ဆဋ္ဌေ၊ ဆဋ္ဌေ-သုတ်၌။ သံယောဇနိယေသု ဓမ္မေသူတိ၊ သံယောဇနိယေသု ဓမ္မေသု-ဟူသည်ကား။ ဒသန္နံ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ သံယောဇနာနံ၊ သံယောဇဥ်တို့၏။ ပစ္စယဘူတေသု၊ ‌အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ တေဘူမကဓမ္မေသု၊ တေဘူမက တရားတို့၌။

အဿာဒါနုပဿိတာတိ၊ အဿာဒါနုပဿိတာ-ဟူသည်ကား။ အဿာဒတော၊ သာယာအပ်သောအားဖြင့်။ ပဿိတာ၊ ရှုသည်၏အဖြစ်။ ပဿနဘာဝေါ၊ ရှုသည်၏အဖြစ်။ ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

နိဗ္ဗိဒါနုပဿိတာတိ၊ နိဗ္ဗိဒါနုပဿိတာ-ဟူသည်ကား။ နိဗ္ဗိဒါဝသေန၊ ငြီးငွေ့ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဥက္ကဏ္ဌနဝသေန၊ ဆန့်ကျင်ခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။ ပဿနဘာဝေါ၊ ရှုသည်၏အဖြစ်တည်း။

ဇာတိယာတိ၊ ဇာတိယာဟူသည်ကား။ ခန္ဓနိဗ္ဗတ္တိတော၊ ခန္ဓာငါးပါးတို့၏ ဖြစ်ခြင်းမှ။

ဇရာယာတိ၊ ဇရာယ-ဟူသည်ကား။ ခန္ဓပရိပါကတော၊ ခန္ဓာငါးပါးတို့၏ ရင့်ခြင်းမူ။

မရဏေနာတိ၊ မရဏေန-ဟူသည်ကား။ ခန္ဓဘေဒတော၊ ခန္ဓာငါးပါးတို့၏ ပျက်ခြင်းမှ။

သောကေဟီတိ၊ သောကေဟိ-ဟူသည်ကား။ အန္တောနိဇ္ဈာယနလက္ခဏေဟိ၊ အတွင်း၌လောင်ခြင်း လက္ခဏာရှိကုန်သော။ သောကေဟိ၊ စိုးရိမ်ခြင်းတို့မှ။

ပရိဒေဝေဟီတိ၊ ပရိဒေဝေဟိ-ဟူသည်ကား။ တန္နိဿိဘလာလပ္ပိဘလက္ခဏေဟိ၊ ထိုလောက၌မှီသော မြည်တမ်း-ယောင်ယမ်းခြင်း လက္ခဏာရှိကုန်သော။ ပရိဒေဝေဟိ၊ ငိုကြွေးခြင်းတို့မှ။

ဒုက္ခေဟီတိ၊ ဒုက္ခေဟိ-ဟူသည်ကား။ ကာယပဋိပီဠနဒုက္ခေဟိ၊ ကိုယ်ကိုနှိပ်စက်တတ်သော ဆင်းရဲအပေါင်းတို့မှ။

ဒေါမနဿေဟီတိ၊ ဒေါမနဿေဟိ-ဟူသည်ကား။ မနောဝိဃာတဒေါမနဿေဟိ၊ စိတ်နှလုံး၏ပင်ပန်းခြင်းဟုဆိုအပ်သော နှလုံးမသာယာခြင်းတို့မှ။

ဥပါယာသေဟီတိ၊ ဥပါယသေဟိ-ဟူသည်ကား။ အဓ်ိမတ္တာယာသလက္ခဏဥပါယာသေဟိ၊ လွန်ကဲစွာပင်ပန်းခြင်းလက္ခဏာရှိသော ဥပါယာသတို့မှ။

ဒုက္ခသ္မာတိ၊ ဒုက္ခသ္မာ-ဟူသည်ကား။ သကလဝဋ္ဋဒုက္ခတော၊ အလုံးစုံသော သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ။

ပဇဟတီတိ၊ ပဇဟတိ-ဟူသည်ကား။ မဂ္ဂေန၊ မဂ်ဖြင့်။ ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။

ပဟာယာတိ ဧတ္ထ ပန၊ ပဟာယ-ဟူသော ဤပုဒ်၌ကား။ ဖလက္ခဏော၊ ဖိုလ်ခဏကို။ ကထိတော၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

ဣမသ္မိံ သုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌။ ဝဋ္ဋဝိဝဋ္ဋံ၊ ဝဋ်တရား-ဝဋ်ကင်းရာဖြစ်သောတရားကို။ ကထိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။