တတိယဂါထာဝဏ္ဏနာ
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
သန္တံ၊ ငြိမ်သက်သော။
ပဒံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။
အဘိသမ္မေစ၊ ထိုးထွင်း၍သိ၍။
ဝိဟရိတုကာမဿ၊ နေခြင်းငှါအလိုရှိသော။
တဒဓိဂမာယဝါ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကိုရခြင်းငှါလည်း။
ပဋိပဇ္ဇိတုကာမဿ၊ ကျင့်ခြင်းငှါအလိုရှိသော။
ဝိသေသတော၊ ထူးသောအားဖြင့်။
အာရညိကဿ၊ တောကျောင်းနေသော။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။
တဒုတ္တရိပိ၊ ထိုထက်အလွန်လည်း။
ကရဏီယံ၊ ပြုကျင့်အပ်သည်ကို။
အာစိက္ခိတွာ၊ ကြားတော်မူပြီး၍။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
အကရဏီယမ္ပိ၊ မပြုကျင့်အပ်သောတရားကိုလည်း။
အာစိက္ခိတုကာမော၊ ကြားခြင်းငှါအလိုရှိတော်မူ၍။
နစခုဒ္ဒမာစရေကိဉ္စိ၊ ယေနဝိညူပရေဥပဝဒေယျုန္တိ၊ နစခုဒ္ဒမာစရေကိဉ္စိ၊ ယေနဝိညူပရေဥပဝဒေယျုံ ဟူ၍။
ဥပဍ္ဎံ၊ ထက်ဝက်သော။
ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။
အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏ ။
တဿာ၊ ထိုဂါထာ၏ ။
အတ္ထော၊ အနက်ကား။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဣမံအကရဏီယံ၊ ဤမပြုကျင့်အပ်သောအမှုကို။
ကရောန္တော၊ ပြုသောရဟန်းသည်။
ယံတံကာယဝစီမနောဒုစ္စရိတံ၊ အကြင်ကာယဒုစရိုက် ဝစီဒုစရိုက် မနောဒုစရိုက်ကို။
ခုဒ္ဒံလာမကန္တိ၊ နည်းငယ်၏ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏ ။
တံခုဒ္ဒံ၊ ထိုနည်းငယ်သောတရားကို။
နစသမာစရေ၊ မကျင့်ရာ။
အသမာစရန္တောစ၊ မကျင့်သောသူသည်လည်း။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
ဩဠာရိကံ၊ ရုန့်ရင်းသောဒုစရိုက်သည်။
န၊ မဟုတ်သေး။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ကိဉ္စိ၊ စိုးစဉ်းမျှ။
နသမာစရေ၊ မကျင့်ရာ။
အပ္ပမတ္တကံ၊ အနည်းငယ်ဖြစ်သော။
အဏုမတ္တမ္ပိ၊ အဏုမြူလုံးမျှလောက်သော အကုသိုလ်ကိုလည်း။
နသမာစရေ၊ မကျင့်ရာ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တံဝုတ္တော၊ ဆိုလိုသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏ ။
တတော၊ ထိုနောင်မှ။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
သမာစရေ၊ မကောင်းသည်ကိုကျင့်ခြင်း၌။
သန္ဒိဋ္ဌိကမေဝ၊ ပစ္စုပ္ပန်မျက်မှောက်၌ပင်လျှင်။
အာဒီနဝံ၊ အပြစ်ကို။
ယေနဝိညူပရေဥပဝဒေယျုန္တိ၊ ယေနဝိညူပရေဥပဝဒေယျုံ ဟူ၍။
ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏ ။
ဧတ္ထစ၊ ဤယေနဝိညူပရေဥပဝဒေယျုံ ဟူသောစကား၌ကား။
ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။
ပရေ၊ တစ်ပါးကုန်သော။
အဝိညူ၊ တရားကိုမသိကုန်သောသူတို့သည်။
အပ္ပမာဏံ၊ ပမာဏမဟုတ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏ ။
ဟိသစ္စံ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏။
တေ၊ ထိုပညာမရှိသောသူတို့သည်။
အနဝဇ္ဇံဝါ၊ အပြစ်မရှိသည်ကိုလည်း။
သာဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်ရှိသည်ကို။
ကရောန္တိ၊ ပြုတတ်ကုန်၏။
အပ္ပသာဝဇ္ဇံဝါ၊ အပြစ်ငယ်သည်ကိုလည်း။
မဟာသာဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်ကြီးသည်ကို။
ကရောန္တိ၊ ပြုတတ်ကုန်၏။
ဝိညူဧဝပန၊ သိသောပညာရှိတို့သည်သာလျှင်။
ပမာဏံ၊ ပမာဏသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏ ။
ဟိသစ္စံ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏။
တေ၊ ထိုပညာရှိတို့သည်။
အာဝဇ္ဇပရိယောဂါဟေတွာ၊ ဆင်ခြင်သိမ်းပိုက်၍။
အဝဏ္ဏာရဟဿ၊ ချီးမွမ်းခြင်းငှါမထိုက်သောသူ၏ ။
အဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကို။
ဘာသန္တိ၊ ပြောဆိုကုန်၏ ။
ဝဏ္ဏာရဟဿ၊ ချီးမွမ်းခြင်းငှါထိုက်သောသူ၏ ။
ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။
ဘာသန္တိ၊ ဆိုတတ်ကုန်၏ ။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဝိညူပရေတိ၊ ဝိညူပရေ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
အဍ္ဎတေယျာဟိ၊ နှစ်ဂါထာခွဲဖြစ်ကုန်သော။
ဣမာဟိဂါထာဟိ၊ ဤဂါထာတို့ဖြင့်။
သန္တံ၊ ငြိမ်သက်သော။
ပဒံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။
အဘိသမေစ္စ၊ ထိုးထွင်း၍သိ၍။
ဝိဟရိတုကာမဿ၊ နေခြင်းငှါအလိုရှိသော။
တဒဓိဂမာယဝါ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကိုရခြင်းငှါလည်း။
ပဋိပဇ္ဇိတုကာမဿ၊ ကျင့်ခြင်းငှါအလိုရှိသော။
ဝိသေသတော၊ အထူးအားဖြင့်။
အာရညိကဿ၊ တောကျောင်းနေသောရဟန်းအား။
အာရညိကသီသေနစ၊ တောကျောင်းဆောက်တည်ခြင်းကိုအရင်းပြုသဖြင့်လည်း။
သဗ္ဗေသမ္ပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။
ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ဝိဟရိတုကာမာနံ၊ နေခြင်းငှါအလိုရှိကုန်သောရဟန်းတို့အား။
ကရဏီယာကရဏီယဘေဒံ၊ ပြုအပ်သည်မပြုအပ်သည်အပြားရှိသော။
ကမ္မဋ္ဌာနူပစာရံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းအနီးအစီအရင်ကို။
ဝတွာ၊ မိန့်တော်မူပြီး၍။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
တေသံဘိက္ခူနံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။
တဿဒေဝတာဘယဿ၊ ထိုနတ်တို့ကြောက်ခြင်းမှ။
ပဋိဃာတာယ၊ ဖျောက်စိမ့်သောငှါ။
ပရိတ္တတ္ထံ၊ အရံအတားဖြစ်စိမ့်သောငှါ။
ဝိပဿနာပါဒကဈာနဝသေန၊ ဝိပဿနာ၏အခြေဖြစ်သောဈာန်၏အစွမ်းဖြင့်။
ကမ္မဋ္ဌာနတ္ထဉ္စ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းအလို့ငှါလည်း။
သုခိနောဝခေမိနောဟောန္တူတိအာဒိနာ၊ သုခိနောဝခေမိနောဟောန္တုအစရှိသော။
နယေန၊ နည်းဖြင့်။
မေတ္တံ၊ မေတ္တာကို။
ကထေတုံ၊ ဟောတော်မူအံ့သောငှါ။
အာရဒ္ဓေါ၊ အားထုတ်တော်မူအပ်၏။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။
သုခိနောတိ၊ သုခိနော ဟူသည်ကား။
သုခသမ္ပန္နာ၊ ချမ်းသာခြင်းနှင့်ပြည့်စုံကုန်သည်။
ခေမိနောတိ၊ ခေမိနော ဟူသည်ကား။
ခေမဝန္တော၊ ဘေးရန်မရှိကုန်သည်။
အဘယာ၊ ကြောက်ခြင်းမရှိကုန်သည်။
နိရုပဒ္ဒဝါ၊ ဥပဒ္ဒဝေါမရှိကုန်သည်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တံဝုတ္တော၊ ဆိုလိုသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သဗ္ဗေတိ၊ သဗ္ဗေဟူသည်ကား။
အနုဝသေသာ၊ အကြွင်းမရှိကုန်သော။
သတ္တာတိ၊ သတ္တာဟူသည်ကား။
ပါဏိနော၊ သတ္တဝါတို့သည်။
သုခိတတ္တာတိ၊ သုခိတတ္တာ ဟူသည်ကား။
သုခိတစိတ္တာ၊ ချမ်းသာသောစိတ်ရှိကုန်သည်။
ဧတ္ထစ၊ ဤစကား၌လည်း။
ကာယိကေန၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော။
သုခေန၊ ချမ်းသာဖြင့်။
သုခိနော၊ ချမ်းသာခြင်းရှိကုန်သည်။
မာနသေန၊ နှလုံး၌ဖြစ်သော။
သုခေန၊ ချမ်းသာဖြင့်။
သုခိတစိတ္တာ၊ ချမ်းသာသောစိတ်ရှိကုန်သည်။
တဒုဘယေနပိ၊ ထိုနှစ်ပါးသောကာယိကသုခ စေတသိကသုခဖြင့်လည်း။
ခေမိနော၊ ခေမိနမည်၏။
ဝါ၊ တစ်နည်းကား။
သဗ္ဗဘယူပဒ္ဒဝဝိဂမေန၊ ခပ်သိမ်းသောဘေး ဥပဒ္ဒဝေါကင်းသဖြင့်လည်း။
ခေမိနော၊ ခေမိနမည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တံပန၊ မိန့်တော်မူအပ်သနည်းဟူမူကား။
မေတ္တာဘာဝနာကာရ ဒဿနတ္ထံ၊ မေတ္တာပွါးသောအခြင်းအရာကိုပြတော်မူအံ့သောငှါ။
ဝုတ္တံ၊ မိန့်အပ်၏။
ဟိသစ္စံ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
မေတ္တာ၊ မေတ္တာကို။
သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။
သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။
သုခိနော၊ ချမ်းသာသောကိုယ်ရှိကုန်သည်။
ဘဝန္တူတိဝါ၊ ဖြစ်စေကုန်သတည်းဟူ၍လည်းကောင်း။
သုခိတတ္တာ၊ ချမ်းသာသောစိတ်ရှိကုန်သည်။
ဟောန္တူတိဝါ၊ ဖြစ်စေကုန်သတည်းဟူ၍လည်းကောင်း။
ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ ပွါးစေအပ်၏။