တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ သဗ္ဗဟုလာ၊ ကုန်သော။ ကုမာရကာ၊ သူငယ်တို့သည်။ သာဝတ္ထိံ စ အန္တရာ၊ သာဝတ္ထိမြို့၏အကြား၌လည်းကောင်း။ ဇေတဝနံ စ အန္တရာ၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၏အကြား၌ လည်းကောင်း။ တစ်နည်း-သာဝတ္ထိံ စ အန္တရာ၊ ဇေတဝန်၏အကြားလည်းဖြစ်သော အရပ်၌။ အဟိံ၊ မြွေကို။ ဒဏ္ဍေန၊ တုတ်ဖြင့်။ ဟနန္တိ၊ ညှဉ်းဆဲ နှိပ်စက် သတ်ဖြတ်နေကြကုန်၏။

ဝိသေသန-ဝိသေသျအနက်

အနာထပိဏ်သူဋ္ဌေး၏ ခြံမြေတစ်ခုလုံး ဇေတမင်းသား ဝယ်လှူသောကြောင့် အနာထပိဏ္ဍိကာရာမနှင့် ဇေတဝနအရ တူ၏။အကျဉ်းအကျယ် ပမာဏချင်းလည်းတူ၏။ ထို့ကြောင့် ဝိသေသန ဝိသေသျ အနက်ယောဇနာသည်။အန္တလေးနဂရေ,မဟာဝိသုဒ္ဓါရာမေ,ရေလယ်ဝိဟာရေ ဝိဟရတိ-ဆိုလျှင် မဟာဝိသုဒ္ဓါရာမေ-အရ အုတ်တံတိုင်းပတ်လည်အတွင်းရှိ ဝါဆိုစည်း တစ်စည်းလုံးရ၏။‌ရေလယ်ဝိဟာရေ-၏အရကား ရေလယ်ကျောင်းဟု ပိုင်းခြားသတ်မှတ်ထားသော ပရဝုဏ်အတွင်းသာ ရ၏။ဝါဆိုတစ်စည်လုံး မရ၊ကျဉ်း၏။အရချင်းတစ်စိတ်တစ်ဒေသသသာ တူ၍ အာလုံးမတူပေ။ထို့အတူ ဤ၌လည်း အနာထပိဏ္ဍိကဿ အာရာမေနှင့် ဇေတဝနေသည် အကျဉ်းအကျယ်ကွဲပြား၍ တစ်စိတ်တစ်ဒေသသာ တူသောကြောင့်"အနာထပိဏ္ဍိကဿ၊၏။အာရာမေ၊၌။ဇေတဝနေ၊၌-ဟု သာမညာဓာရ ဝိသေသာဓာရ တစ်နည်း အနက်ယောဇနာသည်။နောက်လည်း ဤနည်းတူ မှတ်လေ။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ အမျိုးအမည်မထင်ရှားသော။ ဥပါသကဿ၊ ရတနာသုံးပါးကို ဆည်းကပ်သောဥပါသကာ၏။ ပိယော၊ ချစ်ဖွယ်ကောင်းသော။ မနာပေါ၊ စိတ်နှလုံးကိုပွားတိုးစေတတ်သော။ ဧကပုတ္တကော၊ တစ်ဦးတည်းသောသားငယ်သည်။ ကာလင်္ကတော၊ သေခြင်းသို့ရောက်သည်။ ဝါ၊ သေမင်းသည်လုပ်ကြံအပ်သည်။ ဝါ၊ သေမင်းလုပ်ကြံခံရသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ကာလင်္ကတော ကလေတိ သတ္တေ ခေပေတီတိ ကာလော-ဟု ကလဓာတ်၊ခိပနတ္ထဦဏ-ပစ္စည်း၊ကတ္တုသာဓနပြု၍ မရဏ အရကောက်။တံ ကတော ပတ္တော-ဟူသော ဋ္ဌ-၌ တံ-ဟူသော ဒုတိယန္တအဝုတ္တကံ၊ပတ္တော-ဟူသော ကတ္တုဝါစက နောက်ကြိယာကိုထောက်၍ အကာသိ ပါပုဏီတိ ကတော-ဟု ကတ္တုသာဓနပြု။ကာလံကတောပတ္တော ကာလင်္ကတော-ဟု ဒုတိယာတပ္ပုရိသ်တွဲ။ဧကပုတ္တက ရ၏။

တစ်နည်း-ကာလေန ဝါ မစ္စုနာကတော နဋ္ဌော အဒဿနံ ဂတောတိ ကာလင်္ကတော-ဟု ဋ္ဌ၊ရှိတိုင်းပြု။မတ ရ၏။ကာလေန-မစ္စုနာ၊သေခြင်းတရားသည်။ဝါ၊ သေမင်းသည်။ကတော၊လုပ်ကြံအပ်သည်တည်း။

အတ္တမနော၊ မိမိစိတ်ရှိသည်။ ပမုဒိတော၊ ကောင်းစွာဖြစ်သော ဝမ်းမြောက်ခြင်း ရှိသည်။ ပီတိသောမနဿဇာတော၊ ဖြစ်သောအားကြီးသော နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်ခြင်း ရှိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

အတ္တမနော (မိမိစိတ်)

ကောလိယအမျိုးသားသည် မဟိဒ္ဓိက မဟာနုဘာဝကို အကြောင်းပြု၍ ဘုရားအား သဒ္ဓါပြဓာန်းသော ကုသိုလ်တွေဖြစ်နေသည်။ထိုကုသိုလ်စိတ်သည် ကိလေသာအညစ်အကြေးကင်းသဖြင့် ကောင်းကျိုးကိုသာ ပေးမည်။မကောင်းကျိုး မပေးပေ။ကောင်းကျိုးပေးမည့်စိတ်သာ ကောလိယအမျိုးသား၏စိတ်ဟုဆိုသင့်ဆိုနိုင်သည်။အကယ်၍ ကိလေသပရိယုဋ္ဌိတစိတ် ဖြစ်ခဲ့သော် ကောင်းကျိုးမပေးပဲ ဆိုးကျိုးကိုသာ ပေးလိမ့်မည်။ဆိုးကျိုးပေးခဲ့သော် ကိုယ်ကချမ်းသာချင် အသက်ရှည်ကျန်းမာချင်ပေမယ့် ကို့စိတ်က ကိုယ့်အလိုကျ မဖြစ်စေဘဲ ဆင်းရဲစေ အသက်တို၍ မကျန်းမမာဖြစ်စေမည်ဆိုလျှင် မိမိ၏စိတ်ဟု ဘယ်နည်းနှင့်မျှ မယူဆသင့်ချေ။အတ္တမနောတိ သကမနော၊ဘဂဝတိ ပသာဒေန ကိလေသ ရဟိတစိတ္တောတိ အတ္ထော။ကိလေသပရိယုဋ္ဌိတံ ဟိ စိတ္တံ ဝသေ အဝတ္တနတော အတ္တမနောတိ န သက္ကာ ဝတ္တုန္တိ။ဋ္ဌ၊ ၁၃၈။တစ်နည်း-အတ္တမနောတိ ဝါ ပီတိသော မနဿေဟိ ဂဟိတမနော- ဟူသော ဋ္ဌ-အလို အာပုဗ္ဗ ဒါ-ဓာတ် က-ပစ္စည်းဖြင့်ပြီးသော အတ္တသဒ္ဒါဖြစ်သောကြောင့် ပီတိသောမနဿတို့သည် ယူအပ်သော စိတ်ရှိသော ကောလိယအမျိုးသားဟု အဓိပ္ပါယ်တစ်မျိုးပြောင်းသွား သည်။ပမုဒိတော-ကိုလည်း ပုပ္ဖိတော ဖလိတော ပုဒ်တို့ကဲ့သို့ ပမုဒံ, ပမောဒံ+သဉ္ဇာတံ အဿာတိ ပမုဒိတော ဟုပြု။ 'ပမုဒိတော' က တရုဏပီတိသောမနဿ။'ပီတိသောမနဿဇာတော'က ဗလဝ ပတိသောမနဿ-ထူး၏။

"အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ နိဿံသယံ၊ ယုံမှားဖွယ်မရှိ စင်စစ်ဧကန်။ ကာဠီဂေါဓာယ၊ မည်သောမင်းမိဖုရား၏။ ပုတ္တော၊ သော။ အာယသ္မာ ဘဒ္ဒိယော၊ သည်။ အနဘိရတော၊ သာသနာတော်၌မပျော်ပိုက်ပါဘဲလျက်။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သောအကျင့်ကို။ စရတိ၊ ကျင့်နေ၏။ အဿ၊ ထိုဘဒ္ဒိယမထေရ် သည်။ အဂါရိယဘူတဿ၊ လူဝတ်ကြောင်ဖြစ်၍ဖြစ်စဉ်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးအခါ၌။ ယံ ရဇ္ဇသုခံ၊ အကြင်မင်းစည်းစိမ်ကို။ အနူဘူတံ၊ ခံစားအပ်ပြီးသောသည်။ တံ၊ ထိုလူဝတ်ကြောင်ဘဝ ခံစားခဲ့ဖူးသော မင်းစည်းစိမ်ကို။ အနုဿရမာနော၊ အဖန်ဖန်သတိရသည်ဖြစ်၍။ အရညဂတော၊ သည်။ သမာနဿာပိ၊ မူလည်း။ ရုက္ခမူလဂတော၊ သည်။ သမာနဿာပိ၊ မူလည်း။ သုညာဂါရဂတော၊ သည်။ သမာနဿာပိ၊ မူလည်း။ အဘိက္ခဏံ၊ ခဏခဏအကြိမ်များစွာ။ ဥဒါနံ၊ ကို။ ဥဒါနေသိ၊ ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ဤအကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်လေပြီ။ (ဣတိတစ်လုံးအကြေကြံ။)

ယံသ

('ဧဝံသ တေ ပုပ္ဖံသာ ဥပ္ပဇ္ဇိ' ဝါကျ၌ ဧဝံသ-ကို ဧဝံ အဿ-ဟု ပုဒ်ဖြတ်သကဲ့သို့ ဤ၌ 'ယံသ'ကိုလည်း ယံ အဿ-ဟု ပုဒ်ဖြတ်ပါ။အဿ၌ အ-နှင့် အဆုံး သ-ကိုချေထားသောကြောင့် ဧဝံသ-ဟု ရုပ်ပြီးနေသည်။)