Issues
Select Version
နိဿယ
မြန်မာဘာသာ
(MN) Uparipaṇṇāsa-aṭṭhakathā
(MN) Uparipaṇṇāsa-aṭṭhakathā

10. Indriyabhāvanāsuttavaṇṇanā

Author: နိဿယ @ IAPT

ဧဝံမေသုတန္တိ၊ ဧဝံ မေသုတံ အစရှိသော သုတ်သည်။ ဣန္ဒြိယဘာဝနာသုတ္တံ၊ ဣန္ဒြိယဘာဝဣာ သုတ်တည်း။
တတ္ထ၊ ထိုဣန္ဒြိယ ဘာဝနာသုတ်၌။ ဂဇင်္ဂလာယန္တိ၊ ဂဇင်္ဂလာယံ ဟူသည်ကား။ ဧဝံ နာမကေ၊ ဤသို့ ဂဇင်္ဂလအမည်ရှိသော။ နိဂမေ၊ နိဂုံး၌။
သုဝေဠုဝနေတိ၊ သုဝေဠုဝနေ ဟူသည်ကား။ သုဝေဠုနာမ၊ သုဝေဠု အမည်ရှိသော။ ဧကော၊ တခုသော။ ရုက္ခဇာတိ၊ သစ်ပင်မျိုးတည်း။ တေဟိ၊ ထို သုဝေဠု မည်သော သစ်ပင်တို့သည်။ သဉ္ဆန္နော၊ ဖုံးလွှမ်းသော။ မဟာဝနသဏ္ဍော၊ ကြီးစွာသော တောအုပ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တတ္ထ၊ ထို တောအုပ်၌။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။
စက္ခုနာရူပံ နပဿတိသောတေန သဒ္ဒံ နသုဏာတီတိ၊ စက္ခုနာရူပံ နပဿတိသော တေနသဒ္ဒံ န သုဏာတိ ဟူသည်ကား။ စက္ခုနာ၊ စက္ခုပသာဒဖြင့်။ ရူပံ၊ ရူပါရုံကို။ နပဿိတဗ္ဗံ၊ မရှုအပ်။ သောတေန၊ သောတာပသာဒဖြင့်။ သဒ္ဒေါ၊ သဒ္ဒါရုံကို။ နသောတဗ္ဗော၊ မနာအပ်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒေသေတိ၊ ဟောတော်မူ၏။ ဣတိ အဓိပ္ပါယေန၊ ဤသို့သော အလိုဖြင့်။ ဥတ္တရမာဏဝေါ၊ ဥတ္တရလုလင်သည်။ ဝဒတိ၊ လျှောက်ဆို၏။
အညထာပရိယဿ ဝိနယေတိဣမိနာ၊ အညေထာအရိယဿဝိနယေ ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အတ္တနော၊ ကိုယ်တော်၏။ သာသနေ၊ သာသနာတော်၌။ အသဒိသာယ၊ အတူမရှိသော။ ဣန္ဒြိယဘာဝနာယ၊ ဣန္ဒြေကို ပွါးခြင်းကို။ ကထနတ္ထံ၊ ဟောခြင်းအကျိုးငှာ။ အာလယံ၊ တပ််ခြင်းကို။ အကာသိ၊ ပြုတော်မူ၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာအာနန္ဒေါ၊ အရှင်အာနန္ဒာ မထေရ်သည်။
သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အာလယံ၊ တပ်ခြင်းကို။ ဒဿေသိ၊ ပြတော်မူ၏။ ဟန္ဒ၊ ယခု။ အဟံ၊ ငါ အာနန္ဒာသည်။ ဣမိဿံ ပရိသတိ၊ ဤပရိသတ်၌။ ဘိက္ခုသံဃဿ၊ ရဟန်းအပေါင်းအား။ ဣန္ဒြိယ တာဝနာကထံ၊ ဣန္ဒြေကို ဟောရာ ဟောကြောင်းဖြစ်သော စကားကို။ ကာရေမိ၊ ပြုစေအံ့။ ဣတိမနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍ ။ သတ္ထာရံ၊ မြတ်စွာဘုရးကို။ ယာစန္တော၊ တောင်းပန်လိုသောကြောင့်။ ဧတဿ ဘဝေါတိ အာဒိံ၊ ဧတဿဘဂဝါ ဤသို့ အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဿ၊ ထို အာနန္ဒာအား။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣန္ဒြိယဘာဝနံ၊ ဣန္ဒြေကို ပွါးစေခြင်းကို။ ကထေန္တော၊ ဟောတော်မူလိုသောကြောင့်။ တေန ဟာနန္ဒာတိအာဒိံ၊ တေနဟာနန္ဒ ဤသို့ အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
တတ္ထ၊ ထိုတေန ဟာနန္ဒ အစရှိသော ပါဌ်၌။ ယဒိဒံ ဥပေက္ခာတိ၊ ယဒိဒံ ဥပေက္ခာ ဟူသည်ကား။ ယာဧသာဝိပဿနုပေက္ခာနာမ၊ အကြင်ဝိပဿနုပေက္ခာ မည်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဧသာ၊ ဤဝိပဿနုပေက္ခာသည်။ သန္တာ၊ ငြိမ်းသက်၏။ ဧသာ၊ ဤဝိပဿနုပေက္ခာသည်။ ပဏီဝါ၊ မြတ်၏။ အတပ္ပိတာ၊ မရောင့်ရဲအပ်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။ အယံဘိက္ခု၊ အားထုတ်အပ်သော ဝိပဿနာရှိသော ဤရဟန်းသည်။ စက္ခုဒွါရေ၊ စက္ခုဒွါရ၌။ ရူပါရမ္မဏမ္ပိ၊ ရူပါရုံသည်လည်း။ အာပါတဂတေ၊ ထင်ခြင်းသို့ ရောက်လတ်သည်ရှိသော်။ ဣဋ္ဌေ၊ အလိုရှိအပ်သော ။ အာရမ္မဏေ၊ အာရုံ၌။ မနာပံ၊ နှစ်သက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့် ဖြစ်သာ။ ယံ စိတ္တံ၊ အကြင်စိတ်သည်၎င်း။ အနိဋ္ဌေ၊ အလိုမရှိအပ်သော။ အာရမ္မဏေ၊ အာရုံ၌။ အမနာပ၊ မနှစ်သက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်ဖြစ်သော။ ယံ စိတ္တံ၊ အကြင်စိတ်သည်၎င်း။ မဇ္ဈတ္တေ၊ လျစ်လျူရှုအပ်သော ။ အာရမ္မဏေ၊ အာရုံ၌။ မနာပါမနာပံ၊ နှစ်သက်သည်၏ အဖြစ်မနှစ်သက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့် ဖြစ်သော။ ယံ စိတ္တံ၊ အကြင်စိတ်သည်လည်းကောင်း။ တဿ စိတ္တဿ၊ ထို စိတ်အား။ ရဇ္ဇိတုံဝါ၊ ဣဋ္ဌာရုံ၌တပ်ခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ဒုဿိဘုံဝါ၊ အနိဋ္ဌာရုံ၌ အမျက်ထွက်ခြင်းငှာလည်းကောင်း။ မုယှိဘုံဝါ၊ အာရုံ၌ တွေဝေခြင်းငှာလည်းကောင်း။ အဒတွာ၊ မပေးမူ၍သာလျှင်။ ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ ဉာဏ်ဖြင့်ယူ၍။ ဝိပဿနံ၊ ဝိပဿနာကို။ မဇ္ဈတ္တေ၊ ဝိပဿနုပေက္ခာဉာဏ် သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်၌။ ဌပေသိ၊ ထား၏။
စက္ခုမာတိ၊ စက္ခုမာဟူသည်ကား။ သမ္ပန္န စက္ခု၊ ပြည့်စုံသော မျက်စိရှိသော ယောင်္ကျားသည်။ ဝိသုဒ္ဓနေတ္တော၊ စင်ကြယ်သော မျက်စိရှိသော ယောင်္ကျားသည်။
ဟိ၊ ဗျတိရိက်ကို ဆိုအံ့။ စက္ခာဗာဓိကဿ၊ မျက်စိအနာရှိသော ယောင်္ကျားအား။ ဥဒ္ဓံ၊ အထက်သို့။ ဥမ္မိလံ၊ ဖွင့်ခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သော၊ ထို မျက်စိ အနာရှိသော ယောင်္ကျားကို။ နဂဟိတော၊ ဥပမာ၏ အဖြစ်ဖြင့် မယူအပ်။
ဤ သကံပေါဏတိ၊ ဤသကံပေါဏေဟူသည်ကား။ ရထီသာဝိယ၊ ရထားလှည်းသန်ကဲ့သို့။ ဥဋ္ဌဟိတွာ၊ ထ၍။ ဌိတေ၊ တည်သော ပဒုမ္မာကြာရွာ၌။
ပဋိကူလေအပ္ပဋိကူလသညီတိအာဒိသု၊ ပဋကူလေ အပ္ပဋိကူလသညီ ဤသို့ အစရှိသော ပါဠိရပ်တို့၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သောနည်းဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ပဋိကူလေ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်ရှိသော အာရုံ၌။ မေတ္တာဖရဏေနဝါ၊ မေတ္တာကို နှံ့သောအားဖြင့် လည်းကောင်း။ ဓာတုတော၊ ဓာတုမနသိကာရအားဖြင့်။ ဥပသံဟာရေနဝါ၊ နှလုံးသွင်းသော အားဖြင့်လည်းကောင်း။ အပ္ပဋိကူလသညီ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်မရှိဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ ဣရိယာ ပထဝိဟာရအားဖြင့် နေ၏။
အပ္ပဋိကူလေ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်မရှိသော အာရုံ၌။ အသုဘဖရဏေနဝါ၊ ဆံ အစရှီသော ကောဋ္ဌာသအစု၌ အသုဘ ဟူ၍ နှံ့သော အားဖြင့်လည်းကောင်း။ အနိစ္စတော၊ အနိစ္စအားဖြင့်။ ဥပသံဟာရေနဝါ၊ နှလုံးသွင်းသော အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဋိကူလသညီ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်ရှိ၏ ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ ဣရိယာ ပထဝိဟာရဖြင့် နေ၏။
သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသော ပဋိကူလေစ အပ္ပဋိကူလေစ ဟူသော ပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ ဧသော ဣဝ၊ ဤနည်းကဲ့သို့သော။ နယော၊ နည်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
တဒုဘယံ၊ ထိုနှစ်ပါးစုံသော ။ ပဋိကူလသဘော၊ အပ္ပဋိကူလသဘောကို။ အဘိနိဝဇ္ဇေတွာ၊ ကြဉ်၍။ မဇ္ဈတ္တော၊ လျစ်လျူရှုသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝိဟရိတုကာမော၊ နေခြင်းငှာ အလိရှိသော ရဟန်းသည်။ ကိံ၊ အဘယ်ကို။ ကရောတိ၊ ပြုသနည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။
ဣဋ္ဌာနိဋ္ဌေသု၊ ဣဋ္ဌာရုံ အနိဋ္ဌာရုံတို့သည်။ အာပါတဂတေသု၊ ထင်ခြင်းသို့ ရောက်ကုန်သည်ရှီသော်။ သောမနဿိကော၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှီသည်။ နေဝဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဒေါမနဿိကော၊ နှလုံးမသာယာခြင်းရှိသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ကထံ ပဋိကူလေ အပ္ပဋိကူလသညီ (ပ)၊
သတောသမ္ပဇာနောတိ၊ ကထံ ပဋိကူလေ အပ္ပဋိကူလ သညီ (ပ) သတော သမ္ပဇာနော ဟူသော။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ ဓမ္မသေနာပတိတ္ထေရေန၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာ မထေရ်သည်။ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂေ၊ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်၌။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ပဋိကူလေ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်ရှိသော အာရုံ၌။ အပ္ပဋိကူလသညီ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်မရှိဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ နေသနည်း။ အနိဋ္ဌသ္မိံ၊ အလိုမရှိအပ်သော။ ဝတ္ထုသ္မိံ၊ ဝတ္ထုသ္မိံ အာရုံ၌။ မေတ္တာယဝါ၊ မေတ္တာဖြင့်မူလည်း။ ဖရတိ၊ နှံ့၏။ ဓာတုတောဝါ၊ ဓာတုမနသိကာရအားဖြင့်လည်း။ ဥပသံဟရတိ၊ နှလုံးသွင်း၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဋိကူလေ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်ကောင်းသော အာရုံ၌။ အပ္ပဋိကူလသညီ၊ စက်ဆုပ်ရွံ့ရှာဘွယ်မရှိ ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ ဣရိယာပထဝိ ဟာရဖြင့် နေ၏။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ အပ္ပဋိကူလေ၊ စက်ဆုပ်ရွံ့ရှာဘွယ်မရှိသော အာရုံ၌။ ပဋိကူလသညီ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ် ရှိ၏ဟု အမှတ်မရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ နေသနည်း။ ဣဋ္ဌသ္မိံ၊ အလိုရှိအပ်သော။ ဝတ္ထုသ္မိံ၊ အာရုံ၌။ အသုဘာယဝါ၊ အသုဘအားဖြင်လည်း။ ဖရတိ၊ နှံ့၏။ အနိစ္စတောဝါ၊ အနိစ္စအားဖြင့်လည်း။ ဥပသံဟရတိ၊ နှလုံးသွင်း၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အပ္ပဋိကူလေ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှဘွယ် မရှိသော အာရုံ၌။ ပဋိကူလသညီ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်ရှိ၏ ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ ဣရိယာ= ပထဝိဟာရဖြင့်နေ၏။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ပဋိကူလေစ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်ရှိ သော အာရုံ၌လည်းကောင်း။ အပ္ပဋိကူလေစ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်မရှိသော အာရုံ၌လည်းကောင်း။ အပ္ပဋိကူသညီ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်မရှိဟု အမှတ်မရှိသည်ဖြစ်၏။ ဝိဟရတိ၊ နေသနည်း။ အနိဋ္ဌသ္မိံ၊ အလိုမရှိအပ်သော။ ဝတ္ထုသ္မိဉ္စ၊ အာရုံ၌လည်းကောင်း။ ဣဋ္ဌသ္မိံ၊ အလိုရှိအပ်သော။ ဝတ္ထုသ္မိဉ္စ၊ အာရုံ၌၎င်း။ မေတ္တာယဝါ၊ မေတ္တာဖြင့်မူလည်း။ ဖရတိ၊ နှံ့၏။ ဓာတုတောဝါ၊ ဓာတုမနသိကာရအားဖြင့်လည်း။ ဥပသံဟရတိ၊ နှလုံးသွင်း၍။ ဧဝံဓ၊ ဤသို့။ ပဋိကူလေစ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်ရှိသော အာရုံ၌၎င်း။ အပ္ပဋိကူလေစ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်မရှိသော အာရုံ၌လည်းကောင်း။ အပ္ပဋိကူလသညီ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ် မရှိဟု အမှတ်မရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ အပ္ပဋိကူလေစ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်မရှိသော အာရုံ၌လည်းကောင်း။ ပဋိကူလေစ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်ရှိသော အာရုံ၌ လည်းကောင်း။ ပဋိကူလသညီ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်ရှိ၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ နေသနည်း။ ဣဋ္ဌသ္မိံ၊ အလိုရှိအပ်သော။ ဝတ္ထုသ္မိဉ္စ၊ အာရုံ၌ လည်းကောင်း။ အနိဋ္ဌသ္မိံ၊ အလိုမရှိအပ်သော။ ဝတ္ထုသ္မိံ စ၊ အာရုံ၌လည်းကောင်း။ အသုဘာယဝါ၊ အသုဘအားဖြင့်လည်း။ ဖရတိ၊ နှံ့၏။ အနိစ္စတောဝါ၊ အနိစ္စအားဖြင့်လည်း။ ဥပသံဟရတိ၊ နှလုံးသွင်း၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အပ္ပဋိကူလေစ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်မရှိသော အာရုံ၌လည်းကောင်း။ ပဋိကူလေစ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ် ရှိသော အာရုံ၌လည်းကောင်း။ ပဋိကူလသညီ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်ရှိ၏ ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ပဋိကူလဉ္စ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်ရှိသော အာရုံကိုလည်းကောင်း။ အပ္ပဋိကူလဉ္စ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်မရှိသော အာရုံကိုလည်းကောင်း။ တဒုဘယံ၊ ထိုနှစ်ပါးစုံသော အာရုံကို။ အဘိနိဝဇ္ဇေတွာ၊ ကြဉ်၍။ ဥပေက္ခကော၊ လျစ်လျူရှုသည်။ သတော၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်။ သမ္ပဇာနော၊ ပညာအဆင်အခြင်နှင့် ပြည့်စုံသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍. ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ စက္ခုနာ၊ စက္ခုပသာဒဖြင့်။ ရူပံ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ရူပါရုံကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ သုမနော၊ ဝမ်းမြောက်သည်။ နေဝဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဒုမ္မနော၊ နှလုံးမသာသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဥပေက္ခကော၊ လျစ်လျူရှုသည်။ သတော၊ သတိနှင့် ပြည့်စုံသည်။ သမ္ပဇာနော၊ ပညာအဆင်အခြင်နှင့် ပြည့်စုံသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ ဣရိယာပထဝိဟာရဖြင့်နေ၏။ မနသာ၊ မနောဝိညာဉ်ဖြင့်။ ဓမ္မံ၊ ဓမ္မာရုံကို။ ဝိညာယ၊ သိ၍။ သုမနော၊ ဝမ်းမြောက်သည်။ နေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဒုမ္မနော၊ နှလုံးမသာသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဥပေက္ခကော၊ လျစ်လျူရှုသည်။ သတော၊ သတိနှင့် ပြည့်စုံသည်။ သမ္ပဇာနော၊ ပညာအဆင်အခြင်နှင့်ပြည့်စုံသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ ဣရိယာပထဝိဟာရဖြင့်နေ၏။
စ၊ အာဂုမ်မှတပါးဝါရ၏ အဖွင့်ကို ဆိုအံ့။ တီသု၊ သုံးပါးကုန်သော။ ဣမေသု နယေသု၊ ဤနည်းတို့တွင်။ ပဌမနယေန၊ အညာထာစပနာနန္ဒအရိယာဿဝိနယေ အစရှိသော ပဌမနည်း၌။ မနာပံ၊ နှစ်သက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့် ဖြစ်သော လောဘမူ စိတ်သည်လည်းကောင်း။ အမနာပံ၊ မနှစ်သက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့် ဖြစ်သော ဒေါသမူစိတ်သည်လည်းကောင်း။ မနာပါမနာပံ၊ နှစ်သက်သည်၏ အဖြစ် မနှစ်သက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်ဖြစ်သော ဥပေက္ခာသဟဂုတ်စိတ်သည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သံကိလေသံ၊ ကိလေသာတရားသည်လည်း။ ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။ နိက္ကိလေသိံ၊ ကိလေသာ မဟုတ်သော တရားသည်လည်း။ ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။
ဒုတိယနယေ၊ ကထဉ္စာနန္ဒ သေခေါဟောတိ ပဋိပဒေါ အစရှိသော ဒုတိယနည်း၌။ သံကိလေသံ၊ ကိလေသာ တရားသည်လည်း။ ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။ တတိယနယေ၊ ကထဉ္စာနန္ဒ အရိယော ဟောတိဘာဝိဝိန္ဒြိယော ဟူသော တတိယနည်း၌။ သံကိလေသံ၊ ကိလေသာတရားသည်လည်းကောင်း။ နိက္ကိလေသံ၊ ကိလေသာ မဟုတ်သော တရားသည်လည်းကောင်း။ ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။
ပဌမမ္ပိ၊ ပဌမနည်းသည်လည်း။ သံကိလေသံ၊ ကိလေသာတရားသည်။ ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။ ဒုတိယံ၊ ဒုတိယနည်းသည်။ သံကိလေသမ္ပိ၊ ကိလေသာတရားသည်လည်းကောင်း။ နိက္ကိလေ သမ္ပိ၊ ကိလေသာ မဟုတ်သော တရားသည်လည်းကောင်း။ ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။ တတိယံ၊ တတိယနည်းသည်။ နိက္ကိလေသမေဝ၊ ကိလေသာ မဟုတ်ကိရိယာ ဗျာကတ တရားသည်သာလျှင်။ ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုန၊ တဖန်။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
သေသံ၊ ကြွင်းကျန်သော စကားရပ်သည်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော အရာတို့၌။ ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်သည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ဣန္ဒြိယဘာဝနာသုတ်၏ အဖွင့်အပြီးတည်း။
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သော ။ ဣန္ဒြိယ ဘာဝနာသုတ္တံ၊ ဣန္ဒြိယဘာဝနာ သုတ်သည်။ နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။
ပဉ္စမော၊ ငါးခုမြောက်သော။ သဠာယတနဝဂ္ဂေါ၊ သဠာယတန ဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။
ဥပရိပဏ္ဏာသကဝဏ္ဏနာ၊ ဥပရိပဏ္ဏာသပါဠိတော်ကို ဖွ့င်ဆိုရာ ဖွင့်ဆိုကြောင်းဖြစ်သော အဋ္ဌကထာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ အပြီးသို့ ရောက်ပြီ။
စ၊ နိကြယ်၏ ဂုဏ်ကို ဆိုတောအံ့။ ယောအယံနိကာယော၊ အကြင်မဇ္ဈိမနိကာယ်သည်။ မူလပရိယာယံဝေါဘိက္ခဝေဒေသိဿာမီတိ၊ မူလပရိယာယံဝေါ ဘိက္ခဝေဒေသမိဿာမိ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အာရဒ္ဓတ္တာ၊ အားထုတ်တော်မူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အာဒိကလျာဏော၊ အစ၌ ကောင်းခြင်း ရှိ၏။ မဇ္ဈေ၊ အလယ်၌။ သုတ္တံ ဂေယျံ ဝေယျာကဏံ ဂါထာ ဥဒါနံ ဣတိ ဝုတ္တကံ ဇာတကံ အဗ္ဘုတဓမ္မံ ဝေဒလ္လန္တိ၊ သုတ္တံဂေယျံ ဝေယျာကရဏံ ဂါထာ ဥဒါနံ ဣတိ ဝုတ္တကံဇာတကံ အဗ္ဘုတဓမ္မံ ဝေဒလ္လံ ဟူ၍။ ဝစနတော၊ ဟောတော်မူခြင်းကြောင့်။ မဇ္ဈေကလျာဏော၊ အလယ်၌ ကောင်းခြင်းရှိ၏။ သန္နိဋ္ဌာနေ၊ အဆုံး၌။ အရိယောဘာဝိတိန္ဒြိယောတိ၊ အရိယောဘာဝိတိန္ဒြိယော ဟူ၍။ ဝစနတော၊ ဟောတော်မူခြင်းကြောင့်။ ပရိယောသာနကလျာဏော၊ အဆုံး၌ ကောင်းခြင်းရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တိဝိဓကလျာဏော၊ သုံးပါးအပြားရှိသော ကောင်းခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အယံမဇ္ဈိမနိကာယော၊ ဤမဇ္ဈိမနိကာယ်ကို။ မဟာဝိပဿနာနာမာတိ၊ မဟာဝီပဿနာအမည်ရှိ၏ ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ သောမဇ္ဈိမနိကာယော၊ ထိုမဇ္ဈိမနိကာယ်သည်။ ဝဏ္ဏနာဝသေန၊ အဋ္ဌကထာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သမတ္တော၊ ပြီးပြည့်စုံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ စ၊ အကျဉ်း ချုံး၍နိဂုမ်း သတ်တော့အံ့။ ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှအတိုင်း အရှည်ရှိသော စကားအစဉ်ဖြင့်။