နဝမေ၊ နဝမ-သုတ်၌။
လောကံ ပါလေန္တီတိ၊ လောကံ ပါလေန္တိ-ဟူသည်ကား။
လောကံ၊ သတ္တလောကကို။
သန္ဓာရေန္တိ၊ ကောင်းစွာတည်စေကုန်၏။
ဌပေန္တိ၊ ထားကုန်၏။
ရက္ခန္တိ၊ စောင့်ကုန်၏။
နယိဓ ပညာယေထ မာတာတိ၊ နယိဓ ပညာယေထ မာတာ-ဟူသည်ကား။
ဣမသ္မိံ လောကေ၊ ဤ သတ္တလောက၌။
ဇနိကာ၊ ဖြစ်စေတတ်သောသူသည်။
မာတာ၊ အမိမည်၏။
"အယံ၊ ဤသူသည်။
မေ၊ ငါ၏။
(ဋ္ဌ၊ ဒု-၈) မာတာ၊ အမိတည်း။"
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဂရုစိတ္တီကာရဝသေန၊ အလေးအမြတ် အရိုအသေပြုခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။
န ပညာယေထ၊ မထင်ရှား။
သေသပဒေသုပိ၊ ကြွင်းသော မာတုစ္ဆာတိဝါ-အစရှိသောပုဒ်တို့၌လည်း။
ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းလျှင် နည်းရှိ၏။
သမ္ဘေဒန္တိ၊ သမ္ဘေဒံ-ဟူသည်ကား။
သင်္ကရံ၊ ရောယှက်ခြင်းသို့။
ဝါ၊ တနည်းကား။
မရိယာဒဘေဒံ၊ အပိုင်းအခြား၏ ပျက်စီးခြင်းသို့။
ယထာ အဇေဠကာတီအာဒိသု၊ ယထာ ဇေဠကာ-ဤသို့အစရှိသောပုဒ်တို့၌။
၁။ပုဒ်ခွဲပုံဆဋ္ဌမူနှင့်မတူ။ သတ္တာ၊ သတ္တာဝါတို့သည်။ "အယံ၊ ဤသူသည်။ မေ၊ ငါ၏။ မာတာ၊ အမိတည်း။" ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ "(အယံ၊ ဤသူသည်။ မေ၊ ငါ၏။) မာတုစ္ဆာ၊ မိထွေးတည်း။" ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ ဂရုစိတ္တီကာရဝသေန၊ အလေးအမြတ် အရိုအသေပြုခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။ ၂။နိဿယ-မူဟောင်းတွင်း-ဇာနန္တိ ၊ သိကုန်၏-ဟုရှိသည်။ယံ ဝတ္ထုံ၊ အကြင် အမိ, အဖအစရှိသော ဝတ္ထုကို။
နိဿာယ၊ မှိီ၍။
ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တတ္ထေဝ၊ ထိုအမိ, အဖအစရှိသော ဝတ္ထု၌ပင်လျှင်။
ဝိပ္ပဋိပဇ္ဇန္တိ၊ ဖောက်ပြန်၍ ကျင့်ကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဥပမံ၊ ပပမာကို။
အာဟရန္တော၊ ဆောင်သည်ဖြစ်၍။
"ယထာ အဇေဠကာ" တိအာဒိံ၊ ယထာ အဇေယကာ-ဤသို့အစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။