မေ၊ သည်။ ဧတံ၊ ဤဥပါသတသုတ်ကို(ထည့်)။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ အပ်ပါပြီ။ ဧကံ သမယံ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သာဝတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိမြို့၌။ အနာထပိဏ္ဍိကဿ၊ ၏။ အာရာမေ၊ အာရာမ်ဖြစ်သော။ ဇေတဝနေ၊ ၌။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော။ ဣစ္ဆာနင်္ဂလကော၊ ဣစ္ဆာနင်္ဂလရွာသားဖြစ်သော။ ဥပ်သကော၊ ဥပါသကာဒကာ တစ်ယောက်သည်။ ကေနစိ ဒေဝ၊ တစ်စုံတစ်ခုသာလျှင်ဖြစ်သော။ ကရဏီယေန၊ ပြုဖွယ်ကိစ္စဖြင့်။ သာဝတ္ထိ၊ သာဝတ္ထိမြို့သို့။ အနုပ္ပတော၊ ဆိုက်ရောက်လာသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သော ဥပါသကော၊ သည်။ သာဝတ္ထိယံ၊ ၌။ တံ ကရဏီယံ၊ ကို။ တီ‌‌ရေတွာ-နိဋ္ဌာပေတွာ၊ ပြီးဆုံးစေ၍။ ယေန၊ ၌။ အတ္ထိ၊ ၏။ တေန၊ သို့။

ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ အဘိဝါဒေတွာ၊ ၍။ ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။

ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသိန္နံ၊ ထိုင်နေသော။ တံ ဥပါသကံ၊ ကို။ ဘဂဝါ၊ သည်။

"ဥပါသက၊ အို-ဒါယကာ။ တွံ၊ သည်။ ဣဓ၊ ဤငါဘုရားထံသို့။ အာဂမနာယ၊ လာခြင်းငှာ။ ယဒိဒံ-ယော အယံ ပရိယာယော၊ အကြင် အလှည့် အကြိမ်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣမံ ပရိယာယံ၊ ဤသည်အလှည့် အကြိမ်ကို။ စိရဿံ ခေါ၊ ကြာမြင့်လှမှ။ အကာသိ"၊ ပြုဘိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။

"ဘန္တေ၊ ရှင်တော်မြတ်ဘုရား။ စိရပဋိကော-အဟံ၊ ဘုရားတပည့်-တော်သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ ဒဿနာယ၊ ဖူးမြော်ခြင်းငှာ။ ဥပသင်္ကမိတုကာမော၊ ချဉ်းကပ်လိုခဲ့ပါ၏။ တစ်နည်း-ဘန္တေ၊ ရား။ အဟံ၊ သည်။ စိရပဋိကော၊ ကြာမြင့်လှစွာသောကာလကတည်းက။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ ဒဿနာယ၊ ငှာ။ ဥပသင်္ကမိတုကာမော၊ ချဉ်းကပ်လိုသောဆန္ဒရှိပါ၏။ အပိ စ၊ သို့သော်လည်း။ အဟံ၊ သည်။ ကေဟိစိ ကေဟိစိ၊ အချို့အချို့ကုန်သော။ ဝါ၊ ဟိုနှယ်ဒီနှယ် အသွယ်သွယ်ကုန်သော။ ကိစ္စကရဏီယေတိ၊ ပြုကိုပြုမှ ကောင်းမည့်ကိစ္စ,နောက်မှပြုရမည့်ကိစ္စတို့ဖြင့်။ ဝါ၊ ကိစ္စကြီးငယ်တို့ဖြင့်။ ဗျာဝဋော-ဥဿုက္ကော၊ ကြောင့်ကြရသည်။ အမှီ၊ ဖြစ်၏။ ဧဝံ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ ဝါ၊ ဤသို့သောအပြားအားဖြင့်။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။

ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ ဒဿနာယ၊ ဖူးမြင်ခြင်းငှာ။ ဥပသင်္ကမိတုံ၊ ချဉ်းကပ်ခြင်းငှာ။ နာသက္ခိံ၊ မစွမ်းနိုင်ခဲ့ပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သော၊ ထိုဥပါသကာသည်။ အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။

အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဧတမတ္ထံ၊ ကို။ ဝိဒိတွာ၊ ၍။ တာယံ ဝေလာယံ၊ ၌။ ဣမံ ဥဒါနံ၊ ကို။ ဥဒါနေသိ၊ ပြီ။

"သုခ ဝတ တဿ န ဟောတိ ကိဉ္စိ။လ။ဇနောဇနသ္မိံပဋိဗန္ဓရူပေါ"တိ၊ ပဋိဗန္ဓရူပေါဟူသော။ ယဿ၊ အကြင်သူ၏။ ကိဉ္စိ၊ ရူပသဒ္ဒ စသော ဝတ္ထုကာမတို့တွင် တစ်စုံတစ်ခုသော ဝတ္ထုသည်။ န ဟောတိ၊ ငါပိုင် ငါ့ဟာဟု တဏှာဖြင့်သိမ်းပိုက်အပ်သည်၏ အဖြစ် မရှိ။

သင်္ခတဓမ္မဿ၊ ပြုအပ်ပြီးသောကိစ္စရှိသည်ဖြစ်၍။ ဗဟုဿုတဿ၊ များသောပဋိဝေဓ အကြားအမြင်ရှိသော။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ သုခံ၊ ချမ်းသာသည်။ အဟောဝတ၊ သော်-အံ့သြဖွယ်ကောင်းလေစွ။ တစ်နည်း-ယဿ၊ ၏။ ကိဉ္စိ၊ အနည်းငယ်သော ကြောင့်ကြမှုသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ သင်္ခတဓမ္မဿ၊ ပြုအပ်ပြီးသောကိစ္စရှိသော။ ဝါ၊ ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဗဟုဿုတဿ၊ များသောပဋိဝေဓအကြား အမြင်ရှိသော။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ တံ၊ ထိုကြောင့်ကြမှုမရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ သုခံ ဝတ၊ ချမ်းသာအစစ်ပေတည်း။ တစ်နည်း-သုခံ ဝတ၊ အဟော သုခံ၊အံ့သြဖွယ် ချမ်းသာပါပေသည်။ (တံ-အကိဉ္စနတ္တ-သည် သုခ၏ အကြောင်း၊သုခသည် အကိဉ္စနတ္တ၏အကျိုး။မတူ ကွဲပြား၏။သို့သော် အကျိုးသုခ၏အမည်ကို အကြောင်းအကိဉ္စနတ္တ၌ "ဖလူပစာ" အားဖြင့်တင်စားဟောကြားအပ်သည်။)

သကိဉ္စနံ၊ ရာဂစသည်ဖြင့် ကြောင့်ကြခြင်း ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟညမာနံ၊ ပင်ပန်းဆင်းရဲ နေသောသူကို။ ပဿ၊ သတိပြု ကြည့်ရှုလော့။

ဇနော၊ အခြားလူသား တစ်ယောက်သည်။ ဇနသ္မိံ၊ အခြားလူသားတစ်ယောက်အပေါ်၌။ ပဋိဗန္ဓရူပေါ၊ ငါဟာ သူ့သား,သူဟာ ငါ့အဖေ,ငါဟာ သူ့လင်,သူဟာ ငါ့မယားစသည်ဖြင့် အပြန်အလှန် နှောင်ဖွဲ့ခြင်းသဘောရှိ၏။

ပဉ္စမံ။ ။