ပဉ္စမဿ၊ ပဉ္စမဝဂ်၏။
ပဌမေ၊ ပထမသုတ်၌။
ဥတ္တာနာတိ၊ ဥတ္တာနာ-ဟူသည်ကား။
ပါကဋာ၊ ထင်ရှားသော။
အပ္ပဋိစ္ဆန္နာ၊ ဖုံးကွယ်ခြင်းမရှိသော။
ဂမ္ဘီရာတိ၊ ဂမ္ဘီရာ-ဟူသည်ကား။
ဂုဠှာ၊ လျှို့ဝှက်သော။
ပဋိစ္ဆန္နာ၊ ဖုံးကွယ်သော။
ဥဒ္ဓဘာတိ၊ ဥဒ္ဓတာ-ဟူသည်ကား။
ဥဒ္ဓစ္စေန၊ ပြုအပ်သည်-မပြုအပ်သည်,အပြစ်ရှိသည်-အပြစ်မရှိသည်၌ ပျံ့လွင့်သည်၏ အဖြင့်နှင့်။
သမန္နာဂတာ၊ ပြည့်စုံကုန်၏။
ဥန္နဠာတိ၊ ဥန္နဠာ-ဟူသည်ကား။
ဥဂ္ဂတနဠာ၊ အချည်းနှီးတက်သော ကျူပင်ကဲ့သို့သော မာနရှိကုန်၏။
ဥဋ္ဌိတတုစ္ဆမာနာ၊ အချည်းနှီးတက်သော မာနရှိကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တံ(ဝုတ္တော)၊ ဆိုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
စပလာတိ၊ စပလာ-ဟူသည်ကား။
ပတ္တစီဝရမဏ္ဍနာဒိနာ၊ သပိတ်သင်္ကန်းကို တန်ဆာဆင်ခြင်းအစရှိသော။
စာပလ္လေန၊ လျှပ်ပေါ်သည်၏အဖြစ်နှင့်။
ယုတ္တာ၊ ယှဉ်ကုန်သည်။
မုခရာတိ၊ မုခရာ-ဟူသည်ကား။
မုခခရာ၊ ကြမ်းသော နှုတ်ရှိကုန်၏။
`၁။ ခရဝစနာ-(ဆဋ္ဌ)
ဝိကိဏ္ဏဝါစာတိ၊ ဝိကိဏ္ဏဝါစာ-ဟူသည်ကား။
အသံယတဝစနာ၊ မစောင့်စည်းသောစကားရှိကုန်၏။
ဒိဝသမ္ပိ၊ တစ်နေ့ပတ်လုံးလည်း။
နိရတ္ထကဝစနပလာပိနော၊ ပစ္စုပ္ပန်-သံသရာ,လောကီ-လောကုတ္တရာ အကျိုးမရှိသော စကားကို ပြောဆိုတတ်ကုန်၍။
မုဋ္ဌဿတီတိ၊ မုဋ္ဌဿတိ-ဟူသည်ကား။
ဝိဿဋ္ဌသတိနော၊ လွတ်သောသတိရှိကုန်၏။
အသမ္ပဇာနာတိ၊ အသမ္ပဇာနာ-ဟူသည်ကား။
နိပ္ပညာ၊ ပညာမရှိကုန်။
အသမာဟိတာတိ၊ အသမာဟိတာ-ဟူသည်ကား။
စိတ္တေကဂ္ဂတာမတ္တဿာပိ၊ စိတ်၏တည်ကြည်ခြင်းမျှကိုလည်း။
အလာဘိနော၊ ရခြင်းမရှိကုန်။
ပါကတိန္ဒြိယာတိ၊ ပါကတိန္ဒြိယာ-ဟူသည်ကား။
ပကတိယာ၊ ပြကတေ့ သောသဘော၌။
ဌိတေဟိ၊ တည်ကုန်သော။
ဝိဝဋေဟိ၊ ဟင်းလင်းပြင်ရှ်ိကုန်သော။
အရက္ခိတေဟိ၊ မစောင့်ရှောက် အပ်ကုန်သော။
ဣန္ဒြိယေဟိ၊ စက္ခုအစရှိသော ဣန္ဒြေတို့နှင့်။
သမန္နာဂတာ၊ ပြည့်စုံကုန်၏။
သုက္ကပက္ခော၊ သုက္ကပက္ခကို။
ဝုတ္တဝိပလ္လာသေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသောအနက်မှ ပြန်သောအားဖြင့်။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
ဒုတိယေ၊ ဒုတိယသုတ်၌။
ဘဏ္ဍနဇာတာတိိ (ဧတ္ထ)၊ ဘဏ္ဍနဇာတာဟူသောဤပုဒ်၌။
ကလဟဿ၊ ငြင်းခုံခြင်း၏။
ပုဗ္ဗဘာဂေါ၊ ရှေ့အဖို့ဖြစ်သော ရေရွတ်ခြင်း,အလိုမရှိအပ်သော အမူအရာကိုပြုခြင်းကို။
ဘဏ္ဍနံ၊ ဘဏ္ဍန-ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
တေသံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။
တံ၊ ထိုရှေးအဖို့၌ဖြစ်လော ရေရွတ်ခြင်း,အလိုမရှိအပ်သောအမူအရာကို ပြုခြင်းသည်။
ဇာတံ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ(တသ္မာ)၊ ထိုကြောင့်။
ဘဏ္ဍနဇာတာ၊ ဘဏ္ဍနဇာတာမည်၏။
တထာ၊ ထိုမှတပါး။
"မယံ၊ ငါတို့သည်။
တုမှေ၊ သင်တို့ကို။
ဒဏ္ဍာပေဿာမ၊ ဒဏ်ထားစေကုန်အံ့။
ဗန္ဓာပေဿာမ၊ နှောင်ဖွဲ့စေကုန်အံ့။"
ဣတိအာဒိဝစနပ္ပဝတ္တိယာ၊ ဤသို့အစရှိသောစကား၏ဖြစ်ခြင်းဖြင့်။
သဉ္ဇာတကလဟာ၊ ဖြစ်သောငြင်းခုံခြင်းရှိကုန်သည်။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသည်ကား။
တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
ဂိဟီသု၊ လူတို့၌။
နယော၊ နည်းတည်း။
ပန၊ လူတို့၌ရအပ်သောနည်းမှတပါး ရဟန်းတို့၌ရအပ်သော နည်းကိုဆိုဦးအံ့။
အာပတ္တိဝီတိက္က မဝါစံ၊ အာပတ်ကို လွန်ကျူးကြောင်း ဖြစ်သော စကားကို။
ဝဒန္တာ၊ ပြောဆိုကုန်သော။
ပဗ္ဗဇိတာ ပန၊ ရဟန်းတို့သည်ကား။
ကလဟဇာတာ နာမ၊ ကလဟဇာတာမည်ကုန်၏။
ဝိဝါဒါပန္နာတိ၊ ဝိဝါဒါပန္နာ-ဟူသည်ကား။
ဝိရဒ္ဓဝါဒံ၊ ဆန့်ကျင်သော အယူသို့။
အာပန္နာ၊ ရောက်ကုန်၏။
မုခသတ္တီဟိ ဝိတုဒန္တာတိ၊ မုခသတ္တီဟိ ဝိတုဒန္တာ-ဟူသည်ကား။
ဂုဏာနံ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးတို့ကို။
ဆိန္ဒနဋ္ဌေန၊ ဖြတ်တတ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုဗ္ဘာသိတာ၊ မကောင်းသဖြင့် ဆိုအပ်သော။
ဝါစာ၊ စကားကို။
မုခသတ္တိယောတိ၊ မုခသတ္တိယောဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
တာဟိ၊ ထို နှုတ်လှံတို့ဖြင့်။
ဝိတုဒန္တာ ဝိဇ္ဈန္တာ၊ ထိုးကုန်လျက်။
သမဂ္ဂါတိ၊ သမဂ္ဂါဟူသည်ကား။
ဧကကမ္မံ၊ တူသော အပလောကန-စသော လေးပါးသောကံလည်းကောင်း။
ဧကုဒ္ဒေသော၊ တူသော ပါတိမောက်ပြခြင်း လည်းကောင်း။
သမသိက္ခတာ၊ တူသောသိက္ခာရှိသည်၏အဖြစ်လည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဧတေသံ၊ ထို ဧကကမ္မအစရှိသည်တို့ကို။
ကရဏေန၊ ပြုခြင်းဖြင့်။
၁+၁။ သမဂ္ဂတာယ သဟိတာ-(ဆဋ္ဌ) ၁+၁။ သမဂ္ဂတာယ သဟိတာ-(ဆဋ္ဌ)ပိယစက္ခူဟီတိ၊ ပိယစက္ခူဟိ-ဟူသည်ကား။
မေတ္တာစက္ခူဟိ၊ မေတ္တာနှင့်ယှဉ်သောကြည့်ခြင်းတို့ဖြင့်။
တတိယေ၊ တတိယသုတ်၌။
အဂ္ဂဝတီတိ၊ အဂ္ဂဝတီ-ဟူသည်ကား။
ဥတ္တမပုဂ္ဂလဝတီ၊ မြတ်သောပုဂ္ဂိုလ်ရှိသည်။
`၂။ နိဿယမူဟောင်း၌မပါ။
အဂ္ဂါယဥတ္တမာယ၊ မြတ်သော။
ပဋိပတ္တိယာ၊ အကျင့်နှင့်။
သမန္နာဂတာ၊ ပြည့်စုံ၏။
တတော၊ ထို မြတ်သောပုဂ္ဂိုလ်ရှိသော ပရိသတ်မှ။
ဝိပရီတာ၊ ဖောက်ပြန်သောပရိသတ်သည်။
အနဂ္ဂဝတီ၊ အနဂ္ဂဝတီ-မည်၏။
ဗာဟုလိကာတိ၊ ဗာဟုလိကာ-ဟူသည်ကား။
စီဝရာဒိဗာဟုလ္လာယ၊ သင်္ကန်းအစရှိသည်တို့၏ များသည်၏အဖြစ်ငှာ။
ပဋိပန္နာ၊ ကျင့်ကုန်၏။
သာသနံ၊ သာသနာကို။
သိထိလံ၊ လျော့လျော့။
ဂဏှန္တိ၊ ယူကုန်၏။
ဣတိ(တသ္မာ)၊ ထိုကြောင့်။
သာထလိကာ၊ သာထလိက-မည်၏။
ဩက္ကမနေ ပဗ္ဗင်္ဂမာ-ဟူသောဤပုဒ်၌။
၃။ အဝဂမနဋ္ဌေန-(ဆဋ္ဌ) ပဉ္စ နီဝရဏာနိ၊ ငါးပါးသော နီဝရဏတို့ကို။ ဩက္ကမနံ၊ ဩက္ကမန ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ၄+၄။ တေန ပဉ္စနီဝရဏပူရဏေ-(ဆဋ္ဌ)
`၄+၄။ တေန ပဉ္စနီဝရဏပူရဏေ-(ဆဋ္ဌ)
ပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ ရှေ့သွား ဖြစ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တံ (ဝုတ္တော)၊ ဆိုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ပဝိဝေကေ နိက္ခတ္ထဓုရာတိ၊ ပဝိဝေကေ နိက္ခိတ္တဓုရာ-ဟူသည်ကား။
[ဤ၌သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗခွဲပုံခြင်း ဆဋ္ဌမူနှင့်မတူ။
ဆဋ္ဌမူတွင်-ပဝိဝေကေတိ၊ ပဝိဝေမက-ဟူသည်ကား။
ဥပဓိဝိဝေကေ၊ ဥပဓိဝိဝေကဖြစ်သော။
နိဗ္ဗာနေ၊ နိဗ္ဗာန်၌။
နိက္ခိတ္တဓုရာတိ၊ နိက္ခိတ္တဓုရာ-ဟူသည်ကား။
ပဝိဓေပိ၊ -"စသည်ဖြင့်ရှိသည်။)
-စာတည်း။]
တိဝိဓေပိ၊ သုံးပါးအပြားရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။
ဝိဝေကေ၊ ကာယဝိဝေက,စိတ္တဝိဝေက,ဥပဓိဝိဝေက၌။
ဩရောပိတဓုရာ၊ ချအပ်သောဝန်ရှိကုန်၏။
န ဝီရိယံ အာရဘန္တီတိ၊ န ဝီရိယံ အာရဘန္တိ-ဟူသည်ကား။
ဒုဝိဓမ္ပိ၊ နှစ်ပါးအပြားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
ဝီရိယံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သောဝီရိယ,စိတ်၌ဖြစ်သောဝီရိယကို။
န ကရောန္တိ၊ မပြုကုန်။
အပ္ပတ္တဿ ပတ္တိယာတိ၊ အပ္ပတ္တဿ ပတ္တိယာဟူသည်ကား။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
အပ္ပတ္တဿ၊ မရောက်ဖူးသော။
ဈာနဝိပဿနာမဂ္ဂဖလဝိသေသဿ၊ ဈာန်,ဝိပဿနာ,မဂ်ာဖိုလ်-တရား အထူးသို့။
ပတ္တအတ္တာယ၊ ရောက်ခြင်းအကျိုးငှာ။
ဣတရံ၊ ဤမှတပါးသော။
ပဒဒွယံ၊ အနဓိဂတဿ အဓိဂမာယ,အသစ္ဆိကိရိယာယ-ဟူသော ပုဒ်၏သာလျှင်။
ဝေဝစနံ၊ ဝေဝုစ်စကားတည်း။
ပစ္ဆိမာ ဇနတာတိ၊ ပစ္ဆိမာ ဇနတာ-ဟူသည်ကား။
သဒ္ဓိဝိဟာရိကအန္တေဝါသိကဇနော၊ အတူ,တပည့်,အတွင်းနေတပည့် ဖြစ်သောသူသည်။
ဒိဋ္ဌာနုဂတိံ အာပဇ္ဇတီတိ၊ ဒိဋ္ဌာနုဂတိံ အာပဇ္ဇတိ-ဟူသည်ကား။
အာစရိယုပဇ္ဈာယေဟိ၊ ဆရာ,ဥပဇ္ဈာယ်တို့သည်။
ကတံ၊ ပြုအပ်သော အမူအရာကို။
အနုကရောန္တော၊ အတုလိုက်၍ပြုသောတပည့်သည်။
ဒိဋ္ဌဿ၊ မြင်အပ်သော။
တေသံ၊ ထို ဆရာ,ဥပဇ္ဈာယ်တို့၏။
အာစာရဿ၊ အကျင့်သို့။
အနုဂတိံ၊ အစဉ်လိုက်ခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇတိ နာမ၊ ရောက်သည်မည်၏။
သေသံ၊ အကြွင်းကို။
ဝုတ္တပဋိပက္ခနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်မှ ဆန့်ကျင်ဘက်နည်းဖြင့်။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။
စတုတ္ထေ၊ စတုတ္ထသုတ်၌။
အရိယာတိ၊ အရိယာ-ဟူသည်ကား။
အရိယာသာဝကပရိသာ၊ အရိယာတပည့်ဖြစသော ပရိသတ်သည်။
အနရိယာတိ၊ အနရိယာ-ဟူသည်ကား။
ပုထုဇ္ဇနပရိသာ၊ ပုထုဇဉ်ဖြစ်သော ပရိသတ်သည်။
"ဣဒံ ဒုက္ခ"န္တိ ယထာဘူဟံ နပ္ပဇာနန္တီတိ၊ ဣဒံ ဒုက္ခန္တိ ယထာဘူတံ နပ္ပဇာနန္တိ-ဟူသည်ကား။
တဏှံ၊ တဏှာကို။
ဌပေတွာ၊ ထား၍။
တေဘူမကာ၊ ဘုံးသုံးပါး၌ဖြစ်ကုန်သော။
ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ ငါးပါးသောခန္ဓာတို့သည်။
ဒုက္ခသစ္စံ နာမ၊ ဒုက္ခသစ္စာမည်၏။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခသစ္စာသည်။
ဧတ္ထကမေဝ၊ ဤမျှသာလျှင်တည်း။
ဣတော၊ ဤ တောဘူမကတရားထက်။
ဥဒ္ဓံ၊ အလွန်ဖြစ်သော။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခသစ္စာသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ယထာသဘာဝတော၊ သသဘောအားလျော်စွာ။
နပ္ပဇာနန္တိ၊ မသိကုန်။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော။
အယံ ဒုက္ခသမုဒယော ယထာဘူတံ နပ္ပဇာနန္တိ၊ အစရှိသောဝါကျတို့၌။
ဧသ(ဧသော)နယော၊ ဤ ဣဒံ ဒုက္ခန္တိ ယထာဘူတံ နပ္ပဇာနန္တိ-ဟူသောဝါကျ၌ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းကို။
(ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။)
ပန၊ အထူးကိုဆိုဦးအံ့။
သေသပဒေသု၊ ကြွင်းသော အယံ ဒုက္ခသမုဒယောတိ ယထာဘူတံ နပ္ပဇာနန္တိ-အစရှိသောပုဒ်တို့၌။
တဿ ဒုက္ခဿ၊ ထို ဒုက္ခသစ္စာကို။
သမုဋ္ဌာပိကာ၊ ဖြစ်စေတတ်သော။
ပုရိမတဏှာ၊ ရှေးဘဝ၌ဖြစ်သော တဏှာသည်။
သမုဒယော နာမ၊ သမုဒယမည်၏။
တဿာယေဝ တဏှာယ၊ ထိုတဏှာ၏သာလျှင်။
ဒွိန္နမ္ပိ ဝါ၊ နှစ်ပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။
တေသံ သစ္စာနံ၊ ထို ဒုက္ခသစ္စာ,သမုဒယသစ္စာတို့၏။
အစ္စန္တက္ခယော၊ စင်စစ် ကုန်ခြင်းသည်။
အသမုပ္ပတ္တိ၊ မဖြစ်ခြင်းသည်။
ဒုက္ခနိရောဓော နာမ၊ ဒုက္ခနိရောဓ မည်၏။
အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ ရှစ်ပါးသော အင်္ဂါရှိသော။
အရိယမဂ္ဂေါ၊ အရိယမဂ်သည်။
ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ(ဋ္ဌ၊ဒု-၄၇)နာမ၊ ဒုက္ခ၏ချူပ်ရာ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်ကြောင်း ဖြစ်သော အကျင့်မည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။)
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဣမသ္မိံ သုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌။
စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။
သစ္စေဟိ၊ သစ္စာတို့ဖြင့်။
စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။
ဖလာနိ စ၊ ဖိုလ်တို့ကိုလည်းကောင်း။
ကထိတာနိ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်၏။
ပဉ္စမေ၊ ပဉ္စမသုတ်၌။
ပရိသာကသဋောတိ၊ ပရိသာကသဋောဟူသည်ကား။
သကဋပရိသာ၊ အဖတ်နှင့်တူသော ပရိသတ်သည်။
`၁။ပလာပပရိသာ-(ဆဋ္ဌ)
ဣတိ(အယံ)၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ပရိသာမဏ္ဍောတိ၊ ပရိသာမဏ္ဍော-ဟူသည်ကား။
ပသန္နပရိသာ၊ ကြည်သောပရိသတ်သည်။
သာရပရိသာ၊ အနှစ်ဖွယ်ဖြစ်သော ပရိသတ်သည်။
ဣတိ(အယံ)၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဆန္ဒာဂတိံ ဂစ္ဆန္တီတိ၊ ဆန္ဒာဂတိံ ဂစ္ဆန္တိ-ဟူသည်ကား။
ဆန္ဒေန၊ ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်။
အဂတိံ၊ မလားအပ်သည်သို့။
ဂစ္ဆန္တိ၊ လားကုန်၏။
အကတ္တဗ္ဗံ၊ မပြုအပ်သည်ကို။
ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။
ဣတိ(အယံ)၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
သေသပဒေသုပိ၊ ကြွင်းသော ဒေါသာဂတိံ ဂစ္ဆန္တိ-အစရှိသောပုဒ်တို့၌လည်း။
ဧသေဝ နယော၊ ဤ ဆန္ဒာဂတိံ ဂစ္ဆန္တိ-ဟူသောပုဒ်၌ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းကိုသာလျှင်။
(ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှန်၏။)
ပန၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။
စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။
ဣမာနိ အဂတိဂမနာနိ၊ ဤ မလားအပ်သည်သို့ လားခြင်းတို့ကို။
ဘဏ္ဍဘာဇနီယေ စ၊ သင်္ကန်းစဘောဘဏ္ဍာကို ဝေဖန်ရာရာ၌ လည်းကောင်း။၏
လဗ္ဘန္တိ၊ ရအပ်ကုန်၏။
တတ္ထ၊ ထို ဘဏ္ဍဘာဇနီယ,ဝိနိစ္ဆယဋ္ဌာန နှစ်ပါးတို့တွင်။
ဘဏ္ဍဘာဇနီယေ၊ သင်္ကန်းစဘောဘဏ္ဍာကို ဝေဖန်ရာဖြစ်သော။
(ဌာနေ၊ အရပ်၌။)
တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
တာရဘူတာနံ၊ ဝန်ဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။
ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။
အမနာပေ၊ နှစ်သက်ဖွယ်မရှိသော။
ဘဏ္ဍကေ၊ သင်္ကန်းစသော ဘဏ္ဍာသည်။
ပတ္တေ၊ ရောက်လတ်သည်ရှိသော်။
တံ၊ ထို နှစ်သက်ဖွယ်မရှိသော သင်္ကန်းစသော ဘဏ္ဍာကို။
ပရိဝတ္တေတွာ၊ လဲလှယ်၍။
မနာပံ၊ နစ်သက်ဖွယ်ရှိသော သင်္ကန်းစသော ဘဏ္ဍာကို။
ဒေန္တော၊ ပေးသော ရဟန်းသည်။
ဆန္ဒာဂတိံ၊ ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့် မလားအပ်သည်သို့။
ဂစ္ဆတိ နာမ၊ လားသည်မည်၏။
ပန၊ ဆစ္ဆာဂတိသို့လားသည်မှတပါး ဒေါသာဂတိသို့လားသည်ကိုဆိုဦးအံံ့။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
အဘာရဘူတာနံ၊ ဝန်မဟုတ်သည်ဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သောရဟန်းတို့အား။
မနာပေ၊ နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသော။
ဘဏ္ဍကေ၊ သင်္ကန်းအစရှိသော ဘဏ္ဍာသည်။
မနာပေ၊ နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသော။
ဘဏ္ဍကေ၊ သင်္ကန်းအစရှိသော ဘဏ္ဍာသည်။
ပတ္တေ၊ ရောက်လတ်သည်ရှိသော်။
တံ၊ ထို နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသော သင်္ကန်းအစရှိသော ဘဏ္ဍာကို။
ပရိဝတ္တေတွာ၊ လဲလှယ်၍။
အမနာပံ၊ နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသော သင်္ကန်းအစရှိသော ဘဏ္ဍာကို။
ဒေန္တော၊ ပေးသောရဟန်းသည်။
ဒေါသာဂတိံ၊ အမျက်ထွက်သဖြင့် မလားအပ်သည်သို့။
ဂစ္ဆတိ နာမ၊ လားသည်မည်၏။
၁+၁။ ဘဏ္ဍကဘာဇနီယဝတ္ထုဉ္စ ဌိတိကဉ္စ-(ဆဋ္ဌ) ၁+၁။ဘဏ္ဍကဘာဇနီယဝတ္ထုဉ္စ ဌိတိကဉ္စ-(ဆဋ္ဌ)
အဇာနန္တော၊ မသိသောရဟန်းသည်။
မောဟာာဂတိံ၊ မိုက်မဲတွေဝေသဖြင့် မလားအပ်သည်သို့။
ဂစ္ဆတိ နာမ၊ လားသည်မည်၏။
။မုခရာနံ ဝါ၊ မင်းစသည်ကိုမှီသော ရဟန်းတို့အားလည်းကောင်း။
`၂။ ဣမေ မေ-(ဆဋ္ဌ)
အနာပေ၊ နှစ်သက်ဖွယ်မရှိသော။
ဘဏ္ဍကေ၊ သင်္ကန်းအစရှိသော ဘဏ္ဍာကို။
ဒိန္နေ၊ ပေးအပ်သည်ရှိသော်။
အနတ္ထမ္ပိ၊ အကျိုးမဲ့ကိုလည်း။
ကရေယျုံ၊ ပြုကုန်ရာ၏။"
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယေန၊ ကြောင်သဖြင့်။
ပရိဝတ္တေတွာ၊ လဲလှယ်၍။
မနာပံ၊ နှစ်သက်ဖွယ်ရှ်ိသော သင်္ကန်းအစရှိသော ဘဏ္ဍာကို။
ဒေန္တော၊ ပေးသောရဟန်းသည်။
ဘယာဂတိံ၊ မလားအပ်သည်သို့။
ဂစ္ဆတိ နာမ၊ လားသည်မည်၏။
ပန၊ အဂတိလေးပါးသို့ လိုက်သည်မှတပါးအဂတိ လေးပါးသို့ မလိုက်သည်ကိုဆိုဦးအံ့။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။
အဂတိံ၊ မလားအပ်သည်သို့။
န ဂစ္ဆတိ၊ မလား။
သဗ္ဗေသံ၊ ခပ်သိမ်းသောရဟန်းတို့၏။
တုလာဘူတော၊ ချိန်သဖွယ်ဖြစ်၍ဖြစ်သည်။
`၃။ ပမာဏဘူတော-(ဆဋ္ဌ)
မဇ္ဈတ္တော၊ လျစ်လျူရှုသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ယံ၊ အကြင် သင်္ကန်းအစရှိသော ဘဏ္ဍာသည်။
ယဿ၊ အကြင်ရဟန်းအား။
ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။
တညေဝ၊ ထိုရောက်သောသင်္ကန်းအစရှိသော ဘဏ္ဍာကိုသာလျှင်။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ဒေတိ၊ ပေး၏။
အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။
စတုဗ္ဗိဓမ္ပိ၊ လေးပါးအပြားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
အဂတိဂမနံ၊ မလာအပ်သည်သို့ လားခြင်းသို့။
န ဂစ္ဆတိ နာမ၊ မလားအပ်သည်မည်၏။
ပန၊ ဘဏ္ဍဘာဇနီယမှတပါး ဝိနိစ္ဆယဋ္ဌာာနကိုဆိုဦးအံ့။
ဝိနိစ္ဆယဋ္ဌာနေ၊ တရားဆုံးဖြတ်ရာအရပ်၌။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
ဘာရဘူတဿ၊ ဝန်ဖြစ်၍ဖြစ်သော ရဟန်းအား။
ဂရုကာပတ္တိံ၊ ဂရုက အာပတ်ကို။
လဟုကာပတ္တီတိ၊ လဟုက အာပတ်ဟူ၍။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ကထေန္တော၊ ပြောဆိုသောရဟန်းသည်။
ဆန္ဒာဂတိံ၊ ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်မလားအပ်သည်သို့။
ဂစ္ဆတိ နာမ၊ လားသည်မည်၏။
ဣတရဿ၊ ဤမှတပါးသော ရဟန်းအား။
လဟုကာပတ္တိံ၊ လဟုကအာာဝတ်ကို။
ဂရုကာပတ္တီတိ၊ ပရုက အာပတ်ဟူ၍။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ကထေန္တော၊ ပြောဆိုသော ရဟန်းသည်။
ဒေါသာဂတိံ၊ အမျက်ထွက်သဖြင့် မလားအပ်သည်သို့။
ဂစ္ဆတိ နာမ၊ လားသည်မည်၏။
ပန၊ ဒေါသာဂတိသို့လိုက်သည်မှတပါး မောဟာဂတိသို့လိုက်သည်ကို ဆိုဦးအံ့။
အာပတ္တိဝုဋ္ဌာနဉ္စ၊ အာပတ်မှ ထခြင်းကိုလည်းကောင်း။
`၁။ သုမစ္စယက္ခန္ဓကဉ္စ-(ဆဋ္ဌ)
အဇာနန္တော၊ မသိသောရဟန်းသည်။
မောဟာဂတိံ၊ မိုက်မဲတွေဝေသဖြင့် မလားအပ်သည်သို့။
ဂစ္ဆတိနာမ၊ လားသည်မည်၏။
မုခရဿ ဝါ၊ နှုတ်ကြမ်းသောရဟန်းအား လည်းကောင်း။
ရာဇပူဇိတဿ ဝါ၊ မင်းသည် ပူဇော်အပ်သော ရဟန်းအား လည်းကောင်း။
"အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။
ဂရုကံ၊ ဂရုက အာပတ်ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
အာပတ္တိံ၊ အာပတ်ကို။
ကထေန္တဿ၊ ပြောဆိုသည်ရှိသော်။
မေ၊ ငါ့အား။
အနတ္တမ္ဖိ၊ အကျိုးမဲ့ကိုလည်း။
ကရေယျ၊ ပြုရာ၏။"
ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးပိုက်၍။
ဂရုကမေဝ၊ ဂရုကအာာပတ်ကိုသာလျှင်။
လဟုကာတိ၊ လဟုက အာပတ် ဟူ၍။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ကထေန္တော၊ ပြောဆိုသောရဟန်းသည်။
ဘယာဂတိံ၊ ကြောက်သဖြင့် မလားအပ်သည်သို့။
ဂစ္ဆတိ နာမ၊ လားသည်မည်၏။
ပန၊ အဂတိလေးပါးသို့လိုက်သည်မှတပါး မလိုက်သည်ကို ဆိုဦးအံ့။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံသော ရဟန်းတို့အား။
ယထာဘူတမေဝ၊ ဟုတ်မှန်သည်ကိုသာလျှင်။
ကထေတိ၊ ပြောဆို၏။
အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။
စတုဗ္ဗိဓမ္ပိ၊ လေးပါးအပြားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
အဂတိဂမနံ၊ မလားအပ်သည်သို့ လားခြင်းသို့။
န ဂစ္ဆတိ နာမ၊ မလားသည်မည်၏။
ဆဋ္ဌေ၊ ဆဋ္ဌသုတ်၌။
ဩက္ကာစိတဝိနီတာတိ၊ ဩက္ကာစိတဝိနီတာ-ဟူသည်ကား။
ဒုဗ္ဗိနီတာ၊ ဆုံးမနိုင်ခဲသော။
နော ပဋိပုစ္ဆာဝိနီတာတိ၊ နော ပဋိပုစ္ဆာဝိနီတာ-ဟူသည်ကား။
ပုစ္ဆိတွာ၊ မေး၍။
န ဝိနီတာ၊ မဆုံးမအပ်သော။
ဂမ္ဘီရာာတိ၊ ဂမ္ဘီရာ-ဟူသည်ကား။
ပါဠိဝသေန၊ ပါဠိ၏အစွမ်းဖြင့်။
ဂမ္ဘီရာ၊ နက်ကုန်သော။
သလ္လသုတ္တသဒိသာ၊ သလ္လသုတ်နှင့် တူကုန်သော။
ဂမ္ဘီရတ္ထာတိ၊ ဂမ္ဘီရတ္ထာ-ဟူသည်ကား။
အတ္ထဝသေန၊ အနက်၏အစွမ်းဖြင့်။
ဂမ္ဘီရာ၊ နက်ကုန်သော။
မဟာဝေဒလ္လသုတ္တုသဒိသာ၊ မဟာဝေဒလ္လ သုတ်နှင့်တူကုန်သော။
လောကုတ္တရာတိ၊ လောကုတ္တရာ-ဟူသည်ကား။
(ဒု၊ဋ္ဌ-၄၈)လောကုတ္တရအတ္ထဒီပကာ၊ လောကုတ္တရာတရားဟု ဆိုအပ်သော အနက်ကိုပြတတ်ကုန်သော။
သုညတာပဋိသံယုတ္တာတိ၊ သုညပဋိသံယုတ္တာ-ဟူသည်ကား။
သတ္တသုညံ၊ သတ္တမှဆိတ်သော။
ဓမ္မမတ္တမေဝ၊ ပရမတ္ထသဘောာမျှကိုသာလျှင်။
ပကာသကာ၊ ပြတတ်ကုန်သော။
သင်္ခတသံယုတ္တသဒိသာ``၁။သင်္ခတသံယုတ်နှင့်တူကုန်သော။
န အညာ စိတ္တံ ဥဋ္ဌပေန္တီတိ၊ နအညာ စိတ္တံ ဥပဋ္ဌပေန္တိ-ဟူသည်ကား။
ဝိဇာနနတ္ထာယ၊ သိစိမ့်သောငှာ။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
န ဥပဋ္ဌပေန္တိ၊ မဖြစ်စေတတ်ကုန်။
နိဒ္ဒါသန္တိ ဝါ၊ အိပ်မူလည်းအိပ်ကုန်၏။
အညဝိဟိဘာ ဝါ၊ တပါးကို နှလုံးသွင်းကုန်သည် မူလည်း။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဥဂ္ဂဟေတဗ္ဗံ ပရိယာပုဏိတဗ္ဗန္တိ၊ ဥဂ္ဂဟေတဗ္ဗံ ပရိယာပုဏိတဗ္ဗံ-ဟူသည်ကား။
ဥဂ္ဂဟေတဗ္ဗေ စ၊ ယူအပ်သည်တို့ကိုလည်းကောင်း။
ပရိယာပုဏိတဗ္ဗေ စ၊ သင်အပ်သည်တို့ကို လည်းကောင်း။
`၂။ ကဝိတာတိ(ဆဋ္ဌ။ဋီကာကြည့်)
ကဝီဟိ၊ ပညာရှိတို့သည်။
ကတာ၊ ပြုအပ်ကုန်သော။
ဣတရံ၊ ဤမှတပါးသော ကာဝေယျ-ဟူသောပုဒ်သည်။
တဿေဝ၊ ထို ကဝိကတာ-ဟူသောပုဒ်၏သာလျှင်။
ဝေဝစနံ၊ ဝေဝုစ်စကားတည်း။
စိတ္တက္ခရာတိ၊ စိတ္တက္ခရာ-ဟူသည်ကား။
ဝိစိတြအက္ခရာ၊ ဆန်းကြယ်သော အက္ခရာရှိကုန်သော။
ဣတရံ၊ ဤမှတပါးသော စိတ္တဗျဉ္စန-ဟူသောပုဒ်သည်။
တဿေဝ၊ ထိုစိတ္တက္ခရာ-ဟူသောပုဒ်၏သာလျှင်။
ဝေဝစနံ၊ ဝေဝုစ်စကားတည်း။
ဗာဟိရကာတိ၊ ဗာဟိရကာဟူသည်ကား။
သာသနတော၊ သာသနာတော်မှ။
ဗဟိဘူတာ၊ အပဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်သော။
သာဝကဘာသိတာတိ၊ သာဝဘာသိတာ-ဟူသည်ကား။
`၃။ တေသံ တေသံ-(ဆဋ္ဌ)
သာဝကေဟိ၊ တပည့်ဖြစ်သော သူတို့သည်။
ဘာသိတာ၊ ဟောအပ်ကုန်သော။
သုဿူသန္တီတိ၊ သုဿူသန္တိ-ဟူသည်ကား။
အက္ခရစိတ္တတာယ စ၊ အက္ခရာ၏ ဆန်းကြယ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
`၄။ သရသမ္ပတ္တိယာ စ-(ဆဋ္ဌ)
အတ္တမနာ၊ နှလုံးကို ပွားစေတတ်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
သုဏန္တိ၊ နာကုန်၏။
န စေဝ အညမညံ ပဋိပုစ္ဆန္တီတိ၊ န စေဝ အညအညံ ပဋိပုစ္ဆန္တိ-ဟူသည်ကား။
အညံမညံ၊ အချင်းချင်း။
အတ္ထံ ဝါ၊ အနက်ကို လည်းကောင်း။
အနုသန္ဓိံ ဝါ၊ အနုသန္ဓေကိုလည်းကောင်း။
ပုဗ္ဗာပရံ ဝါ၊ ရှေ့နောက်ကိုလည်းကောင်း။
န ပု စပဋိဝိစရန္တီတိ၊ န စ ပဋိဝိစရန္တိ-ဟူသည်ကား။
ပုစ္ဆနတ္ထာယ၊ မေးခြင်းအကျိုးငှာ။
စာရိကံ၊ ဒေသစာရီကို။
န ဝိစရန္တိ၊ မလှည့်လည်ကုန်။
ဣဒံ ကထန္တိ၊ ဣဒံ ကထံ-ဟူသည်ကား။
ဣဒံ ဗျဉ္ဇနံ၊ ဤသဒ္ဒါကို။
ကထံ၊ အဘယ်သို့။
ရောပေတဗ္ဗံ၊ တင်အပ်သသနည်း။
ကိန္တိ၊ အယ်သို့လျှင်။
ရောပေတဗ္ဗံ၊ တင်အပ်သနည်း။
ဣမဿ ကော အတ္ထောတိ၊ ဣမဿ ကော အတ္ထော-ဟူသည်ကား။
ကော၊ အဘယ်နည်း။
အနုသန္ဓိ၊ အနုသန္ဓေသည်။
ကာ၊ အဘယ်နည်း။
ပုဗ္ဗာပရံ၊ ရှေ့နောက်သည်။
ကိံ၊ အဘယ်နည်း။
အဝိဝဋန္တိ၊ အဝိဝဋံ-ဟူသည်ကား။
ပဋိစ္ဆန္နံ၊ ဖုံးကွယ်အပ်သည်ကို။
နဝိဝရန္တီတိ၊ န ဝိဝရန္တိ-ဟူသည်ကား။
န ဥဂ္ဃာဋေန္တိ၊ မဖွင့်လှစ်ကုန်။
အနုတ္တာာနီကတန္တိ၊ အနုတ္တာနီကတံ-ဟူသည်ကား။
အပါကဋံ ကတံ၊ ထင်စွာမပြုအပ်သည်ကို။
န ဥတ္တာနိံ ကရောန္တီတိ၊ န ဥတ္တာနိံ ကရောန္တိ-ဟူသည်ကား။
ပါကဋံ၊ ထင်ရှားစွာ။
န ကရောန္တိ၊ မပြုကုန်။
ကင်္ခါဌာနိယေသူတိ၊ ကင်္ခါဌာနိယေသု-ဟူသည်ကား။
ကင်္ခါယ၊ ယှံမှားခြင်း၏။
ကာရဏဘူတေသု၊ အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်သော။
ဌာနေသု၊ အရာတို့၌။
သုက္ကပက္ခော၊ သုက္ကပက္ခကို။
ဝုတ္ထဝိပလ္လာသေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်မှပြန်သောအာားဖြင့်။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
သတ္တမေ၊ သတ္တမသုတ်၌။
အာမိသဂရူတိ၊ အာမိသဂရု-ဟူသည်ကား။
စတုပစ္စယဂရုကာ၊ လေးပါးသော ပစ္စည်းကို အလေးပြုတတ်သော။
လောကုတ္တရဓမ္မံ၊ လောကုတ္တရာ တရားကို။
လာမကတော၊ အယုတ် အားဖြင့်။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ဌိတပရိသာ၊ တည်သော ပရိသတ်သည်။
သဒ္ဓမ္မဂရုတိ၊ သဒ္ဓမ္မဂရု-ဟူသည်ကား။
နဝ လောာကုတ္တရဓမ္မေ၊ ကိုးပါးသော လောကုတ္တရာတရားတို့ကို။
ဂရုကေ၊ အလေးပြုသည်တို့ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။
ပစ္စယော၊ ပစ္စည်းတို့ကို။
လာမကတော၊ အယုတ်အားဖြင့်။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ဌိတပရိသာ၊ တည်သော ပရိသတ်သည်။
ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တောတိ၊ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တော-ဟူသည်ကား။
ဒွီဟိ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။
ဘာဂေဟိ၊ အဖို့တို့ဖြင့်။
ဝိမုတ္တော၊ လွတ်သော။
ပညာဝိမုတ္တောတိ၊ ပညာဝိမုတ္တော-ဟူသည်ကား။
ပညာယ၊ အရဟတ္တမဂ်ပညာဖြင့်။
ဝိမုတ္တော၊ လွတ်သော။
သုက္ခဝိပဿကခီဏာသဝေါ၊ သုက္ခဝိပဿက ဖြစ်သော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တည်း။
ကာယသက္ခီတိ၊ ကာယသက္ခိ-ဟူသည်ကား။
ကာယေန၊ နာမကာယဖြင့်။
ဈာနဖဿံ၊ ဈာန်၏အတွေ့ကို။
ဖုသိတွာ၊ တွေ့၍။
ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။
နိရောဓံ၊ သင်္ခတရားတို့၏ ချုပ်ရာဖြစ်သော။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။
သစ္ဆိကတွာ၊ မျက်မှောက်ပြု၍။
ဌိတော၊ တည်၏။
ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တောတိ၊ ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တော-ဟူသည်ကား။
ဒိဋ္ဌန္တံ၊ နိဗ္ဗာန်ကိုမြင်တတ်သော သောတာပတ္တိမဂ်၏အဆုံး၌။
ပတ္တော၊ ရောက်၏။
ဒွေပိ၊ နှစ်ယောက်လည်းဖြစ်ကုန်သော။
ဣမေ၊ ဤကာယသက္ခိ,ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တ-ဟုဆိုအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။
ဆသု၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။
ဌာနေသု၊ အရာတို့၌။
လဗ္ဘန္တိ၊ ရအပ်ကုန်၏။
သဒ္ဓါဝိမုတ္တောတိ၊ သဒ္ဓါဝိမုတ္တော-ဟူသည်ကား။
သဒ္ဒဟန္တော၊ ယုံကြည်သည်ဖြစ်၍။
ဝိမုတ္တော၊ လွတ်၏။
အယမ္ပိ၊ ဤသဒ္ဓါဝိမုတ္တ-ပုဂ္ဂိုလ်ကိုလည်း။
ဆသု၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။
ဌာနေသု၊ အရာတို့၌။
လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။
ဓမ္မံ၊ အရဟတ္တမဂ် တရားကို။
အနုဿရတိ၊ အစဉ်လျှောက်တတ်၏။
ဣတိ(တသ္မာ)၊ ထို့ကြောင့်။
ဓမ္မာနုသာရီ၊ ဓမ္မာနုသာရီ မည်၏။
သဒ္ဓံ၊ သဒ္ဓါတရားကို။
အုဿရတိ၊ အစဉ်လျှောက်တတ်၏။
ဣတိ(တသ္မာ)၊ ထို့ကြောင့်။
သဒ္ဓါနုသာရီ၊ သဒ္ဓါနုသာရီမည်၏။
ဒွေပိ၊ နှစ်ယောက်လည်းဖြစ်ကုန်သော။
ဣမေ၊ ဤ ဓမ္မာနုသာရီ,သဒ္ဓါနုသာရီပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ပဌမမဂ္ဂသမင်္ဂိနော၊ သောတာပတ္တိမဂ်နှင့် ပြည့်စုံကုန်၏။
ကလျာဧဓမ္မောတိ၊ ကလျာဏဓမ္မော-ဟူသည်ကား။
သုန္ဒရဓမ္မော၊ ကောင်းသောသဘောရှိ၏။
ဒုဿီလောာ ပါပဓမ္မော-ဟူသည်ကား။
နိဿီလော၊ သီလမရှိ။
လာမကဓမ္မော၊ ယုတ်မာသောသဘောရှိ၏။
ဣမံ၊ ဤသီလမရှိသောပုဂ္ဂဂိုလ်ကို။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။
ဂဏှန္တိ၊ ယူကုန်သနည်း?။
ဟိ (ယသ္မာ)၊ အကြင်ကြောင့်။
ဧကသဒိသေသု၊ တပြိုင်နက်တူကုန်သော။
သဗ္ဗေသု၊ အလုံးစုံကုန်သော။
(ဋ္ဌ၊ဒု-၄၉)သီလဝန္တေသု၊ သီလရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဇာတေသု၊ ဖြစ်ကုန်သည်ရှိသော်။
၁+၁။ ဗလဝဂါရဝံ-(ဆဋ္ဌ) န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဧကစ္စေသု၊ အချို့ကုန်သော။ ဒုဿီလေသု၊ သီလမရှိသောပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ သတိ(သန္တေသု)ပန၊ ရှိကုန်သည်ရှိသော်ကား။ သီလဝန္တာနှံ၊ သီလရှိသောပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဥပရိ၊ အလွန်။ ၁+၁။ ဗလဝဂါရဝံ-(ဆဋ္ဌ)
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ မညန္တာ၊ ဤသို့ အောက်မေ့ကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဂဏှန္တိ၊ ယူကုန်၏။တေ တေန လာဘံ ဂဏှန္တီတိ၊ တေ တေန လာဘံ ဂဏှန္တိ-ဟူသည်ကား။
တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
ဧကစ္စာနံ၊ အချို့ သောရဟန်းတို့၏။
ဝဏ္ဏံ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို။
[ဧကစ္စာနံ၊ အချို့သောရဟန်းတို့၏။
အဝဏ္ဏံ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးမဲ့-ကို။
-ဤနှစ်ပုဒ်နိဿယမူဟောင်းတွင်မပါ။]
ကထေတွာ၊ ဆို၍။
စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။
ပစ္စယေ၊ ပစ္စည်းတို့ကို။
လဗ္ဘန္တိ၊ ရအပ်ကုန်၏။
၁။ ဂတိတာ-(ဆဋ္ဌ) တဏှာယ၊ တဏှာဖြင့်။ ၁။ ဂတိတာ-(ဆဋ္ဌ)မုစ္ဆိတာတိ၊ မုစ္ဆိတာ-ဟူသည်ကား။
တဏှာဝသေနေဝ၊ တဏှာ၏အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။
မုစ္ဆိတာ၊ မိန်းမောကုန်သည် ဖြစ်၍။
အဇ္ဈောပန္နာတိ၊ အဇ္ဈောပန္နာ-ဟူသည်ကား။
အဇ္ဈောသာယ၊ လွန်စွာပြီးဆုံးစေတတ်သော တဏှာာဖြင့်။
ဂိလိတွာ၊ မျို၍။
ပရိနိဋ္ဌပေတွာ၊ ပြီးဆုံးစေ၍။
ဌိတာ၊ တည်ကုန်သည်ဖြစ်၍။
အနာဒီနဝဒဿာဝိနောတိ၊ အနာဒီနဝဒဿာဝိနော-ဟူသည်ကား။
အပစ္စဝေ က္ခိတပရိဘောဂေ၊ ပစ္စဝေက္ခဏာမနဆင်ခြင်ပဲ သုံဆောင်ခြင်း၌။
အာဒီနဝံ၊ အပြစ်ကို။
အပဿန္တာ၊ မမြင်ကုန်သည်ဖြစ်၍။
အနိဿရဏပညာတိ၊ အနိဿရဏပညာ-ဟူသည်ကား။
စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။
ပစ္စယေသု၊ ပစ္စည်းတို့၌။
ဆန္ဒရာဂအပကဍ္ဎနာယ၊ ပြင်းစွာတပ်တတ်သောရာဂကို ငင်ထုတ်တတ်သော။
နိဿရဏပညာယ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲမှ ထွက်မြောက်ကြောင်းဖြစ်သော ပညာမှ။
ဝိရဟိတာ၊ ကင်းကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဧတံ၊ ဤပစ္စည်းလေးပါးသည်။
ဣဒမတ္ထံ၊ ဤသံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ ထွက်မြောက်ခြင်းအကျိုးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဇာနန္တာ၊ မသိကုန်သည်ဖြစ်၍။
ပရိဘုဉ္ဇန္တီတိ၊ ပရိဘုဉ္ဇန္တိ-ဟူသည်ကား။
သစ္ဆန္ဒရာဂါ၊ ပြင်းစွာတပ်တတ်သောရာဂတို့သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။
ပရိဘုဉ္ဇန္တိ၊ သုံးဆောင်ကုန်၏။
သုက္ကပက္ခေ၊ သုက္ကပက္ခ၌။
ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တောတိအာဒီသု၊ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တော-ဤသို့အစရှိသော ပါဌ်တို့၌။
အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။
သတ္တန္နမ္ပိ၊ ခုနစ်ပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။
အရိယပုဂ္ဂလာနံ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။
သင်္ခေပပကာသနာ၊ အကျဉ်းပြခြင်းတည်း။
-ပညာဓုရေန၊ ပညာကိုအဦးပြုသဖြင့်။
အဘိနိဝိဋ္ဌော၊ တည်သော။
ဧကော၊ တစ်ယောက်သော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
အဋ္ဌ သမာပတ္တိမဂ္ဂံ၊ ရှစ်ပါးသော သမာပတ်တို့ကို။
နိဗ္ဗတ္ထေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။
သောတာပတ္တိမဂ္ဂံ၊ သောတာပတ္တိမဂ်သို့။
ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တသ္မိံ ခဏေ၊ ထို သောတာပတ္တိမဂ်ခဏ၌။
ဓမ္မာနုသာရီ နာမ၊ ဓမ္မာနုသာရီ မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သောတာပတ္တိဖလာဒီသု၊ သောတာပတ္တိဖိုလ် အစရှိကုန်သော။
ဆသု၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။
ဌာနေသု၊ အရာတို့၌။
ကာယသက္ခိ နာမ၊ ကာယသက္ခိ မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အရဟတ္တဖလက္ခဏေ၊ အရဟတ္တဖိုလ် ခဏ၌။
ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တော နာမ၊ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တ-မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သမာပတ္တီဟိ၊ သမာပတ်တို့ဖြင့်။
ဝိက္ခမ္ဘနဝိမုတ္တိယာ၊ အကြင်းမဲ့ဖြတ်သောအားဖြင့်လွတ်ခြင်းဖြင့်။
ဝါ၊ တနည်းကား။
ဒွိက္ခတ္တုံ၊ နှစ်ကြိမ်။
ဝါ၊ တနည်းကား။
ဒွီဟိ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။
ဘာဂေဟိ၊ ရူပကာယ,နာမကာယ-ဟု ဆိုအပ်သောအဖို့တို့မှ။
ဝိမုတ္တော၊ လွတ်၏။
ဣတိ(အယံ)၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ပညာဓုရေန၊ ပညာဓုရဖြင့်။
အဘိနိဝိဋ္ဌော၊ တည်သော။
အပရော၊ တပါးသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သမာပတ္တိယော၊ သမာပတ်တို့ကို။
နိဗ္ဗတ္တေသုံ၊ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။
အသက္ကောန္တော၊ မစွမ်းနိုင်သည်ဖြစ်၍။
သုက္ခဝိပဿကောဝ၊ သုက္ခဝိပဿက-သည်သာလျှင်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
သောတာပတ္တိမဂ္ဂံ၊ သောတာပတ္တိမဂ်သို့။
ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တသ္မိံ ခဏေ၊ ထို သောတာပတ္တိမဂ်ခဏ၌။
ဓမ္မာနုသာရီ နာမ၊ ဓမ္မာနုသာရီ မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သောတာပတ္တိဖလာဒီသု၊ သောတာပတ္တိဖိုလ် အစရှိကုန်သော။
ဆသု၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။
ဌာနေသု၊ အရာတို့၌။
ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တော နာမ၊ ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တ-မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အရဟတ္တဖလက္ခဏေ၊ အရဟတ္တဖိုလ် ခဏ၌။
ပညာဝိမုတ္တော နာမ၊ ပညာဝိမုတ္တ-မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သဒ္ဓါဓုရေန၊ သဒ္ဓါတရားကို အဦးပြုသဖြင့်။
အဘိနိဝိဋ္ဌော၊ တည်သော။
အပရော၊ တပါးသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အဋ္ဌ သမာပတ္တိယော၊ ရှစ်ပါးသော သမာပတ်တို့ကို။
နိဗ္ဗတ္တေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။
သောတာပတ္တိမဂ္ဂံ၊ သောတာပတ္တိမဂ်သို့။
ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တသ္မိံ ခဏေ၊ ထို သောတာပတ္တိမဂ်ခဏ၌။
သဒ္ဓါနုသာရီ နာမ၊ သဒ္ဓါနုသာရီ မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သောတာပတ္တိဖလာဒီသု၊ သောတာပတ္တိဖိုလ် အစရှိကုန်သော။
ဆသု၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။
ဌာနေသု၊ အရာတို့၌။
ကာယသက္ခိ နာမ၊ ကာယသက္ခိ-မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အရဟတ္တဖလက္ခဏေ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ခဏ၌။
ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တော နာမ၊ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တ-မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သဒ္ဓါဓုရေန၊ သဒ္ဓါတရားကို အဦးပြုသဖြင့်။
အဘိနိဝိဋ္ဌော၊ တည်သော။
အပရော၊ တပါးသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အဋ္ဌ သမာပတ္တိယော၊ ရှစ်ပါးသောာ သမာပတ်တို့ကို။
နိဗ္ဗတ္တေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။
သောတာပတ္တိမဂ္ဂံ၊ သောတာပတ္တိမဂ်သို့။
ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တသ္မိံ ခဏေ၊ ထို သောတာပတ္တိမဂ်ခဏ၌။
သဒ္ဓါနုသာရီ နာမ၊ သဒ္ဓါနုသာရီ မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သောတာပတ္တိထလာဒီသု၊ သောတာပတ္တိဖိုလ် အစရှိကုန်သော။
ဆသု၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။
ဌာနေသု၊ အရာတို့၌။
သဒ္ဓါဝိမုတ္တော နာမ၊ သဒ္ဓါဝိမုတ္တ-မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အရဟတ္တဖလက္ခဏေ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ခဏ၌။
ပညာဝိမုတ္တော နာမ၊ ပညာဝိမုတ္တ-မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အဋ္ဌမေ၊ အဋ္ဌမသုတ်၌။
ဝိသမာတိ၊ ဝိသမာ-ဟူသည်ကား။
`၁။ သပက္ခလနဋ္ဌေန-(ဆဋ္ဌ)
ဝိသမာ၊ ဝိသမာမည်၏။
သမာတိ၊ သမာ-ဟူသည်ကား။
နိပက္ခလနဋ္ဌေန၊ ချော်ချွတ်ခြင်းမရှိသော အနက်ကြောင့်။
သမာ၊ သမာ မည်၏။
အဓမ္မကမ္မာနီတိ၊ အဓမ္မကမ္မာနိ-ဟူသည်ကား။
ဥဒ္ဓမ္မာနိ၊ သုတ်,အဘိဓမ္မာမှ ကင်းကုန်သော။
ကမ္မာနိ၊ ကံတို့သည်။
အဝိနယကမ္မာနီတိ၊ အဝိနယကမ္မာနိ-ဟူသည်ကား။
ဥဗ္ဗိနယာနိ၊ ဝိနည်းမှကင်းကုန်သော။
ကမ္မာနိ၊ ကံတို့သည်။
နဝမေ၊ နဝမသုတ်၌။
အဓမ္မိကာတိ၊ အဓမ္မိကာ-ဟူသည်ကား။
`၂။ နိဒ္ဓမ္မာ-(ဆဋ္ဌ)
ဓမ္မိကာတိ၊ ဓမ္မိကာ-ဟူသည်ကား။
ဓမ္မယုတ္တာ၊ တရားနှင့်ယှဉ်သော။
ဒသမေ၊ ဒသသမသုတ်၌။
အဓိကရဏန္တိ၊ အဓိကရဏံ-ဟူသည်ကား။
ဝိဝါဒါဓိကရဏာဒိ စတုဗ္ဗိဓံ၊ ဝိဝိဒါဓိကရဏ-အစရှိသော လေးပါးအပြားရှိသော။
အဓိကရဏံ၊ အဓိကရုဏ်းကို။
အာဒိယန္တီတိ၊ အာဒိယန္တိ-ဟူသည်ကား။
ဂဏှန္တိ၊ ယူကုန်၏။
သညာတ္တိံ ဥပဂစ္ဆန္တီတိ၊ သညာပေန္တိ-ဟူသည်ကား။
ဇာနာပေန္တိ၊ သိစေကုန်၏။
န စ သညတ္တိံ ဥပဂစ္ဆန္တီတိ၊ န စ သညတ္တိံဥပဂစ္ဆန္တိ-ဟူသည်ကား။
သညာပနတ္ထံ၊ သိစေခြင်းငှာ။
န သန္နိပတန္တိ၊ မစည်းဝေကုန်။
န စနိဇ္ဈတ္တိံ ဥပဂစ္ဆန္တီတိ၊ န စ နိဇ္ဈတ္တိံ ဥပဂစ္ဆန္တိ-ဟူသည်ကား။
နပေက္ခာပေန္တိ၊ မရှုစေကုန်။
န စ နိဇ္ဈတ္တိံ ဥပဂစ္ဆန္တီတိ၊ န စ နိဇ္ဈာပေန္တိ-ဟူသည်ကား။
အညမညံ၊ အချင်းချင်း။
နိဇ္ဈာပနတ္ထာယ၊ ရှုစေခြင်းငှာ။
န သန္န ပတန္တိ၊ မစည်းဝေးကုန်။
အသညတ္တိဗလာတိ၊ အသညတ္တိဗလာ-ဟူသည်ကား။
ဧတေသံ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။
အသညတ္တိယေဝ၊ မသိစေခြင်းသာလျှင်ဖြစ်သော။
ဗလံ၊ အစွမ်းသည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)
ဣတိ(တသ္မာ)၊ ထို့ကြောင့်။
တေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
အသညတ္တိဗလာ၊ အသညတ္တိဗလာ မည်ကုန်၏။
အပ္ပဋိနိဿဂ္ဂမန္တိနောတိ (ဧတ္ထ)၊ အပ္ပဋိနိဿဂ္ဂမန္တိနော-ဟူသည် ဤပါဌ်၌။
ဟိ(ဝိတ္တာရော)၊ အကျယ်ကို။
(မယာ၊ ငါသည်။
ဝုစ္စတော၊ ဆိုဦးအံ့။)
ယေသံ၊ အကြင်ရဟန်းတို့အား။
ဧဝံ၊ ဤသို့သော စိတ်အကြံသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
"အမှေဟိ၊ ငါတို့သည်။
ဂဟိတံ၊ ယူအပ်သော။
အဓိကရဏံ၊ အဓိကရုဏ်းသည်။
ဓမ္မိကံ၊ တရားနှင့်လျော်သည်။
သစေ ဘဝိဿတိ၊ အကယ်၍ ဖြစ်ငြားအံ့။
ဂဏှိဿာမ၊ ယူကုန်အံ့။
အဓမ္မိကံ၊ တရားနှင့်မလျော်သည်။
သစေ(ဘဝိဿတိ)၊ အကယ်၍ဖြစ်ငြားအံ့။
ဝိဿဇ္ဇေဿာမ၊ စွန့်ကုန်အံ့။"
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့သော စိတ်ကြံသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တေ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
ပဋိနိဿဂ္ဂမန္တိနော နာမ၊ ပဋိနိဿဂ္ဂမန္တိနော-မည်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဣမေ ပန၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်ကား။
တထာ၊ ထိုသို့သောအခြင်းအရာဖြင့်။
န မန္တေန္တိ၊ မတိုင်ပင်ကုန်။
ဣတိ(တသ္မာ)၊ ထို့ကြောင့်။
အပ္ပဋိနိဿဂ္ဂန္တိနော၊ အပ္ပဋိနိဿဂ္ဂမန္တိနော မည်ကုန်၏။
ထာမသာ ပရာမသာ အဘိနိဝိဿာတိ၊ ထာမသာ ပရာမသာ အဘိနိဝိဿ-ဟူသည်ကား။
ဒိဋ္ဌိထာမေန စ၊ ဒိဋ္ဌိအစွမ်းဖြင့် လည်းကောင်း။
ဒိဋ္ဌိပရာမာသေန စ၊ ဒိဋ္ဌိဟူသော မှားသောအဖြင့် သုံးသပ်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
အဘိနိဝိသိတွာ၊ နှလုံးသွင်း၍။
ဣဒမေဝ သစ္စန္တိ၊ ဣဒမေဝ သစ္စံ-ဟူသည်ကား။
အမှာကံ၊ ငါတို့၏။
ဣဒံ ဝစနမေဝ၊ ဤစကားသည်သာလျှင်။
သစ္စံ၊ မှန်၏။
မောဃမညန္တိ၊ မောဃမညံ-ဟူသည်ကား။
အစသေသာနံ၊ ကြွင်းသောသူတို့၏။
ဝစနံ၊ စကားသည်။
မောဃံ တုစ္ဆံ၊ အချည်းနှီးတည်း။
သုက္ကပက္ခော၊ သုက္ကပက္ခသည်။
ဥတ္တာနတ္ထောယေဝ၊ ပေါ်သောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ဒသမသုတ်၏အဖွင့်ကိုဆိုသောစကားရပ်အပြီးသသတ်တည်း။
ပဉ္စမော၊ ငါးခုတို့၏ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။
ပရိသဝဂ္ဂေါ၊ ပရိသဝဂ်တည်း။
ပဌမပဏ္ဏာသကော၊ ပဌမပဏ္ဏာသကသည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။