မေ၊ သည်။
ဧတံ၊ ဤစူဠပန္ထကသုတ်ကို(ထည့်)။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သုတံ၊ အပ်ပါပြီ။
ဧကံ သမယံ၊ ၌။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ၌။
အာယသ္မာ စူဠပန္ထကော၊ အရှင်စူဠပန္ထကသည်။
ဘဂဝတော၊ ၏။
အဝိဒူရေ၊ မနီးမဝေး၌။
ပလ္လင်္ကံ၊ ထက်ဝယ် ပလ္လင်ကို။
အာဘုဇိတွာ၊ ခွေ၍။
ကာယံ၊ ကို။
ဥဇုံ၊ စွာ။
ပဏိဓာယ၊ ၍။
ပရိမုခံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံသို့ ရှေးရှု။
သတိံ၊ ကို။
ဥပဋ္ဌတွာ၊ ၍။
နိသိန္နော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ပလ္လင်္ကံ၊ ကို။
အာဘုဇိတွာ၊ ၍။
ကာယံ၊ ကို။
ဥဇုံ၊ စွာ။
ပဏိဓာယ၊ ထား၍။
ပရိမုခံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံသို့ ရှေးရှု။
သတိံ၊ ကို။
ပဏိဓာယ၊ ၍။
အာယသ္မန္တံ စူဠပန္ထကံ၊ အရှင်စူဠပန္ထကကို။
သော၊အဒ္ဒသာခေါ၊ မြင်တော်မူပြီ။
ပရိမုခံ သတိံ ဥပဋ္ဌပေတွာဝယ် ပရိ-ကို ပရိဂဟဋ္ဌောဟု ဖွင့်သောကြောင့် ပရိ-သည် ပရိဂ္ဂဟအနက်ဟော။မုခန္တိ နိယျာနဋ္ဌော-ဟု ဖွင့်သောကြောင့် မုခသဒ္ဒါ ဤ၌နိယျာနဋ္ဌ၊ ထွက်မြောက်ကြောင်းအနက်ဟော။သတိကို သတီတိ ဥပဋ္ဌာနဋ္ဌော ဖွင့်ခြင်းကြောင့် အာရုံ၌ ကပ်၍တည်ခြင်းဟူသော ဥပဋ္ဌာနအနက်ဟောဟု သိရ၏။
အထ ခေါ၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဧတမတ္ထံ၊ စူဋ္ဌပန္ထက၏ ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါးကို ကောင်းစွာ ထားအပ်သည်၏အဖြစ်ဟူသော ဤအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။
ဝိဒိတွာ၊ ၍။
တာယံ ဝေလာယံ၊ ၌။
ဣမံ ဥဒါနံ၊ ကို။
ဥဒါနေသိ၊ မူပြီ။
"ဌိတေန ကာယေန ဌိတေန စေတသာ(လ) အဒဿနံ မစ္စုရာဇဿ ဂစ္ဆေ"တိ၊ ဂစ္ဆေဟူသော။
ဌိတေန၊ ဖောက်ပြန်ခြင်း မရှိသည်၏အဖြစ်ဟူသော မတုန်မလှုပ်တည်သော။
ကာယေန၊ စောပနကာယစသော ကာယ အလုံးစုံဖြင့်။
ဌိတေန၊ ကောင်းစွာတည်သော။
စေတသာ၊ တည်ကြည်သော စိတ်ဖြင့်။
တိဋ္ဌံ ဝါ၊ ရပ်သည်ဖြစ်စေ။
နိသိန္နော ဝါ၊ ထိုင်နေသည်ဖြစ်စေ။
ဥဒ၊ သို့မဟုတ်။
သယာနော ဝါ၊ လဲလျောင်းနေသည် ဖြစ်စေ။
စရန္တော ဝါ၊ သွားသည်မူလည်း ဖြစ်စေ(အနိယမတ္ထဝါဖြင့် စရန္တောကို ဝိကပ်ပြု။ ဋ္ဌ)။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဧတံ သတိံ၊ ဤသတိကို။
အဓိဋ္ဌဟာနော၊ ဆောက်တည် သည်ဖြစ်၍။
ပုဗ္ဗာပရိယံ၊ ရှေ့နောက်၌ဖြစ်သော။
ဝိသေသံ၊ တရားထူးကို။
လဘေထ၊ ရရာ၏။
ဝိသေသံ၊ တရားထူးကို။
လဒ္ဓါန၊ ရခြင်းကြောင့်။
မစ္စုရာဇဿ၊ သေမင်း၏။
အဒဿနံ၊ မမြင်ရာနိဗ္ဗာန်ကို။
ဝါ၊ သို့။
ဂစ္ဆေ၊ ရရာ ရောက်ရာ၏။
ဌိတေန စေတသာ
ဌိတေန စေတသာ ဟု စိတ်ကိုဦးစားပေးဟောသော်လည်း သမာဓိတည်မှုသာ ပဓာန။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သမာဓိရှိမှ စိတ်တည်ငြိမ်သောကြောင့်တည်း။ဌာနီစိတ်ကို ပြလျှင် ဌာနသမာဓိကို ဌာနျူပစာ, အဝိနာဘာဝနည်းအရ သိရသည်။
ဒသမံ။ ။