တတိယဿ၊ တတိယာဝဂ်၏။ ပဌမေ၊ ပထမသုတ်၌။ သနိမိတ္တာတိ၊ သနိမိတ္တာ-ဟးသည်ကား။ သကာရဏာ၊ ကြောင်းနှင့် တကွ ဖြစ်ကုန်သော။

ဒုတိယာဒီသုပိ၊ ဒုတိယသုတ် အစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းသည်လျှင်နည်းရှိ၏။

ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။ နိဒါနံ၊ နိဒါန-သဒ္ဒါလည်းကောင်း။ ဟေတု၊ ဟေတု-သဒ္ဒါလည်းကောင်း။ သင်္ခါရော၊ သင်္ခါရ-သဒ္ဒါ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သဗ္ဗာနိပိ၊ အလုံးစုံလည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ဧတာနိ၊ ထိုသဒ္ဒါတို့တည်း။ ကာရဏဝေဝစနာနေဝ၊ ကာရဏ-သဒ္ဒါ၏ ဝေဝုစ်သဒ္ဒါတို့သည်သာလျှင်တည်း။

သတ္တမေ၊ သတ္တမသုတ်၌။ သဝေဒနာတိ၊ သဝေဒနာ-ဟူသည်ကား။ ပစ္စယဘူတာယ၊ သဟဇာတ-စသော အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။ သမ္ပယုတ္တဝေဒနာယ၊ သမ္ပယုတ်ဖြစ်သော ဝေဒနာသည်။ သတိယေဝ၊ ရှိသော်သာလျှင်။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အသတိ၊ မရှိသော်။ န ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ ဣတိ(အယံ)၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

အဋ္ဌမေနဝမေသုပိ၊ အဋ္ဌမသုတ်,နဝမသုတ်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းလျှင် နည်းရှိ၏။

ဒသ‌မေ၊ ဒသမသုတ်၌။ သင်္ခတာရမ္မဏာတိ၊ သင်္ခတာရမ္မဏာ-ဟူသည်ကား။ ပစ္စယနိဗ္ဗတ္တံ၊ အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်သော။ သင်္ခတဓမ္မံ၊ သင်္ခတရားကို။ အာရမ္မဏံ ကတွာဝ၊ အာရုံပြု၍သာလျှင်။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

နော အသင်္ခတာရမ္မဏာတိ၊ နော အသင်္ခတာရမ္မဏာ-ဟူသည်ကား။ အသင်္ခတံ၊ ကံ,စိတ်,ဥတု,အာဟာရ-တည်းဟူသော အကြောင်းတရားတို့သည် ကပ်၍မပမြုပြင်အပ်သော။ နိဗ္ဗာနံ ပန၊ နိဗ္ဗာန်ကိုကား။ အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။ န ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။

န ဟောန္တီတိ၊ န ဟောန္တိ-ဟူသည်ကား။ မဂ္ဂက္ခဏေ၊ မဂ်ခဏ၌။ န ဟောန္တိ နာမ၊ မဖြစ်သည်မည်ကုန်၏။ ဖလေ၊ ဖိုလ်သို့။ ပတ္တေ၊ ရောက်သည်ရှိသော်။ နာဟေသုံ၊ မဖြစ်ဖူးကုန်။

ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒသသု၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ ဧတေသု ဌာနေသုပိ၊ ထိုအရာတို့၌လည်း။ ယာဝ အရဟတ္တာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်တိုင်အောင်။ ဒေသနာ၊ ဒေသနာကို။ ဒေသိတာ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ဒသမသုတ်၏ အဖွင့်ကိုဆိုသော စကားရပ် အပြီးသတ်တည်း။

တတိယော၊ သုံးခုမြောက်သော။ သနိမိတ္တဝဂ္ဂေါ၊ သနိမိတ္တဝဂ်တည်း။