Issues
Select Version
Udānapāḷi
Udānapāḷi

1. Bodhivaggo

Author: miuthi-မိုးထိ @ IAPT

မေ၊ တပည့်တော်အာနန္ဒာသည်။ ဧတံ၊ ဤပဌမဗောဓိသုတ်ကို(ထည့်)။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝါ၊ ဤသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ သုတံ၊ နာခံ မှတ်သား ဆောင်ထားအပ်ပါပြီ။ ဧကံ သမယံ၊ အခါတစ်ပါး၌(ပေါရာဏာစရိယအလို။) ဝါ၊ တစ်ခုသောအခါပတ်လုံး(ဋ္ဌ-အလို)။ ပဌမာဘိသမ္ဗု‌‌ဒ္ဓေါ၊ ဘုရား ဖြစ်ခါစဖြစ်သော။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဥရု‌‌‌‌‌ဝေဠာယံ၊ ဥရုဝေဠ တော၌။ နဇ္ဇာနေရဉ္ဇရာယ၊ နေရဉ္ဇရာမြစ်၏။ တီ‌ရေ၊ ဆိပ်ကမ်း၌။ ဗောဓိရုက္ခမူလေ၊ ဗောဓိညောင်ပင်အနီး၌။ ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။

ဧဝံ မေ သုတံ။ ။မေ-ကို တတိယာအဝုတ္တကတ္တား၊ သုတံ-ကို ကမ္မဝါစက၊ ဧဝံ-ကို နိဒဿနတ္ထ ယောဇနာသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့သေအခြင်းအရာအားဖြင့်ဟု အာကာရတ္တနှင့် ဧဝံ၊ ဤသို့သာ-ဟု အဝဓာရဏတ္ထလည်း ‌ယောဇနာနိုင်သည်။မေ-ကို တတိယာအဝုတ္တကတ္တားမကြံဘဲ ဆဋ္ဌီယန္တသမ္ဗန်အနက် ယောဇနာခဲ့သော် သုတံ-ကို ဘော‌ဟော ဘာဝယုဂ် ကြံလေ။

ဘဂဝါ ပဌာမာဘိသမ္ဗု‌‌ဒ္ဓေါ။ ။ပဌာမာဘိသမ္ဗု‌ဒ္ဓေါ-ကို ဝိသေသန၊ ဘဂဝါ-ကို ဝိသေသျကြံ၍ ‌ယောဇနာလိုက်သည်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ပဌမာဘိသမာဘိသမ္ဗု‌ဒ္ဓေါ၊အလုံးစုံသော တရားတို့ကို သိတော်မူခါစသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏-ဟုလည်း‌ပေးနိုင်သည်။ ပဌမာဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါတိ ပဌမံ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ ဟုတွာ၊(ဋ္ဌ၊၂၅)။ဝိဟရတိ-၏ကတ္တား ဘဝပါ-ရှိပြီးဖြစ်၍ ပဌမာဘိသမ္ဗု‌ဒ္ဓေါ-ဟူသော ကတ္တားသည်ပို၏။ ထိုသို့ ပိုသောကြောင့် ယင်းအပိုကတ္တားကို ဝိဟရတိ၌-မစပ်ပဲ ဟုတွာထည့်စပ်စေလို၍ ဟုတွာထည့်ကာ အဋ္ဌကထာဖွင့်ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် "ကတ္တားပိုတို့၊ စပ်စေဖို့ရာ၊ ပုဒ်မပါ ဟုတွာထည့်လေမင်း"-ဟုနိယာမ်ဆရာတို့မိန့်ပြီ။

တေန ခေါ ပန သမ‌ယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သတ္တာဟံ၊ ခုနှစ်ရက်ပတ်လုံး။ ဝါ၊ ရက်သတ္တတစ်ပတ်ပတ်လုံး။ ဝိမုတ္တိသုခပဋိသံဝေဒီ၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်သော အရဟတ္တဖိုလ် စတုတ္ထဈာန် ဖလသမာပတ်ချမ်းသာကို ခံစားလျက်။ ဧကပလ္လင်္ကေန၊ တစ်ခုတည်းသော ထက်ဝယ်ဖွဲ့ခွေခြင်းဟူသော ပလ္လင်ဖြင့်။ နိသိန္နော၊ ထိုင်နေတော်မူသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။ ဝါ၊ တစ်ခုတည်းသော ဣရိယာပုထ်ဖြင့် ညောင်းညာသည်ကို တစ်ခု သောဣရိယာပုထ်သို့ပြောင်းကာ ဖြေဖျောက်၍ ခန္ဓာကိုယ် အတ္တဘောကို ဆော်တော်မူ၏။ (ကဆုန်လပြည့်နေ့ နေမဝင်မီ)။ ဝိမုတ္တိ။ ။တဒင်္ဂဝိမုတ္တိ ဝိက္ခမ္ဘနဝိမုတ္တိ-စသည်ဖြင့် ငါးမျိုးပြား၏။ထိုငါးမျိုးတို့တွင် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသောကြောင့် တဒင်္ဂဝိမုတ္တိ၏ အဓိပ္ပာယ်ကိုအဋ္ဌကထာလာအတိုင်း အမြွက်မျှ ပြအံ့။ တေဟိ တေဟိ အင်္ဂေဟိ+တံတံ ပဋိပက္ခတော ဝိမုစ္စနံ တဒင်္ဂဝိမုတ္တိ၊ ဟူသော ဝစနတ္ထကို သတိပြုပါ။ ဒါနတည်းဟူသော ဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့် မစ္ဆရိယ လောဘစသည်မှ လွတ်မြောက်၏။သီလတည်းဟူသော ဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့် ပါဏာတိပါတစသည်မှ၊ နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ်တည်းဟူသော ဝိပဿနာဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့် သက္ကာယဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော ဆန့်ကျင်ဘက်မှ၊ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ်တည်းဟူသော ဝိပဿနာဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့် အဟေတုကဒိဋ္ဌိ,ဝိသမဟေတုကဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော ဆန့်ကျင့်ဘက်တို့မှ၊ ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိတည်းဟူသော ဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့် ကထံကထီ=သို့လော သို့လော ချိတုံချတုံဖြစ်ခြင်း ပဋိပက္ခမှ၊ကလာပသမ္မသနဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့် 'အဟံ မမ'ဟူသော ဒိဋ္ဌိစွဲ တဏှာစွဲ ပဋိပက္ခမှ။မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ တည်းဟူသော ဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့် လမ်းမှား၌ လမ်းမှန်ဟုထင်သော ပဋိပက္ခမှ၊ ဥဒယဒဿနဉာဏ် တည်းဟူသော ဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့် ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ ပဋိပက္ခမှ၊ ဝယဒဿနဉာဏ် တည်းဟူသော ဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့် သဿတဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော ပဋိပက္ခမှ၊ဝိပဿနာဘယဉာဏ်တည်းဟူသော ဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့် ကြောက်ဖွယ်ဘေး၌ ဘေးကင်းသည်ဟုထင်ခြင်း ပဋိပက္ခမှ၊ဝိပဿနာအာဒီနဝဒဿနဉာဏ် တည်းဟူသောဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့် ရုပ်နာမ်ဓမ္မ သင်္ခါရ၌ သာယာဖွယ်ဟု မှတ်ထင်ခြင်းပဋိပက္ခမှ၊ ဝိပဿနာ နိဗ္ဗိဒါဉာဏ်တည်း ဟူသော ဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့် ရုမ်နာမ်ဓမ္မ၌ မွေ့လျှော်ခြင်း ပဋိပက္ခမှ၊ ဝိပဿနာမုစ္စိတု ကမျတာဉာဏ်တည်းဟူသော ဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့် သံသရာမှ မလွတ်မြောက်လိုသည်၏ အဖြစ်ဟူသော ပဋိပက္ခမှ၊ ဝိပဿနာသင်္ခါရုပေက္ခာ ဉာဏ်တည်းဟူသော ဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့် ဥပေက္ခာပြု လျစ်လျှူမရှုနိုင်ခြင်း‌ေသာပဋိပက္ခမှ၊ ဝိပဿနာ အနုလောမဉာဏ်ဟူသော ဝိပဿနာဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့် ဓမ္မဋ္ဌိတိဉာဏ် နိမ္ဗာန်တို့၌ ပြောင်းပြန်အဖြစ်တည်းဟူသော ပဋိပက္ခမှ လွတ်မြောက်ခြင်းသည် တဒင်္ဂဝိပုတ္တိတည်း။ ကျန်ဝိမုတ္တိလေးပါး သိလိုက(ဋ္ဌ၊ ၃၀) ရှု။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ တဿ သတ္တာဟဿ၊ ထိုရက်သတ္တတစ်ပတ်ကို။ အစ္စ‌ယေန၊ လွန်ရာအခါ၌။ တမာ သမာဓိမှာ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ် သမာဓိမှ။ ဝုဋ္ဌဟိတွာ၊ ထ၍။ ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်၏။ ပဌမံယာမံ၊ ပဌမယာမ်ပတ်လုံး။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒံ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို။ အနုလောမံ၊ အနုလုံ။ ဝါ၊ အနုလုံအားဖြင့်။ မနသိ၊ စိတ်၌။ အကာသိ၊ ပြုပြီ။ ဝါ၊ ဖြစ်စေပြီ။ (ပြု-ဟူသည် ဖြစ်စေခြင်းပင်။ ကရောတိကို အဘိနိပ္ဖါဒေတိ-ဟုဖွင့်သည်ကိုထောက်)။တစ်နည်း၊ မနသာကာလိနှလုံးသွင်းပြီ။ (ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် စက်ရဟတ်လည်ပုံကို အကျဉ်းအားဖြင့် ကြိုတင်ပြလို၍ ဣမသ္မိံ သတိ-စသည့်မိန့်သော်။)

ဣတိ၊ ဧဝံအနေန ပကာ‌ရေန၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့သော အပြားအားဖြင့်။ ဣမသ္မိံ၊ ဤအဝိဇ္ဇာစသော အကြောင်းအရာသည်။ သတိ ဧဝ၊ ရှိသေးသော်။ ဣဒံ၊ ဤသင်္ခါရစသော အကျိုးတရားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်နိုင်၏။ ဣမသ္မိံ၊ သည်။ အသတိ၊ မရှိသော်။ ဣဒံ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်နိုင်။ ဣမဿ၊ ဤအဝိဇ္ဇာ အစရှိသော အကြောင်းတရား၏။ ဥပ္ပါဒါ ဧဝ၊ အနိရောဓာဧဝ၊ ဖြစ်ခြင်း မချုပ်ခြင်းကြောင့်သာ။ ဣဒံ၊ ဤသင်္ခါရစသော အကျိုးတရားသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်ပေါ်၏။ ဣမဿ၊ ၏။ အနုပ္ပါဒါ နိရောဓာ၊ မဖြစ်ခြင်း ချုပ်ခြင်းကြောင့်။ ဣဒံ၊ သည်။ န ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ မဖြစ်နိုင်။ ယဒိဒံ၊ ‌ယော အယံ၊ယင်း အကျိုးအကြောင်း ဆက်သွယ်ပုံကား ဤသို့တည်း။ အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ၊ အမှန်ကို အမှန်အတိုင်း မသိ,အမှားကိုအမှန်ဟု အထင်လွဲမှုဟူသော အဝိဇ္ဇာတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ သင်္ခါရာ၊ အကောင်းအဆိုးပြုမိမှု သင်္ခါရသုံးမျိုးတို့သည်။ သမ္ဘဝတီ၊ ဖြစ်ပေါ်ကုန်၏။ သင်္ခါရပစ္စယာ၊ အကောင်းအဆိုး သင်္ခါရသုံးမျိုးကြောင့်။ ဝိညာဏံ၊ ပဋိသန္ဓေဝိပေါက်ဝိဉာဏ်, ပဝတ္တိဝိပေါက်ဝိဉာဏ် ၃၂-မျိုးသည်။ သမ္ဘဝတီ၊ ဖြစ်ပေါ်၏။ ဝိညာဏပစ္စယာ၊ လောကီဝိပါက်ဉာာဏ်စိတ်တည်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ နာမရူပံ၊ စေတသိက်နာမ်ခန္ဓာ ဘူတရုပ်၊ ဥပါဒါရုပ်သည်။ သမ္ဘဝတီ၊ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ နာမရူပပစ္စယာ၊ နာမ်ရုပ်တည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ သဠာယတနံ၊ စက္ခုပသာဒစသော အာယတနခြောက်ပါးသည်။ သမ္ဘဝတီ၊ ၏။ သဠာယတနပစ္စယာ၊ အာယတနခြောက်ပါးဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဖဿော၊ စက္ခုပသာဒ ရူပါရုံစက္ခုဝိညာဏ် သုံးပါး ပေါင်းဆုံခြင်း တွေ့ထိမှု စက္ခုသမ္ဖဿစသောခြောက်ပါးသော ဖဿသည်။ သမ္ဘဝတီ၊ ၏။ ဖဿ ပစ္စယာ၊ ခြောက်ပါးသော ဖဿဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသုံးမျိုးသည်။ သမ္ဘဝတီ၊ ၏။ ဝေဒနာပစ္စယာ၊ ဝေဒနာသုံးမျိုးဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ တဏှာ၊ ဆာလောင်တပ်မက်မှု တဏှာသည်။ သမ္ဘဝတီ၊ ၏။ တဏှာ-ပစ္စယာ၊ ဆာလောင်တပ်မက်မှု တဏှာဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ဥပါဒါနံ၊ စွဲလမ်းမှုဥပါဒါန်လေးမျိုးသည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ ဥပါဒါနပစ္စယာ၊ ဥပါဒါန်လေးမျိုးဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ဘဝေါ၊ ကမ္မဘဝ,ဥပပတ္တိဘဝ နှစ်မျိုးသည်။ သမ္ဘဝတီ၊ ၏။ ဘဝပစ္စယာ၊ ကမ္မဘဝဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဇာတိ၊ ခန္ဓာအသစ်ဖြစ်ခြင်း ပဋိသန္ဓေသည်။ သမ္ဘဝတီ၊ ၏။ ဇာတိပစ္စယာ၊ ပဋိသန္ဓေ တည်နေခြင်း ဇာတိဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဇရာမရဏံ၊ ရင့်ရော်အိုမင်းခြင်း စုတိပျက်ကြွေ သေရခြင်းသည်။ သမ္ဘဝတီ၊ ၏။ သောကပဋိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသာ စ၊ စိုးရိမ် ပူဆွေး ငိုကြွေးရခြင်း ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်း စိတ်ဆင်းရဲခြင်း ပြင်းစွာပူပန်ရခြင်းဟို့သည်လည်း။ သမ္ဘဝန္တီ၊ အနေကန်အားဖြင့် ဖြစ်ပေါ်ကုန်၏။

**ဣမသ္မိံ သတိ**။ ။ ဣမသ္မိ့ သတိ-၌ သတိဟူသော လက္ခာသည် "လက္ခဏမှာ ရံတစ်ခါ ဟေတွာဓိပ္ပါယ်ရောက်" ဟူသည်နှင့်အညီ 'ဟိတ်' အနက်ပေးနိုင်သကဲ့သို့ "ဣမဿ အနုပ္ပါဒါ၊ နိရောဓာ" ၌အနုပ္ပါဒါ နိရောဓာ-ဟူသော ဟိတ်သည်လည်း "ဟေတွတ္ထမှာ ရံတစ်ခါ လက္ခဏာအဓိပ္ပါယ်ရောက်" ဟူသည်နှင့်အညီ 'သော်' လက္ခဏအနက်လည်း ပေးနိုင်သည်သာ။

ဧဝံ၊ ဤပြဆိုအပ်သည့်အတိုင်း။ ကေဝလဿ၊ နိစ္စ,သုခ,သုဘ,အတ္တမဖက် သက်သက်သော။ ဝါ၊ သတ္တဇီဝမဖက် သက်သက်သော။ ဧတဿ ဒုက္ခက္ခန္ဓဿ၊ ဒုက္ခတုံး ဒုက္ခခဲဖြစ်သော ဆင်းရဲအစုအ ဝေး၏။ သမုဒ‌ယော၊ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မနသိ၊ ၌။ အကာသိ၊ ပြီ။ တစ်နည်း၊မနသာကာသိ၊ နှလုံးသွင်း‌တော်မူပြီ။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအနက်အဓိပ္ပာယ်ကို။ ဝိဒိတွာ၊ သိတော်မူ၍။ တာယံ ဝေလာယံ၊ ထိုအချိန်အခါ၌။ "ယဒါ ဟဝေ ပါတုဘဝန္တိ ဓမ္မာ (လ) သ‌ဟေတုဓမ္မံ" ဟူသော။ ဣမံဥဒါနံ၊ သောမနဿနှင့် ယှဥ်သော ဉာဏ်ကြောင့် ဖြစ်သောဤဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဥဒါန်းစကားတော်ကို။ ဥဒါနေသိ၊ ကျူးရင့်တော်မူပြီ။

**အာတာပေါ**။ ။အာတာပေါ ဝုစ္စတိ ကိလေသသန္တာပန‌ဋ္ဌေန ဝီရိယံ။(ဋ္ဌ-၄၀)။သန္တာပန-ပူပန်စေခြင်းဟူသည် ကိလေသာတွေကို လောင်ကျွမ်းသွားအောင်ပြုလုပ်ခြင်းပင်တည်း။ထို့ကြောင့်ကိလေသာတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေတတ်သော-ဟု အာတာပကိုပြန်ဆိုသည်။

ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ဟဝေ၊ သိသာထင်ရှားစွာ။ ပါတုဘဝန္တိ-ဥပ္ပဇတိ၊ ဖြစ်ပေါ်ကုန်၏။ (ဟဝေ၊ ဗျတ္တအနက်ဟော။ ပါတု၊ ဓာတွတ္ထာနုဝတ္တက။) တစ်နည်း-ဓမ္မာ၊ သစ္စာတရားလေးပါးတို့သည်။ ဟဝေ၊ စင်စစ်။ ပါတုဘဝန္တိ၊ ထိုးထွင်းသိသည်၏အစွမ်းအားဖြင့် ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်ကုန်၏။(ဤနည်း၌ဟဝေ-ဧကံသဝါစက၊ ပါတု-ဓာတွတ္ထဝိသေသက။ ဓမ္မာ-သစ္စာလေးပါး။) ဝါ၊ ကိလေသာတို့ကို မျှောပြီးသော ရဟန္တာ၏။ ဓမ္မာ၊ အနုလုံ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို ထိုးထွင်းသိမှုကို ပြီးစေတတ်ကုန်သော ဗောဓိပက္ခိယ တရား ၃၇-ပါးတို့သည်။ ဟဝေ၊ သိသာထင်ရှားစွာ။ ပါတုဘဝန္တိ -ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ပေါ်ကုန်၏။(ဟဝေ-ဗျတ္တအနက်ဟော။ပါတု-ဓာတွတ္ထာနုဝတ္တက။) တစ်နည်း၊ ဓမ္မာ၊သစ္စာလေးပါး တရားတို့သည်။ ဟဝေ၊ စင်စစ်။

အာတာပိနော၊ ကိလေသာတို့ကိုလောင်ကျွမ်းစေတတ်သော သမ္မပ္ပဓာန်လုံံံ့လရှိသော။ စျာယတော၊ အာရမ္မဏူပနိဇ္ဈာန် လက္ခဏူပနိဇ္ဈာဈာန်ဖြင့် ကိလေသာ တို့ကို ရှို့မြှိုက်တတ်သော။ ဗြာဟ္မဏဿ၊ မျှောအပ်ပြီးသော မကောင်းမှုရှိသော ရဟန္တာ၏။

**ရဟန္တာ၏ သန္တာန်၌ ‌ဗောဓိပက္ခိယတရားဖြစ်ပုံ** ဗောဓိပက္ခိရတရား ၃၇-ပါးတို့၏ မည်သည့်အခါ၌ မည်သို့ မည်ပုံ ရဟန္တာ၏ သန္တာန်မှာဖြစ်သည်။သစ္စာတရားလေးပါးတို့သည် မည်သည့်အချိန်မှာ ရဟန္တာ၏ သန္တာန်၌ မည်သို့ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်သည်ကို အဋ္ဌကထာဆရာ အမေးအဖြေပြု၍ဖွင့်ဆိုထား၏။ သိလိုက (ဋ္ဌ-၄၁)၌ ရှုလေ။

အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဿ၊ ထိုရဟန္တာ၏။ သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံ ကုန်သော။ ကင်္ခါ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၌ ယုံမှားခြင်း, အတိတ်တုန်းခါ ငါဖြစ်ခဲ့ပြီ မဖြစ်ပြီ-စသော ယုံမှားခြင်း ၁၆-ပါးတို့သည်။ ဝပယန္တိ၊ ချုပ်ကုန် ပျောက်ကင်းကုန်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ကင်္ခါ၊ ယုံမှားခြင်းတို့သည်။ ဝပယန္တိ၊ ချုပ်ကုန်,ပျောက်ကင်းကုန်သနည်း။ ကုသိုလ် အဗျာကတတရားတို့၌ ကပ်ငြိတွယ်သောသံယောဇဥ်တို့ကို ဘုရားရဟန္တာများအဖို့ ပြတ်စဲသွားပြီ၊ ကုန်ခမ်းချုပ်ပျောက်သွားပြီ-ဟုဆိုရမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ သင်္ခါရာ၊ တဏှာပစ္စယာ ဥပါဒါနံ၊ဥပါဒါနပစ္စယာ ဘဝေါ-ဟု ဗောဓိသုတ်၌ လာစေကာမူ အဝိဇ္ဇာသံ‌ယောဇဥ်မရှိလျှင် သင်္ခါရသုံးပါးလည်း မဖြစ်နိုင်။တဏှာမရှိလျှင် ဥပါဒါန်လည်း မရှိနိုင်။ဥပါဒါန်သံ‌ယောဇဥ်မရှိလျှင် ဘဝလည်းမဖြစ်နိုင်သောကြောင့်တည်း။ အဝိဇ္ဇာတဏှာ ဥပါဒါန်မရှိတာတော့ဟုတ်ပါပြီ၊ အရဟတ္တမဂ်ရရှိပြီးနောက် ပရိနိမ္ဗာန်စံသည်အထိ သဠာယတနပစ္စယာ ဖဿော၊ဖဿပစ္စယာ ဝေဒနာ၊ဝေဒနာပစ္စယာ တဏှာဟူသော ဒေသနာအရ ဘုရားရဟန္တာများ၌ သဠာယတန ဖဿ ဝေဒနာတို့ရှိသေးသည် ဖြစ်သေးသည် မဟုတ်ပါလောဟူငြားအံ့။မရှိမဟုတ်၊ရှိ၏။မဖြစ်မဟုတ်၊ဖြစ်၏။ယင်းသို့ရှိသည်,ဖြစ်သည်ဆိုရစေကာမူ စင်စစ် တကယ့်တကယ် စိစစ်ကြည့်သောအခါ နတ္ထိတာ၊ မရှိသည်၏အဖြစ်၊နိရောဓသဒ္ဒဝစနီယတာ+နိရောဓသဒ္ဒါဖြင့်သုံးနှုန်းအပ်သည်၏အဖြစ်၊သံယောဇဥ်ကုန်ခန်းသွားပြီဟုဆိုအပ်ဆိုနိုင်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်နိရောဓ-သာဟုဆိုအပ်၏။အနိရောဓ=မချုပ်ပျောက်သေးဟု မဆိုသင့်-ဟု အထက်ပါအမေးကို ဗျတိရိက်နည်းအားဖြင့် အဋ္ဌကထာဆရာဖြေရှင်းတော်မူ၏။
ယတော၊ အကြင်ကြောင့်။ သ‌ဟေတုဓမ္မံ၊ အဝိဇ္ဇာအစရှိ အကြောင်းနှင့်တကွဖြစ်သောသင်္ခါရစသော နိစ္စ သုခ သုဘအတ္တမဖက် ဆင်းရဲအစုအဝေးမျှ ဖြစ်သောရုပ်နာမ် ဓမ္မကို။ ပဇာနာတိ၊ အပြားအားဖြင့် ထိုးထွင်းသိမြင်၏။ တတော၊ ထို့ကြောင့်။ "အယမ္ပိ ဥဒါနောဝုတ္တော ဘဂဝတာ ဣတိမေသုတံ"ဟုပါရှိ၏။ထိုကို အယမ္ပိ ဥဒါနော၊ဤ "ယဒါ ဟဝေ(လ) သဟေတုဓမ္မံ"ဟူသော ဥဒါန်းကိုလည်း။ ဘဂဝါတာ၊ သည်။ ဝု‌တ္တော-ဘာသိတော၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝါ၊ ဤအတိုင်းသာ။ ဝါ၊ ဤသို့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။ မေ၊ အကျွန်ုပ်အာနန္ဒသည်။ သုတံ၊ နာခံမှတ်သား ဆောင်ထားအပ်ပါပြီဟု အနက်ယောဇနာလေ။ အယမ္ပိ-၌ ပိ-သည် အယမ္ပိ ပါရာဇိကော ဟောတိ-၌ ပိ-ကဲ့သို့အထက် ဒုတိယဗောဓိ တတိယဗောဓိသုတ်တို့ကို ပေါင်းဆည်းသော သမ္ပိဏ္ဍနတ္ထ။ဤသုတ်အစ 'ဧဝံ မေ သုတံ'သည် နိဒါန။'ဣတိ မေ သုတံ' ကား နိဂမန။ဣတိ-သည် ဧဝံနှင့်အနက်တူ။ အထက်ပါ နိရောဝ အဖြေအတိုင်း မချုပ်ပျောက်သေးသည့်အတွက် အကြင် အဝိဇ္ဇာစသော အကြောင်းနှင့် ကင်း၍ သင်္ခါရစသော အကျိုး မဖြစ်နိုင်။ထိုအကြောင်းကံ အကြောင်းတရားကိုပင် ကြာမြင့်သော်လည်း ဣမသ္မိံ သတိဟုဆိုအပ်၏၊ သို့မဟုတ် အတ္ထိဘာဝ-ဟု ဆိုနိုင်အပ်၏။၎င်းအပြင် ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သုံးပြီးမဟုတ်သော ကျင့်သုံးဖို့လိုသေးသော ပုဂ္ဂိုလ်များအဖို့ နောက်ထပ်ဆက်လက်မဖြစ်ခြင်း အပ္ပဝတ္တိဓမ္မ-သို့ မရောက်သော ပစ္စယုပ္ပါဒ၊ အကြောင်း ပစ္စည်း၏ ဖြစ်ခြင်းကို ဣမဿ ဥပ္ပါဒါ-ဟု၊ ဝါ-ဥပ္ပါဒ ဟု ဆိုအပ်၏။
အယမ္ပိ-၌ ပိ-သည် အယမ္ပိ ပါရာဇိကော ဟောတိ-၌ ပိ-ကဲ့သို့အထက် ဒုတိယဗောဓိ တတိယဗောဓိသုတ်တို့ကို ပေါင်းဆည်းသော သမ္ပိဏ္ဍနတ္ထ။ဤသုတ်အစ 'ဧဝံ မေ သုတံ'သည် နိဒါန။'ဣတိ မေ သုတံ' ကား နိဂမန။ဣတိ-သည် ဧဝံနှင့်အနက်တူ။ ပထမံ။ ။
မေ၊ သည်။ ဧတံ၊ ဤဒုတိယဗောတိသုတ်ကို(ထည့်)။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ အပ်ပါပြီ။ ဧကံ သမယံ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဥရုဝေလာယံ၊ ၌။ နဇ္ဇာ နေရဥ္ဇရာယ၊ ၏။ တီရေ၊ ၌။ ဗောဓိရုက္ခမူလေ၊ ဗောဓိပင်ရင်း ဟူသော အနီးအောက်၌။ ပဌမာဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ ဘုရားဖြစ်တော်မူခါစသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သတ္တာဟံ၊ ခုနှစ်ရက်ပတ်လုံး။ ဝါ၊ ရက်သတ္တပတ်ပတ်လုံး။ ဧကပလ္လင်္ကေန၊ တစ်ခုတည်းသော ထက်ဝယ်ဖွဲ့ခွေ နေခြင်း ပလ္လင်ဖြင့်။ ဝိမုတ္တိသုခပဋိသံဝေဒီ၊ ကိလေသာတို့မှလွတ်သော စတုတ္ထစျာန် အရဟတ္တဖိုလ်သမာပတ်ချမ်းသာကို ခံစားလျက်။ နိသိန္နော၊ ထိုင်နေတော်မူသည်။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။(သာမညာဓာရ)။ ဘဂဝါ၊ သည်။ တဿ သတ္တာဟဿ၊ ကို။ အစ္စယေန၊ လွန်ရာအခါ၌(ဝိသေသာဓာရ)။ တမှာ သမာဓိမှာ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်သမာဓိမှ။ ဝုဋ္ဌဟိတွာ၊ ထတော်မူ၍။ ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်၏။ မဇ္စျိမံ ယာမံ၊ ပတ်လုံး။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒံ၊ ကို။ ပဋိလောမံ၊ ပဋိလုံ။ ဝါ၊ ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဥ်မှ ဆန့်ကျင်သောအားဖြင့်။ သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။ မနသိ၊ စိတ်၌ အကာသိ၊ ပြုပြီ။ တစ်နည်း၊မနသာ'ကာသိ၊ ပြီ။ ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။ သာဓုကံ မနသာကာလိ၊ ကောင်းစွာနှလုံးသွင်းသနည်း။

အနုလောမနှင့်ပဋိလောမ

"အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ သင်္ခါရာ၊သင်္ခါရ ပစ္စယာ ဝိညာဏံ" စသော ဒေသနာသည် အနုလောမပဋိစ္စသမုပ်ပါဒ်တည်း။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။အဝိဇ္ဇာဟူသောအကြောင်းတရားသည် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်သော သင်္ခါရတရားတည်းဟူသေ အကျိုးတရားကို တာဝန်ကျေပွန်အောင် အဝိဇ္ဇာကိုယ်တိုင် ဖန်တီး၏၊ ဖြစ်ပေါ်စေ၏။ထို့အတူ သင်္ခါရတည်း ဟူသော အကြောင်းတရားသည်လည်း မိမိလုပ်သင့်လုပ်ထိုက်သော ဝိညာဏ်တည်းဟူသော အကျိုးတရား ဖြစ်ပေါ်အောင် တာဝန်ကျေပွန်စွာထမ်းဆောင်၏။ ဤသို့ ထိုထိုအကြောင်းအရာတို့သည် ထိုထိုအကျိုးတရားတွေ ဖြစ်ပေါ်အောင် လုပ်ထိုက်သည်အားလျော်စွာ ပြုလုပ်သောကြောင့် ဝါ-ဖြစ်စေသောကြောင့် အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ သင်္ခါရာ စသော ဒေသနာကို အနုလုံပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ဟု ခေါ်ဆိုရလေသည်။

ဣတိ-ဧဝံ အနေန ပကာရေန၊ အားဖြင့်။ ဣမသ္မိံ၊ သည်။ အသတိ ဧဝ၊ သော်သာ။ ဣဒံ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣမသ္မိံ၊ သည်။ သတိ၊ သော်။ ဣဒံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်နေမည်သာ။ ဣမဿ၊ ၏။ နိ‌ရောဓာ ဧဝ-အနုပ္ပါ ဒါ ဧဝ၊ ချုပ်ခြင်း မဖြစ်ခြင်းကြောင့်သာ။ ဣဒံ၊ သည်။ နိရုဇ္စျတိ၊ ချုပ်၏။ ဣမဿ၊ ၏။ အနိရောဓာ ဥပ္ပါဒါ၊ မချုပ်ဘဲဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ ဝါ၊ မချုပ်ဘဲဖြစ်ခဲ့သော်။ ဣဒံ၊ သည်။ န နိရုဇ္စျတိ၊ ချုပ်မည်မဟုတ်။(ဋ္ဌနှင့်အညီ ဧဝတ္တ, ဧဝတ္တဖလတို့ကို ထည့်၍‌ယောဇနာသည်။)

အဝိဇ္ဇာနိရောဓာ သင်္ခါရနိရောဓော။သင်္ခါရနိရောဓာ ဝိညာဏနိရောဓောစသောဒေသနာကား ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ပဋိလောမတည်း။ဘာကြောင့်နည်း။အဝိဇ္ဇာတည်းဟူသော အကြောင်းတရားသည် မိမိပြုလုပ်နေကျ ဖန်တီးနေကျဖြစ်သော သင်္ခါရတည်းဟူသောအကျိုးဖြစ်ပေါ်အောင် မပြုလုပ် မဖန်တီးတော့ပေ။

ဤသို့မိမိလုပ်နေကျ လုပ်ငန်းကိစ္စကို အဝိဇ္ဇာစသော အကြောင်းတရားတို့က မပြုလုပ်မဖန်တီးခြင်းသည် ရိုးရာ အစဥ်အလာဓမ္မတာကို ဆန့်ကျင်၏။ ထို့ကြောင့် ပဋိလောမ ပဋိစ်စသမုပ္ပါဒ်ဟု ခေါ်ဆိုရ၏။(အဝိဇ္ဇာဒိကော ပစ္စယာကော အတ္တနာ ကတ္တဗ္ဗကိစ္စကရဏတော အနုလောမောတိ ဝုစ္စတိ။ အတ္တနော ကတ္တဗ္ဗကိစ္စကရဏတော အနုလောမောတိ ဝုစ္စတိ။အတ္တနော ကတ္တဗ္ဗကိစ္စဿအကရဏတော အနုလောမောတိ ဝုစ္စတိ။(ဋ္ဌ၊၃၅၊၄၃။)

ယဒိဒံ၊ ယောအယံ၊ယင်းချုပ်ခြင်း၏ အကြောင်းအကျိုးဆက်သွယ်ပုံကား ဤသို့ပင်တည်း။ အဝိဇ္ဇာနိရောဓာ၊ အနုသယကို ပယ်သည်၏အစွမ်းအားဖြင့်အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် အဝိဇ္ဇာ၏ အကြွင်းမဲ့ချုပ်ခြင်းကြောင့်။ သင်္ခါရနိရောဓော၊ အကောင်းအဆိုးကိုပြုမိမှုသင်္ခါရသုံးပါးတို့၏ ချုပ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သင်္ခါရနိရောဓာ၊ သင်္ခါရသုံးမျိုးတို့၏ချုပ်ခြင်းကြောင့်။ ဝိညာဏနိရောဓော၊ ပဋိသန္ဓေဝိပေါက်ဝိညာဏ်, ပဝတ္တိဝိပေါက်ဝိညာဏ် သုံးဆယ့်နှစ်မျိုးတို့၏ ချုပ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဝိညာဏနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ နာမရူပနိရောဓော၊ စေတသိက်နာမ်ခန္ဓာ,ဘူတရုပ်,ဥပါဒါရုပ်တို့၏ ချုပ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ နာမရူပနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ သဋ္ဌာယတနနိရောဓော၊ စက္ခုစသော အာယတန ခြောက်ပါး၏ချုပ်ခြင်းသည်။ သဠာယတနနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ သဠာယတနနိရောဓ။ ။ "နာမရူပပစ္စယာ သဠာယတနိရောဓော"ဟုမိန့်သော်လည်း "န ဟိ အဂ္ဂမဂ္ဂါဓိကမတော ဥဒ္ဓံ ယာဝ ပရိနိမ္ဗာနသဋ္ဌာယတနာဒီနံခအပ္ပဝတိ။အထ ခေါ နတ္ထိကာ နိရောဓသဒ္ဒဝစနီယတာခီနသံယောဇဥ်နတာတိ နိရောဓော ဝုတ္တော"ဟူသော ဋ္ဌကိုထောက်၍သဋ္ဌာယတနနိရောဓသည် အစ္စန္တနိရောဓ မုချနိရောဓ-မဟုတ်ဟုမှတ်။(ဋ္ဌ-နှာ၃၇။) ဖဿနိရောဓော၊ စက္ခုပသာဒ,ရူပါရုံ,စက္ခုဝိညာဉ် သုံးပါးပေါင်းဆုံခြင်း စက္ခုသမ္ဖဿစသော ဖဿခြောက်ပါးတို့၏ချုပ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဖဿနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ ဝေဒနာနိရောဓော၊ ဝေဒနာသုံးပါးချုပ်ခြင်းသည်။ ‌ဟောတိ၊ ၏။ ဝေဒနာနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ တဏှာနိ‌ရောဓော၊ ဆာလောင်တပ်မက်မှုတဏှာ မဖြစ်တော့သည့်အနေဖြင့်ချုပ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဏှာနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ ဥပါဒါနနိရောဓော၊ စွဲလမ်းမှုဥပါဒါန်လေးမျိုးမဖြစ်တော့သည့်အနေဖြင့် ချုပ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဥပါဒါနရောဓာ၊ ကြောင့်။ ဘဝနိရောဓော၊ ကမ္မဘဝ,ဥပပတ္တိဘဝချုပ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဘဝနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ ဇာတိနိရောဓော၊ ခန္ဓာသစ်ဖြစ်ခြင်းတည်းဟူသော ဇာတိပဋိသန္ဓေချုပ်ခြင်းသည်။‌ ဟောတိ၊ ၏။ ဇာတိနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ ဇရာမရဏံ၊ ရင့်ရော်အိုမင်းခြင်း စုတိပျက်ကြွေသေ‌ရခြင်းသည်လည်းကောင်း။ သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿု-ပါယာသာစ၊ စိုးရိမ်ပူဆွေးရခြင်း ငိုကြွေးရခြင်း ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်းစိတ်ဆင်းရဲခြင်းပြင်းစွာ ပူပန်ရခြင်းတို့သည်လည်းကောင်း။ နိရုဇ္စျန္တိ၊ ချုပ်ငြိမ်းကုန်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။ ကေဝလဿ၊ သော။ ဧတဿ ဒုက္ခက္ခန္ဓဿ၊ ၏။ နိရောဓော၊ ချုပ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။ မနသာကာသိ၊ နှလုံးသွင်းပြီ။

အနုလုံပဋိစ္စသမုပ်ပါဒ်နှင့် ပဋိလုံပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အထူး

အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ သင်္ခါရာစသော အနုလုံပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်သည် ပစ္စုပ္ပန် အတိတ် အနာဂတ်ဟူသော ကာလတ္တယ၌ အကျုံးဝင်သော ဆင်းရဲတုံးဆင်းရဲခဲသက်သက်ဖြစ်သော ရုပ်နာမ်ဓမ္မ သင်္ခါရတရားတို့၏ အကြောင်းအကျိုးဆက်သွယ်၍ ဆက်ကာဆက်ကာဖြစ်ပုံကိုပြ၏။အဝိဇ္ဇာနိရောဓာ သင်္ခါရနိရောဓော စသော ပဋိလုံပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကား ကာလတ္တယ၌အကျုံးဝင်သော ရုပ်နာမ်ဓမ္မသင်္ခါရ၏ အကြောင်းအကျိုးကွင်းဆက် ဆက်သွယ်ပြီး ချုပ်ပုံကိုမပြ။ကာလတ္တယ၌ အကျုံးဝင်သော ရုပ်နာမ်ဓမ္မတို့၏အချင်းချင်း ဆက်သွယ်၍ ချုပ်ပုံကို ဟောတော်မူသည်မဟုတ်။မဂ်ကို မပွားရသေးသည်ရှိသော်ဝါ-မဂ်မရသေးသည်ရှိသော် နောင်အနာဂတ်ကာလ၌ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်ဖြစ်နိုင်သော ဒုက္ခအစုအဝေးမျှ ဖြစ်သောရုပ်နာမ်သင်္ခါရ၏ မဂ်ကိုရသည့်အတွက်မဖြစ်တော့ဘဲ ချုပ်ငြိမ်းပုံကိုသာပြသည်။ပါ၊ချူပ်ငြိမ်းပုံကိုသိစေရန်ဟောတော်မူအပ်သည်။

အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအနက်အဓိပ္ပာယ်ကို။ ဝိဒိတွာ၊ သိတော်မူ၍။ တာယံ ဝေလာယံ၊ ထိုအချိန်အခါ၌။ "ယဒါ ဟဝေ ပါတုဘဝန္တိ(လ)ယတော ခယံ ပစ္စယာနံ အဝေဒီ"တိ၊ အဝေဒိဟူသော။ ဣမံ ဥဒါနံ၊ ကို။ ဥဒါနေသိ၊ ကျူးရင့်တော်မူပြီ။
ယဒါ၊ ၌။ ဝါ၊ ကိလေသာတို့ကိုမျှောပြီးသောရဟန္တာ၏။ ဓမ္မာ၊ ပဋိလုံပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကိုထိုးထွင်းသိမှုကိုပြီးစေတတ်ကုန်သော ဗောဓိပက္ခိယတရား ၃၇-ပါးတို့သည်။ ဟဝေ၊ သိသာထင်ရှားစွာ။ ပါတုဘဝန္တိ-ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။ တစ်နည်း၊ဓမ္မာ၊ သစ္စာတရားလေးပါး မြတ်တရားတို့သည်။ ဟဝေ၊ စင်စစ်။ ပါတုဘဝန္တိ၊ ကုန်၏။
အာတာပိနော၊ ရှိသော စျာယတော၊ တတ်သော။ ဗြာဟ္မဏဿ၊ မျှောအပ်ပြီးသောမကောင်းမှုရှိသောရဟန္တာ၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဿ၊ ထိုရဟန္တာ၏။ သဗ္ဗာ၊ ကုန်သော။ ကင်္ခါ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၌ယုံမှားခြင်းအတိတ်ရှေးခါ ငါဖြစ်ခဲ့ပြီ မဖြစ်ပြီစသော၁၆ပါးသော ယုံမှားခြင်းတို့သည်။ ဝပယန္တိ၊ ကုန်၏။(ဤကား ဋ္ဌ-နှင့်မတူ၊လွယ်လွယ်ပေးသောအနက်တည်း။) ထိုအခါ၌။ တစ်နည်း၊ ယဒါ၊ ၌။အာတာပိနော၊ သော။စျာယတော၊ သော။ဗြာဟ္မဏဿ၊ ၏။ဓမ္မာ၊ သစ္စာလေးပါး မြတ်တရားတို့သည်။ဟဝေ၊ စင်စစ်။ပါတုဘဝန္တိ၊ ထိုးထွင်းသိသည်၏အစွမ်းအားဖြင့်ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်ကုန်၏။အထ၊ သစ္စာတရားလေးပါးတရားကို ထိုးထွင်းသိသောအားဖြင့် ထင်ရှားဖြစ်ရာ ထိုအခါ၌။အဿ၊ ၏။သဗ္ဗာ၊ ကုန်သော။ကင်္ခါ၊ တို့သည်။ဝပယန္တိ၊ ကုန်၏-ဟု ဋ္ဌ၊၄၄-နှင့်အညီ ပေးနိုင်သည်။

ယတော၊ အကြင်ကြောင့်။ ပစ္စယာနံ၊ အဝိဇ္ဇာစသောအကြောင်းတရားတို့သည်။ ခယံ၊ ချုပ်ခြင်းတည်းဟူသောကုန်ခန်းခြင်းကို။ အဝေဒိ၊ သိတော်မူပြီ။

အဋ္ဌကထာနှင့်အညီ အနက်ပေးပုံ

ယတော ခယံ ပစ္စယာနံ အဝေဒိ-ကား ဟေတု။ယဒါ ဟဝေ(လ) အထဿ ကင်္ခါ ဝပယန္တိ သဗ္ဗာ-ကား ဖလ။ထိုဖလတွင်လည်း ယဒါ-မှ အထ-တိုင်အောင်သည် အလုံးစုံသောကင်္ခါတို့ ချုပ်ငြိမ်းကင်းပျောက်ရာ အချိန်အခါပြ ကာလနိဒဿနတည်း။ထို့ကြောင့် ယတော၊ကြောင့်။ပစ္စယာနံ၊ တို့၏။ခယံ၊ကို။အဝေဒိ၊ပြီ။တယော၊ထို့ကြောင့်။အဿ၊ထိုရဟန္တာ၏။သဗ္ဗာ၊ကုန်သော။ကင်္ခါ၊တို့သည်။ဝပယန္တိ ၊ကုန်၏။ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌နည်း။ယဒါ၊ ၌။အာတာပိနော၊ သော။စျာယတော၊ သော။ဗြာဟ္မဏဿ၊ ၏။ဟဝေ၊ သိသာထင်ရှားစွာ။ဓမ္မာ၊ ဗောဓိပက္ခိယတရား ၃၇ပါးတို့သည်။ ပါတုဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။အထ၊ ထိုဗောဓိပက္ခိယတရားတို့ သိသိသာသာ ထင်ရှားဖြစ်ရာထိုအခါ၌။

အယမ္ပိ ဥဒါနော၊ ဤယဒါ ဟဝေ ပါတုဘဝန္တိ ဓမ္မာ(လ)ယတော ခယံ ပစ္စယာနံ အဝေဒိ-ဟူသော ဤဥဒါန်စကားကိုလည်း။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ ဣတိ-ဧဝံ၊ ဤသို့ ဤသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ မေ၊ အကျွန်ုပ်အာနန္ဒာသည်။ သုတံ၊ နာခံမှတ်သားဆောင်ထားအပ်ပါပြီ။(ထည့်)။ဒုတိယံ။ ။
မေ၊ သည်။ ဧတံ၊ ဤတတိယဗောဓိသုတ်ကို(ထည့်)။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ အပ်ပါပြီ။ ဧကံ သမယံ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဥရုဝေလာယံ၊ ၌။ နဇ္ဇာ နေရဉ္ဇရာယ၊ ၏။ တီရေ၊ ၌။ ဗောဓိရုက္ခမူလေ၊ ဗောဓိပင်ရင်း၌။ ပဌမာဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ ဘုရားဖြစ်တော်မူခါစသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏("နှစ်သုံးအာဓာရ ရှိလေက ရှေးရှေးအာဓာရသာမည၊နောက်နောက်အာဓာရဝိသေသ"ဟုမှတ်)။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သတ္တာဟံ၊ ပတ်လုံး။ ဝါ၊ ပတ်လုံး။ ဧကပလ္လင်္ကေန၊ ဖြင့်။ ဝိမုတ္တိသုခပဋိသံဝေဒီ၊ လျက်။ နိသိန္နော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ တဿ သတ္တာဟဿ၊ ကို။ အစ္စယေန၊ ကျော်လွန်ရာ၌။ တမှာ သမာဓိမှာ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်သမာဓိမှ။ ဝုဋ္ဌဟိတွာ၊ ၍။ ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်၏။ ပစ္ဆိမံ ယာမံ၊ ပတ်လုံး။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒံ၊ ကို။ အနုလောမပဋိလောမံ၊ အနုလုံ,ပဋိလုံ။ ဝါ၊ အနုလုံ ပဋိလုံအားဖြင့်။ သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။ မနသာကာသိ၊ နှလုံးသွင်းပြီ။ ကိန္တိ၊ အသို့လျှင်။ မနသာကာလိ၊ နှလုံးသွင်းတော်မူသနည်း။(ထည့်) ဣမာနိ တီဏိ ဥဒါနာနိ တီသု ယာမေသု ဘာသိတာ‌နိ၊ ဥဒါန်းဂါထာတို့ကို ပဌမယာမ် မဇ္စျိမယာမ် ပစ္ဆိမယာမ် သုံးယာမ်တို့၌ အစဥ်အတိုင်း ဟောကြားတော်မူအပ်ကုန်ပြီ-ဟု အဋ္ဌကထာဆရာခြေဆင်းအနေဖြင့် မိန့်တော်မူသည်။

ဣတိ-ဧဝံအနေန ပကာရေန၊ အားဖြင့်။ ဣမသ္မိံ၊ သည်။ သတိ ဧဝ၊ ရှိသော်သာ။ ဣဒံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣမသ္မိံ၊ သည်။ အသတိ၊ မရှိခဲ့သော်။ ဣဒံ၊ သည်။ န ‌ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣမဿ၊ ၏။ ဥပ္ပါဒါ ဧဝ-အနိရောဓာ ဧဝ၊ ဖြစ်ခြင်း မချုပ်ခြင်းကြောင့်သာ။ ဣဒံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်ပေါ်၏။ ဣမဿ၊ ၏။ အနုပ္ပါဒါ-နိရောဓာ၊ မဖြစ်ခြင်း ချုပ်ခြင်းကြောင့်။ ဝါ၊ မဖြစ်ဘဲ ချုပ်ခဲ့သော်။ ဣဒံ၊ သည်။ န ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ မဖြစ်ပေါ်နိုင်။ ဣမသ္မိံ၊ သည်။ အသတိ ဧဝ၊ သော်သာ။ ဣဒံ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်နိုင်။ ဣမသ္မိံ၊ သည်။ သတိ၊ သော်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်နိုင်၏။ ဣမဿ၊ ၏။ နိရောဓာ ဧဝ- အနုပ္ပါဒါ ဧဝ၊ သာလျှင်။ ဣဒံ၊ သည်။ နိရုဇ္စျတိ၊ ချုပ်ပျောက်၏။ ဣမဿ၊ ၏။ အနိရောဓာ ဥပ္ပါဒါ၊ ခဲ့သော်။ ဣဒံ၊ သည်။ န နိရုဇ္စျတိ၊ မချုပ်။

ထို့နောက်"တတော တေနေဝ ပလ္လင်္ကေန ဗောဓိရုက္ခမူလေ သတ္တာဟံ ဝီတိနာမေန္တော 'သတ္တမာယ ရတ္တိယာ' တီသု ယာမေသု ဝုတ္တနယေန ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒံ မနသိ ကရိတွာ ယထာဣမံ ဣမာနိ ဥဒါနာနိ ဥဒါနေသိ-ဟု ဆက်လက်ဖွင့်ဆိုပြန်၏။ ထိုအဖွင့်၌ တတော သတ္တမာယ ရတ္တိယာ ထောက်၍ ကဆုန်လပြည့်ကျော် ၇-ရက်နေ့ည၏ ယာမ် ၃-ယာမ်၌ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကိုနှလုံးသွင်း၍ ဥဒါန်းကျူးရင့်တော်မူသည်-ဟူသော အဓိပ္ပါယ်ကိုသိရသည်။ဤကား သီဟိုဠ်မူအရ ရေးသားချက်တည်း။

   ဆဋ္ဌမူ၌ "သတ္တမာယ ရတ္တိယာ"ဟုမရှိ။ "သမ္ပတ္တာယ ပါဋိပဒရတ္တိယာ"ဟုရှိသည်။ထို အလို ကဆုန်လပြည့်ကျော် ၁-ရက်နေ့ည၌ ဥဒါန်းကျူးရင့်သည်ဟု အဓိပ္ပါယ်ရ၏။ရက် (၇)ရက်ရှိသည့်အနက် နောက်ပြန်ရေတွက်သော်လပြည့်ကျော် ၁-ရက်နေ့ဖြစ်နိုင်သော်လည်း "အဘိသမ္ဗောဓိတော"ဟူသောသင်္ခေပဝါကျမှ ပဥ္စမီ တောပစ္စယန္တပုဒ်၊ဝိတ္ထာရဝါကျမှ တတောဟူသော ပဥ္စတောပစ္စယန္တပုဒ်တို့ကိုထောက်လျှင် ပဋိလောမဂဏနနည်းဖြင့် ရေတွက်ခြင်းငှာမသင့်။ပဋိလောမနည်းဖြင့်ရေတွက်ခြင်းငှာ မသင့်လျှင် ကဆုန်လပြည့်ကျော် ၁-ရက်ဟူသော ပါဋိပဒညဉ့်၌ ဥဒါန်း ၃-ဂါထာတို့ကို ကျူးရင့်ခြင်းလည်းမဖြစ်နိုင်ပေ။ဤနိဿယလာ ဝိနိစ္ဆယကို အတည်မပြုသေးဘဲ ပညာရှင်များစဉ်းစားတော်မူကြပါလေ။

ယဒိဒံ-ယော အယံ၊ ယင်းအကြောင်းအကျိုးဆက်သွယ်၍ ဖြစ်ပုံ,အအကြောင်းအကျိုး ဆက်သွယ်၍ ချုပ်ပုံကားဤသည်ပင်တည်း။ အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ သင်္ခါရာ၊ သည်။ သမ္ဘဝန္တိ၊ ကုန်၏။ သင်္ခါရပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ သမ္ဘဝန္တိ၊ ကုန်၏။ ဝိညာဏပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ နာမရူပံ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ နာမရူပပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ သဠာယတနံ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ သဠာယတနပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ ဖဿော၊ သည်။ ဟမ္ဘဝတိ၊ ၏။ ဖဿပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ ဝေဒနာ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ ဝေဒနာပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ တဏှာ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ တဏှာပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ ဥပါဒါနံ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ ဥပါဒါနပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ ဘဝေါ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ ဘဝပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ ဇာတိ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ ဇာတိပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ ဇရာမရဏံ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသာ၊ တို့သည်လည်း။ သမ္ဘဝတိ၊ ကုန်၏။

ဥဒါန်းနှင့် ဝိနည်းမဟာဝါဥဒါန်းကျူးရင့်ပုံခြင်း မတူ

   ဤဥဒါန်းပါဠိ၌ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အနုလုံကို ဆင်ခြင်နှလုံးသွင်းပြီးလျှင် ပဌမဥဒါန်းဂါထာကို ကျူးရင့်သည်။ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ပဋိလုံကို ဆင်ခြင်နှလုံးသွင်းပြီးလျှင် ဒုတိယဥဒါန်းဂါထာကို ကျူးရင့်သည်။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အနုလုံပဋိလုံ ဆင်ခြင်နှလုံးသွင်းပြီးလျှင် တတိယဥဒါန်းဂါထာကိုကျူးရင့်သည်။

   ဝိနည်းမဝါ၌ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အနုလုံ ပဋိလုံ အနုလောမပဋိလောမတို့ကိုဆက်တိုက် ဆင်ခြင်နှလုံးသွင်းပြီးနောက် ဥဒါန်း ၃-ဂါထ, ကိုလည်းဆက်တိုက်ကျူးရင့်တော်မူသည်။ ယင်းသို့ မတူသော်လည်း အချင်းချင်း မဆန့်ကျင်ပါ။ဘုရားဖြစ်ပြီး ရက်သတ္တခုနှစ်ပတ် (ဝါ) ၄၉-ရက်ပတ်လုံး သတင်းသုံးနေထိုင်စဉ် ရတနာဃသတ္တာဟ၌ ဝိမုတ္တိသုခကို ခံစားတော်မမူဘဲ အဘိဓမ္မာသဘာဝတို့ကို အထူးသဖြင့် ပဋ္ဌာန်းကျမ်းကို ပရိစယပြု၍ နေတော်မူသည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။ ကေဝလဿ၊ သော။ ဧတဿ ဒုက္ခက္ခန္ဓဿ၊ ၏။ သမုဒယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
အဝိဇ္ဇာယ၊ ၏။ အသေသဝိရာဂနိရောဓော တွေဝ၊ အကြွင်းမဲ့ပျက်ပြယ် ချုပ်ငြိမ်ခြင်းကြောင့်သာလျှင်။ သင်္ခါရနိရောဓော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သင်္ခါရနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ ဝိညာဏနိရောဓော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဝိညာနနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ နာမရူပနိရောဓော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ နာမရူပနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ သဠာယတနနိရောဓော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သဠာယတနနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ ဖဿနိရောဓော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သဠာယတနနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ ဖဿနိရောဓော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဖဿနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ တဏှာနိရော‌ဓော၊ သည်။ ဟောသိ၊ ၏။ တဏှာနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ ဥပါဒါနနိရောဓော၊ ကြောင့်။ ဘဝနိရောဓော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ၊ ကျန်ခြောက်သတ္တာဟတို့၌ကား ဝိမုတ္တိသုခကို ခံစားလိုက်၊ထို့နောက်ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို ဆင်ခြင်လိုက် ပြုလုပ်တော်မူသည်။ထိုနှစ်မျိုးတွင် ဝိမုတ္တိသုခကို ခံစားခြင်းကများ၍ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို ဆင်ခြင်က နည်းသည်။ဤသို့ ဝိမုတ္တိသုခကို များများခံစားရာ၊ အနည်းငယ် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကိုကြိုးကြာ ကြိုးကြာဆင်ရာဝယ် သတ္တာဟအားဖြင့် ခြောက်သတ္တာဟ ကြာသည့်အတွက်ဥဒါန်အားဖြင့် ပဌမ, ပဋိလုံအားဖြင့် ဒုတိယ,တတိယမြောက်လည်းဆင်ခြင်ကောင်း ဆင်ခြင်နိုင်သည်။ဥဒါန်းဂါထာကိုလည်း ပဌမဂါထာကို ကျူးရင့်၍ ဒု-တကိုမကျူးရင့် ဒု-တကိုသာကျူးရင့်၍ ပ-ကိုမကျူးရင့် တစ်ခါတစ်ရံသုံးမျိုးလုံး, တစ်ခါတစ်ရ့ ၂-မျိုး ၁-မျိုးစသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုးဖြစ်နိုင်သည်။ထို့ကြောင့် ဥဒါန်းနှင့် ဝိနည်းမဟာဝါ အချင်းချင်း မဆန့်ကျင်ပါ။ ဘဝနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ ဇာတိနိရောဓော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဇာတိနိရောဓာ၊ ကြောင့်။ ဇရာမရဏံ၊ သည် လည်းကောင်း။ သောက-ပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသာ၊ တို့သည်လည်း။ နိရုဇ္စျန္တိ၊ ကုန်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။ ကေဝလဿ၊ သော။ ဧတဿ ဒုက္ခက္ခန္ဓဿ၊ ၏။ နိရောဓော၊ ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မနသာကာသိ၊ နှလုံးသွင်းပြီ(ပြန်စပ်)။ `` ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၌ သိသင့်သိထိုက်သောအချက် (က)အင်္ဂါ ၁၂။ ။အဝိဇ္ဇာ,သင်္ခါရ,ဝိညာဏ်,နာမ်ရုပ်,၊သဠာယတန,ဖဿ,ဝေဒနာ,တဏှာ,ဥပါဒါန်,ဘဝ,ဇာတိ,ဇရာမရဏ-ဟု ၁၂-ပါး။သောက ပရိဒေဝ ဒုက္ခ ဒေါမနဿ ဥပါယာသတို့ကို ဗြဟ္မာတို့၌ မဖြစ်သောကြောင့် အင်္ဂါအနေဖြင့် မထည့်ရ။ ဗျာဓိသည် ဒုက္ခပင်ဖြစ်သောကြောင့် ဇာတိ ဇရာမရဏသုံးမျိုးကိုသာ ဟော၍ ဗျာဓိကို သီးသန့်ထည့်၍ ဟောတော်မမူ။

``

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဧတမတ္ထံ၊ ကို။ ဝိဒိတွာ၊ ၍။ တာယံ ဝေလာယံ၊ ၌။ ယဒါ ဟဝေ ပါတုဘဝန္တိ ဓမ္မာ(လ)သူရိယောဝ သြဘာသယမန္တလိက္ခ'န္တိ၊မန္တလိက္ခံ၊ ဟူသော။ ဣမံ ဥဒါနံ၊ ကို။ ဥဒါနေသိ၊ ပြီ။ အင်္ဂါ ၁၂ပါး၏ တရားကိုယ်အရကောက် အဝိဇ္ဇာ။ ။ရွှေကို ရွှေမှန်းမသိ၊ရွှေကို ကြေးထင်ဘိသကဲ့သို့ မြင်,ကြား,နံ,စား, တွေ့ထိခိုက်၌ဖြစ်သော ရုပ်နာမ် ခန္ဓာတို့ကို အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ ဟု အမှန်အတိုင်းမသိခြင်း၊ နိစ္စ သုခ သုဘ အတ္တဟု အထင်အမြင်ဲလွဲခြင်းသည် အဝိဇ္ဇာ။ ။တရားကိုယ်အားဖြင့် မောဟတည်း။ သင်္ခါရ။ ။ကုသိုလ်စေတနာ အကုသိုလ်စေတနာတို့သည် သင်္ခါရ၊တစ်နည်းအားဖြင့် အကုသိုလ်သင်္ခါရကို အပုညာဘိသင်္ခါရ,ကုသိုလ်သင်္ခါရကို ပုညာဘိသင်္ခါရ, အာနေဉ္ဇာဘိသင်္ခါရ -ဟု သုံးမျိုးခွဲခြား၏။ ဝိညာဏ်။ ။အတိတိကုသလဝိပါက် ၇၊ အတိတ်ကုသလဝိပါက် ၈၊ မဟဂ္ဂုတ်ဝိပါက် ၉၊ ပေါင်း လောကီဝိပါက် ၃၂-ပါး။
ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ဓမ္မာ၊ ဗောဓိပက္ခိယတရား ၃၇-ပါးတို့သည်။ ဟဝေ၊ သိသာထင်ရှားစွာ။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ပါတုဘဝန္တိ -ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ တစ်နည်း။ ဓမ္မာ၊ သစ္စာလေးပါးမြတ်တရားတို့သည်။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ဟဝေ၊ စင်စစ်။ ပါတုဘဝန္တိ၊ ထင်ရှားစွာဖြစ်ပေါ်ကုန်၏။ နာမ်ရုပ်။ ။ ဝိပါက်စိတ်နှင့်ယှဉ်သော ဝေဒနာ,သညာ, သင်္ခါရဟူသောနာမ်ခန္ဓာသုံးပါးသည်။ သဠာယတနာ။ ။ စက္ခု,သောတ,ဃာန,ဇိဝှာ,ကာယ,မန-ဟူသော အာယတန၆-ပါး။ ဖဿ။ ။ မျက်စိနှင့်ရူပါရုံ နားနှင့်သဒ္ဒါရုံ ပေါင်းဆုံထိခိုက်ခြင်းသည် ဖဿ၊ထိုဖဿသည် ဒွါရပြားသဖြင့် စက္ခုသမ္ဖဿဇာ ‌‌ သောတသမ္ဖဿ စသည်ဖြင့် ၆-ပါး။
အာတာပိနော၊ သော။ စျာယတော၊ သော။ ဗြာဟ္မဏဿ၊ မကောင်းမှုတို့ကို မျှောတော်မူပြီးသော ရဟန္တာ၏။ သောဗြာဟ္မကော၊ ထို ရဟန္တာသည်။ ဥပ္ပန္နေဟိ၊ ဖြစ်ပြီးကုန်သော။ တေဟိ၊ ဗောဓိပက္ခိယဓမ္မေဟိ၊ထိုဗောဓိပက္ခိယတရားတို့ဖြင့်။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ သော ဗြာဟ္မဏော၊ ထိုရဟန္တာသည်။ တေန အရိယမဂ္ဂေန၊ ထိုအရိယမဂ်ဖြင့်။ ဝေဒနာ။ ။ခံစားမှု ဝေဒနာသည်လည်း ဒွါရပြားသည်ကို အကြောင်းပြု၍ စက္ခုသမ္ဖဿဇာ ဝေဒနာ၊သောတသမ္ဖဿ ဝေဒနာစသည်ဖြင့် ၆-ပါး။ တဏှာ။ ။ရူပါရုံ သဒ္ဒါရုံ စသော အာရုံငါးပါးကို လိုလားတောင့်တဆာလှောင်ခြင်းသည် တဏှာ။ ထိုတဏှာသည် ကာမတဏှာ ဘဝတဏှာ ဝိဘဝတဏှာ-ဟု သုံးပါး။ အကျယ်အားဖြင့် ၁၀၀-ပါး။ ဥပါဒါန်။ ။တဏှာက နှစ်သက်လိုလားဆာလောင်ခဲ့သော ရူပါရုံ သဒ္ဒါရုံစသော အာရုံတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စွဲစွဲလမ်းလမ်းဖြစ်ခြင်းသည် ဥပါဒါန်။ ထိုဥပါဒါန်သည် ကာမုပါဒါန်-စသည်ဖြင့် လေးပါး။ ဘဝ။ ။ဘာဝယတီတိ ဘဝေါအရ ကမ္မဘဝ၊ ဘဝတီတိ ဘဝေါအရ ဥပပတ္တိဘဝ-ဟု ၂ပါး။ ဇာတိ။ ။တစ်ဘဝဝယ် ရုပ်နာမ်ဓမ္မတို့၏ အစပဌမဆုံး ဖြစ်ခြင်းသည် ဇာတိ၊သို့မဟုတ် တစ်ဘဝဝယ် ဝိညာဏ် နာမ်ရုပ် သဠာယတနာ ‌ဖဿ ဝေဒနာတို့၏ ပဌမအစဆုံး ဖြစ်ခြင်းသည် ဇာတိ။ ဇရာမရဏ။ ။ထိုဝိညာဏ်စသော ငါးပါးတို့၏ ရင့်ရော်ခြင်း‌ ရွေ့လျားကြွေကျခြင်းသည် ဇရာမရဏ။(ဇာတိ ဇရာမရဏ ဟုသီးခြားမရှိ။ပစ္စုပ္ပန် အကျိုးငါးပါးတည်းဟူသော ဝိညာဏ်, နာမ်ရုပ်, သဠာယတန ,ဖဿ, ဝေဒနာ-တို့၏ တစ်ဘဝ၌ အစဆုံးဖြစ်ခြင်း ရင့်‌ရော်ခြင်း ရွေ့လျားကြွေကျခြင်းကိုပင်ဇာတိ ဇရာမရဏ-ဟု ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်-ဟူလို။
ဝိဓူပယံ -ဝိဓူပယန္တော၊ မှုတ်ထုတ်ဖျက်ဆီးလျက်။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်တော်မူ၏။ ကထံ၊ အဘယ်သို့။ ဗြာဟ္မဏော၊ ရဟန္တာသည်။ မာရသေနံ၊ ကို။ ဝိဓူပယံ-ဝိဓူပယန္တော၊ လျက်။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်တော်မူ၏။ ကထံ၊ အဘယ်သို့။ ဗြာဟ္မဏော၊ ရဟန္တာသည်။ မာရသေနံ၊ ကို။ ဝိဓူပယံ-ဝိဓူပယန္တော၊ လျက်။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်တော်မူသနည်း။ ထို ဝိညာဏ် နာမ်ရုပ် သဠာယတနာ ဖဿ ဝေဒနာတို့ကိုမှီငြမ်းပြု၍ မြင်ခိုက် ကြားခိုက် စသည်၌ မြင်ရသောအဆင်းရူပါရုံ ကြားရသော အသံသဒ္ဒါရုံ စသည်ကို မြင်လျှင် မြင်တယ်၊ ဒိဋ္ဌေ ဒိဋ္ဌမတ္တံဟု မရှုမှတ်ခြင်းကြောင့် ထိုမြင်ရကြားရသောအာရုံတို့၌ တပ်မက်ခြင်းတဏှာဖြစ်၏။ ထိုတဏှာကြောင့် မြင်ရသောအာရုံစသည်၌ စွဲလမ်းမှုဥပါဒါန်ဖြစ်၏။ဥပါဒါန်ကြောင့် ကောင်းကောင်းဆိုးဆိုး တစ်နည်းနည်းဖြင့် ရအောင်ပြုလုပ်ခြင်း ကမ္မဘဝဖြစ်၏။

သူရိယော၊ အ‌ရှေ့လောကဓာတ်မှ ရှေးရှူ တက်လာသော နေမင်းကြီးသည်။ အန္တလိက္ခံ၊ ကောင်းကင်ပြင်ကို။ သြဘာသယံ-သြဘာသယန္တော၊ မိမိ၏အရောင်ဖြင့် ထွန်းလင်းတောက်ပ စေလျက် သာလျင်။ အန္ဓကာရံ၊ အမိုက်မှောင်ကို။ ဝိဓူပယံ-ဝိဓူပယန္တော၊ ပယ်ဖျောက်သည်ဖြစ်၍။ တိဋ္ဌတိဣဝ၊ တည်ရှိသကဲ့သို့။ သောပိ ဗြာဟ္မဏော၊ ထိုရဟန္တာသည်လည်း။ တေဟိ ဓမ္မေဟိ၊ ထိုဗောဓိပက္ခိယ တရားတို့ဖြင့်။ တစ်နည်းကား။တေနအရိယမဂ္ဂေန၊ ထိုအရိယမဂ်ဖြင့်။ သစ္စာနိ၊ သစ္စာတရားတို့ကို။ ပဋိဝိဇ္စျန္တောဝ၊ ထိုးထွင်းသိသည်ဖြစ်၍ သာလျှင်။ မာရသေနံ၊ မာရ်စစ်သည်အပေါင်းကို။ ဝိဓူပယံ-ဝိဓူပယန္တော၊ မှုတ်ထုတ်ပယ်ဖျက်လျက်။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်တော်မူ၏။

ဝဋ်သုံးပါးနှင့် ဝဋ်သုံးပါးလည်ပုံ

ဤပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် စက်ရဟတ်၌ အဝိဇ္ဇာ, တဏှာ, ဥပါဒါန်သုံးပါးသည် ကိလေသဝဋ်၊ သင်္ခါရနှင့် ကမ္မဘဝသည် ကမ္မဘဝဝဋ်၊ ဝိညာဏ်,နာမ်ရုပ်, သဠာတယနဖဿ ဝေဒနာငါးပါးတို့သည် ဝိပါကဝဋ်၊ ဇာတိ, ဇရာမရဏ-တို့လည်း တရားကိုယ်အားဖြင့် ဝိညာဏ်,နာမ်ရုပ်,သဠာယတန, ဖဿ,ဝေဒနာ-တို့ပင်ဖြစ်ကြောင်း၊ဝိပါကဝဋ်သာ ထိုဝဋ်သုံးပါးတို့တွင် လွန်ခဲ့သည့်အတိတ်ဘဝတုန်းက မြင်ရကြားရသော ရူပါရုံသဒ္ဒါရုံစသည်တို့၌ အနိစ္စကို အနိစ္စဟု အမှန်အတိုင်းမသိခြင်း၊ နိစ္စဟု အထင်လွဲခြင်း၊ ဒုက္ခကို ဒုက္ခဟု မသိခြင်း၊ သုခဟု အထင်ရှားခြင်း၊ အသုဘကို အသုဘဟု အမှန်အတိုင်း မသိခြင်း၊ သုဘဟု အထင်မှားခြင်း၊အနတ္တကို အနတ္တ ဟုအမှန်အတိုင်း မသိပဲ အတ္တဟု အထင်မှားခြင်း၊ အစိုးရသည်, ကိုယ့်အကြိုက်အတိုင်းဖြစ်သည်ဟု အထင်မှားခြင်း အဝိဇ္ဇာ ဖြစ်သည်။ထိုအဝိဇ္ဇာကြောင့် သာယာခြင်းတဏှာဖြစ်သည်၊ တဏှာကြောင့် စွဲလမ်းမှု ဥပါဒါန်ဖြစ်သည်။ ပြဆိုအပ်ခဲ့သော အဝိဇ္ဇာ,တဏှာ,ဥပါဒါန်ဟူသော ကိလေသာဝဋ်ကြောင့် ကြံစည်ကြိုးစားအားထုတ်မှု သင်္ခါရနှင့် လက်စသတ် ပြီးပြတ်အောင် ပြုလုပ်မှု ကမ္မဘဝ-ကမ္မဝဋ် ဖြစ်သည်။

အယမ္ပိ ဥဒါနော၊ 'ယဒါဟဝေ(လ)သူရိယောဝ သြဘာသ ယမန္တလိက္ခံ'ဟူသော ဤတတိယဥဒါန်းကိုလည်း။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ (ဣတိ၊ ဧဝံ၊ဤဟောတော်မူသည့်အတိုင်း၊ မေ၊ အကျွန်ုပ်အာနန္ဒာသည်။ သုတံ၊ နာခံမှတ်သားဆောင်ထားအပ်ပါပြီ-ဟု ရှေ့နှစ်သုတ်ကဲ့သို့ နိဂုမ်းပြန်အုပ်လေ။) တတိယံ။ ။

ထိုကမ္မဝဋ်ကြောင့် ဝိညာဏ်,နာမ်ရုပ်,သလာတယန,‌ဖဿ ဝေဒနာဟူသောပစ္စုပ္ပန်အကြောင်းတရားတွေ၊ မျက်စိနှစ်လုံးပွင့်ချိန် နိုးချိန်မှ အိပ်သည်အထိ ဝိပါကဝဋ်တည်းဟူသော အကျိုးတရားတွေ မပြတ်ဖြစ်နေ၏။

ထိုအကျိုးဝိပါကဝဋ်တည်းဟူသော မြင်ရ ကြားရ-စသော အာရုံတို့ကိုပင် နိစ္စ သုခ သုဘ အတ္တ-ဟု အထင်လွဲမှားကြောင်း သာယာမှုတဏှာ၊စွဲလမ်းမှု ဥပါဲဒါန်ဟူသော ကိလေသာဝဋ်တို့ ဖြစ်ပြန်၏။ထိုကိလေသာဝဋ်ကြောင့် ကြံစည်ကြိုးစားအားထုတ်မှု သင်္ခါရနှင့် အပြီးသတ်လုပ်ဆောင်မှု ကမ္မဘဝဟူသော ကမ္မဝဋ်ဖြစ်ပြန်၏။ ထိုကမ္မဝဋ်ကြောင့် ဇာတိ,ဇရာ,မရဏ ဟူသော ဝိညာဏ်နာမ်ရုပ် သဠာယတနာ ဖဿ ဝေဒနာတည်းဟူသော ဝိပါကဝဋ် ဖြစ်ပြန်၏။ဤသို့ မဝိဇ္ဇာ တဏှာ ဥပါဒါန်ဟူသော ကိလေသဝဋ်ကြောင့် သင်္ခါရကမ္မဘဝ ဟူသောကမ္မဝဋ်ဖြစ်၏။ယင်းကမ္မဝဋ်ကြောင့် ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌ ဝိညာဏ် နာမ်ရုပ် သဠာယတန ဖဿ ဝေဒနာဟူသောတည်းဟူသော ဝိပါကဝဋ်ဖြစ်၏။ထိုဝိပါကဝဋ်ကို မှီငြမ်းပြု၍ အဝိဇ္ဇာ တဏှာ ဥပါဒါန်ဟူသော ပစ္စုပ္ပန်အကြောင်း ကိလေသဝဋ်ဖြစ်၏။ထိုကိလေသဝဋ်ကြောင့် သင်္ခါရနှင့် ကမ္မဘဝဟူသော ကမ္မဝဋ်ဖြစ်၏။ ယင်းကမ္မဝဋ်ကြောင့် အနာဂတ်အကျိုးဖြစ်သော ဇာတိ ဇရာမရဏတည်းဟူသော ဝိညာဏ် နာမ်ရုပ် သဠာယတန ဖဿ ဝေဒနာတည်းဟူသော ဝိပါကဝဋ် ဖြစ်ပြန်၏။ "ဂျာအေဂသူ့အမေရိုက်" ဆိုသကဲ့သို့ ဝဋ်သုံးပါး မပြတ်ဖြစ်ကာ သံသရာလည်နေတော့၏။

မေ၊ သည်။ ဧတံ၊ ဤဟုံဟုင်္ကသုတ်ကို(ထည့်)။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ အပ်ပါပြီ။ ဧကံ သမယံ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဥရုဝေလာယံ၊ ၌။ နဇ္ဇာ နေရဉ္စရာယ၊ ၏။ တီရေ၊ ၌။ အဇပါလနိကြေဓေ၊ ပညောင်ပင်အနီး၌။ ပဌမာဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သတ္တာဟံ၊ ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး။ ဧကပလ္လင်္ကေန၊ ဖြင့်။ ဝိမုတ္တိသုခပဋိသံဝေဒီ၊ လျက်။ နိသိန္နော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ တဿ သတ္တာဟဿ၊ ပဉ္စမမြောက် အဇပါလ ထိုသတ္တာဟကို။ အစ္စယေန၊ လွန်ရာအခါ၌။ တမှာ သမာဓိမှာ၊ စတုတ္ထစျာန်အရဟတ္တဖိုလ် သမာဓိမှ။ ဝုဋ္ဌာသိ၊ ထပြီ။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ အမျိုးအနွယ်အမည်အားဖြင့် မသိသာမထင်ရှားသော။ ဟုံဟုင်္ကဇာတိကော၊ "ရှူးရှဲ ဟူးဟဲ" ဟုပြုတတ်သောသဘောရှိသော။ ဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားတစ်ယောက်သည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တေန၊ ထိုဘုရားရှင်ရှိရာအရပ်သို့။ **ဟုံဟုင်္ကဇာတိကော ဗြာဟ္မဏော**။ ။ကောင်းသောဣဋ္ဌာရုံကို တွေ့မြင်တွေ့ကြုံရလျှင် မင်္ဂလာရှိသည်ဟူသော အယူဝါဒကို လက်ကိုင်ထားသောကြောင့် စိတ်ပျက်စရာ အနိဋ္ဌာရုံ သက်ရှိသက်မဲ့နှင့်တွေ့ကြုံလျှင် စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုဖြစ်ကာ "ဟုံး ဟုံး"၊(သို့) "ဟူး ဟဲ"ဟု ပြုလုပ်တတ်သော သဘောရှိသဖြင့် ထိုပုဏ္ဏားသည် "ဟုံဟုင်္ကဇာတိက" "ဟုံဟုင်္က" ဟုအမည်တွင်လေသည်။
ဥပသင်္ကမိ၊ သွားရောက်ပြီ။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်ပြီး၍။ ဘဂဝါတာ၊ ဘုရားရှင်နှင့်။ သိဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။ သမ္မောဒိ၊ အညီအမျှကောင်းစွာ ရောနှောမိပြီ(သပံ သမ္မာ ဝါ မောဒိ။)။ ဝါ၊ ဘုရားရှင်ကလည်းပုဏ္ဏားနှင့်၊ ထိုပုဏ္ဏားကလည်း ဘုရားနှင့် အညီအမျှ ရော‌နှောမိပြီ။
သမ္မောဒနီယံ၊ ဝမ်းမြောက်ထိုက်သော။ သာရဏီယံ၊ အမှတ်တရဖြစ်လောက်သော။ ကထံ၊ ကောင်းစွာပြောမှု စကားစုကို (ကထန္တိ ကထာသလ္လပံ။ဋ္ဌ)။ ဝီတိသာရေတွာ-နိဋ္ဌာပေတွာ၊ ပြီးဆုံးစေ၍။ ဧကမန္တံ၊ အပြစ်ကင်းရာ တစ်နေရာ၌။ အဋ္ဌာသိ၊ တည်နေပြီ။
ဧကမန္တံ၊ အပြစ်ခြောက်ပါးကင်းရာ တစ်ခုသောနေရာ၌။ ဌိတော၊ တည်သော။ သော ဗြာဟ္မဏော၊ ထို' ဟုံဟုင်္ကပုဏ္ဏားသည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
ဘော ဂေါတမ၊ အို-အရှင်ဂေါတမ။ ကိတ္တာဝတာ၊ မည်မျှသောအတိုင်းအတာဖြင့်။ ဗြာဟ္မဏော၊ မကောင်းမှုတို့ကိုမျှောပြီးသူသည်။ ဝါ၊ မကောင်းမှုတို့ကို အပပြုပြီးသော‌ရဟန္တာသည်။ ဟောတိ နု ခေါ၊ ဖြစ်နိုင်ပါသနည်း။ စ ပန၊ ထို့ပြင်လည်း။ ဗြာဟ္မဏကရဏာ၊ မကောင်းမှုတို့ကိုမျှောသောရဟန္တာအဖြစ်ကို ပြုတတ် ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်၊ ကတမေတိ၊ အဘယ်တရားတို့ပါနည်း"ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤအမေးစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။("နှစ်သုတ်ပေါင်းတုံ သာဓနစုံ သက်တုံ ယုပစ္စည်း"ဟူသည်နှင့်အညီ ယု-ပစ္စည်းလည်းကတ္တားဟောနိုင်သောကြောင့် ဗြာဟ္မဏကရဏာ ဟူသော ယုပစ္စယန္တပုဒ်လည်း သင့်သည်ပင်၊ အချို့မူ၌ "ဗြဟ္မဏကာရကာ"ဟုဏွုပစ္စယန္တနှင့် ရှိ၏)။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဧတံ အတ္ထံ၊ ကို။ ဝိဒိတွာ၊ ၍။ တာယံ ဝေလာယံ၊ ၌။"ယော ဗြာဟ္မဏော ဗာဟိတပါပဓမ္မော(လ)ယဿုသဒါ နတ္ထိ ကုဟိဉ္စိ လောကေ"တိ၊ကုဟိဉ္စိ လောကေ"ဟူသော။ ဣမံ ဥဒါနံ၊ ကို။ ဥဒါနေသိ၊ ပြီ။
ဗာဟိတပါပဓမ္မော၊ မျှောအပ်ပြီးသောမကောင်းမှုရှိသော။ ဝါ၊ ကြောင့်။ ယော ဗြဟ္မဏော၊ အကြင်ဗြာဟ္မဏမည်သောရဟန္တာသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သော၊ ထိုဗြာဟ္မသည်။ ဗာဟိတပါပဓမ္မတ္တာ၊ မျှောအပ်ပြီးသောမကောင်းမှုတရားရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။

နိဟုံဟုင်္ကော၊ မာန ဒေါသ၏ အစွမ်းအားဖြင့် "ဟုံးဟုံး"ဟုမပြုတတ်။ ဝါ၊ "ဟူးဟဲ"ဟု မပြုတတ်။ နိက္ကသာဝေါ၊ တပ်စွန်းသော ကိလေသာလည်း မရှိ။ ယတတ္တော၊ သီလစောင့်စည်းခြင်းဖြင့် စောင့်စည်းအပ်သောစိတ်ရှိ၏။ တစ်နည်း၊ယတတ္တော၊ သီလစောင့်စည်းခြင်းဖြင့် စောင့်စည်းအပ်သောစိတ်ရှိ၏။ (ယတသဒ္ဒါ ရှေ့နည်း သံယတ၊ စောင့်စည်းခြင်းအနက်၊နောက်နည်း အနုယောဂ=အနုယုဉ္ဇ-အားထုတ်ခြင်းအနက်ဟော)။

ဂါထာ၌ သတိပြုဖွယ်

ယော ‌ဗြာဟ္မဏော ဗာဟိတပါပဓမ္မော-ဟူသော အနိယမဝါကျ၌ ဗာဟိတ-ပါပဓမ္မောသည် ဗာဟ္မဏော၏ ဟေတုမန္တဝိသေသန။ သော ဗြာဟ္မဏော ဗာဟိတပါပဓမ္မော-ဟု ရှေ့အနိယမကို ရှု၍ နိယမဝါကျ ပြုလုပ်သောအခါ ဗာဟိတပါပဓမ္မော-သည် နိဟုံဟုင်္ကော(လ)ဝေဒန္တဂူ ဝုသိတဗြာဟ္မစရိယော-တို့၏ ဟေတုမန္တဝိသေသအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွား၏။ထို့ကြောင့် အဋ္ဌကထာ၌ "ယော ဗာဟိတပါဓမ္မတာယ ဗြာဟ္မဏော" ဟူ၍လည်း ဖွင့်တော်မူသည်။ ဗာဟိတပါပဓမ္မော၌ 'ဗာဟိတ'ပုဒ်သည် ဝဟဓာတ်, တ-ပစ္စည်း ကာရိတ်ဏေပစ္စည်း ကြေ။ ကာရိတ်ကြောင့် ဝ-၌ အ-ကို အာဝုဒ္ဓိပြု။ ဝ-ကိုလည်း ဗ-ပြုသည့်အတွက် 'ဗာဟိတ'ဟု ပြီးသည်။ ဥဒကေ ဝုယှမာနံ-၌ ဝဟ-ကဲ့သို့ မျှောဟူသော အနက်ဟောသည်။ဤ၌ မျှောအပ်ပြီးသော။ဝါ။မျောစေအပ်ပြီးသော-ဟု ပေးလေ။စားပွဲကို မြှင့်ထားသည်၊အိမ်ကိုမြှင့်ထားသည်ဆိုလျှင် ဟ-ထိုးကြောင့်ကာရိတ်ဝင်သည်။မြင့်စေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။စားပွဲသည် မြင့်သည်,အိမ်သည်မြင့်သည်ဆိုလျှင် သုဒ္ဓကာရိတ်မပါ။ အဗျာပါရအလိုလိုမြင့်သည်။ မည်သူ၏ပယောကြောင့်မျှ မြင့်သည်မဟုတ်။ထို့အတူ မျောနှင့်မျှောကို ကာရိတ်ဝင်,မဝင် သ‌ဗျာပါရ, အဗျာပါရ ခွဲလေ။

ဝေဒန္တဂူ၊ လေးပါးသော,မဂ်ဉာဏ်တည်းဟူသော ဝေဒတို့ကြောင့် သင်္ခါရတရားတို့၏အဆုံး နိမ္ဗာန်သို့ ရောက်တော်မူ၏။ တစ်နည်း၊ဝေဒန္တဂူ၊ အသိဉာဏ်တို့၏ အဆုံးဖြစ်သော အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်တော်မူ၏။ ဝုသိတဗြဟ္မစရိယော၊ ကျင့်သုံးအပ်ပြီးသော မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယ ရှိ၏။ ဝါ၊ ‌မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သုံးတော်မူပြီးပြီ။
သော၊ ထိုသူသည်။ ဓမ္မေန၊ သင့်တင့်မှန်ကန်သောသဘောဖြင့်။ ဗြဟ္မဝါဒံ၊ 'ငါဟာ ကိလေသာတို့ကို မျှောပြီးသော ဝိသုဒ္ဓိဗြာဟ္မဏ'ဟုမြင့်မြတ်သောအထက်တန်းစကားပြောကြားမှုကို။ ဝဒေယျ၊ ပြောလိုက‌ပြောနိုင်၏။ ဝါ၊ ပြောရာ၏။
ယဿ၊ ယင်းရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏ သန္တာန်၌။ လောကေ၊ သက်ရှိ သက်မဲ့တို့၏စုဝေးတည်နေရာလောကကြီး တစ်ခုလုံး၌သော်မှလည်း။ ဝါ၊ လောကကြီးတစ်ခုလုံးတွင်(ဧကဝုစ်နိဒ္ဓါရဏ)။ ကုဟိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသောအာရုံ၌လည်း။ ဥဿဒါ၊ရာဂုဿဒ,ဒေါသုဿဒ,မောဟုဿဒ,မာနုဒဿ,ဒိဋ္ဌုဿဒ-ဟူသော ငါးမျိုးတို့၏ အာရုံပြုသောအားဖြင့် ဖြစ်ထွန်းကြီးထွားခြင်းတို့သည်။ နတ္ထိ၊ အကြွင်းမဲ့ပယ်ပြီးဖြစ်၍ မရှိကုန်။
("အယမ္ပိ ဥဒါနော ဘဂဝါတာ ဝုတ္တော၊ ဣတိ မေ သုတံ"-ထည့်၍ပေးလေ။စတုတ္ထံ)။ ။
မေ၊ သည်။ ဧတံ၊ ဤဗြာဟ္မဏသုတ်ကို(ထည့်)။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ အပ်ပါပြီ။ ဧကံ သမယံ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သာဝတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိပြည်၌။ ဇေတ‌ဝနေ၊ ဇေတဝန်မြည်သော။ အနာထပိဏ္ဍိကဿ၊ အနာထပိတ်သူဋ္ဌေး၏။ အာရာမေ၊ အာရာမ် ကျောင်းတိုက်၌။ (အနာထပိဏ္ဍိကဿ၊ ၏။ အာရာမေ၊ ၌။ ဇေတဝ‌နေ၊ ဇေတဝန်ကျောင်း၌။ ဟူ၍သော်လည်းပေးလေ)။ ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ စ သာရိပုတ္တော၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာသည်လည်းကောင်း။ အာယသ္မာ စ မဟာမော-ဂ္ဂလ္လာနော၊ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လန်သည်လည်းကောင်း။ အာယသ္မာ စ မဟာကဿပေါ၊ အရှင်မဟာကဿပသည်လည်းကောင်း။ အာယသ္မာ စ မဟာကစ္စနော၊ အရှင်မဟာကစ္စည်းသည်လည်းကောင်း။ အာယသ္မာ စ မဟာကောဋ္ဌိကော၊ အရှင်မဟာကောဋ္ဌိကသည်လည်းကောင်း။ အာယသ္မာ စ မဟာကပ္ပိနော၊ အရှင်မဟာကပ္ပိနသည်လည်းကောင်း။ အာယသ္မာ စ မဟာစုန္ဒော၊ အရှင်မဟာစုန္ဒသည်လည်းကောင်း။ အာယသ္မာ စ အနုရုဒ္ဓေါ၊ အရှင်အနုရုဒ္ဓါသည်လည်းကောင်း။ အာယသ္မာ စ ရေဝတော၊ ခဒိရဝနဝါသီ အရှင်ရေဝတသည်လည်းကောင်း။ အာယသ္မာ စ နန္ဒော၊ အရှင်နန္ဒသည်လည်းကောင်း။ ယေန ဒိသာဘာဂေန၊ အကြင်အရပ်မျက်နှာအဖို့ဖြင့်။ ဘဂဝါ၊ ကို။ ဥပသင်္ကမိတဗ္ဗော၊ ချဉ်းကပ်ထိုက်၏။ တေန ဒိသာဘာဂေန၊ ဖြင့်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို(ထည့်)။ ဥပသင်္ကမိံသု၊ ချဉ်းကပ်တော်မူကုန်ကြပြီ။(သာရိပုတ္တောအစ နန္ဒောအဆုံးရှိသော ကတ္တားအသီးသီး အစိတ်စိတ်ကို ငဲ့၍ အင်္ဂါသိတအနေဖြင့် ဥပသင်္ကမိံသုဟု ဗဟုဂစနန္တကြိယာ ရှိသည်။)
ဘဂဝါ၊ သည်။ တေ အာယသ္မန္တေ၊ ထိုအရှင်တို့ကို။ ဒူရတောဝ၊ အဝေးမှပင်။ အာဂစ္ဆန္တေ၊ လာနေသည်တို့ကို။ အဒ္ဒသာခေါ၊ မြင်တော်မူပြီ။
ဒိသွာန၊ မြင်တော်မူ၍။ ဘိက္ခူ၊ အနီးရှိရဟန်းတို့ကို။ အာမန္တေသိ၊ အမိန့်ရှိသိစေတော်မူပြီ။
"ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧတေ ဗြာဟ္မဏာ၊ ဤဗြဟ္မဏတို့သည်။ အာဂစ္ဆန္တိ၊ လာနေကြကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧတေ ဗြာဟ္မဏာ၊ ဤဗြဟ္မဏတို့သည်။ အာဂစ္ဆန္တိ၊ လာနေကြကုန်၏။"
ဧဝံ ဝုတ္တေ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူအပ်သော။ အညတရော၊ အမျိုးအမည်မထင်ရှားသော။ ဗြာဟ္မဏဇာတိကော၊ ဗြာဟ္မဏအမျိုး၌ဖြစ်သော။ ဝါ၊ ဗြဟ္မဏဇာတ်ရှိသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
"ဘန္တေ၊ ဘုရား။ ကိတ္တာဝတာ၊ ဖြင့်။ 'ဗြာဟ္မဏော၊ သည်။ ဟောတိ နုခေါ၊ ဖြစ်ပါသနည်း။ စ၊ ဆက်၍မေးလျှောက်ပါဦးအံ့။ ပန၊ ထို့အပြင်။ ဗြာဟ္မဏကရဏာ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ ကတမေ"တိ၊ အဘယ်တရားတို့ပါနည်းဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဧတံ အတ္ထံ၊ ကို။ ဝိဒိတွာ၊ ၍။ တာယံ ဝေလာယံ၊ ၌။ "ဗာဟိတွာ ပါပကေ ဓမ္မေ(လ)တေ ဝေ လောကသ္မိ ဗြာဟ္မဏာ"တိ၊ လောကသ္မိ ဗြာဟ္မဏ ဟူသော။ ဣမံ ဥဒါနံ၊ ကို။ ဥဒါနေသိ၊ ပြီ။ **ဗြာဟ္မဏအရ**။ ။ "ကိတ္တာဝတာ နု ခေါ ဘန္တေ ဗြာဟ္မဏော ဟောတိ၊ ကတမေ စ ပန ဗြာဟ္မဏကရဏာ ဓမ္မာ" ဟူသော အညတရဘိက္ခု၏ အမေးဝါကျ၌ ပါသော 'ဗြာဟ္မဏ' သဒ္ဒါတို့သည် ဇာတိဗြာဟ္မဏဝါစကတို့ မဟုတ်။ဇာတိဗြဟ္မဏတို့ကို ရည်ရွယ်၍မေးသော မေးခွန်းမဟုတ်။ ဝါ-ဇာတိဂေါတ္တမတ္တ, ဇဋာဓာရဏာဒိမတ္တကြောင့် ဗြာဟ္မဏအမည် ရရှိကြသော သူတို့ကိုရည်ရွယ်၍မေးသော မေးခွန်းမဟုတ်။ ဇာတိဗြာဟ္မဏစသည်တို့ထက် အဆပေါင်းများစွာသာသော သိခါပတ္တဖြစ်သော အထက်တန်းစား ပရမတ္တဖြစ်သော ဗြာဟ္မဏ, ဝိသုဒ္ဓိဗြာဟ္မဏကို ရည်ရွယ်၍ မေးအပ်သော မေးခွန်းဟုတိတိပပ သိရှိတော်မူသည်။ ယင်းသို့ဘုရားရှင် သိရှိသည်ကို ရည်၍ "ဧတမတ္တံ ဝိဒိတွာ"ဟု သင်္ဂီတိကာရကတို့ မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်။
ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။ သတာ၊ သတိ။ မန္တော၊ အာရုံခြောက်ပါးတို့၌ သတိရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ပါပကေ၊ မကောင်းစုတ်ချာ ယုတ်မာကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ အကုသိုလ်တရားတို့ကို။ ဗာဟိတွာ-ဗဟိ ကတွာ၊ အပပြု၍(ဘာဝတ္တ)။ ဗာဟိတွာ-ဝါဟေတွာ၊ မျှော၍။ ဝါ၊ မျောစေ၍(ဓာတွတ္ထ)။ စရန္တိ၊ လေးဖြာဣရိယာ မျှတကာဖြင့် သွားလာလှည့်လည်၍နေကြကုန်၏။ "ရူပါရုံစသော အာရုံခြောက်ပါးတို့၌ ဒိဋ္ဌေ ဒိဋ္ဌမတ္တံ သုတေ သုတမတ္တံ မုတေ မုတမတ္တံ၊ မြင်လျှင် မြင်တယ်,ကြားလျှင် ကြားတယ်,နံလျှင် နံတယ်,စားလျှင် စားတယ်,ထိလျှင် ထိတယ်,ကြံလျှင် ကြံတယ်,စိတ်ကူးလျှင် စိတ်ကူးတယ်-ဟုအမြဲ သတိထား သတိချပ် ရှုမှတိ၍ သွားလာနေထိုင် လှုပ်ရှားတော်မူနေကြသည်။သတိလက်လွတ်၍ အမှတ်မပါဘဲ ကာမဂုဏ်အာရုံ ‌ရေလျင်ကြောမှာ မျောပြီးမနေကြ"ဟုဆိုလိုသည်။ သဗ္ဗကာလံ ရူပါဒီသု ဆသုပိ အာရမ္မဏေသု ဆသတိဝိဟာရဝသေန သတာ သတိမန္တော ဟုတွာ စတူဟိ ဣရိယာပထေဟိ စရန္တိ။ဋ္ဌ။ "တဒါ သတာ"ဟု ဆိုသော်လည်း သတိနှင့်ပညာသည် မကင်းနိုင်ရကား သမ္ပဇညကို ဤ၌ ယူရမည်။သတိဂ္ဂဟဏေန စေတ္တ သမ္ပဇညမ္ပိ ဂဟိတန္တိ ဝေဒိတဗ္ဗံ။ ဋ္ဌ။

ခီဏသံယောဇနာ၊ ကုန်ပြီးသောသံယောဇဉ်ရှိကုန်၏။ ဗုဒ္ဓါ၊ သစ္စာလေးပါးကို သိကြသော သာဝဂေဗုဒ္ဓမည်ကုန်၏။(ဤ၌ ဗုဒ္ဓသည် သာဝကဗုဒ္ဓတည်း။ယေနှင့် ခီဏသံယောဇနာ,ဗုဒ္ဓတို့ကို တုလျက် လိင်္ဂတိစပ်)။ တေဝ၊ ထိုသူတို့သည်သာ။ လောကသ္မိ၊ လောကသ္မိံ။ ဗြာဟ္မဏာ ဝေ၊ ဗြာဟ္မဏအစစ်တို့တည်း။

တေ ဝေ လောကသ္မိ ဗြာဟ္မဏ

ဗာဟိတပါဓမ္မ, သဒါ သတိမန္တ,ခီဏသံယောဇန,စတုသစ္စဗုဒ္ဓသာဝကတို့သာ ဤလောကအမေးဝါကျပါ ပရမတ္ထဗြာဟ္မဏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်ဗြာဟ္မဏအစစ် ဘောင်ဝင် တရားဝင် ဗြာဟ္မဏတို့တည်း။ဇာတိဂေါတ္တမတ္တ ဇဋာဓာရဏဒိမတ္တဖြစ်သော ဇာတိဗြာဟ္မဏတို့သည် ဤသတ္တလောက၌ ဝါ-အမေးပါဗြာဟ္မဏတို့ မဟုတ်-လူလို။

("အယမ္ပိ ဥဒါနော ဝုတ္တော ဘဂဝတာ၊ဣတိ မေ သုတံ"ကို ထည့်၍ အနက်ပေးလေ)။ပဉ္စမံ။ ။
မေ၊ သည်။ ဧတံ၊ ဤမဟာကဿပသုတ်ကို(ထည့်)။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ အပ်ပါပြီ။ ဧကံ သမယံ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ရာဇဂဟေ၊ ရာဇဂြိုလ်ပြည်၌(သာမညာဓာရ)။ ကာလန္ဒကနိဝါပေ၊ ရှဉ့်နက်တို့အား အစာပေး၍ မွေးမြူရာဖြစ်သော။ ဝေဠုဝနေ၊ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်၌(ဝိသေသာဓာရ)။ ဝိဟရတိ၊ ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ မဟာကဿပေါ၊ သည်။ အာဗာဓိကော၊ နှိပ်စက်တတ်သောရောဂါရှိသည်။ ဒုက္ခိတော၊ ဖြစ်သောကိုယ်ဆင်းရဲရှိခြင်းသည်။(သဒ္ဒတ္တ =ဝါ-သမာသလိင်္ဂတ္ထ)။ ဝါ၊ ဒုက္ခရောက်သည်။(ဘာဝတ္ထ =ဤ ဋ္ဌ-အလို။ဒုက္ခံ+ဣတော ပတ္တော =ဟု ဝစနတ္ထပြုလျှင် သဒ္ဒတ္ထ။ သမာသလိင်္ဂတ္ထပင်)။ ဗာဠှဂိလာနော၊ လွန်ကဲပြင်းပြစွာ မမာမကျန်းသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။(အာဗာဓိကော =စသော၃-ပုဒ်သည် ကတ္တားပိုများဖြစ်၍ ဟုတွာထည့်စပ်ရသည်။ ပိပ္ပလိဂုဟာယံ၊ စရည်းပင်ပေါက်ရာ လိုဏ်ဂူ၌။ ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးတော်မူ၏။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ မဟာကဿပေါ၊ သည်။ အပရေန သမယေန၊ နောက်အခါ၌။ တမှာ အာဗာဓာ၊ အခံခက်အောင်နှိပ်စက်တတ်သော ထိုအနာရောဂါမှ။ ဝုဋ္ဌာသိ၊ ဘုရားရှင့် ဗောဇ္စျင်သုတ်၏တန်ခိုးကြောင့် ထပြီ။ ဝါ၊ ရောဂါပျောက်ငြိမ်းပြီ။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ တမှာ အာဗာဓာ၊ မှ။ ဝုဋ္ဌိတဿ၊ ထသော။ ဝါ၊ ပျောက်ငြိမ်းပြီးသော။ အာယသ္မတော မဟာကဿပဿ၊ ၏။
"အဟံ၊ ငါသည်။ ရာဇဂဟံ၊ သို့။ ပိဏ္ဍာယ၊ ငှာ။ ပဝိသေယျံ၊ ဝင်ရောက်ရမူ။ ယံ နူန"၊ ကောင်းလေစွ။ ဣတိ၊ ဤသို့သော။ ဧတံ၊ ဤအကြံအစည်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ပဉ္စမတ္တာနိ ဒေဝတာသတာနိ၊ နတ်သ္မီးငါးရာတို့သည်။ ဝါ၊ နတ်သား နတ်သ္မီး ငါးရာတို့သည်။ အာယသ္မတော မဟာကဿပဿ၊ ၏။ ပိဏ္ဍပါတ-ပဋိလာဘာယ၊ ဆွမ်းရရှိရေးအတွက်။ ဥဿုက္ကံ၊ ကြောင့်ကြခြင်းသို့။ အာပန္နာနိ၊ ရောက်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ မဟာကဿပေါ၊ သည်။ တာနိ ပဉ္စမတ္တာနိ ဒေဝတာသတာနိ၊ ထိုနတ်သမီးငါးရာတို့ကို။ ပဋိက္ခိပိတွာ၊ တားမြစ်၍။ ပုဗ္ဗဏှသမယံ၊ နံနက်အခါ၌။ နိဝါသေတွာ၊ ကျောင်းဝတ်သင်းပိုင်ကို ပြင်ဆင်လှည့်လည် မြဲမြံစွာ ဝတ်၍။ ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ရာဇဂဟံ၊ သို့။ ပိဏ္ဍာယ၊ ငှာ။ ယေန၊ ဖြင့်။ ဒလိဒ္ဒဝိသိခါ၊ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ကိုလည်းကောင်း။ ကပဏဝိသိခါ၊ စီးပွား ပျက်သဖြင့် အထီးကျန်ရပ်ကွက်ကိုလည်းကောင်း။ ပေသကာရ-ဝိသိခါ၊ ရက္ကန်းသည်ရပ်ကွက်ကို လည်းကောင်း။ အဝသရိတဗ္ဗာ၊ ဆိုက်ရောက်အပ် ဆိုက်ရောက်နိုင်၏။ (တဗ္ဗ၊ ပစ္စည်း သမတ္ထန =အနက်ကိုလည်းဟော၏။) တေန၊ ထိုသုံးခုသောရပ်ကွက်သို့။ ပါဝိသိ၊ ဝင်တော်မူပြီ။
ဘဂဝါ၊ သည်။ အာယသ္မန္တံ မဟာကဿပံ၊ ကို(သာမညကံ)။ ရာဇဂဟေ၊ ရာဇဂြိုလ်မြို့၌(သာမညာဓာရ)။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဒလိဒ္ဒဝိသိခါ၊ သည်လည်းကောင်း။ ကပဏဝိသိခါ၊ သည်လည်းကောင်း။ ပေသကာရဝိသိခါ၊ သည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏(စယာသိတသင်္ချာ)။ တေန၊ ထိုရပ်ကွက်သုံးခုအနက် တစ်ခုသော ရပ်ကွက်၌(ဝိသေသာဓာရ)။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှာ။ စရန္တံ၊ လှည့်လည်နေသည်ကို(ဝိသေသကံ)။ တစ်နည်းကား-ပိဏ္ဍာယ စရန္တံ၊ ဆွမ်းခံလှည့်လည်နေသည်ကို။ အဒ္ဒသ ခေါ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဏ်ဖြင့် မြင်တော်မူပြီ။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။ ဝိဒိတွာ၊ ၍။ တာယံ ဝေလာယံ၊ ထိုအခါ၌။ "အနညပေါသိ'မညာတံ၊ (လ) တမဟံ ဗြူမိ ‌‌ဗြာဟ္မဏံ-ဟူသော။ ဣမံ ဥဒါနံ၊ ကို။ ဥဒါနေသိ၊ ပြီ။
အနညပေါသိံ၊ မိမိမှတစ်ပါး အခြားမည်သူကိုမျှ မကျွေးမွေး မမွေးမြူသော။ ဝါ၊ အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကျွေးမွေးမှုကို ခံယူသူမဟုတ်သော။ အညာတံ၊ ဟုတ်မှန်တိုင်းသောဂုဏ်ကြောင့် ပျံ့နှံ့ကျော်ကြားသော။ ဝါ၊ အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကျွေးမွေးမှုကိုခံယူသူမဟုတ်သည့်အတွက် အပ္ပိစ္ဆတာစသော ဂုဏ်တို့ကြောင့်သိသာထင်ရှားသော။ တစ်နည်း၊ အညာတံ၊ လာဘသက္ကာရသိလောကဟူသောအကြောင်းကြောင့် မိမိကိုယ်ကို လူသိများစေသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့် ထင်ရှားသူ မဟုတ်သော။ ဒန္တံ၊ ဣန္ဒြေတို့ကို ဆုံးမထားသဖြင့်ယဉ်ကျေးသော။ သာရေ၊ အရဟတ္တဖိုလ်တည်းဟူသော အနှစ်သာရ၌။ ဝါ၊ ရဟန္တာတို့၏ သီလစသော အနှစ်သာရ၌။ ပတိဋ္ဌိတံ၊ တည်သော။ `
ခီဏာသဝံ၊ အာသဝေါလေးပါး ကုန်ခန်းပြီးသော။ ဝန္တဒေါသံ၊ အာသဝေါလေးပါး ကုန်ခန်းပြီးသောကြောင့် ရာဂစသော အပြစ်တို့ကိုထွေးအန်ပြီးသော။ တံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဗြာဟ္မဏံ၊ 'ဗြာဟ္မဏ'ဟူ၍။ ဝါ၊ မကောင်းသောကိလေသာတို့ကို မျှောပြီးသော အရိယာရဟန္တာ ‌ဗြာဟ္မဏ,ပရမတ္တဗြာဟ္မဏ,ဝိသုဒ္ဓိဗြာဟ္မဏဟူ၍။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဗြူမိ၊ ဟောတော်မူ၏။ ဒန္တ-အရ စက္ခုစသော ဣန္ဒြေခြောက်ပါးတို့ကို သတိသမ္ပဇဉ်ဖြင့် ဆုံးမ-ထားသည့်အတွက် မျက်စိနားနှာ စသည်ကို အလွဲသုံးစားမပြုတော့၊ဣန္ဒြေရ၍ ယဉ်ကျေးသောပုဂ္ဂိုလ်ဟု ဆိုလိုသည်။ သာရေ ပတိဋ္ဌိတံ-၌ သာရ-အရ အရဟတ္တဖိုလ်ဟူသော အနှစ်သာရ၊တစ်နည်း-အသေက္ခ၏ သီလက္ခန္ဓစသော သီလာဒိ အနှစ်သာရကို ယူ။ ခီဏာသဝံ-သည် ဝန္တဒေါသံ-၏ ဟေတုမန္တဝိသေသန။အာသဝေါလေးပါးကုန်ခန်းပြီးဖြစ်သောကြောင့် ရာဂါဒိအပြစ်ဒေါသကို အန်ထုတ်ပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟုဆိုလိုသည်။
(အယမ္ပိ ဥဒါနော ဘဂဝတာ ဝုတ္တော၊ ဝတိ မ သုတံ-ကိုလည်း ပေးမြဲပေးလေ)။ ဆဋ္ဌ ။
မေ၊ သည်။ ဧတံ၊ ဤအဇာတပလာပသုတ်ကို(ထည့်)။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ အပ်ပါပြီ။ ဧကံ သမယံ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ပါဝါယံ၊ ပါဝါမြို့။ အဇကလာပကေ၊ "အဇကလာပ"မြည်သော။ စေတိ‌ယေ၊ အများလေးစားပူဇော်အပ်သော။ အဇကလာပကဿ ယက္ခဿ၊ "အဇကလာပ"မည်သော ဘီးလူး၏။ ဘဝနေ၊ ဘုံဗိမာန်၌။ ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမ‌ယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်(ပကတိ)။ ရတ္တန္ဓကာရတိမိသာယံ၊ မဲမှောင်နေသောညချမ်းအခါ၌။ အဗ္ဘောကာသေ၊ လွင်တီးခေါင်ဟင်းလင်းပြင်၌။ နိသိန္နော၊ ထိုင်တော်မူသည်(ဝိကတိကတ္တား)။ ဟောတိ၊ ၏။
ဒေဝေါစ၊ မိုးသည်လည်း။ ဧကမေကံ၊ တစ်ပေါက်ခြင်း တစ်ပေါက်ခြင်း။ ဝါ၊ တစ်ပေါက်ပေါက်။ ဖုသာယတိ၊ ရွာချ၏။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အဇကလာပကော ယက္ခော၊ အဇကလာပမြည်သောဘီလူးသည်။ ဘဂဝတော၊ ဘုရားရှင်၏။ ဘယံ၊ ကြောက်လန့်ခြင်းကို။ ဆမ္ဘိတတ္တံ၊ ကိုယ်ခက်တရော်ရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ဝါ၊ ကိုယ်တောင့်တင်းသည်၏အဖြစ်ကို။ လောမဟံသံ၊ အမွေးရွှင်ပြ ကြက်သီးမွေးညင်းထခြင်းကို။ ဥပ္ပါဒေတုကာမော၊ ဖြစ်စေလိုသည်ဖြစ်၍။ ယေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ ဘဂဝါ၊ ကို။
ဥပသင်္ကမိတဗ္ဗော၊ ကပ်ရောက်ထိုက်၏။ တေန၊ အကြောင်းကြောင့်။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်ရောက်ပြီ။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်၍။ ဘဂဝတော၊ ၏။ အဝိဒူရေ၊ မဝေးလွန်းသော မလှမ်းမကမ်း အရပ်၌။ တိက္ခုတ္တုံ၊ သုံးကြိမ် "အက္ကုလော ပက္ကုလော"တိ၊"အက္ကုလ ပက္ကုလ"ဟူသော။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ သဒ္ဒံ၊ အသံကို။ အကာသိ၊ ပြုပြီ။ အက္ကုလပက္ကုလိကံ၊ "အက္ကုလပက္ကလ"ဟူသော ဘီလူးကြိမ်း ကြိမ်းသံကို။ အကာသိ၊ ပြုပြီ။(ဤနှစ်ဝါကျ အဓိပ္ပါယ်ချင်းမထူးလှသော်လည်း "န ဟိ ပဗ္ဗဇိတော ပရံ ဝိ‌ဟေဌယန္တော၊န ဟိ ပဗ္ဗဇိတော ပရူပဃာတီ-ဟူသော သြဝါဒ ပါတိမောက်၌ ကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်တူ နှစ်ချက်မိန့်သဖြင့် ပို၍ လေးနက်၏။ပိုလေးနက်အောင် ၂-ချက်ဆင့်ခြင်းဖြစ်သည်။)
သမဏ၊ ကိလေသာ ခပ်သိမ်း ကင်းငြိမ်းပြီဆိုတဲ့ အို-သမဏ။ ဧသော၊ ဤ သင်၏အနီး၌ ရပ်တည်နေသောသူသည်။ တေ၊ သင်သမဏ၏။ ပိသာစော၊ သင့်အသားကိုကြိတ်ချေကာ ဝါးစားတတ်သော ဘီလူးတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ ပြော၏။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဧတမတ္ထံ၊ ကို။ ဝိဒိတွာ၊ ၍။ "သဒါ သကေသု ဓမ္မေသု (လ)ပက္ကုလဉ္စာတိ ဝတ္တတီ"တိ၊ ဝတ္တတိ'ဟူသော။ ဣမံ ဥဒါနံ၊ ကို။ ဥဒါနေသိ၊ ပြီ။

ယော၊ အကြင်သူသည်(ထည့်)။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ သကေသု၊ မိမိဥစ္စာဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ ဥပါဒါနနက္ခန္ဓာငါးပါးတို့၌။ ပါရဂူ၊ ပရိညာဘိသမယပြည့်စုံသည်၏အစွမ်းဖြင့် သံသရာတစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်တော်မူပြီ။ တစ်နည်း-သကေတု ဓမ္မေသု၊ ကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာ ဖြစ်ကုန်သော သီလ,သမာဓိ,ပညာ,ဝိမုတ္တိ,ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿန တရားငါးပါးတို့၌။ ပါရဂူ၊ ငါးပါးလုံးပြည့်စုံခြင်းကြောင့် သံသရာ တစ်ဖက်ကမ်းသို့‌ရောက်ပြီ။ တစ်နည်း။ သကေသု ဓမ္မေသု၊ မိမိပိုင်သီလစသော ငါးမျိုးတို့၌။ ပါရဂူ၊ သောတာပတ္တိမဂ်,သကဒါဂါမိ-မဂ်ရခိုက် သီလပါရဂူ,အနာဂါမိမမဂ်ရခိုက် သမာဓိပါရဂူ,အရဟတ္တမဂ်ရခိုက် ပညာပါရဂူ ဝိမုတ္တိပါရဂူ ဝိမုတ္တိ-ဉာဏုဿန ပါရဂူသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ ဗြာဟ္မဏော၊ မကောင်းမှုတို့ကို မျှောပြီးသော ဝိသုဒ္ဓိဗြာဟ္မဏ မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ပါရဂူ

ဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါးတည်းဟူသော ဒုက္ခသစ္စာ၌ ပရိညာဘိသမယ ပြည့်စုံသည်၏အစွမ်းဖြင့် တဖက်ကမ်းရောက်လျှင် ကျန်သမုဒယသစ္စာ၌ ပဟာနဘိသမယ,နိရောဓသစ္စာ၌ သစ္ဆိကိရိယာဘိသမယ,မဂ္ဂသစ္စာ၌ ဘာဝနာဘိသမယပြည့်စုံသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့် သံသရာတစ်ဖက်ကမ်းသို့ရောက်တော့သည်သာ။

အထ၊ သံသရာတစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်၍ပရမတ္တဗြာဟ္မဏ အဆင့်ထိဖြစ်သွားသော ထိုအခါ၌။ သော၊ ထိုသူသည်(ထည့်)။ ဧတံ ပိသာစဉ္စ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ဖန်ဆင်းပြသော ဤအသားစားဘီလူး ရုပ်အဆင်းကိုလည်းကောင်း။ ဧတံ ပက္ကုလဉ္စ၊ ကြေက်မက်ဖွယ် ဤအက္ကုလပက္ကုလဟူသော ဘီလူးကြိမ်း ကြိမ်းသံကိုလည်းကောင်း။ အတိဝတ္တတိ၊ လွန်မြောက်၏။ ဝါ၊ ဖန်ဆင်းပြသော ရုပ်အဆင်းရော,ကြိမ်းမောင်းသော ဘီလူးကြိမ်းသံရော နှစ်မျိုးလုံးကို မကြောက်တော့ပေ။
မေ၊ သည်။ ဧတံ၊ ဤသင်္ဂါမဇိသုတ်ကို(ထည့်)။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ အပ်ပါပြီ။ ဧကံ သမယံ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သာဝတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိပြည်၌။ ဇေတဝ‌နေ၊ ဇေတမင်းသား၏ ဥယျာဉ်မြေ၌။ အနာထပိဏ္ဍိကဿ၊ ၏။ အာရာမေ၊ အာရာမ်ကျောင်းတိုက်၌။ ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ သင်္ဂါမဇိ၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ ဒဿနာယ၊ ဖူးမြင်ခြင်းငှာ။ သာဝတ္ထိံ၊ သို့။ အနုပ္ပတ္တော၊ ရောက်လာသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အာယသ္မာတော သင်္ဂါမဇိဿ၊ အရှင်သင်္ဂါမဇိ၏။
အဿောသိခေါ၊ ကြားပြီ။ အာယသ္မာတော သင်္ဂါမဇိဿ၊ အရှင်သင်္ဂါမဇိ၏။ ပုရာဏဒုတိယာ၊ မယားဟောင်းသည်။
အယျောသင်္ဂါမဇိ၊ အရှင်သင်္ဂါမဇိသည်။ သာဝတ္ထိံ၊ သို့။ အနုပ္ပတ္တော ကိရတိ"၊ ရောက်လာသတဲ့။
သာ၊ ထိုမယားဟောင်းသည်။ ဒါရကံ၊ သားငယ်ကို။ အာဒါယ၊ ချီပွေ့ယူဆောင်၍။ ဇေတဝနံ၊ သို့။ ကဂမာသိ၊ သွားပြီ။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ သင်္ဂါမဇိ၊ သည်။ အညတရသ္မိံ ရုက္ခမူလေ၊ မထင်ရှားသော တစ်ခုသော သစ်ပင်ရင်း၌။ ဒိဝါဝိဟာရံ၊ နေ့သန့်စင်ခြင်း။ နိသိန္နော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သင်္ဂါမဇိဿ၊ ၏။ ပုရာဏဒုတိယိကာ၊ မယားဟောင်းသည်။ ယေန၊ ၌။ အာယသ္မာ သင်္ဂါမဇိ၊ အရှင်သင်္ဂါမဇိသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုနေရာသို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ သွားပြီ။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်ပြီး၍။ အာယသ္မန္တံ သင်္ဂါမဇိံ၊ ကို။
ခုဒ္ဒပုတ္တံ၊ သားငယ်လက်ရှိ သားသည်အမေဖြစ်သော။ မံ၊ တပည့်တော်မကို။ ပေါသ၊ ပြုစုကျွေးမွေးပါလော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
ဧဝံ ဝုတ္တေ၊ ဤသို့လျှောက်ထားလတ်သော်။ အာယသ္မာ သင်္ဂါမဇိ၊ သည်။ တုဏှီ၊ ရေငုံနှုတ်ပိတ် ဆိတ်ဆိတ်နေသည်။ အ‌ဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဒုတိယမ္ပိ ခေါ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။ အာယသ္မတော သင်္ဂါမဇိဿ၊ ၏။ ပုရာဏဒုတိယိကာ၊ မယားဟောင်းသည်။ လ၊အ‌ဟောသိ၊ ပြီ။ တတိယမ္ပိ ခေါ၊ သုံးကြိမ်မြောက်-လည်း။ အာယသ္မတော သင်္ဂါမဇိဿ၊ ၏။ ပုရာဏဒုတိယိကာ၊ သည်။ လ။တုဏှီ၊ ရေငုံနှုတ်ပိတ် ဆိတ်ဆိတ်နေသည်။ အဟောသိ၊ ပြီ။
တတိယမ္ပိ ခေါ၊ သုံးကြိမ်မြောက်-လည်း။ အာယသ္မတော သင်္ဂါမဇိဿ၊ ၏။ ပုရာဏဒုတိယိကာ၊ သည်။ လ။တုဏှီ၊ ‌ရေငုံနှုတ်ပိတ် ဆိတ်ဆိတ်နေသည်။ အဟောသိ၊ ပြီ။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သင်္ဂါမဇိဿ၊ ၏။ ပုရာဏဒုတိယိကာ၊ သည်။ တံ ဒါရကံ၊ ထိုကလေးငယ်ကို။ အာယသ္မတော သင်္ဂါမဇိဿ၊ ၏။ ပုရတော၊ ရင်ခွင်တည်းဟူသော ရှေ့၌။ နိက္ခိပိတွာ၊ ချထား၍။ ဧကမန္တံ၊ သင့်လျော်သောတစ်နေရာသို့။ အပ္ပက္ကမ္မ၊ ဖဲ့၍(ထည့်)။
"သမဏ၊ ရဟန်းတော်ဘုရား။ ဧသော၊ ဤသူငယ်သည်။ တေ၊ သင်၏။ ပုတ္တော၊ သားပါတည်း။
နံ၊ ထိုသားကို။ ပေါသ"၊ လုပ်ကျွေးပါလော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ပြောကြား၍။ ပက္ကာမိ၊ အနည်းငယ်သွားပြီ။ (ထောကံအဂမာသိ။ဋ္ဌ။ဝေးဝေးလှမ်းလှမ်း ထွက်သွားသည် မဟုတ်။အနီးအပါး အတန်ငယ်သွားပြီ ဟူလိုသည်။)
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ သင်္ဂါမဇိ၊ သည်။ တံ ဒါရကံ၊ ထိုသူငယ်ကို။ နေဝ သြလောကေသိ၊ ငုံ့၍လည်း မကြည့်။ နာပိ အာလပိ၊ ဘာတစ်ခွန်းမျှလည်း မပြော။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သင်္ဂါမဇိဿ၊ ၏။ ပုရာဏဒုတိယိကာ၊ သည်။ အဝိဒူရံ၊ မနီးမဝေးသို့။ ဂန္တွ၊ သွား၍။ အပလော-ကေန္တီ၊ လှမ်းကြည့်သည်။ သမာနာ၊ ဖြစ်လတ်သော်။ အာယသ္မန္တံ သင်္ဂါမဇိံ၊ ကို။ တံ ဒါရကံ၊ ကို။ နေဝ သြလောကေန္တံ၊ သည်ကို။ နာပိ အာလပန္တံ၊ သည်ကို။ အဒ္ဒသိ၊ မြင်ပြီ။ ဒိသွာန၊ တွေ့မြင်ခြင်းကြောင့်။ အဿာ၊ ထိုမယား-ဟောင်း၏။
"အယံသမဏော၊ သည်။ ပုတ္တေနပိ၊ ရင်သွေးဖြစ်သော သားဖြင့်လည်း။ နအတ္ထိကော"၊ အလိုမရှိစွတကား။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ဤအတွေးသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
တတော၊ ထိုအတွေး ထိုအကြံကြောင့်။ ပဋိနိဝတ္တိတွာ၊ နောက်ပြန်ဆုတ်၍။ ဒါရကံ၊ သူငယ်ကို။ အာဒါယ၊ ချီယူ၍။ ပက္ကာမိ၊ ဖဲခွာလေပြီ။
ဘဂဝါ၊ သည်။ ဝိသုဒ္ဓေန၊ အထူးစင်ကြယ်သော။ အတိက္ကန္တ-မာနုသကေန၊ လူတို့၏ မြင်ကွင်းကို လွန်သော။ ဒိဗ္ဗေန၊ နတ်၌ဖြစ်သော,နတ်မျက်စိနှင့် တူသော။ စက္ခုနာ၊ စတုတ္ထဈာန်သမာဓိကြောင့် ဖြစ်သောအဘိညာဉ်စက္ခုဖြင့်။ တစ်နည်း ဒိဗ္ဗေန စက္ခုနာ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ဖြင့်။ အာယသ္မတော သင်္ဂါမဇိဿ၊ ၏။ ပုရာဏဒုတိယိကာယ၊ ၏။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ဝိပ္ပကာရံ၊ ရဟန်း၏ ရင်ခွင်ထက်၌ ကလေးငယ်ကို ထားခြင်းတည်းဟူသော မလျော်သော အမူအရာကို။ အဒ္ဒသခေါ၊ ရှင်းရှင်းထင်းထင်းကြီး မြင်တော်မူလေပြီ။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။ ဝိဒိတွာ၊ ၍။ "အာယန္တိံ နာဘိနန္ဒတိ(လ)တမယံ ဗြူမိ ဗြာဟ္မဏ"န္တိ၊ဗြူမိ ဗြာဟ္မဏံဟူသော။ ဣမံ ဥဒါနံ၊ ကို။ ဥဒါနေသိ၊ မြွက်ဆိုကျူးရင့်-တော်မူပြီ။
အာယန္တိံ၊ မယားဟောင်း မိမိထံ လာသည်ကိုလည်း။ နာဘိနန္ဒတိ၊ ငါတွေ့ချင်၍ လာသည်ဟု မသာယာ မနှစ်သက်။ ပက္ကမန္တိံ၊ မယားဟောင်းဖဲခွာသွားသည်ကိုလည်း။ န သောစတိ၊ မစိုးရိမ် မပူဆွေး။
သင်္ဂါ၊ ရာဂ,ဒေါသ,မောဟ,မာန်မာန,ဒိဋ္ဌိ-တည်းဟူသော ကပ်ငြိတွယ်တာမှုငါးမျိုးမှ။ မုတ္တံ၊ သမုစ္ဆေဒပဟာန်,ပဋိပဿဒ္ဓိအစွမ်းဖြင့် ထပ်မံငြိမ်းသတ်ခြင်းကြောင့် ဝိမုတ္တိနှစ်မျိုးအားဖြင့် လွတ်မြောက်သော။ သင်္ဂါမဇိံ၊ 'သင်္ဂါမဇိ'မည်သော။ တံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဗြာဟ္မဏံ၊ မကောင်းမှုတို့ကို မျှောပြီးသော"ပရမတ္ထဗြာဟ္မဏ"ဟူ၍။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဗြူမိ၊ ဟောတော်မူ၏။
အယမ္ပိ ဥဒါနော ဘဂဝတာ ဝုတ္တော၊ဣတိ မေ သုတံ-ပေးမြဲ။ အဋ္ဌမံ။ ။
မေ၊ သည်။ ဧတံ၊ ဤဇဋိလသုတ်ကို(ထည့်)။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ အပ်ပါပြီ။ ဧကံ သမယံ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဂယာယံ၊ ဂယာရွာအနီး၌။ ဝါ၊ ဂယာရွာအနီး၌ ‌ရေကန်ရေဆိပ်,မြစ်ရေဆိပ်၌။ ဂယာသီသေ၊ ဆင်ဦးခေါင်းနှင့်တူသော အထွတ်ရှိသောကြောင့် ဂယာသီသမြည်သောတောင်၌။ ဝါ၊ ယင်းတောင်ဝယ် သံဃာတစ်ထောင်ဆန့်သောဆင်ဦးကင်းနှင့်တူသော ကျောက်ဖျာ၌။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာကုန်သော။ ဇဋိလာ၊ ရသေ့တို့သည်။ သီတာသု၊ ချမ်းအေးကုန်သော။ ဟေမန္တိကာသု၊ ဆောင်းဥတုအပါအဝင် ဖြစ်ကုန်သော။ ရတ္တီသု၊ ညဉ့်တို့၌။ အန္တရဋ္ဌကေ၊ တပို့တွဲလဆုတ် ၁၁-ရက်မှ တပေါင်းလဆန်း ၄-ရက်အတွင်း ပေါင်းရှစ်ရက်ဖြစ်သော။ ဟိမပါတသမယေ၊ ဆီးနှင်းကျရာ အချိန်အခါ၌။ ဧဝံ ဒိဋ္ဌိကာ၊ ဤသို့အယူရှိကြသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဂယာယံ၊ ဂယာရွာ အနီး၌။ ဝါ၊ ဂယာရွာအနီးရှိ ‌ရေကန်ရေဆိပ် မြစ်ရေဆိပ်၌။ ဥမ္မုဇ္ဇန္တိပိ၊ ကိုယ်ကိုရေ့အထက်သို့ ပေါ်အောင် ဖော်လည်းဖော်ကြကုန်၏။ နိမုဇ္ဇန္တိပိ၊ ကိုယ်ကိုရေ့အောက်သို့ မြှုပ်အောင် မြှုပ်လည်းမြှုပ်ကြ,ငုပ်လည်းငုပ်ကြကုန်၏။ ဥမ္မုဇ္ဇနိမုဇ္ဇမ္ပိ၊ ရေပေါ်ဖော်ခြင်း ရေ့အောက် မြှုပ်ခြင်းငုပ်ခြင်းနှင့် နှစ်မျိုးလုံးကို-လည်း။ ကရောန္တိ၊ ပြုလုပ်ကြကုန်၏။ သြသိဉ္စန္တိပိ၊ လက်ဖြင့် ရေကို ယူ၍ခေါင်းပေါ်ကိုယ်ပေါ်သို့ သွန်းလောင်းလည်း သွန်းလောင်းကြ ကုန်၏။ အဂ္ဂမ္ပိ ဇုဟန္တိ၊ မီးကိုလည်းပူဇော်ကြကုန်၏။ ဝါ၊ မီးကိုလည်း လုပ်ကျွေးကြကုန်၏။

ဂယာယံ

ဂယာ-သည် ဂါမ-နှင့် တိတ္ထ နှစ်မျိုးဟော။ဂါမ-ဟောလျှင် သမီပတ္ထေဘုမ္မံ-နှင့်အညီ ဂယာရွာအနီး အရပ်ကိုယူ။တိတ္ထ-ကိုဟောလျှင် ဂယာရွာအနီးရှိရေကန်၏ရေဆိပ် မြစ်၏မြစ်ဆိပ်အရပ်ကိုယူ။ဂယာရွာ၏အနီးအရပ်,ရေဆိပ်ဆိုသော်လည်း ဆင်ဦးခေါင်းနှင့်တူသော အထွတ်ရှိသောတောင်၊ထိုတောင်၏ တစ်စိတ်တစ်ဒေသဖြစ်သော ဆင်ဦးကင်းနှင့်တူသော သံဃာတစ်ထောင်ဆံ့သော ကျောက်ဖျာထက်၌ ဘုရားရှင် သီတင်းသုံးတော်မူသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ဣမိနာ၊ ဤရေပေါ် ဖေါ်ခြင်း,မြှုပ်ခြင်း,ငုပ်ခြင်းစသော အကျင့်ဖြင့်။ သုဒ္ဓီတိ၊ ကိလေသာအညစ်အကြေးမှ စင်ကြယ်၏-ဟု။
ဘဂဝါ၊ သည်။ သမ္ဗဟုလေ၊ ကုန်သော။ တေ ဇဋိလေ၊ တိုကို။ သီတာသု၊ ချမ်းလှအေးလှကုန်သော။ ဟေမန္တိကာသု၊ ကုန်သော။ ရတ္တီသု၊ တို့တွင်။ အန္တရဋ္ဌကေ၊ ဖြစ်သော။ ဟိမပါတသမယေ၊ ၌။ ဧဝံဒိဋ္ဌိကာ၊ ဤသို့အယူရှိကြသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဂယာယံ၊ ၌။ ဥမ္မုဇ္ဇန္တေပိ၊ သည်တို့ကိုလည်းကောင်း။ နိမုဇ္ဇန္တေပိ၊ သည်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဥမ္မုဇ္ဇနိမုဇ္ဇံ၊ ကို။ ကရော‌န္တေပိ၊ သည်တို့ကို လည်းကောင်း။ သြသိဉ္စန္တေပိ၊ သည်တို့ကိုလည်းကောင်း။ အဂ္ဂိံ ဇုဟန္တေပိ၊ သည်တို့ကိုလည်းကောင်း။ အဒ္ဒသာခေါ၊ မြင်တော်မူပြီ။(ခေါ-အနက်မဲ့) ဝါ၊ မြင်တော်မူသည်သာ(အဝဓာရဏတ္တ)။ ("မြင်တော်မူသည်သာ"အနက်သည်ပင် ခပ်သိမ်းဝါကျဟူသမျှ၌ ဧဝအကျိုး ရှိစနိုး ထည့်ရိုး ဧဝပေ"ဟူသည်နှင့်အညီ'ခေါ'၏။အနက်မဟုတ်။အဒ္ဒသပုဒ်၏ အနက်ဟုဆိုနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် အဒ္ဒသာ၊မြင်တော်မူသည်သာ အနက်ပေးလည်း 'ခေါ'သည် အနက်မဲ့ပင်)။
"ဣမိနာ၊ ဖြင့်။ သုဒ္ဓီတိ၊ မကောင်းမှု အညစ်အကြေးမှ စင်ကြယ်၏ဟု။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။ ဝိဒိတွာ၊ သိတော်မူ၍။ တာယံ ဝေလာယံ၊ ၌။"န ဥဒကေန သုစိ ဟောတိ(လ)သော သုစိ သော စ ဗြာဟ္မဏော"တိ၊သော စ ဗြာဟ္မဏော'ဟူသော။ ဣမံ ဥဒါနံ၊ ကို။ ဥဒါနေသိ၊ ပြီ။
ဥဒကေန၊ ရေ၌ ဖေါ်ခြင်း ငုပ်ခြင်းဖြင့်။ ဝါ၊ ရေပေါ်ဖေါ်ခြင်း ရေအောက်မြှုပ်(ငုပ်)ခြင်းဖြင့်။(ဥဒကဥမ္မနနိမုဇ္ဇနနေ ဟု ဆိုလိုလျက်နောက်ပုဒ်ကြေ) သတ္တဿ၊ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ၏။ သုစိ၊ စင်ကြယ်ခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တစ်နည်း-ဥဒကေန၊ ပေါ်ခြင်း မြှုပ်ခြင်းကို ပြီးစေသောရေဖြင့်။ သုစိ၊ မကောင်းမှုအညစ်အကြေးမှ စင်ကြယ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါမည်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်နိုင်။ ဝါ၊ မရှိ။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဧတ္တ၊ ဤရေ၌။ ဝါ၊ ဤဂယာရေဆိပ်၌။ ဗဟုဇနော၊ များစွာသော လူအပေါင်းသည်။ နှာယတိ၊ ရေချိုး၏။ တဿ၊ ထိုလူအပေါင်း၏။ သုစိ၊ မကောင်းမှုအညစ်အကြေးမှ စင်ကြယ်ခြင်းသည်။ န တောတိ၊ မဖြစ်။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်တည်း။ (အသုဒ္ဓိမဂ္ဂမှတစ်ပါး သုဒ္ဓိမဂ္ဂကို ပြလို၍ ယမှိ သစ္စဉ္စ ဓမ္မော စ-စသည်မိန့်)
ယမှိ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်၌။ သစ္စဉ္စ၊ ဝစီသစ္စာ ဝိရတိသစ္စာကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ ဉာဏသစ္စာ ပရမတ္တသစ္စာကိုလည်းကောင်း။ ဓမ္မောစ၊ မဂ်တရား ဖိုလတရားကိုလည်းကောင်း။ ဥပလဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သုစိ၊ တကယ်စင်စစ် စင်ကြယ်သူတည်း။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဗြာဟ္မဏော စ၊ မကောင်းမှုတို့ကို မျှောပြီးသော ရဟန္တာအရှင် ဝိသုဒ္ဓိဗြာဟ္မဏ ပရမတ္ထဗြာဟ္မဏလည်း ဟုတ်၏။
အယမ္ပိ ဥဒါနော ဘဂဝတာ ဝုတ္တော။ဣတိ မေ သုတံ။ပေးမြဲ။နဝမံ။ ။
မေ၊ သည်။ ဧတံ၊ ဤဗာဟိယသုတ်ကို(ထည့်)။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ အပ်ပါပြီ။ ဧကံ သမယံ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သာဝတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိပြည်၌။ အနာထပိဏ္ဍိကဿ၊ ၏။ အာရာမေ၊ အာရာမ်၌။ ဇေတဝနေ၊ ၌။ ဝိဟရတိ၊ ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဒါရုစိရိယော၊ ဒါရုစိရိယ-မြည်သော။ ဗာဟိယော၊ ဗာဟိယသည်။ သက္ကတော၊ ကောင်းမွန်စွာပြုစုအပ်သူသည်။ ဂရုကတော၊ အလေးပြုအပ် သူသည်။ မာနိတော၊ မြတ်နိုးအပ်သူသည်။ ပူဇိတော၊ ပစ္စည်းလေးပါးဖြင့် ပူဇော်အပ်သူသည်။ အပစိတော၊ ကျိုးနွံတုပ်ဝပ် အရိုအသေပြုအပ် သူသည်။ ဝါ၊ အပြုခံရသူသည်။ စီဝရပိဏ္ဍပါတသေနာသနဂိလာန ပစ္စယဘေသဇ္ဇပရိက္ခရာနံ၊ သင်္ကန်း ဆွမ်း ကျောင်း ဂိလာန၏ အသုံး အဆောင်ဆေးပစ္စည်းတို့ကို။ လာဘီ၊ ရသူသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ သမုဒ္ဒတီရေ၊ သမုဒ္ဒရာကမ်းခြေ၌။ သုပ္ပါရကေ၊ သုပ္ပါရကရေဆိပ်၌။ ပဋိဝသတိ၊ နေ၏။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဒါရုစိရိယဿ၊ ဒါရုစိရိယအမည်ရသော။ ဗာဟိယဿ၊ ဗာဟိယသည်။ ရဟောဂတဿ၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်သို့ရောက်၍။ ပဋိသလ္လီနဿ၊ တစ်ယောက်ထီးတည်းနေစဉ်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ စေတသော ပရိဝိတက္ကော၊ စိတ်အကြံသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ဖြစ်ပေါ်လေပြီ။
"ကေစိ၊ အချို့ကုန်သော။ ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ တစ်နည်း-ယေ ခေါ ကေစိ၊ အကြင်အချို့သူတို့သည်။ လောကေ၊ လောက၌။ အရဟန္တော ဝါ၊ ရဟန္တာတို့သည်သော်လည်းကောင်း။ အရဟတ္တမဂ္ဂံ၊ အရဟတ္တမဂ်သို့။ သမာပန္နာ၊ ရ ရောက်သူတို့သည်သော်လည်းကောင်း။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အဟံ၊ ငါဗာဟိယသည်။ တေသံ၊ ထိုရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်,အရဟတ္တ-မဂ္ဂဋ္ဌာန်တို့တွင်။ အညတရော"၊ တစ်ယောက် အပါအဝင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဒါရုစိရိယဿ၊ သော။ ဗာဟိယဿ၊ ဗာဟိယ၏။ ပုရာဏသာလောဟိတာ၊ ရှေးဘဝက သွေးသား တော်စပ်သော။ ဒေဝတာ၊ ဗြဟ္မာမင်းသည်။ အနုကမ္ပိကာ၊ အလျော်တုန်လှုပ်တတ်သော သနားခြင်းကရုဏာ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝါ၊ ချီးမြှောက်တတ်သော သနားခြင်းကရုဏာ ရှိသည်ဖြစ်၍(အတိသယအနက်၌ ဏိက-ပစ္စည်းသက်)။ အတ္ထကာမာ၊ မေတ္တာထားကာ ဗာဟိယ၏အကျိုးကို လိုလားသည်ဖြစ်၍။ စေတသာ၊ ဗြဟ္မာမင်း၏ စိတ်ဖြင့်။ ဗာဟိယဿ ဒါရုစိရိယဿ၊ ဗာဟိယဒါရုစိရိယ၏။‌ စေတော ပရိဝိတက္ကံ၊ စိတ်အကြံကို။ အညာယ၊ သိ၍။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဗာဟိယော ဒါရုစိရိယော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တေန၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ သွားပြီ။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်ပြီး၍။ ဗာဟိယံ ဒါရုစိရိယံ၊ ကို။ "ဗာဟိယ၊ ဗာဟိယ။ တွံ၊ သင်သည်။
နေဝ အရဟာ၊ ရဟန္တာမဟုတ်သေးသည်သာ။ အရဟတ္တံမဂ္ဂံ၊ အရဟတ္တမဂ်ကို။ နာပိ ဝါ သမာပန္နော၊ ရပြီးသူသော်လည်း မဟုတ်သေးပါ။ ယာယ၊ အကြင်အကျင့်ဖြင့်။ တွံ၊ သည်။ အရဟာ ဝါ၊ ရဟန္တာသော်လည်း။ အဿ၊ ဖြစ်နိုင်၏။ အရဟတ္တမဂ္ဂံ ဝါ၊ အရဟတ္တမဂ်ကိုသော်လည်း။ သမာပန္နော၊ ရနိုင်၏။
သာ ပဋိပဒါ၊ ထိုအကျင့်သည်။ တေ၊ သင့်သန္တာန်၌။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ပြောပြပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ "စရဟိ၊ ယခုလောလောဆယ် ဘယ်အရပ်၌။ ကေ၊ အဘယ်သူတို့သည်။ အရဟန္တော ဝါ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ် တို့သည်သော်လည်းကောင်း။ အရဟတ္တံမဂ္ဂံ၊ အရဟတ္တမဂ်ကို။ သမာပန္နာ ဝါ၊ ရသူတို့သော်လည်းကောင်း။ ဟောန္တိ"၊ ဖြစ်ကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ ဗာဟိယဒါရုစိရိယက မေးပြီ။
"ဗာဟိယ၊ဗာဟိယ။ ဥတ္တရေသု ဇနပဒေသု၊ ဥတ္တရတိုင်းတို့၌။(ပါဠိစာပေ ထုံးစံအရ ဗဟုဝုစ်ပေးလေ)။ ဝါ၊ ဥတ္တရတိုင်း၌(မြန့်မားထုံးစံအရ ဧကဝုစ်ပင်ပေး)။ သာဝတ္ထိနာမ၊ သာဝတ္ထိမည်သော။ နဂရံ၊ မြို့သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တတ္ထ၊ ထိုသာဝတ္ထိမြို့၌။ အရဟံ၊ ပူဇော်အထူးကို ခံယူထိုက်သော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ သိစရာရှိသမျှကို မှန်မှန်ကန်ကန် ကိုယ်တိုင်သာ သိရှိတော်မူသော။ သော ဘဂဝါ၊ ထိုဘုရားရှင်သည်။ ဧတရဟိ၊ ယခုလောလောဆယ်၌။ ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
ဗာဟိယ၊ဗာဟိယ။ သော ဟိ ဘဂဝါ၊ ထိုဘုရားရှင်သည်သာ။ အရဟာ စေဝ၊ ရဟန္တာလည်းဟုတ်၏။ အရဟတ္တာယ၊ ရဟန္တာဖြစ်ရေးအတွက်။ ဓမ္မံ၊ တရားတော်ကို။ ဒေသေတိစ"၊ ဟောလည်းဟောတော်မူ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိဿဇ္ဇေသိ၊ ဗြဟ္မာမင်းကဖြေဆိုပြီ။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဗာဟိယော ဒါရုစိရိယော၊ သည်။ တာယ ဒေဝတာယ၊ ထိုဗြဟ္မာမင်းသည်။ သံဝေဇိတော၊ ထိတ်လန့်စေအပ်သည်ဖြစ်၍။ တာဝဒေဝ၊ ထိုခဏပင်၌။ သုပ္ပါရကာ၊ သုပ္ပါရကရေဆိပ်မှ။ ပက္ကာမိ၊ ဖဲသွားပြီ။
ဧကရတ္ထိ-ပရိဝါသေန၊ တစ်ညဉ့်မျှသာ သီတင်းသုံး နေထိုင်ခြင်းဖြင့်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ သာဝတ္ထိ၊ သည်။ အနာထပိဏ္ဍိကဿ၊ ၏။ အာရာမော၊ သည်။ ဇေတဝနံ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တေန၊ သာဝတ္ထိမြို့ အနာထပိဏ်၏အာရာမ် ဇေတဝန်ကျောင်းရှိရာ ထိုအရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ချဉ်းကပ်ပြီ။ သာဝတ္ထိ "သာဝတ္ထိ နာမ နာဂရံ"ဟု ရှိသောကြောင့် သာဝတ္ထိသည် "မြို့"ဖြစ်ကြောင်း သေချာ၏။ သို့သော် အစဉ်အလာအရ "သာဝတ္ထိံ၊ သာဝတ္ထိပြည်သို့"စသည်ဖြင့် မြန်မာပြန်ဆိုကြသည်။ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ မြို့နှင့်ပြည် ပရိယာယ်တူဟု မှတ်။မြန်မာနိုင်ငံကို နိုင်ငံဟု မသုံးနှုန်းဘဲ "မြန်မာပြည်"ဟုသုံးသည်လည်းရှိ၏။ထိုအသုံးကို အတည်ပြုလက်ခံလျှင် သာဝတ္ထိပြည်ဟု မသုံးသင့်။သာဝတ္ထိမြို့ဟုသာ ရေးသားသုံးသင့်၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ အဗ္ဘောကာသေ၊ လွင်တီးခေါင်ကွင်းပြင်၌။ စင်္ကမန္တိ၊ စင်္ကြံလျှောက်၍ နေကြကုန်၏။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။‌ ဗာဟိယော ဒါရုစိရိယော၊ သည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ စင်္ကမန္တိ၊ နေကြကုန်၏။ တေန၊ ထိုအရပ်သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ သွားပြီ။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်ပြီး၍။ တေ ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။ "ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရားတို့။ ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။
အရဟံ၊ ပူဇော်အထူးကို ခံတော်မူထိုက်သော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ သိစရာရှိသမျှကို မှန်ကန်တိကျစွာကိုယ်တိုင်သာသိတော်မူသော။ ဘဂဝါ၊ ဘုရားရှင်သည်။ ကဟံ၊ ဘယ်အရပ်ဘယ်နေရာ၌။ ဝိဟရတိ နု ခေါ၊ သီတင်းသုံးနေထိုင်တော်မူပါသလဲဘုရား။ အရဟန္တံ၊ သော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓံ၊ သော။
တံ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ မယံ၊ ဘုရားတပည့်တော်တို့သည်။ ဒဿနကာမမှာ"၊ ဖူးမြင်ခြင်းငှာ အလိုရှိကြပါကုန်သည်ဘုရား။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ ဝါ၊ အကျိုးအကြောင်းကို။ အဝေါစ၊ မေးမြန်းလျှောက်ထားပြီ။
ဗာဟိယ၊ ဗာဟိယ။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှာ။ အန္တရဃရံ၊ သာဝတ္ထိမြို့တွင်းသို့။ ပဝိဋ္ဌော ခေါ၊ ဝင်တော်မူ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဗာဟိယော ဒါရုစိရိယော၊ သည်။ တရမာနရူပေါ၊ ဖြည်းဖြည်း လျှင်မြန်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။ ဇေတဝနာ၊ မှ။ နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်ခွာ၍။ သာဝတ္ထိံ၊ သို့၊ ပိဏ္ဍာယ၊ ငှာ။ စရန္တံ၊ လှည့်လည် ကြွသွားတော်မူနေသော။ ပါသာဒိကံ၊ ကြည်ညိုဖွယ်ကောင်းသော(အာဝဟတိတဒ္ဓိတ်။ပသာဒါဝဟံ။ဋ္ဌ)။ ပသာဒနီယံ၊ ကြည်ညိုထိုက်သော။(ပသာဒနီယံ ပသိဒိတဗ္ဗယုတ္တံ။ဋ္ဌ)။အနီယပစ္စည်း၏ ကမ္မတ္ထပြသော ပစ္စယတ္ထ။ ပသာဒါဝဟံ ဝါ-ဟု ဒုဝိကပ်ဖွင့်သည်ကား ဘာဝတ္ထကို ပြခြင်းသာ)။ သန္တိန္ဒြိယံ၊ ငြိမ်သက်သောဣန္ဒြေရှိသော။ သန္တမာနသံ၊ ငြိမ်းအေးသောစိတ်ရှိသော။ ဥတ္တမဒမထသမထမနုပ္ပတ္တံ၊ မြတိသော ကိလေသာတို့မှလွတ်မြောက်သော အရဟတ္တဖိုလ်ဝိမုတ္တိပညာတည်းဟူသော ဒမထ,မြတ်သောကိလေသာတို့မှလွတ်မြောက်သော အရဟတ္တဖိုလ်စိတ် သမာဓိတည်းဟူသော စေတောဝိမုတ္တိ-ဟုခေါ်ဆိုအပ်သော သမထကို ရရှိတော်မူသော။("မြတ်သော အရဟတ္တဖိုလ် ဝိမုတ္တိပညာတည်းဟူသော ဒမထ,မြတ်သော အရဟတ္တဖိုလ်စိတ် သမာဓိတည်းဟူသော စေတောဝိမုတ္တိသမထကို ရရှိတော်မူပြီးသော"ဟုသော်လည်း ပေးလေ။ဒမထ-ဟူသည် အရဟတ္တဖိုလ်ပညာ ဝိမုတ္တိပညာ။သမထ-ဟူသည် အရဟတ္တဖိုလ်စိတ်နှင့် ယှဉ်သောသမာဓိ စေတောဝိမုတ္တိ-ကိုဆိုလိုသည်)။ ဒန္တံ၊ အပြုအမူအားဖြင့် ယဉ်ကျေးတော်မူသော။ ဂုတ္တံ၊ အပြောအဆိုအားဖြင့် လုံခြုံအောင်စောင့်ရှောက်တော်မူပြီးသော။ ယတိန္ဒြိယံ၊ စောင့်ထိန်းအပ်ပြီးသော မနိန္ဒြေရှိတော်မူသော။ နာဂံ၊ အပြစ်လုံးဝရှိတော်မမူသော။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ အဒ္ဒသ၊ မြင်ပြီ။

ဘုရားရှင်သည် နာဝမည်၏

ကောင်းမွန်စင်ကြယ်သော ကိုယ်ကျင့်တရားရှိသည့်အတွက် လက်ဆော့ခြေဆော့ခြင်းလည်း ကင်း၏။ နတ္ထိ ဒဝါ၊နတ္ထိ ရဝါ၊နတ္ထိ အဖုဋံ၊နတ္ထိ တေဂါယိတတ္တံ-ဟူသော အဆောတလျင်ပြုမူခြင်း၊ယောင်ယမ်း ပြုလုပ်ခြင်း စသည်လည်းမရှိသောကြောင့် ကိုယ်အမူအရာအားဖြင့် ယဉ်ကျေးတော်မူ၏၊ထို့ကြောင့် "ဒန္တ"။ကောင်းမွန်သန့်ရှင်းသော နှုတ်အကျင့်ရှိတော်မူသည့်အတွက် အချည်းနှီးအကျိုးမဲ့ကို ဟောတော်မမူခြင်း၊အဆောတလျင်ပြောဆိုခြင်း၊ကပျက်ကချော်ပြောဆိုခြင်း စသည်မရှိသောကြောင့် နှုတ်အမူအရာအားဖြင့်လည်း လုံခြုံတော်မူ၏၊ထိုသို့ လုံခြုံသောကြောင့်"ဂုတ္တ"။ကောင်းမွန်သန့်ရှင်းသော စိတ်နေစိတ်ထား အကျင့်တရားရှိတောမူသည့်အတွက် အရိယာတို့၏ တန်ခို'ဣဒ္ဓိပါဒ်ဖြင့် အားထုတ်ခြင်းကြောင့် မကြောင့်မကြ လျစ်လျူရှုမှု၊မဆင်မခြင် လျစ်လျူရှုမှုမရှိသောကြောင့် စောင့်စည်းအပ်သော မနိန္ဒြေနှင့်လည်း ပြည့်စုံတော်မသောကြောင့်"ယတိန္ဒြိယ"။ဆန္ဒာဂတိ စသည်ကင်းခြင်း၊ပယ်ပြီးကိလေသာတို့ပြန်ပေါ်မလာခြင်း၊အနည်ူငယ်မျှသော အပြစ်တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ မပြုလုပ်ခြင်း၊ဘဝသစ်သို့ မလားမ‌ရောက်တော့ခြင်းဟူသော အကြောင်းတို့ကြောင့်"နာဂ"ဟု ဘုရားရှင်ကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုသည်။(ဋ္ဌ၊၇၈)။

ဒိသွာန၊ ဖူးမြင်ရ၍။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်ပြီး၍။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ပါဒေ၊ ခြေတော်အစုံတို့ကို။ သိရသာ၊ ဦးခေါင်းဖြင့်။ နိပတိတွာ၊ ပျပ်ဝပ်၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
"ဘန္တေ၊ အရှင်မြတ်ကြီးဘုရား။ မေ၊ တပည့်တော်အား။ ယံ၊ အကြင်တရားကို ညွှန်ပြခြင်းသည်။(ဓမ္မဿ ဥပဒိသနံ။ဌ)။ ဒီဃရတ္တံ၊ ကြာမြင့်စွာသောကာလပတ်လုံး။ မမ၊ တပည့်တော်၏။ ဟိတာယ၊ ဈာန်မဂ်ဖိုလ်ဟူသော စီးပွားအလို့ငှာ။ သုခါယ၊ ထိုဈာန်မဂ်ဖိုလ်ကြောင့်ရရှိအပ်သောချမ်းသာအလို့ငှာ။ ဝါ၊ ဈာန်ချမ်းသာ မဂ်ဖိုလ် ချမ်းသာရခြင်းအကျိုးငှာ။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။ တံ ဓမ္မံ၊ ထိုတရားတော်ကို။ ဘဂဝါ၊ သည်။ မေ၊ တပည့်တော်အား။
ဒေသေတု၊ ဟောကြားတော်မူပါဘုရား။ ဘန္တေ၊ အရှင်မြတ်ကြီးဘုရား။ ယံ၊ သည်။ ဒီဃရတ္တံ၊ ပတ်လုံး။ မမ၊ ၏။ ဟိတာယ၊ ငှာ။ သုခါယ၊ ငှာ။ အဿ၊ ရာ၏။ တံ ဓမ္မံ၊ ကို။ သုဂတော၊ ကောင်းသောကြွသွားခြင်းရှိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။ မေ၊ တပည့်တော်အား။ ဒေသေတု၊ ဟောတော်မူပါဘုရား။ ဣတိ၊ ဤသို့သော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ အပ်သော်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဗာဟိယံ ဒါရုစိရိယံ၊ ကို။
"ဗာဟိယ၊ ဗာဟိယ။ တာဝ၊ စောသေးသည်(တာဝ ပရိစ္ဆေဒဝါစက)။ အကာလော ခေါ၊ တရားဟောရန် အချိန်အခါမဟုတ်သေး။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ ပိဏ္ဍာယ၊ ငှာ။ အန္တရဃရံ၊ သာဝတ္ထိမြို့တွင်းသို့။ ပဝိဋ္ဌာ၊ ဝင်ပြီးလက်စတို့သည်။
ဒုတိယမ္ပိ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။ ဗာဟိယော ဒါရုစိရိယော၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ဘုရားရှင်ကို။
"ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဘဂဝတော၊ ဘုရားရှင်-ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး၏။ ဇီဝိတန္တရာယာနံ-ဝါ၊ အသက်အန္တရာယ်တို့၏သော်လည်းကောင်း။ မယှံ၊ တပည့်တော်၏။ ဇီဝိတန္တရာယာနံ ဝါ၊ အသက်အန္တရာယ်တို့၏ သော်လည်းကောင်း။ ဧတံ၊ ဤအကြောင်းအရာကို။ ဒုဇ္ဇာနံ ခေါ၊ ခဲယဉ်းသဖြင့် သိအပ်၏။
ဒေသေတု'၊ ဟောတော်မူပါ။ ဘန္တေ၊ ရှင်တော်မြတ်ဘုရား။ ယံ၊ အကြင်တရားတော်ကိုညွှန်ပြခြင်းသည်။လ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
ဒုတိယမ္ပိ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဗာဟိယံ ဒါရုစိရိယံ၊ ကို။ လ။အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
တတိယမ္ပိ ခေါ၊ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း။ ဗာဟိယော ဒါရုစိရိယော၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ လ။မေ၊ တပည့်တော်အား။ ဒေသေတု'၊ ဟောတော်မူပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
ဒိဋ္ဌေ၊ မြင်အပ်မြင်ရသောအဆင်းရူပါရုံ၌။ ဒိဋ္ဌမတ္တံ၊ (စက္ခုဝိညာဉ်စိတ်ဖြင့်၊ဝါ၊စက္ခုဒွါရိကစိတ်ဖြင့်)မြင်ရုံမျှမြင်ကာမျှသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဧဝံ၊ ဤမြင်ရုံမျှ မြင်ကာမျှဖြစ်မည့်(ဖြစ်သည့်)အခြင်းအရာအားဖြင့်။ သုတေ၊ ကြားအပ်ကြားရသောအသံ သဒ္ဒါရုံ၌။ သုတမတ္တံ၊ သောတဝိညာဉ်စိတ်ဖြင့်။ ဝါ၊ သောတဒွါရိကစိတ်ဖြင့်ကြားရုံမျှ ကြားကာမျှသည်။ ဘဝိဿတိ၊ လိမ့်မည်။ မုတေ၊ ရောက်အပ်ရအပ်သော အနံ့အရသာ အတွေ့အထိတည်းဟူသော ဂန္ဓာရုံ ရသာရုံ၊ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ၌။ မုတ္တမတံ၊ ဃာနဝိညာဉ် စသောစိတ်။ ဝါ၊ ဃာနဒွါရိက စသောစိတ်ဖြင့်နံသိကာမျှဖြင့် ရောက်ရုံ၊ စားသိကာမျှဖြင့်ရောက်ရုံ ထိသိကာမျှဖြင့် ရောက်ရုံမျှသည်။ ဘဝိဿတိ၊ လိမ့်မည်။ ဝိညာတေ၊ သိအပ် သိရသော သဘောတရားဟူသော ဓမ္မာရုံ၌။ ဝိညာတမတ္တံ၊ မနော ဝိညာဉ်စိတ်။ ဝါ၊ မနောဒွါရိကစိတ်ဖြင့် သိရုံမျှ သိကာမျှသည်။ ဘဝိဿတိ၊ လိမ့်မည်။ ဧဝံ၊ ဤသိရုံ သိကာမျှဖြစ်မည့်(ဖြစ်သည့်)အခြင်းအရာ အားဖြင့်။