ဒုကနိပါတဿ၊ ဒုကနိပါတ်၏။
ပဌမေ၊ ပထမ-သုတ်၌။
ဝဇ္ဇာနိီတိ၊ ဝဇ္ဇာနိ-ဟူသည်ကား။
ဒေါသာ အပရာဓာ၊ ဒေါသ, အပြစ်တို့သည်။
ဒိဋ္ဌဓမ္မိကန္တိ၊ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကံ-ဟူသည်ကား။
ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ မျက်မှောက်သော ကိုယ်၏အဖြစ်၌သာလျှင်။
ဣမသ္မိံ ယေဝ အတ္တဘာဝေ၊ ဤပစ္စပ္ပုန်ဖြစ်သော အတ္တဘော၌ သာလျှင်။
ဥပ္ပန္နဖလံ၊ ဖြစ်သောအကျိုးတည်း။
သမ္ပရာယိကန္တိ၊ သမ္ပရာယိကံ-ဟူသည်ကား။
သမ္ပရာယေ၊ ထိုထိုကံဖြင့်ကပ်အပ်သော။
အနာဂတေ၊ လာလတ္တံ့သော။
အတ္တဘာဝေ၊ အတ္တဘော၌။
ဥပ္ပန္နဖလံ၊ ဖြစ်သောအကျိုးတည်း။
အာဂုစာရိန္တိ၊ အာဂုစာရိံ-ဟူသည်ကား။
ပါပကာရိံ၊ မကောင်းမှုကို ပြုခြင်းရှိသောသူကို။
အပရာဓကာရကံ၊ ညဥ်းဆဲခြင်းကို ပြုတတ်သောသူကို။
၁။ဝိဝိဓာ ကမ္မကာရဏာ- (ဆဋ္ဌ) စောရံ၊ ခိုးသူကို။ ဂဟေတွာ၊ ဖမ်းယူ၍။ ဝိဝိဓာ ကမ္မကာရဏာ၊ အထူးထူးအပြားပြားရှိသော ညှဥ်းဆဲခြင်းအမှုကို ပြုတတ်ကုန်သော။ ရာဇပုရိသာ၊ မင်းချင်း ယောကျ်ားတို့သည်။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။ ပန၊ ထိုသို့ မင်းချင်းယောကျ်ားတို့သာ ပြုကုန်သော်လည်း။ ရာဇာနော၊ မင်းတို့သည်။ ၂။တာ- (ဆဋ္ဌ)
ကာရေန္တိ နာမ၊ ပြုစေသည် မည်ကုန်၏။ဧဝံ၊ ဤသို့။
ကမ္မကာရဏာ၊ ညှဥ်းဆဲခြင်းအမှုကို။
ကာရိယမာနံ၊ ပြုစေအပ်သော။
တံ စောရံ၊ ထိုခိုးသူကို။
ဧသ -ဧသော၊ ဤသူသည်။
ပဿတိ၊ မြင်၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
"ပဿတိ စောရံ အာဂုစာရိံ ရာဇာနော ဂဟေတွာ ဝိဝိဓာနိ ကမ္မကာရဏာနိ ကာရေန္တေ"တိ၊ ပဿတိ စောရံ အာဂုစာရိံ ရာဇာနော ဂဟေတွာ ဝိဝိဓာနိ ကမ္မကာရဏာနိ ကာရေန္တိ-ဟူ၍။
(ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။)
အဒ္ဓဒဏ္ဍကေဟီတိ၊ အဒ္ဓဒဏ္ဍကေဟိ-ဟူသည်ကား။
မုဂ္ဂရေဟိ၊ ဆောက်ပုတ်တို့ဖြင့်။
`၃။ပဟာရသာဓနတ္ထံ- (ဆဋ္ဌ)
စတုဟတ္ထဒဏ္ဍံ၊ လေးတောင်အတိုင်းအရှည်ရှိသော လှံတံကို။
ဒွေဓာ၊ နှစ်ဖြာ။
ဆေတွာ၊ ဖြတ်၍။
ဂဟိတဒဏ္ဍကေဟိ၊ ယူအပ်သော လှံတံတို့ဖြင့်။
ဗိလင်္ဂထာလိကန္တိ၊ ဗိလင်္ဂထာလိကံ-ဟူသည်ကား။
ကဉ္ဇိယဥက္ခလိက ကမ္မကာရဏံ၊ ပအုံးရည် အိုးကဲ့သို့ညှင်းဆဲခြင်းကို ပြုခြင်းတည်း။
တံ၊ ထိုပုအိုးရည်အိုးကဲ့သို့ ညှဥ်းဆဲခြင်းကို။
ကရောန္တော၊ ပြုကုန်သောသူတို့သည်။
သီသကဋာဟံ၊ ဦးခေါင်းခွံကို။
ဥပ္ပါဋေတွာ၊ ခွာ၍။
တတ္တံ၊ ရဲရဲပူသော။
အယောဂုဠံ၊ သံတွေခဲကို။
သဏ္ဍာသေန၊ ညှပ်ဖြင့်။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
တတ္ထ၊ ထိုဦးခေါင်းခွံကိုခွာပြီးသော ဦးနှောက်၌။
ပက္ခိပန္တိ၊ ထည့်ကုန်၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။
မတ္ထလုင်္ဂံ၊ ဦးနှောက်သည်။
(ဋ္ဌ၊ ဒု-၂) ပက္ကုထိတွာ၊ ကျိုက်ကျိုက်ဆူ၍။
ဥတ္တရတိ၊ ဝေ၏။
သင်္ခမုဏ္ဍိကန္တိ၊ သင်္ခမုဏ္ဍကံ-ဟူသည်ကား။
သင်္ခမုဏ္ဍကမ္မကာရဏံ၊ ခရုသင်းကဲ့သို့ ဖွေးဖွေးဖြူအောင် ဦးပြည်းသောအားဖြင့် ညှဥ်းဆဲခြင်းတည်း။
တံ၊ ထိုခရုသင်းကဲ့သို့ ဖွေးဖွေးဖြူအောင် ဦးပြည်းသောအားဖြင့် ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုခြင်းကို။
ကရောန္တော၊ ပြုကုန်သော သူတို့သည်။
ဥတ္တရောဋ္ဌဥဘတောကဏ္ဏစူဠိကဂလဝါဋကပရိစ္ဆေဒေန၊ အထက်နှုတ်ခမ်း, နှစ်ဘက်သော နားပန်စ, ရေမျို-အပိုင်းအခြားဖြင့်။
စမ္မံ၊ အရေကို။
ဆန္ဒိတွာ၊ ဖြတ်၍။'
သဗ္ဗကေသေ၊ အလုံးစုံသော ဆံတို့ကို။
ဧကတော၊ တပေါင်းတည်း။
ဂဏ္ဌိံ၊ ထုံးသည်ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဒဏ္ဍကေန၊ လှံတံဖြင့်။
ဝေဌေတွာ၊ ရစ်ပတ်၍။
ဥပ္ပါဋေန္တိ၊ နုတ်ကုန်၏။
ကေသေဟိ၊ ဆံတို့နှင့်။
သဟ၊ တကွ။
စမ္မံ၊ အရေသည်။
ဥဋ္ဌဟတိ၊ ထ၏။
တတော၊ ထိုနောက်မှ။
သီသကဋာဟံ၊ ဦးခေါင်းခွံကို။
ထူလသက္ခရာဟိ၊ ရုန့်ရင်းသောကျောက်စရစ်တို့ဖြင့်။
ဃံသိတွာ၊ ပွတ်တိုက်၍။
ဓောဝန္တာ၊ ဆေးကုန်လျက်။
သင်္ခဝဏ္ဏံ၊ ခရုသင်းအဆင်းရှိသည်ကို။
ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။
ရာဟုမုခန္တိ၊ ရာဟုမုခံ-ဟူသည်ကား။
ရာဟုမုခကမ္မကာရဏံ၊ ရာဟုခံတွင်းသို့ရောက်သော နေနှင့်တူစွာ ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုခြင်းကို။
ကရာန္တာ၊ ပြုကုန်သောသူတို့သည်။
သင်္ကုနာ၊ သံတံသင်းဖြင့်။
မုခံ၊ ခံတွင်းကို။
ဝိဝရိတွာ၊ ဖွင့်လှစ်၍။
အန္တောမုခေ၊ ခံတွင်း၏ အတွင်း၌။
ဒီပံ၊ ဆီမိိီးကို။
ဇာလေန္တိ၊ တောက်စေကုန်၏။
ကဏ္ဏစူဠိကာဟိ ဝါ၊ နားပန်စတို့မှလည်း။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။
မုခံ၊ ခံတွင်းကို။
နိခါဒနေန၊ ဆောက်ဖြင့်။
ခနန္တိ၊ ထွင်းကုန်၏။
လောဟိတံ၊ သွေးသည်။
ပဂ္ဃရိတွာ၊ ယိုစီး၍။
မုခံ၊ ခံတွင်းကို။
ပူရေတိ၊ ပြည့်စေ၏။
ဇောတိမာလိကန္တိ၊ ဇောတိမာလိကံ-ဟူသည်ကား။
သကလသရီရံ၊ အလုံးစုံသောကိုယ်ကို။
တေလပိလောတ်ိကာယ၊ ဆီဖြင့်ဆွပ်အပ်သော ပုဆိုးနွမ်းဖြင့်။
ဝေဌေတွာ၊ ရစ်ပတ်၍။
အာလိမ္ပေန္တိ၊ မီးတိုက်ကုန်၏။
ဟတ္ထပဇ္ဇောတိကန္တိ၊ ဟတ္ထပဇ္ဇောတိကံ-ဟူသည်ကား။
ဟတ္ထေ၊ လက်တို့ကို။
တေလပိလောတိကာယ၊ ဆီဖြင့်ဆွပ်အပ်သော ပုဆိုးနွမ်းဖြင့်။
ဝေဌေတွာ၊ ရစ်ပတ်၍။
ဒီပံဝီယ၊ ဆီမီးကဲ့သို့။
ပဇ္ဇာလေန္တိ၊ တောက်စေကုန်၏။
ဧရကဝတ္တိကန္တိ၊ ဧရကဝတ္တိကံ-ဟူသည်ကား။
ဧရကဝတ္တကမ္မကာရဏံ၊ ပြိတ်မြက်နှင့်နှင့်တူစွာ ကိုယ်မှခွာအပ်သောအရေစုတို့ဖြင့် ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုခြင်းတည်း။
တံ၊ ပြိတ်မြက်နှင့်နှင့်တူစွာ ကိုယ်မှခွာအပ်သောအေရစုတို့ဖြင့် ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုခြင်းကို။
ကရောန္တာ၊ ပြုကုန်သောသူတို့သည်။
ဟေဋ္ဌာဂီဝတော၊ လည်အောက်မှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။
စမ္မဝဋ္ဋေ၊ အရေလုံး၌။
ကန္တိတွာ၊ မြွင်း၍။
ဂေါပ္ဖကေ၊ ဖမျက်၌။
ဌပေန္တိ၊ ထားကုန်၏။
အထ၊ ထိုနောင်မှ။
နံ၊ ထိုသူကို။
ယောတ္တေဟိ၊ ကြိုးတို့ဖြင့်။
ဗန္ဓိတွာ၊ ဖွဲ့၍။
ကဍ္ဎန္တိ၊ ငင်ကုန်၏။
သော၊ ထိုမင်းဘေးဒဏ်သင့်သောသူသည်။
အတ္တနော၊ မ်ိမိ၏။
စမ္မဝဋ္ဋေ၊ အရေစု၌။
အက္ကမိတွာ အက္ကမိတွာ၊ နင်းမိ၍ နင်းမိ၍။
ပတတ်ိ၊ လဲ၏။
စီရကဝါသိကန္တိ၊ စီရကဝါသိကံ-ဟူသည်ကား။
စီရကဝါသိက ကမ္မကာရဏံ၊ ကိုယ်မှခွာအပ်သောအရေတည်းဟူသောအဝတ်ကို ဝတ်စေသောအားဖြင့် ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုခြင်းတည်း။
တံ၊ ထို ကိုယ်မှခွာအပ်သော အရေတည်းဟူသောအဝတ်ကို ဝတ်စေသောအားဖြင့် ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုခြင်းကို။
ကရောန္တော၊ ပြုကုန်သောသူတို့သည်။
တထေဝ၊ ထိုအတူသာလျှင်။
စမ္မဝဋ္ဋေ၊ အရေစုတို့ကို။
ကန္တိတွာ၊ မြွင်း၍။
ကဋိယံ၊ ခါး၌။
ဌပေန္တိ၊ ထားကုန်၏။
ကဋိတော၊ ခါးမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။
ကန္တိတွာ၊ မြွင်း၍။
ဂေါပ္ဖကေသု၊ ဖချက်တို့၌။
ဌပေန္တိ၊ ထားကုန်၏။
ဥပရိမေဟိ၊ အထက်ဖြစ်သောအရေတို့ဖြင့်။
ဟေဋ္ဌိမသရီရံ၊ အောက်ဖြစ်သောကိုယ်သည်။
စီရကနိဝါသနနိဝတ္ထံ ဝိယ၊ လျှော်တေအဝတ်တို့ဖြင့် ဝတ်သကဲ့သို့။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဧဏေယျကန္တိ၊ ဧဏေယျကံ-ဟူသည်ကား။
ဧဏေယျကကမ္မကာရဏံ၊ ဧဏေမည်နှင့်သားနှင့်တူစွာ ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုခြင်းတည်း။
တံ၊ ထို ဧဏီမည်သောသားနှင့်တူစွာ ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုခြင်းကို။
ကရောန္တော၊ ပြုကုန်သောသူတို့သည်။
ဥဘောသု၊ နှစ်ဘက်ကုန်သော။
ကပ္ပရေသု စ၊ တတောင်ဆစ်တို့၌လည်းကောင်း။
ဥဘောသု၊ နှစ်ဘက်ကုန်သော။
ဇာဏုကေသု စ၊ ပုဆစ်ဒူးတို့၌လည်းကောင်း။
အယဝလယာနိ၊ သံကွင်းတို့ကို။
ဒတွာ၊ ပေး၍။
အယသူလာနိ၊ သံတံကျင်တို့ကို။
ကောဋ္ဋေန္တိ၊ လျှိုကုန်၏။
သော၊ ထိုညှဥ်းဆဲအပ်သော သတ္တဝါသည်။
စတူဟိ၊ လေးချောင်းကုန်သော။
အယသူလေဟိ၊ သံတံကျင်တို့ဖြင့်။
ဘူမိယံ၊ မြေ၌။
ပတိဋ္ဌဟတိ၊ ထောက်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
နံ၊ ထိုညှဥ်းဆဲအပ်သော သတ္တဝါကို။
ပရိဝါရိတွာ၊ ခြံရံ၍။
အဂ္ဂိံ၊ မီးကို။
ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။
"ဧဏေယျကောဇောတိပရိဂ္ဂဟော ယထာ" တိ၊ ဧဏေယျကော ဇောတိပရိဂ္ဂဟော ယထာ-ဟူ၍။
အာဂတဋ္ဌာနေပိ၊ လာသောအရာ၌လည်းး။
ဣဒမေဝ၊ ဤ ဧဏီမည်သောသားနှင့် တူသည်ကိုသာလျှင်။
(ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။)
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
တံ၊ ထိုသို့သောအခြင်းအရာဖြင့် ညှဥ်းဆဲသောသတ္တဝါကို။
ကာလေန ကာလံ၊ ရံခါရံခါ။
သူလာနိ၊ သံတံကျင်တို့ကို။
အပနေတွာ၊ ပယ်၍။
စတူဟိ၊ လေးချောင်းကုန်သော။
အဋ္ဌိကောဋီဟိယေဝ၊ အရိုးစွန်းတို့ဖြင့်သာလျှင်။
ဌပေန္တိ၊ ထားကုန်၏။
ဧဝရူပါ၊ ဤသို့သဘောရှိကုန်သော။
ကမ္မကာရဏာ နာမ၊ ညှဥ်းဆဲခြင်းကို ပြုခြင်းမည်သည်တို့သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။
ဗဠိသမံသိကန္တိ၊ ဗဠိသမံသိကံ-ဟူသည်ကား။
ဥဘတောမုခေဟိ၊ နှစ်ဘက်သော အစုရှိကုန်သော။
ဗဠိသေဟိ၊ ငါးမျှားချိတ်တို့ဖြင့်။
ပဟရိတွာ၊ ချိတ်၍။
စမ္မမံသနှာရူနိ၊ အရေ, အသား, အကြောတို့ကို။
ဥပ္ပါဋေန္တိ၊ နုတ်ကုန်၏။
ကဟာပဏိကန္တိ၊ ကဟာပဏိကံ-ဟူသည်ကား။
သကလသရီရံ၊ ကိုယ်အလုံးကို။
တိဏှာတိ၊ ထက်ကုန်သော။
ဝါသီဟိ၊ ပဲခွပ်တို့ဖြင့်။
ကောဋိတော၊ အစွန်းမှ။
ပဋ္ဌယ၊ စ၍။
ကဟာပဏမတ္တံ ကဟာပဏမတ္တံ၊ တသပြာအတိုင်းအရှည် တသပြာအတိုင်းအရှည်။
ပါတေန္တာ၊ ကျစေကုန်လျက်။
ကောဋ္ဋေန္တိ၊ ဖောက်ကုန်၏။
ခါရာပတစ္ဆိကန္တိ၊ ခါရာပတစ္ဆိကံ-ဟူသည်ကား။
သရီရံ၊ ကိုယ်ကို။
တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုအရပ်၌။
အာဝုဓေဟိ၊ လက်နက်တို့ဖြင့်။
ပဟရိတွာ၊ ထိုးဖောက်၍။
ကောစ္ဆေဟိ၊ ဝက်မှင်ဘီးတို့ဖြင့်။
ခါရံ၊ ဆားဆပ်ပြာကို။
ဃံသန္တိ၊ ပွတ်တိုက်ကုန်၏။
စမ္မံသနှာရူနိ၊ အရေ, အသား, အကြောတို့သည်၊
ပဂ္ဃရိတွာ၊ ယိုစီး၍။
အဋ္ဌိကသင်္ခလိကာဝ၊ အရိုးစုဖြစ်၍သာလျှင်။
တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။
ပလိဃပရိဝတ္တိကန္တိ၊ ပလိဃပရိဝတ္တိကံ-ဟူသည်ကား။
ဧကေန ပဿေန၊ နံပါးတဘက်ဖြင့်။
နိပဇ္ဇာပေတွာ၊ အိပ်စေ၍။
ကဏ္ဏစ္ဆိဒ္ဒေန၊ နားပေါက်ဖြင့်။
အယသူလံ၊ သံတံကျင်ကို။
ကောဋ္ဋေတွာ၊ နှက်၍။
ပထဝိယာ၊ မြေနှင့်။
ဧကာဗဒ္ဓံ၊ တစပ်တည်း စပ်သည်ကို။
ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
နံ၊ ထိုညဉ်းဆဲအပ်သော သတ္တဝါကို။
ပါဒေ၊ ခြေ၌။
ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။
အာဝဉ္ဆန္တိ၊ လှည့်လည်ကုန်၏။
ပလာလပီဌကန္တိ၊ ပလာလပီဌကံ-ဟူသည်ကား။
(ဋ္ဌ၊ ဒု-၃) ဆေကော၊ လိမ္မာသော။
ကာရဏိကော၊ ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုတတ်သောသူသည်။
ဆဝိစမ္မံ၊ အပေါ်ရေ, အတွင်းရေကို။
အစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ မဖြတ်မူ၍။
နိသဒပေါတေဟိ၊ ကျောက်သားငယ်တို့ဖြင့်။
အဋ္ဌီနိ၊ အရိုးတို့ကို။
ဘိန္ဒတွာ၊ ခွဲ၍။
ကေသေသု၊ ဆံတို့၌။
ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။
ဥက္ခိပတိ၊ ချီမြှောက်၏။
မံသရာသိယေဝ၊ အသားစုသည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
နံ၊ ထိုညှဥ်းဆဲအပ်သောသတ္တဝါကို။
ကေသေဟေဝ၊ ဆံတို့ဖြင့်သာလျှင်။
ပရိယောနန္ဓိတွာ၊ ရစ်ပတ်၍။
ဂဏှန္တိ၊ ယူကုန်၏။
ပလာလဝဋ္ဋိံ ဝိယ၊ ကောက်ရိုးထွေးကဲ့သို့။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ပုန၊ တဖန်။
ဝေဌေန္တိ၊ ရစ်ပတ်ကုန်၏။
သုနခေဟိပီတိ၊ သုနခေဟိပိ-ဟူသည်ကား။
ကတိပယာနိ ဒိဝသာနိ၊ နှစ်ရက် သုံးရက်တို့ပတ်လုံး။
အာဟာရံ၊ အဟာရကို။
အဒတွာ၊ မပေးမူ၍။
ဆာတကသုနခေဟိ၊ ငတ်မွတ်သောခွေးတို့ကို။
ခါဒါပေန္တိ၊ ခဲစေကုန်၏။
တေ၊ ထိုငတ်မွတ်သော ခွေးတို့သည်။
မုဟုတ္ထေန၊ တခဏချင်းဖြင့်။
အဋ္ဌိကသင်္ခလိကမေဝ၊ အရိုးစုကိုသာလျှင်။
ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။
သူလေဥတ္တာသေန္တေတိ၊ သူလေ ဥတ္တာသေန္တေ-ဟူသည်ကား။
သူလေ၊ တံကျင်၌။
အာရောပေန္တေ၊ တင်သည်တို့ကို။
န ပရေသံ ပါဘတံ ဝိလုမ္ပေန္တော စရတီတိ၊ န ပရေသံံ ပါဘတံ ဝိလုမ္ပေန္တော စရတိ-ဟူသည်ကား။
ပရမ္မုခံ၊ မျက်ကွယ်။
အာဘတံ၊ ဆောင်အပ်သော။
အန္တမသော၊ ယုတ်သောအပိုင်းအခြားအားဖြင့်။
အန္တရဝီထိယံ၊ ခရီးအကြား၌။
ပတိတံ၊ ကျသော။
ပရေသံ၊ သူတပါးတို့၏။
သန္တကံ၊ ဥစ္စာဖြစ်သော။
ဘဏ္ဍံ၊ ဘဏ္ဍာကို။
(ယော၊ အကြင်သူသည်။)
သဟဿဘဏ္ဍိကမ္ပိ၊ တထောင်သော ဥစ္စာထုပ်ကိုပင်သော်လည်း။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
"ဣမိနာ၊ ဤဥစ္စာဖြင့်။
ဇီဝိဿာမိ၊ အသက်မွေးအံ့။"
ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးပိုက်၍။
ဝိလုမ္ပန္တော၊ လုယက်လျက်။
န ဝိစရတိ၊ မလှည့်လည်။
ဣမိနာ၊ ဤဥစ္စာဖြင့်။
ကောအတ္ထော၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပိဋ္ဌိပါဒေန ဝါ၊ ခြေဖမိုးဖြင့်လည်း။
ပဝဋ္ဋေတွာ၊ လှိမ့်၍။
ဂစ္ဆတိ၊ သွား၏။
ပါပကောတိ၊ ပါပကော-ဟူသည်ကား။
လာမကော၊ ယုတ်မာသော။
ဒုက္ခောတိ၊ ဒုက္ခော-ဟူသည်ကား။
အနိဋ္ဌော၊ အလိုမရှိအပ်သော။
ကိဉ္စ တန္တိ၊ ကိဉ္စ တံ-ဟူသည်ကား။
တံ ကာရဏံ၊ ထိုသို့ပြုခြင်းသည်။
ကိံ နာမ ဘဝေယျ၊ အဘယ်သို့ဖြစ်ရာအံ့နည်း။
ယာဟန္တိ၊ ယာဟံ-ဟူသည်ကား။
ယေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကာယဒုစ္စရိတန္တိ၊ ကာယဒုစ္စရိတံဟူသည်ကား။
ပါဏာတိပါတာဒိ တိဝိဓံ၊ ပါဏာတိပါတစသည် သုံးပါးအပြားရှိသော။
အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်သော။
ကာယကမ္မံ၊ ကာယကံကို။
ကာယသုစရိတန္တိ၊ ကာယသုစရိတံ-ဟူသည်ကား။
တဿ၊ ထိုကာယဒုစရိုက်၏။
ပဋိပက္ခဘူတံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော။
တိဝိဓံ၊ သုံးပါးအပြားရှိသော။
ကုသလကမ္မံ၊ ကုသိုလ်ကံကို။
ဝစီဒုစ္စရိကန္တိ၊ ဝစီဒုစ္စရိတံ-ဟူသည်ကား။
မုသာ ဝါဒါဒိ စတုဗ္ဗိဓံ၊ မုသာဝါဒစသည် လေးပါးအပြားရှိသော။
အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်သော။
ဝစီကမ္မံ၊ ဝစီိကံကို။
ဝစီသုစရိတန္တိ၊ ဝစီသုစရိတံ-ဟူသည်ကား။
တဿ၊ ထိုဝစီဒုစရိုက်၏။
ပဋိပက္ခဘူတံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍ဖြစ်သော။
စတုဗ္ဗိဓံ၊ လေးပါးအပြားရှိသော။
ကုသလကမ္မံ၊ ကုသိုလ်ကံကို။
မနောဒုစရနတန္တိ၊ မနောဒုစရိတံ-ဟူသည်ကား။
အဘ်ိဇ္ဈာဒိ တိဝိဓံ၊ အဘိဇ္ဈာစသည် သုံးပါးအပြားရှိသော။
အကုသလကမ္မံ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်သောကံကို။
မနောသုစရိတန္တိ၊ မနောသုစရိတံ-ဟူသည်ကား။
တဿ၊ ထိုမနောဒုစရိုက်၏။
ပဋိပက္ခဘူတံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍ ဖြင့်သော။
တိဝိဓံ၊ သုံးပါးအပြားရှိသော။
ကုသလကမ္မံ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်သောကံကို။
သုဒ္ဓံ အတ္တာနံ ပရိဟရတီတိ ဧတ္ထ၊ သုဒ္ဓံ အတ္တာနံ ပရိဟရတိ-ဟူသောဤပုဒ်၌။
သုဒ္ဓိ၊ စင်ကြယ်ခြင်းသည်။
ပရိယာယတော စ၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။
နိပ္ပရိယာယတော စ၊ မုချအားဖြင့်လည်းကောင်း။
(ဣိတိ၊ ဤသို့။)
ဒုဝိဓာ၊ နှစ်ပါးအပြားရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟိ (ဝိတ္တာရေမိ)၊ အကျယ်ချဲ့ဦးအံ့။
သရဏဂမနေန၊ သရဏဂုံဆောက်တည်ခြင်းဖြင့်။
ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်။
သုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်စွာ။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။
ပရိဟရတိ နာမ၊ ရွက်ဆောင်သည်မည်၏။
တထာ၊ ထိုမှတပါး။
ပဉ္စတိ၊ ငါးပါးကုန်သော။
သီလေဟိ၊ သီလတို့ဖြင့်။
ဒသဟိ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။
သီလေဟိ၊ သီလတို့ဖြင့်။
စတုပါရိသုဒ္ဓိသီလေန၊ စတုပါရိသုဒ္ဓိ သီလဖြင့်။
ပဌမဇ္ဈာနေန၊ ပဌမဈာန်ဖြင့်။ပ။
နေဝသညာနာသညာယတနေန၊ နေဝသညာနာသညာယတန-ဈာန်ဖြင့်။
သောတာပတ္တိမဂ္ဂေန၊ သောတာပတ္တိမဂ်ဖြင့်။
သောတာပတ္တိဖလေန၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်ဖြင့်။ပ။
အရဟတ္တမဂ္ဂေန၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့်။
ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်။
သုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်စွာ။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။
ပရိဟတိ နာမ၊ ရွက်ဆောင်သည်မည်၏။
အရဟတ္တဖလေ၊ အရဟတ္တဖိုလ်၌။
ပတိဋ္ဌိတော၊ တည်သော။
ခီဏာသဝေါ ပန၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။
ဆိန္နမူလကေ၊ ဖြတ်အပ်ပြီးသော တဏှာတည်းဟူသော ဝဋ်မြစ်ရှိကုန်သော။
ပဉ္စက္ခန္ဓေ၊ ငါးပါးသောခန္ဓာတို့ကို။
နှာပေန္တောပိ၊ ရေချိုးစေသော်လည်းကောင်း။
ခါဒါပေန္တောပိ၊ ခဲစေသော်လည်းကောင်း။
ဘုဉ္ဇာပေန္တောပိ၊ စားစေသော်လည်းကောင်း။
နိသီဒါပေန္တောပိ၊ ထိုင်စေသော်လည်းကောင်း။
နိပဇ္ဇာပေန္တောပိ၊ အ်ိပ်စေသော်လည်းကောင်း။
နိပ္ပရိယာယေနေဝ၊ မုချအားဖြင့်သာလျှင်။
သုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်စွာ။
နိမ္မလံ၊ အညစအကြေးမရှိသည်ဖြစ်၍။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။
ပရိယရတိ၊ ရွက်ဆောင်၏။
ပဋိဇဂ္ဂတိ၊ သုတ်သင်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
တသ္မာတိ၊ တသ္မာ-ဟူသည်ကား။
ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။
ဣမာနိဒွေ၊ ဤနှစ်ပါးတို့သည်။
ဝဇ္ဇာနေဝ၊ အပြစ်တို့သည်သာလျှင်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
န ဝဇ္ဇာနိ၊ အပြစ်မဟုတ်ကုန်သည်။
နောဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဝဇ္ဇဘီရုနောတိ၊ ဝဇ္ဇဘီရုနော-ဟူသည်ကား။
ဝဇ္ဇဘီရုကာ၊ အပြစ်ကိုကြောက်တတ်ကုန်သော။
ဝဇ္ဇဘယဒဿဝိနောတိ၊ ဝဇ္ဇဘယဒဿဝိနော-ဟူသည်ကား။
ဝဇ္ဇာနိ၊ အပြစ်တို့ကို။
ဘယတော၊ ဘေးအားဖြင့်။
ဒဿနသီလာ၊ ရှုတတ်သော အလေ့ရှိကုန်သော။
ဧတံ ပါဋိကင်္ခန္တိ၊ ဧတံ ပါဋိကင်္ခံ-ဟူသည်ကား။
ဧတံ၊ ဤအလုံးစုံသောအပြစ်တို့မှ လွတ်ခြင်းကို။
ဣစိတဗ္ဗံ၊ အလိုရှ်ိအပ်၏။
ဧတံ၊ ဤအလုံးစုံသောအပြစ်တို့မှ လွတ်ခြင်းသည်။
အဝဿံ၊ မချွတ်။
ဘာဝီ၊ ဖြစ်လတ္တံံံ့။
၁။ဆဋ္ဌမူ၌မပါ။ ၁။ဆဋ္ဌမူ၌မပါ။
ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။
အတ္တော၊ အနက်တည်း။ယန္တိ (ဧတံ)၊ ယံ-ဟူသော ဤပုဒ်သည်။
နိပါတမတ္ထံ၊ နိပါတ်ပုဒ်မျှသာတည်း။
ဝါ၊ တနည်းကား။
ကာရဏဝစနံ၊ အကြောင်းဟောတည်း။
ယေန ကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။
သဗ္ဗ (ဋ္ဌ၊ဒု-၄) ဝဇ္ဇေဟိ၊ အလုံးစုံသောအပြစ်တို့မှ။
ပရိမုစ္စိဿတိ၊ လွတ်လတ္တံ့။
ပန၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။
ကေန ကာရဏေန၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။
ပရိမုစ္စိဿတိ၊ လွတ်လတ္တံ့နည်း?။
ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။
(ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။)
စတုတ္ထမဂ္ဂေန စေဝ၊ စတုတ္ထမဂ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
စတုတ္ထဖလေန စ၊ စတုတ္ထဖိုလ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
(ပရိမုစ္စိဿတိ၊ လွတ်လတ္တံ့။)
ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။
မဂ္ဂေန၊ စတုတ္ထမဂ်ဖြင့်။
ပရိမုစ္စတိ နာမ၊ လွတ်ဆဲမည်၏။
၂။ဖလံ ပတ္တော- (ဆဋ္ဌ) ၂။ဖလံ ပတ္တော- (ဆဋ္ဌ)
ပရိမုတ္တော နာမ၊ လွတ်ပြီးမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်။
(ဝိဿဇ္ဇနာ၊ အဖြေတည်း။)ခီဏာသဝဿ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။
အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ကံသည်။
န ဝိပစ္စတိ ကိံ ပန၊ အကျိုးမပေးသလော?။
ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။
(ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။)
ဝိပဇ္ဇတိ၊ အကျိုးပေး၏။
တံ ပန၊ ထိုအကျိုးပေးသော အကုသိုလ်ကံသည်ကား။
ခီဏာသဝဘာဝတော၊ ရဟန္တာဖြစ်မှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
ကတံ၊ ပြုအပ်သောကံတည်း။
တဉ္စ ခေါ၊ ထိုသို့အကျိုးပေးခြင်းသည်လည်း။
ဣမသ္မိံ ယေဝ အတ္ထဘာဝေ၊ ဤ ပစ္စုပ္ပန်အတ္တဘော၌သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သမ္ပရာယေ ပန၊ တမလွန်ဘဝ၌ကား။
အဿ၊ ထိုရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။
ကမ္မဖလံ နာမ၊ ကံဩ၏အကျိုးမည်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ပထမ-သုတ်၏အဖွင့် အပြီးတည်း။
ပဌမံ၊ ပဌမသုတ်တည်း။
ဒုတိယေ၊ ဒုတိယ-သုတ်၌။
ပဓာနာနီတိ၊ ပဓာနာနိ-ဟူသည်ကား။
ဝီရိယာနိ၊ အားထုတ်ခြင်းတို့သည်။
ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။
ဝီရိယံ၊ လုံ့လကို။
ပဒဟိတဗ္ဗတော၊ အားထုတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပဓာနန္တိ၊ ပဓာန-ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ပဓာနဘာဝကရဏတော ဝါ၊ အားထုတ်သည်၏အဖြစ်ကို ပြုကြောင်းဖြစ်သောကြောင့်လည်း။
ပဓာနန္တိ၊ ပဓာန-ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဒုရဘိသမ္ဘဝါနီတိ၊ ဒုရဘိသမ္ဘဝါနိ-သည်ကား။
ဒုဿဟာနိ၊ သည်းခံနိုင်ခဲကုန်၏။
ဒုပ္ပူရိယာနိ၊ ဖြည့်နိုင်ခဲကုန်၏။
ဒုက္ကရာနိ၊ ပြုနိုင်ခဲကုန်၏။
ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
အဂါရံ အဇ္ဈာဝသတန္တိ၊ အဂါရံ အဇ္ဈာဝသတံ-ဟူသည်ကား။
အဂါရေ၊ အိမ်၌။
ဝသန္တာနံ၊ နေကုန်သောသူတို့၏။
စီဝရပိဏ္ဍပါတသေနာသနဂိလာနပစ္စယ ဘေသဇ္ဇပရိက္ခာရာနုပ္ပဒါနတ္ထံ ပဓာနန္တိ (ဣမိနာ)၊ စီဝရပိဏ္ဍပါတသေနာသနဂိလာနပစ္စယ ဘေသဇ္ဇပရိက္ခာရာ နုပ္ပဒါနတ္တံ ပဓာနံ-ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။
စီဝရာဒီနံ၊ သင်္ကန်းအစရှိကုန်သော။
ဧတေသံ စတုန္နံ ပစ္စယာနံ၊ ထို လေးပါးသော ပစ္စည်းတို့ကို။
အနုပ္ပဒါနတ္ထာယ၊ မဖြစ်စေခြင်းအကျိုးငှာ။
ပဓာနံ နာမ၊ အားထုတ်ခြင်းမည်သည်။
ဒုရိဘိသမ္ဘတံ၊ ဖြစ်နိုင်ခဲ၍။
ဣတိ (ဣမံ-အတ္တံ)၊ ဤအနက်ကို။
ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏။
ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။
စတုရတနိကမ္ပိ၊ လေးတောင်အတိုင်းအရှည်ရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။
ပိလောတိကံ ဝါ၊ ပုဆိုးနွမ်းကို လည်းကောင်း။
ပသတတဏ္ဍုလမတ္တံ၊ တလက်ဆွမ်းသောဆံ အတိုင်းအရှည်ရှိသော။
ဘတ္တံ ဝါ၊ ဆွမ်းကိုလည်းကောင်း။
စတုရတနိကံ၊ လေးတောင်အတိုင်းအရှည်ရှိသော။
ပဏ္ဏသာလံ ဝါ၊ သစ်ရွက်မိုးသော ကျောင်းကိုလည်းကောင်း။
တေလသပ္ပိနဝနီတာဒီသု၊ ဆီ, ထောပတ်, ဆီဦး-အစရှိသည်တို့တွင်။
အပ္ပမတ္တကမ္ပိ၊ အနည်းငယ်မျှသာလည်းဖြစ်သော။
ဘေသဇ္ဇံ ဝါ၊ ဆေးကိုလည်းကောင်း။
ပရေသံ၊ သူတပါးတို့အား။
ဒေထ၊ လှူကုန်လော့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝတ္တုမ္ပိ၊ ဆိုခြင်းငှာလည်းကောင်း။
နိီဟရိတွာ၊ ထုတ်၍။
ဒါတုမ္ပိ၊ ပေးခြင်းငှာလည်းကောင်း။
ဒုက္ကရံ၊ ခဲယဥ်း၏။
ဥဘတောဗျူဠှသင်္ဂါမပ္ပဝေသနသဒိသံ၊ နှစ်ဦးနှစ်ဝ ရုံးစုကြသော စစ်သည်ဘောင်သို့ ဝင်ခြင်းနှင့်တူ၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။-
"ဒါနဉ္စ ယုဒ္ဓဉ္စ သမာနမာဟု။
အပ္ပါပိ သန္တာ ဗဟုကေ ဇိနန္တိ။
အပ္ပမ္ပိ စေ သဒ္ဒဟာနော ဒဒါတိ။
တေနေဝ သော ဟောတိ သုခီ ပရတ္ထာ"တိ။
ဒါနဉ္စ ယုဒ္ဓဉ္စ သမာနမာဟု၊ အပ္ပါပိ သန္တာ ဗဟုကေ ဇိနန္တိ။
အပ္ပမ္ပိ စေ သဒ္ဒဟာနော ဒဒါတိ၊ တေနေဝ သော ဟောတိ သုခိ ပရတ္တ-ဟူ၍။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
"ဒါနဉ္စ၊ အလှူပေးခြင်းကိုလည်းကောင်း။
ယုဒ္ဓဉ္စ၊ စစ်ထိုးခြင်းကိုလည်းကောင်း။
သမာနံ၊ တူမျှ၏ဟူ၍။
ပဏ္ဍိတာ၊ ပညာရှိတို့သည်။
အာဟု၊ ဆိုကုန်ပြီ။
အပ္ပါပိ၊ အနည်းငယ်သောအလှူဝတ္ထုတို့ကိုလည်း။
ဒေန္တာ၊ ပေးလှူကုန်သောသူတို့သည်။
ဗဟုကေ၊ များစွာသော အကုသိုလ်တရားတို့ကို။
ဇိနန္တိ၊ အောင်နိုင်ကုန်၏။
သဒ္ဒဟာနော၊ ယုံကြည်သည်ဖြစ်၍။
အပ္ပမ္ပိ၊ အနည်းငယ်သောအလှူဝတ္ထုကိုလည်း။
စေဒဒါတိ၊ အကယ်၍ ပေးလှူသည်ဖြစ်အံ့။
တေနေဝ၊ ထိုသို့ ပေးလှူသောကြောင့်သာလျှင်။
သော၊ ထိုအလှူပေးသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ပရတ္ထ၊ တမလွန်ဘဝ၌။
သုခိ၊ ချမ်းသာခြင်းရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အဂါရသ္မာ အနဂါရိယံ ပဗ္ဗဇိတာနန္တိ၊ အဂါရသ္မာ အနဂါရိယံ ပဗ္ဗဇီတာနံ-ဟူသည်ကား။
ဂေဟတော၊ အိမ်မှ။
နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်၍။
အဂါရဿဃရာဝါသဿ၊ အိမ်၌နေသောသူ၏။
ဟိတာဝဟေဟိ၊ အစီးအပွားကို ရွက်ဆောင်တတ်ကုန်သော။
ကသိဂေါရက္ခာဒီဟိ၊ လယ်ထွန်ခြင်း, နွားကျောင်းခြင်း-အစရှိသည်တို့မှ။
ဝိရဟိတံ၊ ကင်းသည်ဖြစ်၍။
အနဂါရိယံ၊ အိမ်၌နေသောသူတို့၏ အစီးအပွားကို ရွက်ဆောင်တတ်သော လယ်ထွန်ခြင်း, နွားကျောင်းခြင်း-အစရှိသည်တို့မှကင်းသော။
ပဗ္ဗဇ္ဇံ၊ ရဟန်းအဖြစ်သို့။
ဥပဂတာနံ၊ ကပ်ကုန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။
သဗ္ဗူပဓိပဋိနိဿဂ္ဂတ္ထာယ ပဓာနန္တိ၊ သဗ္ဗူပဓိပဋိနိဿဂ္ဂတ္ထာယ ပဓာနံ-ဟူသည်ကား။
သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံကုန်သော။
ခန္ဓူပဓိကိလေသူပဓိအဘိသင်္ခါရူပဓိကာမူပဓိသင်္ခါတာနံ၊ ခန္ဓူပဓိ, ကိလေသူပဓိ, အဘိသင်္ခါရူပဓိ, ကာမူပဓိ-ဟုဆိုအပ်ကုန်သော။
ဥပဓီနံ၊ ဆောင်ခြင်းတို့ကို။
ပဋိနိဿဂ္ဂသင်္ခါတဿ၊ စွန့်ရာဟုဆိုအပ်သော။
နိဗ္ဗာနဿ၊ နိဗ္ဗာန်၏။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှာ။
ဝိပဿနာယ စေဝ၊ ဝိပဿနာနှင့် လည်းကောင်း။
`၁။မဂ္ဂေန- (ဆဋ္ဌ)
သဟဇာတိဝီရိယံ၊ တကွဖြစ်သောဝီရိယကို။
တသ္မာတိ၊ တသ္မာ-ဟူသည်ကား။
ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။
ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။
ဣမာနိ ပဓာနာနိ၊ ဤ အားထုတ်ခြင်းတို့သည်။
ဒုရိဘိသမ္ဘဝါနိ၊ ဖြစ်နိုင်ခဲကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဒုတိယံ၊ ဒုတိယသုတ်တည်း။
တတိယေ၊ တတိယ-သုတ်၌။
တာပနီီယာတိ၊ တပနီယာဟူသည်ကား။
ဣဓ စေဝ၊ ဤ ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌ လည်းကောင်း။
သမ္ပရာယေ စ၊ တမလွန်ဘဝ၌ လည်းကောင်း။
တပန္တိ၊ ပူပန်စေတတ်ကုန်၏။
ဣတိ (တသ္မာ)၊ ထိုကြောင့်။
တပနီယာ၊ တပနီယ-မည်ကုန်၏။
တပ္ပတီတိ၊ တပ္ပတိ-ဟူသည်ကား။
စိတ္တသန္တာပေန၊ စိတ်၏ပူပန်ခြင်းဖြင့်။
တပ္ပတိ၊ ပူပန်တတ်၏။
အနုသောစတိ၊ စိုးရိမ်တတ်၏။
(ကိမိဝ၊ အဘယ်သူတို့ကဲ့သို့ နည်းဟူမူကား။)
ကာယဒုစ္စရိတံ၊ ကာယဒုစရိုက်ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
နန္ဒယက္ခော ဝိယ စ၊ နန္ဒမည်သော ဘီလူးကဲ့သို့ လည်းကောင်း။
နန္ဒမာဏဝေါ ဝိယ စ၊ နန္ဒ-မည်သော လုလင်ကဲ့သို့လည်းကောင်း။
နန္ဒဂေါဃာတကော ဝိယ စ၊ နန္ဒ-မည်သော နွားသတ်ယောကျ်ားကဲ့သို့ လည်းကောင်း။
ဒေဝဒတ္တော ဝိယ စ၊ ဒေဝဒတ်-ကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ဒွေဘာတိကာ ဝိယ စ၊ ညီနောင်နှစ်ယောက်တို့ကဲ့သို့ လည်းကောင်း။
(အနုသောစတိ၊ စိုးရိမ်တတ်၏။)
ကိရ (ဝိတ္ထာရေမိ)၊ အကျယ်ချဲ့ဦးအံ့။
တေ၊ ထိုညီနောင်နှစ်ယောက်တို့သည်။
ဂါဝံ၊ နွားကို။
ဝဓိတွာ၊ သတ်၍။
မံသံ၊ အသားကို။
ဒွေ ကောဋ္ဌာသေ၊ နှစ်ပါးသော အဖို့တို့ကို။
အကံသု၊ ပြုကုန်၏။
တတော၊ ထိုနောက်မှ။
ကနိဋ္ဌော၊ ညီငယ်သည်။
ဇေဋ္ဌကံ၊ အစ်ကိုကြီးကို။
အာဟ၊ ဆို၏။
"မယှံ၊ ငါ့အား။
ဒါရကာ၊ သားငယ်, သမိိီးငယ်တို့သည်။
ဗဟူ၊ များကုန်၏။
မေ၊ ငါ့အား။
ဣမာနိ အန္တာနိ၊ ဤ အအူတို့ကို။
ဒေဟိ၊ ပေးလော့။"
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ ဆို၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
နံ၊ ထိုညီငယ်ကို။
သော၊ ထိုအစ်ကိုကြီးသည်။
"သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။
မံသံ၊ အမဲကို။
ဒွေဓာ၊ နှစ်ပါးသောအဖို့ဖြင့်။
ဝိဘတ္တံ၊ ဝေဖန်အပ်ပြီ။
ပုန၊ တဖန်။
ကိံ မဂ္ဂသိ၊ အဘယ်ကြောင့်အလိုရှိပြန်ဘိသနည်း။"
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဟရိတွာ၊ ပုတ်ခတ်၍။
ဇီဝိတက္ခယံ၊ အသက်၏ကုန်ခြင်းသို့။
ပါပေသိ၊ ရောက်စေ၏။
နိဝတ္တေတွာ စ၊ ပြန်နစ်၍လည်း။
နံ၊ ထိုညီငယ်ကို။
ဩလောကေန္တော၊ ကြည့်သည်ရှိသော်။
မတံ၊ သေသည်ကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
"မေ၊ ငါသည်။
ဘာရိယံ၊ ဝန်လေးစွာသော။
ကမ္မံ၊ အမှုကို။
ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။"
ဣတိ၊ ဤသို့။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ဥပ္ပါဒေသိ၊ ဖြစ်စေ၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
အဿ၊ ထိုအစ်ကိုကြီးအား။
ဗလဝသောကော၊ အားကြီးသော စိုးရိမ်ခြင်းသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုအစ်ကိုကြီးသည်။
ဌိတဋ္ဌာနေပိ၊ ရပ်ရာအရပ်၌လည်းကောင်း။
နိသိန္နဋ္ဌာနေပိ၊ ထိုင်ရာအရပ်၌လည်းကောင်း။
တဒေဝ ကမ္မံ၊ ထိုမိမိပြုအပ်သော မကောင်းမှုကံကိုသာလျှင်။
အာဝဇ္ဇေတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
စိတ္တဿာဒံ၊ စိတ်၏သက်သာရာကို။
န လဘတိ၊ မရ။
အသိတပီတခါယိတသာယိတမ္ပိ၊ စားအပ်, သောက်အပ်, ခဲအပ်, လျက်အပ်သော အာဟာရသည်လည်း။
အဿ၊ ထိုအစ်ကိုကြီး၏။
သရီရေ၊ ကိုယ်၌။
ဩဇံ၊ = ဩဇာကိစ္စသည်။
န ဖရတိ၊ မပြီးစေ။
အဋ္ဌိစမ္မတ္တမေဝ၊ အရိုး, အရေမျှသည်သာလျှင်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
နံ၊ ထိုအစ်ကိုကြီးကို။
ဧကော၊ တယောက်သော။
ထေရော၊ မထေရ်သည်။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
"ဥပါသက၊ ဒါယကာ။
တွံ၊ သင်သည်။
ပဟူတအန္နပါနော၊ များစွာသော ထမင်းအဖျော်ရှိလျက်။
တေ၊ သင်အား။
အဋ္ဌိစမ္မမတ္တမေဝ၊ အရိုးရေမျှသည်သာလျှင်။
အဝသိဋ္ဌံ၊ ကြွင်း၏။
တေ၊ သင်အား။
ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော။
တပနီယကမ္မံ၊ ပူပန်စေတတ်သော မကောင်းမှုကံသည်။
အတ္ထိ နုခေါ၊ ရှိသလော။"
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ ဆို၏။
သော၊ ထိုအစ်ကိုကြီးသည်။
"ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အာမ (အတ္ထိ)၊ ဪ-ရှိပါ၏။"
ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်ဆို၍။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော အကြောင်းကို။
အာရောစေသိ၊ ကြား၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
နံ၊ ထိုအစ်ကိုကြီးကို။
ထေရော၊ မထေရ်သည်။
"ဥပါသက၊ ဒါယကာ။
တေ၊ သင်သည်။
ဘာရိယံ၊ ဝန်လေးသော။
ကမ္မံ၊ မကောင်းမှုကံကို။
ကတံ၊ ပြုအပ်၏။
အနပရာဓဋ္ဌာနေန၊ မပြစ်မှားအပ်သောအရာ၌။
အပရဒ္ဓံ၊ ချွတ်ယွင်း၏။"
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ ဆို၏။
သော၊ ထိုအစ်ကိုကြီးသည်။
တေနေဝ ကမ္မေန၊ ထိုမကောင်းမှုကံဖြင့်သာလျှင်။
ကာလံ၊ သေခြင်းကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
နိရယေ၊ ငရဲ၌။
နိဗ္ဗတ္တော၊ ဖြစ်၏။
ဝစီဒုစ္စရိတေန၊ ဝစီဒုစရိုက်ဖြင့်။
သုပ္ပဗုဒ္ဓသက္ကကောကာလိကစိဉ္စမာနဝိကာဒယော ဝိယ၊ သုပ္ပဗုဒ္ဓအမည်ရှိသော သာကီဝင်မင်း, ကောကာလိက, စိဉ္စမာနဝိကာမည်သော သတို့သမီး-အစရှိသော သူတို့ကဲ့သို့။
တပ္ပတိ၊ ပူပန်စေတတ်၏။
သေသံ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်သည်။
ဧတ္ထ စ၊ ဤတတိယသုတ်၌လည်းကောင်း။
စတုတ္ထေ စ၊ စတုတ္ထသုတ်၌လည်းကောင်း။
ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်သောအနက် ရှိသည်သာလျှ်ငတည်း။
ပဉ္စမေ၊ ပဉ္စမ-သုတ်၌။
ဒွိန္နာဟန္တိ၊ ဒွိန္နာဟံ-ဟူသည်ကား။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဒွိန္နံ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။
(ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့ကို။)
ဥပညာသိန္တိ၊ ဥပညာသိံ-ဟူသည်ကား။
ဥပဂန္တွာ၊ ကပ်၍။
ဂုဏံ၊ ဂုဏ်ကို။
အညာသိံ၊ သိပြီ။
ဇာနိံ၊ သိပြီ။
ပဋိဝိဇ္ဈိံ၊ ထိုးထွင်း၍သိပြီ။
ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
တေ ဓမ္မေ၊ ထိုသိအပ်သောတရားတို့ကို။
ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။
ယာ စ အသန္တုဋ္ဌိတာတိအာဒိံ၊ ယာ စ အသန္တုဋ္ဌိတာ-ဤသို့အစရှိသည်ကို။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။
ဣမံ ဓမ္မဒွယံ၊ ဤ တရားနှစ်ပါးအပေါင်းကို။
နိဿာယ၊ မှိိီ၍။
သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
သဗ္ဗညုတံ၊ သဗ္ဗညု-ဘုရားအဖြစ်သို့။
ပတ္တော၊ ရောက်တော်မူ၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
တဿ(ဓမ္မဒွယဿ)၊ ထိုတရားနှစ်ပါးအပေါင်း၏။
အာနုဘာဝံ၊ အာနုဘော်ကို။
ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
တတ္ထ၊ ထို သန္တုဋ္ဌိတာ ကုသလေသု ဓမ္မေသု-အစရှိသော ပါဌ်အပေါင်းတို့တွင်။
အသန္တုဋ္ဌိတာ ကုသလေသု ဓမ္မေသူတိ ဣမိနာ၊ အသန္တုဋ္ဌိတာ ကုသလေသု ဓမ္မေသု-ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။
ဣမံ၊ ဤ ဆိုလတ္တံ့သောအနက်ကို။
ဒိိီပေတိ၊ ပြတော်မူ၏။-
"အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
ဈာနှမတ္တကေန ဝါ၊ ဈာန်မျှဖြင့်လည်းကောင်း။
ဩဘာသနိမိတ္တမတ္တကေန ဝါ၊ ဩဘာသနိမိတ်မျှဖြင့် လည်းကောင်း။
အသန္တုဋ္ဌော၊ မရောင့်ရဲသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
အရဟတ္တမဂ္ဂမေဝ၊ အရဟတ္တမဂ်ကိုသာလျှင်။
ဥပ္ပါဒေသိံ၊ ဖြစ်စေ၏။
ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။
သော၊ ထို အရဟတ္တမဂ်သည်။
န ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ မဖြစ်သေး။
တာဝ၊ ထိုမျှလောက်။
အဟံ၊ ငါသည်။
သန္တုဋ္ဌော၊ ရောင့်ရဲသည်။
န အဟောသိံ၊ မဖြစ်။
ပဓာနသ္မိံ စ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အားထုတ်ခြင်း၌လည်း။
အနုက္ကဏ္ဌိတော၊ မငြီးငွေ့သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
`၁။အနောသက္ကနာယ- (ဆဋ္ဌ)
ဌတွာယေဝ၊ တည်၍သာလျှင်။
ပဓာနကိရိယံ၊ အားထုတ်ခြင်း အမူအရာကို။
အကာသိံ၊ ပြုပြီ။"
ဣတိ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤသို့သောအနက်ကို။
ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလို၍။
ယာ စ အပ္ပဋိဝါနိဘာတိအာဒိံ၊ ယာစ အပ္ပဋိဝါနိတာ-ဤသို့အစရှိသောစကားကို။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
တတ္ထ၊ ထို ယာ စ အပ္ပဋိဝါနိတာ-အစရှိသောပါဌ်၌။
အပ္ပဋိဝါနိတာတိ၊ အပ္ပဋိဝါနိတာ-ဟူသည်ကား။
အပ္ပဋိက္ကမနာ၊ နောက်သို့မဆုတ်ခြင်းတည်း။
အနောသက္ကနာ၊ မဆုတ်နစ်ခြင်းတည်း။
အပ္ပဋိဝါနီ (ဋ္ဌ၊ဒု-၆) သုဒါဟံ ဘိက္ခဝေ ပဒဟာမီတိ ဧတ္ထ၊ အပ္ပဋိဝါနီ သုဒါဟံ ဘိက္ခဝေ ပဒဟာမိ-ဟူသောဤပုဒ်၌။
သုဒန္တိ (ဣဒံ)၊ သုဒံ-ဟူသောဤပုဒ်သည်။
နိပါတမတ္တံ၊ နိပါတ်ပုဒ်မျှသာတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
အဟံ၊ ငါသည်။
အနောသက္ကနာယံ၊ မဆုတ်နစ်ခြင်း၌။
ဌိတော၊ တည်သည်ဖြစ်၍။
ဗောဓိသတ္တကာလေ၊ ဘုရားလောင်းဖြစ်တော်မူသောအခါ၌။
သဗ္ဗညုတံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို။
ပတ္ထေန္တော၊ တောင့်တသည်ဖြစ်၍။
ပဓာနံ၊ အားထုတ်ခြင်းကို။
အကာသိံ၊ ပြုပြီ။
ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။
ဧတ္ထ၊ ဤ အပ္ပဋိဝါနီ သုဒါဟံ ဘိက္ခဝေ ပဒဟာမိ-ဟူသောပါဌ်၌။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ယထာ (ယေန-အာကာရေန)၊ အကြင်သို့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။
တေန၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။
တံ ပဓာနံ၊ ထိုအားထုတ်ခြင်းကိို။
ကတံ၊ ပြုတော်မူအပ်၏။
တံ (ကာရဏံ)၊ ထိုအကြောင်းကို။
ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။
ကာမံ တစော စာတိအာဒိံ၊ ကာမံ တစော စ-အစရှိသောပါဌ်ကို။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
တတ္ထ၊ ထို ကာမံ တစော စ-အစရှိသောပါဌ်၌။
ပတ္တဗ္ဗန္တိ ဣမိနာ၊ ပတ္တဗ္ဗံ-ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။
ပတ္တဗ္ဗံ၊ ရောက်အပ်သော။
ဂုဏဇာတံ၊ ကျေးဇူးအပေါင်းကို။
ဒဿေတိ၊ ပြတော်မှ၏။
ပုရိသထာမေနာတိအာဒိနာ၊ ပုရိသထာမေန-ဤသို့အစရှိသောပါဌ်ဖြင့်။
ပုရိသဿ၊ ယောကျ်ား၏။
ဉာဏထာမော စ၊ ဉာဏ်နှင့်ယှဉ်သောအစွမ်းကိုလည်းကောင်း။
ဉာဏဝီရိယဉ္စ၊ ဉာဏ်နှင့်ယှဥ်သော ဝီရိယကိုလည်းကောင်း။
ဉာဏပရက္ကမော စ၊ ဉာဏ်နှင့်ယှဥ်သော အားထုတ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။
ကထိတော၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
သဏ္ဌာနန္တိ၊ သဏ္ဌာနံ-ဟူသည်ကား။
ဌပနာ၊ ထားခြင်းတည်း။
အပ္ပဝတ္တနာ၊ မဖြစ်စေခြင်းတည်း။
ဩက္ကနာ၊ ဆုတ်နစ်ခြင်းတည်း။
ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိ၊ ငြိမ်းခြင်းတည်း။
ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော အပ္ပဋိဝါနီ သုဒါဟံ ဘိက္ခဝေ ပဒဟာမိ-အစရှိသော စကားအစဥ်ဖြင့်။
တေန၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။
စတုရင်္ဂသမန္နာဂတံ၊ လေးပါးသောအင်္ဂါနှင့်ပြည့်စုံသော။
ဝီရိယာဓိဋ္ဌာနံ နာမ၊ ဝီရိယကို ဓိဋ္ဌာန်ခြင်းမည်သည်ကို။
ကထိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ဟိ၊ အကျယ်ချဲ့ဦးအံ့။
ဧတ္ထ၊ ဤလေးပါးသော အင်္ဂါတို့တွင်။
ကာမံ တစော စာတိ၊ ကာမံ တစော စ-ဟူသောအင်္ဂါသည်။
ဧကံ၊ တခုသော။
အင်္ဂံ၊ အင်္ဂါမည်၏။
နှာရု စာတိ၊ နှာရု စ-ဟူသောအင်္ဂါသည်။
ဧကံ၊ တခုသော။
ဒ ဋ္ဌိ စာတိ၊ အဋ္ဌိ စ-ဟူသောအင်္ဂါသည်။
ဧကံ၊ တခုသော။
(အင်္ဂံ၊ အင်္ဂါမည်၏။)
မံသလောဟိတန္တိ၊ မံသလောဟိတံ-ဟူသောအင်္ဂါသည်။
ဧကံ၊ တခုသော။
(အင်္ဂံ၊ အင်္ဂါမည်၏။)
စတ္ထာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။
ဣမာနိ အင်္ဂါနိ၊ ဤ အင်္ဂါတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ပုရိသထာမေနာတိအာဒီနိ၊ ပုရိသထာမေန-ဤသို့အစရှိသော သဒ္ဒါတို့သည်။
အဓိမတ္ထဝိီရိယာဓိဝစနာနိ၊ လွန်ကဲသောဝီရိယကိုဟောသော သဒ္ဒါတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပုရိမေဟိ၊ ရှေး၌ဖြစ်ကုန်သော။
စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။
အင်္ဂေဟိ၊ အင်္ဂါတို့နှင့်။
`၁။သမန္နာဂတေန- (ဆဋ္ဌ)
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အဓိဋ္ဌိတံ၊ ဆောက်တည်အပ်သော။
ဝီရိယံ၊ ဝီရိယသည်။
စတုရင်္ဂသမန္နာဂတံ၊ လေးပါးသောအင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော။
ဝီရိယဓိဋ္ဌာနံ နာမ၊ ဝီရိယကိုဆောက်တည်ခြင်းမည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။
ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှသောအတိုင်းအရှည်ဖြင့်။
တေန၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။
ဗောဓိပလ္လင်္ကေ၊ ဗောဓိပလ္လင်၌။
အတ္တနော၊ ကိုယ်တော်၏။
အာဂမနီယပ္ပဋိပဒါ၊ ဈာန်, မဂ်, ဖိုလ်-အထူးကိုရကြောင်းဖြစ်သော ရှေးအဖို့၌ဖြစ်သောအကျင့်ကို။
ကထိတာ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
တာယ ပဋိပဒါယ၊ ထို ရှေးအဖို့၌ဖြစ်သော အကျင့်ဖြင့်။
ပဋိလဒ္ဓဂုဏံ၊ ရအပ်သောဂုဏ်ကို။
ကထေတုံ၊ ဟောတော်မူခြင်းငှာ။
တဿ မယှံ ဘိက္ခဝေတိအာဒိံ၊ တဿ မယှံ ဘိက္ခဝေ-ဤသို့အစရှိသောစကားကို။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
တတ္ထ၊ ထို တဿ မယှံ ဘိက္ခဝေ အစရှိသောပါဌ်၌။
အပ္ပမာဒါဓိဂတာတိ၊ အပ္ပမာဒါဓိဂတာ-ဟူသည်ကား။
သတိအဝိပ္ပဝါသသင်္ခါတေန၊ သတိ၏ မကင်းခြင်းဟုဆိုအပ်သော။
အပ္ပမာဒေန၊ မမေ့မလျော့ခြင်းဖြင့်။
အဓိဂတာ၊ ရအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
`၁။သုတ္တပ္ပမတ္တေန- (ဆဋ္ဌ)
လဒ္ဓါ၊ ရအပ်သည်။
န၊ မဟုတ်။
သမ္ဗောဓီတိ၊ သမ္ဗောဓိ-ဟူသည်ကား။
စတုမဂ္ဂဉာဏဉ္စေဝ၊ လေးပါးသော မဂ်ဉာဏ်ကိုလည်းကောင်း။
သဗ္ဗညုတညာဏဉ္စ၊ သဗ္ဗညုတ ဉာဏ်ကိုလည်းကောင်း။
ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။
ဧတံ၊ ဤလေးပါးသော မဂ်ဉာဏ်, သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို။
`၁။သုတ္တပ္ပမတ္ထေန- (ဆဋ္ဌ)
အဓိဂန္တုံ၊ သိခြင်းငှာ။
န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။
တေန၊ ထိုကြောင့်။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
"အပ္ပမာဒါဓိဂတာသမ္ဗောဓီ" တိ၊ အပ္ပမာဒါဓိဂတာ သမ္ဗောဓိ-ဟူ၍။
အနုတ္တရော ယောဂက္ခေမောတိ၊ အနုတ္တရော ယောဂက္ခေမော-ဟူသည်ကား။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
ဗောဓိယေဝ၊ လေးပါးသော မဂ်ဉာဏ်, သဗ္ဗညုတဉာဏ်သည်သာလျှင်။
(အဓိဂန္တုံ၊ ရခြင်းငှာ။
သက္ကာ၊ တတ်ကောင်းသည်။)
န၊ မဟုတ်သေး။
အရဟတ္တဖလနိဗ္ဗာနသင်္ခါတော၊ အရဟတ္တဖိုလ်နိဗ္ဗာန်-ဟုဆိုအပ်သော။
အနုတ္တရော၊ အတုမရှိသော။
ယောဂက္ခေမောပိ၊ ယောဂလေးပါးတို့ဖြင့် ဘေးမရှိသောတရားကိုလည်း။
အပ္ပမာဒါဓိဂတောဝ၊ မမေ့မလျော့ခြင်းဖြင့် သိအပ်သည်သာလျှင်တည်း။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
အတ္တနာ၊ ကိုယ်တော်သည်။
ပဋိလဒ္ဓဂုဏေသု၊ ရအပ်သောဂုဏ်တို့၌။
ဘိက္ခုသံဃံ၊ ရဟန်းသံဃာကို။
သမာဒပေန္တော၊ ဆောက်တည်စေတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။
တုမှေ စေပိ ဘိက္ခဝေတိအာဒိံ၊ တုမှေ စေပိ ဘိက္ခဝေ ဤသို့အစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
တတ္ထ၊ ထို တုမှေ စေပိ ဘိက္ခဝေ-အစရှိသောပါဌ်၌။
ယဿတ္ထာယာတိ၊ ယဿတ္ထာယ-ဟူသည်ကား။
ယဿ၊ အကြင် အရဟတ္တဖိုလ်၏။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှာ။
ယံ၊ အကြင်အရဟတ္တဖိုလ်သို့။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ရောက်၍။
ဝိဟရိတုကာမော၊ နေခြင်းငှာအလိုရှိကုန်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
တဒနုတ္တရန္တိ၊ တဒနုတ္တရံ-ဟူသည်ကား။
အနုတ္တရံ၊ အတုမရှိသော။
တံ၊ ထို အရဟတ္တဖိုလ်ကို။
ဗြဟ္မစရိယပရိယောသာနန္တိ၊ ဗြဟ္မစရိယပရိယောသာနံ-ဟူသည်ကား။
မဂ္ဂဗြဟ္မစရ်ိယဿ၊ မဂ်တည်းဟူသော မြတ်သောအကျင့်၏။
ပရိယောသာနဘူတံ၊ အဆုံးဖြစ်၍ဖြစ်သော။
အရိယဖလံ၊ အရိယဖိုလ်ကို။
အဘိညာ သစ္ဆိကတွာတိ၊ အဘိညာ သစ္ဆိကတွာ-ဟူသည်ကား။
အဘိညာယ၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့် သိ၍။
ဥတ္တမပညာယ၊ မြတ်သောပညာဖြင့်။
ပစ္စက္ခံ၊ မျက်မှောက်ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ ဝိဟရိဿထာတိ၊ ဥပသမ္ပဇ္ဇ ဝိဟရိဿထ ဟူသည်ကား။
ပဋိလဘိတွာ၊ ရ၍။
ပါပုဏိတွာ၊ ရောက်၍။
ဝိဟရိဿထ၊ နေရကုန် လတ္တံ့။
တသ္မာတိ၊ တသ္မာ-ဟူသည်ကား။
ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။
ဧတံ အပ္ပဋိဝါနပဓာနံ နာမ၊ ဤမဆုတ်မနစ်အားထုတ်ခြင်းမည်သည်။
ဗဟူပကာရံ၊ များသောကျေးဇူးရှိ၏။
ဥတ္တမတ္ထသာဓကံ၊ မြတ်သောအကျိုးကို ပြီးစေတတ်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဆဋ္ဌေ၊ ဆဋ္ဌေ-သုတ်၌။
သံယောဇနိယေသု ဓမ္မေသူတိ၊ သံယောဇနိယေသု ဓမ္မေသု-ဟူသည်ကား။
ဒသန္နံ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။
သံယောဇနာနံ၊ သံယောဇဥ်တို့၏။
ပစ္စယဘူတေသု၊ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။
တေဘူမကဓမ္မေသု၊ တေဘူမက တရားတို့၌။
အဿာဒါနုပဿိတာတိ၊ အဿာဒါနုပဿိတာ-ဟူသည်ကား။
အဿာဒတော၊ သာယာအပ်သောအားဖြင့်။
ပဿိတာ၊ ရှုသည်၏အဖြစ်။
ပဿနဘာဝေါ၊ ရှုသည်၏အဖြစ်။
ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
နိဗ္ဗိဒါနုပဿိတာတိ၊ နိဗ္ဗိဒါနုပဿိတာ-ဟူသည်ကား။
နိဗ္ဗိဒါဝသေန၊ ငြီးငွေ့ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဥက္ကဏ္ဌနဝသေန၊ ဆန့်ကျင်ခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။
ပဿနဘာဝေါ၊ ရှုသည်၏အဖြစ်တည်း။
ဇာတိယာတိ၊ ဇာတိယာဟူသည်ကား။
ခန္ဓနိဗ္ဗတ္တိတော၊ ခန္ဓာငါးပါးတို့၏ ဖြစ်ခြင်းမှ။
ဇရာယာတိ၊ ဇရာယ-ဟူသည်ကား။
ခန္ဓပရိပါကတော၊ ခန္ဓာငါးပါးတို့၏ ရင့်ခြင်းမူ။
မရဏေနာတိ၊ မရဏေန-ဟူသည်ကား။
ခန္ဓဘေဒတော၊ ခန္ဓာငါးပါးတို့၏ ပျက်ခြင်းမှ။
သောကေဟီတိ၊ သောကေဟိ-ဟူသည်ကား။
အန္တောနိဇ္ဈာယနလက္ခဏေဟိ၊ အတွင်း၌လောင်ခြင်း လက္ခဏာရှိကုန်သော။
သောကေဟိ၊ စိုးရိမ်ခြင်းတို့မှ။
ပရိဒေဝေဟီတိ၊ ပရိဒေဝေဟိ-ဟူသည်ကား။
တန္နိဿိဘလာလပ္ပိဘလက္ခဏေဟိ၊ ထိုလောက၌မှီသော မြည်တမ်း-ယောင်ယမ်းခြင်း လက္ခဏာရှိကုန်သော။
ပရိဒေဝေဟိ၊ ငိုကြွေးခြင်းတို့မှ။
ဒုက္ခေဟီတိ၊ ဒုက္ခေဟိ-ဟူသည်ကား။
ကာယပဋိပီဠနဒုက္ခေဟိ၊ ကိုယ်ကိုနှိပ်စက်တတ်သော ဆင်းရဲအပေါင်းတို့မှ။
ဒေါမနဿေဟီတိ၊ ဒေါမနဿေဟိ-ဟူသည်ကား။
မနောဝိဃာတဒေါမနဿေဟိ၊ စိတ်နှလုံး၏ပင်ပန်းခြင်းဟုဆိုအပ်သော နှလုံးမသာယာခြင်းတို့မှ။
ဥပါယာသေဟီတိ၊ ဥပါယသေဟိ-ဟူသည်ကား။
အဓ်ိမတ္တာယာသလက္ခဏဥပါယာသေဟိ၊ လွန်ကဲစွာပင်ပန်းခြင်းလက္ခဏာရှိသော ဥပါယာသတို့မှ။
ဒုက္ခသ္မာတိ၊ ဒုက္ခသ္မာ-ဟူသည်ကား။
သကလဝဋ္ဋဒုက္ခတော၊ အလုံးစုံသော သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ။
ပဇဟတီတိ၊ ပဇဟတိ-ဟူသည်ကား။
မဂ္ဂေန၊ မဂ်ဖြင့်။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ပဟာယာတိ ဧတ္ထ ပန၊ ပဟာယ-ဟူသော ဤပုဒ်၌ကား။
ဖလက္ခဏော၊ ဖိုလ်ခဏကို။
ကထိတော၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ဣမသ္မိံ သုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌။
ဝဋ္ဋဝိဝဋ္ဋံ၊ ဝဋ်တရား-ဝဋ်ကင်းရာဖြစ်သောတရားကို။
ကထိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
သတ္တမေ၊ သတ္တမ-သုတ်၌။
ကဏှာတိ၊ ကဏှာ-ဟူသည်ကား။
ကာဠဝဏ္ဏတာယ၊ မည်းနက်သော အဆင်းရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ကဏှာ၊ ကဏှ-မည်ကုန်သည်။
န၊ မဟုတ်ကုန်။
ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။
ကဏှတာယ၊ မည်းနက်သော အပါယ်လေးဘုံ နီးသည်၏အဖြစ်ငှာ။
ဥပနေန္တိ၊ ဆောင်ကုန်၏။
ဣတိ (တသ္မာ)၊ ထိုကြောင့်။
နိပ္ဖတ္တိကာဠတာယ၊ ပြီးသော မည်းနက်သော အကျိုးရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ကဏှာ၊ ကဏှ-မည်ကုန်၏။
ဝါ၊ တနည်းကား။
သရသေနာပိ၊ မိမိသဘောအားဖြင့်လည်း။
သဗ္ဗာကုသလဓမ္မာ၊ အလုံးစုံကုန်သော အကုသိုလ်တရားတို့သည်။
ကဏှာ ဧဝ၊ ကဏှ-မည်ကုန်သည်သာလျှင်တည်း။
ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။
တေသံ၊ ထို အကုသိုလ်တရားတို့၏။
ဥပ္ပတ္တိယာ၊ ဖြစ်ခြင်းဖြင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ပဘဿရံ၊ ပြိုးပြိုးပြက်ရှိသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
အဟိရိကန္တိ၊ အဟိရိကံ-ဟူသည်ကား။
အဟိရိကဘာဝေါ၊ အရှက်မရှိသည်၏အဖြစ်တည်း။
အနောတ္တပ္ပန္တိ၊ အနောတ္တပ္ပံ-ဟူသည်ကား။
အနောတ္တာပိဘာဝေါ၊ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိသည်၏အဖြစ်တည်း။
အဋ္ဌမေ၊ အဋ္ဌမ-သုတ်၌။
သုက္ကာတိ၊ သုက္ကာ-ဟူသည်ကား။
သုက္ကဝဏ္ဏတာယ၊ ဖြူစင်သောအဆင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သုက္ကာ၊ သုက္က-မည်ကုန်သည်။
န၊ မဟုတ်ကုန်။
ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။
သုက္ကတာယ၊ ဖြူစင်သောသုဂတိဘဝ ဘုန်းကြီးသည်၏အဖြစ်ငှာ။
ဥပနေန္တိ၊ ဆောင်ကုန်၏။
ဣတိ (တသ္မာ)၊ ထိုကြောင့်။
နိပ္ဖတ္တိသုက္ကတာယ၊ ပြီးသော ဖြူစင်သော အကျိုးရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
သုက္ကာ၊ သုက္ကာ-မည်ကုန်၏။
ဝါ၊ တနည်းကား။
သရသေနပိ၊ မိမိသဘောအားဖြင့်လည်း။
သဗ္ဗကုသလဓမ္မာ၊ အလုံးစုံကုန်သောကုသိုလ်တရားတို့သည်။
သုက္ကာ ဧဝ၊ သုက္က-မည်ကုန်သည်သာလျှင်တည်း။
ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။
တေသံ၊ ထို ကုသိုလ်တရားတို့၏။
ဥပ္ပတ္တိယာ၊ ဖြစ်ခြင်းဖြင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ပဘဿရံ၊ ပြိုးပြိုးပြက်ရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟီရိ စ ဩတ္တပ္ပဉ္စာတိ ဧတ္ထ၊ ဟီရိ စ ဩတ္တပ္ပဉ္စ-ဟူသောဤပုဒ်၌။
ဟိရီ၊ ဟိရီသည်။
ပါပတော၊ မကောင်းမှုမှ။
ဇိဂုစ္ဆနလက္ခဏာ၊ စက်ဆုပ်ခြင်းလက္ခဏာရှိ၏။
ဩတ္တပ္ပံ၊ ဩတ္တပ္ပ-သည်။
(ပါပတော၊ မကောင်းမှုမှ။)
ဘာယနလက္ခဏံ၊ ကြောက်ခြင်းလက္ခဏာရှိ၏။
ပန၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။
ဧတ္ထ၊ ဤဟိရီ, ဩတ္တပ္ပ-တရားတို့တွင်။
ဝိတ္ထာရတော၊ အကျယ်အားဖြင့်။
ယံ (ဝစနံ)၊ အကြင်စကားကို။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုအပ်သင့်သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
တံ (ဝစနံ)၊ ထိုစကားကို။
ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂေ၊ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်၌။
(မယာ၊ ငါသည်။)
ဝုတ္တမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်သာလျှင်တည်း။
နဝမေ၊ နဝမ-သုတ်၌။
လောကံ ပါလေန္တီတိ၊ လောကံ ပါလေန္တိ-ဟူသည်ကား။
လောကံ၊ သတ္တလောကကို။
သန္ဓာရေန္တိ၊ ကောင်းစွာတည်စေကုန်၏။
ဌပေန္တိ၊ ထားကုန်၏။
ရက္ခန္တိ၊ စောင့်ကုန်၏။
နယိဓ ပညာယေထ မာတာတိ၊ နယိဓ ပညာယေထ မာတာ-ဟူသည်ကား။
ဣမသ္မိံ လောကေ၊ ဤ သတ္တလောက၌။
ဇနိကာ၊ ဖြစ်စေတတ်သောသူသည်။
မာတာ၊ အမိမည်၏။
"အယံ၊ ဤသူသည်။
မေ၊ ငါ၏။
(ဋ္ဌ၊ ဒု-၈) မာတာ၊ အမိတည်း။"
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဂရုစိတ္တီကာရဝသေန၊ အလေးအမြတ် အရိုအသေပြုခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။
န ပညာယေထ၊ မထင်ရှား။
သေသပဒေသုပိ၊ ကြွင်းသော မာတုစ္ဆာတိဝါ-အစရှိသောပုဒ်တို့၌လည်း။
ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းလျှင် နည်းရှိ၏။
သမ္ဘေဒန္တိ၊ သမ္ဘေဒံ-ဟူသည်ကား။
သင်္ကရံ၊ ရောယှက်ခြင်းသို့။
ဝါ၊ တနည်းကား။
မရိယာဒဘေဒံ၊ အပိုင်းအခြား၏ ပျက်စီးခြင်းသို့။
ယထာ အဇေဠကာတီအာဒိသု၊ ယထာ ဇေဠကာ-ဤသို့အစရှိသောပုဒ်တို့၌။
၁။ပုဒ်ခွဲပုံဆဋ္ဌမူနှင့်မတူ။ သတ္တာ၊ သတ္တာဝါတို့သည်။ "အယံ၊ ဤသူသည်။ မေ၊ ငါ၏။ မာတာ၊ အမိတည်း။" ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ "(အယံ၊ ဤသူသည်။ မေ၊ ငါ၏။) မာတုစ္ဆာ၊ မိထွေးတည်း။" ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ ဂရုစိတ္တီကာရဝသေန၊ အလေးအမြတ် အရိုအသေပြုခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။ ၂။နိဿယ-မူဟောင်းတွင်း-ဇာနန္တိ ၊ သိကုန်၏-ဟုရှိသည်။ယံ ဝတ္ထုံ၊ အကြင် အမိ, အဖအစရှိသော ဝတ္ထုကို။
နိဿာယ၊ မှိီ၍။
ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တတ္ထေဝ၊ ထိုအမိ, အဖအစရှိသော ဝတ္ထု၌ပင်လျှင်။
ဝိပ္ပဋိပဇ္ဇန္တိ၊ ဖောက်ပြန်၍ ကျင့်ကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဥပမံ၊ ပပမာကို။
အာဟရန္တော၊ ဆောင်သည်ဖြစ်၍။
"ယထာ အဇေဠကာ" တိအာဒိံ၊ ယထာ အဇေယကာ-ဤသို့အစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
ဒသမံ၊ ဒသမ-သုတ်ကို။
အဋ္ဌုပ္ပတ္တိယံ၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ကတရအဋ္ဌုပ္ပတ္တိယံ၊ အဘယ်သို့သဘောရှိသော အကြောင်း၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူသနည်း?။
မနုဿာနံ၊ လူတို့၏။
ဥဇ္ဈာယနေ၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကြောင့်။
(ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။)
ဟိ (ဝိတ္တာရေမိ)၊ အကျယ်ချဲ့ဦးအံ့။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ပဌမဗောဓိယံ၊ ပထမဗောဓိ၌။
ဝီသတိဝဿာနိ၊ အနှစ် နှစ်ဆယ်တို့ပတ်လုံး။
ဝဿူပနာယိကာ၊ ဝါသို့ကပ်ခြင်းသည်။
အပညတ္တာ၊ မပညတ်အပ်သေးသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။
အနိဗဒ္ဓဝါသာ၊ မမြဲသော နေခြင်းရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဝဿေပိ၊ မိုးကာလ၌လည်းကောင်း။
ဥတုဝဿေပိ၊ ဆောင်းကာလ, နွေကာလ၌ လည်းကောင်း။
ယထာသုခံ၊ အလိုရှိတိုင်း။
ဝိစရိံ သု၊ လှည့်လည်ကုန်၏။
တေ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
မနုဿာ၊ လူတို့သည်။
"ကထဉှိ နာမ၊ အဘယ်ကြောင့်သာလျှင်။
သကျပုတ္တိယာ၊ သာကီဇင်မင်းသားမြတ်စွာဘုရား သားတော်ဖြစ်ကုန်သော။
သမဏာ၊ ရဟန်းတို့သည်။
ဟေမန္တမ္ပိ၊ ဆောင်းကာလ၌ လည်းကောင်း။
ဂိမှမ္ပိ၊ နွေကာလ၌ လည်းကောင်း။
ဝဿမ္ပိ၊ မိုးကာလ၌ လည်းကောင်း။
ဟရိတာနိ၊ စိမ်းစိုကုန်သော။
တိဏာနိ၊ မြက်တို့ကို။
သမ္မဒ္ဒန္တာ၊ နင်းနယ်ကုန်လျက်။
ဧကိန္ဒြိယံ၊ တခုသော ကာယိန္ဒြေရှိသော။
ဇီဝံ၊ အသက်ကို။
ဝိဟေဌေန္တာ၊ ညဥ်းဆဲကုန်လျက်။
ဗဟူ၊ များစွာကုန်သော။
ခုဒ္ဒကေ၊ ငယ်ကုန်သော။
ပါဏေ၊ သတ္တဝါတို့ကို။
သံဃာတံ၊ ညှဥ်းဆဲခြင်းသို့။
အာပါဒေန္တာ၊ ရောက်စေကုန်လျက်။
စာရိကံ၊ ဒေသစာရီကို။
စရိဿန္တိ၊ လှည့်လည်ကုန်ဘိသနည်း။
ဒုရက္ခာတဓမ္မာ၊ မကောင်းသဖြင့် ဟောအပ်သောတရားရှိကုန်သော။
ဣမေဟိ အညတိတ္ထိယဟိ၊ ဤသာသနာတော်၌ဖြစ်သောအယူမှ တပါးသောအယူရှိသော တတ္ထိတို့သည်။
[ဤဝါကျ၌-ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။
ဒုရက္ခာတဓမ္မာ၊ မကောင်းသဖြင့်ဟောအပ်သောတရားရှိကုန်သော။
ဣမေ အညတိတ္ထိယာ၊ ဤသာသနာတော်၌ဖြစ်သောအယူမှတပါးသောအယူရှိကုန်သောတတ္ထိတို့သည်။-ဟုဆဋ္ဌမူရှိပါဠိအတိုင်းသာ'ဟိ'ကိုထုတ်၍ယောဇနာရာ၏-စာတည်း။]
ဝဿာဝါသံ၊ ဝါတွင်းသုံးလပတ်လုံး နေခြင်းကို။
အလ္လီယိဿန္တိ နာမ၊ ကပ်ငြိကုန်၏။
သံကာသယိဿန္တိ နာမ၊ အမြဲနေကုန်၏။
ဣမေ နာမ သကုဏာ၊ ဤမည်သော ငှက်အပေါင်းတို့သည်။
ရုက္ခဂ္ဂေသု၊ သစ်ပင်ဖျားတို့၌။
ကုလာဝကာနိ၊ အသိုက်တို့ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဝဿာဝါသံ၊ ဝါတွင်းသုံးလပတ်လုံး နေခြင်းကို။
အလ္လိီယိဿန္တိ၊ ကပ်ငြိကုန်၏။
သံကာသယိဿန္တိ၊ အမြဲနေကုန်၏။"
ဣတိအာဒီနိ၊ ဤသို့အစရှိသောစကားတို့ကို။
ဝတွာ၊ ဆို၍။
ဥဇ္ဈာယိံ သု၊ ကဲ့ရဲကုန်၏။
တမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။
အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
တံအဋ္ဌုပ္ပတ္တိံ၊ ထိုအကြောင်း၏ ဖြစ်ခြင်းကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဣမံ သုတ္တံ၊ ဤသုတ်ကို။
ဒေသေန္တော၊ ဟောတော်မူလိုသည် ဖြစ်၍။
ပဌမံ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
"အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ဝဿံ ဥပဂန္တု" န္တိ၊ အနုဇာနာမိ ဘ်ိက္ခဝေ ဝဿံ ဥပဂန္တုံ-ဟူ၍။
ဧတ္တကမေဝ၊ ဤမျှသောစကားကိုသာလျှင်။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။
"ကဒါ နု ခေါ၊ အဘယ်အခါ၌။
ဝဿံ၊ ဝါကို။
ဥပဂန္တဗ္ဗံ၊ ကပ်အပ်သနည်း။"
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သော။
ဝိတက္ကံ၊ ဝိတက်ကို။
သုတွာ၊ ကြားတော်မူ၍။
"အနုဇာနာမိ ဘ်ိက္ခဝေ ဝဿာနေ ဝဿံ ဥပဂန္တု" န္တိ၊ အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ဝဿာနေ ဝဿံ ဥပဂန္တုံ-ဟူသော စကားက်ို။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။
ဧတံ (စိန္တနံ)၊ ဤသို့သောစိတ်အကြံသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။
"ဝဿူပနာယိကာ၊ ဝါသို့ကပ်ခြင်းတို့သည်။
ကတိ နု ခေါ၊ အဘယ်မျှအပြားရှိကုန်သနည်း။"
ဣတိ (ဧတံ-စိန္တနံ)၊ ဤအကြံသည်။
(အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။)
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။
ဧတမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။
အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။
တံ (ဝစနံ)၊ ထိုစကားကို။
သုတွာ၊ ကြား၍။
သကလမ္ပိ၊ အလုံးစုံလည်း ဖြစ်သော။
ဣဒံ သုတ္တံ၊ ဤသုတ်ကို။
ဒေသေန္တော၊ ဟောတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။
ဒွေမာ ဘိက္ခဝေတိအာဒိံ၊ ဒွေမာ ဘိက္ခဝေ-ဤသို့အစရှိသောစကားကို။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
တတ္ထ၊ ထိုဒွေမာ ဘိက္ခဝေ-အစရှိသောပါဌ်၌။
ဝဿူပနာယိကာတိ၊ ဝဿူပနာယိကာ-ဟူသည်ကား။
ဝဿူပဂမနာနိ၊ ဝါသို့ကပ်ခြင်းတို့တည်း။
ပုရိမိကာတိ၊ ပုရိမ်ိကာ-ဟူသည်ကား။
အပရဇ္ဇုဂတာယ၊ လွန်ပြီးသော တပါးသော ရက်ရှိသော။
အာသာဠှိယာ၊ ဝါဆိုလပြည့်နေ့၌။
ဥပဂန္တဗ္ဗာ၊ ကပ်အပ်သော။
ပုရိမကတ္တိကပုဏ္ဏမိပရိယောသာနာ၊ သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ အဆုံးရှိသော။
ပဌမာ၊ ရှေးဦးစွာသော။
တေမာသီ၊ သုံးလရှိသော ဝါသို့ ကပ်ခြင်းတည်း။
ပစ္ဆိမိကာတိ၊ ပစ္ဆိမိကာ-ဟူသည်ကား။
မာသဂတာယ၊ လွန်ပြီးသောတစ်လရှိသော။
အာသာဠှိယာ၊ ဝါဆိုလပြည့်နေ့၌။
ဥပဂန္တဗ္ဗာ၊ ကပ်အပ်သော။
ပစ္ဆိမကတ္တိကပရိယောသာနာ၊ တန်ဆောင်မုန်းလ အဆုံးရှိသော။
ပစ္ဆိမာ၊ နောက်ဖြစ်သော။
တေမာသီ၊ သုံးလရှိသော ဝါသို့ ကပ်ခြင်းတည်း။
`၁။ဝဿူပနာယိက-ဝဂ် ဟူ၍လည်းကောင်း။
ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။
ကမ္မကာရဏဝဂ္ဂေါ
၂။ဝဿူပနာယိကဝဂ္ဂေါ၊ ဝဿူနာယိကဝဂ်-ဟူ၍လည်းကောင်း။ရှိသည်တို့ကို ဆဋ္ဌမူအရပြင်၍ ယောဇနာလိုက်ပါသည်။စာတည်း။]