ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ယောကောစိ၊ တစုံတဦးသော။ ဂိဟိ၊ လူသည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိကသို့။ အဇ္ဈာပန္နော၊ ရောက်သည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ အပရေန၊ တပါးသော။ သမယေန၊ အခါ၌။ ပဗ္ဗာဇေယျ၊ ရှင်ရဟန်းပြုရာ၏။ အတ္တနာဝိ၊ မိမိသည်လည်း။ ဂိဟိ၊ လူဖြစ်လျက်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိကသို့။ အဇ္ဈာပန္နော၊ ရောက်သည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ သော၊ ထိုသူသည်။ နဇာနေယျ၊ မသိရာ။ တဿ၊ ထိုသူအား။ အညော၊ တပါးသော။ ကောစိ၊ တစုံတယောက်သောသူသည်။ တွံ၊ သင်သည်။ ဂိဟိ၊ လူဖြစ်လျက်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အဇ္ဈာပန္နော၊ ရောက်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နအာစိက္ခေယျ၊ မပြောကြားရာ။ သောစ၊ ထိုသူသည်လည်း။ တထတ္ထာယ၊ ထိုရဟန်းအကျိုးငှာ။ ပဋိပဇ္ဇေယ၊ ကျင့်ရာ၏။ အပိ၊ မေးပါအံ့။ တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ဓမ္မာတိသမယော၊ သစ္စာလေးပါးကိုသိမြင်ခြင်းသည်။ ဘဝေယျနု၊ ဖြစ်ရာအံ့လော။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ နဟိ၊ ထိုသို့မဖြစ်နိုင်ရာ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ကေန၊ အဘယ်မည်သော။ ကာရဏေန၊ အကြောင်းကြောင့်။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ သစ္စာလေးပါးကို သိမြင်ခြင်းသည်။ နဘဝေယျ၊ မဖြစ်ရာသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ မေးလျှောက်၏။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဓမ္မာဘိသမယာယ၊ သစ္စာလေးပါးတရားကို သိမြင်ခြင်းငှာ။ ယောဟေတု၊ အကြင်အကြောင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သောဟေတု၊ ထိုအကြောင်းကို။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ သရစ္ဆိန္နော၊ ဖြတ်အပ်လေပြီ။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ သစ္စာလေးပါးကိုသိမြင်ခြင်းသည်။ နဘဝတိ၊ မဖြစ်သင့်။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရာား။ တုမှေ၊ အရှင်ဘုရားတို့သည်။ ဘဏထ၊ ဆိုတော်မူကုန်၏။ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ ဘဏထ၊ ဆိုကုန်သနည်း။ ဇာနန္တဿ၊ အပြစ်ကိုသိသောသူအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ကုက္ကုစ္စေ၊ အလို့ လို့သည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ အာဝရဏံ၊ ပိတ်ပင်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အာဝဋေ၊ ပိတ်ပင်သော။ စိတ္တေ၊ စိတ်သည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ သစ္စာလေးပါးကို သိမြင်ခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်နိုင်ရာ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဏထ၊ ဆိုတော်မူကုန်၏။

ပန၊ စင်စစ်လျှင်။ အဇာနန္တဿ၊ မသိသော။ အကုက္ကုစ္စဇာတဿ၊ အလို့လို့မဖြစ်သည်ဖြစ်၍။ သန္တစိတ္တဿ၊ တည်တံ့သော စိတ်ရှိလျက်။ ဝိဟရတော၊ နေသော။ ဣမဿ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ သစ္စာလေးပါးတရားကိုသိမြင်ခြင်းသည်။ ကေန၊ အဘယ်မည်သော။ ကာရဏေန၊ အကြောင်းကြောင့်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်ရာသနည်း။ ဧသော၊ ဤသို့သော။ ပဉှော၊ ပြဿနာမေးခွန်းသည်ကား။ ဝိသမေနဝိသမေန၊ အလွန်မညီညွတ်သောအားဖြင့်။ တဝ၊ အရှင်ဘုရားသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ စိန္တေတွာ၊ ကြံဆတော်မူ၍။ ဝိဿဇ္ဇေထ၊ ဖြေပါကုန်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။

မဟာရာဖ၊ မင်းမြတ်။ သုကဋ္ဌေ၊ ကောင်းစွာထွန်အပ်သော။ သုကထလေ၊ ကောင်းသောညွန်ရှိသော။ မဏ္ဍက္ခေတ္တေ၊ ကြည်လင်သန့်စင်သောလယ်ရာ၌။ သရဒံ၊ တနှစ်ပတ်လုံး။ သုခဘယိတံ၊ ကောင်းစွာ ကိန်းရပြီးသော။ ဗီဇံ၊ မျိုးစေ့သည်။ ရူဟတိ၊ ပေါက်ပေ၏လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အာမ၊ ဪပေါက်ပေရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ တညေဝဗီဇံ၊ ထိုမျိုးစေ့သည်ပင်။ ဃနသေထသိလာတလေ၊ တခဲနက်သော ကျောက်တောင်ထက်ရှိကျောက်ခဲအပြင်၌။ အပိနုရူဟေလျ၊ ပေါက်နိုင်အံ့လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိ၊ မပေါက်နိုင်ရာ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ပန၊ မေးဦးအံ့။ ကိဿ၊ အဘယ်ကြောင့်။ တညောဗီဇံ၊ ထိုမျိုးစေ့သည်ပင်လျှင်။ ကလထေ၊ ညွန်၌။ ရူဟတိ၊ ကြီးပွားသနည်း။

ကိဿ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဃနသေလေ၊ တခဲနက်သောကျောက်အပြင်၌။ နရူဟတိ၊ မကြီးပွားသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ တဿဗီဿ၊ ထိုမျိုးစေ့၏။ ရူဟနာယ၊ ကြီးပွားခြင်းငှာ။ ဃနသေလေ၊ တခဲနက်သောကျောက်အပြင်၌။ ဟေတု၊ အကြောင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပါ။ အဟေတုနာ၊ အကြောင်းမဟုတ်သောကြောင့်။ ဗီဇံ၊ မျိုးစေ့သည်။ နရူဟတိ၊ မပေါက်ရောက်နိုင်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆိုလေ၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ယေနဟေတုနာ၊ အကြင်အကြောင်းဖြင့်။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဓမ္မာသိ သမယော၊ သစ္စာလေးပါးကိုသိမြင်ခြင်းသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ သောဟေတု၊ ထိုအကြောင်းသည်။ သမုစ္ဆိန္နော၊ ပြတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဟေတုနာ၊ အကြောင်းပြတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ သစ္စာလေးပါးကိုသိမြင်ခြင်း။ နဟောတိ၊ မဖြစ်နိုင်။ ဣတိ၊ ဤသို့။

ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဝါပန၊ တနည်းသော်ကား။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ ဒဏ္ဍလေဋ္ဋုလဂုဠမုဂ္ဂရာ၊ ဒုတ်ခဲတင်းပုတ်လက်ရိုက်တို့သည်။ ပထဝိဟာ၊ မြေ၌။ ဋ္ဌာနံ၊ တည်ခြင်းသို့။ ဥပဂစ္ဆန္တိ၊ ကပ်ရောက်ကုန်၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အပိ၊ မေးဦးအံ့။ တေယေဝဒဏ္ဍလေဋ္ဋုလဂုဠမုဂ္ဂရာ၊ ထိုဒုတ်ခဲတင်းပုတ်လက်ရိုက်တို့သည်။ ဂဂနေ၊ ကောင်းကင်၌။ ဋ္ဌာနံ၊ တည်ခြင်းသို့။ ဥပဂစ္ဆန္တိနု၊ ကပ်ကုန်သလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရာား။ နဟိ၊ ထိုသို့မကပ်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ပန၊ စင်စစ်။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း။ ယေန၊ အကြင်သို့သော။ ကာရဏေန၊ အကြောင်းကြောင့်။ တေယေဝဒဏ္ဍလေဋ္ဋုလဂုဠမုဂ္ဂရာ၊ ထိုဒုတ်ခဲ တင်းပုတ်လက်ရိုက်တို့သည်။ ပထဝိယာ၊ မြေ၌။ ဋ္ဌာနံ၊ တည်ခြင်းသို့။ ဥပဂစ္ဆန္တိ၊ ကပ်ကုန်သနည်း။ ကေန၊ အဘယ်သို့သော။ ကာရဏေန၊ အကြောင်းကြောင့်။ တေယေဝဒဏ္ဍလေဋ္ဋုဂုဠမုဂ္ဂရာ၊ ထိုဒုတ်ခဲတင်းပုတ်လက်ရိုက်တို့သည်။ ဂဝနေ၊ ကောင်းကင်၌။ နတိဋ္ဌန္တိ၊ မတည်ကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ တေသံဒဏ္ဍလေဋ္ဋုလဂုဠမုဂ္ဂရာနံ၊ ထိုဒုတ်ခဲတင်းပုတ်လက်ရိုက်တို့၏။ ပတိဋ္ဌာနာယ၊ တည်ခြင်းငှာ။ အာကာသေ၊ ကောင်းကင်၌။ ဟေတု၊ အကြောင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ အဟေတုနာ၊ အကြောင်းမရှိခြင်းကြောင့်။ နတိဋ္ဌန္တိ၊ မတည်နိုင်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ တဿ၊ ထိုသူ၏။ တေန၊ဒေါသေန၊ ထိုအပြစ်ကြောင့်။ အဘိသမယဟေတု၊ သစ္စာလေးပါးတရားကိုသိခြင်းအကြောင်းသည်။ သမုစ္ဆိန္နော၊ ပြတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဟေတု၊ အကြောင်းကို။ သမုဂ္ဃာတေ၊ ပယ်ဖျက်အပ်သော်။ အဟေတုနာ၊ အကြောင်းမရှိခြင်းကြောင့်။ အဘိသမယော၊ သစ္စာလေးပါးကို သိမြင်ခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူလေ၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဝါပန၊ တနည်းသော်ကား။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ ထလေ၊ ကြည်းကုန်တက်၌။ အဂ္ဂိ၊ မီးသည်။ ဇလတိ၊ တောက်လောင်၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အပိ၊ မေးပါအံ့။ သောယေဝ၊ ထိုသို့သော။ အဂ္ဂိ၊ မီးသည်။ ဥဒကေ၊ ရေ၌။ ဇလတိနုခေါ၊ တောက်လောင်သလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိ၊ မတောက်လောင်နိုင်ပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဟာ၊ ‌ လျှောက်ဆိုလေ၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ကာရဏံပန၊ အကြောင်းသည်ကား။ ကိံ၊ အသို့ပါနည်း။ ယေနကာရဏေန၊ အကြင်သို့သောအကြောင်းဖြင့်။ သောအဂ္ဂိ၊ ထိုမီးသည်။ ထလေယေဝ၊ ကုန်းပေါ်၌သာလျှင်။ ဇလတိ၊ တောက်လောင်နိုင်၏။ တေနကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းဖြင့်။ သောအဂ္ဂိ၊ ထိုမီးသည်။ ဥဒကေ၊ ရေ၌။ နဇလသိ၊ မတောက်လောင်နိုင်ပါသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူလေ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အဂ္ဂိဿ၊ မီး၏။ ဇလနာယ၊ တောက်လောင်ခြင်းငှာ။ ဥဒကေ၊ ရေ၌။ ဟေတု၊ အကြောင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ အဟေတုနာ၊ အကြောင်းမရှိခြင်းကြောင့်။ ဥဒကေ၊ ရေ၌။ နဇလတိ၊ မတောက်လောင်နိုင်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အဟာ၊ လျှောက်ဆို၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ တေန၊ ထိုသို့သော။ ဒေါသေန၊ အပြစ်ကြောင့်။ အဘိသမယဟေတု၊ သစ္စာလေးပါးကိုသိခြင်းအကြောင်းသည်။ သမုစ္ဆိန္နော၊ ပြတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဟေတု၊ အကြောင်းကို။ သမုဂ္ဃာတေ၊ ပယ်ဖျက်အပ်သော်။ အဟေတုနာ၊ အကြောင်းမရှိခြင်းကြောင့်။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ သစ္စာလေးပါးကိုသိခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်နိုင်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ပုနပိ၊ တဖန်လည်း။ ဧတံအတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ စိန္တေတိ၊ ကြံပါဦးလော။ အဇာနန္တဿ၊ မသိသောသူ၏။ ကုက္ကုစ္စေ၊ အလို့လို့သည်။ အသတိ၊ မရှိသော်။ အာဝရဏံ၊ တားမြစ်ပိတ်ပင်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တတ္ထ၊ ထိုအရာ၌။ မေ၊ ဘုရားတပည့်တော်အား။ စိတ္တသညတ္တိ၊ စိတ်၌စွဲမှတ်ခြင်းသည်။ နဘဝတိ၊ မဖြစ်။ ကာရဏေန၊ အကြောင်းဖြင့်။ မံ၊ ဘုရားတပည့်တော်ကို။ သညာပေဟိ၊ သိစေတော်မူပါလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆိုလေ၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အပိ၊ မေးဦးအံ့။ ဟလာဟလံ၊ လောလောဆယ်သေစေတတ်သော။ ဝိသံ၊ အဆိပ်ကို။ အဇာနန္တေနပိ၊ မသိသဖြင့်လည်း။ ခါယိတံ၊ စားမိသော်။ ဇီဝိကံ၊ အသက်ကို။ ဟရတိနုခေါ၊ ဆောင်နိုင်သည်မဟုတ်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အာမ၊ ဪအသက်ကိုဆောင်လေ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ အဇာနန္တေပိ၊ မသိသောသူသည်လည်း။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုသည်။ အဘိသမယန္တရာယကရံ၊ သစ္စာလေးပါးကို သိမြင်ခြင်း၏အန္တရာယ်ကို ပြုတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အဂ္ဂိံ၊ မီးကို။ အဇာနိတွာ၊ မသိမူ၍။ အတ္တမန္တံ၊ နင်းသည်ရှိသော်။ အပိနဋဟတိ၊ ပူလောင်နိုင်သည်မဟုတ်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အာမ၊ ဪပူလောင်ရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ လျှောက်ဆိုလေ၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ အဇာနန္တေနပိ၊ မသိသဖြင့်လည်း။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုသည်။ အဘိသမယန္တရာယကရံ၊ သစ္စာလေးပါးကို သိမြင်ခြင်း၏အန္တရာယ်ကို ပြုတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အဇနာန္တံ၊ မသိသောသူကို။ အာသီဝိသော၊ အဆိပ်လျှင်သော မြွေသည်။ ဍံသိတွာ၊ ကိုက်ခဲသော်။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ အပိနုသုရတီ၊ ဆောင်နိုင်ပါသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အာမ၊ ဪဆောင်နိုင်ပေရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ အဇာနန္တေပိ၊ မသိသော်လည်း။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုသည်။ အတိသမယန္တရာယကရံ၊ သစ္စာလေးပါးကိုသိခြင်း၏ အန္တရာယ်ကိုပြုတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ သမဏကော လညော၊ ရသေ့တို့သားဖြစ်သော။ ကာလိင်္ဂရာဇာ၊ ကာလိင်္ဂစကြာမင်းသည်။ သတ္တရတနပရိကိဏ္ဏော၊ ရတနာခုနစ်ပါးတို့ဖြင့် ပြွမ်းလျက်။ ဟတ္ထိရတနံ၊ ဆင်ရတနာကို။ အဘိရူယှ၊ တက်စီး၍။ ကုလဒဿနာယ၊ မယ်တော်ခမည်းတော်တို့ကို ဖူးမြင်ခြင်းငှာ။ ဂစ္ဆန္တော၊ ကောင်းကင်ခရီးဖြင့် သွားလတ်သော်။ အဇာနန္တောပိ၊ မသိဘဲလျက်လည်း။ ဗောဓိမဏ္ဍဿ၊ ဗောဓိမဏ္ဍိုင်၏။ ဥပရိတော၊ အထက်မှ။ ဂန္တုံ၊ သွားခြင်းမှ။ နာသက္ခိနနု၊ မစွမ်းနိုင်လေသည်မဟုတ်လော။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဣဒံ၊ ဤသည်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယေန၊ အကြင်သို့သော။ ကာရဏေန၊ အကြောင်းဖြင့်။ အဇာနန္တေနပိ၊ မသိသဖြင့်လည်း။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုသည်။ အဘိသမယန္တရာ ယကရံ၊ သစ္စာလေးပါးကိုသိခြင်း၏ အန္တရာယ်ကိုပြုတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣဒံ၊ ဤသည်လျှင်။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန် ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဇိနဘာသိတံ၊ ဘုရားရှင်ဟောအပ်သော။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ ပဋိတ္ကောသိတုံ၊ တားမြစ်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မတတ်ကောင်းပါ။ ဧသောဝ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူတိုင်းသည်သာလျှင်။ ဧတဿ၊ ထိုပုစ္ဆာ၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ တထာ၊ ထိုအရှင်ဘုရားမိန့်တော်မူတိုင်။ သမ္ပဋိစ္ဆာမိ၊ ဝန်ခံပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆိုလေ၏။

အဋ္ဌမီ၊ ရှစ်ခုတို့၏ ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ ဂိဟိပါရာဇိကာအဇ္ဈာပန္နဿ၊ လူပါရာဇိကသို့ ရောက်သောသူ၏။ အဘိသမယန္တရာယကရဏပဉှာ၊ သစ္စာလေးပါးကို သိခြင်း၏အန္တရာယ်ကို ပြုသောပြဿနာမေးခွန်းသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။