ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော် အရှင်ဘုရား။ စက္ကဝတ္တိဿစတ္တာရိ အင်္ဂါနိးဟေတဗ္ဗာနီတိ၊ စက္ကဝတ္တိဿစတ္တာရိအင်္ဂါနိဂဟေတဗ္ဗာနိဟူ၍။ ယံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝဒေသိ၊ ဆိုတော်မူ၏။ ကတမာနိ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။ တာနိစတ္တာရိအင်္ဂါနိ၊ ထိုအင်္ဂါလေးပါးတို့ကို။ ဂဟေတဗ္ဗာနိ၊ ယူအပ်ပါကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာ၊ ဥပမာအာဖြင့်။ စက္ကဝတ္တီ၊ စကြာဝတေးမင်းသည်။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ သင်္ဂဟဝတ္ထူဟိ၊ သင်္ဂဟဝတ္ထုတို့ဖြင့်။ ဇနံ၊ လူအပေါင်းကို။ သင်္ဂဏှာတိ၊ သင်္ဂြိုဟ်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ‌ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသော။ ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသော ပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ စတဿန္နံ၊ လေးပါးကုန်သော။ ပရိသာနံ၊ ပရိသတ်တို့၏။ မာနသံ၊ စိတ်ကို။ သင်္ဂဟေတဗ္ဗံ၊ သဂြိုဟ်အပ်၏။ အနုဂ္ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ခြီးမြင့်အပ်၏။ သမ္ပယံသိတဗ္ဗံ၊ ရွှင်စေအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ စက္ကဝတ္တိဿ၊ စကြာဝတေးမင်း၏။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော။ ဣဒံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ပုနစပရံ၊ တဖန်တပါးလည်း။ စက္ကပတ္တိဿ၊ စကြာဝတေးမင်း၏။ ဝိဇိတေ၊ နိုင်ငံ၌။ စောရာ၊ ခိုးသူတို့သည်။ နဥဋ္ဌဟန္တိ၊ မထကြွကုန်။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသော။ ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသောပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ ကာမရာဂဗျာပါဒဝိဟိံသာဝိတက္ကာ၊ ကာမရာဂဝိတက်ဗျာပါဒဝိတက်ဝိဟိံသာဝိတက်တို့ကို။ နဥပ္ပါဒေတဗ္ဗာ၊ မဖြစ်စေအပ်ကုန်။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ စက္ကဝတ္တိဿ၊ စကြာဝတေးမင်း၏။ ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သော။ ဣဒံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဒေဝါတိဒေဝေန၊ နတ်တကာတို့ထက်နတ်မြတ်ဝိသုဒ္ဓိနတ်ဖြစ်တော်မူသော။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။

ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဝိတက္ကူပသမေ၊ ကာမဝိတက် စသည်မှ အေးငြိမ်းသောအာရုံ၌။ ရတောစ၊ မွေ့လျော်သည်ဖြစ်၍လည်း။ သဒါ၊ အခါမပြတ်။ သတော၊ သတိရှိလျက်။ အသုဘံ၊ အသုဘအာရုံကို။ ဘာဝယတိ၊ ပွါးများ၏။

ဧသခေါ၊ ဤသူသည်ကား။ ဗုန္တံ၊ ကိလေသာစက်ပျက်စီးအောင်။ ကာဟိတိ၊ ပြနိုင်ပေလတ္တံ့။၏ ဧသဧသော၊ ဤသူသည်။ မာရဗန္ဓနံ၊ မာရ်မင်း၏အနှောင်အဖွဲ့ကို။ ဆေစ္ဆတိ၊ ဖြတ်နိုင်ပေလတ္တံ့။ ဣတိဧတံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ ဘာသိတမ္ပိ၊ ဟောလည်းဟောအပ်ပေပြီ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ပုနစပရံ၊ တဖန်တပါလည်း။ စက္ကဝတ္ထီ၊ စကြာဝတေး မင်းသည်။ ဒိဝသေဒိဝသေ၊ နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း။ သမုဒ္ဒပရိယန္တံ၊ သမုဒ္ဒရာအဆုံးရှိသော။ မဟာပထဝိံ၊ မြေကြီးကို။ အနုယာယတိ၊ အစဉ်လှည့်လည်၏။ ကလျာဏပါပကာနိ၊ ကောင်းသူမကောင်းသူတို့ကို။ ဝိစိနမာနော၊ စူးစမ်းလျက်။ အနုယာယတိ၊ အစဉ်လှည့်လည်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိ‌သော။ ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသောပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ ကာယကမ္မံ၊ ကာယကံကိုလည်းကောင်း။ ဝစီကမ္မံ၊ ဝစီကံကိုလည်းကောင်း။ မနောတမ္မံ၊ မနောကံကိုလည်းကောင်း။ ဒိဝသေဒိဝသေ၊ နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း။ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗံ၊ ဆင်ခြင်အပ်၏။ ကိံပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗံ၊ အဘယ်သို့ ဆင်ခြင်အပ်သနည်း။ မေ၊ ငါ့အား။ ဣမေဟိတီဟိဋ္ဌာနေဟိ၊ ဤသုံးပါးသော အကြောင်းတို့ဖြင့်။ အနုပဝဇ္ဇဿ၊ မစွပ်စွဲအပ်သည်ဖြစ်၍။ ဒိဝသော၊ နေ့သည်။ ဝီတိဝတ္တတိကိံနုခေါ၊ လွန်သည်မဟုတ်ပါလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗံ၊ ဆင်ခြင်အပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ စက္ကဝတ္တိဿ၊ စကြာဝတေးမင်း၏။ တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သော။ ဣဒံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဒေဝါတိဒေဝေန၊ နတ်တကာတို့ထက်နတ်မြတ်ဝိသုဒ္ဓိနတ်ဖြစ်တော်မူသော။ ဘပဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အင်္ဂုတ္တရနိကာယဝရေ၊ ဧကာဒသင်္ဂုတ္တရ နိကာယ်မြတ်၌။

မေ၊ ငါသည်။ ကထမ္ဘူတဿ၊ အဘယ်သို့အားဖြင့်ဖြစ်ပေ၍။ ရတ္ထိဒိဝါ၊ ညဉ့်နေ့တို့သည်။ ဝီတိဝတ္တန္တိ၊ လွန်ကုန်လေသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇိတေန၊ ရဟန်းသည်။ အဘိဏှံ၊ မအားမလပ်။ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗံ၊ ဆင်ခြင်အပ်၏။ ဣတိဧတံ၊ ဤသို့သောစကားကို။ ဘာသိတမ္ပိ၊ ဟောလည်းဟောအပ်ပေပြီ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ပုနစပရံ၊ တဖန်တပါးလည်း။ စက္ကဝတ္တိဿ၊ စကြာဝတေးမင်းအား။ အဗ္ဘန္တရဗာဟိရာရက္ခာ၊ အတွင်းအပဖြစ်သော အစောင့်အရှောက်သည်။ သုသံဝိဟိသာ၊ ကောင်းစွာစီရင်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသေသာ။ ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသော ပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ အဗ္ဘန္တရာနံ၊ ကိုယ်တွင်း၌ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့ကို။ အာရက္ခာယ၊ စောင့်ရှောက်ခြင်းငှါ။ သတိ‌ဒေါဝါရိကော၊ သတိဟူသောတံခါးစောင့်ကို။ ဋ္ဌပေတဗ္ဗော၊ ထားအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ စက္ကဝတ္တိဿ၊ စကြာဝတေးမင်း၏။ စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သော။ ဣဒံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဒေဝါတိဒေဝေန၊ နတ်တကာတို့ထက်နတ်မြတ်ဝိသုဒ္ဓိနတ်ဖြစ်တော်မူသော။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အရိယသာဝကော၊ အရိယာသာဝကသည်။ သတိဒေါဝါရိကော၊ သတိဟူသောတံခါးစောင့်ရှိသည်ဖြစ်၍။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ကို။ ပဇဟတိ၊ စွန့်၏။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်ကို။ ဘာဝေတိ၊ ပွါးများ၏။ သာဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်ရှိသောတရားကို။ ပဇဟတိ၊ စွန့်၏။ အနဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်မရှိသောတရားကို။ ဘာဝေတိ၊ ပွါးများ၏။ သုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်စွာ။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ပရိဟရတိ၊ ဆောင်၏။ ဣတိဧတံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ ဘာသိတမ္ပိ၊ ဟောလည်းဟောအပ်ပေပြီ။

ဒသမီ၊ ဆယ်ခုမြောက်သော။ စက္ကဝတ္တိပဉှာ၊ စကြာဝတေးမင်း၏အင်္ဂါကိုမေးသောပြဿနာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။

တတိယော၊ သုံးခုမြောက်သော။ ပထဝီဝဂ္ဂေါ၊ ပထဝီဝဂဂ်တည်း။

တဿ၊ ထိုပထဝီဝဂ်၏။ ဥဒါနံ၊ ဥဒါန်းသည်။

ပထဝီစ၊ မြေကြီး၏ အင်္ဂါပဉှာလည်းကောင်း။ အာပေါစ၊ ရေ၏အင်္ဂါပဉှာလည်းကောင်း။ တေ‌ဇောဝ၊ မီး၏အင်္ဂါပဉှာလည်းကောင်း။ ဝါယောစ၊ လေ၏အင်္ဂါပဉှာလည်းကောင်း။ ပဗ္ဗတေနစ၊ တောင်၏အင်္ဂါပဉှာလည်းကောင်း။

အာသာသောစ၊ ကောင်းကင်၏အင်္ဂါပဉှာလည်းကောင်း။ စန္ဒာ၊ လ၏အင်္ဂါပဉှာလည်းကောင်း။ သူရိယော၊ နေ၏အင်္ဂါပဉှာလည်းကောင်း။ သက္ကောစ၊ သိကြားမင်း၏ အင်္ဂါပဉှာလည်းကောင်း။ စက္ကပတ္တိနာ၊ စကြာဝတေးမင်းအင်္ဂါပဉှာနှင့်။ သဟ၊ တကွ။ ဒသဓာ၊ ဆယ်ပါးအပြားရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤကားဥဒါန်းတည်း။