တုမှေ၊ အရှင်တို့သည်။ အတီတဿဒုက္ခဿ၊ လွန်ပြီးဒုက္ခကို။ ပဟာနာယ၊ စွန့်ခြင်းငှါ။ ဝါယမထကိံ၊ လုံ့လပြုပါကုန်သလော။ ဣတိ၊ မေး။

နဟိ၊

ပန၊ ထိုသို့မဟုတ်ခဲ့မူ။ အနာဂတဿဒုက္ခဿ၊

နဟိ၊

ပန၊ မူ။ ပစ္စုပ္ပန္နဿ၊

နဟိ၊

တုမှေ အတီတဿဒုက္ခဿပဟာနာယယဒိနဝါယမထ၊ အကယ်၍လုံ့လမပြုကုန်အံ့။ ပေ၊ ပစ္စုပ္ပန္နဿဒုက္ခဿပဟာနာယယဒိနဝါယမထ၊ အထ၊ ထိုသို့မဟုတ်ခဲ့သော်။ ကိမတ္ထာယ၊ အဘယ်အကျိုးငှါ။ ဝါယမထ၊ လုံ့လထုတ်ကြကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ မေး။

ဣဒဉ္စဒုက္ခံ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်ဒုက္ခသည်လည်း။ ကိန္တိနိရုဇ္ဈေယျ၊ အသို့လျှင်ချုပ်ငြိမ်းအံ့နည်း။ အညဉ္စဒုက္ခံ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်မှတပါးသောဒုက္ခသည်လည်း။ ကိန္တိနဥပ္ပဇ္ဈေယျ၊ အသို့လျှင်နောက်ထပ်မဖြစ်လေအံ့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတဒတ္ထာယ၊ ဤအကျိုးငှါ။ ဝါယမာမ၊ အာထုတ်လုံ့လပြုကုန်၏။ ဣတိ၊

အနာဂတံ၊ မရောက်လာသေးသော။ ဒုက္ခံ၊ သည်။ နတ္ထိပန၊ သန္တာန်တွင် ထင်စွာမရှိသည်မဟုတ်ပါလော။ ဣတိ၊ မေး။

နတ္ထိ၊ ထင်စွာမရှိပေ။ ယေတုမှေ၊ အကြင်အရှင်ဘုရားတို့သည်။ အသန္တာနံဒုက္ခာနံ၊ သန္တာန်၌ပင် ထင်စွာမရှိသေးကုန်သောဒုက္ခတို့ကို။ ပဟာနာယ၊ ပယ်စွန့်ခြင်းငှါ။ ဝါယမထ၊ ကြိုးပမ်းကြလေကုန်၏။ တေတုမှေခေါ၊ ထိုအရှင်ဘုရာတို့သည်ကား။ အတိပဏ္ဍိတာ၊ ကဲလွန်သောပညာရှိတို့ဖြစ်ပေကုန်၏။ ဝါ၊ ပညာလွန်တို့ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ အပြစ်တင်၏။

တေ၊ သင်မင်းမြတ်၏။ ပစ္စတ္ထိကာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ကိုလိုလားကုန်သော။ ပစ္စာမိတ္တာ၊ ပြိုင်ဘက်ရန်သူဖြစ်ကုန်သော။ ပစ္စုပဋ္ဌိတာ၊ စစ်ပြိုင်ရန်ရည်ရှေရှုတည်လာကုန်သော။ ယေကေစိပဋိရာဇာနော၊ အကြင်အချို့ကုန်သောရန်သူမင်းတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ န်၏။ တေပဋိရာဇာနော၊ တို့သည်။ အတ္ထိပန၊ ရှိပါကုန်၏လော။ ဣတိ၊ မေး။

အာမအတ္ထိ၊ ဪရှိပါကုန်၏။ ဣတိ၊

ကိံ၊ နည်း။ တဒါ၊ ထိုစစ်ပြိုင်လာမှ။ ပရိက္ခံ၊ ကျုံးမြောင်းကို။ ခဏာပေယျာထနုခေါ၊ တူးစေကုန်သလော။ ပါကာရံ၊ မြို့ရိုးကို။ စိနာပေယျာတနုခေါ၊ ဆင့်စီစေကုန်သလော။ ဂေါပုရံ၊ တံခါးမုခ်ကို။ အဋ္ဋာလကံ၊ ပစ်စင်ရင်တားကို။ ပေ၊ အတိဟရာပေယျာထ၊ ရှေးရှုဆောင်စေကုန်သလော။ ဣတိ၊ မေး။

နဟိ၊ မဟုတ်ပါ။ တံ၊ ထိုကျုံးတူးခြင်းစသည်သည်။ ပဋိကစ္စေဝ၊ လက်မွန်မဆွကပင်။ ပဋိယတ္တံ၊ စီရင်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်လတ်၏။

ပေ၊

ကိဿ၊ အဘယ်အမှု၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။ သိက္ခိတံ၊ သင်အပ်သနည်း။

ဘယာနံ၊ ဘေးတို့ကို။ ပဋိဗာဟနတ္ထာယ၊ တားမြစ်ခြင်းငှါ။ သိက္ခိတံ၊ သင်အပ်၏။ ဣတိ၊

အတ္ထိနုခေါ၊ ထင်စွာရှိသလော။

နတ္ထိ၊

ယေတုမှေပဋိယာဒေထ၊ စီရင်ကုန်၏။ တေတုမှေစခေါ၊ ထိုသင်မင်းကြီးတို့သည်လည်း။ အတိပဏ္ဍိတာ၊ န်၏။

ဒုက္ခပ္ပဟာနဝါယာမပဉှာ၊