Issues
Select Version
နိဿယ
မြန်မာဘာသာ
Milindapañhapāḷi
Milindapañhapāḷi

11. Ahiṃsāniggahapañho

Author: နိဿယ @ IAPT

ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဧတံ၊ ကို။ အဟိသယံပရံလောကေ၊ ပိယောဟောတိသိမာမကော၊ လောကေ၊ ၌။ ပရံ၊ သူတပါး။ အဟိံသယံ၊ မနှိပ်စက်မညှဉ်းဆဲသူသည်။ ဝိယော၊ နတ်၊လူချစ်ခင်အပ်သည်။ မာမကော၊ မြတ်နိုးထိုက်သည်။ ဟောဟိသိ၊ ဖြစ်ပေလတ္တံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ဘာသိတမ္ပိ၊ ၏။
ပုနစ၊ နိဂ္ဂဏှေနိဂ္ဂဟာရဟံ၊ ပဂ္ဂဏှေပ္ဂဟာရဟံ၊ နိဂ္ဂဟာရဟံ၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရာ၏။ ပဂ္ဂဟာရဟံ၊ ထောက်ပံ့ချီးမြှောက်ထိုက်သူကိုလည်း။ ပဂ္ဂဏှေ၊ ထောက်ပံ့ချီးမြှောက်ရာ၏။ ဣတိဘဏိတံ၊ ၏။
ဘန္တေနာဂသေန၊ ရား။ နိဂ္ဂဟောနာမ၊ နှိပ်စက်ခြင်းမည်သည်ကား။ ဟတ္ထစ္ဆေဒေါ၊ လက်ကိုဖြတ်ခြင်းတည်း။ ပါဒစ္ဆေဒေါ၊ ခြေကိုဖြတ်ခြင်းတည်း။ ဝဓေါ၊ ရိုက်ခြင်း။ ဗန္ဓနံ၊ တုပ်နှောင်ခြင်း။ ကာရဏံ၊ နှောင်အိမ်သွင်းခြင်း၊အမှုအထူးထူးပြုလုပ်ခြင်း။ မာရဏံ၊ သတ်ခြင်း။ သန္တတိဝိကောပနံ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေအစဉ်ကိုဖျက်ဆီးခြင်းပေတည်း။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဧတံဝစနံ၊ ဤနှိပ်စက်၊နှောာင်တုပ်၊သတ်ပုတ်ရမည်ဟူသောစကားတော်သည်။ နယုတ္တံ၊ မသင့်တော်လှပေ။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဧတံဝစနံ၊ ကို။ ဝတ္ထုံ၊ မိန့်ဆိုတော်မူရန်။ နစအဟာရတိ၊ ထိုက်လည်းမထိုက်ပါပေ။
မဟာရာဇ၊ မြတ်။ ဧတံ၊ ဤအဟိသယံစသောစကားသည်။ သဗ္ဗေသံတထာတာနံ၊ အလုံးစုံကုန်သော ဘုရားရှင်တို့၏။ အနုမတံ၊ အနူးအညွတ်၊ ခွင့်လွှတ်လိုလားသောစကားပေတည်း။ ဧသော၊ ဤစကားသည်ကား။ အနုသိဋ္ဌိ၊ ဆုံးမကန့်မြစ်တော်မူရိုးစကားပါပေတည်း။ ဧသော၊ သည်။ ဓမ္မဒေသနာ၊ တရားသဘော၊ ဟောမိန့်ရိုးပါပေတည်း။ ဟိ၊ ဟုတ်ပေစွ။ ဓမ္မော၊ ဘုရားရှင်တရားတော်ကား။ အဟိံသလက္ခဏော၊ မညှဉ်းဆဲ မနှိပ်စက်ခြင်လက္ခဏာရှိပေ၏။ ဧတံ၊ ဤအဟိံသယံ စသောစကားတော်သည်။ သဘာဝဝစနံ၊ မထိမ်ကျန်သဘောမှန်စကားတော်ပေတည်း။
ပန၊ ထို့ပြင်။ တထာဂတော၊ သည်။ နိဂ္ဂဏှေ၊ ပေ၊ ပဂ္ဂဟာရဟန္တိ၊ ဟု။ ယံ၊ အကြင်စကားကို။ အာဟ၊ ၏။ ဧသော၊ ဤစကားမူကား။ ဘာသာ၊ အထိုက်အလိုက်ဖြစ်သောဆိုရိုးစကားတည်း။ မဟာရာဇ၊ မြတ်။ ဥဒ္ဓတံ၊ ပျံ့လွင့်သော။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ နိဂ္ဂဟေတဗ္ဗံ၊ နှိပ်ရာ၏။ ဘီနံ၊ တွန့်ရွံ့ဆုတ််နစ်သော။ စိတ္တံ၊ ကို။ ပဂ္ဂဟေတဗ္ဗံ၊ မြှင့်အပ်၏။ ပေ၊
အနရိယော၊ သူယုတ်ကို။ နိဂ္ဂဟေတဗ္ဗော၊ နှိပ်အပ်၏။ အရိယော၊ သူမြတ်ကို။ ပဂ္ဂဟေတဗ္ဗော၊ ချီးမြှင့်အပ်၏။
စောရော၊ ခိုးသူကို။ နိဂ္ဂဟေတဗ္ဗော၊ နှိပ်အပ်၏။ အစောရော၊ ခိုးသူမဟုတ်သော သူတော်ကောင်းကို။ ပဂ္ဂဟေတဗ္ဗော၊ ချီးမြှင့်အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်။
ဟောတု၊ ဟုတ်လှပေပြီ။ ဣဒါနိ၊ ယခုမူကား။ တွံ၊ အရှင်သည်။ မမ၊ ၏။ ဝိသယံ၊ အရာအခွင့်သို့။ ပစ္စာဂတောသိ၊ ရှေးရှုတည့်မတ်၊ရောက်လာလတ်ပြီ။ အဟံ၊ သည်။ ယံ၊ အကြင်နှိပ်ခြင်းမျိုးကို။ ပုစ္ဆာမိ၊ မေးလျှောက်ပေ၏။ မေ၊ ၏။ သောအတ္ထော၊ ထိုမေးလိုရင်း အကျိုးအဓိပ္ပါယ်သည်။ ဥပဂတော၊ ဆိုက်ရောက်လတ်သတည်း။
ပန၊ မေးလျှောက်ပါအံ့။ စောရော၊ ကို။ နိဂ္ဂဏှန္တေန၊ နှိပ်သောသူသည်။ ကထံနိဂ္ဂဟေတဗ္ဗော၊ အသို့နှိပ်အအပ်ပါသနည်း။ ဣတိ၊ လျှောက်။
စောရော၊ ကို။ ဧဝံနိဂ္ဂဟေတဗ္ဗော၊ ဤသို့နှိပ်ထိုက်၏။ ပရိဘာသနီယော၊ ဆဲရေးရေရွတ်ထိုက်သောခိုးသူကို။ ပရိဘာသိတဗ္ဗော၊ ဆဲရေး ရေရွတ်ရာ၏။ ဒဏ္ဍနီယော၊ ဒဏ်တပ်ထိုက်သောခိုးသူကို။ ဒဏ္ဍေတဗ္ဗော၊ ဒဏ်တပ်ရာ၏။ ပဗ္ဗာဇနီယော၊ နှင်ထုတ်ထိုက်သောခိုးသူကို။ ပဗ္ဗာဇေတဗ္ဗော၊ နှင်ထုတ်ရာ၏။ ဗန္ဓနီယော၊ တုပ်နှောင်သင့်သောခိုးသူကို။ ဗန္ဓိတဗ္ဗော၊ တုပ်နှောင်ရာ၏။ ဃာတနီယော၊ သတ်ထိုက်သောခိုးသူကို။ ဃာတေတဗ္ဗော၊ သတ်ရာ၏။ ဣတိ၊
ပန၊ မေး။ စောရာနံ၊ ခိုးသူတို့ကို။ ယံဃာတနံ၊ အကြင်သတ်ခြင်းဟူသောလောကဥပဒေစည်းမျဉ်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တံ၊ ကို။ တထာဂတာနံ၊ တို့၏။ ဝါ၊ တို့သည်။ အနုမတံ၊ အလိုတူသဖြင့်၊အခွင့်ပြုပါ၏လော။
မဟာရာဇ၊ မြတ်။ နဟိ၊ ခိုးသူသတ်ခြင်းကားဘုရားအလိုတော်မဟုတ်ပချေ။ ဣတိ၊ မိန့်။
ပန၊ မေး။ စောရော၊ ကို။ အနုသာသနိယော၊ ဆုံးမကန့်မြစ်အပ်၏ဟု။ တထာဂတာနံ၊ တို့သည်။ ကိဿအနုမတော၊ အဘယ့်ကြောင့်အခွင့်ပြုအပ်ပေသနည်း။
မဟာရာဇ၊ မြတ်။ ယောသော၊ အကြင်ခိုးသူကို။ ဃာဘီယတိ၊ သတ်အပ်လေ၏။ ဝါ၊ ယောသော၊ သည်။ ဃာတီယတိ၊ သတ်ထိုက်လေ၏။ သော၊ ထိုခိုးသူကို။ ဝါ၊ သည်။ တထာဂတာနံ၊ တို့၏။ အနုမတိယာ၊ အလိုတော်ကျအခွင့်ရဖြင့်။ နဃာတီယတိ၊ မသတ်အပ်။ ဝါ၊ မသတ်ထိုက်ပေ။ သယံကတေန၊ မိမိိကိုယ်ရှင်ပြုသောခိုးမှုကြောင့်သာ။ သော၊ ကို။ ဝါ၊ သည်။ ဃာတယတိ၊ အပ်၏၊ ထိုက်၏။ အပိစ၊ တနည်းသော်ကား။ ဓမ္မာနုသိဋ္ဌိယာ၊ လောကထုံးစံ၊ဓမ္မကံအဆုံးအမ၊ဥပဒေအရဖြင့်သာ။ အနုသာသီယတိ၊ ဆုံးမကန့်မြစ်အပ်သနည်း။ အပိစ၊ ထိုသို့မိမိအမှုကြောင့်မိမိသတ်ထိုက်သူဖြစ်လေ၏။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ အနုသိဋ္ဌိယာ၊ ဖြင့်။ အနုသာသီယတိ၊ ကန့်မြစ်စကား၊ဟောကြားဆုံးမအပ်ပေ၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်။ အကာရကံ၊ အမှုမဲ့သော။ အနပရာဓံ၊ အပြစ်ကင်းသော။ ဝီထိယံ၊ ခရီးလမ်း၌။ ဝိစရန္တံ၊ သွားသော။ ပုရိသံ၊ ကို။ ဂဟေတွာ၊ ဘမ်း၍။ ဃာတယိတုံ၊ သတ်ခြင်းငှါ။
သက္ကာပန၊ တတ်နိုင်ပါအံ့လော။ နဟိ၊
ဧဝမေဝခေါ၊ ပေ၊ နဟညတိ၊ မသတ်အပ်။ ကိံ၊ အသို့နည်း။ ဧတ္ထ၊ ဤခိုးသူသတ်ရာ၌။ အနုသာသကော၊ ဤအမှုကိုလွန်ကျူးလျှင်အပြစ်ဖြစ်သည်ဟု တန့်မြစ်ဆုံးမသူသည်။ ကိဉ္စိဒေါသံ၊ တစိုးတစိသောအပြစ်သို့။ အာပဇ္ဇတိကိံ၊ ရောက်ထိုက်ပါသေးသလော။
ဟိ၊
တေနဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့မူ။ တထာဂတာနံ၊ တို့၏။ အနုသိဋ္ဌိ၊ နိဂ္ဂဏှေ နိဂ္ဂဟာရဟံ စသော အဆုံးအမတော်သည်။ သံမ္မာနုသိဋ္ဌိ၊ ကောင်းသောအဆုံးအမသည်။ ဝါ၊ အဟိံသယံပရံလောကေ ဟူသည်နှင့်ညီညွတ်သောအဆုံးအမသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်ပါပေ၏တကား။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။
အဟိံသာနိဂ္ဂဟပဉှာ ဧကာဒသမီ၊