Issues
Select Version
နိဿယ
မြန်မာဘာသာ
(MN) Uparipaṇṇāsa-aṭṭhakathā
(MN) Uparipaṇṇāsa-aṭṭhakathā

Hatthiratanavaṇṇanā

Author: နိဿယ @ IAPT

ပန၊ စကြာရတနာဆိုက်ရောက်သည်မှတပါးဆင်ရတနာဆိုက်ရောက်သည်ကိုဆိုဦးအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။ ပါတုဘူတစက္ကရတနဿထင်ရှားဖြစ်သောစကြာရတနာရှိသော။ အဿစက္ကဝတ္တိနာ၊ ထိုစကြာမင်း၏။ အမစ္စာ၊ အမတ်တို့သည်။ ပကတိမင်္ဂလဟတ္ထိဌာနံ၊ ပြကတေ့သောမင်္ဂလာဆင်ထားရာအရပ်ကို။ သုစိ၊ စင်ကြယ်စွာ။ ဘူမိတာ၊ မြေအဘို့ကို။ ကရေတွာ၊ စေ၍။ ဟရိစန္ဒနဒီဟိ၊ စန္ဒကူးရွှေအစရှိကုန်သော။ သုရတိဂန္ဓေဟိ၊ ကောင်းသောအနံ့ရှိသောနံ့သာမျိုးတို့ဖြင့်။ ဥပလိမ္ပာပေတွာ၊ လိမ်းကျံစေ၍။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်အပြင်၌။ ဝိစိတ္တဝဏ္ဏသုရဘိကုသုမသမာကိဏ္ဏံ၊ ဆန်းကြယ်သောအဆင်းသဏ္ဌာန်ကောင်းသောအနံ့ရှိသောပန်းဖြင့်မြွမ်းသော။ ဥပရိ၊ အထက်၌။ သုဝဏ္ဏတာရကာနံ၊ ရွှေကြယ်လုံးတို့ဖြင့်။ အန္တရန္တရာ၊ အကြားအကြား၌။ သမောသရိတမနုည ကုသုမဒါမပ္ပဋိ မဏ္ဍိတဝိတာနံ၊ ရောပြွမ်း၍ဆွဲအပ်သောနှစ်သက်ဘွယ်ရှိသောပန်းဆိုင်းတို့ဖြင့်တန်ဆာဆင်အပ်သော ဗိတာန်ရှိသည်။ ဟုထွာ၊ ဖြစ်၍။ ဒေဝဝိမာနံဝိယ၊ နတ်ဗိမာန်ကဲ့သို့။ အဘိသင်္ခရိတွာ၊ အထူးအားဖြင့်ပြုပြင်၍။ ဧဝရူပဿနာမ၊ ဤသို့သဘောရှိသည်မည်သော။ ဒေဝဟတ္ထိရတနဿ၊ နတ်တို့သည်သိမ်းဆည်းအပ်သောဆင်ရတနာ၏။ အာဂမနံ၊ ရောက်လာခြင်းကို။ စိန္တေထ၊ ကြံအောက်မေ့တော်မူကုန်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။
သော၊ ထိုစကြာမင်းသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။ မဟာဒါနံ၊ ကြီးစွာသောအလှူကို။ ဒတွာ၊ လျှူ၍။ သီလာနိ၊ သီလတို့ကို။ သမာဒါယ၊ ဆောက်တည်၍။ တံပုညသမ္ပတ္တိံ၊ ထိုကောင်းမှု၏ပြည့်စုံခြင်းကို။ အာဝဇ္ဇန္တော၊ ဆင်ခြင်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ နိသိဒတိ၊ ထိုင်နေ၏။ အထ၊ ထိုသို့ထိုင်နေသောအခါ၌။ အဿ၊ ထိုစကြာမင်း၏။ ပုညာနုဘာဝစောဒိတော၊ ကောင်းမှု၏အာနုဘော်သည်နှိုးဆော်တိုက်တွန်းအပ်သော။ ဆဒ္ဒန္တသုလဝါ၊ ဆဒ္ဒန်ဆင်မျိုးမှလည်းကောင်း။ ဥပေါသထကုလာ၀ါ၊ ဥပါသထဆင်မျိုးမှလည်းကောင်း။ တံသက္ကာရ ဝိသေသံ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော ပူဇော်သက္ကာရအထူးကို။ အနုဘဝိတုကာမော၊ ခံစားခြင်းငှါအလိုရှိသော။ တရုဏရဝိမဏ္ဍလာဘိရတ္ထစရဏဂီဝမုခပ္ပဋိမဏ္ဍိတ ဝိသုဒ္ဓသေတသရိရော၊ ထွန်းသစ်သောနေဝန်းကဲ့သို့ စွေးစွေးနီသော လည်ပင်းစွေးစွေးနီသောခံတွင်းတို့ဖြင့်တန်ဆာဆင်အပ်သောစင်ကြယ်စွာဖွေးဖွေးသောကိုယ်ရှိသော။ သတ္တပ္ပတိဋ္ဌော၊ ခုနစ်ပါးသောအရပ်တို့မှထိသော။ သုသဏ္ဌိတင်္ဂ ပစ္စင်္ဂသန္နိဝေသေ‌ေ၊ ကောင်းစွာတည်သောအင်္ဂါကြီးငယ်ရှိသော။ ဝိကသိ ထရတ္တပဒုမစာရုမုက္ခရော၊ ပွင့်သောနီမြန်းသောပဒုမာကြာ၏တင့်တယ်ခြင်းနှင့်တူသောခံတွင်းရှိသော။ ဣဒ္ဓိမာ၊ တန်ခိုးရှိသော။ ယောဂီဝိယ၊ ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်ကဲ့သို့။ ဝေဟာသံ၊ ကောင်းကင်သို့။ ဂမနသမတ္ထော၊ သွားခြင်းငှါစွမ်းနိုင်သော။ မနောသိလစုဏ္ဏ ရဉ္ဇိတပရိယန္တော၊ ဆေးဒန်း မြင်းသီလာတို့ဖြင့်တပ်စွမ်းခြင်းလျှင်အပိုင်းအခြားရှိသော။ ရဇတပဗ္ဗတောဝိယ၊ ငွေတောင်ကြီးကဲ့သို့။ ဟတ္ထိသေဋ္ဌော၊ ဆင်မြတ်သည်။ တသ္မိံ ပဒေသေ၊ ထိုပြကတေ့သောမင်္ဂလာဆင်ထားရာအရပ်၌။ ပတိဋ္ဌတိ၊ တည်လာ၏။
သော၊ ထိုဆင်ရတနာသည်။ ဆဒ္ဒန္တကုလာ၊ ဆဒ္ဒန်အမျိုးမှ။ အာဂစ္ဆန္တော၊ လာသည်ရှိသော်။ သဗ္ဗကနိဋ္ဌော၊ အလုံးစုံသောဆင်တို့အောက်ငယ်သောဆင်သည်။ အာဂစ္ဆတိ၊ လာ၏။ ဥပါသထကုလာ၊ ဥပေါသထဆင်မျိုးမှ။ အာဂစ္ဆန္တော၊ လာသည်ရှိသော်။ သဗ္ဗဇေဋ္ဌော၊ အလုံးစုံသောဆင်တို့ထက်ကြီးသောဆင်သည်။ အာဂစ္ဆတိ၊ လာ၏။
ပန တထာပိ၊ ထိုသို့ပင်ဖြစ်သော်လည်း။ ပါဠိယံ၊ ပါဠိတော်၌။ ဥပေါသထောနဂရာဇာဣစ္စေဝ၊ ဥပေါသထောနာဂရာဇာဟူ၍သာလျှင်။ အာဂစ္ဆတိ၊ လာ၏။
သွာယံသောအယံနာဂရာဇာ၊ ထိုဆင်မင်းသည်။ စက္ကဝတ္တိသုတ္တေ၊ စက္ကဝတ္တိသုတ်၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။ စိန္တယန္တာနံ၊ ကြံအောက်မေ့ကုန်သောစကြာမင်းတို့အား။ အာဂစ္ဆတိ၊ ရောက်လာ၏။ ဣတရေသု၊ စကြာမင်းမှတပါးကုန်သောအမတ်အစရှိသောသူတို့အား။ နအာဂစ္ဆတိ၊ မရောက်လာ။
သယမေဝ၊ အလိုလိုသာလျှင်။ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ မင်္ဂလဟတ္ထိဋ္ဌာနံ၊ ပြကတေ့သောမင်္ဂလာဆင်ထားရာအရပ်သို့။ အာဂန္တွာ၊ ဆင်မင်းလာ၍။ မင်္ဂလဟတ္ထိံ၊ ရှိခြင်းဖြစ်သောမင်္ဂလာဆင်ကို။ အပနေတွာ၊ ဆင်မင်း၏အနုဘော်ဖြင့်ပယ်၍။ တတ္ထ၊ ထိုပြကတော့သောမင်္ဂလာဆင်ထားရာအရပ်၌။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်လာ၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။ ပုနစပရံဘိက္ခဝေ။ပ။နာဂရာဇာတိ၊ ပုနစပရံဘိက္ခဝေ။ပ။နာဂရာဇာဟူ၍။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူ၏။
ပန၊ စကြာမင်း၏ဆင်ရတနာသိမ်းဆည်းသည်ဆိုဦးအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပါတုဘူတံ၊ ထင်ရှားစွာဖြစ်လာသော။ တံဟတ္ထိရတနံ၊ ထိုဆင်ရတနာကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ဟတ္ထိဂေါပကဥဒယော၊ ဆင်ထိန်းယောက်ျားအစရှိသောသူတို့သည်။ ဟဋ္ဌတုဋ္ဌာ၊ ရွှင်လန်းနှစ်သက်ကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝေဂေန၊ လျှင်စွာ။ ဂန္တွာ၊ မင်း၏အထံသို့သွား၍။ ရညော၊ စကြာမင်းအား။ အာရောစေန္တိ၊ တင်လျှောက်ကုန်၏။
ရာဇာ၊ စကြာမင်းကြီးသည်။ တုရိတတုရိတံ၊ အဆောတလျှင်။ အာဂန္တွာ၊ လာ၍။ ဒိသွာ၊ ဆင်ရတနာကိုမြင်၍။ ပသန္နစိတ္တော၊ ကြည်လင်သောစိတ်ရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဘော၊ အချင်းတို့။ ဟတ္ထိယာနံ၊ ဆင်ယာဉ်သည်။ ဘဒ္ဒကံဝတ၊ ကောင်းလေစွတကား။ ဒမတံ၊ ဆုံးမအပ်ပြီးသည်၏အဖြစ်သို့။ သစေဥပေယျ၊ အကယ်၍ရောက်ငြားအံ့။ ဧဝံသတိ၊ ဤသို့ရောက်သည်ရှိသော်။ သာဓုဝတ၊ ကောင်းလေစွ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တယန္တော၊ ကြံသောစကြာမင်းသည်။ ဟတ္ထံ၊ လက်ကို။ ပသာရေတိ၊ ဖြန့်၏။
အထ၊ ထိုသို့ဖြန့်သောအခါ၌။ သော၊ ထိုဆင်မင်းသည်။ သရဓေနုဝစ္ဆကော၊ အိမ်၌ထားသောနွားမမှမွေးသောနွားငယ်သည်။ မုဒုတတာဝံ၊ နူးညံ့သည်၏အဖြစ်ကို။ ဒဿတိဝိယ၊ ပြသကဲ့သို့။ ကဏ္ဏေ၊ နားရွက်တို့ကို။ ဩလမ္ဗေတွာ၊ ချ၍။ မုဒုတဘာဝံ၊ နူးညံ့သည်၏အဖြစ်ကို။ ဒဿန္တော၊ ပြသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ရာဇာနံ၊ စကြာမင်းသို့။ ဥပသင်္ကမတိ၊ ချဉ်းကင်၏။ ရာဇာ၊ စကြာမင်းသည်။ တံ၊ ထိုဆင်ရတနာကို။ အဘိရူထုကာမော၊ တက်စီးခြင်းငှါအလိုရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အထ၊ ထိုသို့ဖြစ်သောအခါ၌။ အဿ၊ ထိုစကြာမင်း၏။ ပရိဇနာ၊ အချင်းအရင်းတို့သည်။ အဓိပ္ပါယံ၊ အလိုကို။ ဥတွာ၊ သိ၍။ တံဟတ္ထိရတနံ၊ ထိုဆင်ရတနာကို။ သောဝဏ္ဏဓဇံ၊ ရွှေတံခွန်ဖြင့်စိုက်ဆောက်သည်ကိုလည်းကောင်း။ သောဝဏ္ဏာလင်္ကာရံ၊ ရွှေတန်ဆာဖြင့်ဆင်ယင်သည်ကို၎င်း။ ဟေမဇာလပဋိစ္ဆန္နံ၊ ရွှေကွန်ယက်ဖြင့်လွှမ်းခြုံသည်ကို၎င်း။ ကတွာ၊ ပြုကုန်၍။ ဥပနေန္တိ၊ စကြာမင်း၏အနီးသို့ဆောင်ကုန်၏။
ရာဇာ၊ စကြာမင်းကြီးသည်။ တံ၊ ထိုဆင်ရတနာကို။ သန္နိသီဒါပေတွာဝ၊ ငြိမ်သက်စွာနေစေ၍သာလျှင်။ သတ္တရတန မယာယ၊ ရတနာခုနစ်ပါးတို့ဖြင့်ပြီးသော။ နိသေနိယ၊ လှေခါးဖြင့်။ အဘိရုယှ၊ တက်တော်မူ၍။ အာကာသံ၊ ကောင်းကင်သို့။ ဂမနနိန္နစိတ္တော၊ သွားခြင်း၌ညွှတ်သောစိတ်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဿ၊ ထိုစကြာမင်းကြီး၏။ စိတ္တုပ္ပါဒနေဝ၊ စိတ်ဖြစ်သည်နှင့်သာလျှင်။ သဟ၊ တကွ။ သောဟတ္ထိရာဇာ၊ ထိုဆင်မင်းသည်။ ရာဇဟံသော၊ ဟင်္သာမင်းသည်။ အဘိလင်္ဃတိဝိယ၊ ပျံတက်သကဲ့သို့။ ဣန္ဒနီလမဏိပ္ပဘာဇာလနီလဂဂနတလံ၊ ဣန္ဒနီလာမြ၏အရောင်နှင့်တူစွာတောက်ပသောညိုသောကောင်းကင်အပြင်သို့။ အဘိလင်္ဃတိ၊ ပျံတက်၏။ တတော၊ ထိုနောက်မှ။ စက္ကစရိကာယ၊ စကြာရတနာ၏သွားခြင်း၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။ သကလရာဇပရိသာ၊ အလုံးစုံသောစကြာမင်းပရိသတ်တို့သည်။ အနုယန္တိ၊ လိုက်၍သွားကုန်၏။
ဣတိဣမိနာပကာရေန၊ ဤသို့သောအပြားအားဖြင့်။ သပရိသော၊ ပရိသတ်နှင့်တကွ။ ရာဇာ၊ စကြာမင်းသည်။ အန္တောပါတရာသေယေဝ၊ နံနက်စာစားခြင်း၏အတွင်း၌သာလျှင်။ သကလပထဝိံ၊ အလုံးစုံသောမြေအပြင်ကို။ အနုသံယာတိတွာ၊ လှည့်လည်တော်မူ၍။ ရာဇဋ္ဌာနိံ၊ မင်းနေပြည်ကြီးသို့။ ပစ္ဆာဂန္တိ၊ ပြန်လာခဲ့၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ စက္ကာဝတ္တိနော၊ စကြာမင်း၏။ မဟိဒ္ဓိကံ၊ ကြီးသောတန်ခိုးရှိသော။ ဟတ္ထိရတနံ၊ ဆင်တနာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။ ဒိသွာရညောစက္ကဝတ္တိဿ။(ပ)ဧဝရူပံဟတ္ထိအနံပါထုဘဝတီတိ၊ ဒိသွာရညော စက္ကဝတ္တိဿ။(၁)ဧဝံဟတ္ထိရတနံပါတ္ဘဝတိဟူ၍။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။