သာဝဇ္ဇာတိ၊ သာဝဇ္ဇာ-ဟူသည်ကား။
သဒေါသာ၊ အပြစ်ရှိကုန်၏။
အနဝဇ္ဇာတိ၊ အနဝဇ္ဇာ-ဟူသည်ကား။
နိဒ္ဒေါသာ၊ အပြစ်မရှိကုန်။
ဒုက္ခုဒြယာတိ၊ ဒုက္ခုဒြယာ-ဟူသည်ကား။
ဒုက္ခဝဍ္ဎိကာ၊ ဆင်းရဲကို ပွားစေတတ်ကုန်၏။
သုခုဒြယာတိ၊ သုခုဒြယာ-ဟူသည်ကား။
သုခဝဍ္ဎိကာ၊ သုခကိုပွားစေတတ်ကုန်၏။
သဗျာဗဇ္ဈာတိ၊ သဗျာဗဇ္ဈာ-ဟူသည်ကား။
သဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲခြင်းရှိကုန်၏။
အဗျာဗဇ္ဈာတိ၊ အဗျာဗဇ္ဈာ-ဟူသည်ကား။
နိဒ္ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲခြင်းမရှိကုန်။
ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော အစကား အစဉ်ဖြင့်။
ဝဋ္ဋဝိဝဋ္ဋမေဝ၊ ဝဋ်တရား, ဝဋ်ကင်းရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်တရားကိုသာလျှင်။
`၂။ကသိတံ-(ဆဋ္ဌ)
အကုသလပေယျာလံ၊ အကုသလပေယျာလသည်။
နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ
၃။ဤနိဂုံး နိဿယမူဟောင်းတွင်မပါ။ ဝဂ္ဂေါ သောဠသမကောဓဝဂ်တည်းဟုသာရှိသည်။