ဧဝံမေသုတန္တိ၊ ဧဝံမေသုတံအစရှိသေ၁သုတ်သည်။
မဟာကမ္မဝိဘင်္ဂသုတ္တ၊ မဟာကမ္မဝိဘင်္ဂသုတ်တည်း။
တတ္ထ၊ ထိုမဟာကမ္မဝိဘင်္ဂသုတ်၌။
မောဒဃန္တိ၊ မောဃံဟူသည်ကား။
တုစ္ဆံ၊ အချည်းနှီးတည်း။
အဖလံ၊ အကျိုးမရှိ။
သစ္စန္တိ၊ သစ္စံဟူသည်ကား။
တထံ၊ ဟုတ်မှန်၏။
ဘူတံ၊ ထင်ရှားရှိ၏။
ဣဒဉ္စ၊ ဤမောဃကာယကမ္မံမေဃဝစီကမ္မံမနောကမ္မမေဝသစ္စံဟူသောစကားကိုလည်း။
ဧတေသု၊ ဤပေါတလိပုတ္တပရိဗိုဇ်တို့၌။
သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်၌။
သုတံ၊ ကြားဘူး၏။
ပန၊ ကြားဘူးခြင်း၏အကြောင်းကိုဆိုဦးအံ့။
ဥပါလိသုတ္တေ၊ ဥပါလိသုတ်၌။
ပါပဿ၊ မကောင်းသော။
ကမ္မဿ၊ အမှုကို။
ကိရိယာယ၊ ပြုခြင်း၌။
ပါပဿ၊ မကောင်းသော။
ကမ္မဿ၊ အမှု၏။
ပဝတ္တိယာ၊ ဖြစ်ခြင်း၌။
မနောကမ္မံ၊ မနောကံကို။
မဟာသာဝဇ္ဇတရံ၊ အထူးသဖြင့်ကြီးသောအပြစ်ရှိ၏ဟူ၍။
ပညပေမိ၊ ငါဘုရားပညတ်တော်မူ၏။
တထာ၊ ထို့အတူ။
ကာယကမ္မံ၊ ကာယကံကို။
နောပညပေမိ၊ ငါဘုရားပညတ်တော်မမူ။
တထာ၊ ထိုအတူ။
ဝစီကမ္မံ၊ ဝစီကံကို။
နောပညပေမိ၊ ငါဘုရားပညတ်တော်မမူ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘဂဝတ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သောစကားတော်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
သာကထာ၊ ထိုစကားသည်။
တိတ္ထိယာနံ၊ တိတ္ထိတို့၏။
အန္တရေ၊ အတွင်း၌။
ပါကဋာ၊ ထင်ရှားသည်။
ဇာတာ၊ ဖြစ်၏။
တံ၊ ထိုစကားကို။
ဂဟေတွာ၊ အဆင့်ဆင့်ယူ၍။
ဧသဧသော၊ ၎င်းပေါတလိပုတ္တပရိဗိုဇ်သည်။
ဝဒတိ၊ ပြောဆို၏။
အတ္ထိစေသာသမာပတ္တီတိ၊ အတ္ထိစေသာသမာပတ္တိဟူသည်ကား။
ကထံနုခေါဘောအဘိညာနိရောဓောဟောတီတိ၊ ကထံနုခေါဘောအဘိညာနိရောဓောပောာတိဟူ၍။
ပေါဠပါဒသုတ္တေ၊ ပေါဠပါဒသုတ်၌။
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သော။
ဣဒံအဘိညာနိရောဓကထံ၊ ဤအဘိညာနိရောဓကထာကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်၍။
ဝဒတိ၊ ပေါတလိပုတ္တပရိဗိုဇ်ကဆို၏။
နကိဉ္ဇိဝေဒယတီတိ၊ နကိဉ္စိဝေဒယတိဟူသည်ကား။
ဧကဝေဒနမ္ပိ၊ တခုသောဝေဒနာကိုလည်း။
နဝေဒယတိ၊ မခံစား။
အတ္ထိစေဝခေါပဒေန၊ အတ္ထိစေဝခေါဟူသောပါဌ်ဖြင့်။
ထေရော၊ သမိဒ္ဓိမထေရ်သည်။
နိရောဓသမာပတ္တိံ၊ နိရောဓသမာပတ်ကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်၍။
အနုဇာနာတိ၊ ခွင့်ပြု၏။
ပရိရက္ခိတဗ္ဗန္တိ၊ ပရိရက္ခိတဗ္ဗံဟူသည်ကား။
ဂရဟတော၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းမှ။
မောစနေန၊ လွတ်စေသောအားဖြင့်။
ရက္ခိတဗ္ဗံ၊ စောင့်အပ်၏။
အဿကမ္မဿ၊ ထိုကံအား။
သဉ္စေတနာ၊ သဉ္စေတနာသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
သဉ္စေတနိကံ၊ သဉ္စေတနိကမည်၏။
သာတိသန္ဓိကံ၊ စေ့ဆော်ခြင်းနှင့်တကွဖြစ်သော။
သဉ္စေတနာကမ္မံ၊ စေတနာရှိသောကံကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဒုက္ခံသောတိ၊ ဒုက္ခံသောဟူသည်ကား။
အကုသလမေဝ၊ အကုသိုလ်ကိုသာလျှင်။
သန္ဓာယ၊ ရည်၍။
ပရိဗ္ဗာဇကော၊ ပေါတလိပုတ္တပရိဗိုဇ်သည်။
ပုစ္ဆတိ၊ မေးလျှောက်၏။
ဣတိသညာယ၊ ဤသို့သောအမှတ်ဖြင့်။
ထေရော၊ အရှင်သမိဒ္ဓိမထေရ်သည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့ဒုက္ခံသောဟူ၍။
ဝဒတိ၊ ပြောဆို၏။
ဒဿနမ္ပိခေါအဟန္တိ၊ ဒဿနမ္ပိခေါအဟံဟူသည်ကား။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
စတုရင်္ဂေ၊ အင်္ဂါလေးပါးရှိသော။
အန္ဓကာရေပိ၊ အမိုက်တိုက်၌လည်း။
သမန္တာ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။
ယောဇနဋ္ဌာနေ၊ တယူဇနာရှိသောအရပ်၌။
တိလမတ္တံ၊ နှမ်းစေ့မျှပမာဏရှိသော။
သင်္ခါရမ္ပိ၊ သင်္ခါရတရားကိုလည်း။
မံသစက္ခုနာဝ၊ မံသစက္ခုဖြင့်သာလျှင်။
ပဿတိ၊ မြင်တော်မူ၏။
အယဉ္စပရိဗ္ဗာဇကော၊ ဤပေါတလိပုတ္တ ပရိဗိုဇ်သည်လည်း။
နဒူရေ၊ ဝေးလွန်းသော။
ဂါဝုတမတ္တဗ္ဘန္တရေ၊ တဂါဝုတ်မျှရှိသောအရပ်၏အတွင်း၌။
ဝသတိ၊ နေ၏။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့ဒဿနမ္ပိခေါအဟံအာနန္ဒ။
(ပ)ကထာသလ္လာပံဟူသောစကားကို။
အာဟ၊ မိန့်ဆိုတော်မူလေသနည်း။
ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။
ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။
သမာဂမဒဿနံ၊ လူပရိသတ်ရဟန်းပရိသတ်အစည်းအဝေး၌တွေ့မြင်ဘူးသည်ကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်တော်မူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့ဒဿနမ္ပိခါအာနန္ဒ။
(ပ)ကထာသလ္လာပံဟူသောစကားကို။
အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။
ဥဒါယီတိ၊ ဥဒါယီဟူသည်ကား။
လာဠုဒါယီ၊ ကာမဂုဏ်၌လျှပ်ပေါ်သောဥဒါယီတည်း။
တံဒုက္ခသ္မိန္တိ၊ တံဒုက္ခသ္မိံဟူသည်ကား။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။
တံ၊ ထိုဝဋ္ဋဒုက္ခကိလေသဒုက္ခသင်္ခါရဒုက္ခသည်။
ဒုက္ခမေဝ၊ ဒုက္ခပေသည်သာလျှင်တည်း။
ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသောမြတ်စွာဘုရား။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဣမံဝဋ္ဋဒုက္ခံ၊ ဤဝဋ္ဋဒုက္ခကိုလည်းကောင်။
ဣမံကိလေသဒုက္ခံ၊ ဤကိလေသဒုက္ခကိုလည်းကောင်း။
ဣမံသင်္ခါရဒုက္ခံ၊ ဤသင်္ခါရဒုက္ခကိုလည်းကောင်း။
သန္ဓာယ၊ ရည်၍။
သမိဒ္ဓိထေရေန၊ သမိဒ္ဓိမထေရ်သည်။
ဘာသိတံ၊ ဆိုအပ်သည်။
သစေဘဝေယျ၊ အကယ်၍ဖြစ်ငြားအံ့။
ဧဝံသတိ၊ ဤသို့ဖြစ်သည်ရှိသော်။
သမိဒ္ဓိထေရဿ၊ သမိဒ္ဓိမထေရ်၏။
ဗျာကရဏံ၊ ဖြေဆိုခြင်းသည်။
ယုတ္တမေဝ၊ သင့်ပါပေသည်သာလျှင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုစ္စတိ၊ လာဠုဒါယီကမဦးမချွတ်ထွက်ဆိုတည့်၏။
ဥမ္မင်္ဂန္တိ၊ ဥမ္မင်္ဂံဟူသည်ကား။
ပညာဥမင်္ဂံ၊ လာဠုဒါယီ၏အသိပညာကို။
ပဿတိနောပဿတိနု၊ မြင်ပါ၏လော။
ဥမ္မုဇ္ဇမာနောတိ၊ ဥမ္မုဇ္ဇမာနောဟူသည်ကား။
သီသံ၊ ဦးခေါင်းကို။
နီဟရမာနော၊ ထုတ်သည်ရှိသော်။
အယောနိသောဥမ္မုဇ္ဇိဿတီတိ၊ အယောနိသောဥမ္မုဇ္ဇိဿတိဟူသည်ကား။
အနုပါယေန၊ မသင့်သောအကြောင်းဖြင့်။
သီသံ၊ ဦးခေါင်းကို။
နီဟရိဿတိ၊ ထုတ်လတ္တံ့။
ပန၊ မြတ်စွာဘုရား၏သိတော်မူသည်ကိုဆိုဦးအံ့။
ဣဒဉ္ဇကာရဏံ၊ ဤလာဠုဒါယီသည်မသင့်လျော်ပြောဆိုလတ္တံ့သောအကြောင်းကိုလည်း။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဇနန္တော၊ သိတော်မူသည်ရှိသော်။
ဒိဗ္ဗစက္ခုနာ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ဖြင့်။
နေဝဇာနိ၊ သိတော်မမူ။
စေတော ပရိယဥာဏေန၊ စေတာပရိယဥာဏ်ဖြင့်။
နဇာနိ၊ သိတော်မမူ။
သဗ္ဗညုတညာဏေန၊ သဗ္ဗညုတညာဏ်ဖြင့်။
နဇာနိ၊ သိတော်မမူ။
ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။
အဓိပ္ပါယေနေဝ၊ လာဠုဒါယီ၏အလို နှလုံးသွင်းဖြင့်သာလျှင်။
အညာသိ၊ သိတော်မူ၏။
ဟိဝိတ္ထာရေမိ၊ ထိုစကားကိုအကျယ်ချဲ့၍ဆိုဦးအံ့။
ကထေန္တဿ၊ စကားပြောဆိုလိုသောသူ။
အဓိပ္ပါယောနာမ၊ အလိုမည်သည်။
သုဝိဇာနာ၊ သိလွယ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကထေတု ကာမော၊ စကားပြောဆိုခြင်းငှါအလိုရှိသောသူသည်။
ဂီဝံ၊ လည်ကို။
ပဂ္ဂဏှာတိ၊ ချီ၏။
ဟနုကံ၊ အောက်မေးကို။
စာလေတိ၊ အပ်၏။
အဿ၊ ထိုစကားပြောဆိုလိုသောသူအား။
မုခံ၊ မျက်နှာသည်။
ဖန္ဒတိ၊ တုန်လှုပ်၏။
သန္နိသီဒိတုံ၊ ရှေး၌နေမြဲတိုင်းသောအခြင်းအရာဖြင့်နေထိုင်ခြင်းငှါ။
နသက္ကောတိ၊ မတတ်နိုင်။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
တဿ၊ ထိုလာဠုဒါယီ၏။
တံအာကာရံ၊ ထိုစကားပြောဆိုသောအခြင်းအရာကို။
ဒိသွာ၊ မြင်တော်မူ၍။
အယံဥဒါယီ၊ ဤလာဠုဒါယီသည်။
သန္နိသီဒိတုံ၊ ရှေး၌နေမြဲတိုင်းသောအခြင်းအရာဖြင့်နေထိုင်ခြင်းငှါ။
နသက္ကာတိ၊ မတတ်နိုင်။
ယံ၊ အကြင်အနက်သဘောသည်။
အတူတံ၊ မဟုတ်မမှန်။
တဒေဝ၊ ထိုမဟုတ်မမှန်သောအနက်သဘောကိုသာလျှင်။
ကထိဿတိ၊ ထွက်၍ဆိုထည့်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဩလောကေတွာ၊ ကြည့်တော်မူ၍သာလျှင်။
အညာသိ၊ သိတော်မူ၏။
အာဒိံယေဝါတိ၊ အာဒိယေဝဟူသည်ကား။
အာဒိမှိယေဝ၊ အစ၌သာလျှင်။
တိဿောဝေဒနာတိ၊ တိဿောဝေဒနာဟူသည်ကား။
ကိံသောဝေဒီယတီတိ၊ ကိံသောဝေဒိယတိဟူ၍။
ပုစ္ဆန္တေန၊ မေးသော ပေါတလိပုတ္တပရိဗိုဇ်သည်။
တိဿော၊ သုံးပါးကုန်သော။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာတို့ကို။
ပုစ္ဆာမိ၊ ငါပေါတလိပုတ္တပရိဗိုဇ်ကမေး၏။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝဝတ္ထာပေတွာ၊ သီးသန့်ပိုင်းခြား၍သာလျှင်။
တိဿော၊ သုံးပါးကုန်သော။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာတို့ကို။
ပုစ္ဆိတာ၊ မေးအပ်ကုန်သော။
သုခဝေဒနီယန္တိ၊ သုခဝေဒနီယံဟူသည်ကား။
သုခဝေဒနာ၊ သုခဝေဒနာ၏။
ပစ္စယဘူတံ၊ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သောကံကို။
ကတွာ၊ ပြုသောကြောင့်။
သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသော ဒုက္ခဝေဒနီယဟူသောပုဒ် အဒုက္ခမသုခဝေဒနီယဟူသောပုဒ်တို့၌လည်း။
ဧသေဝဧသောဧဝ၊ ဤကဲ့သို့သော။
နယော၊ နည်းကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
စ၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။
ဧတ္ထ၊ ဤသုံးပါးသောကံတို့တွင်။
ကာမဝစရ ကုသလတော၊ ကာမာဝစရကုသိုလ်စိတ်မှ။
သောမနုဿသဟဂတစိတ္တသမ္ပယုတ္တ၊ သောမနဿသဟဂုတ်စိတ်လေးခုနှင့်ယှဉ်ကုန်သော။
စတဿော၊ လေးပါးကုန်သော။
စေတနာ၊ စေတနာတို့သည်လည်းကောင်း။
ရူပါဝစရကုသလတော၊ ရူပါဝစရကုသိုလ်စိတ်မှ။
ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။
တိကဈာနစေတနာ၊ ပဌမဈာန်-ဒုတိယဈာန် တတိယဈာန်နှင့်ယှဉ်ကုန်သောသုံးပါးသောစေတနာတို့သည်၎င်း။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
ပဋိသန္နိပဝတ္တေသု၊ ပဋိသန္ဓေအခါ-ပဝတ္တိအခါတို့၌။
သုခဝေဒနာယ၊ သုခဝေဒနာ၏။
ဇနတော၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
သုခဝေဒနီယကမ္မံနာမ၊ သုခဝေဒနီယကံမည်၏။
စ၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။
ဧတ္ထ၊ ဤကာမာဝစရပါ၀စသုခဝေဒနိယကံတို့တွင်။
ကာမာဝစရံ၊ ကာမာဝစရသောမနဿသဟဂုတ်၊ မဟာကုသိုလ်စေတနာသည်။
ပဋိသန္ဒိယံယေဝ၊ ပဋိသန္ဓေအခါ၌သာလျှင်။
ဧကန္တေန၊ စင်စစ်အားဖြင့်။
သုခံ၊ သုခဝေဒနာကို။
ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေ။
ပဝတ္တေ၊ ပဝတ္တိအခါ၌။
ဣဋ္ဌမဇ္ဈတ္တာရမ္မဏေ၊ ဣဋ္ဌမဇ္ဈတ္တာရုံ။
အဒုက္ခသုခမ္ပိ၊ ဥပက္ခေါဝေဒနာကိုလည်း။
ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။
အကုသလစေတနာ၊ အကုသိုလ်စေတနာသည်။
ပဋိသန္နိပတ္တေသု၊ ပဋိသန္ဓေအခါပ၀တ္တိအခါတို့၌။
ဒုက္ခဿေဝ၊ ဒုက္ခဝေဒနာ၏သာလျှင်။
ဇနနတော၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
ဒုက္ခာဝေဒနီယကမ္မံနာမ၊ ဒုက္ခဝေဒနိယကံမည်၏။
စ၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။
ကာယဒွါရေ၊ ကာယဒွါရ၌။
ပဝတ္တေယေဝ၊ ပဝတ္တိအခါ၌သာလျှင်။
ဧတံ၊ ဤဒုက္ခဝေဒနီယကံသည်။
ဧကန္တေန၊ စင်စစ်အားဖြင့်။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာကို။
ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။
အညတ္ထ၊ ကာယဒွါရမှတပါးသောစက္ခုဒွါရသောတဒွါရဃာနဒွါရဇိဝှါဒွါရ၌။
ပ၀တ္တေယဝ၊ ပဝတ္တိအခါ၌သာလျှင်။
ဧတံ၊ ဤဒုက္ခဝေဒနီယကံသည်။
ဧကန္တေန၊ စင်စစ်အားဖြင့်။
အဒုက္ခမသုခမ္ပိ၊ ဥပက္ခာဝေဒနာကိုလည်း။
ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေ။
ပန၊ မုချမှတပါး ဥပစာကိုဆိုဦးအံ့။
သာဝေဒနာ၊ ထိုစက္ခုသောတဃာန ဇိဝှါဒွါရ၌ဖြစ်သောဥပက္ခာဝေဒနာသည်။
အနိဋ္ဌာ နိဋ္ဌမဇ္ဈတ္တေသု၊ အနိဋ္ဌာရုံအဋ္ဌမဇ္ဈတ္တာရုံဟုဆိုအပ်ကုန်သော။
အာရမ္မဏေသုယေဝ၊ အာရုံတို့၌သာလျှင်။
ဥပ္ပဇ္ဇနတော၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
ဒုက္ခာတွေဝ၊ ဒုက္ခဟူ၍သာလျှင်။
သင်္ခံ၊ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသို့။
ဝတာ၊ ရောက်၏။
ပန၊ ဒုက္ခဝေဒနီယကံမှတပါးဒုက္ခမသုခ ဝေဒနီယကံကိုဆိုဦးအံ့။
ကာမာဝစကုသလတော၊ ကာမာဝစရကုသိုလ်စိတ်ရှစ်ခုမှ။
ဥပက္ခာသဟဂတစိတ္တ သမ္ပယုတ္တာ၊ ဥပက္ခာ သဟဂုတ် စိတ်လေးခုင့်ယှဉ်ကုန်သော။
စတေဿာ၊ လေးပါးကုန်သော။
စေတနာ၊ စေတနာတို့လည်းကောင်း။
ရူပါဝစရကုသလတော၊ ရူပါ၀စရကုသိုလ်စိတ်ငါးခုမှ။
စတုတ္ထဈာနစေတနာ၊ စတုတ္ထဈာန်စေတနာလည်းကောင်း။
ဣတိဣမာ၊ ဤငါးပါးသောဥပေက္ခာစေတနာတို့သည်လည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပဋိသန္ဓိပဝတ္တေသု၊ ပဋိသန္ဓေအခါပဝတ္တိအခါတို့၌။
တတိယဝေဒနာယ၊ ဥပက္ခာဝေဒနာ၏။
ဇနနတော၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
ဒုက္ခသုခဝေဒနီယကမ္မံနာမ၊ အဒုက္ခမသုခဝေဒနီယကံမည်၏။
စ၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။
ဧတ္ထ၊ ဤကာမာ၀စရရူပါဝစရအဒုက္ခမသုခဝေဒနီယကံတို့တွင်။
ကာမာဝစရံ၊ ကာမာဝစရကုသိုလ်ဥပေက္ခာစေတနာလေးခုသည်။
ပဋိသန္ဓိယံယေဝ၊ ပဋိသန္ဓေအခါ၌သာလျှင်။
ဧကန္တေန၊ စင်စစ်အားဖြင့်။
အဒုက္ခမသုခံ၊ ဥပက္ခာဝေဒနာကို။
ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။
ပဝတ္တေ၊ ပဝတ္တိအခါ၌။
ဣဋ္ဌာရမ္မဏေ၊ ဣဋ္ဌာရုံ၌။
သုခမ္ပိ၊ သုခဝေဒနာကိုလည်း။
ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။
အပိစအပရော၊ နည်းတပါးကို။
မယာ၊ ငါအဋ္ဌကထာဆရာသည်။
ဝုစ္စတေ၊ ဆိုအပ်၏။
သုခဝေဒနီယကမ္မံ၊ သုခဝေဒနီယကံသည်။
ပဋိသန္ဓိပဝတ္တိဝသေန၊ ပဋိသန္ဓေအခါပဝတ္တိအခါအစွမ်းဖြင့်။
ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။
အဒုက္ခသုခဝေဒနီယံ၊ အဒုက္ခမသုခဝေဒနီယကံသည်။
တထာ၊ ထိုအတူ။
ပဋိသန္ဓိပဝတ္တိသေန၊ ပဋိသန္ဓေအခါပဝတ္ထိအခါ၏အစွမ်းအားဖြင့်။
ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။
ဒုက္ခာဝေဒနီယံ၊ ဒုက္ခဝေဒနီယကံသည်။
ပဝတ္တိသေနေဝ၊ ပဝတ္တိအခါ၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။
ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။
ပန၊ အထူးကိုဆိုဦးအံ့။
ဧတဿ၊ ဤဒုက္ခဝေဒနီယကံ၏။
ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသောသုခဝေဒနီယကံ အဒုက္ခမသုခဒနီယကံသည်။
ပဝတ္တိဝသေနေဝ၊ ပဝတ္တိအခါ၏အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။
ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။
ဧတဿဘဂဝါတိ၊ ဧတဿဘဂဝါဟူသည်ကား။
ထေရော၊ အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်သည်။
တထာဂတေန၊ ငါတို့မြတ်စွာဘုရားသည်။
မဟာကဝိဘင်္ဂကထနတ္ထံ၊ မဟာကမ္မဝိဘင်္ဂသုတ်ကိုဟောတော်မူခြင်းငှါ။
အာလယော၊ နှစ်သက်တော်မူသည်ကို။
ဒဿိတော၊ ပြတော်မူအပ်၏။
တထာဂတံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
ယာစိတွာ၊ လျှောက်ထားတောင်းပန်၍။
မဟာကမ္မဝိဘင်္ဂဥာဏံ၊ များစွာသောကံကိုဝေဘန်ရာဖြစ်သောဥာဏ်ကို။
ဘိက္ခုသံဃဿ၊ ရဟန်းအပေါင်းအား။
ပါကဋံ၊ ထင်ရှားစွာ။
ကရိဿာမိ၊ ငါအာနန္ဒာပြုအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။
အနုသန္ဓိကုသလတာယ၊ အနုသန္ဓေ၌လိမ္မာသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဧဝံ၊ ဤသို့ဧတဿဘဂဝါ ကလောဧတဿ သုဂတောကာလောအစရှိသောစကားကို။
အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။
တတ္ထ၊ ထိုဧတဿ ဘဂဝါကာလောအစရှိသောပါဌ်၌။
မဟာကမ္မဝိဘင်္ဂန္တိ၊ မဟာကမ္မဝိင်္ဂံဟူသည်ကား။
မဟာကမ္မဝိဘဇနံ၊ များစွာသောကံကိုဝေဘန်ခြင်းသည်။
ကတမေစတ္တာရော ဣဓာနန္ဒဧကစ္စောပုဂ္ဂလော(ပ)နိရယံဥပပဇ္ဇတီတိဣဒံ၊ ကတမေစတ္တာရောဣဓာနန္ဒဧကစ္စော ပုဂ္ဂလော(ပ)နိရယံ ဥပပဇ္ဇတိဟူသောစကားသည်။
မဟာကမ္မဝိဘင်္ဂဥာဏံဘာဇနံ၊ များစွာသောကံကိုခွဲခြမ်းဝေဘန်တတ်သောဥာဏ်ကို ဝေဘန်ကြောင်းဖြစ်သောနိဒ္ဒေသသည်။
န၊ မဟုတ်။
ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။
မဟာကမ္မဝိဘင်္ဂဥာဏ ဘာဇနာတ္ထာယ၊ များစွာသောကံကိုခွဲခြမ်းဝေဘန်တတ်သောဥာဏ်ကိုဝေဘန်ခြင်းငှါ။
မာတိကာဌပနံ၊ မာတိကာထားခြင်းတည်း။
ဣဓာနန္ဒကစ္စော သမဏောဝါတိ၊ ဣဓာနန္ဒဧကစ္စောသမဏောဝါဟူသောအနုသန္ဓေသည်။
ပါဋိဧတ္တော၊ အသီးအခြားဖြစ်သော။
အနုသန္ဓိ၊ အနုသန္ဓေတည်း။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ဣဒံ၊ ဣဓာနန္ဒ ဧကစ္စောသမဏောဝါ ဤသို့အစရှိသောစကားကို။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဒိဗ္ဗစက္ခုကာ၊ နိဗ္ဗာစက္ခု အဘိညာဉ်ရကုန်သော။
သမဏ ဗြာဟ္မဏ၊ ရဟန်း ပုဏ္ဏားတို့သည်။
ဣဒံ၊ ဤကံကိုခွဲခြမ်းဝေဘန်ခြင်းကို။
အာရမ္မဏံကတွာ၊ အာရုံပြု၍။
ဣမံပစ္စယံ၊ ဤကံကိုခွဲခြမ်းဝေဘန်ခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကို။
လဘိတွာ၊ ရ၍။
ဣဒံဒဿနံ၊ ဤမည်သောအယူကို။
ဂဏှန္တိ၊ ယူကုန်၏။
ဣတိဣမဿ အတ္ထဿ၊ ဤသို့သောအနက်ကို။
ပကာသနတ္ထံ၊ ပြခြင်းငှါ။
အာရတိ၊ အားထုတ်တော်မူ၏။
တတ္ထ၊ ထိုဣဓာနန္ဒဧကစ္စော သမဏောဝါအစရှိသောပါဠိ၌။
အာတပ္ပန္တိအာဒီနိ၊ အာတပ္ပံ ဤသို့အစရှိကုန်သော။
ပဉ္စ၊ ငါးပါးသောပုဒ်တို့သည်လည်း။
ဝီရိယဿေဝ၊ ဝီရိယ၏သာလျှင်။
နာမာနိ၊ အမည်တို့တည်း။
စေတောသမာဓိန္တိ၊ စေတောသမာဓိံဟူသည်ကား။
ဒိဗ္ဗစက္ခု သမာဓိံ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုနှင့်တကွဖြစ်သောသမာဓိကို။
ဖုသတိ၊ ရ၏။
ပဿတီတိ၊ ပဿတိဟူသည်ကား။
သောသတ္တော၊ ထိုသတ္တဝါသည်။
ကုဟိံ၊ အဘယ်အရပ်၌။
နိဗ္ဗတ္ထော၊ ဖြစ်လေသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဩလောကေန္တော၊ ကြည့်သည်ရှိသော်။
ပဿတိ၊ မြင်၏။
ယေအညထာတိ၊ ယေအညထာဟူသည်ကား။
ယေသမဏဗြာဟ္မဏာ၊ အကြင်ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။
ဒသန္နံ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။
ကုသလာနံ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ကမ္မပထာနံ၊ ကမ္မပထတို့၏။
ပူရိတတ္တာ၊ ဖြည့်အပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
နိရယံ၊ ငရဲသို့။
ဥပပဇ္ဇတိ၊ ကပ်၍ဖြစ်ရ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဇာနန္တိ၊ သိကုန်၏။
တေ၊ ထိုသိကုန်သောရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။
မိစ္ဆာ၊ ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့်။
သဉ္ဇာနန္တိ၊ သိကုန်၏။
ဣတံ၊ ဤသို့။
ဝဒတိ၊ ဆို၏။
ဣမိနာနယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။
သဗ္ဗဝါရေသု၊ အလုံးစုံသောဝါရတို့၌။
အတ္ထော၊ အနက်ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
ဝိဒိတန္တိ၊ ဝိဒိတံဟူသည်ကား။
ပါကဋံ၊ ထင်ရှား၏။
ထာမသာတိ၊ ထာမသာဟူသည်ကား။
ဒိဋ္ဌိထာမေန၊ ဒိဋ္ဌိ၏အစွမ်းဖြင့်။
ပရာမာသာတိ၊ ပရာမာသာဟူသည်ကား။
ဒိဠိပရာမာသေန၊ ဒိဋ္ဌိတည်းဟူသောမှားသောအားဖြင့်သုံးသပ်ခြင်းဖြင့်။
အဘိနိဝိဿဝေါဟရတီတိ၊ အတိနိဝိဿဝေါဟရတိဟူသည်ကား။
အဓိဋ္ဌဟိတွာ၊ ဆောက်တည်၍။
အာဒိယိတွာ၊ မြဲမြံစွာယူ၍။
ဝေါဟရတိ၊ ဆို၏။
တတြာနန္ဒာတိဣဒမ္ပိ၊ တတြာနန္ဒအစရှိသောဤစကားသည်လည်း။
မဟာကမ္မဝိဘင်္ဂ ဥာဏဿ၊ များစွာသောကံကိုခွဲခြမ်းဝေဘန်တတ်သောဥာဏ်၏။
ဝိဘဇနံ၊ ဝေဘန်ကြောင်းဖြစ်သောနိဒ္ဒေသသည်။
န၊ မဟုတ်။
အထခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။
အဿ၊ ထိုများစွာသောကံခွဲခြမ်းဝေဘန်တတ်သောဥာဏ်၏။
မာတိကာဌပနမေဝ၊ မာတိကာထားခြင်းမျှသည်သာလျှင်တည်း။
ပန၊ ပါဠိသန္နိဝေသမှတပါးအဓိပ္ပါယတ္ထကိုဆိုဦးအံ့။
ဧတ္ထ၊ ဤတတြာနန္ဒ အစရှိသောပါဌ်၌။
ဧတေသံဒိဋ္ဌပက္ခုကာနဉ္စ၊ ဤဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ကိုရကုန်သောရဟန်းပုဏ္ဏားတို့၏လည်း။
ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။
ဧတ္ထကာ၊ ဤမျှလောက်သောဒုစရိုက်ငရဲ၌အကျိုးပေး၏ဟူသောစကားကို။
အနုညာတာ၊ ခွင့်ပြုအပ်၏။
ဧတ္တကာ၊ ဤမျှလောက်သောစကားကို။
အနနာညာတာ၊ ခွင့်မပြုအပ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဣဒံအတ္ထဇာတံ၊ ဤသို့သောအနက်သဘောကို။
ဒဿိတံ၊ ပြအပ်၏။
တတ္ထ၊ ထိုဣဓာနန္ဒအစရှိသောပါဌ်၌။
တတြာတိ၊ တတြဟူသည်ကား။
တေသုစတူသုသမဏ ဗြာဟ္မဏေသု၊ ထိုလေးဦးသော ရဟန်းပုဏ္ဏာတို့တွင်။
ဣဒမဿာတိ၊ ဣဒမဿဟူသည်ကား။
အဿ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏား၏။
ဣဒံဝစနံ၊ ဤအတ္ထိကိရဘောပါပကာနိကမ္မာနိအတ္ထိဒုစ္စရိတဿဝိပါကောဟူသောစကားကို။
အညထာတိ၊ အညာဟူသည်ကား။
အညေန၊ တပါးသော။
အာကာရေန၊ အခြင်းအရာဖြင့်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဣမေသံသမဏဗြာဟ္မဏာနံ၊ ဤဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ကိုရကုန်သောလေးဦးသောရဟန်းပုဏ္ဏားတို့၏။
ဝါဒေ၊ အယူတွင်။
ဒွီသု၊ နှစ်ပါးကုန်သော။
ဌာနေသု၊ အရာတို့၌။
မယာ၊ ငါဘုရားသည်။
အနုညာတာ၊ ခွင့်ပြုတော်မူအပ်၏။
တီသု၊ သုံးပါးကုန်သော။
ဌာနေသု၊ အရာတို့၌။
မယာ၊ ငါဘုရားသည်။
အနညာတာ၊ ခွင့်ပြုတော်မမူအပ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သဗ္ဗတ္ထ၊ ခပ်သိမ်းသောငါးဝါရတို့၌။
အနုညာတာ၊ ခွင့်ပြအပ်သည်ကိုလည်းကောင်း။
အနနုညာတာ၊ ခွင့်မပြုအပ်သည်ကိုလည်းကောင်း။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒိဗ္ဗစက္ခုကာနံ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ကိုရကုန်သောရဟန်းပုဏ္ဏားတို့၏။
ဝစနေ၊ စကား၌။
အနုညာစ၊ ခွင့်ပြုအပ်သည်ကိုလည်းကောင်း။
အနနုညာစ၊ ခွင့်မပြုအပ်သည်ကိုလည်းကောင်း။
ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ပဉ္စကမ္မဝိဘင်္ဂဥာဏံ၊ ငါးပါးအပြားရှိသော ကမ္မဝိဘင်္ဂဥာဏ်ကို။
ဝိဘဇန္တော၊ ဝေဘန်တော်မူလိုသောဘုရားသခင်သည်။
တတြာနန္ဒယွာယံပုဂ္ဂလောတိအာဒိံ၊ တတြာနန္ဒယွာယံပုဂ္ဂလော ဤသို့အစရှိသောစကားကို။
အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။
ပုဗ္ဗေဝါဿတံကတံဟောတီတိ၊ ပုဗ္ဗေဝါဿတံကတံဟောတိဟူသည်ကား။
ယောသတ္တာ၊ အကြင်သတ္တါသည်။
ယံကမ္မံ၊ အကြင်ပါဏာတိပါတအစရှိသောအကုသိုလ်ကံကို။
ယောကောစိ၊ အမှတ်မရှိသောသူသည်။
ကရောတိ၊ ပြု၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဣမိနာဒိဗ္ဗစက္ခုကေန၊ ဤဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ကိုရသောရဟန်းပုဏ္ဏားသည်။
ဒိဋ္ဌာ၊ မြင်အပ်၏။
တဿသတ္တဿ၊ ထိုသတ္တဝါအား။
တတော၊ ထိုဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ကိုရသောရဟန်းပုဏ္ဏားသည်မြင်အပ်သောအကုသိုလ်ကံမှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
ကတံ၊ ပြုအပ်သောအရာပရိယအကုသိုလ်ကံသည်။
ဟောတိ၊ ရှိသည်ဖြစ်၏။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ပုဗ္ဗေ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခု အဘိညာဉ်ကိုရသောရဟန်းပုဏ္ဏားသည်မြင်အပ်သောအကုသိုလ်ကံ၏ရှေးအဘို့၌။
ကထေနပိ၊ ပြုအပ်သောအပရာပရိယ ဝေဒနီယအကုသိုလ်ကံကြောင့်လည်း။
နိဗ္ဗတ္တတိ၊ ငရဲဘုံ၌ဖြစ်၏။
ပစ္ဆာ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ကိုရသောရဟန်းပုဏ္ဏားသည်မြင်အပ်သောအကုသိုလ်ကံမှနောက်၌။
ကတေနပိ၊ ပြုအပ်သောအပရာပရိယဝေဒနီယအကုသိုလ်ကံကြောင့်လည်း။
နိဗ္ဗတ္တတိ၊ ငရဲဘုံ၌ဖြစ်ရ၏။
ပန၊ မရဏာဝဿကာလေဟူသပုဒ်၏ခွင့်ကိုဆိုဦးအံ့။
မရဏကာလေဝါ၊ သေခါနီးကာလ၌လည်း။
ခဏ္ဍော၊ ခဏ္ဍနတ်သည်။
သေဋ္ဌော၊ မြတ်၏။
သိဝေါ၊ သိဝနတ်သည်။
သေဋ္ဌော၊ မြတ်၏။
ပိတာမဟော၊ ဗြဟ္မာကြီးသည်။
သေဋ္ဌော၊ မြတ်၏။
ဣဿရာဒီဟိဝါ၊ ဗြဟ္မာပိဿနိုးအစရှိသောသူတို့ကြောင့်လည်း။
လောကော၊ လူအပေါင်းသည်။
သေဋ္ဌော၊ မြတ်၏။
ဣတိအာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသော။
မိစ္ဆာဒဿနေနပိ၊ မိစ္ဆာအယူ၏အစွမ်းအားဖြင့်လည်း။
နိဗ္ဗတ္တတေဝ၊ ငရဲဘုံ၌ဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း။
ဒိဋ္ဌေဝဓမ္မေတိ၊ ဒိဋ္ဌေဝဓမ္မေဟူသည်ကား။
တတ္ထ၊ ထိုပါဏာတိတကံအစရှိသည်တို့၏အစွမ်းအားဖြင့်ဖြစ်သောကံတို့တွင်။
ယံကမ္မံ၊ အကြင်အကုသိုလ်ကံသည်။
ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယံ၊ မျက်မှောက်သောကိုယ်၏အဖြစ်၌ခံစားအပ်သောအကျိုးရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဿကမ္မဿ၊ ထိုကံ၏။
ဒိဋ္ဌိဝဓမ္မေ၊ မျက်မှောက်သောကိုယ်၏အဖြစ်၌သာလျှင်။
ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။
ပဋိသံဝေဒတိ၊ ခံစားရ၏။
ယံကမ္မံ၊ အကြင်ကုသိုလ်ကံသည်။
ဥပပဇ္ဇဝေဒနီယံ၊ စုတိ၏အခြားမဲ့၌ခံစားအပ်သောအကျိုးရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဿကမ္မဿ၊ ထိုကံ၏။
ဥပပဇ္ဇိတွာ၊ အနန္တရဘဝ၌ပဋိသန္ဓေအားဖြင့်ဖြစ်၍။
၀ိပါကံ၊ အကျိုးကို။
ပဋိသံဝေဒေတိ၊ ခံစားရ၏။
ယံကမ္မံ၊ အကြင်ကုသိုလ်ကံသည်။
အပရာပရိယဝေဒနီယံ၊ အဆက်ဆက်သော ဘဝ၌ခံစားအပ်သောအကျိုးရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဿကမ္မဿ၊ ထိုကံ၏။
အပရသ္မိံ၊ ဒုတိယဘဝမှတပါးသော။
ပရိယာယေ၊ အလှည့်ဖြစ်သောဘဝ၌။
ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။
ပဋိသံဝေဒေတိ၊ ခံစားရ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အသံသမဏောဝါ၊ ဤဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ကိုရသောရဟန်းသည်လည်းကောင်း။
အယံဗြာဟ္မဏောဝါ၊ ဤဒိဗ္ဗက္ခုအဘိညာဉ်ကိုရသောပုဏ္ဏားသည်လည်းကောင်း။
ဧကံ၊ တခုသော။
ကမ္မရာသိဉ္စ၊ ကံအစုကိုလည်းကောင်း။
ဧကံ၊ တခုသော။
ဝိပါကရာသိဉ္စ၊ ဝိပါက်အစုကိုလည်းကောင်း။
အဒ္ဒသ၊ မြင်၏။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဣမိနာ၊ ဤဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ကိုရသောရဟန်းပုဏ္ဏားသည်။
အဒိဋ္ဌာ၊ မမြင်အပ်ကုန်သော။
တယော၊ သုံးပါးကုန်သော။
ကမ္မရာသီစ၊ ကံအစုတို့ကိုလည်းကောင်း။
ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။
၀ိပါကရာသီစ၊ ဝိပါက်အစုတို့ကိုလည်းကောင်း။
အဒ္ဒသ၊ မြင်တော်မူ၏။
ပန၊ ထိုမှတပါး။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဣမိနာ၊ ဤဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ကိုရသောရဟန်းပုဏ္ဏားသည်။
ဒိဋ္ဌေစ၊ မြင်အပ်သည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။
အဒိဋ္ဌေစ၊ မမြင်အပ်သည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။
စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။
ကမ္မရာသီစ၊ ကံအစုတို့ကိုလည်းကောင်း။
တယော၊ သုံးပါးကုန်သော။
ဝိပါကရာသီစ၊ ဝိပါက်အစုတို့ကိုလည်းကောင်း။
အဒ္ဒသ၊ မြင်တော်မူ၏။
ဣမာနိ သတ္တဋ္ဌာနနိ၊ ဤ ခုနစ်ပါးသော အရာတို့ကို။
ဇာနနဉာဏံ၊ သိတတ်သော ဉာဏ်သည်။
တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
မဟာကမ္မဝိဘင်္ဂဉဏံ နာမ၊ မဟာကမ္မဝိဘင်္ဂဉာဏ်မည်၏။
ဒုတိယဝါရေ၊ တတြာနန္ဒယွာယံ ပုဂ္ဂလော အစရှိသော ဒုတိယဝါရ၌။
ဒိဗ္ဗစက္ခုကေန၊ ဒိဗ္ဗစက္ခု အဘိညာဉ်ကို ရသော ရဟန်းပုဏ္ဏားသည်။
ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော ကံ အစုဝိပါက် အစုကို။
နဒိဋ္ဌံ၊ မမြင်အပ်။
ပန၊ မြတ်စွာဘုရားမြင်သည်ကို ဆိုဦးအံ့။
တထာဂတေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
တယော၊ သုံးပါးကုန်သော။
ကမ္မရာသီစ၊ ကံ အစုတို့ကိုလည်းကောင်း။
ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော ။
ဝီပါကရာသီစ၊ ဝိပါက် အစုတို့ကိုလည်းကောင်း။
ဒိဋ္ဌာ၊ မြင်အပ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။
ဣမာနိဝိ ပစ္စတ္တဋ္ဌာနာန၊ ဤကိုယ်တော်တိုင်မြင်အပ်သော အကြောင်းတို့ကိုလည်း
ဇာနနဉာဏံ၊ သိသော ဉာဏ်သည်။
တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
မဟာကမ္မဝိဘင်္ဂဉာဏံ နာမ၊ မဟာကမ္မ ဝိဘင်္ဂဉာဏ်မည်၏။
သေသဝါရ ဒွယေပိ၊ ကြွင်းသော ဝါရ နှစ်ခုတို့၏ အပေါင်း၌လည်း။
ဧသေဝ ဧသောဣဝ၊ ဤနည်းကဲ့သို့သော ။
နယော၊ နည်းကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
အဘဗ္ဗန္တိ၊ အဘဗ္ဗံ ဟူသည်ကား။
ဘူတဝိရဟိတံ၊ ဟုတ်မှန်သော သဘောမှ ကင်းသော။
အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ကံတည်း။
အဘဗ္ဗာဘာသန္တိ၊ အဘဗ္ဗာဘာသံ ဟူသည်ကား။
အဘဗ္ဗံ၊ အားနည်းသော အကုသိုလ်ကံကို။
အာဘာသတိအဘိဝတိ၊ နှိပ်နင်းတတ်၏။
ပဋိဗာဟတိ၊ တားမြစ်တတ်၏။
ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။
ဗဟုကသ္မိံ၊ များစွာသော။
အကုသလကမ္မေ၊ အကုသိုလ်ကံကို။
အာယူဟိတေ၊ အားထုတ်အပ်သည်ရှိသော်။
ဗလဝကမ္မံ၊ အားကြီးသော အကုသိုလ် ကံသည်။
ဒုဗ္ဗလကမ္မဿ၊ အားနည်းသော အကုသိုလ်ကံ၏။
ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။
ပဋိဗာဟိတွာ၊ တားမြစ်၍။
အတ္တနော၊ မိမိဟု ဆိုအပ်သော အားကြီးသော အကုသိုလ်ကံ၏။
ဝိပါကဿ၊ အကျိုး၏။
ဩကာသံ၊ အခွင့်ကို။
ကရောတိ၊ ပြု၏။
ဣဒံ၊ ဤကံသည်။
အဘဗ္ဗဉ္စေဝ၊ အဘဗ္ဗလည်းမည်၏။
အဘဗ္ဗာဘာသဉ္စေဝ၊ အဘဗ္ဗာဘာသ လည်းမည်၏။
ပန၊ ဘဗ္ဗံ အဘဗ္ဗာဘာသံ ဟူသော စတုတ္ထကံ၏ လက္ခဏာကို ဆိုဦးအံ့။
အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ကံကို။
အာဟူဟိတွာ၊ အားထုတ်၍။
အာသန္နေ၊ သေခါနီးအခါ၌။
ကုသလံ၊ ကုသိုလ်အာသန္နကံကို။
ကတံ၊ ပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တံ၊ ထိုကုသိုလ် အာသန္နကံသည်။
အကုသလဿ၊ အကုသိုလ်ကံ၏။
ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။
ပဋိဗာဟိတွာ၊ တားမြစ်၍။
အတ္တနော၊ မိမိဟု ဆိုအပ်သော ကုသိုလ် အာသန္နကံ ၏။
ဝိပါကဿ၊ အကျိုး၏။
ဩကာသံ၊ အခွင့်ကို။
ကရောတိ၊ ပြု၏။
ဣဒံ၊ ဤကံသည်။
ဘဗ္ဗံ၊ ဘဗ္ဗလည်းမည်၏။
အဘဗ္ဗာဘာသံ၊ အဘဗ္ဗာဘာသလည်းမည်၏
အပိစ၊ တနည်းလည်း။
ဧတ္ထ၊ ဤ အဘဗ္ဗာ ဘာသ အစရှိသော ပုဒ်တို့၌။
ဥပဋ္ဌာနာကာရေန၊ ကုသိုလ်ကံ အကုသိုလ်ကံတို့၏ အရိပ်အရောင် အတုဟူသော အခြင်းအရာဖြင့် ။
အတ္ထော၊ အာဘာသဟူသော ပုဒ်၏အနက်ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။
ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပါယော၊ ဤသို့ သော အဓိပ္ပါယ်ကို။
ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုလိုသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အဘဗ္ဗတော၊ အကုသိုလ်ကံအားဖြင့်။
အာဘာသတိဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်တတ်၏။
ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
အဘဗ္ဗာဘာသံ၊ အဘဗ္ဗာဘာသမည်၏။
တတ္ထ၊ ထိုသို့်ထင်ရာ ၌။
ယွာယံယော အယံ ပုဂ္ဂလော၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဣဓ၊ ဤ ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌။
ပါဏာတိပါတီ၊ သူ၏ အသက်ကို သတ်ခြင်းရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိအာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော ။
နယေန၊ နည်းဖြင့်။
ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်ကုန်သော။
အဘဗ္ဗတာ၊ အကုသိုလ်ကံ ရှိကုန်သော။
ပုဂ္ဂလာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။
ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
တေသု၊ ထို လေးဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။
ပဌမဿ၊ ပဌမပုဂ္ဂိုလ်၏။
ကမ္မံ၊ အကုသိုလ်ကံသည်။
အဘဗ္ဗံ၊ အဘဗ္ဗလည်းမည်၏။
အဘဗ္ဗာဘာသံ၊ အကုသိုလ်ကံ၏ အရိပ်အရောင် အတုအားဖြင့် လည်းထင်၏။
ဟိသ စ္စံ၊ မှန်၏။
တံ၊ ထို အကုသိုလ်ကိံသည်။
အကုသလတ္တာ၊ စင်စစ် အကုသိုလ်ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အဘဗ္ဗံ၊ အဘဗ္ဗလည်း မည်၏။
စ၊ အဘဗ္ဗမှတပါး အဘဗ္ဗာဘာသကိုဆိုဦးအံ့။
တဿ၊ ထိုပါဏာတိပါတ အစရှိသည်ကို ပြုလေ့ရှိသော သူအား။
နိရယေ၊ ငရဲ၌။
နိဗ္ဗတ္တတ္တာ၊ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တတ္ထ၊ ထိုငရဲဘုံ၌။
နိဗ္ဗတ္တိကာရဏဘူတံ၊ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ကံသည်။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ မရဏာသန္နဇောထင်၏။
ဒုတိယဿ၊ ဒုတိယ ပုဂ္ဂိုလ်၏။
ကမ္မံ၊ ပါဏာတိပါတ အစရှိသော အကုသိုလ်ကံသည်။
အဘဗ္ဗံ၊ အဘဗ္ဗမည်၏။
အဘဗ္ဗာဘာသံ၊ အကုသိုလ်ကံ၏ အရပိ အရောင်အတုအားဖြင့်ထင်၏။
ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။
တံ၊ ထိုပါဏာတိပါတ အစရှိသော အကုသိုလ်ကံသည်။
အကုသလတ္တာ၊ စင်စစ်အကုသိုလ်ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အဘဗ္ဗံ၊ အဘဗ္ဗမည်၏။
ပန၊ အဘဗ္ဗမှ တပါး အဘဗ္ဗာဘာသကိုဆိုဦးအံ့။
တဿ၊ ထိုပါဏာတိပါတ အစရှိသည်ကို ပြုလေ့ရှိသော သူအား။
သဂ္ဂေ၊ နတ်ရွာ၌။
နိဗ္ဗတ္တတ္တာ၊ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အညတိတ္ထိယာနံ၊ အညတိတ္ထိတို့အား။
သဂ္ဂေ၊ နတ်ရွာ၌။
နိဗ္ဗတ္တိကာရဏဘူတံ၊ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။
ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်၏။
ဣတရသ္မိမ္ပိ၊ ဤမှတပါးလည်းဖြစ်သော။
ကမ္မဒွယေ၊ ကံနှစ်ခုတို့၏ အပေါင်း၌။
ဧသေဝ ဧသောဧဝ၊ ဤနည်းသာလျှင်ဖြစ်သော။
နယော၊ နည်းကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
သေသံ၊ ကြွင်းကျန်သော စကားရပ်သည်။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံတို့၌။
ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်သည်သာလျှင်တည်း။
ဣဝိ၊ ဤသည်လျှင် မဟာကမ္မ ဝိဘင်္ဂသုတ ၏ အဖွင့်အပြီးတည်း။
ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သော။
မဟာကမ္မဝိဘင်္ဂသုတ္တံ၊ မဟာကမ္မဝိဘင်္ဂသုတ်သည်။
နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။