ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန် ကိုယ်တော် အရှင်ဘုရား။ ဥပစိကာယဧကံအင်္ဂံ ဂဟေတဗ္ဗာန္တိ၊ ဥပစိကာယ ဧကံအင်္ဂံ ဂဟေတဗ္ဗံဟူ၍။ ယံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝဒေသိ၊ ဆိုတော်မူ၏။ ကတမံ၊ အဘယ်မည်သော။ တံဧကံအင်္ဂံ၊ ထိုအင်္ဂါတပါးကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်ပါသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ ဥပစိကာ၊ ချသည်။ ဥပရိ၊ အထက်၌။ ဆဒနံ၊ မြေအမိုးကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ပိဒဟိတွာ၊ ပိတ်ဖုံး၍။ ဂေါစရာယ၊ ကျက်စားခြင်းငှါ။ စရတိ၊ သွား၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ယောဂိနာ၊ ‌လုံ့လရှိသော။ ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသောပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ သီလသံဝရဆဒနံ၊ သီလသံဝရအမိုးကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ မာနသံ၊ စိတ်ကို။ ပဒဟိတွာ၊ ပိတ်ဖုံး၍။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှါ။ စရိတဗ္ဗံ၊ သွားအပ်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ခေါ၊ စင်စစ်။ သီလသံဝရဆဒနေန၊ သီလသံဝရအမိုးဖြင့်။ ယောဂီ၊ လုံ့လရှိသော။ ယောဂါဝစရော၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသော ပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ သဗ္ဗဘယသ မတိက္ကန္တော၊ အလုံးစုံသောဘေးကို လွန်မြောက်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဥပစိကာယ၊ ချ၏။ ဣဒံဧကံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါတပါးကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဝင်္ဂန္တပုတ္တေန၊ ဝင်္ဂန္တပုဏ္ဏား၏သားဖြစ်သော။ ဥပသေနေနထေရေန၊ အရှင်ဥပသေနမထေရ်သည်။

‌ယောဂီ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ကြိုးကုပ်လုံ့လထုတ်သောရဟန်းသည်။ မာနသံ၊ စိတ်ကို။ သီလသံဝရဆဒနံ၊ သီလစောင့်ထိန်းခြင်းတည်းဟူသောအမိုးကို။ ကတွာန၊ ပြုလုပ်သောကြောင့်။

လောကေန၊ လောကဖြင့်။ အနုပလိတ္တော၊ မလိမ်းကျံ သည်ဖြစ်၍။ ဘယာစ၊ ရာဂဘေးစသည်မှလည်း။ ပရိမုစ္စတီ၊ လွတ်နိုင်၏။ ဣတိဧတံ၊ ဤသို့သောစကားကို။ ဘာသိတမ္ပိ၊ ဟောလည်းဟောအပ်ပေပြီ။

ပဌမာ၊ ရှေးဦးစွာသော။ ဥပစိကင်္ဂပဉှာ၊ ချ၏အင်္ဂါကိုမေးသောပြဿနာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။