ဒုကနိပါတဿ၊ ဒုကနိပါတ်၏။
ပဌမေ၊ ပထမ-သုတ်၌။
ဝဇ္ဇာနိီတိ၊ ဝဇ္ဇာနိ-ဟူသည်ကား။
ဒေါသာ အပရာဓာ၊ ဒေါသ, အပြစ်တို့သည်။
ဒိဋ္ဌဓမ္မိကန္တိ၊ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကံ-ဟူသည်ကား။
ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ မျက်မှောက်သော ကိုယ်၏အဖြစ်၌သာလျှင်။
ဣမသ္မိံ ယေဝ အတ္တဘာဝေ၊ ဤပစ္စပ္ပုန်ဖြစ်သော အတ္တဘော၌ သာလျှင်။
ဥပ္ပန္နဖလံ၊ ဖြစ်သောအကျိုးတည်း။
သမ္ပရာယိကန္တိ၊ သမ္ပရာယိကံ-ဟူသည်ကား။
သမ္ပရာယေ၊ ထိုထိုကံဖြင့်ကပ်အပ်သော။
အနာဂတေ၊ လာလတ္တံ့သော။
အတ္တဘာဝေ၊ အတ္တဘော၌။
ဥပ္ပန္နဖလံ၊ ဖြစ်သောအကျိုးတည်း။
အာဂုစာရိန္တိ၊ အာဂုစာရိံ-ဟူသည်ကား။
ပါပကာရိံ၊ မကောင်းမှုကို ပြုခြင်းရှိသောသူကို။
အပရာဓကာရကံ၊ ညဥ်းဆဲခြင်းကို ပြုတတ်သောသူကို။
၁။ဝိဝိဓာ ကမ္မကာရဏာ- (ဆဋ္ဌ) စောရံ၊ ခိုးသူကို။ ဂဟေတွာ၊ ဖမ်းယူ၍။ ဝိဝိဓာ ကမ္မကာရဏာ၊ အထူးထူးအပြားပြားရှိသော ညှဥ်းဆဲခြင်းအမှုကို ပြုတတ်ကုန်သော။ ရာဇပုရိသာ၊ မင်းချင်း ယောကျ်ားတို့သည်။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။ ပန၊ ထိုသို့ မင်းချင်းယောကျ်ားတို့သာ ပြုကုန်သော်လည်း။ ရာဇာနော၊ မင်းတို့သည်။ ၂။တာ- (ဆဋ္ဌ)
ကာရေန္တိ နာမ၊ ပြုစေသည် မည်ကုန်၏။ဧဝံ၊ ဤသို့။
ကမ္မကာရဏာ၊ ညှဥ်းဆဲခြင်းအမှုကို။
ကာရိယမာနံ၊ ပြုစေအပ်သော။
တံ စောရံ၊ ထိုခိုးသူကို။
ဧသ -ဧသော၊ ဤသူသည်။
ပဿတိ၊ မြင်၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
"ပဿတိ စောရံ အာဂုစာရိံ ရာဇာနော ဂဟေတွာ ဝိဝိဓာနိ ကမ္မကာရဏာနိ ကာရေန္တေ"တိ၊ ပဿတိ စောရံ အာဂုစာရိံ ရာဇာနော ဂဟေတွာ ဝိဝိဓာနိ ကမ္မကာရဏာနိ ကာရေန္တိ-ဟူ၍။
(ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။)
အဒ္ဓဒဏ္ဍကေဟီတိ၊ အဒ္ဓဒဏ္ဍကေဟိ-ဟူသည်ကား။
မုဂ္ဂရေဟိ၊ ဆောက်ပုတ်တို့ဖြင့်။
`၃။ပဟာရသာဓနတ္ထံ- (ဆဋ္ဌ)
စတုဟတ္ထဒဏ္ဍံ၊ လေးတောင်အတိုင်းအရှည်ရှိသော လှံတံကို။
ဒွေဓာ၊ နှစ်ဖြာ။
ဆေတွာ၊ ဖြတ်၍။
ဂဟိတဒဏ္ဍကေဟိ၊ ယူအပ်သော လှံတံတို့ဖြင့်။
ဗိလင်္ဂထာလိကန္တိ၊ ဗိလင်္ဂထာလိကံ-ဟူသည်ကား။
ကဉ္ဇိယဥက္ခလိက ကမ္မကာရဏံ၊ ပအုံးရည် အိုးကဲ့သို့ညှင်းဆဲခြင်းကို ပြုခြင်းတည်း။
တံ၊ ထိုပုအိုးရည်အိုးကဲ့သို့ ညှဥ်းဆဲခြင်းကို။
ကရောန္တော၊ ပြုကုန်သောသူတို့သည်။
သီသကဋာဟံ၊ ဦးခေါင်းခွံကို။
ဥပ္ပါဋေတွာ၊ ခွာ၍။
တတ္တံ၊ ရဲရဲပူသော။
အယောဂုဠံ၊ သံတွေခဲကို။
သဏ္ဍာသေန၊ ညှပ်ဖြင့်။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
တတ္ထ၊ ထိုဦးခေါင်းခွံကိုခွာပြီးသော ဦးနှောက်၌။
ပက္ခိပန္တိ၊ ထည့်ကုန်၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။
မတ္ထလုင်္ဂံ၊ ဦးနှောက်သည်။
(ဋ္ဌ၊ ဒု-၂) ပက္ကုထိတွာ၊ ကျိုက်ကျိုက်ဆူ၍။
ဥတ္တရတိ၊ ဝေ၏။
သင်္ခမုဏ္ဍိကန္တိ၊ သင်္ခမုဏ္ဍကံ-ဟူသည်ကား။
သင်္ခမုဏ္ဍကမ္မကာရဏံ၊ ခရုသင်းကဲ့သို့ ဖွေးဖွေးဖြူအောင် ဦးပြည်းသောအားဖြင့် ညှဥ်းဆဲခြင်းတည်း။
တံ၊ ထိုခရုသင်းကဲ့သို့ ဖွေးဖွေးဖြူအောင် ဦးပြည်းသောအားဖြင့် ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုခြင်းကို။
ကရောန္တော၊ ပြုကုန်သော သူတို့သည်။
ဥတ္တရောဋ္ဌဥဘတောကဏ္ဏစူဠိကဂလဝါဋကပရိစ္ဆေဒေန၊ အထက်နှုတ်ခမ်း, နှစ်ဘက်သော နားပန်စ, ရေမျို-အပိုင်းအခြားဖြင့်။
စမ္မံ၊ အရေကို။
ဆန္ဒိတွာ၊ ဖြတ်၍။'
သဗ္ဗကေသေ၊ အလုံးစုံသော ဆံတို့ကို။
ဧကတော၊ တပေါင်းတည်း။
ဂဏ္ဌိံ၊ ထုံးသည်ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဒဏ္ဍကေန၊ လှံတံဖြင့်။
ဝေဌေတွာ၊ ရစ်ပတ်၍။
ဥပ္ပါဋေန္တိ၊ နုတ်ကုန်၏။
ကေသေဟိ၊ ဆံတို့နှင့်။
သဟ၊ တကွ။
စမ္မံ၊ အရေသည်။
ဥဋ္ဌဟတိ၊ ထ၏။
တတော၊ ထိုနောက်မှ။
သီသကဋာဟံ၊ ဦးခေါင်းခွံကို။
ထူလသက္ခရာဟိ၊ ရုန့်ရင်းသောကျောက်စရစ်တို့ဖြင့်။
ဃံသိတွာ၊ ပွတ်တိုက်၍။
ဓောဝန္တာ၊ ဆေးကုန်လျက်။
သင်္ခဝဏ္ဏံ၊ ခရုသင်းအဆင်းရှိသည်ကို။
ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။
ရာဟုမုခန္တိ၊ ရာဟုမုခံ-ဟူသည်ကား။
ရာဟုမုခကမ္မကာရဏံ၊ ရာဟုခံတွင်းသို့ရောက်သော နေနှင့်တူစွာ ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုခြင်းကို။
ကရာန္တာ၊ ပြုကုန်သောသူတို့သည်။
သင်္ကုနာ၊ သံတံသင်းဖြင့်။
မုခံ၊ ခံတွင်းကို။
ဝိဝရိတွာ၊ ဖွင့်လှစ်၍။
အန္တောမုခေ၊ ခံတွင်း၏ အတွင်း၌။
ဒီပံ၊ ဆီမိိီးကို။
ဇာလေန္တိ၊ တောက်စေကုန်၏။
ကဏ္ဏစူဠိကာဟိ ဝါ၊ နားပန်စတို့မှလည်း။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။
မုခံ၊ ခံတွင်းကို။
နိခါဒနေန၊ ဆောက်ဖြင့်။
ခနန္တိ၊ ထွင်းကုန်၏။
လောဟိတံ၊ သွေးသည်။
ပဂ္ဃရိတွာ၊ ယိုစီး၍။
မုခံ၊ ခံတွင်းကို။
ပူရေတိ၊ ပြည့်စေ၏။
ဇောတိမာလိကန္တိ၊ ဇောတိမာလိကံ-ဟူသည်ကား။
သကလသရီရံ၊ အလုံးစုံသောကိုယ်ကို။
တေလပိလောတ်ိကာယ၊ ဆီဖြင့်ဆွပ်အပ်သော ပုဆိုးနွမ်းဖြင့်။
ဝေဌေတွာ၊ ရစ်ပတ်၍။
အာလိမ္ပေန္တိ၊ မီးတိုက်ကုန်၏။
ဟတ္ထပဇ္ဇောတိကန္တိ၊ ဟတ္ထပဇ္ဇောတိကံ-ဟူသည်ကား။
ဟတ္ထေ၊ လက်တို့ကို။
တေလပိလောတိကာယ၊ ဆီဖြင့်ဆွပ်အပ်သော ပုဆိုးနွမ်းဖြင့်။
ဝေဌေတွာ၊ ရစ်ပတ်၍။
ဒီပံဝီယ၊ ဆီမီးကဲ့သို့။
ပဇ္ဇာလေန္တိ၊ တောက်စေကုန်၏။
ဧရကဝတ္တိကန္တိ၊ ဧရကဝတ္တိကံ-ဟူသည်ကား။
ဧရကဝတ္တကမ္မကာရဏံ၊ ပြိတ်မြက်နှင့်နှင့်တူစွာ ကိုယ်မှခွာအပ်သောအရေစုတို့ဖြင့် ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုခြင်းတည်း။
တံ၊ ပြိတ်မြက်နှင့်နှင့်တူစွာ ကိုယ်မှခွာအပ်သောအေရစုတို့ဖြင့် ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုခြင်းကို။
ကရောန္တာ၊ ပြုကုန်သောသူတို့သည်။
ဟေဋ္ဌာဂီဝတော၊ လည်အောက်မှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။
စမ္မဝဋ္ဋေ၊ အရေလုံး၌။
ကန္တိတွာ၊ မြွင်း၍။
ဂေါပ္ဖကေ၊ ဖမျက်၌။
ဌပေန္တိ၊ ထားကုန်၏။
အထ၊ ထိုနောင်မှ။
နံ၊ ထိုသူကို။
ယောတ္တေဟိ၊ ကြိုးတို့ဖြင့်။
ဗန္ဓိတွာ၊ ဖွဲ့၍။
ကဍ္ဎန္တိ၊ ငင်ကုန်၏။
သော၊ ထိုမင်းဘေးဒဏ်သင့်သောသူသည်။
အတ္တနော၊ မ်ိမိ၏။
စမ္မဝဋ္ဋေ၊ အရေစု၌။
အက္ကမိတွာ အက္ကမိတွာ၊ နင်းမိ၍ နင်းမိ၍။
ပတတ်ိ၊ လဲ၏။
စီရကဝါသိကန္တိ၊ စီရကဝါသိကံ-ဟူသည်ကား။
စီရကဝါသိက ကမ္မကာရဏံ၊ ကိုယ်မှခွာအပ်သောအရေတည်းဟူသောအဝတ်ကို ဝတ်စေသောအားဖြင့် ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုခြင်းတည်း။
တံ၊ ထို ကိုယ်မှခွာအပ်သော အရေတည်းဟူသောအဝတ်ကို ဝတ်စေသောအားဖြင့် ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုခြင်းကို။
ကရောန္တော၊ ပြုကုန်သောသူတို့သည်။
တထေဝ၊ ထိုအတူသာလျှင်။
စမ္မဝဋ္ဋေ၊ အရေစုတို့ကို။
ကန္တိတွာ၊ မြွင်း၍။
ကဋိယံ၊ ခါး၌။
ဌပေန္တိ၊ ထားကုန်၏။
ကဋိတော၊ ခါးမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။
ကန္တိတွာ၊ မြွင်း၍။
ဂေါပ္ဖကေသု၊ ဖချက်တို့၌။
ဌပေန္တိ၊ ထားကုန်၏။
ဥပရိမေဟိ၊ အထက်ဖြစ်သောအရေတို့ဖြင့်။
ဟေဋ္ဌိမသရီရံ၊ အောက်ဖြစ်သောကိုယ်သည်။
စီရကနိဝါသနနိဝတ္ထံ ဝိယ၊ လျှော်တေအဝတ်တို့ဖြင့် ဝတ်သကဲ့သို့။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဧဏေယျကန္တိ၊ ဧဏေယျကံ-ဟူသည်ကား။
ဧဏေယျကကမ္မကာရဏံ၊ ဧဏေမည်နှင့်သားနှင့်တူစွာ ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုခြင်းတည်း။
တံ၊ ထို ဧဏီမည်သောသားနှင့်တူစွာ ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုခြင်းကို။
ကရောန္တော၊ ပြုကုန်သောသူတို့သည်။
ဥဘောသု၊ နှစ်ဘက်ကုန်သော။
ကပ္ပရေသု စ၊ တတောင်ဆစ်တို့၌လည်းကောင်း။
ဥဘောသု၊ နှစ်ဘက်ကုန်သော။
ဇာဏုကေသု စ၊ ပုဆစ်ဒူးတို့၌လည်းကောင်း။
အယဝလယာနိ၊ သံကွင်းတို့ကို။
ဒတွာ၊ ပေး၍။
အယသူလာနိ၊ သံတံကျင်တို့ကို။
ကောဋ္ဋေန္တိ၊ လျှိုကုန်၏။
သော၊ ထိုညှဥ်းဆဲအပ်သော သတ္တဝါသည်။
စတူဟိ၊ လေးချောင်းကုန်သော။
အယသူလေဟိ၊ သံတံကျင်တို့ဖြင့်။
ဘူမိယံ၊ မြေ၌။
ပတိဋ္ဌဟတိ၊ ထောက်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
နံ၊ ထိုညှဥ်းဆဲအပ်သော သတ္တဝါကို။
ပရိဝါရိတွာ၊ ခြံရံ၍။
အဂ္ဂိံ၊ မီးကို။
ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။
"ဧဏေယျကောဇောတိပရိဂ္ဂဟော ယထာ" တိ၊ ဧဏေယျကော ဇောတိပရိဂ္ဂဟော ယထာ-ဟူ၍။
အာဂတဋ္ဌာနေပိ၊ လာသောအရာ၌လည်းး။
ဣဒမေဝ၊ ဤ ဧဏီမည်သောသားနှင့် တူသည်ကိုသာလျှင်။
(ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။)
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
တံ၊ ထိုသို့သောအခြင်းအရာဖြင့် ညှဥ်းဆဲသောသတ္တဝါကို။
ကာလေန ကာလံ၊ ရံခါရံခါ။
သူလာနိ၊ သံတံကျင်တို့ကို။
အပနေတွာ၊ ပယ်၍။
စတူဟိ၊ လေးချောင်းကုန်သော။
အဋ္ဌိကောဋီဟိယေဝ၊ အရိုးစွန်းတို့ဖြင့်သာလျှင်။
ဌပေန္တိ၊ ထားကုန်၏။
ဧဝရူပါ၊ ဤသို့သဘောရှိကုန်သော။
ကမ္မကာရဏာ နာမ၊ ညှဥ်းဆဲခြင်းကို ပြုခြင်းမည်သည်တို့သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။
ဗဠိသမံသိကန္တိ၊ ဗဠိသမံသိကံ-ဟူသည်ကား။
ဥဘတောမုခေဟိ၊ နှစ်ဘက်သော အစုရှိကုန်သော။
ဗဠိသေဟိ၊ ငါးမျှားချိတ်တို့ဖြင့်။
ပဟရိတွာ၊ ချိတ်၍။
စမ္မမံသနှာရူနိ၊ အရေ, အသား, အကြောတို့ကို။
ဥပ္ပါဋေန္တိ၊ နုတ်ကုန်၏။
ကဟာပဏိကန္တိ၊ ကဟာပဏိကံ-ဟူသည်ကား။
သကလသရီရံ၊ ကိုယ်အလုံးကို။
တိဏှာတိ၊ ထက်ကုန်သော။
ဝါသီဟိ၊ ပဲခွပ်တို့ဖြင့်။
ကောဋိတော၊ အစွန်းမှ။
ပဋ္ဌယ၊ စ၍။
ကဟာပဏမတ္တံ ကဟာပဏမတ္တံ၊ တသပြာအတိုင်းအရှည် တသပြာအတိုင်းအရှည်။
ပါတေန္တာ၊ ကျစေကုန်လျက်။
ကောဋ္ဋေန္တိ၊ ဖောက်ကုန်၏။
ခါရာပတစ္ဆိကန္တိ၊ ခါရာပတစ္ဆိကံ-ဟူသည်ကား။
သရီရံ၊ ကိုယ်ကို။
တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုအရပ်၌။
အာဝုဓေဟိ၊ လက်နက်တို့ဖြင့်။
ပဟရိတွာ၊ ထိုးဖောက်၍။
ကောစ္ဆေဟိ၊ ဝက်မှင်ဘီးတို့ဖြင့်။
ခါရံ၊ ဆားဆပ်ပြာကို။
ဃံသန္တိ၊ ပွတ်တိုက်ကုန်၏။
စမ္မံသနှာရူနိ၊ အရေ, အသား, အကြောတို့သည်၊
ပဂ္ဃရိတွာ၊ ယိုစီး၍။
အဋ္ဌိကသင်္ခလိကာဝ၊ အရိုးစုဖြစ်၍သာလျှင်။
တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။
ပလိဃပရိဝတ္တိကန္တိ၊ ပလိဃပရိဝတ္တိကံ-ဟူသည်ကား။
ဧကေန ပဿေန၊ နံပါးတဘက်ဖြင့်။
နိပဇ္ဇာပေတွာ၊ အိပ်စေ၍။
ကဏ္ဏစ္ဆိဒ္ဒေန၊ နားပေါက်ဖြင့်။
အယသူလံ၊ သံတံကျင်ကို။
ကောဋ္ဋေတွာ၊ နှက်၍။
ပထဝိယာ၊ မြေနှင့်။
ဧကာဗဒ္ဓံ၊ တစပ်တည်း စပ်သည်ကို။
ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
နံ၊ ထိုညဉ်းဆဲအပ်သော သတ္တဝါကို။
ပါဒေ၊ ခြေ၌။
ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။
အာဝဉ္ဆန္တိ၊ လှည့်လည်ကုန်၏။
ပလာလပီဌကန္တိ၊ ပလာလပီဌကံ-ဟူသည်ကား။
(ဋ္ဌ၊ ဒု-၃) ဆေကော၊ လိမ္မာသော။
ကာရဏိကော၊ ညှဥ်းဆဲခြင်းကိုပြုတတ်သောသူသည်။
ဆဝိစမ္မံ၊ အပေါ်ရေ, အတွင်းရေကို။
အစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ မဖြတ်မူ၍။
နိသဒပေါတေဟိ၊ ကျောက်သားငယ်တို့ဖြင့်။
အဋ္ဌီနိ၊ အရိုးတို့ကို။
ဘိန္ဒတွာ၊ ခွဲ၍။
ကေသေသု၊ ဆံတို့၌။
ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။
ဥက္ခိပတိ၊ ချီမြှောက်၏။
မံသရာသိယေဝ၊ အသားစုသည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
နံ၊ ထိုညှဥ်းဆဲအပ်သောသတ္တဝါကို။
ကေသေဟေဝ၊ ဆံတို့ဖြင့်သာလျှင်။
ပရိယောနန္ဓိတွာ၊ ရစ်ပတ်၍။
ဂဏှန္တိ၊ ယူကုန်၏။
ပလာလဝဋ္ဋိံ ဝိယ၊ ကောက်ရိုးထွေးကဲ့သို့။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ပုန၊ တဖန်။
ဝေဌေန္တိ၊ ရစ်ပတ်ကုန်၏။
သုနခေဟိပီတိ၊ သုနခေဟိပိ-ဟူသည်ကား။
ကတိပယာနိ ဒိဝသာနိ၊ နှစ်ရက် သုံးရက်တို့ပတ်လုံး။
အာဟာရံ၊ အဟာရကို။
အဒတွာ၊ မပေးမူ၍။
ဆာတကသုနခေဟိ၊ ငတ်မွတ်သောခွေးတို့ကို။
ခါဒါပေန္တိ၊ ခဲစေကုန်၏။
တေ၊ ထိုငတ်မွတ်သော ခွေးတို့သည်။
မုဟုတ္ထေန၊ တခဏချင်းဖြင့်။
အဋ္ဌိကသင်္ခလိကမေဝ၊ အရိုးစုကိုသာလျှင်။
ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။
သူလေဥတ္တာသေန္တေတိ၊ သူလေ ဥတ္တာသေန္တေ-ဟူသည်ကား။
သူလေ၊ တံကျင်၌။
အာရောပေန္တေ၊ တင်သည်တို့ကို။
န ပရေသံ ပါဘတံ ဝိလုမ္ပေန္တော စရတီတိ၊ န ပရေသံံ ပါဘတံ ဝိလုမ္ပေန္တော စရတိ-ဟူသည်ကား။
ပရမ္မုခံ၊ မျက်ကွယ်။
အာဘတံ၊ ဆောင်အပ်သော။
အန္တမသော၊ ယုတ်သောအပိုင်းအခြားအားဖြင့်။
အန္တရဝီထိယံ၊ ခရီးအကြား၌။
ပတိတံ၊ ကျသော။
ပရေသံ၊ သူတပါးတို့၏။
သန္တကံ၊ ဥစ္စာဖြစ်သော။
ဘဏ္ဍံ၊ ဘဏ္ဍာကို။
(ယော၊ အကြင်သူသည်။)
သဟဿဘဏ္ဍိကမ္ပိ၊ တထောင်သော ဥစ္စာထုပ်ကိုပင်သော်လည်း။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
"ဣမိနာ၊ ဤဥစ္စာဖြင့်။
ဇီဝိဿာမိ၊ အသက်မွေးအံ့။"
ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးပိုက်၍။
ဝိလုမ္ပန္တော၊ လုယက်လျက်။
န ဝိစရတိ၊ မလှည့်လည်။
ဣမိနာ၊ ဤဥစ္စာဖြင့်။
ကောအတ္ထော၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပိဋ္ဌိပါဒေန ဝါ၊ ခြေဖမိုးဖြင့်လည်း။
ပဝဋ္ဋေတွာ၊ လှိမ့်၍။
ဂစ္ဆတိ၊ သွား၏။
ပါပကောတိ၊ ပါပကော-ဟူသည်ကား။
လာမကော၊ ယုတ်မာသော။
ဒုက္ခောတိ၊ ဒုက္ခော-ဟူသည်ကား။
အနိဋ္ဌော၊ အလိုမရှိအပ်သော။
ကိဉ္စ တန္တိ၊ ကိဉ္စ တံ-ဟူသည်ကား။
တံ ကာရဏံ၊ ထိုသို့ပြုခြင်းသည်။
ကိံ နာမ ဘဝေယျ၊ အဘယ်သို့ဖြစ်ရာအံ့နည်း။
ယာဟန္တိ၊ ယာဟံ-ဟူသည်ကား။
ယေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကာယဒုစ္စရိတန္တိ၊ ကာယဒုစ္စရိတံဟူသည်ကား။
ပါဏာတိပါတာဒိ တိဝိဓံ၊ ပါဏာတိပါတစသည် သုံးပါးအပြားရှိသော။
အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်သော။
ကာယကမ္မံ၊ ကာယကံကို။
ကာယသုစရိတန္တိ၊ ကာယသုစရိတံ-ဟူသည်ကား။
တဿ၊ ထိုကာယဒုစရိုက်၏။
ပဋိပက္ခဘူတံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော။
တိဝိဓံ၊ သုံးပါးအပြားရှိသော။
ကုသလကမ္မံ၊ ကုသိုလ်ကံကို။
ဝစီဒုစ္စရိကန္တိ၊ ဝစီဒုစ္စရိတံ-ဟူသည်ကား။
မုသာ ဝါဒါဒိ စတုဗ္ဗိဓံ၊ မုသာဝါဒစသည် လေးပါးအပြားရှိသော။
အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်သော။
ဝစီကမ္မံ၊ ဝစီိကံကို။
ဝစီသုစရိတန္တိ၊ ဝစီသုစရိတံ-ဟူသည်ကား။
တဿ၊ ထိုဝစီဒုစရိုက်၏။
ပဋိပက္ခဘူတံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍ဖြစ်သော။
စတုဗ္ဗိဓံ၊ လေးပါးအပြားရှိသော။
ကုသလကမ္မံ၊ ကုသိုလ်ကံကို။
မနောဒုစရနတန္တိ၊ မနောဒုစရိတံ-ဟူသည်ကား။
အဘ်ိဇ္ဈာဒိ တိဝိဓံ၊ အဘိဇ္ဈာစသည် သုံးပါးအပြားရှိသော။
အကုသလကမ္မံ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်သောကံကို။
မနောသုစရိတန္တိ၊ မနောသုစရိတံ-ဟူသည်ကား။
တဿ၊ ထိုမနောဒုစရိုက်၏။
ပဋိပက္ခဘူတံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍ ဖြင့်သော။
တိဝိဓံ၊ သုံးပါးအပြားရှိသော။
ကုသလကမ္မံ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်သောကံကို။
သုဒ္ဓံ အတ္တာနံ ပရိဟရတီတိ ဧတ္ထ၊ သုဒ္ဓံ အတ္တာနံ ပရိဟရတိ-ဟူသောဤပုဒ်၌။
သုဒ္ဓိ၊ စင်ကြယ်ခြင်းသည်။
ပရိယာယတော စ၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။
နိပ္ပရိယာယတော စ၊ မုချအားဖြင့်လည်းကောင်း။
(ဣိတိ၊ ဤသို့။)
ဒုဝိဓာ၊ နှစ်ပါးအပြားရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟိ (ဝိတ္တာရေမိ)၊ အကျယ်ချဲ့ဦးအံ့။
သရဏဂမနေန၊ သရဏဂုံဆောက်တည်ခြင်းဖြင့်။
ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်။
သုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်စွာ။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။
ပရိဟရတိ နာမ၊ ရွက်ဆောင်သည်မည်၏။
တထာ၊ ထိုမှတပါး။
ပဉ္စတိ၊ ငါးပါးကုန်သော။
သီလေဟိ၊ သီလတို့ဖြင့်။
ဒသဟိ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။
သီလေဟိ၊ သီလတို့ဖြင့်။
စတုပါရိသုဒ္ဓိသီလေန၊ စတုပါရိသုဒ္ဓိ သီလဖြင့်။
ပဌမဇ္ဈာနေန၊ ပဌမဈာန်ဖြင့်။ပ။
နေဝသညာနာသညာယတနေန၊ နေဝသညာနာသညာယတန-ဈာန်ဖြင့်။
သောတာပတ္တိမဂ္ဂေန၊ သောတာပတ္တိမဂ်ဖြင့်။
သောတာပတ္တိဖလေန၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်ဖြင့်။ပ။
အရဟတ္တမဂ္ဂေန၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့်။
ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်။
သုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်စွာ။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။
ပရိဟတိ နာမ၊ ရွက်ဆောင်သည်မည်၏။
အရဟတ္တဖလေ၊ အရဟတ္တဖိုလ်၌။
ပတိဋ္ဌိတော၊ တည်သော။
ခီဏာသဝေါ ပန၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။
ဆိန္နမူလကေ၊ ဖြတ်အပ်ပြီးသော တဏှာတည်းဟူသော ဝဋ်မြစ်ရှိကုန်သော။
ပဉ္စက္ခန္ဓေ၊ ငါးပါးသောခန္ဓာတို့ကို။
နှာပေန္တောပိ၊ ရေချိုးစေသော်လည်းကောင်း။
ခါဒါပေန္တောပိ၊ ခဲစေသော်လည်းကောင်း။
ဘုဉ္ဇာပေန္တောပိ၊ စားစေသော်လည်းကောင်း။
နိသီဒါပေန္တောပိ၊ ထိုင်စေသော်လည်းကောင်း။
နိပဇ္ဇာပေန္တောပိ၊ အ်ိပ်စေသော်လည်းကောင်း။
နိပ္ပရိယာယေနေဝ၊ မုချအားဖြင့်သာလျှင်။
သုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်စွာ။
နိမ္မလံ၊ အညစအကြေးမရှိသည်ဖြစ်၍။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။
ပရိယရတိ၊ ရွက်ဆောင်၏။
ပဋိဇဂ္ဂတိ၊ သုတ်သင်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
တသ္မာတိ၊ တသ္မာ-ဟူသည်ကား။
ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။
ဣမာနိဒွေ၊ ဤနှစ်ပါးတို့သည်။
ဝဇ္ဇာနေဝ၊ အပြစ်တို့သည်သာလျှင်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
န ဝဇ္ဇာနိ၊ အပြစ်မဟုတ်ကုန်သည်။
နောဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဝဇ္ဇဘီရုနောတိ၊ ဝဇ္ဇဘီရုနော-ဟူသည်ကား။
ဝဇ္ဇဘီရုကာ၊ အပြစ်ကိုကြောက်တတ်ကုန်သော။
ဝဇ္ဇဘယဒဿဝိနောတိ၊ ဝဇ္ဇဘယဒဿဝိနော-ဟူသည်ကား။
ဝဇ္ဇာနိ၊ အပြစ်တို့ကို။
ဘယတော၊ ဘေးအားဖြင့်။
ဒဿနသီလာ၊ ရှုတတ်သော အလေ့ရှိကုန်သော။
ဧတံ ပါဋိကင်္ခန္တိ၊ ဧတံ ပါဋိကင်္ခံ-ဟူသည်ကား။
ဧတံ၊ ဤအလုံးစုံသောအပြစ်တို့မှ လွတ်ခြင်းကို။
ဣစိတဗ္ဗံ၊ အလိုရှ်ိအပ်၏။
ဧတံ၊ ဤအလုံးစုံသောအပြစ်တို့မှ လွတ်ခြင်းသည်။
အဝဿံ၊ မချွတ်။
ဘာဝီ၊ ဖြစ်လတ္တံံံ့။
၁။ဆဋ္ဌမူ၌မပါ။ ၁။ဆဋ္ဌမူ၌မပါ။
ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။
အတ္တော၊ အနက်တည်း။ယန္တိ (ဧတံ)၊ ယံ-ဟူသော ဤပုဒ်သည်။
နိပါတမတ္ထံ၊ နိပါတ်ပုဒ်မျှသာတည်း။
ဝါ၊ တနည်းကား။
ကာရဏဝစနံ၊ အကြောင်းဟောတည်း။
ယေန ကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။
သဗ္ဗ (ဋ္ဌ၊ဒု-၄) ဝဇ္ဇေဟိ၊ အလုံးစုံသောအပြစ်တို့မှ။
ပရိမုစ္စိဿတိ၊ လွတ်လတ္တံ့။
ပန၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။
ကေန ကာရဏေန၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။
ပရိမုစ္စိဿတိ၊ လွတ်လတ္တံ့နည်း?။
ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။
(ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။)
စတုတ္ထမဂ္ဂေန စေဝ၊ စတုတ္ထမဂ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
စတုတ္ထဖလေန စ၊ စတုတ္ထဖိုလ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
(ပရိမုစ္စိဿတိ၊ လွတ်လတ္တံ့။)
ဟိ (သစ္စံ)၊ မှန်၏။
မဂ္ဂေန၊ စတုတ္ထမဂ်ဖြင့်။
ပရိမုစ္စတိ နာမ၊ လွတ်ဆဲမည်၏။
၂။ဖလံ ပတ္တော- (ဆဋ္ဌ) ၂။ဖလံ ပတ္တော- (ဆဋ္ဌ)
ပရိမုတ္တော နာမ၊ လွတ်ပြီးမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်။
(ဝိဿဇ္ဇနာ၊ အဖြေတည်း။)ခီဏာသဝဿ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။
အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ကံသည်။
န ဝိပစ္စတိ ကိံ ပန၊ အကျိုးမပေးသလော?။
ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။
(ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။)
ဝိပဇ္ဇတိ၊ အကျိုးပေး၏။
တံ ပန၊ ထိုအကျိုးပေးသော အကုသိုလ်ကံသည်ကား။
ခီဏာသဝဘာဝတော၊ ရဟန္တာဖြစ်မှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
ကတံ၊ ပြုအပ်သောကံတည်း။
တဉ္စ ခေါ၊ ထိုသို့အကျိုးပေးခြင်းသည်လည်း။
ဣမသ္မိံ ယေဝ အတ္ထဘာဝေ၊ ဤ ပစ္စုပ္ပန်အတ္တဘော၌သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သမ္ပရာယေ ပန၊ တမလွန်ဘဝ၌ကား။
အဿ၊ ထိုရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။
ကမ္မဖလံ နာမ၊ ကံဩ၏အကျိုးမည်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ပထမ-သုတ်၏အဖွင့် အပြီးတည်း။
ပဌမံ၊ ပဌမသုတ်တည်း။