ဒုတိယဿ၊ ဒုတိယဝဂ်၏။ ပဌမေ၊ ပထမသုတ်၌။ ဂိဟိသုခန္တိ၊ ဂိဟိသုခံ-ဟူသည်ကား။ ဂိဟီနံ၊ လူတို့၏။ သဗ္ဗကာမနိပ္ဖတ္တိမူလကံ၊ အလုံးစုံသောကာမ၏ ပြီးခြင်းလျှင် အကြောင်းရင်းရှိသော။ သုခံ၊ ချမ်းသာတည်း။

ပဗ္ဗဇိတသုခန္တိ၊ ပဗ္ဗဇိတသုခံ-ဟူသည်ကား။ `၁။ နိဿယဟောင်း၌ မပါ။ ပဗ္ဗဇ္ဇာမူလကံ၊ ရဟန်း၏အဖြစ်လျှင် အကြောင်းရင်းရှိသော။ သုခံ၊ ချမ်းသာတည်း။

ဒုတိယေ၊ ဒုတိယသုတ်၌။ ကာမသုခန္တိ၊ ကာမသုခံ-ဟူသည်ကား။ ကာမေ၊ ကာမဂုဏ်တို့ကို။ အာရဗ္ဘ၊ အကြောင်းပြု၍။ ဥပ္ပဇ္ဇနကသုခံ၊ ဖြစ်သောချမ်းသာတည်း။

နေက္ခမ္မသုခန္တိ(ဧတ္ထ)၊ နေက္ခမ္မသုခံ-ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ပဗ္ဗဇ္ဇာ၊ ရဟန်း၏အဖြစ်ကို။ နေက္ခမ္မံ၊ နေက္ခမ္မ-ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တံ၊ ထိုရဟန်း၏အဖြစ်ကို။ အာရဗ္ဘ၊ အကြောင်းပြု၍။ ဥပ္ပဇ္ဇနကသုခံ၊ ဖြစ်သောချမ်းသာတည်း။

တတိယေ၊ တတိယသုတ်၌။ ဥပဓိသုခန္တိ၊ ဥပဓိသုခံ-ဟူသည်ကား။ တေဘူမကသုခံ၊ ဘုံးသုံးပါး၌အကျုံးဝင်သော ချမ်းသာတည်း။

နိရုပဓိသုခန္တိ၊ နိရုပဓိသုခံ-ဟူသည်ကား။ လောကုတ္တရသုခံ၊ လောကုတ္တရာတရား၌ အကျုံးဝင်သော ချမ်းသာတည်း။

စတုတ္ထေ၊ စတုတ္ထသုတ်၌။ သာသဝသုခန္တိ၊ သာသဝသုခံ-ဟူသည်ကား။ အာသဝါနံ၊ အာသဝေါတရား လေးပါးတို့၏။ ပစ္စယဘူတံ၊ အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ဝဋ္ဋသုခံ၊ ဝဋ်၌အကျုံးဝင်သောချမ်းသာတည်း။

အနာသဝသုခန္တိ၊ အနာသဝသုခံ-ဟူသည်ကား။ တေသံ၊ ထိုအာသဝေါတရား လေးပါးတို့၏။ အပစ္စယဘူတံ၊ အကြောင်းမဟုတ်သည် ဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ဝိဋ္ဋေသုခံ၊ ဝဋ်ကင်းရာနိဗ္ဗာန်ကို အာရုံပြု၍ဖြစ်သော ချမ်းသာတည်း။

ပဉ္စမေ၊ ပဉ္စမသုတ်၌။ သာမိသန္တိ၊ သာမိသံ-ဟူသည်ကား။ သံကိလေသံ၊ နှိပ်စည်တတ်,ပူပန်စေတတ်သော ကိလေသာတို့သည် နှိပ်စက်အပ်,ပူပန်စေအပ်သော။ ဝဋ္ဋဂါမိသုခံ၊ ဝဋ်သို့လားစေတတ်သော ချမ်းသာတည်း။

နိရာမိသန္တိ၊ နိရာမီသံ-ဟူသည်ကား။ နိက္ကိလေသံ၊ ကိလေသာမရှိသော။ ဝိဝဋ္ဋဂါမိသုခံ၊ ဝဋ်ကင်းရာနိဗ္ဗာန်ကို အာရုံပြု၍ဖြစ်သော ချမ်းသာတည်း။

ဆဋ္ဌေ၊ ဆဋ္ဌသုတ်၌။ အရိယသုခန္တိ၊ အရိယသသုခံ-ဟူသည်ကား။ အပုထုဇ္ဇနသုခံ၊ ပုထုဇဉ်မဟုတ်သော အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ချမ်းသာတည်း။

အနရိယသုခန္တိ၊ အနရိယသုခံ-ဟူသည်ကား။ ပုထုဇ္ဇနသုခံ၊ ပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ချမ်းသာတည်း။

သတ္တမေ၊ သတ္တမသုတ်၌။ ကာယိကန္တိ၊ ကာယိကံ-ဟူသည်ကား။ ကာယဝိညာဏသဟဇာတံ၊ ကာယဝိညာဉ်နှင့် တကွဖြစ်သော။

စေတသိကန္တိ၊ စေတသိကံ-ဟူသည်ကား။ မနောဒွါရိကသုခံ၊ မနောဒွါရ၌ဖြစ်သော ချမ်းသာတည်း။

တံ၊ ထိုမနောဒွါရ၌ဖြစ်သော ချမ်းသာကို။ လောကိယလောကုတ္တရမိဿကံ၊ လောကီ,လောကုတ္တရာရောသည်ကို။ ကထိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

အဋ္ဌမေ၊ အဋ္ဌမသုတ်၌။ သပ္ပီတိကန္တိ၊ သပ္ပီတိကံ-ဟူသည်ကား။ ပဌမဒုတိယဇ္ဈာနသုခံ၊ ပဌမဈာန်,ဒုတိယဈာန်နှင့်ယှဉ်သော သုခတည်း။

နိပ္ပီတိကန္တိ၊ နိပ္ပီတိကံ-ဟူသည်ကား။ တတိယစတုတ္ထဇ္ဈာနသုခံ၊ တတိယဈာန်,စတုတ္ထဈာန်နှင့်ယှဉ်သော သုခတည်း။

တတ္ထ၊ ထို သပ္ပီတိကသုခ,နိပ္ပီတိကသုခ နှစ်ပါးတို့တွင်။ လောကိယသပ္ပီတိကတော၊ လောကီဖြစ်သောသပ္ပီတိကသုခထက်။ လောကိယနိပ္ပီတိကံ၊ လောကီဖြစ်သော နိပ္ပီတိက သုခသည်။ (အဂ္ဂံ၊ မြတ်၏။) လောကုတ္တရနိပ္ပီတိကတော စ၊ လောကုတ္တရာဖြစ်သောသပ္ပီတိကသုခထက်လည်း။ လောကုတ္တရနိပ္ပီတိကံ၊ လောကုတ္တရာဖြစ်သောနိပ္ပီတိကသုခသည်။ အဂ္ဂံ၊ မြတ်၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဘုမ္မန္တရံ၊ ဘုံအထူးကို။ အဘိန္ဒိတွာ၊ မဖျက်မူ၍။ အဂ္ဂဘာဝေါ၊ မြတ်သည်၏အဖြစ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

(ဋ္ဌ၊ဒု-၅၄) ၇၄။ နဝမေ၊ နဝမသုတ်၌။ သာတသုခန္တိ၊ သာတသုခံ-ဟူသည်ကား။ တီသု၊ သုံးပါးကုန်သော။ ဈာနေသု၊ ဈာန်တို့၌။ သုခံ၊ ချမ်းသာတည်း။

ဥပေက္ခာသုခန္တိ၊ ဥပေက္ခာသုခံ-ဟူသည်ကား။ စတုတ္ထဇ္ဈာာနသုခံ၊ စတုတ္ထဈာန်နှင့်ယှဉ်သော ချမ်းတည်း။

ဒသမေ၊ ဒသမသုတ်၌။ သမာဓိသုခန္တိ၊ သမာဓိသုခံ-ဟူသည်ကား။ အပ္ပနံ ဝါ၊ အပ္ပနာသို့လည်းကောင်း။ ဥပစာရံ ဝါ၊ ဥပစာရသို့လည်းကောင်း။ ပတ္တသုခံ၊ ရောက်သောချမ်းသာတည်း။

အသမာဓိသုခန္တိ၊ အသမာဓိသုခံ-ဟူသည်ကား။ တဒုဘယံ၊ ထိုနှစ်ပါးစုံသော ဥပစာရ,အပ္ပနာသို့။ အပ္ပတ္တသုခံ၊ မရောက်သောချမ်းသာတည်း။

ဧကာဒသမေ၊ ဧကာဒသမသုတ်၌။ သပ္ပီတိကာရမ္မဏန္တိ၊ သပ္ပီတိကာရမ္မဏံ-ဟူသည်ကား။ သပ္ပီတိကံ၊ သပ္ပီတိကဖြစ်သော။ ဈာနဒွယံ၊ နှစ်ပါးအပေါင်းကို။ ပစ္စဝေက္ခန္တဿ၊ ဆင်ခြင်သောပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဥပ္ပန္နသုခံ၊ ဖြစ်သောချမ်းသာတည်း။

နိပ္ပီတိကာရမ္မဏေပိ၊ နိပ္ပီတိကဈာန်လျှင် အာရုံရှိသော ချမ်းသာ၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းသည်လျှင် နည်းရှိ၏။

ဒွါဒသမေပိ၊ ဒွါဒသမသုတ်၌လည်း။ ဣမိနာဝ ဥပါယေန၊ ဤသို့သော နည်းဖြင့်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

တေရသမေ၊ တေရသမသုတ်၌။ ရူပါရမ္မဏန္တိ၊ ရူပါရမ္မဏံ-ဟူသည်ကား။ ရူပါဝစရတုတ္ထဇ္ဈာနာရမ္မဏံ၊ ရူပါဝစရစတုတ္ထဈာန်လျှင် အာရုံရှိသောသုခတည်း။ ဝါ၊ တနည်းကား။ ယံကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသော။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။ ဥပ္ပဇ္ဇနကံ၊ ဖြစ်သောသုခတည်း။

အရူပါရမ္မဏန္တိ၊ အရူပါရမ္မဏံ-ဟူသည်ကား။ အပရူပါဝစရဇ္ဈာနာရမ္မဏံ၊ အရူပါဝစရဈာန်လျှင်အာရုံရှိသောချမ်းသာတည်း။ ဝါ၊ တနည်းကား။ ယံကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသော။ အရူပံ၊ နာမ်ကို။ အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။ ဥပ္ပဇ္ဇနကံ၊ ဖြစ်သောချမ်းသာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် တေရသမသုတ်၏အဖွင့်ကို ဆိုရာစကားရပ် အပြီးသတ်တည်း။

ဒုတိယော၊ နှစ်ခုမြောက်သော။ သုခဝဂ္ဂေါ၊ သုခ-ဝဂ်တည်း။