ပဉ္စမဿ၊ ပဉ္စမဝဂ်၏။ ပဌမေ၊ ပထမသုတ်၌။ အနာဂတံ ဘာရံ ဝဟတီတိ၊ အနာဂတံ ဘာရံ ဝဟတိ-ဟူသည်ကား။ "သမ္မဇ္ဇနီ စ၊ ဥပုသ်အိမ်သိမ် အပြင်၌ တံမြက်လှည်းခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ပဒီပေါ စ၊ ဥပုသ်အိမ်သိမ်အပြင်၌ ဆီမီးထွန်းခြင်းကိုလည်းကောင်း။ အာသနေန၊ နေရာခင်းခြင်းနှင့်တကွ။ ဥဒကဉ္စ၊ သောက်ရေ,သုံးဆောင်ရေ တည်ထားခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဆန္ဒပါရိသုဒ္ဓိဥတုက္ခာနဉ္စ၊ ဆန္ဒကိုဆောင်ခြင်း ပါရိသုဒ္ဓိကိုဆောင်ခြင်း,ဆောင်း-နွေ-မိုး-ဟုဆိုအပ်သော ဥတုကို ကြားခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဘိက္ခုဂဏနာ စ၊ ဥပုသ်အိမ်သိမ်အပြင်၌ စည်းဝေးသောရဟန်းတို့ကို ရေတွက်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဩဝါဒေါ စ၊ ဘိက္ခုနီမတို့ အဆုံးအမကိုခံလာပါအံ့ဟု တောင်းပန်သောစကားကို ကြားခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ပါတိမောက္ခဉ္စ၊ ပါတိမောက်ပြုခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ထေရဘာရောတိ၊ မထေရ်ကြီးတို့၏ဝန်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒသဝိဓံ၊ ဆယ်ပါးအပြားရှိသော။ ဣမံ ထေရဘာရံ၊ ဤမထေရ်ကြီးတို့၏ဝန်ကို။ နဝကော၊ သီတင်းငယ်ရဟန်းသည်။ (ဋ္ဌ၊ဒု-၅၆) ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ထေရေန၊ မထေရ်ကြီးသည်။ အနဇ္ဈိဋ္ဌော၊ မတိုက်တွန်းပဲ။ ကရောန္တော၊ ပြုသောသီတင်းငယ်ရဟန်းသည်။ အနာဂတံ၊ မိမိအားမရောက်သော။ ဘာရံ၊ ဝန်ကို။ ဝဟတိ နာမ၊ ရွက်ဆောင်သည်မည်၏။

အာဂတံ ဘာရံ နဝဟတီတိ၊ အာဂတံ ဘာရံ န ဝဟတိ၀-ဟူသည်ကား။ ထေရော၊ မထေရ်သည်။ သမာနော၊ ဖြစ်လျက်။ ဒသဝိမံ၊ ဆယ်ပါးအပြားရှိသော။ တမေဝ ဘာရံ၊ ထိုဝန်ကိုပင်လျှင်။ အတ္တနော၊ မိမိသည်။ အကရောန္တောဝါ၊ မပြုသောရဟန်းသည်လည်းကောင်း။ ပရံ၊ သူတပါးကို။ အသမာဒပေန္တောာဝါ၊ မဆောင်တည်စေသော ရဟန်းသည်လည်းကောင်း။ အာဂတံ၊ မိမိအားရောက်သော။ ဘာရံ၊ ဝန်ကို။ န ဝဟတိ နာမ၊ မရွက်ဆောင်သည်မည်၏။

ဒုတိယသုတ္တေပိ၊ ဒုတိယသုတ်၌လည်း။ ဣမိနာဝ နယေန၊ ဤသို့သောနည်းဖြင့်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

တတိယေ၊ တတိယသုတ်၌။ အကပ္ပိယေ ကပ္ပိယသညီတိ၊ အကပ္ပိယေ ကပ္ပိယသညီ-ဟူသည်ကား။ အကပ္ပိယေ၊ မအပ်သော။ သီဟမံသာဒိမှိ၊ ခြင်္သေ့သား အစရှိသည်၌။ "ဣဒံ၊ ဤအသားသည်။ ကပ္ပိယံ၊ အပ်သောအသားတည်း။" ဣတိ ဧဝံသညီ၊ ဤသို့ အမှတ်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ကပ္ပိယေ အကပ္ပိယသညီတိ၊ ကပ္ပိယေ အကပ္ပိယသညီ-ဟူသည်ကား။ ကုမ္ဘီလမံသဗီဠာရမံသာဒိမှိ၊ မိကျောင်းသား,ကြောင်သားအစရှိသော။ ကပ္ပိယေ၊ အပ်သောအသား၌။ "ဣဒံ၊ ဤအသားသည်။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်သောအသားတည်း။" ဣတိ ဧဝံသညီ၊ ဤသို့ အမှတ်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

စတုတ္ထံ၊ စတုတ္ထသုတ်ကို။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

ပဉ္စမေ၊ ပဉ္စမသုတ်၌။ အနာပတ္တိယာ အာပတ္တိသညီတိ၊ အနာပတ္တိယာ အာပတ္တိသညီ-ဟူသည်ကား။ အာပုစ္ဆိတွာ၊ ပန်ကြား၍။ ဘဏ္ဍကံ၊ သင်္ကန်းစသော ဘဏ္ဍာကို။ ဓောဝန္တဿ၊ ဖွပ်သောရဟန်းအား လည်းကောင်း။ ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။ ပစန္တဿ၊ ဖုတ်သောရဟန်းအား လည်းကောင်း။ ကေသေ၊ ဆံတို့ကို။ ဆိန္ဒန္တဿ၊ ဖြတ်ရသောရဟန်းအားလည်းကောင်း။ ဂါမံ၊ ရွာကို။ ပဝိသန္တဿ၊ ဝင်သောရဟန်းအား လည်းကောင်း။ ဣတိအာဒီသု၊ ဤသို့အစရှိသောအရာတို့၌။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။ တတ္ထ၊ ထိုအာပတ်မသင့်ခြင်း၌။ "အယံ၊ ဤသည်ကား။ အာပတ္တိ၊ အာပတ်တည်း။" ဣတိ ဧဝံသညီ၊ ဤသို့အမှတ်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အာပတ္တိယာ အနာပတ္တိသညီတိ၊ အာပတ္တိယာ အနာပတ္တိသညီ-ဟူသည်ကား။ တေသညဝ ဝတ္ထူနံ၊ ထိိုသင်္ကန်းဖွပ်ခြင်းစသော ဝတ္ထုတို့ကိုပင်လျှင်။ အနာပုစ္ဆာကရဏေ၊ မပန်မူ၍ပြုခြင်း၌။ အာပတ္တိ၊ အာပတ်သင့်၏။ တတ္ထ၊ ထို အာပတ်သင့်ခြင်း၌။ "အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။" ဣတိ ဧဝံသညီ၊ ဤသို့အမှတ်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဆဋ္ဌေပိ၊ ဆဋ္ဌသုတ်၌လည်း။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

သတ္တမာဒီနိ၊ သတ္တမသုတ် အစရှိသည်တို့သည်။ ဥတ္တာနတ္ထာနေဝ၊ ပေါ်သောအနက် ရှိကုန်သည် သာလျှင်တည်း။

ဧကာဒသမေ၊ ဧကဒသမသုတ်၌။ အာသတါတိ၊ အာသဝါ-ဟူသည်ကား။ ကိလေသာ၊ ကိလေသာတို့သည်။

န ကုက္ကုစ္စာယိတဗ္ဗန္တိ၊ နကုက္ကုစ္စာယိတဗ္ဗံ-ဟူသည်ကား။ သီဃဘောဂဿ၊ သံဃာ့အသုံးအဆောင်ကို။ အပဋ္ဌာပနံ၊ မစီရင်ခြင်းသည်။ အဝိစာရဏံ၊ မစိစစ်ခြင်းသည်။ န ကုက္ကုစ္စာယိတဗ္ဗံ နာမ၊ အလို့ လို မပြုအပ်သည်မည်၏။ တံ၊ ထို အလိုလို့ မပြုအပ်သည်ကို။ ကုက္ကုစ္စာယိတိ၊ အလို့လို့ပြု၏။

ကုက္ကုစ္စာယိတဗ္ဗန္တိ၊ ကုက္ကုစ္စာယိတဗ္ဗံ-ဟူသည်ကား။ တဿေဝ၊ ထိုသံဃာ၏ အသုံးအဆောင်ကိုပင်လျှင်။ ပဋ္ဌပနံ၊ စီရင်ခြင်းတည်း။ ဝိစာရဏံ၊ စိစစ်ခြင်းတည်း။ တံ၊ ထို အလို့လို့ ပြုအပ်သည်ကို။ န ကုက္ကုစ္စာယတိ၊ အလို့လို့မပြု။

ဒွါဒသမာဒီနိ၊ ဒွါဒသမသုတ် အစရှိသည်တို့ကို။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။ ဝေဒိတဗ္ဗာနိ၊ သိအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်သာလျှင် ဒွါဒသမသုတ်၏အဖွင့်ကိုဆိုသောစကားရပ် အပြီးသတ်တည်း။

ပဉ္စမော၊ ငါးခုမြောက်သော။ ဗာလဝဂ္ဂေါ၊ ဗာလ-ဝဂ်တည်း။

ဒုတိယပဏ္ဏာ သကော၊ ဒုတိယပဏ္ဏာသကသည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။