စတုတ္ထဿ၊ စတုတ္ထဝဂ်၏။ ပဌမေ၊ ပထမသုတ်၌။ စေတောဝိမုတ္တီတိ၊ စေတောဝိမုတ္တိ-ဟူသည်ကား။ ဖလသမာဓိ၊ ဖိုလ်၌ဖြစ်သောသမာဓိတည်း။

ပညာမုတ္တီတိ၊ ပညာဝိမုတ္တိ-ဟူသည်ကား။ ဖလပညာ၊ ဖိုလ်၌ဖြစ်သောပညာတည်း။

ဒုတိယေ၊ ဒုတိယသုတ်၌။ ပဂ္ဂါဟောတိ၊ ပဂ္ဂါဟော-ဟူသည်ကား။ ဝီရိယံ၊ ဝီရိယတည်း။

အဝိက္ခေပေါတိ၊ အဝိက္ခေပေါ-ဟူသည်ကား။ စိတ္တေကဂ္ဂတာ၊ စိတ္တေကဂ္ဂတာတည်း။

တတိယေ၊ တတိယသုတ်၌။ နာမန္တိ၊ နာမံ-ဟူသည်ကား။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ အရူပက္ခန္ဓာ၊ နာမက္ခန္ဓာတို့သည်။

ရူပန္တိ၊ ရူပံ-ဟူသည်ကား။ ရူပက္ခန္ဓော၊ ရူပက္ခန္ဓာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။

ဣမသ္မိံ သုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌။ ဓမ္မကာဋ္ဌာသပရိစ္ဆေဒဉာဏံ၊ တရားတို့၏အစုကို ပိုင်းခြင်း၍ သိတတ်သော ဝိပဿနာဉာဏ်မည်သည်ကို။ ကထိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

စတုတ္ထေ၊ စတုတ္ထေသုတ်၌။ ဝိဇ္ဇာတိ၊ ဝိဇ္ဇာ-ဟူသည်ကား။ ဖလဉာဏံ၊ ဖိုလ်၌ ဖြစ်သော ဉာဏ်နှင့် ယှဉ်ကုန်သော။

ဝိမုတ္တီတိ၊ ဝိမုတ္တိ-ဟူသည်ကား။ `၁။တံသမ္ပယုတ္တာ-(ဆဋ္ဌ) သေသဓမ္မာ၊ ကြွင်းသောတရားတို့တည်း။

ပဉ္စမေ၊ ပဉ္စမသုတ်၌။ ဘဝိဒိဋ္ဌီ တိ၊ ဘဝဒိဋ္ဌိ-ဟူသည်ကား။ သဿတ ဒိဋ္ဌိ၊ သဿတဒိဋ္ဌိတည်း။

ဝိဘဝဒိဋ္ဌီတိ၊ ဝိဘဝဒိဋ္ဌိ-ဟူသည်ကား။ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိတည်း။

ဆဋ္ဌသတ္တမာနိ၊ ဆဋ္ဌသုတ်,သတ္တမသုတ်တို့သည်။ ဥတ္တာနတ္ထနေဝ၊ ပေါ်သောအနက်ရှိကုန်သည်သာလျှင်တည်း။

အဋ္ဌမေ၊ အဋ္ဌမသုတ်၌။ ဒေါဝစဿတာတိ၊ ဒေါဝစဿတာ-ဟုသည်ကား။ ဒုဗ္ဗစတာဝေါ၊ ဆိုနိုင်ခက်သော သဘောရှိသောသူ၏ အဖြစ်တည်း။

ပါပမိတ္တတာတိ၊ ပါပမိတ္တတာ-ဟူသည်ကား။ ပါပမိတ္တသေဝနဘာဝေါ၊ ယုတ်မာသော အဆွေခင်ပွန်းသို့ ဆည်းကပ်သည်၏အဖြစ်တည်း။

နဝမံ၊ နဝမသုတ်ကို။ ဝုတ္တဝိပရိယာယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသောအနက်မှပြန်သောအားဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

ဒသမေ၊ ဒသမသုတ်၌။ ဓာတုကုသလတာတိ၊ ဓာတုကုသလတာ-ဟူသည်ကား။ အဋ္ဌာရသ ဓာတုယော၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော ဒဓာတ်တို့ကို။ ဓာတုတိ၊ ဓာတ်ဟူ၍။ ဇာနနံ၊ သိခြင်းတည်း။

မနသိကာရသလတာတိ၊ မနသိကာရကုသလတာ-ဟူသည်ကား။ တာာသံယေဝ ဓာတူနံ၊ ထိုဓာတ်တို့ကိုပင်လျှင်။ အနိစ္စာဒီဝသေန၊ အနိစ္စ-အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။ လက္ခဏတ္တယံ၊ လက္ခဏာရေးသုံးပါးသို့။ အာရောပေတွာ၊ တင်၍။ ဇာနနံ၊ သိခြင်းတည်း။

ဧကာ ဒသမော၊ ဧကာဒသမသုတ်၌။ အာပတ္တိကုသလတာာတိ၊ အာပတ္တိကုသလတာ-ဟူသည်ကား။ ပဉ္စန္နံ၊ ငါးပါးကုန်သော။ အာပတ္တိက္ခန္ဓာနဉ္စ၊ အာပတ်အစုတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဇာနနံ၊ သိခြင်းတည်း။

အာပတ္တိဝုဋ္ဌာနကုသလတာာတိ၊ အာပတ္တိဝုဋ္ဌာနကုသလတာ-ဟူသည်ကား။ ဒေသနာယ ဝါ၊ ဒေသနာကြားသဖြင့်လည်းကောင်း။ ကမ္မဝါစာယ ဝါ၊ ကမ္မဝါစာဖြင့်လည်းကောင်း။ အာပတ္တီဟိ၊ အာပတ်တို့မှ။ ဝုဋ္ဌာာနဇာနနံ၊ ထခြင်းကိုသိခြင်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ဧကာဒသမသုတ်၏အဖွင့်ကို ဆိုသောစကားရပ် အပြီးသတ်တည်း။

စတုတ္ထော၊ လေးခုမြောက်သော။ ဓမ္မဝဂ္ဂေါ၊ ဓမ္မ-ဝဂ်တည်း။