6-7.
Taṇhakkhayasuttādivaṇṇanā
207-208.
Chaṭṭhe etadavocāti ‘‘ imissaṃ parisati nisinno udāyitthero nāma anusandhikusalo bhikkhu atthi , so maṃ pucchissatīti bhagavatā
M3.187 osāpitadesanaṃ ñatvā desanānusandhiṃ ghaṭessāmī ’’ ti pucchanto etaṃ avoca .Vipulan tiādi sabbaṃ subhāvitattaṃ sandhāya vuttaṃ .
Subhāvito hi satisambojjhaṅgo vipulo ca mahaggato ca appamāṇo ca abyāpajjo ca nāma hoti .
So hi patthaṭattā vipulo , mahantabhāvaṃ gatattā mahaggato , vaḍḍhipamāṇattā appamāṇo , nīvaraṇānaṃ dūrībhāvena byāpādarahitattā abyāpajjho nāma hoti .
Taṇhāya pahānā kammaṃ pahīyatīti yaṃ taṇhāmūlakaṃ kammaṃ uppajjeyya , taṃ taṇhāpahānena pahīyati .
Kammassa pahānā dukkhan ti yampi kammamūlakaṃ vaṭṭadukkhaṃ uppajjeyya , taṃ kammapahānena pahīyati .
Taṇhakkhayādayo taṇhādīnaṃyeva khayā , atthato panetehi nibbānaṃ kathitanti veditabbaṃ .
Sattamaṃ uttānameva .