တတိယဿ၊ တတ်ိယ-ဝဂ်၏။ ပဌမေ၊ ပဌမ-သုတ်၌။ အစ္စယံ အစ္စယတော န ပဿတီတိ၊ အစ္စယံ အစ္စယတော န ပဿတိ-ဟူသည်ကား။ "အပရဇ္ဈိတွာ၊ ချွတ်ယွင်းပြီး၍။ မယာ၊ ငါသည်။ အပရဒ္ဓံ၊ ပြစ်မှား၏။" ဣတိ၊ ဤသို့။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ အပရာဓံ၊ အပြစ်ကို။ န ပဿတိ၊ မမြင်။ မယာ၊ ငါသည်။ အပရဒ္ဓံ၊ ပြစ်မှားအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ (ဋ္ဌ၊ ဒု-၂၅) ဒဏ္ဍကမ္မံ၊ ဒဏ်အမှုကို။ အာဟရိတွာ၊ ဆောင်၍။ န ခမာပေတိ၊ သည်းမခံစေ။ ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

အစ္စယံ ဒေသေန္တဿာတိ၊ အစ္စယံ ဒေသေန္တဿ-ဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ဒဏ္ဍကမ္မံ၊ ဒဏ်ပေးအပ်သောအမှုကို။ အာဟရိတွာ၊ ဆောင်၍။ ခမာပေန္တဿ၊ သည်းခံစေသော ရဟန်းအား။

ယထာဓမ္မံ နပ္ပဋိဂ္ဂဏှာတီတိ၊ ယထာဓမ္မံ နပ္ပဋိဂ္ဂဏှာတိဟူသည်ကား။ "ပုန၊ တဖန်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ န ကရိဿာမိ၊ မပြုအံ့။ မေ၊ ငါ့အား။ ခမထ၊ သည်းခံတော်မူကုန်လော့။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စမာနော၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ ဣမံ အစ္စယံ၊ ဤအပြစ်ကို။ ယထာဓမ္မံ ယထာသဘာဝံ၊ သဘောအားလျော်စွာ။ န ပဋိဂ္ဂဏှာတိ၊ မခံ။

"ဣတော၊ ဤအခါမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ပုန၊ တဖန်။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့ သဘောရှိသောအမှုကို။ မာ အကာသိ၊ မပြုလင့်။ တုယှံ၊ သင်အား။ ခမာမိ၊ သည်းခံ၏။" ဣတိ၊ ဤသို့။ န ဝဒတိ၊ မဆို။

သုက္ကပက္ခော၊ သုက္ကပက္ခကို။ ဝုတ္တပဋိပက္ခနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်မှ ဆန့်ကျင်ဘက်နည်းဖြင့်သာလျှင်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဒုတိယေ၊ ဒုတိယ-သုတ်၌။ (အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့သောနည်းဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။) အဗ္ဘာစိက္ခန္တီတိ၊ အဗ္ဘာစိက္ခန္တိဟူသည်ကား။ အဘိဘဝိတွာ၊ နှိပ်စက်၍။ အာစိက္ခန္တိ၊ ကြားကုန်၏။ အဘူတေန၊ မဟုတ်မမှန်သောစကားဖြင့်။ ဝဒန္တိ၊ ပြောဆိုကုန်၏။

ဒေါသန္တ‌ရောတိ၊ ဒေါသန္တရော-ဟူသည်ကား။ အန္တရေ၊ အတွင်း၌။ ပတိတဒေါသော၊ ကျသောဒေါသရှိသည်ဖြစ်၍။

ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။ "သမဏဿ ဂေါတမဿ၊ ရဟန်းဂေါတမအား။ ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မော၊ လူတို့၏ကုသိုလ် ကမ္မပထတရားဆယ်ပါးတို့ထက် လွန်မြတ်သော ဈာန်မဂ်ဖိုလ်တရားသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။" ဣတိ အာဒီနိ၊ ဤသို့အစရှိသော စကားတို့ကို။ ဝဒ‌န္တော၊ ဆိုလျက်။ သုနက္ခတ္တော ဝိယ၊ သုနက္ခတ်ကဲ့သို့။ တထာဂတံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ အဗ္ဘာစိက္ခတိ၊ စွပ်စွဲ၏။

သဒ္ဓေါ ဝါ ဒုဂ္ဂဟိတေနာတိ၊ သဒ္ဓေါ ဝါ ဒုဂ္ဂဟိတေန-ဟူသည်ကား။ ဟိ၊ ထင်စွာပြဦးအံ့။ ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဉာဏဝိရဟိတာယ၊ ဉာဏ်မှကင်းသော။ သဒ္ဓါယ၊ သဒ္ဓါတရားဖြင့်။ အတိသဒ္ဓေါ၊ အလွန်ယုံကြည်ခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မုဒ္ဓပ္ပသန္နော၊ သီလ, သမာဓိ-စသော ဂုဏ်ကျေးဇူးမှကင်းသည်ဖြစ်၍ အချည်းနှီးသောပုဂ္ဂိုလ်၌ ကြည်ညိုခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သောပိ၊ ထိုဉာဏ်မှ ကင်းသည်ဖြစ်၍ သဒ္ဓါတရားနှင့်ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ "ဗုဒ္ဓေါ နာမ၊ ဗုဒ္ဓမည်သည်ကား။ သဗ္ဗလောကုတ္တ‌ရော၊ အလုံးစုံသော လောကုတ္တရာ တရားတည်း။ တဿ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား၏။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံံကုန်သော။ ကေသာဒယော၊ ဆံအစရှိကုန်သော။ ဗာတ္တိံ သ ကောဋ္ဌာသာ၊ သုံးဆယ့်နှစ်ပါးသောအစုတို့သည်။ လောကုတ္တရာယေဝ၊ လောကုတ္တရာတို့သည်သာလျှင်တည်း။" ဣတိအာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသော။ နယေန၊ နည်းဖြင့်။ ဒုဂ္ဂဟိတံ၊ မကောင်းသောအယူကို။ ဂဏှိတွာ၊ ယူ၍။ တထာဂတံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ အဗ္ဘာစိက္ခတိ၊ စွပ်စွဲ၏။

တတိယံ၊ တတိယသုတ်သည်။ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်သောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် တတိယသုတ်အဖွင့်အပြီးတည်း။

စတုတ္ထေ၊ စတုတ္ထ-သုတ်၌။‌ နေယျတ္ထံ သုတ္တန္တန္တိ၊ နေယျတ္တံ သုတ္တန္တံ-ဟူသည်ကား။ ယဿ၊ အကြင်သုတ်၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ နေတဗ္ဗော၊ ဆောင်အပ်၏။ နေတဗ္ဗတ္ထံ၊ ‌ဆောင်၍သိအပ်သော အနက်ရှိသော။ တံ သုတ္တန္တံ၊ ထိုသုတ္တန်ကို။

နီတတ္ထော သုတ္တန္တောတိ ဒီပေတီတိ၊ နိီတတ္ထော သုတ္တန္တောတိ ဒီပေတိ-ဟူသည်ကား။ အယံ သုတ္တန္တော၊ ဤသုတ္တန်သည်။ ကထိတတ္ထော၊ တိုက်ရိုက်ဟောအပ်သောအနက်ရှိသော သုတ္တန်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။

တတ္ထ၊ ထို နေယျတ္ထသုတ်, နီတတ္ထသုတ်-နှစ်ပါးတို့တွင်။ "ဧကပုဂ္ဂလော ဘိက္ခဝေ၊ ဒွေမေ ဘိက္ခဝေ ပုဂ္ဂလာ၊ တယောမေ ဘိက္ခဝေ ပုဂ္ဂလာ၊ ‌စတ္တာရောမေ ဘိက္ခဝေ ပုဂ္ဂလာ" တိ၊ ဧကပုဂ္ဂလာ ဘိက္ခဝေ၊ ဒွေမေ ဘိက္ခဝေ ပုဂ္ဂလာ၊ တ‌ယောမေ ဘိက္ခဝေ ပုဂ္ဂလာ၊ စတ္တာရောမေ ဘိက္ခဝေ ပုဂ္ဂလာ-ဟူသော။ ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ သုတ္တန္တော၊ သုတ္တန်သည်။ နေယျတ္ထော နာမ၊ ဆောင်၍သိအပ်သော အနက်ရှိသော သုတ်မည်၏။

ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။ ဧတ္ထ၊ ဤဆောင်သိအပ်သောအနက်ရှိသော သုတ်၌။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ "ဧကပုဂ္ဂလော ဘိက္ခဝေ" တိအာဒိ၊ ဧကပုဂ္ဂလော ဘိက္ခဝေ-ဤသို့အစရှိသောပါဌ်ကို။ ကိဉ္စာပိ ဝုတ္တံ၊ အကယ်၍‌ ဟောအပ်၏ရှင့်။ ပန (တထာပိ)၊ ထိုသို့ ဟောတော်မူအပ်သည်လည်း။ ပရမတ္ထတော၊ ပရမတ္ထအားဖြင့်။ ပုဂ္ဂလော နာမ၊ ပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အဿ၊ ထိုသုတ်၏။ အတ္ထော၊ အနက်သည်။ နေတဗ္ဗောဝ၊ ဆောင်အပ်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အယံ ပန၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဗာလတာယ၊ မိုက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အယံ သုတ္တန္တော၊ ဤသုတ္တန်သည်။ နီတတ္ထော၊ တိုက်ရိုက်သိအပ်သော အနက်ရှိသော။ သုတ္တန္တော၊ သုတ္တန်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။

ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။ ပရမတ္ထတော၊ ပရမတ္ထအားဖြင့်။ ပုဂ္ဂလေ၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အသတိ၊ မရှိသည် ရှိသော်။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ "ဧကပုဂ္ဂလော ဘိက္ခဝေ"တိ အာဒီနိ၊ ဧကပုဂ္ဂလော ဘိက္ခဝေ-ဤသို့အစရှိသော စကားတို့ကို။ န ‌ဝဒေယျ၊ ဟောတော်မမူရာ။

ယသ္မာ ပန၊ အကြင်ကြောင့်ကား။ တေန၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ပရမတ္ထတော၊ ပရမတ္ထအားဖြင့်။ ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဂဏှန္တော၊ ယူသည်ဖြစ်၍။ နေယတ္ထံ၊ ဆောင်၍သိအပ်သော အနက်ရှိသော။ တံသုတ္တန္တံ၊ ထိုသုတ္တန်ကို။ နီတတ္ထော၊ တိုက်ရိုက်သိအပ်သော အနက်ရှိသော။ သုတ္တန္တော၊ သုတ္တန်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။

နီတတ္ထန္ထိ၊ နိတတ္ထံဟူသည်ကား။ အနိစ္စံ၊ အမြဲမရှိ။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။ အနတ္တာ၊ ကိုယ်မဟုတ်။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ကထိတတ္ထံ၊ တိုက်ရိုက်ဟောအပ်သော အနက်ရှိသော သုတ်ကို။

ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။ ဧတ္ထ၊ ဤတိုက်ရိုက်ဟောအပ်သောအနက်ရှိသောသုတ်၌။ အနိစ္စမေဝ၊ အမြဲမရှိသော သဘောသာလျှင်တည်း။ ဒုက္ခမေဝ၊ ဆင်းရဲသော သဘောသာလျှင်တည်း။ အနတ္တာယေဝ၊ ကိုယ်မဟုတ်သောသဘောသာလျှင်တည်း။ ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ လိုအပ်သောအနက်တည်း။

အယံ ပန၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဗာလတာယ၊ မိုက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ "အယံ သုတ္တန္တော၊ ဤသုတ္တန်သည်။ နေယျတ္ထော၊ ဆောင်၍သိအပ်သော အနက်ရှိသော။ သုတ္တန္တော၊ သုတ္တန်တည်း။ အဿ၊ ထိုသုတ်၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ အာဟရိဿာမိ၊ ဆောင်အံ့။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ "နိစ္စံ နာမ၊ မြဲသောသ‌ဘောမည်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သုခံ နာမ၊ ချမ်းသာသော သဘောမည်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အတ္တာ နာမ၊ ကိုယ်ဟုတ်သော သ‌ဘောမည်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ဂဏှန္တော၊ ယူသည်ဖြစ်၍။ နီတတ္ထံ၊ တိုက်ရိုက်သိအပ်သော အနက်ရှိသော။ သုတ္တန္တံ၊ သုတ္တန်ကို။ နေယျတ္ထော၊ ဆောင်၍သိအပ်သော အနက်ရှိသော။ သုတ္တန္တော၊ သုတ္တန်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒီပေတိ နာမ၊ ပြသည်မည်၏။

ပဉ္စမံ၊ ပဉ္စမသုတ်သည်။ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်သောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ပဉ္စမသုတ်အဖွင့်အပြီးတည်း။

(ဋ္ဌ၊ ဒု-၂၆) ၂၇။ ဆဋ္ဌေ၊ ဆဋ္ဌသုတ်၌။ ပဋိစ္ဆန္နကမ္မန္တဿာတိ (ဧတ္ထ)၊ ပဋိစ္ဆန္နကမ္မန္တဿ-ဟူသ‌ော ဤပါဌ်၌။ ပါပကမ္မန္တဿ၊ မကောင်းမှုကိုပြုသောသူအား။

ဟိ (ဝိတ္ထာရော)၊ အကျယ်ကို။ (မယာ၊ ငါသည်။ ဝုစ္စတေ၊ ဆိုဦးအံ့။) ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ ပဋိစ္ဆာဒေတွာ၊ ဖုံးလွှမ်း၍။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။

ပဋိစ္ဆာဒေတွာ၊ ဖုံးလွှမ်း၍။ နော စေပိ ကရောန္တိ၊ အကယ်၍မူလည်းမပြုကုန်အံ့။ ပါပကမ္မံ၊ မကောင်းမှုကံသည်။ ပဋိစ္ဆန္နမေဝ၊ ပဋိစ္ဆန္န-မည်သည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

နိရယောတိ၊ နိရယော-ဟူသည်ကား။ သဟောကာသကာ၊ အဝီစိ-စသော တည်ရာအရပ်နှင့်တတွ ဖြစ်ကုန်သော။ ခန္ဓာ၊ ခန္ဓာတို့တည်း။

တိရစ္ဆာနယောနိယံ၊ တိရစ္ဆာန်မျိုး၌။ ခန္ဓာဝ၊ ခန္ဓာတို့ကိုသာလျှင်။ လဗ္တန္တိ၊ ရအပ်ကုန်၏။

သတ္တမဋ္ဌမာနိ၊ သတ္တမ-သုတ်, အဋ္ဌမ-သုတ်တို့သည်။ ဥတ္တာနတ္ထာနေဝ၊ ပေါ်သောအနက် ရှိကုန်သည်သာတည်း။

နဝမေ၊ နဝမ-သုတ်၌။ ပဋိဂ္ဂါဟာတိ၊ ပဋိဂ္ဂါဟာ-ဟူသည်ကား။ ပဋိဂ္ဂါဟကာ၊ ခံယူတတ်ကုန်၏။ ဒုဿီလံ ပုဂ္ဂလံ၊ ဒုဿီလ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဒွေဌာနာနိ၊ နှစ်ပါးသော အရာတို့ကို။ ပဋိဂ္ဂဏှန္တိ၊ ခံယူကုန်၏။ ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဒသမေ၊ ဒသမ-သုတ်၌။ အတ္ထဝသေတိ၊ အတ္ထဝသေ-ဟူသည်ကား။ ကာရဏာနိ၊ အကြောင်းတို့တည်း။

အရညာနိ စ၊ ‌တောတို့လည်း ဟုတ်တည်း။ ဝနပတ္ထာနိ စ၊ လူမနီးသောတောအုပ်ကြီးတို့လည်း ဟုတ်တည်း။

တတ္ထ၊ ထို အရညဝနပတ္ထာနိ-ဟူသောပါဌ်၌။ အဘိဓမ္မေ၊ အဘိဓမ္မာ၌။ နိပ္ပရိယာယေန၊ မုချအားဖြင့်။ "နိက္ခမိတွာ ဗဟိ ဣန္ဒခီလာ၊သဗ္ဗမေတံ အရည"န္တိ၊ နိက္ခမိတွာ ဗဟိ ဣန္ဒခီလာ၊ သဗ္ဗမေတံ အရညံ-ဟူ၍။ ကိဉ္စာပိ ဝုတ္တံ၊ အကယ်၍ကားဟောအပ်၏ရှင့်။ တထာပိ၊ ထိုသို့ဟောအပ်သော်လည်း။ "ပဉ္စဓနုသတိကံ ပစ္ဆိမ"န္တိ၊ ပဉ္စဓနုသတိကံ ပစ္ဆိမံ-ဟူ၍။ အာရညကင်္ဂနိပ္ဖါဒကံ၊ အရညကင်ဓုတင်ကို ပြီးစေတတ်သော။ ယံ တံ သေနာသနံ၊ အကြင်ကျောင်းကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တဒေဝ၊ ထိုအရညကင်ဓုတင်ကို ပြီး‌စေတတ်သောကျောင်းကိုသာလျှင်။ အဓိပ္ပေတံ၊ အလိုရှိအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ "ဣန္ဒခီလာ၊ တံခါးခုံမှ။ ဗဟိ၊ အပသို့။ နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်၍။ (ဌိတံ၊ တည်သော။ ယံ ဌာနံ၊ အကြင်အရပ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ဧတံ (ဌာနံ)၊ ထိုအရပ်သည်။ အရညံ၊ အရည-မည်၏။"

ဝနပတ္ထန္တိ၊ ဝနပတ္ထံ-ဟူသည်ကား။ ဂါမန္တံ၊ ရွာ၏အနီးကို။ အတိက္ကမိတွာ၊ လွန်၍။ မနုဿာနံ၊ လူတို့၏။ အနုပစာရဋ္ဌာနံ၊ ဥပစာရမဟုတ်သော အရပ်တည်း။ ယတ္ထ၊ အကြင်အရပ်၌။ န ကသီယတိ၊ မထွန်အပ်။ န ဝပီယတိ၊ မစိုက်ပျိုးအပ်။

ပန္တာနီတိ၊ ပန္တာနိ-ဟူသည်ကား။ ပရိယန္တာနိ၊ အစွန်ဖြစ်ကုန်သော။ အတိဒူရာနိ၊ အလွန်ဝေးကုန်သော။ ဒိဋ္ဌဓမ္မသုခဝိဟာရန္တိ၊ ဒိဋ္ဌဓမ္မသုခဝိဟာရံ-ဟူသည်ကား။ လောကိယလောကုတ္တရံ၊ လောကီ, လောကုတ္တရာဖြစ်သော။ ဖာသုဝိဟာရံ၊ ချမ်းသာစွာ နေခြင်းတည်း။

ပစ္ဆိမဉ္စ ဇနတံ အနုကမ္ပမာနောတိ၊ ပစ္ဆိမဉ္စ ဇနတံ အနုကမ္ပမာနော-ဟူသည်ကား။ ပစ္ဆိမေ၊ နောက်ဖြစ်ကုန်သော။ မမ၊ ငါဘုရား၏။ သာဝကေ၊ တပည့်တို့ကို။ အနုကမ္ပန္တော၊ အစဉ်သနားတော်မူသည် ဖြစ်၍။

ဧကာဒသမေ၊ ဧကာဒသမ-သုတ်၌။ ဝိဇ္ဇာဘာဂိယာတိ၊ ဝိဇ္ဇာဘာဂိယာ-ဟူသည်ကား။ ဝိဇ္ဇာကောဋ္ဌာသိကာ၊ ဝိဇ္ဇာအစု၌ဖြစ်ကုန်သော။

သမထောတိ၊ သမထော-ဟူသည်ကား။ စိတ္တေကဂ္ဂတာ၊ စိတ်၏ တည်ကြည်ခြင်းတည်း။

ဝိပဿနာတိ၊ ဝိပဿနာ-ဟူသည်ကား။ သင်္ခါရပရိဂ္ဂါဟကဉာဏံ၊ သင်္ခါရတရားတို့ကို သိမ်းဆည်းတတ်သော ဉာဏ်တည်း။

ကမတ္ထမနုဘောတီတိ၊ ကမတ္ထမနုဘောတိ-ဟူသည်ကား။ ကတမံ၊ အဘယ်သို့သဘောရှိသော။ အတ္ထံ၊ အကျိုးကို။ အာရောဓေတိ၊ ပြီးစေသနည်း။ သမ္ပာဒေတိ၊ ပြည့်စုံစေသနည်း။ ပရိပူ‌ရေတိ၊ ပြည့်စေသနည်း။

စိတ္တံ ဘာဝီယတီတိ၊ စိတ္တံ ဘာဝီယတိ-ဟူသည်ကား။ မဂ္ဂစိတ္တံ၊ မဂ်စိတ်ကို။ ဘာဝီယတိ၊ ပွားစေ၏။ ဗြုဟီယတိ ဝဍ္ဎီယတိ၊ ပွားစေအပ်၏။

ယော ရာဂေါ၊သော ပဟီယတီတိ၊ ယော ရာဂေါ၊ သော ပဟီဟတိ-ဟူသည်ကား။ `၁။ရဇ္ဇနကဝသေန- (ဆဋ္ဌ) ယော ရောဂါ၊ အကြင်ရာဂသည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) သော (ရောဂေါ)၊ ထိုရာဂကို။ ပဟီယတိ၊ ပယ်အပ်၏။

ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။ ရာဂေါ၊ ရာဂသည်။ မဂ္ဂစိတ္တဿ၊ မဂ်စိတ်၏။ ပစ္စနိကော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မဂ္ဂံ စိတ္တံ စ၊ မဂ်စိတ်သည်လည်း။ ရာဂဿ၊ ရာဂ၏။ (ပစ္စနီကံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)

ရာဂက္ခဏေ၊ ရာဂ၏ခဏ၌။ မဂ္ဂစိတ္တံ၊ မဂ်စိတ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ မဂ္ဂစိတ္တက္ခဏေ၊ မဂ်စိတ်၏ခဏ၌။ ရာဂေါ၊ ရာဂသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

ယဒါ ပန၊ အကြင်အခါ၌ကား။ ရာဂေါ၊ ရာဂသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ မဂ္ဂစိတ္တဿ၊ မဂ်စိတ်၏။ ဥပ္ပတ္တိံ၊ ဖြစ်ခြင်းကို။ နိဝေါရေတိ၊ တားမြစ်၏။ ပဒံ၊ ဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်းကို။ ပစ္ဆိန္ဒတိ၊ ဖြတ်၏။

ယဒါ ပန၊ အကြင်အခါ၌ကား။ မဂ္ဂစိတ္တံ၊ မဂ်စိတ်သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ ရာဂံ၊ ရာဂကို။ သမူလကံ၊ အကြောင်းနှင့် တကွ။ ဥဗ္ဗဋ္ဋေတွာ၊ ထုတ်၍။ သမုဂ္ဃါတေန္တမေဝ၊ အကြွင်းမဲ့ဖြတ်လျက်သာလျင်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။

တေန၊ ထိုကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

"ရာဂေါ ပဟီယတီ"တိ၊ ရာ‌ဂေါပဟီယတိ-ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ဝိပဿနာ ဘိက္ခဝေ ဘာဝိတာတိ၊ ဝ်ိပဿနာ ဘိက္ခဝေ ဘာဝိတာ-ဟူသည်ကား။ ဝိပဿနာဉာဏံ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်ကို။ ဗြူဟိတံ ဝဍ္ဎိတံ၊ ပွားစေအပ်၏။

ပညာ ဘာဝိယတီတိ၊ ပညာဘာဝီယတိ-ဟူသည်ကား။ မဂ္ဂပညာ၊ မဂ်ပညာကို။ ဘာဝီသတိ၊ ပွားစေအပ်၏။ ဗြူဟီယတိ ဝဍ္ဎိယတိ၊ ပွားစေအပ်၏။

ယာ အဝိဇ္ဇာ၊ သာ ပဟီယတီတိ၊ ယာ အဝိဇ္ဇာ၊ သာ ပဟီယတိ-ဟူသည်ကား။ အဋ္ဌသု၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။ ဌာနေသု၊ အရာတို့၌။ ဝဋ္ဋမူလိကာ၊ ဝဋ်၏အကြောင်းဖြစ်‌သော။ မဟာဝိဇ္ဇာ၊ ကြီးသောဝိဇ္ဇာကို။ ပဟီယတိ၊ ပယ်အပ်၏။

ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။ အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာသည်။ မဂ္ဂပညာယ၊ မဂ်ပညာ၏။ ပစ္စနီကာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မဂ္ဂပညာ၊ မဂ်ပညာသည်။ အဝိဇ္ဇာယ၊ အဝိဇ္ဇာ၏။ (ပစ္စနီကာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)

အဝိဇ္ဇာက္ခဏေ၊ အဝိဇ္ဇာခဏ၌။ မဂ္ဂပညာ၊ မဂ်ပညာသည်။ (ဋ္ဌ၊ ဒု-၂၇) နတ္ထိ၊ မရှိ။ မဂ္ဂပညာက္ခဏေ၊ မဂ်ပညာခဏ၌။ အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

ယဒါ ပန၊ အကြင်အခါ၌ကား။ အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ မဂ္ဂပညာယ၊ မဂ်ပညာ၏။ ဥပ္ပတ္တိံ၊ ဖြစ်ခြင်းကို။ နိဝါရေတိ၊ တားမြစ်၏။ ပဒံ၊ မဂ်ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းကို။ ပစ္ဆိန္ဒတိ၊ ဖြတ်၏။

ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ မဂ္ဂပညာ၊ မဂ်ပညာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ အဝိဇ္ဇံ၊ အဝိဇ္ဇာကို။ သမူလိကံ၊ အမြစ်နှင့်တကွ။ ဥဗ္ဗဋ္ဋေတွာ၊ နုတ်၍။ သမုဂ္ဃါတယမာနာဝ၊ အကြွင်းမဲ့ သတ်လျက်သာလျှင်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။

တေန၊ ထိုကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

"အဝိဇ္ဇာ ပဟီယတီတိ၊ အဝိဇ္ဇာ ပဟီယတိ-ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ မဂ္ဂစိတ္တံ၊ မဂ်စိတ်လည်းကောင်း။ မဂ္ဂပညာ၊ မဂ်ပညာလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွေပိ၊ နှစ်ပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ သဟဇာတဓမ္မာဝ၊ သဟဇာတ်ဖြစ်သော တရားတို့ကိုသာလျှင်။ ကထိတာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။

ရာဂုပက္ကိလိဋ္ဌံ ဝါ ဘိက္ခဝေ စိတ္တံ န ဝိမုစ္စတီတိ (ဣမိနာ)၊ ရာဂုပက္ကိလိဋ္ဌံ ဝါ ဘိက္ခဝေ စိတ္တံ န ဝိမုစ္စတိ-ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ ရာဂေန၊ ရာဂဖြင့်။ ဥပက္ကိလိဋ္ဌတ္တာ၊ ညစ်နွမ်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ မဂ္ဂစိတ္တံ၊ မဂ်စိတ်သည်။ န ဝိမုစ္စတိ၊ မလွတ်။ ဣတိ (ဣမံ အတ္ထံ)၊ ဤသို့သောအနက်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

အဝိဇ္ဇုပက္ကလိဋ္ဌာ ဝါ ပညာ န ဘာဝီယတီတိ (ဣမိနာ)၊ အဝိဇ္ဇုပက္ကိလိဋ္ဌတတ္တာ ဝါ ပညာန ဘာဝိီယတိ-ဟူသောဤပါဌ်ဖြင့်။ အဝိဇ္ဇာယ၊ အဝိဇ္ဇာဖြင့်။ ဥပက္ကိလိဋ္ဌတ္တာ၊ ညစ်နွမ်းသည်အဖြစ်ကြောင့်။ မဂ္ဂပညာ၊ မဂ်ပညာကို။ န ဘာဝီယတိ၊ မပွားစေအပ်။ ဣတိ (ဣမံ-အတ္ထံ)၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

ဣတိ ခေါ ဘိက္ခဝေတိ၊ ဣတိ ခေါ ဘိက္ခဝေ-ဟူသည်ကား။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။

ရာဂဝိရာဂါ စေတောဝိမုတ္တီတိ၊ ရာဂဝိရာဂါ‌ စေတောဝိမုတ္တိ-ဟူသည်ကား။ ရာဂဿ၊ ရာဂ၏။ ခယဝိရာဂေန၊ ကုန်သောအားဖြင့် ကင်းခြင်းကြောင့်။ စေတောဝိမုတ္တိ နာမ၊ စေတောဝိမုတ္တိ မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဧတံ၊ ဤ စေတောဝိမုတ္တိ-ဟူသော အမည်သည်။ ဖလသမာဓိဿ၊ ဖိုလ်သမာဓိ၏။ နာမံ၊ အမည်တည်း။

အဝိဇ္ဇာဝိရာဂါ ပညာဝိမုတ္တီတိ၊ အဝိဇ္ဇာဝိရာဂါ ပညာဝိမုတ္တိ-ဟူသည်ကား။ အဝိဇ္ဇာယ၊ အဝိဇ္ဇာ၏။ ခယဝိရာဂေန၊ ကုန်သောအားဖြင့် ကင်းခြင်းကြောင့်။ ပညာဝိမုတ္တိ နာမ၊ ပညာဝိမုတ္တိ-မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဣမသ္မိံ သုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌။ နာနာက္ခဏိကာ၊ အထူးထူးသော ခဏ၌ တည်ကုန်သော။ သမာဓိဝိပဿနာ၊ သမာဓိ, ဝိပဿနာ-တို့ကို။ ကထိတာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ဒသမ-သုတ်၏အဖွင့်ကိုဆိုသောစကားရပ်အပြီးသတ်တည်း။

တတိယော၊ သုံးယောက်မြောက်သော။ ဗာလဝဂ္ဂေါ၊ ဗာလဝဂ်တည်း။