Issues
Select Version
နိဿယ
မြန်မာဘာသာ
(MN) Uparipaṇṇāsa-aṭṭhakathā
(MN) Uparipaṇṇāsa-aṭṭhakathā

8. Gopakamoggallānasuttavaṇṇanā

Author: နိဿယ @ IAPT

ဧဝံ မေ သုတန္တိ၊ ဧဝံမေသုတံ အစရှိသော သုတ်သည်။ ဂေါပကမောဂ္ဂလ္လာနသုတ္တံ၊ ဂေါပကမောဂ္ဂလာနသုတ်တည်း။
တတ္ထ၊ ထိုဂေါပကမောဂ္ဂလာနသုတ်၌။ အစိရပရိနိဗ္ဗုတေ ဘဂဝတီတိ၊ အစိရပရိနိဗ္ဗုတေ ဘဂဝတိဟူသည်ကား။ ဘဂဝတိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အစိရပရိနိဗ္ဗုတေ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူ၍ မကြာမြင့်မီ။ ဓါတုဘာဇနီယံ၊ ဓာတ်တော်ကို ဝေဖန်သည်ကို။ ကတွာ၊ ပြုပြီး၍။ ဓမ္မသင်္ဂီတိံ၊ သုတ်အဘိဓမ္မာဝိနည်းကို သင်္ဂါယနာတင်သည်ကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှါ။ ရာဇဂဟံ၊ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်သို့။ အာဂတကာလေ၊ ရောက်သောအခါ၌။
ရညော ပဇ္ဇောတဿ အာသင်္ကမာနောတိ၊ ရညော ပဇ္ဇောတဿ အာသင်္ကမာနောြဟူသည်ကား။ စဏ္ဍပဇ္ဇောတော နာမ၊ စဏ္ဍပဇ္ဇောတမည်သော။ ဧသဧသော ရာဇာ၊ ဤမင်းသည်။ ဗိမ္ဗိသာရမဟာရာဇဿ၊ ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီး၏။ သဟာယော၊ အကြည်တော်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ပန၊ အကြည်တော်ဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်းကို ဆိုဉီးအံ့။ ဇီဝကံ၊ ဇီဝကဆေးသမားကို။ ပေသေတွာ၊ စေလွှတ်၍။ ဘေသဇ္ဇကာရိတကာလတော၊ ဆေးကုစေသော အခါမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ဒဠှမိတ္တောဝ၊ မြဲမြံသော အကြည်တော်သည်သာလျှင်။ ဇာတော၊ ဖြစ်၏။ သော၊ ထိုစဏ္ဍပဇ္ဇောတမင်းသည်။ အဇာတသတ္တုနာ၊ အဇာတသတ်မင်းသည်။ ဒေဝဒတ္တဿ၊ ဒေဝဒတ်၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူဆောင်၍။ ပိတာ၊ ခမည်းတော်ကို။ ဃာတိတော၊ သတ်အပ်၏။ ဣတိဣဒံဝစနံ၊ ဤသို့သော စကာကို။ သုတွာ၊ ကြားသောကြောင့်။ မမ၊ ငါစဏ္ဍပဇ္ဇောတမင်း၏။ ပိယမိတ္တံ၊ ချစ်စွာသော အကြည်တော်ဖြစ်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကို။ ဃာတေတွာ၊ သတ်၍။ ဧသဧသော၊ ဤအဖာတသတ်သည်။ ရဇ္ဇံ၊ မင်းအဖြစ်ကို။ ကရိဿာမိ၊ ငါပြုအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မညတိ၊ မှတ်ထင်ဘိ၏။ မယှံ၊ ငါစဏ္ဍပဇ္ဇောတမင်းကြီး၏။ သဟာယဿ၊ အကြည်တော်ဖြစ်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးအား။ သဟာယာနံ၊ အကြည်တော်တို့၏။ အတ္ထိကဘာဝံ၊ ရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ဇာနာပေဿာမိ၊ ငါစဏ္ဍပဇ္ဇောတမင်းကြီးသိစေအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပရိသတိ၊ မူးမတ်ပရိတ်သတ်တို့၏အလယ်၌။ ဝါစံ၊ စကားကို။ အဘာသိ၊ ဆိုပြီ။
တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားကို။ သုတွာ၊ အဇာတသတ်မင်းကြားသောကြောင့်။ တဿ၊ ထိုစဏ္ဍပဇ္ဇောတမင်းအား။ အာသင်္ကာ၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည်။ ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။ ရညော ပဇ္ဇောတဿ အာသင်္ကမာနောတိ၊ ရညော ပဇ္ဇောတဿ အာသင်္ကမာနောဟူ၍။ သင်္ဂါယန္တေတိ၊ သင်္ဂါယနာဆရာတို့သည်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။
ကမ္မန္တောတိ၊ ကမ္မန္တောဟူသည်ကား။ ဗဟိနဂရေ၊ ရာဇဂြိုဟ်မြို့ပ၌။ ပဋိသင်္ခါရာပနတ္ထာယ၊ ပြုပြင်စီရင်စေခြင်းအကျိုးငှါ။ ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ အမှုပြုလုပ်ရာ အရပ်သို့။
ဥပသင်္ကမီတိ၊ ဥပသင်္ကမိဟူသည်ကား။ မယံ၊ ငါတို့အာနန္ဒာတို့သည်။ ဓမ္မဝိနယသင်္ဂီတိံ၊ သုတ် အဘိဓမ္မာ ဝိနည်းကို သင်္ဂါယနာတင်ခြင်းကို။ ကာရေဿာမ၊ ပြုကုန်အံ့။ ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ ဝိစရာမ၊ လှည့်လည်ကုန်၏။ အယဉ္စ၊ ဤဂေါပကမောဂ္ဂလာနပုဏ္ဏားသည်လည်း။ မဟေသက္ခော၊ ကြီးသော တန်ခိုးရှိ၏။ ရာဇဝလ္လဘော၊ အဇာတသတ်မင်းနှင့် အကျွမ်းဝင်၏။ သံဂဟေ၊ ခြီးမြှောက်ခြင်းကို။ ကတေ၊ ငါပြုအပ်သည်ရှိသော်။ ဝေဠုဝနဿ၊ ဝေဠုဝန်ကျောင်း၏။ အာရက္ခံ၊ အစောင့်အရှောက်ကို။ ကရေယျ၊ ပြုရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မညမာနော၊ မှတ်ထင်တော်မူသော အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်သည်။ ဥပသင်္ကမိ၊ ချည်းကပ်တော်မူ၏။
တေဟိ ဓမ္မေဟီတိ၊ တေဟိ ဓမ္မေဟိဟူသည်ကား။ တေဟိ သဗ္ဗညုတညာဏဓမ္မေဟိ၊ ထိုသဗ္ဗညုတ ညာဏ်တော်တည်းဟူသော ဂုဏ်တို့ဖြင့်။
သဗ္ဗေန သဗ္ဗန္တိ၊ သဗ္ဗေနသဗ္ဗံဟူသည်ကား။ သဗ္ဗာကာရေန၊ ခပ်သိမ်းသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ သဗ္ဗံ၊ အကြွင်းမဲ့။
သဗ္ဗထာ သဗ္ဗန္တိ၊ သဗ္ဗထာသဗ္ဗံဟူသည်ကား။ သဗ္ဗကောဋ္ဌာသေဟိ၊ ဥဿုံသောအစုတို့ဖြင့်။ သဗ္ဗံ၊ အကြွင်းမဲ့။
ကိံ၊ အဘယ်အနက်သဘောကို။ ပုစ္ဆာမိ၊ ငါဂေါပကမောဂ္ဂလာနပုဏ္ဏားမေးလျှောက်ရနည်း။ ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။ ပုစ္ဆတိ၊ မေးလျှောက်၏။
ဟိဝိတ္ထာရေမိ၊ ထိုစကားကို အကျယ်ချဲ့ဉီးအံ့။ ဆ၊ ခြောက်ဉီးကုန်သော။ သတ္ထာရော၊ ပူရဏကဿပအစရှိသော ဆရာတို့သည်။ ပဌမတရံ၊ လက်မွန်မဆွစွာ။ အပ္ပညာတကုလေဟိ၊ မထင်ရှားသော အမျိုးတို့မှ။ နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်၍။ ပဗ္ဗဇိတာ၊ ပရိဗိုဇ်ရဟန်းပြုကုန်၏။ တေ၊ ထိုဆသတ္ထာရတို့သည်။ တထာဂတေ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဓရမာနေယေဝ၊ ထင်ရှားရှိစဉ်ကပင်လျှင်။ ကာလံကတာ၊ သေခြင်းကိုပြုကုန်၏။ နေသံ၊ ထိုဆသတ္ထာရတို့၏။ သာဝကာပိ၊ တပည့်တို့သည်လည်း။ အပ္ပညာတကုလေဟေဝ၊ မထင်ရှားသော အမျိုးတို့မှသာလျှင်။ နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်ကုန်၍။ ပဗ္ဗဇိတာ၊ ပရိဗိုဇ်ရဟန်းပြုကုန်၏။
တေသံ၊ ထိုဆသတ္ထာရတို့၏။ တေ၊ ထိုတပည့်တို့သည်။ တေသံ၊ ထိုဆသတ္ထာရတို့၏။ အစ္စယေန၊ လွန်သဖြင့်။ မဟာဝိဝါဒံ၊ ကြီးစွာသော ငြင်းခုံခြင်းကို။ အကံသု၊ ပြုကုန်၏။
ပန၊ အရှင်ဘုရားတို့၏ ဆရာအရှင်ဂေါတမ၏အကြောင်းကိုဆိုဉီးအံ့။ သမဏော ဂေါတမော၊ ရဟန်းဂေါတမသည်။ မဟာကုလာ၊ မြတ်သော အမျိုးမှ။ နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်၍။ ပဗ္ဗဇိတော၊ ရဟန်းပြုတော်မူ၏။ တဿ၊ ထိုအရှင်ဂေါတမ၏။ အစ္စယေန၊ လွန်တော်မူသဖြင့်။ သာဝကာနံ၊ တပည့်တို့အား။ မဟာဝိဝါဒေါ၊ ကြီးစွာသော ငြင်းခုံခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အယံ ကထာ၊ ဤစကားသည်။ သကလဇမ္ဗုဒီပံ၊ အလုံးစုံသော ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်းကို။ ပတ္ထရမာနာ၊ ပျံ့နှံ့သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်၏။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေ နာမ၊ မြတ်စွာဘုရားမည်သည်။ ဓရန္တေ၊ ထင်ရှားရှိတော်မူစဉ်။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ ဝိဝါဒေါ၊ ခိုက်ရန်ငြင်းခုံခြင်းသည်။ နာဟောသိ၊ မဖြစ်။
ယောပိ၊ အကြင်ကောသမ္ဗကရဟန်းတို့၏ ခိုက်ရန်ငြင်းခုံခြင်းသည်လည်း။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ သောပိ၊ ထိုကောသမ္ဗကရဟန်းတို့၏ ခိုက်ရန်ငြင်းခုံခြင်းသည်လည်း။ တတ္ထေဝ၊ ထိုဖြစ်ရာအရပ်၌ပင်လျှင်။ ဝူပသမိတော၊ ငြိမ်းခြင်းသို့ရောက်၏။
ပန၊ လက်ထက်တော်၌ အဓိကရုဏ်းမဖြစ်သည်မှတစ်ပါး ပရိနိဗ္ဗာန်စံသည်မှ နောက်ကာလ၌ အဓိကရုဏ်းမဖြစ်သည်ကိုဆိုဉီးအံ့။ အဿ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား၏။ ပရိနိဗ္ဗုတကာလေ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံယူတော်မူပြီးသော ကာလ၌။
အဋ္ဌေက သဋ္ဌိယောဇန သဟဿုဗ္ဗေဓံ၊ ယူဇနာတစ်သိန်းခြောက်သောင်း ရှစ်ထောင် အစောက်မြင့်သော။ သိနေရုံ၊ မြင့်မိုရ်တောင်ကို။ အဏ္ဍဟိတု၊ မတည်နိုင်ခြင်းငှါ။ သမတ္ထဿ၊ စွမ်းနိုင်သော။ ဝါတဿ၊ ကမ္ဘာကိုဖျက်သောလေ၏။ ပုရတော၊ ရှေး၌။ ပုရာဏပဏ္ဏံ၊ သစ်ရွက်ဟောင်းသည်။ ကိံ ဌဿတိ၊ အဘယ်မှာတည်နိုင်အံ့နည်း။ ဒသ ပါရမိယော၊ ဆယ်ပါးသော ပါရမီတို့ကို။ ပူရေတွာ၊ ဖြည့်တော်မူ၍။ သဗ္ဗညုတညာဏံ၊ သဗ္ဗညုတညာဏ်တော်သို့။ ပတ္တဿ၊ ရောက်တော်မူသော။ သတ္ထု၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ အလဇ္ဇမာနော၊ အရှက်အကြောက်မရှိသော။ မစ္စုရာဇာ၊ သေမင်းသည်။ ကဿ၊ အဘယ်သူအား။ လဇ္ဇိဿတီ၊ ရှက်လိမ့်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မဟာသံဝေဂံ၊ ပြင်းစွာသော ထိတ်လန့်ခြင်းကို။ ဇနေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ မတ္တာယသမတ္တတော၊ အတိုင်းအရှည်ထက်။ ဘိယျောသော၊ လွန်စွာ။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ သမဂ္ဂါ၊ ညီညွတ်ကုန်သည်။ ဇာတာ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အတိဝိယ၊ အလွန်လျင်။ ဥပသန္တုပသန္တာ၊ ငြိမ်သက်ကုန်ငြိမ်သက်ကုန်၏။ ဧတံ၊ ဤညီညွတ်စွာဖြစ်ခြင်းသည်။ ကိံ နု ခေါ၊ အကြောင်းအဘယ်သို့ရှိသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣဒံ ကရဏံ၊ ဤအကြောင်းကို။ ပုစ္ဆာမိ၊ အကျွန်ုပ်ဂေါပကမောဂ္ဂလာနပုဏ္ဏားကလျှောက်ပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ပုစ္ဆတိ၊ ပုဏ္ဏားကမေးလျှောက်၏။
အနုသညာယမာနောတိ၊ အနုသညာယမာနောဟူသည်ကား။ အနုသဉ္ဇာယမာနော၊ အဖန်တလဲလဲသိအောင်ပြုသည်။ ကတာကတံ၊ ပြုပြီးသောအမှု မပြုသေးသောအမှုကို။ ဇနန္တော၊ သိအောင်ပြုသည်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ အနုဝိစရမာနော၊ အဖန်တလဲလဲသိအောင်ပြုသည်။
အတ္ထိ နု ခေါတိ ပဒေန၊ အတ္ထိနုခေါဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။ အယမ္ပိ၊ ဤဝဿကာရပုဏ္ဏားသည်လည်း။ ဟေဋ္ဌိမပုစ္ဆမေဝ၊ အောက်၌ပြခဲ့သော ဂေါပကမောဂ္ဂလာနပုဏ္ဏားသည် မေးအပ်သော ပြဿနာကိုပင်လျှင်။ ပုစ္ဆတိ၊ ထပ်၍မေးလျှောက်၏။
အပ္ပဋိသရဏေ၊ ကိုးကွယ်လည်းလျောင်းရာမရှိသော။ ဓမ္မဝိနယေ၊ သုတ် အဘိဓမ္မာ ဝိနည်း၌။
ကော ဟေတု သာမဂ္ဂိယာတိ၊ ကော ဟေတု သာမဂ္ဂိယာဟူသည်ကား။ တုမှာကံ၊ အရှင်ဘုရားတို့၏။ သမဂ္ဂဘာဝဿ၊ ညီညွတ်သည်၏အဖြစ်၏။ ဟေတု၊ အကြောင်းကား။ ကော၊ အဘယ်နည်း။ ပစ္စယော၊ အထောက်အပံ့ကား။ ကော၊ အဘယ်နည်း။
ဓမ္မပဋိသရဏာတိ ပဒေန၊ ဓမ္မပဋိသရဏာ ဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။ ဓမ္မော၊ တရားသည်။ အဝဿယော၊ ကိုးကွယ်လည်းလျောင်းရာတည်း။ ဣိတိဣမံအတ္ထံ၊ ဤသို့သော အနက်ကို။ ဒီပေတိ၊ ပြတော်မူ၏။
ပဝတ္တတီတိ၊ ပဝတ္တတိဟူသည်ကား။ ပဂုဏံ၊ လေ့လာသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ အာဂစ္ဆတိ၊ နှုတ်တက်အာဂုံဆောင်သည်၏အဖြစ်ဖြင့် လာ၏။
အာပတ္တိ ဟောတိ ဝီတိက္ကမောတိ၊ အာပတ္တိ ဟောတိ ဝီတိက္ကမောဟူသည်ကား။ ဧတံဥဘယံ၊ ဤအာပတ်သင့်ခြင်း လွန်ကျူးခြင်း နှစ်ပါးစုံသည်။ ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ အာဏာတိက္ကမနမေဝ၊ အာဏာတော်ကို လွန်ကျူးခြင်းပင်လျှင်တည်း။
ယထာဓမ္မံ ယထာနုသိဋ္ဌံ ကာရေမာတိ၊ ယထာဓမ္မံ ယထာနုသိဋ္ဌံ ကာရေမာဟူသည်ကား။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဓမ္မော၊ ဟုတ်မှန်သော သဘောသည်လည်းကောင်း။ အနုသိဋ္ဌိ စ၊ ဆုံးမကံမြစ်တော်မူခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဌိတာ၊ တည်၏။ ဧဝံ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။ ကာရေမ၊ ငါတို့ပြုကုန်၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
န ကိရ နော ဘဝန္တော ကာရေန္တိ ဓမ္မော နော ကာရေတီတိ ပဒဒွယေပိ၊ န ကိရ နော ဘဝန္တော ကာရေန္တိ ဓမ္မော နော ကာရေတိဟူသော ပုဒ်နှစ်ခုတို့၏ အပေါင်း၌လည်း။ နော ကာရော၊ နောအက္ခရာသည်။ နိပါတမတ္တံ၊ နိပါတ်ပုဒ်မျှသာတည်း။
ဧဝံ သန္တေ၊ ဤသို့နောသဒ္ဒါသည် နိပါတ်ပုဒ်မျှသာ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ ဘဝန္တော၊ အရှင်တို့သည်။ ကာရေန္တိ ကိရ၊ မပြုစေကုန်သတတ်။ ဓမ္မောဝ၊ တရားသည်သာလျှင်။ ကာရေတိ၊ ပြုစေ၏။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤနကိရ နောဘဝန္တောကာရေန္တိ ဓမ္မောနောကာရေတိဟူသော ပါဌ်၌။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
တဂ္ဃါတိ ဧသောသဒ္ဒေါ၊ တဂ္ဃဟူသော ဤသဒ္ဒါသည်။ ဧကံသေ၊ စင်စစ်ဟူသော အနက်၌။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ နိပါတော၊ နိပါတ်ပုဒ်တည်း။
ကထံ ပန ဘဝံ အာနန္ဒေါတိ၊ ကထံ ပန ဘဝံ အာနန္ဒေါ ဟူသည်ကား။ ထေရဿ၊ အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်၏။ ဝေဠုဝနေ၊ ဝေဠုဝန်ဥယျာဉ်၌။ ဝသနဘာဝံ၊ နေသည်၏အဖြစ်ကို။ န ဇာနာတိကိံ၊ မသိလော။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။
ဇာနာတိ၊ သိ၏။ ပနတထာပိ၊ ထိုသို့ပင်သိသော်လည်း။
အနေန၊ ဤဝဿကာရပုဏ္ဏားသည်။ ဝေဠုဝနဿ၊ ဝေဠုဝန်ဥယျာဉ်အား။ အာရက္ခာ၊ အစောင့်အရှောက်ကို။ ဒိန္နာ၊ ပေးအပ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဥက္ကံသာပေတုကာမော၊ ခြီးမြောက်ခြင်းငှါ အလိုရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ပုစ္ဆတိ၊ မေးလျှောက်၏။
ပန၊ စောဒနာ သောဓနာပုဒ်ကို ထုတ်၍ပြဉီးအံ့။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ တေန၊ ထိုဝဿကာရပုဏ္ဏားသည်။ တတ္ထ၊ ထိုဝေဠုဝန်ဥယျာဉ်၌။ အာရက္ခာ၊ အစောင့်အရှောက်ကို။ ဒိန္နာ၊ ပေးအပ်သနည်း။
သော၊ ထိုဝဿကာရပုဏ္ဏားသည်။ ဧကဒိဝသံ၊ တစ်နေ့သော နေ့၌။ မဟာကစ္စာယနတ္ထေရံ၊ အရှင်မဟာကစ္စည်းမထေရ်ကို။ ဂိဇ္ဈကူဋာ၊ ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်မှ။ ဩတရန္တံ၊ သက်ဆင်းတော်မူသည်ကို။ ဒိသွာ၊ တွေ့မြင်၍။
ဧသော၊ ဤရဟန်းသည်။ မက္ကဋော ဝိယ၊ မျောက်ကဲ့သို့တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟကိရ၊ ဆိုသတတ်။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ တံ ကထံ၊ ထိုဝဿကာရပုဏ္ဏားဆိုသော စကားကို။ သုတွာ၊ ကြားတော်မူ၍။
သစေ ခမာပေတိ၊ အကယ်၍ကန်တော့သည်ဖြစ်အံ့။ ဣစ္စေတံ ဣတိဧတံ၊ ဤသို့ကန်တော့ခြင်းသည်။ ကုသလံသုန္ဒရံ၊ ကောင်းမြတ်၏။
နော စေ ခမာပေတိ၊ အကယ်၍ မကန်တော့သည်ဖြစ်အံ့။ ဣမသ္မိံ ဝေဠုဝနေ၊ ဤဝေဠုဝန်ဥယျာဉ်၌။ ဂေါနင်္ဂလမက္ကဋော၊ နွားမြီးနှင့်တူသော အမြီးရှိသော မျောက်သည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။
သော၊ ထိုဝဿကာရပုဏ္ဏားသည်။ တံ ကထံ၊ ထိုစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။
သမဏဿ ဂေါတမဿ၊ ရဟန်းဂေါတမ၏။ ကထာယ၊ စကား၏။ ဒွေဓါဘာဝေါ နာမ၊ နှစ်ဖြာဖြစ်ခြင်းမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ပစ္ဆာ၊ သေပြီးမှနောက်ကာလ၌။ မေ၊ ငါဝဿကာရပုဏ္ဏားအား။ မက္ကဋဘူတကာလေ၊ မျောက်ဖြစ်သော အခါ၌။ ဂေါစရဋ္ဌာနံ၊ ကျက်စားရာအရပ်သည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။ ဝေဠုဝနေ၊ ဝေဠုဝန်ဥယျာဉ်၌။ နာနာဝိဓေ၊ အထူးထူးအပြားပြားရှိကုန်သော။ ရုက္ခေ၊ သစ်ပင်တို့ကို။ ရောပေတွာ၊ စိုက်ပျိုးစေ၍။ အာရက္ခံ၊ အစောင့်အရှောက်ကို။ အဒါသိ၊ ပေး၏။
အပရဘာဂေ၊ နောက်အဖို့၌။ ကာလံ ကတွာ၊ သေသည်ကို ပြု၍။ မက္ကဋော၊ မျောက်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝေဠုဝနေ၊ ဝေဠုဝန်ဥယျာဉ်၌။ နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်လေ၏။
ဝဿကာရ၊ အိုဝဿကာရ။ ဣတိ၊ ဤသို့ခေါ်ဆိုသည်ရှိသော်။ အာဂန္တွာ၊ လာ၍။ သမီပေ၊ အနီး၌။ အဋ္ဌာသိ၊ ရပ်လာ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အာရက္ခာ၊ အစောင့်အရှောက်ကို။ ဒိန္နာ၊ ပေးအပ်၏။
တဂ္ဃါတိ ဧသောသဒ္ဒေါ၊ တဂ္ဃဟူသော ဤသဒ္ဒါသည်။ သဗ္ဗဝါရေသု၊ အလုံးစုံသော ဝါရတို့၌။ ဧကံသဝစနေယေဝ၊ စင်စစ်စကားဟူသော အနက်၌သာလျှင်။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ နိပါတော၊ နိပါတ်ပုဒ်တည်း။
တဂ္ဃ ဘော အာနန္ဒါတိ၊ တဂ္ဃဘော အာနန္ဒဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ထေရေန၊ အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်သည်။ ပရိသမဇ္ဈေ၊ ပရိတ်သတ်အလယ်၌။ အတ္တနော၊ မိမိဟုဆိုအပ်သော ဝဿကာရပုဏ္ဏား၏။ ဥက္ကံသိတဘာဝံ၊ ခြီးမြှောက်အပ်သည်၏အဖြစ်ကို။ ဉတွာ၊ သိသောကြောင့်။ အဟမ္ပိ၊ ငါဝဿကာရပုဏ္ဏားသည်လည်း။ ထေရံ၊ အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်ကို။ ဥက္ကံသိဿာမိ၊ ပြန်၍ခြီးမြှောက်ဉီးအံ့။ ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့တဂ္ဃဘော အာနန္ဒဟူသောစကားကို။ အာဟ၊ ဆို၏။
န ခေါ ဗြာဟ္မဏာတိ၊ နခေါဗြာဟ္မဏဟူသည်ကား။ ထေရော၊ အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်သည်။ စိန္တေသိကိရ၊ ကြံသတတ်။ ကိံစိန္တေသိ၊ အဘယ်သို့ကြံသနည်း။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝဏ္ဏိတဇ္ဈာနမ္ပိ၊ ခြီးမွမ်းအပ်သောဈာန်သည်လည်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ပနတထာပိ၊ ထိုသို့နှစ်ပါးပြားသော်လည်း။ အယံ ဗြာဟ္မဏော၊ ဤဝဿကာရပုဏ္ဏားသည်။ သဗ္ဗမေဝ၊ အလုံးစုံသော ခြီးမွမ်းအပ်သောဈာန် မခြီးမွမ်းအပ်သောဈာန်ကိုသာလျှင်။ ဝဏ္ဏေတိ၊ ခြီးမွမ်း၏။ ဣတိ ဣမိနာဝစနေန၊ ဤခြီးမွမ်းအပ်သော စကားဖြင့်။ အယံဗြဟ္မဏော၊ ဤဝဿကာရပုဏ္ဏားသည်။ သညံ၊ မျောက်ဖြစ်ရအံ့ဟူသော အမှန်သညာကို။ ဝိသံဝါဒေတိ၊ ချွတ်ယွင်းစေ၏။ ခေါ ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။ ဣမဿ၊ ဤဝဿကာရပုဏ္ဏား၏။ မုခံ၊ မျက်နှာကို။ ဥလ္လောကေတုံ၊ ကြည့်ခြင်းငှါ။ နသက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။ ဣမဿ၊ ဤဝဿကာရပုဏ္ဏား၏။ ပိဏ္ဍပါတံ၊ ဆွမ်းကို။ ရက္ခိတုံ၊ စောင့်ရှောက်ခြင်းငှါ။ နသက္ကာ၊ မတတ်သောင်း။ ပဉှံ၊ ပြဿနာကိုသာ။ ဥဇုံ၊ ဖြောင့်ဖြောင့်။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ကထေဿာမိ၊ ငါအာနန္ဒာမထေရ်ဖြေဆိုအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေသိ၊ ကြံ၏။ စိန္တေတွာ၊ ကြံပြီး၍။ ဣဒံ၊ ဤနစခေါဗြဟ္မဏောဟူသော စကားကို။ အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်အပ်၏။
အန္တရံ ကရိတွာတိ၊ အန္တရံကရိတွာဟူသည်ကား။ အဗ္ဘန္တရံ၊ အတွင်းကို။ ကရိတွာ၊ ပြု၍။
ဧဝရူပံ ခေါ ဗြာဟ္မဏ သော ဘဂဝါ ဈာနံ ဝဏ္ဏေသီတိ ပဒေန၊ ဧဝရူပံ ခေါ ဗြာဟ္မဏ သော ဘဂဝါ ဈာနံ ဝဏ္ဏေသိဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။ ဣဓ၊ ဤသုတ်အစိတ်၌။ သဗ္ဗသင်္ဂါဟကဇ္ဈာနံ နာမ၊ အလုံးစုံသော လောကီဈာန် လောကုတ္တရာဈာန်တို့ကို သိမ်းကျုံး၍ ယူတတ်သော ဈာန်မည်သည်ကို။ ကထိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ယံ နော မယန္တိ၊ ယံနောမယံဟူသည်ကား။ အယံ ဗြာဟ္မဏော၊ ဤဂေါပကမောဂ္ဂလာန ပုဏ္ဏားသည်။ ဝဿကာရံ၊ ဝဿကာရအမည်ရှိသော။ ဗြာဟ္မဏံ၊ ပုဏ္ဏားကို။ ဥဿုယျတိကိရ၊ ငြူစူသတတ်။ တေန၊ ထိုသို့ငြူစူခြင်းကြောင့်။ ပုစ္ဆိတပဉှဿ၊ ငါဂေါပက မောဂ္ဂလာန ပုဏ္ဏားသည် မေးအပ်သော ပြဿနာကို။ အကထနံ၊ မဖြေဆိုခြင်းကို။ ပစ္စာသိသမာနော၊ တလုံလဲလဲတောင့်တသော အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်သည်။ ကထိတဘာဝံ၊ အာနန္ဒာမထရ်သည် ဖြေဆိုအပ်သည်၏အဖြစ်ကို။ ဉတွာ၊ သိ၍။ ဝဿကာရေန၊ ဝဿကာရပုဏ္ဏားသည်။ ပုစ္ဆိတံ၊ မေးအပ်သော။ ပဉှံ၊ ပြဿနာကို။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်တလဲလဲ။ တဿ၊ ထိုဝဿကာရပုဏ္ဏား၏။ နာမံ၊ အမည်ကို။ ဂဏှန္တော၊ ယူသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝိတ္ထာရေတွာ၊ ချဲ့၍။ ကထေတိ၊ ဖြေဆိုဘိ၏။ မယာ၊ ငါဂေါပကမောဂ္ဂလာနပုဏ္ဏားသည်။ ပုစ္ဆိတပဉှံ ပန၊ မေးအပ်သော ပြဿနာကိုမူကား။ ယဋ္ဌိကောဋိယာ၊ လှံတံစွန်းဖြင့်။ ဥပ္ပီဠေန္တော ဝိယ၊ နှိပ်ဘိသကဲ့သို့။ ဧကဒေသမေဝ၊ တစ်စိတ်ကိုသာလျှင်။ ကထေသိ၊ အရှင်အာနန္ဒာဖြေဆိုဘိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အနတ္တမနော၊ နှလုံးမသာယာသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ယံနောမယံဟူသော စကားကို။ ဗြဟ္မနော၊ ဂေါပကမောဂ္ဂလာနပုဏ္ဏားသည်။ အာဟ၊ ဆို၏။
သေသံ၊ ကြွင်းကျန်သော စကားရပ်သည်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသောအရာတို့၌။ ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်သည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ဂေါပကမောဂ္ဂလာနသုတ်၏ အဖွင့်အပြီးတည်း။
ဂေါပကမောဂ္ဂလ္လာနသုတ္တဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။