အဋ္ဌမေ၊ အဋ္ဌမ-သုတ်၌။
သုက္ကာတိ၊ သုက္ကာ-ဟူသည်ကား။
သုက္ကဝဏ္ဏတာယ၊ ဖြူစင်သောအဆင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သုက္ကာ၊ သုက္က-မည်ကုန်သည်။
န၊ မဟုတ်ကုန်။
ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။
သုက္ကတာယ၊ ဖြူစင်သောသုဂတိဘဝ ဘုန်းကြီးသည်၏အဖြစ်ငှာ။
ဥပနေန္တိ၊ ဆောင်ကုန်၏။
ဣတိ (တသ္မာ)၊ ထိုကြောင့်။
နိပ္ဖတ္တိသုက္ကတာယ၊ ပြီးသော ဖြူစင်သော အကျိုးရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
သုက္ကာ၊ သုက္ကာ-မည်ကုန်၏။
ဝါ၊ တနည်းကား။
သရသေနပိ၊ မိမိသဘောအားဖြင့်လည်း။
သဗ္ဗကုသလဓမ္မာ၊ အလုံးစုံကုန်သောကုသိုလ်တရားတို့သည်။
သုက္ကာ ဧဝ၊ သုက္က-မည်ကုန်သည်သာလျှင်တည်း။
ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။
တေသံ၊ ထို ကုသိုလ်တရားတို့၏။
ဥပ္ပတ္တိယာ၊ ဖြစ်ခြင်းဖြင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ပဘဿရံ၊ ပြိုးပြိုးပြက်ရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟီရိ စ ဩတ္တပ္ပဉ္စာတိ ဧတ္ထ၊ ဟီရိ စ ဩတ္တပ္ပဉ္စ-ဟူသောဤပုဒ်၌။
ဟိရီ၊ ဟိရီသည်။
ပါပတော၊ မကောင်းမှုမှ။
ဇိဂုစ္ဆနလက္ခဏာ၊ စက်ဆုပ်ခြင်းလက္ခဏာရှိ၏။
ဩတ္တပ္ပံ၊ ဩတ္တပ္ပ-သည်။
(ပါပတော၊ မကောင်းမှုမှ။)
ဘာယနလက္ခဏံ၊ ကြောက်ခြင်းလက္ခဏာရှိ၏။
ပန၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။
ဧတ္ထ၊ ဤဟိရီ, ဩတ္တပ္ပ-တရားတို့တွင်။
ဝိတ္ထာရတော၊ အကျယ်အားဖြင့်။
ယံ (ဝစနံ)၊ အကြင်စကားကို။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုအပ်သင့်သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
တံ (ဝစနံ)၊ ထိုစကားကို။
ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂေ၊ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်၌။
(မယာ၊ ငါသည်။)
ဝုတ္တမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်သာလျှင်တည်း။