ဧဝံ မေ သုတန္တိ၊ ဧဝံမေသုတံ အစရှိသော သုတ်သည်။ အရဏဝိဘင်္ဂသုတ္တံ၊ အရဏ ဝိဘင်္ဂသုတ်တည်း။

တတ္ထ၊ ထို အရဏ ဝိဘင်္ဂသုတ်၌။ နေဝုဿာနေယျန အပဿာရေယျာတိ၊ နေဝုဿာရေယျ နအပသာရေယျဟူသည်ကား။ ဂေဟသိတဝသေန၊ ကိလေသာကို မှီသည်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတယောက်သော။ ပုဂ္ဂလံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ နေဝဥက္ခိပေယျ၊ မခြီးမြှောက်ရာ။

န အာက္ခိပေယျ၊ ကိလေသာကို မှီသည်၏ အစွမ်းဖြင့် မနှိပ်စက်ရာ။ ဓမ္မမေဝ ဒေသေယျာတိ၊ ဓမ္မမေဝဒေသေယျ ဟူသည်ကား။ သဘာဝမေဝ၊ ဟုတ်မှန်တိုင်းသော သဘောကိုသာလျှင်။ ကထေယျ၊ ပြောဟောရာ၏။

သုခဝိနိစ္ဆယန္တိ၊ သုခဝိနိစ္ဆယံ ဟူသည်ကား။ ဝိနိစ္ဆိတသုခံ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်း၌ ချမ်းသာသည်ကို။

ရဟောဝါဒန္တိ၊ ရဟောဝါဒံ ဟူသည်ကား။ ပရမ္မုခါ၊ မျက်ကွယ်။ အဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးမဲ့သော စကားကို။ ပိသုဏဝါစံ၊ ချောပစ်သော စကားကို။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

သမ္မုခါနာတိ ခိဏန္တိ၊ သမ္မုခါနာတိခိဏံ ဟူသည်ကား။ သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်။ အတိခိဏံ၊ အလွန်နှိပ်စက်သော။ အာကိဏ္ဏံ၊ ရောပြွမ်းသော။ သံကိလိဋ္ဌံ၊ ညစ်နွမ်းသော။ ဝါစံ၊ စကားကို။ နဘဏေယျ၊ မဆိုရာ။

နာဘိနိဝိသေယျာတိ၊ နာဘိနိဝိသေသျ ဟူသည်ကား။ အဓိဋ္ဌဟိတွာ၊ ဆောက်တည်၍။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ နဝေါဟရေယျ၊ မပြောဆိုရာ။

သမညန္တိ၊ သမညံဟူသည်ကား။ လောကသမညံ၊ လောက၌ဖြစ်သော အမည်သညာကို။ လောကပဏ္ဏတ္တိံ၊ လောက၌ ပညတ်သည်ကို။

နာတိဓာဝေယျာတိ၊ နာတိဓာဝေယျ ဟူသည်ကား။ နာတိက္ကမေယျ၊ မလွန်ရာ။

ကာမပဋိသန္ဓိသုခိနောတိ၊ ကာမပဋိသန္ဓိသုခိနော ဟူသည်ကား။ ကာမပဋိသန္ဓိနာကာမူပသံဟိတေန၊ ဝတ္ထုကာမကိလေသာကာမတို့နှင့် အာရမ္မဏသမ္ပယောဂအားဖြင့် စပ်သော။ သုခေန၊ သုခဖြင့်။ သုခိတဿ၊ ချမ်းသာခြင်းသို့ ရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။

သဒုက္ခေါတိ၊ သ ဒုက္ခေါ ဟူသည်ကား။ ဝိပါကဒုက္ခေနပိ၊ ဝိပါကဒုက္ခအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သံကိလေသဒုက္ခေနပိ၊ သံကိလေသသဒုက္ခအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သဒုက္ခေါ၊ ဆင်းရဲခြင်းနှင့်တကွဖြစ်၏။

သဥပဃာတောတိ၊ သဥပဃာတောဟူသည်ကား။ ဝိပါကူပဃာတကိလေသူ ပဃာတေဟေဝ၊ ဝိပါကဥပဃာတကိလေသ ဥပဃာတတို့ဖြင့်သာလျှင်။ သဥပဃာတော၊ ပင်ပန်းခြင်းနှင့်တကွဖြစ်၏။

တထာ၊ ထိုအတူ။ သပရိဠာဟော၊ ဝိပါကပရိဠာဟ ကိလေသာပရိဠာဟအားဖြင့် ပူပန်ခင်းနှင့်တကွဖြစ်၏။

မိစ္ဆာပဋိပဒါတိ၊ မိစ္ဆာပဋိပဒါဟူသည်ကား။ အယာထာဝပဋိပဒံ၊ မဟုတ်မမှန်သော အကျင့်တည်း။ အကုသလပဋိပဒါ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်သော အကျင့်တည်း။

ဣတ္ထေကေအပသာဒေတီတိ၊ ဣတ္ထေကေအပသာဒေတိ ဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဂေဟသိတဝသေန၊ ကိလေသာကို မှီသည်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဧကစ္စေ၊ အချို့ကုန်သော။ ပုဂ္ဂလေ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ အပသာဒေတိ၊ မောင်းမဲ့၏။

ဥဿာဒနေပိ၊ ခြီးမြှောက်ခြင်း၌လည်း။ ဧသေဝ ဧသောဣဝ၊ ဤနည်းကဲ့သို့သော ။ နယော၊ နည်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဘဝသံယောဇနန္တိ၊ ဘဝသံယောဇနံ ဟူသည်ကား။ ဘဝဗန္ဓနံ၊ ဘဝအးဖြင့် နောင်ဖွဲ့ခြင်းတည်း။ ဧတံ၊ ဤ ဘဝသံယောဇဉ်ဟူသော အမည်သည်။ တဏှာယ၊ တဏှာ၏။ နာမံ၊ အမည်တည်း။

သုဘူတိတ္ထေရော၊ သုဘူဘိမထေရ်ကို။ ဣမံ စတုက္ကံ၊ ဤ စတုက္ကကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ ဧတဒဂ္ဂေ၊ ဧတဒဂ် အရာ၌။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဌပိတောကိရ၊ ထားတော်မူသတတ်။

ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဒေန္တဿ၊ ဟောတောမူသော။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ပုဂ္ဂလာနံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ဥဿာဒနာ၊ ခြီးမြှောက်ခြင်းတို့သည်လည်းကောင်း။ အပသာဒနာ၊ နှိပ်ခြင်းတို့သည်လည်းကောင်း။ ပညာယန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။ တထာ၊ ထိုအတူ။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဒေသေန္တာနံ၊ ဟောကုန်သော။ သာရိပုတ္တတ္ထေရာဒီနံ၊ အရှင်သာရီ ပုတ္တရာ အစရှိသော မထေရ်တို့အား။ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ဥဿာဒနာ၊ ခြီးမြှောက်ခြင်းတို့သည်လည်းကောင်း။ အပဿာဒနာ၊ နှိပ်ခြင်းတို့သည်လည်းကောင်း။ ပညာယတိ၊ ထင်ကုန်၏။

ပန၊ သုဘူဘိမထေရ်၏ ဂုဏ်ကိုဆိုဦးအံ့။ သုဘူတိတ္ထေရဿ၊ သူဘူတိမထေရ်အား။ ဓမ္မဒေသနာယ၊ တရားဟောခြင်း၌။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဓမ္မဿ၊ တရားကို။ အပ္ပဋိပန္နကော၊ မကျင့်တတ်။ အနာရာဓကော၊ မနှစ်သက်တတ်။ ဣတိဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ အယံ၊ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သီလဝါ၊ သီလ ရှိ၏။ ဂုဏဝါ၊ ဂုဏ်ရှိ၏။ လဇ္ဇီ၊ မကောင်းမှုမှ ရှက်တတ်၏။ ပေသလော၊ သီလကို ချစ်တတ်၏။ အာစာရစမ္ပန္နော၊ အကျင့်နှင့်ပြည့်စုံ၏။ ဣတိဝါ၊ ဤသို့လည်းကောငး်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ပန၊ ဗျတိရိက်မှတပါး အနွယကို ဆိုဦးအံံ။ အဿ၊ ထို သုဘူတိမထေရ်အား။ ဓမ္မဒေသနာယ၊ တရားဟောခြင်း၌။ အယံ၊ ဤအကျင့်သည်။ မိစ္ဆာပဋိပဒါ၊ ဖောက်ပြန်သော အကျင့်တည်း။ အယံ၊ ဤအကျင်သည်။ သမ္မာပဋိပဒါ၊ ကောင်းသော အကျင့်တည်း။ ဣတွေဝ၊ ဤသို့သာလျှင်။ ပညာယတိ၊ ထင်၏။

တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧတဒဂ္ဂံ ဘိက္ခဝေမမသာဝကာနံ ဘိက္ခူနံ အရဏဝိဟာရီနံ ယဒိဒံသုဘူတီတိ၊ ဧတဒဂ္ဂံဘိက္ခဝေ ဝေမမသာဝကာနံ ဘိက္ခူနံ အရဏဝိဟာရီနံယ ဒိဒံသုဘူတိဟူ၍။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အရဏဝိဟာရီနံ၊ ကိလေသာတည်း ဟူသော မြူမှကင်း၍ နေလေ့ရှိကုန်သာ။ မမ၊ ငါဘုရား၏။ သာဝကာနံ၊ တပြည့်ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့တွင်။ ယဒိဒယောအယံ သုဘူတိ၊ အကြင်သုဘူတိသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဧတံ ဧသော သုဘူတိ၊ ထိုသုဘူတိသည်။ အဂ္ဂံ အဂ္ဂေါ၊ ကဲလွန်၏။

ကာလညူအဿာတိ၊ ကာမညူအဿ ဟူသည်ကား။ အသမ္ပတ္တေ၊ မရောက်သေးသော။ ကာလေစ၊ အနာဂတ်ကာလ၌၎င်း။ အတိက္ကန္တေ၊ လွန်ပြီးသော။ ကာလေစ၊ အတိတ်ကာလ၌၎င်း။ အကထေတွာစ၊ မပြောဆိုမူ၍လည်းကောင်း။ ဒါနိ၊ ယခုပစ္စုပ္ပန် ကာလ၌။ ဝုစ္စမာနံ၊ ပြောဆိုအပ်သော စကားကို။ မဟာဇနော၊ လူများအပေါင်းသည်။ ဂဏှိဿတိ၊ ယူလတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယုတ္တပတ္တကာလံ၊ သင်သော ကာလလျောက်ပတ်သော ကာလကို။ ဥတွာစ၊ သိ၍လည်းကောင်း။ ပရံမုခါ၊ မျက်ကွယ်။ အဝဏ္ဏံ၊ ကဲ့ရဲ့သော စကားကို။ ဘာသေယျ၊ ဆိုရာ၏။

ခီဏဝါဒေပိ၊ နှိပ်စက်သော စကား၌လည်း။ ဧသေဝဧသော ဣဝ၊ ဤနည်းကဲ့သို့သော။ နယော၊ နည်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဥပဟညတီတိ၊ ဥပဟညတိ ဟူသည်ကား။ ဃာတိယတိ၊ သတ်အပ်၏။

သရောပိ ဥပဟညတီတိ၊ သရောပိဥပဟညတိဟူသည်ကား။ သဒ္ဒေါပိ၊ အသံသည်လည်း။ ဘိဇ္ဇတိ၊ ပျက်စီး၏။

အာတုရိယတီတိ၊ အာတုရိယတိဟူသည်ကား။ အာတုရော၊ ကြင်နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဂေလညပတ္တော၊ ပန်ပန်းခြင်းသို့ ရောက်အောင် ။ အာဗာဓော၊ အနာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အဝိသဋ္ဌန္တိ၊ အဝိသဋ္ဌံ ဟူသည်ကား။ ဝိသဋ္ဌံ၊ လွတ်လွတ်။ အပဠိဗုဒ္ဓံ၊ မနှိပ်စက်အပ်သည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။

တဒေဝါတိ၊ တဒေဝ ဟူသည်ကား။ တံယေဝဘာဇနံ၊ ထိုခွက်ကိုပင်လျှင်။

အဘိ နိဝိဿဝေါဟရတီတိ၊ အဘိနိဝိဿဝေါဟရတိဟူသည်ကား။ ပတ္တန္တိ၊ သပိတ်ဟူ၍။ သဉ္ဇာနနဇနပဒံ၊ အဘိနိဝိဿဝေါဟရတိဟူသည်ကား။ ပတ္တန္တိ၊ သပိတ်ဟူ၍။ သဉ္ဇာနနဇနပဒံ၊ သိသော ဇနပုဒ်ကို။ ဂန္တွာ၊ ရောက်သွား၍။ ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။ အာဟရထ၊ ဆောင်ခဲ့ကုန်။ ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။ ဓောဝထ၊ ဆေးခဲ့ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တတ္ထ၊ ထိုတပါးသော ဇနပုဒ်၌။ ဝုတ္တဝစနံ၊ ပြောဆိုသော စကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ အန္ဓဗာလပုထုဇ္ဇနော၊ အလွန်မိုက်သော ပုထုဇဉ်သည်။ ဣဒံ၊ ဤ ဝတ္ထုသည်။ ပတ္တံ၊ သပိတ်သည်။ န၊ မဟုတ်။ ဧသာ၊ ဤဝတ္ထုသည်။ ပါတိနာမ၊ ခွက်မည်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ ။ အဘိနိဝိဿ၊ တပါးသော ဝေါဟာရဖြင့် နှလုံးသွင်း၍။ ဝေါဟရတိ၊ ပြောဆို၏။

ဧဝံ၊ ဤအတူ။ သဗ္ဗပဒေဟိ၊ ခပ်သိမ်းသော ပုဒ်တို့နှင့်။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ယှဉ်အပ်၏။

အတိသာရောတိ၊ အတိသာရော ဟူသည်ကား။ အတိဓာဝနံ၊ လွန်၍ ပြေးခြင်းတည်း။

တထာတထာဝေါဟရတိ အပရာမသန္တိ၊ တထာတထာ ဝေါဟရတိ အပရာမသံ ဟူသည်ကား။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ ဇနပဒေ၊ နေရာဖြစ်သော ဇနပုဒ်၌။ ဘာဇနံ၊ ခွက်ကို။ ပါတီတိ၊ ပါတိဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဝေါ်အပ်၏။ ဣမေပန၊ ဤဇနပုဒ် သူတို့မှာမူကား။ နံ ဘာဇနံ၊ ထိုခွက်ကို။ ပတ္တန္တိ၊ သပိတ်ဟူ၍။ ဝဒန္တိ၊ ခေါ်ဝေါ်ကုန်၏။ တတော၊ ထို သပိတ်ဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်သောအခါမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ဇနပဒဝေါဟာရံ၊ မိမိတို့၏ နေရာ ဇနပုဒ်၌ခေါ်ဝေါသော ပါတိဟူသော အမည်ကို။ မုဉ္စိတွာ၊ လွှတ်၍။ ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။ ပတ္တံတွေဝ၊ ပတ္တဟူ၍သာလျှင်။ အပရာမသန္တော၊ မှားသော အားဖြင့်မသုံးသပ်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝေါဟရတိ၊ ခေါ်ဝေါ်၏။

သေသပဒေသုပိ၊ ကြွင်းသော အဘိနိဝေသော အနတိ သာရော ဟူသော ပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ ဧသော ဣဝ၊ ဤနည်းကဲ့သို့သော။ နယော၊ နည်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ မရိယာဒဘာဇနိယံ၊ ပိုင်းခြား၍ ဝေဘန်ခြင်းကို။ ကရောန္တော၊ ပြတော်မူလိုသော ဘုရား သခင်သည်။ တတြဘိက္ခဝေတိအာဒိံ၊ တတြဘိက္ခဝေ ဤသို့ အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။

တတ္ထ၊ ထို တတြဘိက္ခဝေ အစရှိသော ပါဌ်၌။ သရဏောတိ၊ သရဏော ဟူသည်ကား။ သရဇော၊ ကိလေသာတည်းဟူသော မြူနှင့် တကွဖြစ်၏။ သကိလေသော၊ ကိလေသာနှင့်တကွဖြစ်၏။

အရဏောတိ၊ အရဏော ဟူသည်ကား။ အရဇော၊ ကိလေသာတည်းဟူသော မြူမရှိ။ နိက္ကိလေသော၊ ကိလေသာမရှိ။

စ၊ ဆက်၍ ဆိုဦးအံ့။ သုဘူတိ၊ သုဘူတိ အမည်ရှိသော။ အယံ ထေရော၊ ဤမထေရ်ကို။ ဒွီသု၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ဌာနေသု၊ အရာတို့၌။ ဧတဒဂ္ဂံ၊ ဧတဒဂ် အရာသို့။ အာရုဠှော၊ တင်အပ်၏။ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ အာရုဠှော၊ တင်အပ်သနည်း။ အရဏဝိဟာရီနံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော မြူမှကင်း၍ နေလေ့ရှိကုန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ယဒိဒယောအယံသုဘူတိ၊ အကြင်သူဘူတိသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဒက္ခဏေယျောနံ၊ အလှူခံ ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ယဒိဒ ယောအယံ သုဘူတိ၊ အကြင်သုဘူတိသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤိသို့။ အာရုဠှော၊ တင်အပ်၏

ဓမ္မသေနာပတိ၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာ မထေရ်သည်။ ဝတ္ထုံ၊ အလှူ၏ အကြောင်းဖြစ်သော မိမိကိုယ်ကို။ သောဓေတိကိရ၊ သုတ်သင် သတတ်။ သုဘူတိတ္ထေရော၊ သုဘူတိမထေရ်သည်။ ဒက္ခိဏံ၊ အကျိုးဖြစ်သော အလှူကို။ သောဓေတိ ကိရ၊ သုတ်သင်သတတ်။

တထာတံ ဝစနံ၊ ထိုစကားကို။ ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ဓမ္မသေနာပတိ၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာမထေရ်သည်။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလိုငှာ။ ဝိစရန္တော၊ လှည့်လည်လတ်သည်ရှိသော်။ ဂေဟဒွါရေ၊ အိမ်တံခါး၌။ ဌိတော၊ ရပ်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။ သိက္ခံ၊ ဆွမ်းကို။ အာဟရန္တိ၊ ဆောင်ကုန်သေး၏။ တာဝ၊ ထိုမျှလာက်။ ပုဗ္ဗဘာဂေ၊ ရှေးအဘို့၌။ ပရိစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ ပိုင်းခြား၍။ နိရောဓံ၊ နိရောဓသမာပတ်ကို။ သမာပဇ္ဇတိ၊ ဝင်စားတော်မူ၏။ နိရောဓာ၊ နိရောဓသမာပတ်မှ။ ဝုဋ္ဌာယ၊ ထ၍။ ဒေယျဓမ္မံ၊ လှူဘွယ်ဝတ္ထုကို။ ပဋိဂ္ဂဏှတိ၊ ခံတော်မူ၏။

စ၊ သုဘူတိ မထေရ်၏ သုတ်သင်ခြင်းကို ဆိုဦးအံ့။ သုဘူတိတ္ထေရော၊ သုဘူတိ မထေရ်သည်။ တတ္ထေဝ၊ ထိုအတူသာလျှင်။ မေတ္တာဈာနံ၊ မေတ္တာဈာန်ကို။ သမာပဇ္ဇတိ၊ ဝင်စား၍ နေတော်မူ၏။ မေတ္တာဈာနာ၊ မေတ္တာဈာန်မှ။ ဝုဋ္ဌာယ၊ ထ၍။ ဒေယျဓမ္မံ၊ လှူဘွယ်ဝတ္ထုကို။ ပဋိဂ္ဂဏှတိ၊ ခံတော်မူ၏။

ပန၊ စောဒနာသောဓနာ ပုဒ်ကိုထုတ်၍ ပြဦးအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ နိရောဓ သမာပတ်ကိုဝင်စား၍ ဆွမ်းခံခြင်း မေတ္တာဈာန်ကိုဝင်စား၍ ဆွမ်းခံခြင်းကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ စွမ်းနိုင်ကုန်သလော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။

အာမသက္ကာ၊ ဪစွမ်းနိုင်ကုန်၏။ မဟာဘိညပတ္တာ၊ မြတ်သောအဘိညာဉ်သို့ ရောက်ကုန်သော။ သာဝကာ၊ တပည့်ဖြစ်ကုန်သော အရှင်သာရိပုတ္တရာမထေရ် အရှင်သုဘူတိမထေရ်တို့သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ နိရောဓ သမာပတ်ကို ဝင်စား၍ ဆွမ်းခံခြင်း မေတ္တာဈာန်ကို ဝင်စား၍ ဆွမ်းခံခြင်းကို။ ယံယေနကာရဏေန၊ အကြင်သို့သော အကြောင်းကြောင့်။ ကရေယျုံ၊ ပြုနိုင်ကုန်ရာ၏။ ဧတံ၊ ဤသို့ ပြုနိုင်ခြင်းသည်။ နေဝ အစ္ဆရိ ယဉ္စ၊ အံ့ဘွယ်မရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ဣမသ္မိံ တမ္ဗပဏ္ဏိဒီပေ၊ ဤသီဟိုလ် ကျွန်း၌လည်း။ ပေါရာဏကရာဇကာလေ၊ ရှေး မင်းတို့လက်ထက်၌။ ပိင်္ဂလဗုဒ္ဓရက္ခိတတ္ထေရောနာမ၊ ပိင်္ဂလဗုဒ္ဓ ရက္ခိတ အမည်ရှိသော မထေရ်သည်။ ဥတ္တရဂါမံ၊ ဥတ္တရရွာကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ ဝိဟာသိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူပြီ။

တတ္ထ၊ ထို ဥတ္တရရွာ၌။ သတ္တကုသလ တာနိ၊ ခုနစ်ရာသော အိမ်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ရှိသည်ဖြစ်ကုန်၏။ ယတ္ထ၊ အကြင်အိမ်တံခါး၌။ ထေရော၊ ပိင်္ဂလဗုဒ္ဓရက္ခိတ မထေရ်သည်။ သမာပတ္တိံ၊ သမာပတ်ကို။ နသမာပဇ္ဇိ၊ မဝင်စား။

ဧကမ္ပိ၊ တဦးလည်းဖြစ်သေား။ တံ ကုလဒွါရံ၊ ထိုသမာပတ်ကို မဝင်စားဘဲ ဆွမ်းခံသွားသော အိမ်တံ ခါးသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ သေသံ၊ ကြွင်းကျန်သော စကားရပ်သည်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော အရာတို့၌။ ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်သည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် အရဏဝိဘင်္ဂသုတ်၏ ဖွင့်အပြီးတည်း။

နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သော။ အရဏ ဝိဘင်္ဂသုတ္တံ၊ အရဏဝိဘင်္ဂ သုတ်သည်။ နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။