ဗာဟုသစ္စဉ္စာတိဂါထာဝဏ္ဏနာ
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ဗာဟုဿစ္စဉ္စာတိ ဧတ္ထ၊ ဗာဟုဿစ္စဉ္စ အစရှိသော ဤဂါထာ၌။
အတ္ထော၊ အနက်ကို။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
ဗာဟုဿစ္စန္တိ၊ ဗာဟုဿစ္စံဟူသည်ကား။
ဗဟုဿုတဘာဝေါ၊ များသာအကြား အမြင်ရှိသောသူ၏အဖြစ်တည်း။
သိပ္ပန္တိ၊ သိပ္ပံဟူသည်ကား။
ယံကိဉ္စ၊ အမှတ်မရှိတစ်ခုခုသော။
ဟတ္ထကောသလ္လံ၊ လက်အတတ်ကို တတ်သောသူ၏အဖြစ်တည်း။
ဝိနယောတိ၊ ဝိနယောဟူသည်ကား။
ကာယဝါစာစိတ္တ ဝိနယံ၊ ကိုယ်နှုတ်စိတ်ကိုဆုံးမကြောင်းတည်း။
သုသိက္ခိ တောတိ၊ သုသိက္ခိ တောဟူသည်ကား။
သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။
သိက္ခာတော၊ သင်ကြားခြင်းတည်း။
သုဘာသိတာတိ၊ သုဘာသိတာဟူသည်ကား။
သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။
ဘာသိတာ၊ ဆိုအပ်သော။
ယာတိဧသောသဒ္ဒေါ၊ ယာဟူသောသဒ္ဒါသည်။
အနိယတနိဒ္ဒေသော၊ အနိယတ်ကိုပြကြောင်းဖြစ်သောသဒ္ဒါတည်း။
ဝါစာတိ၊ ဝါစာဟူသည်ကား။
ဂိရာ၊ နှုတ်မြွက််ခြင်းတည်း။
ဗျပထော၊ အထူးဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်းတည်း။
သေသံ၊ ကြွင်းကျန်သောစကားရပ်သည်။
ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းရှိသည်သာတည်း။
ဣတိအယံ၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသည်ကား။
ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။
ပဒဝဏ္ဏနာ၊ ပုဒ်၏အဖွင့်တည်း။
အတ္ထဝဏ္ဏနာ
ပန၊ အနက်၏ အဖွင့်ကိုကား။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။
ဗာဟုဿစ္စံနာမ၊ ဗာဟုဿစ္စမည်သည်ကား။
ယံတံ၊ အကြင်ကြားအပ်သောစကားကို။
သုတဓရော၊ အကြားအမြင်ကိုဆောင်သည်။
သုတ သန္နိစယော၊ အကြားအမြင်ကို ဆည်းဘူးသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိစ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဧကစ္စဿ၊ အချို့သောသူအား။
ဗဟုကံ၊ များစွာသော။
သုတံ၊ အကြားအမြင်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သုတ္တံ၊ သုတ်ကိုလည်းကောင်း။
ဂေယျာ၊ ဂေယျကိုလည်းကောင်း။
ဝေယျာ ကရဏံ၊ ဗျာကရုဏ်းကိုလည်းကောင်း။
ဣတိစ၊ ဤသို့ လည်းကောင်း။
ဧဝ မာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော။
နယေန၊ နည်းဖြင့်။
သတ္ထု၊ မြတ်စွာဘုရား၏ ။
သာ သနဓရတ္တံ၊ သာသနာတော်ကိုဆောင်သည်၏အဖြစ်ကို။
ဝဏ္ဏိတံ၊ ဖွင့်အပ်၏။
တံ၊ ထိုဘုရား တရားတော်၌အကြားအမြင်ရှိသည်၏အဖြစ်ကို။
အကု သလပဟာနကုသလာဓိဂမ ဟေတုတောစ၊ အကုသိုလ်ကိုပယ်ခြင်းကု သိုလ်ကိုခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။
အနုပုဗ္ဗေန၊ အစဉ်သဖြင့်။
ပရမတ္ထသစ္စသစ္ဆိကိရိယာဟေတုတောစ၊ ပရမတ္ထသစ္စာကို မျက်မှောက် ပြုခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သောကြောင့် လည်းကောင်း။
မင်္ဂ လန္တိ၊ မင်္ဂလာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဟိသစ္စံ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏ ။
ဧတံ၊ ထိုအကြောင်းကို။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
သုတဝါခေါ ဘိက္ခဝေ(ပ)ပရိဟရတီတိ၊ သုတဝါခေါ ဘိက္ခဝေ(ပ)ပရိဟရတိဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
သုတဝါ၊ အကြားအမြင်နှင့်ပြည့်စုံသော။
အရိယသာဝကော၊ ဘုရားတပည့်သားတော်သည်။
ခေါ၊ စင်စစ်။
အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်နှိုင်၏။
ကုသလံ၊ ကုသိုလ်ကို။
ဘာဝေတိ၊ ပွါးစေနှိုင်၏။
သာဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်ရှိသည်ကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်နှိုင်၏။
အနဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်မရှိသည်ကို။
ဘာဝေတိ၊ ပွါးစေနိုင်၏ ။
သုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်စွာ။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။
ပရိဟရတိ၊ ဆောင်နှိုင်၏။
အပရမ္ပိ၊ တစ်ပါးလည်းဖြစ်သော။
ဓာတာနံ ဓမ္မာနံ (ပ) အဘိဝဇ္ဈပဿတီတိ၊ ဓာတာနံ ဓမ္မာနံ (ပ) အဘိဝဇ္ဈပဿတိ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏ ။
ဓာတာနံ၊ ဆောင်အပ်ကုန်သော။
ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့၏။
အတ္ထံ၊ အနက်ကို။
ဥပပရိက္ခတိ၊ စုံစမ်းဆင်ခြင်နှိုင်၏။
အတ္ထံ၊ အနက်ကို။
ဥပပရိက္ခတော၊ စုံစမ်းဆင်ခြင်သောသူအား။
ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။
နိဇ္ဈာနက္ခမန္တိ၊ ဥာဏ်အားရှေးရှုထင်ကုန်၏။
ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။
နိဇ္ဈာနက္ခန္တိယာ၊ ဥာဏ်အား ရှေးရှုထင်ခြင်းသည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
ဆန္ဒော၊ ဆန္ဒသည်။
ဇာယတိ၊ ဖြစ်၏။
ဆန္ဒဇာတော၊ ဖြစ်သောဆန္ဒရှိသောသူအား။
ဥဿဟတိ၊ အားထုတ်၏။
ဥဿဟန္တော၊ အားထုတ်သောသူသည်။
တုလယတိ၊ ချိန်နှိုင်၏ ။
တုလယန္တော၊ ချိန်နှိုင်သောသူသည်။
ပဒဟတိ၊ စီးဖြန်း၏ ။
ပဒဟန္တော၊ စီးဖြန်းသောသူသည်။
ကာယေနစေဝ၊ ကိုယ်ဖြင့်လည်း။
ပရမတ္တသစ္စံ၊ ပရမတ္ထသစ္စာကို။
သစ္ဆိကရောတိ၊ မျက်မှောက်ပြုနိုင်၏ ။
ပညာယစ၊ ပညာဖြင့်လည်း။
အဘိဝိဇ္ဈ၊ ထိုးထွင်း၍။
ပဿတိ၊ မြင်နှိုင်၏။
အပိစ၊ တစ်နည်းသော်ကား။
အဂါရိကဗာဟုဿစ္စမ္ပိ၊ အိမ်ရာထောင်သောလူ၏ များသောအကြားအမြင်ရှိသည်၏အဖြစ်သည်လည်း။
ယံ၊ အကြေအကြားအမြင်သည်။
အနဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်မရှိ။
တံ၊ ထိုအပြစ်မရှိသော အကြားအမြင်ကို။
ဥဘယ လောကဟိတသုခါဝဟနတော၊ ဘဝနှစ်ပါး၌စီးပွါးချမ်းသာကို ဆောင်တတ်သောအားဖြင့်။
မင်္ဂလန္တိ၊ မင်္ဂလာဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။
သိပ္ပံံံနာမ၊ အတတ်မည်သည်ကား။
အဂါရိကသိပ္ပဉ္စ၊ အိမ်ရာထောင်သောလူတို့၏အတတ်သည်လည်းကောင်း။
အနာဂါရိကသိပ္ပဉ္စ၊ ရဟန်းတို့၏အတတ်သည်လည်းကောင်း။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏ ။
တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ယောက်သော သူတို့၏အတတ်တို့တွင်။
အဂါရိကသိပ္ပံ နာမ၊ လူတို့၏ အတတ်မည်သည်ကား။
ယံသိပ္ပံ၊ အကြင်အတတ်သည်။
ပရူပရောဓဝိရဟိတံ၊ သူတပါးတို့ကိုနှိပ်စက်ခြင်းမှကင်း၏။
အကုသလဝိဝဇ္ဇိတံ၊ အကုသိုလ်မှ ကင်း၏ ။
မဏိကာရသုဝဏ္ဏကာရကမ္မာဒိကံ၊ ကျောက်ပွတ်သမား ရွှေပန်းထိမ်သမား အမှုအစရှိသောအတတ်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တံအနဝဇ္ဇသိပ္ပံ၊ ထိုအပြစ်မရှိသောအတတ်သည်။
ဣဓ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌။
လောကတ္ထာဝဟနတော၊ လူတို့၏အကျိုးကို ဆောင်သောအားဖြင့်။
မင်္ဂလံ၊ မင်္ဂလာမည်၏။
အနာဂါရိယ သိပ္ပံ နာမ၊ ရဟန်းတို့၏အတတ်မည်သည်ကား။
စီဝရဝိစာရဏသိဗ္ဗနာဒိ၊ သင်္ကန်းကိုစီရင်ခြင်းချုပ်ခြင်းအစရှိသော။
သမဏပရိက္ခာရာဘိသင်္ခရဏံ၊ ရဟန်းတို့၏ပရိက္ခရာကိုစီရင်ပြုပြင်ခြင်းတည်း။
ယံတံ၊ အကြင်ရဟန်းတို့၏အတတ်ကို။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ဣဓ၊ ဤဘုရားသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဗြဟ္မစာရီနံ၊ သီတင်း သုံးတော်တို့အား။
ယာနိတာနိ၊ အမှတ်မရှိကုန်သော။
ဥစ္စာဝစာနိ၊ အငယ်အကြီးဖြစ်ကုန်သေ၁။
ကိံ ကရဏီယာနိ၊ အဘယ်သို့နည်းဟုမေးမြန်း၍ပြုအပ်ကုန်သော အမှုတို့သည်။
သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
တတ္ထ၊ ထိုအမှု၌။
ဒက္ခော၊ လိမ္မာသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိအာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသော။
နယေန၊ နည်းဖြင့်။
တတ္ထတတ္ထ၊ ထိုထိုသုတ်၌။
သံဝဏ္ဏိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ယံသိပ္ပံ၊ အကြင်အပြစ်မရှိသော အတတ်ကို။
နာထကရော၊ ကိုးကွယ်ရာကို ပြုပေတတ်သော။
ဓမ္မောတိစ၊ တရားဟူ၍လည်း။
ဝုတ္တံ၊ မိန့်အပ်၏။
တံ၊ ထိုအပြစ်မရှိသော အတတ်ကို။
အတ္တနောစ၊ မိမိအားလည်းကောင်း။
ပရေသဉ္စ၊ သူတစ်ပါးတို့အားလည်းကောင်း။
ဥဘယ လောကဟိတ သုခါဝဟနတော၊ နှစ်ပါးသောဘဝ၌ စီးပွါးချမ်းသာကိုဆောင်သောအားဖြင့်။
မင်္ဂလန္တိ၊ မင်္ဂလာဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။
ဝိနယောနာမ၊ ဝိနည်းမည်သည်ကား။
အဂါရိကဝိနယောစ၊ လူတို့၏ဝိနည်းသည်လည်းကောင်း။
အနာဂါရိက ဝိနယောစ၊ ရဟန်းတို့၏ဝိနည်းသည်လည်းကောင်းသ။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏ ။
တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးသော ဝိနည်းတို့တွင်။
အဂါရိကဝိနယောနာမ၊ လူတို့၏ ဝိနည်းမည်သည်ကား။
ဒသအကုသတကမ္မပထပိရမဏံ၊ ဆယ်ပါးသော အကုသလကမ္မပထတရားမှဝေးစွာကြဉ်ခြင်းတည်း။
သောအဂါရိကော၊ ထိုအိမ်ရာထောင်သောလူသည်။
တတ္ထ၊ ထိုဆယ်ပါးသော အကုသိုလ်တရားတို့၌။
သုသိက္ခိတော၊ ကောင်းစွာသင်သည် ကျင့်သည်ရှိသော်။
အသံကိလေသာပဇ္ဇနေန၊ ညစ်နွမ်းခြင်းသို့မရောက်စေသဖြင့်လည်းကောင်း။
အာစာရဂုဏဝဝတ္ထာနေနစ၊ အကျင့်ဂုဏ်ကျေးဇူးကို မှတ်သဖြင့်လည်းကောင်း။
ဥဘယလောကဟိတ သုခါဝဟနတော၊ နှစ်ပါးသောဘဝ၌စီးပွါးချမ်းသာကို ဆောင်တတ်သောအားဖြင့်။
မင်္ဂလံ၊ မင်္ဂလာမည်၏။
သတ္တာပတ္တိက္ခန္ဓအနာပဇ္ဇနံ၊ အာပတ်ခုနစ်ပုံသို့ မရောက်စေခြင်းတည်း။
သောပိ၊ ထိုရဟန်းသည်လည်း။
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။
သုသိက္ခိတော၊ ကောင်းစွာသင်သည် ကျင့်သည်ရှိသော်။
ဥဘယလောကဟိတ သုခါဝဟနတော၊ နှစ်ပါးသောဘဝ၌ချမ်းသာကို ဆောင်တတ်သောအားဖြင့်။
မင်္ဂလံ၊ မင်္ဂလာမည်၏။
ဝါ၊ တစ်နည်းကား။
စတုပါရိသုဒ္ဓိသီလံ၊ စတုပါရိသုဒ္ဓိသီလသည်။
အနာဂါရိကဝိနယော၊ ရဟန်းတို့၏ဝိနည်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။
တတ္ထ၊ ထိုဝိနည်း၌။
ပတိဋ္ဌာယ၊ တည်၍။
အရဟတ္တံ၊ ရဟန္တာ၏အဖြစ်သို့။
ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။
သိက္ခနေန၊ ကျင့်ခြင်းဖြင့်။
သုသိက္ခိတော၊ ကောင်းစွာ ကျင့်အပ်သောအကျင့်ကို။
လောကိယ လောကုတ္တသုခါဓိဂမ ဟေတုတော၊ လောကီ လောကုတ္တရာချမ်းသာကိုရခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်သောအားဖြင့်။
မင်္ဂလန္တိ၊ မင်္ဂလာဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
သုဘာသိတာ၊ ကောင်းစွာဆိုအပ်သော။
ဝါစာနာမ၊ စကားမည်သည်ကား။
မုသာဝါဒါဒိ ဒေါသဝိရဟိတာ၊ မုသာဝါဒအစရှိသောအပြစ်မှ ကင်းသောစကားတည်း။
ယထာဟ၊ ဘုရားအဘယ်သို့ဟောတော်မူသနည်းဟူမူကား။
စတူဟိ ဘိက္ခဝေ အင်္ဂေဟိ သမန္နာဂတာဝါစာသုဘာသိတာဟောတီတိ၊ စတူဟိ ဘိက္ခဝေဝေင်္ဂေဟိ သမန္နာဂတာဝါစာသုဘာသိတာဟောတိ ဟူ၍။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏ ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။
အင်္ဂေဟိ၊ အင်္ဂါတို့နှင့်။
သမန္နာဂတာ၊ ပြည့်စုံသော။
ဝါစာ၊ စကားသည်။
သုဘာသိတာ၊ ကောင်းသော စကားသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏ ။
ဝါ၊ တစ်နည်းကား။
အသမ္ဖပ္ပလာပါ၊ အပြိန်အပျင်းမဟုတ်သော။
ဝါစာဧဝ၊ စကားသည်သာလျှင်။
သုဘာသိတာ၊ ကောင်းသောစကားမည်၏ ။
ယထာဟ၊ ဘုရားအဘယ်သို့ဟောတော်မူသနည်းဟူမူကား။
သုဘာသိတံဥတ္တမ မာဟုသန္တော၊ ဓမ္မံဘဏေနာဓမ္မံတံဒုတိယံ၊ ပိယံဘဏေနာပိယံတံတတိယံ၊ သစ္စံဘဏေနာလိကံတံ စတုတ္ထန္တိ၊ သုဘာသိတံဥတ္တမ မာဟုသန္တော၊ ဓမ္မံဘဏေနာဓမ္မံတံဒုတိယံ၊ ပိယံဘဏေနာပိယံတံတတိယံ၊ သစ္စံဘဏေနာလိကံတံ စတုတ္ထံ ဟူ၍။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏ ။
သုဘာသိတံ၊ ကောင်းစွာဆိုအပ်သောစကားကို။
ဥတ္တမံ၊ မြတ်၏ ဟူ၍။
သန္တော၊ သူတော်ကောင်းတို့သည်။
အာဟု၊ ဆိုကုန်ပြီ။
ဓမ္မံ၊ တရားသောစကားကို။
ဘဏေ၊ ဆိုရာ၍။
အဓမ္မံ၊ မတရားသောစကားကို။
နဘဏေ၊ မဆိုမပြောရာ။
တံ၊ ထိုစကားသည်။
ဒုတိယံ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်သော စကားတည်း။
ပိယံ၊ ချစ်ဖွယ်သောစကားကို။
ဘဏေ၊ ပြောဆိုရာ၏ ။
အပိယံ၊ မချစ်ဖွယ်သောစကားကို။
နဘဏေ၊ မပြောမဆိုရာ။
တံ၊ ထိုစကားသည်။
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောစကားတည်း။
သစ္စံ၊ မှန်သောစကားကို။
ဘဏေ၊ ပြောဆိုရာ၏ ။၊
အလိကံ၊ မမှန်သောစကားကို။
နဘဏေ၊ မပြောမဆိုရာ။
တံ၊ ထိုစကားသည်။
စတုတ္ထံ၊ လေးကြိမ်မြောက်သောစကားတည်း။
အယံပိ၊ ဤသုဘာသိတစကားကို စကားကိုလည်း။
ဥဘယလောကဟိတ သုခါဝဟနတော၊ နှစ်ပါးသောလောက၌စီးပွါးချမ်းသာကို ဆောင်တတ်သောအားဖြင့်။
မင်္ဂလန္တိ၊ မင်္ဂလာဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏ ။
အယံ၊ ဤသုဘာသိတဟူသော မင်္ဂလာသည်။
ယသ္မာစ၊ အကြင်ကြောင့်လည်း။
ဝိနယပရိယာပန္နာဧဝ၊ ဝိနယောစ သုသိက္ခိတောဟူသော မင်္ဂလာပုဒ်၌ အကျုံးဝင်ပြီးသည်သာတည်း။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဝိနယဂဟဏေန၊ ဝိနယသဒ္ဒါဖြင့်။
ဧတံ၊ ဤသုဘာသိတာစဝါစာ ဟူသောစကားကို။
အသင်္ဂဏှိတွာ၊ မရေတွက်မူ၍။
ဝိနယော၊ ဝိနည်းသို့။
သင်္ဂဟေတဗ္ဗော၊ သင်္ဂြိုဟ်ရေတွက်အပ်၏ ။
အထဝါ၊ တစ်နည်းသော်ကား။
ဣမိနာပရိယာပန္နေန၊ ဤသို့သောဝိနည်း၌အကျုံးဝင်၍ ပြီးသဖြင့်။
ကိံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။
ပရေသံ၊ သူတစ်ပါးတို့အား။
ဓမ္မဒေသနာဒိဝါစာ၊ တရားပြောခြင်း အစရှိသောစကားကို။
ဣဓ၊ ဤအရာ၌။
သုဘာသိတဝါစာတိ၊ သုဘာသိတ ဝါစာမည်၏ဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။
ဟိသစ္စံ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏။
သာ၊ ထိုသုဘာသိတစကားကို။
ပတိရူပဒေသဝါသော၊ ပတိရူပဒေသဝါသသည်။
မင်္ဂလံ၊ မင်္ဂလာမည်သည်။
ဟောတိယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။
သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့အား။
ဥဘယလောကဟိတသုခနိဗ္ဗာ နာဓိဂမပစ္စယတော၊ နှစ်ပါးသောလောက၌စီးပွါးချမ်းသာနိဗ္ဗန်ကို ရခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်သောအားဖြင့်။
မင်္ဂလန္တိ၊ မင်္ဂလာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏ ။
ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။
အန္တကိရိယာယ၊ အဆုံးကိုပြုအံ့သောဌါ။
ခေမံ၊ ဘေးမရှိသော။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့။
ပတ္တိယာ၊ ရောက်စိမ့်သောဌါ။
ယံဝါစံ၊ အကြင်စကားကို။
ဘာသတိ၊ ဟောတော်မူ၏ ။
ဝေ၊ စင်စစ်။
သာဝါစာ၊ ထိုစကားတော်သည်။
ဝါစာနံ၊ စကားကောင်း တကာတို့ထက်။
ဥတ္တမာ၊ မြတ်သောစကားပေတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟစ၊ ဟောလည်းဟောတော်မူ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဣမိဿံဂါထာယံ၊ ဤဗာဟုဿစ္စဉ္စ အစရှိသောဂါထာ၌။
ဗာဟုဿစ္စံ၊ များသောအကြားအမြင်ရှိသောသူ၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။
သိပ္ပံ၊ အပြစ်မရှိသောအတတ်ကိုတတ်ရခြင်းလည်းကောင်း။
ဝိနယော၊ ဝိနည်းတရားကို။
သုသိက္ခိတောစ၊ ကောင်းစွာကျင့်ရခြင်းလည်းကောင်း။
သုဘာသိတာ၊ ကောင်းစွာ ဆိုအပ်သော။
ဝါစာစ၊ စကားလည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။
မင်္ဂလာနိ၊ မင်္ဂလာတို့ကို။
ဝုတ္တာနိ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်၏။
နေသံ၊ ထိုပုဒ်တို့၏။
မင်္ဂလတ္တဉ္စ၊ မင်္ဂလာ၏အဖြစ်ကိုလည်း။
တတ္ထတတ္ထ၊ ထိုထိုသို့သောပုဒ်တို့၌။
ဝိ ဘာဝိတမေဝ၊ ထင်စွာပြအပ်ပြီးသည်သာတည်း။
ဣတိဣမိနာဝုတ္တက္ကမေန၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသောစကားအစဉ်ဖြင့်။
ဗာဟုဿစ္စဉ္စာတိ ဣမိဿာဂါထာယ၊ ဗာဟုဿစ္စဉ္စ ဟူသောဤဂါထာ၏ ။
အတ္ထဝဏ္ဏနာ၊ အနက်၏အဖွင့်သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။