ္ဂဇီဝရဟန်းဟူ၍။ ဗုဒ္ဓါ၊ ဘုရားတို့သည်။ အာဟု၊ ဆိုတော်မူကုန်၏။

ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣမာယဂါထာယ၊ ဤဂါထာဖြင့်။ မဂ္ဂဇီဝန္တိ၊ မဂ္ဂဇီဝဟူ၍။ သေခသမဏဉ္စ၊ သေခဖြစ်သော ရဟန်းကိုလည်းကောင်း။ သီလဝန္တံ၊ သီလရှိသော။ ပုထုဇ္ဇနသမဏဉ္စ၊ ပုထုဇဉ်ရဟန်းကိုလည်းကောင်း။ နိဒ္ဒိသိတွာ၊ ညွှန်းပြတော်မူ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဘဏ္ဍုကာသာဝကဏ္ဌံ၊ ဦးခေါင်းပြည်း၍ဖန်ရည်စွန်းသောသင်္ကန်းကိုလည်၌ရောက်သော။ ကေဝလံ၊ စင်စစ်။ ဝေါဟာရမတ္တသမဏံ၊ ရဟန်းဟုခေါ်ဝေါ်ကာမျှဖြစ်သော။ တံဘိက္ခုံ၊ တို့ရဟန်းကို။ နိဒ္ဒိသန္တော၊ ပြတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။ ဆဒနံကတွာနာတိ၊ ဆဒနံကတွာန အစရှိသောဂါထာပုဒ်ကို။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။

တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။ ဆဒနံကတွာနာတိ၊ ဆဒနံကတွာနဟူသည်ကား။ ပတိရူပံ၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သောအမူအရာကို။ ကရိတွာ၊ ပြု၍။ ဝေသံ၊ ရဟန်းကောင်းတို့၏အသွင်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ လိင်္ဂံ၊ ရဟန်းကောင်းတို့၏သဏ္ဌာန်ကို။ ဓာရေတွာ၊ ဆောင်၍။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

သုဗ္ဗတာနန္တိ၊ သုဗ္ဗတာနံဟူသည်ကား။ ဗုဒ္ဓပစ္စေကဗုဒ္ဓသာဝကာနံ၊ ဘုရားပစ္စေကဗုဒ္ဓါသာဝကတို့၏။

ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ တေသံ၊ ထိုဘုရားပစ္စေကဗုဒ္ဓါသာဝကတို့၏။ ဝတာနိ၊ အကျင့်တို့သည်။ သုန္ဒရာနိ၊ ကောင်းမြတ်ကုန်သည်။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တေ၊ ထိုအရှင်မြတ်တို့ကို။ သုဗ္ဗတာတိ၊ သုဗ္ဗတာဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။

ပက္ခန္ဒီတိ၊ ပက္ခန္ဒိဟူသည်ကား။ ပက္ခန္ဒကော၊ သူတော်ကောင်းတို့၏အတွင်းသို့ဝင်သည်ဖြစ်၍။ အန္တောပဝိသကော၊ အတွင်းသို့ဝင်သောရဟန်း။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ ဒုဿီလော၊ ဒုဿီလရဟန်းသည်။ ဂူထပဋိစ္ဆာဒနတ္ထံ၊ မစင်ကိုဖုံးလွှမ်းအံ့သောငှါ။ တိဏပဏ္ဏာဒိဆဒနံဝိယ၊ မြက်သစ်ရွက်အစရှိသည်တို့ဖြင့်ဖုံးလွှမ်းလေသကဲ့သို့။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဒုဿီလဘာဝပဋိစ္ဆာဒနတ္ထံ၊ ဒုဿီလ၏အဖြစ်ကို ဖုံးလွှမ်းအံ့သောငှါ။ သုဗ္ဗတာနံ၊ ကောင်းသောအကျင့်ရှိသောအရှင်မြတ်တို့သည်။ ဆဒနံ၊ သင်္ကန်းတည်း‌ဟူသောအမိုးကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ အဟမ္ပိ၊ ငါသည်လည်း။ ဘိက္ခူတိ၊ ရဟန်းဟူ၍။ ဘိက္ခုမဇ္ဈေ၊ ရဟန်းတို့၏အလယ်၌။ ပက္ခန္ဒတိ၊ ဝင်လေ၏။ ဧတ္တကဝဿေန၊ ဤမျှလောက်သောဝါရှိသော။ ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်းသည်။ ဧတံလာဘံ၊ ဤလာဘ်ကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ လာဘေ၊ သပိတ်သင်္ကန်းအစရှိသော လာဘ်ကို။ ဒိယမာနေ၊ လှူအပ်သည်ရှိသော်။ အယံ၊ ဤဒုဿီလရဟန်းသည်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဧတ္တကဝဿော၊ ဤမျှလောက်ဝါရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ဂဟိတုံ၊ လာဘ်ကိုယူအံ့သောငှါ။ ပက္ခန္ဒတိ၊ ဝင်လေ၏။ တေန၊ ထိုကြောင့်။ ဆဒနံကတွာနသုဗ္ဗတာနံပက္ခန္ဒတီတိ၊ ဆဒနံကတွာနသုဗ္ဗတာနံ ပက္ခန္ဒတိဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ မိန့်တော်မူအပ်၏။

စတုန္နံ၊ လေးပါးကုန်သော။ ခတ္တိယာဒိကုလာနံ၊ မင်းအစရှိသောအမျိုးတို့၏။ ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သော။ ပသာဒံ၊ ကြည်ညိုခြင်းကို။ အနုရူပပဋိပတ္တိယာ၊ ရဟန်းကောင်းတို့အားလျော်သောအဝတ်အရုံအကျင့်ဖြင့်။ ယောဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ဒူသေသိ၊ ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ကုလဒူသကော၊ ကုလဒူသကမည်၏။

ပဂဗ္ဗောတိ၊ ပဂဗ္ဗောဟူသည်ကား။ အဋ္ဌဋ္ဌာနေန၊ ရှစ်ဌာနရှိသော။ ကာယပါဂဗ္ဗိယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်ခိုက်တိုက်ခြင်းနှင့်။ စတုဋ္ဌာနေန၊ လေးဌာနရှိသော။ ဝစီပါဂဗ္ဗိယေန၊ နှုတ်ဖြင့်ခိုက်တိုက်ခြင်းနှင့်။ အနေကဌာနေန၊ များသောဌာနရှိသော။ မနောပါဂဗ္ဗိယေန၊ နှလုံးဖြင့်ခိုက်တိုက်ခြင်းနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

အယံ၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသည်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤဂါထာ၌။ သင်္ခေပေါ၊ အကျဉ်းဖြစ်သောစကားတည်း။ ဝိတ္ထာရံပန၊ အကျယ်ကိုကား။ မေတ္တသုတ္တဝဏ္ဏနာယံ၊ မေတ္တသုတ်၏အဖွင့်၌။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ ဝက္ခာမ၊ ဆိုကုန်အံ့။

ကတပဋိစ္ဆာဒနလက္ခဏာယ၊ ပြုပြီးသောအမှုကိုဖုံးလွှမ်းခြင်း လက္ခဏာရှိသော။ မာယာယ၊ မာယာနှင့်။ သမန္နာဂတတ္တာ၊ ပြည့်စုံသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ မာယာဝီ၊ မာယာဝီမည်၏။

သီလသံယမာဘာဝေန၊ သီလစောင့်စည်းခြင်းမရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ အသံယတော၊ အသံယတမည်၏။

ပလာသသဒိသတ္တာ၊ စပါးဖျင်းနှင့်တူသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပလာသော၊ ပလာသမည်၏။

ယထာ၊ ဥပမာသော်ကား။ ပလာသော၊ စပါးဖျင်းသည်။ အန္တော၊ အတွင်း၌။ တဏ္ဍုလရဟိတောပိ၊ ဆန်မှကင်းသော်လည်း။ ဗဟိ၊ အပ၌။ ထုသေန၊ ဖွဲဖြင့်။ ဝိဟိဝိယ၊ စပါးကောက်ကဲ့သို့။ ဒိဿတိယထာ၊ ထင်မှတ်သကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဧကစ္စော၊ အချို့သော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အန္တော၊ အတွင်း၌။ သီလာဒိဂုဏသာရဝိရဟိ‌တောပိ၊ သီလအစရှိသောဂုဏ်ကျေးဇူးမှကင်းသော်လည်း။ ဗဟိ၊ အပ၌။ သုဗ္ဗတဆာဒနေနပန၊ ကောင်းသောအကျင့်ရှိသောသူ‌တော်ကောင်းတို့၏အဝတ်ကိုဖုံးလွှမ်းသဖြင့်ကား။ သမဏဝေသေန၊ ရဟန်း၏အသွင်ဖြင့်။ သမဏာဝိယ၊ ရဟန်းကောင်းတို့ကဲ့သို့။ ဒိဿတိ၊ ထင်မှတ်ရ၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ သောဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းကို။ ပလာသသဒိသတ္တာ၊ စပါးဖျင်းနှင့်တူသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပလာသောတိ၊ ပလာသဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

အာနာပါနဿတိသုတ္တေပန၊ အာနာပါနဿတိသုတ်၌ကား။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အယံပရိသာ၊ ဤပရိသတ်သည်။ အပ္ပလာသာ၊ စပါးဖျင်းနှင့်တူသောပရိသတ်မဟုတ်။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အယံပရိသာ၊ ဤပရိသတ်သည်။ နိပ္ပလာသာ၊ အဖျင်းဖျင်းသော ပရိသတ်မဟုတ်။ ပရိသုဒ္ဓါ၊ ကိလေသာမှစင်ကြယ်၏။ သာရေ၊ သူ‌တော်ကောင်းတို့၏အနှစ်သာရအကျင့်တရား၌။ ပတိဋ္ဌိတာ၊ တည်ပေ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပုထုဇ္ဇနကလျာဏကောပိ၊ ပုထုဇဉ်ကလျာဏပုဂ္ဂိုလ်ကိုလည်း။ ပလာသောတိ၊ ပလာသဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

ဣဓစပန၊ ဤစုန္ဒသုတ်၌လည်းကောင်း။ ကပိလသုတ္တေစ၊ ကပိလသုတ်၌လည်းကောင်း။ တတော၊ ထိုကြောင့်။ အသမဏေ၊ ရဟန်းမဟုတ်ဘဲလျက်။ သမဏမာနိနေ၊ ရဟန်းဟု အမှတ်ရှိကုန်သော။ ပလာသေ၊ စပါးဖျင်းနှင့်တူသောရဟန်းတို့ကို။ ပဝါဟေထ၊ လွှင့်ကုန်လော။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ပါရာဇိကော၊ ဘုရားရှင်သာသနာတော်မှရှုံးသောရဟန်းကို။ ပလာသောတိ၊ ပလာသောဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ မိန့်တော်မူအပ်၏။

ပတိရူပေနစပရံသမဂ္ဂဒူသီတိ၊ ပတိရူပေနစပရံသမဂ္ဂဒူသိဟူသည်ကား။ သုဗ္ဗတာနံ၊ ကောင်းသောအကျင့်ရှိကုန်သောပုဂ္ဂိုလ်မြတ်တို့၏။ တံဆဒနံ၊ ထိုသင်္ကန်းတည်းဟူသောအဖုံးအလွှမ်းကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ယထာစရန္တံ၊ အတုကျင့်သောရဟန်းကို။ ဇနော၊ လူအပေါင်းသည်။ အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။ အာရညကော၊ တောကျောင်းဆောက်တည်သောရဟန်းတည်း။ အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။ ရုက္ခမူလိကော၊ ရုက္ခမူဓုတင်ဆောက်တည်သော ရဟန်းတည်း။ ပံသုကူလိကော၊ ပံသုကူဓုတင်ဆောက်တည်သောရဟန်းတည်း။ ပိဏ္ဍပါတိကော၊ ပိဏ္ဍပါတ် ဓုတင်ဆောက်တည်သော ရဟန်းတည်း။ အပ္ပိစ္ဆော၊ အလိုနည်း၏။ သံတုဋ္ဌော၊ ‌ရောင်ရဲလွယ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပတိရူပေနယုတ္တရူပေန၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော။ ဗာဟိရမဋ္ဌေန၊ ပြင်အပ ချောမြေ့သော။ အာစာရေန၊ အကျင့်ဖြင့်။ စရံစရန္တော၊ ကျင့်သော။ သောပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ လောကုတ္တရ မဂ္ဂဿစ၊ လောကုတ္တရာ၏ အကြောင်းတရားကို လည်းကောင်း။ ပရေသံ၊ သူတပါးတို့၏။ သုဂတိမဂ္ဂဿစ၊ သုဂတိ၏ အကြောင်းတရားကိုလည်းကောင်း။ ဒူသနတော၊ ဖျက်ဆီးတတ်သောအားဖြင့်။ မဂ္ဂဒူသီတိ၊ မဂ္ဂဒူသိဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဣမာယဂါထာယ၊ ဤဂါထာဖြင့်။ မဂ္ဂဒူသီတိ၊ မဂ္ဂဒူသိဟူ၍။ ဒုဿီလဝေါဟာရမတ္တသမဏံ၊ သီလမရှိသည်ဖြစ်၍ ‌ဝေါဟာရမျှသာရဟန်းဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ နိဒ္ဒိသိတွာ၊ ညွှန်းတော်မူ၍။ ဣဒါနိ၊ ဤယခုအခါ၌။ အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ အဗျာမိဿဘာဝံ၊ မရောနှောသည်၏အဖြစ်ကို။ ဒီပေန္တော၊ ပြတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။ ဧတေစပဋိဝိဇ္ဈီတိ၊ ဧတေစပဋိဝိဇ္ဈိ အစရှိသောဂါထာပုဒ်ကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တဿ၊ ထိုဂါထာ၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ စတုရော၊ လေးယောက်ကုန်သော။ ဧတေသမဏေ၊ ဤရဟန်းတို့ကို။ ယထာဝုတ္တေန၊ အကြင်အကြင်ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော။ လက္ခဏေန၊ လက္ခဏာဖြင့်။ ကောစိ၊ တစုံတယောက်သောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပဋိဝိဇ္ဈိ၊ ထိုးထွင်း၍သိ၏။ အညာသိ၊ သိ၏။ သစ္ဆာကာသိ၊ မျက်မှောက်ပြုနိုင်၏။ ယောဂဟဋ္ဌောဝါ၊ အကြင်လူသည်လည်းကောင်း။ ယောခတ္တိယောဝါ၊ အကြင်မင်းသည် လည်းကောင်း။ ယောဗြာဟ္မဏောဝါ၊ အကြင်ပုဏ္ဏားသည်လည်းကောင်း။ အညောဝါ၊ တပါးလည်းဖြစ်သော။ ကောစိ၊ တစုံတယောက်သောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ စတုန္နံ၊ လေးယောက်ကုန်သော။ ဣမေသံသမဏာနံ၊ ဤရဟန်းတို့၏။ လက္ခဏံ၊ လက္ခဏာကို။ သဝနမတ္တေန၊ ကြားကာမျှဖြင့်။ သုတဝါ၊ ကြားနာရဖူး၏။ အရိယာနံ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ တဿေဝလက္ခဏဿ၊ ထိုသို့သောလက္ခဏာ၏သာလျှင်။ သုတတ္တာ၊ ကြားနာဖူးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အရိယသာဝကော၊ အရိယာတို့၏တပည့်မည်၏။ ဧတယေဝသမဏေ၊ ထိုရဟန်းတို့ကိုသာလျှင်။ အယဉ္စ၊ ဤရဟန်းသည်လည်း။ ဧဝံလက္ခဏော၊ ဤသို့သောလက္ခဏာရှိ၏။ အယဉ္စ၊ ဤရဟန်းသည်လည်း။ ဧဝံလက္ခဏော၊ ဤသို့သောလက္ခဏာရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဇာနနမတ္တေန၊ သိကာမျှဖြင့်။ သပ္ပညော၊ ပညာနှင့်ပြည့်စုံသည်မည်၏။ ယာဒိသော၊ အကြင်သို့သဘောရှိသောရဟန်းကို။ ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။ ဝုတ္တော၊ ဟော‌တော်မူအပ်၏။ အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။ မဂ္ဂဒူသီ၊ မဂ္ဂဒူသကရဟန်းမည်၏။ ဣတရေပိ၊ ဤမဂ္ဂဒူသကရဟန်းမှတပါးကုန်သော။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်‌သောရဟန်းတို့သည်။ ဧတာဒိသာ၊ ထိုမဂ္ဂဒူသကရဟန်းနှင့်တူကုန်သည်။ န၊ မဟုတ်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဉတွာ၊ သိ၍။ ဝိဟာရတော၊ နေသောသူအား။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ ကရောန္တံပိ၊ ပြုသည်လည်းဖြစ်သော။ ဧတံပါပဘိက္ခုံ၊ ထိုယုတ်မာသောရဟန်းကို။ ဒိသွာ၊ မြင်ရ၍။

တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ ယောဇနာ၊ အနက်ယောဇနာခြင်းတည်း။ ဧတေစ၊ ထိုလေးယောက်သောသမဏတို့ကိုလည်း။ သုတဝါ၊ ကြားနာဖူးကာမျှဖြစ်သော။ အရိယသာဝကော၊ အရိယာသာဝက ဖြစ်သော။ သပ္ပညော၊ ပညာရှိသော။ ယောဂဟဋ္ဌော၊ အကြင်အိမ်ရာထောင်သောလူ့ဘောင်၌နေသောသူသည်။ ပဋိဝိဇ္ဈိ၊ ထိုးထွင်း၍သိ၏။ တဿ၊ ထိုလူဖြစ်သောသူ၏။ တာယပညာယ၊ ထိုပညာဖြင့်။ သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းသောရဟန်းတို့သည်။ ဧတာဒိသာ၊ ထိုမဂ္ဂဒူသကရဟန်းနှင့်တူသောသဘောရှိကုန်သည်။ န၊ မဟုတ်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဉတွာ၊ သိ၍။ ဝိဟရတော၊ နေသောသူအား။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ သဒ္ဓါ၊ သဒ္ဓါတရားမှ။ နဟာပေတိ၊ မယုတ်စေ။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပါပကမ္မံ၊ မကောင်းသောအမှုကို။ ကရောန္တံ၊ ပြုသော။ ပါပဘိက္ခုံ၊ ယုတ်မာသောရဟန်းကို။ ဒိသွာပိ၊ မြင်၍လည်း။ သဒ္ဓါ၊ သဒ္ဓါတရားမှ။ နဟာပေတိနဟာယတိ၊ မယုတ်စေလင့်။ နနဿတိ၊ သဒ္ဓါတရားကိုမဖျောက်လင့်။ သဒ္ဓါ၊ သဒ္ဓါတရားသည်။ သဏ္ဌာတိ၊ ကောင်းစွာတည်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဣမာယဂါထာယ၊ ဤဂါထာဖြင့်။ တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့၏။ အဗျာဓိဿဘာဝံ၊ မရောနှောသည်၏အဖြစ်ကို။ ဒီပေတွာ၊ ပြတော်မူပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဒိသွာပိ၊ ဒုဿီလ၏အဖြစ်ကိုမြင်ရ၍လည်း။ သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းသောရဟန်းတို့သည်။ တာဒိသာ၊ ထိုဒုဿီလရဟန်းနှင့်တူသောသဘောရှိကုန်သည်။ နဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇာနန္တံ၊ သိသော။ အရိယသာဝကံ၊ အရိယာ၏တပည့်ကို။ ပသံသန္တော၊ ခြီး‌မွမ်းတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။ ကထဉှိဒုဋ္ဌေနာတိ၊ ကထဉှိဒုဋ္ဌေနဤသို့အစရှိသောဂါထာပုဒ်ကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူပေ၏။

သုတဝတော၊ ကြားဖူးကာမျှဖြစ်သောသဘောရှိသော။ အရိယသာဝကဿ၊ အရိယာ၏ တပည့်ဖြစ်သော။ တဿ၊ ထိုလူအား။ သမ္ပန္နော၊ အကြားအမြင်နှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ ယဒိဒံယံဣဒံပါပံ၊ အကြင်မကောင်းမှုကို။ ကရောန္တံ၊ ပြုတတ်သော။ ဧကစ္စံ၊ အချို့သောရဟန်းကို။ သုနာတိစ၊ ကြားလည်းကြား၏။ ပဿတိစ၊ မြင်လည်းမြင်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒိသွာပိ၊ မြင်လေသည်ရှိသော်လည်း။ သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းသောရဟန်းတို့သည်။ ဧတာဒိသာ၊ ထိုမဂ္ဂဒူသကရဟန်းနှင့် တူသောသဘောရှိကုန်သည်။ နဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇာနနံ၊ သိခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဧတဒေဝစ၊ ထိိုသို့သိရခြင်းသည်သာလျှင်။ ယုတ္တံ၊ သင့်၏။

ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ ကိံ၊ အဘယ်နည်းဟူမူကား။

ကထဉှိဒုဋ္ဌေနအသမ္ပဒုဋ္ဌံသုဒ္ဓံအသုဒ္ဓေန သမံကရေယျာတိ၊ ကထဉှိဒုဋ္ဌေနအသမ္ပဒုဋ္ဌံသုဒ္ဓံအသုဒ္ဓေန သမံကရေယျဟူသောစကားသည်။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းစကားတည်း။

တဿ၊ ထိုဂါထာပုဒ်၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။‌ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ကထဉှိ၊ အဘယ်ကြောင့်လျှင်။ သုတဝါ၊ အကြားအမြင်နှင့်ပြည့်စုံသော။ အရိယ သာဝကော၊ အရိယာတို့၏ တပည့်ဖြစ်သော။ သပ္ပညော၊ ပညာနှင့်ပြည့်စုံသောသူသည်။ သီလဝိပတ္တိယာ၊ သီလပျက်ခြင်းအရာ၌။ ဒုဋ္ဌေန၊ ရုန့်ရင်းကြမ်းတန်းသော။ မဂ္ဂဒူသိနာ၊ အကြောင်းပျက်စီးသော မဂ္ဂဒူသကရဟန်းနှင့်။ ဣတရံ၊ ဤမှတပါးသော။ သုဒ္ဓမေဝ၊ စင်ကြယ်သည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ အသမ္ပံဒုဋ္ဌံ၊ မဂ္ဂဒူသက၏ အဖြစ်ဖြင့်အပြစ်မရှိသော။ သမဏံ၊ ရဟန်းကို။ ပရိသုဒ္ဓိကာယ သမာစာရတာဒီဟိ၊ စင်ကြယ်သော ကိုယ်အကျင့်အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ အသုဒ္ဓေန၊ မစင်ကြယ်နိုင်သော။ ဝေါဟာရမတ္တကသမဏေန၊ ရဟန်းဟုခေါ်ဝေါ်ကာမျှဖြစ်သောသူနှင့်။ သမံ၊ အတူအမျှ။ ကရေယျ၊ ပြုလေရာအံ့နည်း။ သဒိသန္တိ၊ တူကြသောရဟန်းဟူ၍။ ဇာနေယျ၊ သိရာအံ့နည်း။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဥပါသကဿ၊ စုန္ဒမည်သော ရွှေပန်းထိမ်သည်သားအား။ မဂ္ဂံဝါ၊ မဂ်တရားကို လည်းကောင်း။ ဖလံဝါ၊ ဖိုလ်တရားကိုလည်းကောင်း။ လဒ္ဓန္တိ၊ ရခြင်းရှိ၏ဟု။ နကထိတံ၊ မဆိုအပ်။

ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ တဿ၊ ထိိုစုန္ဒဒါယကာသည်။ ကင်္ခါမတ္တမေဝ၊ ယုံမှားခြင်းမျှကိုသာလျှင်။ ပဟီနံ၊ ပယ်အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်စုန္ဒသုတ်၏အဖွင့်အပြီးတည်း။ ။

ပရမတ္ထဇောတိကာယ၊ ပရမတ္ထဇောတိကာအမည်ရှိသော။

သုတ္တနိပါတဋ္ဌကထာယ၊ သုတ္တနိပါတ်အဋ္ဌကထာ၌။ စုန္ဒသုတ္တဝဏ္ဏနာ၊ စုန္ဒသုတ်၏အဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။ ။

Issues

Select Version

Suttanipāta-aṭṭhakathā

Suttanipāta-aṭṭhakathā