ဧဝံ မေ သုတန္တိ၊ ဧဝံ မေသုတံ အစရှိသော သုတ်သည်။ ဥဒ္ဒေသဝိဘင်္ဂသုတ္တံ၊ ဥဒ္ဒေသဝိဘင်္ဂသုတ်တည်း။

တတ္ထ၊ ထို ဥဒ္ဒေသဝိဘင်္ဂသုတ်၌။ ဥဒ္ဒေသဝိဘင်္ဂန္တိ၊ ဥဒ္ဒေသဘဝိဘင်္ဂဟူသည်ကား။ ဥဒ္ဒေသဉ္စ၊ မာတိကာကို လည်းကောင်း။ ဝိဘင်္ဂဉ္စ၊ ပဒဘာဇနီကိုလည်းကောင်း။ မာတိကဉ္စ၊ မာတိကာကိုလည်းကောင်း။ ဝိဘဇနဉ္စ၊ ပဒဘာဇနီကိုလည်းကောင်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဥဒ္ဒေသဝိဘင်္ဂံ၊ ဥဒ္ဒေသကို အကျယ်ဝေဘန်ကြောင်းဖြစ်သော စကားကို။ ဒေသိဿာမိ၊ ငါဘုရား ဟောတော်မူအံ့။ ဥပပရိက္ခေယျာတိ၊ ဥပပရိက္ခေယျ ဟူသည်ကား။ တုလေယျ၊ နှိုင်းချိန်ရာ၏။ တီရေယျ၊ ဆုံးဖြတ်ရာ၏။ ပရိဂ္ဂဏှေယျ၊ စူးစမ်းဆင်ခြင်ရာ၏။ ပရိစ္ဆိန္ဒေယျ၊ ပိုင်းခြား၍ သိသာရာ၏။

ဗဟိဒ္ဓါတိ၊ ဗဟိဒ္ဓါဟူသည်ကား။ ဗဟိဒ္ဓါ၊ အပဖြစ်ကုန်သော။ အာရမ္မဏေသု၊ ရူပါရုံ အစရှိသော အာရုံတို့၌။

အဝိက္ခိတ္တံ အဝိသဋန္တိ၊ အဝိက္ခိတ္တံ အဝိသဋံ ဟူသည်ကား နိကန္တိဝသေန၊ တပ်နှစ်သက်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာရမ္မဏေ၊ ရူပါရုံ အစရှိသော များစွာသော အာရုံ၌။ တိဋ္ဌမာနံ၊ တည်ခြင်းသည်။ ဝိက္ခိတ္တံ၊ ပျံ့လွင့်သည် မည်သည်။ ဝိသဋံ၊ ပြန့်နှံ့သည်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ၊ ထိုအာရုံ၌ တပ်နှစ်သက်သည်၏ အစွမ်းဖြင့် အာရုံ၌ဖြစ်သည်ကို။ ပဋိသေဓေန္တော၊ မြစ်တော်မူလိုသော ဘုရားသခင်သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ အဝိက္ခိတ္တံ အဝိသဋံ ဟူ၍။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။

အဇ္ဈတ္တံ အသဏ္ဌိတန္တိ၊ အဇ္ဈတ္တံ အသဏ္ဌိတံ ဟူသည်ကား။ ဂေါစရဇ္ဈတ္တေ၊ ပထဝီကသိုဏ်း အစရှိသော အာရုံ၌။ နိကန္တိ ဝသေန၊ တပ်နှစ်သက်သည်၏ အစွမ်းဖြင့် ။ အသဏ္ဌိတံ၊ မတည်သည်ဖြစ်၍။

အနုပါဒါယနပရိတဿေယျာတိ၊ အနုပါဒါယနပရိတဿေယျ ဟူသည်ကား။ အနုပါဒိယိတွာအဂဟေတွာ၊ တဏှာ၏ အစွမ်းဖြင့်မယူမူ၍။ တံ ဝိညာဏံ၊ ထို စက္ခုဝိညာဉ် အစရှိသော ခြောက်ပါးသော ဝိညာဉ်သည်။ နပရိတဿေယျ၊ မတပ်မက်မောရာ။

ယထာယေန အာကာရေန၊ အကြင်သို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ ဝိညာဏံ၊ စက္ခုဝိညာဉ် အစရှိသော ခြောက်ပါးသော ဝိညာဉ်သည်။ ဗဟိဒ္ဓါ၊ အပဖြစ်ကုန်သော ရူပါရု အစရှိသော များစွာသော အာရုံတို့၌။ အဝိက္ခိတ္တံ၊ မပျံ့လွင့်သည်။ အဝိသဋံ၊ မပြန့်နှံ့သည်။ အဇ္ဈတ္တံ၊ ပထဝီ ကသိုဏ်း အစရှိသော အာရုံ၌။ အသဏ္ဌိတံ၊ တပ်နှစ်သက်သည်၏ အစွမ်းဖြင့် မတည်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ အနုပါဒါယ၊ တဏှာ၏ အစွမ်းအားဖြင့် မယူမူ၍။ နပရိတဿေယျ၊ မတပ်မနှစ်သက်ရာ။ ဧဝံ တထာ၊ ထို အခြင်းအရာဖြင့်။ ဘိက္ခု၊ သတိပညာနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းသည်။ ဥပပရိက္ခေယျ၊ စူးစမ်းဆင်ခြင်ရာ၏ ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုလိုသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဇာတိဇရာမရဏဒုက္ခသမုဒယ သမ္ဘဝေါတိ၊ ဇာတိဇရာ မရဏ ဒုက္ခ သမုဒယသမ္ဘဝေါ ဟူသည်ကား။ ဇာတိဇရာမရဏ ဉ္စေဝ၊ ဇာတိဇရာ မရဏသည် လည်းကောင်း။ အဝသေသဿ၊ ကြွင်းသော။ ဒုက္ခဿ၊ သောကပရိဒေဝ အစရှိသော ဒုက္ခမီး၏။ နိဗ္ဗတ္တိစ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ရူပနိမိတ္တာ နုသာရီတိ၊ ရူပနိမိတ္တာ နုသာရီ ဟူသည်ကား။ ရူပနိမိတ္တံ၊ ကိလေသာ၏ အကြောင်းဖြစ်သော ရူပါရုံသို့။ အနုသတိ အနုဓာဝတိ၊ တပ်ခြင်း အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့် ပြေးသွားတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ရူပနိမိတ္တာနုသာရီ၊ ရူပနိမိတ္တာနုသာရီမည်၏။

ဧဝံ ခေါ အာဝုသော အဇ္ဈတ္တံ အသဏ္ဌိတန္တိ၊ ဧဝံခေါ အာဝုသော အဇ္ဈတ္တံ အသဏ္ဌိတံ ဟူသည်ကား။ နိကန္တိဝသေန၊ တပ်နှစ်သက်သည်၏ အစွမ်းဖြင့်။ အသဏ္ဌိတံ၊ ကသိုဏ်းအစရှိသော အာရုံတို့၌ မတည်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ နိကန္တိ ဝသေန၊ ကသိုဏ်း အစရှိသော အာရုံ၌ တပ်နှစ်သက်သည်၏ အစွမ်းဖြင့်။ အတိဋ္ဌမာနံ၊ မတည်ခြင်းသည်။ ဟာနဘာဂိယံ၊ ဈာန်တရားမဂ်တရားမှ ယုတ်ခြင်းအဖို့ရှိသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဝိသေသဘာဂိယမေဝ၊ ဈာန်မဂ်တည်းဟူသော တရား အထူးလျှင် အဖို့ရှိသည် သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အနုပါဒါယပရိတဿနာတိ၊ အနုပါဒါယပရိတဿနာ ဟူသည်ကား။ သတ္ထာရာ၊ မြတ်စွာဘုရာသည်။ ခန္ဓိယဝဂ္ဂေ၊ ခန္ဓဝဂ္ဂသံယုတ်၌။ ဥပါဒါပရိတဿနဉ္စဝေါ ဘိက္ခဝေ ဒေသိဿာမိ အနုပါဒါ အပရိ တဿနဉ္စာတိ၊ ဥပါဒါပရိတဿနဉ္စဝေါ ဘိက္ခဝေ ဒေသိဿာမိ အနုပါဒါ ပရိတဿနဉ္စ ဟူ၍ ။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဂဟေတွာ၊ ယူတော်မူပြီး၍။ တာသု၊ ထိုနှစ်ပါးသော ပရိတဿန အပရိတဿနတို့တွင်။ ဣဓ၊ ဤ သုတ်၏ မာတိကာ၌။ ပရိတဿနာ၊ ဥပါဒါပရိတဿနတဏှာကို။ အဂဟေတွာဝ၊ မယူမူ၍ သာလျှင်။ အပရိတဿနာဝ၊ အနုပါဒါ အပရိတဿနာ တပါးကိုသာလျှင်။ ကထိတာ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဝေါ၊ သင်တို့အား။ ဥပါဒါပရိတဿနဉ္စ၊ စွဲလမ်းသောအားဖြင့် ဖြစ်သော တပ်မဂ်မောခြင်းကို၎င်း။ အနုပါဒါအပရိတဿနဉ္စ၊ မစွဲလမ်းသော အားဖြင့် ဖြစ်သော မတပ်မဂ်မော ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဒေသိဿဦမိ၊ ငါဘုရားဟောတော်မူအံ့။ တံ၊ ထို နှစ်ပါးသာ ပရိတဿနာကို။ မဟာထေရော၊ အရှင်မဟာကစ္စည်း မထေရ်သည်။ ဥပါဒါပရိတဿနမေဝ၊ ခန္ဓဝဂ္ဂသံယုတ်၌ ဟောတော်မူသော ဥပါဒါပရိတဿနကိုပင်လျှင်။ အနုပါဒါ ပရိတဿနံ၊ အနုပါဒါပရိတဿ နကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဒဿေန္တော၊ ပြလိုသောကြောင့်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ကထဉ္ဏ အာဝုသော အနုပါဒါပရိတဿနာဟောတိ ဣဓ အာဝုသော အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။

ပန၊ စောဒနာသောဓာနပုဒ်ကိုထုတ်၍ ပြဦးအံ့။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဧသာ၊ ဤခန္ဓဝဂ္ဂသံယုတ်၌ ဟောတော်မူအပ်သော ဥပါဒါပရိတဿနာသည်။ အနုပါဒါပရိတဿနာ၊ ကစ္စည်းမထေရ်၏အလိုအားဖြင့် အနုပါဒါပရိတဿနာ မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်နိုင်လေအံ့နည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။

ဥပါဒါတဗ္ဗဿ၊ စွဲလမ်းအပ်သော အာရုံ၏။ အဘာဝတော၊ မရှိခြင်းကြောင့်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ထိုစကားကိုချဲ့ဦးအံ့။ ကောစိ၊ တစုံတခုသော။ သင်္ခါရော၊ သင်္ခါရသည်။ နိစ္စောဝါ၊ မြဲလည်း မြဲ၏။ ဓုဝေါဝါ၊ မချွတ်လည်းတည်၏။ အတ္တာဝါ၊ အစိုးလည်း ရ၏။ အတ္တနိယောဝါ၊ မိမိဥစ္စာလည်း ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဂဟေတဗ္ဗယုတ္တကော၊ စွဲလမ်းအပ်သည်နှင့် ယှဉ်သည်။ ယဒိအဘဝိဿာ၊ အကယ်၍ ဖြစ်ငြားအံ့။ ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ဖြစ်သည်ရှိသော်။ အယံပရိတဿနာ၊ ဤတပ်မဂ်မောခြင်းသည်။ ဥပါဒါပရိတဿနာဝ၊ စွဲလမ်းသော အားဖြင့် ဖြစ်သော တပ်မဂ်မောခြင်းသည်သာလျှင်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။

ပန၊ ယုတ္တိစမ်းသည်မှတပါးသော သဘာဝကို ဆိုဦးအံ့။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဥပ ဒါတဗ္ဗော၊ စွဲလမ်းအပ်သော။ သင်္ခါရေဒါနာမ၊ သင်္ခါရမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ရူပံ အတ္တာတိအာဒိနာ၊ ရူပံ အတ္တာ ဤသို့ အစရှိသော။ နယေန၊ နည်းဖြင့်။ ဥပါဒိန္နာပိ၊ စွဲလမ်းအပ်သည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ရူပါဒယော၊ ရူပါရုံ အစရှိသည်တို့သည်။ အနုပါဒိန္နာဝ၊ မစွဲလမ်းအပ်ကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧသာ၊ ဤတပ်မဂ်မောခြင်းတဏှာသည် ။ ဒိဋ္ဌိဝသေန၊ နိစ္စဓုဝ ဟူ၍ ယူသော မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဥပါဒါပရိတဿနာ၊ ဥပါဒါပရိတဿနာဟူ၍ ဆိုသင့်သည််။ သမာနာပိ၊ ဖြစ်သော်လည်း။ အတ္ထတော၊ သဘောအားဖြင့်။ အနုပါဒါပရိတဿနာယေဝနာမ၊ အနုပါဒါပရိတဿနာမည်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။

အညထာဟောတီတိ၊ အညထာ ဟောတိဟူသည်ကား။ နပရိဝတ္တတိ၊ ပြန်လှန်၍ ဖြစ်သည်မဟုတ်။ ပကတိဇဟနေန၊ ပြကတေ့သော သဘောကို စွန့်သောအားဖြင့်။ နဿတိ၊ ပျက်စီး၏။ ရူပဝိပရိဏာမာနုပရိဝတ္တတီတိ၊ ရူပဝိပရိဏာမာနုပရိဝတ္တတိ ဟူသည်ကား။ မမ၊ ငါ၏။ ရူပံ၊ ရူပက္ခန္ဓာသည်။ ဝိပရိဏတံ၊ ဖောက်ပြန်၏။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော။ နယေန ဝါ၊ နည်းဖြင့်လည်းကောင်း။ မေ၊ ငါ၏။ ယံ၊ အကြင်ရူပက္ခန္ဓာသည်။ အဟုဝတ၊ ဖြစ်ဘူးလေပြီတကား။ မေ၊ ငါ၏။ ဧဝံ ရူပံ၊ ထို ရူပက္ခန္ဓာသည်။ ဝတ၊ စင်စစ်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော။ နယေန ဝါ၊ နည်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ကမ္မဝိညာဏံ၊ ကံဟု ဆိုအပ်သော ဝိညာဉ်သည်။ ရူပဿ၊ ရူပက္ခန္ဓာ၏။ ဘေဒါနုပရိဝတ္တိ၊ ပျက်စီးခြင်းသို့ အစဉ်လိုက်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဝိပရိဏာမာနုပရိဝတ္တိဇာတိ၊ ဝိပရိဏာမာနုပရိဝတ္တိ ဇာဟူသည်ကား။ ဝိပရိဏာမဿ၊ ဖောက်ပြန်သော ရူပက္ခန္ဓာအား။ အနုပရိဝတ္တနတော၊ အတုလိုက်၍ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ ဝိပရိဏာမာရမ္မ ဏစိတ္တတော၊ ဖောက်ပြန်ခြင်း လျှင် အာရုံရှိသော စိတ်ကြောင့်။ ဇာတာ၊ ဖြစ်သည်တည်း။

ပရိတဿနာဓမ္မသမုပ္ပါဒါတိ၊ ပရိတဿနာဓမ္မသမုပ္ပါ ဒါဟူသည်ကား။ တဏှာ ပရိတဿနာစ၊ တဏှာတည်း ဟူသော တပ်မဂ်မောခြင်းကိုလည်းကောင်း။ အကုသလဓမ္မ သမုပ္ပါဒါစ၊ အကုသိုလ်တရားတို့၏ ဖြစ်ခြင်းတို့သည်လည်းကောင်း။

စိတ္တံပရိယာဒါယတိဋ္ဌန္တီတိ၊ စိတ္တံပရိယာဒါယ တိဋ္ဌန္တိ ဟူသည်ကား။ ကုသလစိတ္တံ၊ ကုသိုလ်စိတ်ကို။ ပရိယာဒိယိတွာ၊ ကုန်စေ၍။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ခေပေတွာ၊ ကုန်စေ၍။ တိဋ္ဌန္တိ၊ တည်ကုန်၏။

ဥတ္တာသဝါတိ၊ ဥတ္တာသဝါဟူသည်ကား။ ဘယတာသေနပိ၊ ကြောက်ခြင်း ထိတ်လန့်ခြင်း ဖြင့်လည်း။ သဥတ္တာသော၊ ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့်တကွဖြစ်၏။ သဥတ္တာသော၊ ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့်တကွဖြစ်၏။

ဝိဃာတ ဝါတိ၊ ဝိဃာတဝါ ဟူသည်ကား။ သဝိဃာတောသဒုက္ခေါ၊ စိတ်၏ ဆင်းရဲခြင်းနှင့် တကွဖြစ်၏။

အပေက္ခဝါတိ၊ အပေက္ခဝါ ဟူသည်ကား။ သာလယောသသိနေဟော၊ ချစ်ခြင်းနှင့်တကွဖြစ်၏။

ဧဝံခေါ အာဝုသော အနုပါဒါပရိတဿနာဟောတီတိ၊ ဧဝံခေါ အာဝုသော အနုပါဒါပရိတဿနာ ဟောတိ ဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မဏိကရဏ္ဍကသညာယ၊ ပတ္တမြား အပြည့်ရှိသော ပခြုပ်ဟူ၍ မှတ်ထင်အပ်သော အားဖြင့်။ တုစ္ဆကရဏ္ဍကံ၊ အချည်းနှီးသော ပခြုပ်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ တသ္မိံ၊ ထိုအချည်းနှီးသော ပခြုပ်သည်။ နဋ္ဌေ၊ ပျောက်သည်ရှိသော်။ ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။ ဝိဃာတံ၊ ပင်ပန်းခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇန္တဿ၊ ရောက်သော သူအား။ ပရိတဿနာ၊ တပ်မဂ်မောခြင်းသည်။ ဟောတိဝိယ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။ အဂဟေတွာ၊ မယူမူ၍။ ပရိတဿနာ၊ ပူပန်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

န စရူပဝိပရိဏာမာနုပရိဝတ္တီတိ၊ နာစရူပဝိပရိဏာမာ နုပရိဝတ္တိ ဟူသည်ကား။ ခီဏာသဝဿ၊ ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ကမ္မဝိညာဏမေဝ၊ ကံဟု ဆိုအပ်သော ဝိညာဉ်သည်သာလျှင်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ရူပဘေဒါနုပရိဝတ္တိ၊ ရုပ်၏ ပျက်စိးခြင်းသို့ အစဉ်လိုက်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

သေသံ၊ ကြွင်းကျန်သော စကားရပ်သည်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော အရာတို့၌။ ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်သည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ဥဒ္ဒေသ ဝိဘင်္ဂသုတ်၏ အဖွင့်အပြီးတည်း။

အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သော။ ဥဒ္ဒေသဝိဘင်္ဂသုတ္တံ၊ ဥဒ္ဒေသဝိဘင်္ဂသုတ်သည်။ နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။