ဧကာဒသမဂါထာဝဏ္ဏနာ
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ပေတာနံ၊ ပြိတ္တာတို့အား။
ဒက္ခိဏံ၊ အလှူကို။
နိယျာတနေ၊ ဆောက်နှင်းရာ၌။
ကာရဏဘူတာနိ၊ အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်သော။
အနုဿရဏဝတ္ထူနိ၊ အဖန်ဖန်အောက်မေ့သောဝတ္ထုတို့ကို။
ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။
အဒါသိမေအကာသိမေ ဉာတိမိတ္တာသခါစမေ၊ ပေတာနံဒက္ခိဏံဒဇ္ဇာ၊ ပုဗ္ဗေကတမနုဿရန္တိ၊ အဒါသိမေအကာသိမေ ဉာတိမိတ္တာသခါစမေ၊ ပေတာနံဒက္ခိဏံဒဇ္ဇာ၊ ပုဗ္ဗေကတမနုဿရံ ဟူ၍။
ဝတွာ၊ မိန့်တော်မူပြီး၍။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။
ဉာတိမရဏေန၊ ဆွေမျိုးတို့သေလွန်သဖြင့်။
ရုဏ္ဏသောကာဒိပရာဧဝ၊ ငိုကြွေးစိုးရိမ်ခြင်းအစရှိသည်တို့ဖြင့်နှိပ်စက်ခြင်းရှိကုန်သည်သာလျှင်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
တိဋ္ဌန္တိ၊ တည်ရစ်ကြကုန်၏ ။
တေသံ၊ ထိုဆွေမျိုးတို့သေလွန်သောသူတို့၏ ။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။
ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုမျှသောကုသိုလ်ကောင်းမှုကို။
နဒေန္တိ၊ မပေးမလှူကြကုန်။
တေသံ၊ ထိုအသက်ရှင်သောအဆွေအမျိုးတို့အား။
တံရုဏ္ဏသောကာဒိ၊ ထိုငိုကြွေးစိုးရိမ်ခြင်းအစရှိသည်လည်း။
ကေဝလံ၊ စင်စစ်။
အတ္တပရိတာပနမေဝ၊ မိမိကိုယ်၏ပင်ပန်းကာမျှသာလျှင်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏ ။
ပေတာနံ၊ ပြိတ္တာတို့အား။
ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။
အတ္ထံ၊ အကျိုးကို။
နနိပ္ဖာဒေတိ၊ မပြီးစေနိုင်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။
နဟိရုဏ္ဏံဝါတိဣမံဂါထံ၊ နဟိရုဏ္ဏံဝါ အစရှိသောဤဂါထာကို။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏ ။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။
ရုဏ္ဏန္တိ၊ ရုဏ္ဏံဟူသည်ကား။
ရောဒနံ၊ ငိုခြင်း။
ရောဒိတ္တံ၊ ငိုသည်၏အဖြစ်။
အဿုပါတနံ၊ မျက်ရည်ကိုကျစေခြင်း။
ဧတေန၊ ဤရုဏ္ဏံဝါဟူသောပုဒ်ဖြင့်။
ကာယပရိဿမံ၊ ကိုယ်၏ပင်ပန်းခြင်းကို။
ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏ ။
သောကောတိ၊ သောကော ဟူသည်ကား။
သောစနာ၊ စိုးရိမ်ခြင်း။
သောစိတတ္တံ၊ စိုးရိမ်သည်၏အဖြစ်။
ဧတေန၊ ဤသောကောဟူသောပုဒ်ဖြင့်။
စိတ္တပရိဿမံ၊ စိတ်၏ပင်ပန်းခြင်းကို။
ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏။
ပရိဒေဝနာတိ၊ ပရိဒေဝနာ ဟူသည်ကား။
ဉာတိဗျသနေန၊ ဆွေမျိုးတို့၏ပျက်စီးခြင်းဖြင့်။
ဖုဋ္ဌဿ၊ တွေ့သောသူအား။
ဧကပုတ္တက၊ အိုတစ်ယောက်တည်းသောသား။
ပိယမနာပ၊ အိုချစ်လှစွာသောသား။
ကဟံ၊ အဘယ်သို့ဖြစ်သနည်း။
ဣတိဧဝမာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသော။
နယေန၊ နည်းဖြင့်။
ဂုဏဝဏ္ဏနာ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးကိုချီးမွမ်းကုန်လျက်။
လာလပ္ပနာ၊ မြည်တမ်းခြင်းတည်း။
ဧတေန၊ ဤပရိဒေဝနာဟူသောပုဒ်ဖြင့်။
ဝစီပရိဿမံ၊ နှုတ်၏ပင်ပန်းခြင်းကို။
ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏ ။