ဧဝံ မေသုတန္တိ၊ ဧဝံမေသုတံ အစရှိသော သုတ်သည်။ ဒက္ခိဏာဝိဘင်္ဂသုတ္တံ၊ ဒက္ခိဏာဝိဘင်္ဂသုတ်တည်း။

တတ္ထ၊ ထို ဒက္ခိဏာဝိဘင်္ဂသုတ်၌။ မဟာပဇာပတိ ဂေါတမီတိဧတ္ထ၊ မဟာပဇာပတိ ဂေါတမီ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဂေါတမီတိ၊ ဂေါတမီဟူသော အမည်သည်။ ဂေါတ္တံ၊ ဂေါတမအနွယ်ကိုစွဲ၍ ရသော အမည်တည်း။

ပန၊ ဂေါတမီ အမည်မှတပါး မဟာပဇာပတိအမည်ကို။ ရသည်ကို ဆိုဦးအံ့။ အဿဦ၊ ထို မင်းသ္မီးအား။ နာမကရဏဒိဝသေ၊ အမည်မှည့်အပ်သော နေ့၌။ လဒ္ဓသက္ကာရာ၊ ရအပ်သော ပူဇော်သက္ကာရှိကုန်သော။ ဗြာဟ္မဏာ၊ ပုဏ္ဏားတို့သည်။ လက္ခဏသမ္ပတ္တိံ၊ လက္ခဏာ၏ ပြည့်စုံခြင်းကို။ ဒိသွာ၊ မြင်င။

အယံ၊ ဤမင်းသ္မီးသည်။ ဓီဝရံ၊ သ္မီးကို။ သစေလဘိဿတိ၊ အကယ်၍ ရသည်ဖြစ်အံ့။ ဧဝံသတ၊ ဤသို့ ရသည်ရှိသော်။ စက္ကဝတ္တိရညော၊ စကြာမင်းကြီး၏။ အဂ္ဂမဟေသီ၊ မိဖုရားကြီးသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။

ဝုတ္တံ၊ သားကို။ သစေလဘိဿတိ၊ အကယ်၍ရသည်ဖြစ်အံ့။ စက္ကဝတ္တိရာဇာ၊ စကြာမင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥဘယထာပိ၊ နှစ်ပါးစုံသော အခြင်းအရာအားဖင့်လည်း။ မဟတိယေဝ၊ ကြီးမြတ်သည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ သာပဇာ၊ ထိုသတ္တဝါသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဗျာကရိံသု၊ ပြောကြားကုန်၏။

အထ၊ ထိုပြောကြားသော အခါ၌။ အဿာ၊ ထိုမင်းသမီးအား။ မဟာပဇာပတီတိ နာမံ၊ မဟာပဇာပတိဟူသော အမည်ကို။ အကံသု၊ ခေါ်ဝေါ်ကုန်၏။

ပန၊ အပေါင်းကို ဆိုဦးအံ့။ ဣဓ၊ ဤသုတ်၌။ ဂေါတ္တေန၊ အနွယ်နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ သံသန္ဒိတွာ၊ နှီးနှော၍။ မဟာပဇာပတိဂေါတမီတိ၊ မဟာပဇာပတိဂေါတမီဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

နာဝန္တိ၊ နဝံ ဟူသည်ကား။ အဟတံ၊ အစာမချသေးသော ပုဆိုးအစုံကို။

သာမံဝါယိတန္တိ၊ သာမံဝါယိတံ ဟူသည်ကား။ သဟတ္ထေနေဝ၊ မိမိလက်ဖြင့်သာလျျင်။ ဝါယိတံ၊ ရက်အပ်၏။ ပန၊ သာမံဝါယိတသဘောကို ဆိုဦးအံ့။ ဧကဒိဝသံ၊ တနေ့သ၌။ ဓာတိဂဏပရိဝုတာ၊ အထိန်းအပေါင်းတို့သည် ခြံရံအပ်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ သိပ္ပိကာနံ၊ ရက်ကကန်ုးသည်တို့၏။ ဝါယနဋ္ဌာနံ၊ ရက်ရာအရပ်သို့။ အာဂန္တွာ၊ လာ၍။ ဝေမကောဋိံ၊ လက်ခတ်စွန်းကို။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်။ ဝါယနာကာရံ၊ ရအပ်သော အခြင်းအရာကို။ အကာသိ၊ ပြု၏။

တံ၊ ထိုသို့ ရပ်သည်ကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ ဧတံ၊ ဤသာမံဝါယိတံ ဟူသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

ပန၊ စောဒနာ ဿောဓနာပုဒ်ကို ထုတ်၍ ပြဦးအံ့။ ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌. ဂေါတမိယာ၊ ဂေါတမီအား။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဒုဿယုဂံ၊ ပုဆိုးအစုံကို။ ဒါတုံ၊ လှူခြင်းငှာ။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သနည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။

အဘိသမ္ဗောဓိံ၊ သဗ္ဗုညုတဉာဏ်တော်သို့။ ပတွာ၊ ရောက်၍။ ပဌမပမနေန၊ ရှေးဦးစွာသောကြွတော်မူခြင်းဖြင့်။ ကပိလပုရံ၊ ကပိလဝတ်ပြည်သို့။ အာဂတကာလေ၊ ကြွလာတော်မူသောအခါ၌။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်၏။

ဟိ ဝီတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှာ။ ပဝိဋ္ဌံ၊ ဝင်တော်မူလာသော ။ သတ္ထာရံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဂဟေတွာ၊ ပင့်တောင်၍။ သုဒ္ဓေါဒန မဟာရာဇာ၊ သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးသည်။ သကံနိဝေသ၊ မိမိနန်းတော်သို့။ ပဝေသေသိ၊ ဝင်၏။ အထ၊ ထိုနန်းတော်သို့ ဝင်သော အခါ၌။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ရူပသောဘဂ္ဂံ၊ အဆင်းတော်၏ တင့်တယ်ခြင်းကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ မဟာပဇာပတိဂေါတမီ၊ မဟာပဇာပတိ ဂေါတမိသည်။ စိန္တေသိ၊ ကြံ၏။

ကိံ စိန္တေသိ၊ အဘယ်သို့ ကြံသနည်း။ မေ၊ ငါ၏။ ဝုတ္တဿ၊ သားတော်၏။ အတ္တဘာဝေါ၊ အတ္တဘောသည်။ သောဘတိဝတ၊ တင့်တယ်လေစွတကား။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေသိ၊ ကြံ၏။

အထ၊ ထိုနောက်မှ။ အဿာ၊ ထို မဟာပဇာပတိဂေါတမီအား။ ဗလဝသောမနဿံ၊ အားကြီးသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။

တတော၊ ထို နောက်မှ။ စိန္တေသိ၊ ကြံပြန်၏။

ကိံ စိန္တေသိ၊ အဘယ်သို့ ကြံသနည်းဟုမူကား။ ဧကူနတိံ သဝဿာနိ၊ နှစ်ဆဲ့ကိုးနှစ်တို့ပတ်လုံး။ အဂါရမဇ္ဈေ၊ အိမ်၏ အလယ်၌။ ဝသန္တဿ၊ နေသော။ မမ၊ ငါ၏။ ပုတ္တဿ၊ သားတော်အား။ အန္တမသော၊ ယုတ်သော အပိုင်း အခြားအားဖြင့်။ မောစဖလမတ္တမ္ပိ၊ ငှက်ပျောသီးမျှကိုလည်း။ မယာ၊ ငါပဇာပတိဂေါတမီသည်။ ဒိန္နကမေဝ၊ လှူဘူးသည်သာလျှင်။ နာဟောသိ၊ မဖြစ်စဘူး။ ဣဒါနိပိ၊ ယခုအခါ၌လည်း။ အဿ၊ ထို ငါ့သားသိဒ္ဓတ်အား။ စီဝရသာဋကံ၊ သင်္ကန်းလျာပုဆိုးကို။ ဒဿာမိ၊ လှူအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေသိ၊ ကြံ၏။

ခေါပန၊ စင်စစ်။ ဣမသ္မိံ ရာဇဝေဟေ၊ ဤမင်းနန်းတော်၌။ ဗဟူနိ၊ များစွာကုန်သော။ မဟဂ္ဃါနိ၊ အဖိုးများ ထိုက်တန်သော။ ဝတ္ထာနိ၊ အဝတ်တို့သညု်။ အတ္ထိ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တာနိ၊ ထိုများစွာသော အဝတ်တို့သည်။ မံ၊ ငါ့ကို။ နတောသေန္တိ၊ မနှစ်သက်စေနိုင်ကုန်။ သဟတ္ထာသဟတ္ထေန၊ မိမိလက်ဖြင့်။ ကတမေဝ၊ ပြုအပ်သည်ကို သာလျှင်။ မံ၊ ငါ့ကို။ တောသေတိ၊ နှစ်သက်စေ၏။ သဟတ္ထာသဟတ္တေန၊ မိမိလက်ဖြင့် ။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဒဿာမိ၊ လှူအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။

အထ၊ ထိုကြံပြီးသည်မှနောက်၌။ အန္တရာပဏာ၊ အိမ်ဈေးမှ။ ကပ္ပါသံ၊ ဝါကို။ အာဟရာပေတါာ၊ ဆောင်စေ၍။ သဟတ္ထေနေဝ၊ မိမိ၏လက်ဖြင့် သာလျှင်။ ဝိသိတွာ၊ ကြိတ်၍။ ပေါထေတွာ၊ ဂွမ်းဖတ်၍။ သုခုမသုတ္တံ၊ ချောစွာသော ချည်ကို။ ကန္တိတွာ၊ ဝင့်၍။ အန္တောဝတ္ထုသ္မိံ ယေဝ၊ နန်းတော်တွင်း၌ သာလျှင်။ သာလံ၊ ရက်ကန်းရက်ရာ တင်းကုပ်ကို။ ကာရာပေတွာ၊ ဆောက်လုပ်စေ၍။ သိပ္ပိကေ၊ ရက်ကန်းသည်တို့ကို။ ပက္ကောသာပေတွာ၊ ခေါ်စေ၍။ သိပ္ပိကာနံ၊ ရက်ကန်းသည်တို့အား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ပရိဘောဂ ခါဒနီယ ဘောဇနီယမေဝ၊ သုံးဆောင်အပ်သော ခဲဘွယ်စားဘွယ်ကိုသာလျှင်။ ဒတွာ၊ ပေး၍။ ဝါယာပေသိ၊ ရက်စေ၏။ ကာလာနုကာလဉ္စ၊ အခါမပြတ်လည်း။ ဓာတိဂဏပရိဝုတာ၊ အသိန်းအပေါင်းတို့သည် ခြံရံအပ်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ ဝါယာပေသိ၊ ရက်စေ၏။ ဝေမကောဋိံ၊ လက်ခတ်စွန်းကို။ အဂ္ဂဟေသိ၊ ကိုင်၏။

နိဋ္ဌိတကာလေ၊ ရက်၍ ပြီးသော အခါ၌။ သိပ္ပိကာနံ၊ ရက်ကန်းသည်တို့အား မဟာသက္ကာရံ၊ များစွာသော ဆုလာဘ်ကို။ ကတွာ၊ ပေးသည်ကို ပြု၍။ ဒုဿယုဂံ၊ ပုဆိုးအစုံကို။ ဂန္ဓသမုဂ္ဂေ၊ နံ့သာဖြင့် ထုံအပ်သော တံတင်း၌။ ပက္ခိိပိတွာ၊ ထည့်သွင်း၍။ ဝါသံ၊ မိမိနေရာသို့။ ဂါဟာပေတွာ၊ ယူဆောင်စေ၍။

မယှံ၊ ငါ၏။ ဝုတ္တဿ၊ သားတော်ဖြစ်သော သိဒ္ဓတ်မင်းသား၏။ အတ္ထာယ၊ အလို့ငှာ။ စီဝရသာဋကံ၊ သင်္ကန်းလျာ ပုဆိုးကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ဂမိဿာမိ၊ ငါကိုယ်တိုင်သွားအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။ ရညော၊ သုဒ္ဓေါဒန မင်းကြီးအား။ အာရောစေသိ၊ တင်လျှောက်၏။

ရာဇာ၊ သုဒ္ဓေါဒနမင်းကီးသည်။ မဂ္ဂံ၊ နိဂြောဓာရုံကျောင်းတော်သို့ သွားသော ခရီးကို။ ပဋိယာဒါပေသိ၊ စီရင်စေ၏။ ဝီထိယော၊ ခရီးတို့ကို။ သမ္မဇ္ဇိတွာ၊ တမြက်လှည်းစေ၍။ ပုဏ္ဏဃဋေ၊ ရေပြည့်အိုးတို့ကို။ ဌပေတွာ၊ တည်ထား၍။ ဓဇပဋာကာ၊ တမ်းခွန်ကုက္ကားတို့ကို။ ဥဿာပေတွာ၊ စိုက်ဆောက်စေ၍။ ရာဇဃရတော၊ မင်း၏ နန်းတော်မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ယာနိဂြောဓာရာယ၊ နိဂြောဓာရုံ တိုက်တိုင်အောင်။ မဂ္ဂံ၊ ခရီးကို။ ပဋိယာဒါပေတွာ၊ စီရင်စေ၍။ ပုပ္ဖါဘိကိဏ္ဏံ၊ အထူးထူးသော ပန်းတို့ဖြင့် ကြဲဖြန့်သည်ကို။ အကံသု၊ ပြုကုန်၏။

မဟာပဇာပတိပိ၊ မဟာပဇာပတိဂေါတမီသည်လည်း။ သဗ္ဗာလင်္ကာရံ၊ အလုံးစုံသော တန်ဆာကို။ အလင်္ကရိတွာ၊ တန်ဆာဆင်၍။ ဓာတိဂဏပရိဝုတာ၊ အထိန်းအပေါင်းတို့သည် ခြံရံအပ်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ သမုဂ္ဂံ၊ သင်္ကန်းထည့်သော တံတင်းကို။ သီသေ၊ ဦးခေါင်း၌။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သန္တိကံ၊ အထံတော်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ ဣမံမေ ဘန္တေ နဝံဒုဿ ယုဂန္တိအာဒိံ၊ ဣဒံမေဘန္တေနဝံ ဒုဿယုဂံ ဤသို့ အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။

ဒုတိယမ္ပိ ခေါတိ၊ ဒုတိယမ္ပိ ခေါ ဟူသည်ကား။ သံဃောဂေါတမီဒေဟီတိ၊ သံဃောဂေါတမီဒေတိ ဟူ၍။ ဝုတ္တေ၊ ဘုရားသခင်က မိန့်တော်မူသည်ရှိသော်။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ တပည့်တော်မသည်။ ဒုဿကောဋ္ဌာဂါရတော၊ ပုဆိုးတိုက်မှ။ ဘိက္ခု သတဿာပိ၊ တရာသော ရဟန်းအား လည်းကောင်း။ ဘိက္ခုသဟဿဿာပိ၊ တထောင်သော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ စီဝရဒုဿာနိ၊ သင်္ကန်းလျာပုဆိုးတို့ကို။ ဒါတုံ၊ လှူခြင်းငှာ။ ပဟောမိ၊ စွမ်းနိုင်၏။ ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။ ဣဒံ၊ ဤသင်္ကန်းကို။ မေမယာ၊ တပည့်တော်မသည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်၍။ သာမံ၊ ကိုယ်တိုင်။ ကန္တံ၊ ဝင့်အပ်၏။ သာမံ၊ ကိုယ်တိုင်။ ဝါယိတံ၊ ရက်အပ်၏။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ မေ၊ တပည့်တော်မ၏။ တံစီပရံ၊ ထို သင်္ကန်းကို။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ပဋိဂ္ဂဏှတု၊ ခံတော်မူပါလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နိမန္တယမာနာ၊ ဖိတ်လိုသော မဟာပဇာတိဂေါတမီသည်။ အာဟ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်လျှောက်၏။

ဧဝံ၊ အသို့။ ယာဝတတိယံ၊ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင်။ ယာစိ၊ တောင်းပန်၏။ ဘဂဝါပိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်ဂ။ ယာဝတတိယံ၊ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင်။ ပဋိက္ခိပဘိယေဝ၊ ပယ်တော်မူသည်သာလျှင်တည်း။

ပန၊ စောဒနာသောဓနာပုဒ်ကို ထုတ်၍ ပြဦးအံ့။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အတ္တနော၊ မိမိအား။ ဒိယျမာနံ၊ လှူအပ်ပြီးသော သင်္ကန်းကို။ ဘိက္ခုသံဃဿ၊ ရဟန်းအပေါင်းအား။ ဒါပေတိ၊ လှူစေသနည်း။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။

မာတရိ၊ မိဒွေးတော်ဖြစ်သော မဟာပဇာပဘိဂေါတမီ၌။ အနုကမ္ပာယ၊ အစဉ်သနားသော အားဖြင့်။ ဒါပေတိ၊ လှူစေ၏။ အဿဘဂဝတော၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားအား။

ဧဝံ၊ ဤသို့သော စိတ်အကြံသည်။ အဟောသိကိရ၊ ဖြစ်တော်မူသတတ်။ ကိံ အဟောသိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်တော်မူသနည်း ဟူမူကား။

ဣမိဿာ၊ ဤမဟာပဇာပတိဂေါတမီသည်။ မံ၊ ငါဘုရားကို။ အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။ ပုဗ္ဗစေတနာ၊ ပုဗ္ဗစေတနာလည်းကောင်း. မုဉ္စစေတနာ၊ မုဉ္စစေတနာလည်းကောင်း။ ပရစေတနာ၊ ပရစေတနာလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တိဿော၊ သုံးပါးကုန်သော။ စေတနာ၊ စေတနာတို့သည်။ ဥပ္ပနာ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အဿ၊ ထို မဟာပဇာပတိဂေါတမီအား။ ဘိက္ခုသံဃမ္ပိ၊ ရဟန်းအပေါင်းကိုလည်း။ အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။ တိဿော၊ သုံးပါးကုန်သော။ စေတနာ၊ စေတနာတို့သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တို၊ ဖြစ်စေကုန်သတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေသိ၊ ကြံတော်မူ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ အဿာ၊ ထိုမဟာပဇာပတိဂေါတမီအား။ ဆစေတနာ၊ ခြောက်ပါး အပြားရှိသော စေတနာတို့သည်။ ဧကတော၊ တပေါင်းတည်း။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဒီဃရတ္တံ၊ ရှည်စွာသော ညဉ့်နေ့ပတ်လုံး။ ဟိတာယ၊ စီးပွါးခြင်းငှာ။ သုခါယ၊ ချမ်းသာခြင်းငှာ။ ပဝတ္တိဿန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ သော အစိတ်အကြံသည်။ အဟောတိ၊ ဖြစ်တော်မူ၏။

ပန၊ ဝိတဏ္ဍဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အယူကို ဆိုဦးအံ့။ ဝိတဏ္ဍဝါဒီ၊ ဝိတဏ္ဍဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အာဟ၊ ဆို၏။

ကိံ အာဟ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း ဟူမူကား။ သံဃေဒိန္နံမဟပ္ဖလန္တိ၊ သံဃေဒိန္နံ မဟပ္ဖလံ ဟူ၍။ တသ္မာ၊ ထိုသို့ ဟောတော်မူခြင်းကြောင့်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ သံဃေ ဂေါတမီဒေဟိသံဃေတေဒိန္နေအဟဉ္စေဝပူဇိတော ဘဝိဿာမိသံဃောစဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆို၏။

သော၊ ထို ဝိတဏ္ဍဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆိုအပ်၏။

ကိံဝတ္တဗ္ဗော၊ အဘယ်သို့ ဆိုအပ်သနည်း။ တွံ၊ သင်ဝိတဏ္ဍဝွဒီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သတ္ထု၊ မြတ်စွဘုရားအား။ ဒိန္နတော၊ လှူခြင်းထက်။ သံဃေ၊ သံဃာ၌။ ဒိန္နံ၊ လှူခြင်းသည်။ မဟပ္ဖလတရံ၊ အထူးသဖြင့် အကျိုးရှိ၏ ဟူ၍။ ဝဒသိကိံ၊ ဆိုသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆိုအပ်၏။ အာမဝါဒမိ၊ ဪငါဆို၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဝိတဏ္ဍဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်က ပြောဆို၏။

သုတ္တံ၊ ပါဠိကို။ အာဟာရ၊ ဆောင်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဝိတဏ္ဌာဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆိုအပ်၏။

သံဃေဂေါတမီဒေတိ သံဃေတေဒိန္နေ အဟဉ္စေဝ ပူဇိတောဘဝိဿာမိသံဃောစာတိ၊ သံဃေဂေါတမီဒေတိ သံဃေတေ ဒိန္နေ အဟဉ္စေဝပူဇိတော ဘဝိသာမိ သံဃော စ ဟူ၍။ သုတ္တပဒံ၊ ပါဠိကို။ အာဟရိတေ၊ ဝိတဏ္ဍဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်က ဆောင်သည်ရှိသော်။

ကိံ ပန၊ အသို့နည်း။ အဿသုတ္တဿ၊ ထိုပါဠိ၏။ အယမေဝ အတ္ထော၊ ဤတိုက်တွန်းခြင်း သဘောသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆိုအပ်၏။

အယမေဝ အတ္ထော၊ ဤတိုက်တွန်းခြင်း အနက်သည်သာလျှင်။ အာမဟောတိ၊ ဪဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဝိတဏ္ဍဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်က ဆို၏။

အယမေဝအတ္ထော၊ ဤတိုက်တွန်းခြင်း အနက်သည်သာလျှင်။ ဒယိဟောတိ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။ ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ တေနဟာနန္ဒဝိဃာသာဒါနံ ပူဝံဒေဟီတိ စ၊ တေန ဟာနန္ဒဝိဃာသာဒါနံ ပူဝံဒေဝိ ဟူ၍လည်းကောင်း။ တေန ဟိ ကစ္စာယန ဝိဃာသာဒါနံ ဂုဠှံ ဒေဟီတိစ၊ တေနဟိကစ်စာယန ဝိဃာသာဒါနံ ဂုဠှံ ဒေတိ ဟူ၍ လည်းကောင်း။ ဝစနတော၊ ဟောတော်မူခြင်းကြောင့်။ ဝိဃာသာဒါနံ၊ စားကြွင်း စားတို့အား။ ဒိန္နံ၊ ပေးစွန့်ခြင်းသည်။ မဟပ္ဖလတရံ၊ အထူးသဖြင့် ကြီးသော အကျိုးရှိသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အတ္တနော၊ ကိုယ်တော်အား။ ဒိယျမာနံ၊ လှူအပ်သော ပစ္စည်းကို။ ဒါပေတိ၊ သူတပါးတို့အားပေးစေ၏။

ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ မာဂဏှ၊ သင်ဝိတဏ္ဍဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်မယူလင့်။ ရာဇရာဇမဟာမတ္တာ ဒယောပိ၊ မင်း မင်း၏ အမတ်ကြီး အစရှိသော သူတို့သည်ကား။ အတ္တနော၊ မိမိအား။ အာဂတံ၊ ရောက်လာသော။ ပဏ္ဏာကာရံ၊ လက်ဆောင်ပဏ္ဏာကို။ ဟတ္ထိဂေါပကာဒီနံ၊ ဆင်ထိန်းအစရှိသော သူတို့အား။ ဒါပေန္တိ၊ ပေစေကုန်၏။ တေ၊ ထို ဆင်ထိန်းအစရှိသော သူတို့သည်။ ရာဇာဒီဟိ၊ မင်းအစရှိသည်တို့ထက်။ မဟန္တတရာ၊ အထူးသဖြင့် မြတ်ကုန်သည်။ ဘဝေယျုံ၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။

တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မာဂဏှ၊ သင်ဝိတဏ္ဍဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်မယူလင့်။

နယိမသ္မိံ လောကေပရသ္မိံ ဝါပန ဗုဒ္ဓေနသေဋ္ဌော သဒိသောစဝိဇ္ဇတိယမာဟုနေသုဝနမဂ္ဂတံဂတောပုညတ္ထိကာနံ ဝိပုလပ္ပလေသိနန္တိ၊ နယိမသ္မိံ လောကေပရသ္မီ ဝါပန ဗုဒ္ဓေန သေဋ္ဌော ယဒိသောစ ဝိဇ္ဇတိယမာဟုနေယျာန မဂ္ဂတံ ဂတော ပုညတ္ထိကာနံ ဝိပုလမ္ဖလေသိနံ ဟူ၍။

ဝစနတော၊ ဟောတော်မူခြင်းကြောင့်။ သတ္ထာရာ၊ မြတ်စွာဘုရားထက်။ ဥတ္တရိတရော၊ အထူးသဖြင့် လွန်မြတ်သော။ ဒက္ခိဏေယျောနာမ၊ အလှူခံ ပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

ယံယေနကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ ဝိပုလပ္ဖလေသိနံ၊ ပြန့်ပြောသော အကျိုးကို ရှာမှီးကုန်သော။ ပုညတ္ထိကာနံ၊ ကောင်းမှုကို အလိုရှိကုန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ အာဟုနေယျာနံ၊ မြတ်သော အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်တို့ထက်။ အဂ္ဂတံ၊ မြတ်သည်၏ အဖြစ်သို့။ ဂတော၊ ရောက်၏။ တေနကာရဏေန၊ ထို အကြောင်းကြောင့်။ ဣမသ္မိံ လောကေ၊ ဤ ပစ္စုပ္ပန်လောက၌ လည်းကောင်း။ ဝါ ပန၊ ထိုမှတပါး။ ပရသ္မိံ၊ တမလွန် လောက၌ လည်းကောငး်။ ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားထက်။ သေဋ္ဌောစ၊ မြတ်သော အလှူခံ ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း။ ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားနှင့်။ သဒိသောစ၊ တူသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောငး်။ နဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။ ဧဝံ၊ ဤသို့ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပယ်သည်ရှိသော်။ အဿာ၊ ထို မဟာပဇာပတိဂေါတမီအား။ ဆစေတနာ၊ ခြောက်ပါးသော စေတနာတို့သည်။ ဧကတော၊ တပေါင်းတည်း။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဒီဃရတ္တံ၊ ရှည်စွာသော နေ့ညဉ့်ပတ်လုံး။ ဟိတာယ၊ စီးပွါးခြင်းငှာ။ သုခါယ၊ ချမ်းသာခြင်းငှာ။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤသို့သော အကျိုးကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ ယာဝတိယံ၊ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင်။ ပဋိဗာဟိတွာ၊ တားမြစ်၍။ သံဃဿ၊ သံဃာအား။ ဒါပေသိ၊ လှူစေတော်မူပြီ။

ပစ္ဆိမာယ ဇနတာယ၊ နောင်လာသော သူလူအပေါင်း၏။ သံဃေ၊ သံဃာ၌။ စိတ္တီကာရဇနနတ္ထံဝါပိ၊ အရိုအသေပြုခြင်းကို ဖြစ်စေခြင်းငှာလည်း။ ဧဝံ၊ ဤသို့ သံဃေ ဂေါတမီဒေတိ အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။

အဿဘဂဝတော၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားအား။ ဧဝံ၊ ဤသို့သော စိတ်အကြံသည်။ အဟောသိကိရ၊ ဖြစ်တော်မူသတတ်။ ကိံ အဟောသိ၊ အဘယ်သို့ဖြစ်တော်မူသနည်း ဟူမူကား။

အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ စိရဋ္ဌိတိကော၊ ကြာမြင့်စွာ တည်ခြင်းရှိသည်။ န၊ မဟုတ်။ မယှမ္ပိ၊ ငါဘုရား၏လည်း။ သာသနံ၊ သာသနာသည်။ ဘိက္ခုသံဃေ၊ ရဟန်းအပေါင်း၌။ ပတိဋ္ဌဟိဿတိ၊ တည်လတ္တံ့။ ပစ္ဆိမာဇနတာ၊ နောင်လာသူလူအပေါင်းသည်။ သံဃေ၊ သံဃာ၌။ စိတ္တီကာရံ၊ အရိုအသေပြုခြင်းကို။ ဇနေတု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့သော စိတ်အကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်တော်မူ၏။ ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့နှလုံးပိုက်တော်မူ၍။ ယာဝတတိယံ၊ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင်။ ပဋိဗာဟိတွာ၊ တားဖြစ်၍။ သံဃဿ၊ သံဃာအား။ ဒါပေသိ၊ လှူစေတော်မူပြီ။ ဟိ၊ အကျိုးကို ဆိုဦးအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ လှူစေသည်ရှီသော်။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အတ္တနော၊ ကိုယ်တော်အား။ ဒိယျမာနမ္ပိ၊ လှူအပ်သော သင်္ကန်းကိုလည်း။ သံဃဿ၊ သံဃာအား။ ဒါပေသိကိရ၊ လှူစေတော် မူသတတ်။

သံဃောနာမ၊ သံဃာမည်သည်ကား။ ဒက္ခိဏေယျော၊ မြတ်သော အလှူကို ခံထိုက်၏။ ဣတိမနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ ပစ္ဆိမာဇနတာ၊ နောင်လာသူလူအပေါင်းသည်။ သံဃေ၊ သံဃာ၌။ စိတ္တီကာရံ၊ အရိုအသေပြုခြင်းကို။ ဥပ္ပါဒေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ ပစ္စယေ၊ ပစ္စည်းတို့ကို။ ဒါတဗ္ဗေ၊ လှူအပ်သည်တို့ကို။ မညိဿတိ၊ မှတ်ထင်အောက်မေ့လတ္တံ့။ သံဃော၊ သံဃာသည်။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ပစ္စယေဟိ၊ ပစ္စည်းတို့ဖြင့်။ အကိလမန္တော၊ မပင်ပန်းသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဗုဒ္ဂဝစနံ၊ ငါဘုရား၏ စကားတော်ကို။ ဥဂ္ဂဟေတွာ၊ သင်ယူ၍။ သမဏဓမ္မံ၊ ရဟန်းတရားကို။ ကရိဿတိ၊ ပြုလတ္တံ့။

ဧဝံ၊ ဤသို့ ရဟန်းတရားကို ပြုသည်ရှိသော်။ မမ၊ ငါဘုရား၏။ သာသနံ၊ သာသနာတော်သည်။ ပဉ္စဿေသဟဿာနိ၊ အနှစ်ငါးထောင်တို့ပတ်လုံး။ ဌဿတိ၊ တည်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့သော စိတ်အကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

စ၊ ထိုမှတပါး။ ပဋိဂ္ဂဏှတုဘန္တေဘဂဝါတိ၊ ပဋိဂ္ဂဏှတု ဘန္တေ ဘဂဝါ ဟူ၍။ ဝစနတောပိ၊ ဟောတော်မူခြင်းကြောင့်လည်း။ သတ္ထာရာ၊ မြတ်စွာဘုရားထက်။ ဥတ္တရိတရော၊ အထူးသဖြင့် လွန်မြတ်သော။ ဒက္ခိဏေယျောနာမ၊ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတံ အတ္တဇာတံ၊ ဤသို့သော အနက်သဘောကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

ဟိ၊ ဗျတိရိက်ကိုဆိုဦးအံ့။ အာနန္ဒတ္ထေရဿ၊ အရှင် အာနန္ဒာမထေရ်အား။ မဟာပဇာတိယာဂေါတမိယာ၊ မဟာပဇာပတိဂေါတမီ၏ ။ အာဃာတောဝါ၊ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းသည်၎င်း။ ဝေရံဝါ၊ ရန်သည်၎င်း။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။

ထေရော၊ အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်သည်။

တဿာ၊ ထို မဟာပဇာပတိဂေါတမီ၏။ ဒက္ခိဏာ၊ အလှူသည်။ မဟပ္ဖလာ၊ ကြီးသော အကျိုးရျိသည်။ မာအဟောသိ၊ မဖြစ်ပါစေလင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ န ဣစ္ဆတိ၊ အလိုလည်းမရှိ။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ထေရော၊ အရှင် အာနန္ဒာ မထေရ်သည်။ မဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိ၏။ ဗဟုဿုတော၊ များသော အကြားအမြင်ရှိ၏။ သေခပဋိသမ္ဘိဒါပတ္တော၊ သေခပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ်သို့ ရောက်၏။ သတ္ထု၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဒိန္နဿ၊ လှူအပ်သော အလှူ၏။ မဟပ္ဖလဘာဝေ၊ ကြီးသော အကျိုးရှိသည်၏ အဖြစ်၌။ သမ္ပဿာမာနောဝ၊ ကောင်းစွာမြင့်သည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ သော၊ ထို အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်လည်း။ ပဋိဂ္ဂဏှတုဘန္တေ ဘဂဝါတိ၊ ပဋိဂ္ဂဏှတု ဘန္တေဘဂဝါ ဟူ၍။ ဂဟဏတ္ထံ၊ သင်္ကန်းကို ခံခြင်းငှာ။ ယာစိ၊ တောင်းပန်၏။

ပုန၊ တဖန်။ ဝိတဏ္ဍဝါဒီ၊ ဝိတဏ္ဍဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အာဟ၊ ဆိုပြန်၏။

ကိံအာဟ၊ အဘယ်သို့ ဆိုပြန်သနည်းဟူမူကား။ သံဃေတေဒိန္နေအဟရဉ္စဝပူဇိတောဘဝိဿာမိ သံဃောစာတိ၊ သံဃေတေဒိန္နေ အဟဉ္စေဝပူဇိတော ဘဝိဿာမိ သံဃော စ ဟူ၍။ ဝစနတော၊ ဟောတော်မူသောကြောင့်။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သံဃပရိယာပန္နောဝ၊ သံဃာ၌ အကျုံးဝင်သည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆိုပြန်၏။

သော၊ ထို ဝိတဏ္ဍဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆိုအပ်၏။

ကိံ ဝတ္တဗ္ဗော၊ အဘယ်သို့ ဆိုပြန်သနည်းဟူမူကား။ တွံ၊ သင် ဝိတဏ္ဍဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သရဏာ၊ သရဏဂုံဆောင်တည်သော သူသည်။ ကတိ၊ အဘယ်မျှရှိကုန်၏ ဟူ၍။ ဇာနာသိပန၊ သိသနည်း။ အဝေစ္စပ္ပသာဒါ၊ မတုန်မလှုပ်သက်ဝင်ယုံကြည်သော သူတို့သည်။ ကတိ၊ အဘယ်မျှရှိကုန်၏ ဟူ၍။ ဇာနာသိ ပန၊ သိသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆိုအပ်၏။ ဇာနန္တော၊ သိသော ဝိတဏ္ဍဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တီဏီတိ၊ သုံးပါးတို့ဟူ၍။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။ တတော၊ ထိုနောက်မှ။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဝိတဏ္ဍဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ကိုဆိုအပ်၏။ ကိံ ဝတ္တဗ္ဗော၊ အဘယ်သို့ ဆိုအပ်သနည်း။ တဝ၊ သင်၏။ လဒ္ဓိယာ၊ အသူ၌။ သတ္ထု၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သံဃပရိယာပန္နတ္တာ၊ သံဃာ၌ အကျုံးဝင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သရဏာနိ၊ သရဏဂုံတို့သည်။ ဒွေယေဝ၊ နှစ်ပါးတို့သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ခဲ့ကုန်၏။

စ၊ အပြစ်ကို ဆိုဦးအံ့။ ဧဝံသန္တေ၊ ဤသို့ဖြစ်သည်ရှိသော်။

အနုဇာနာမိဘိက္ခဝေတီဟိသရဏ မနေဟိ ပဗ္ဗဇ္ဇံဥပသမ္ပဒန္တိ၊ အနုဇာနာမိဘိက္ခဝေ တီဟိသရဏဓမနေဟိ ပဗ္ဗဇ္ဇံဥပသမ္ပဒံ ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို။ အနုညာတာ၊ ခွင့်ပြုတော်မူအပ်၏။ ပဗ္ဗဇ္ဇာပိ၊ ရှင်၏ အဖြစ်သည်၎င်း။ ဥပသမ္ပဒါပိ၊ ပဉ္စင်း၏ အဖြစ်သည်၎င်း။ နရုဟတိ၊ မရောက်။

တတော၊ ထိုသို့ မရောက်သောကြောင့်။ တွံ၊ သင်ဝိတဏ္ဍဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပဗ္ဗဇိတော၊ ရှင်ရဟန်းသည်။ နေဝအဟောသိ၊ မဖြစ်။ ဂိဟိ၊ လူသည်။ န အဟောသိ၊ မဖြစ်။

စ၊ အပြစ်ကို ဆိုဦးအံ့။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဂန္ဓကုဋိယံ၊ ဂန္ဓကုဋိတိုက်တော်၌။ နိသိန္နော၊ ထိုင်နေတော်မူစဉ်။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဥပေါသထမ္ပိ၊ ဥပုသ်ကိုလည်းကောင်း။ ပဝါရဏမ္ပိ၊ ပဝါရဏာကိုလည်းကောင်း။ သံဃကမ္မာနိပိ၊ သံဃာ့အမှုတို့ကိုလည်းကောင်း။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။ တာနိ၊ ထိုကံတို့သည်။ သတ္ထု၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သံဃပရိယာပန္နတ္တာ၊ သံဃာ၌ အကျုံးဝင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကုပ္ပါနိ၊ ပျက်ကုန်၏။ ဘဝေယျုံ၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။ နစဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။

တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သံဃပရိယာပန္နော၊ သံဃာ၌ အကျုံးဝင်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတံဝစနံ၊ ဤစကားကို။ န ဝတ္တဗ္ဗံ၊ မဆိုအပ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆိုအပ်၏။

အာပါဒိကာတိ၊ အာပါဒိကာ ဟူသည်ကား။ သံဝဍ္ဎိကာ၊ ကြီးပွါးစေအပ်၏။ တုမှာကံ၊ အရှင်ဘုရားတို့၏။ ဟတ္ထပါဒေသု၊ လက်ခြေတို့သည်။ ဟတ္ထပါဒကိစ္စံ၊ လက်၏ ကိစ္စခြေ၏ ကိစ္စကို။ အသာဓေန္တေသု၊ မပြီးစေကုန်သည်ရှိသော်။ ဟတ္ထေစ၊ လက်တော်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ပါဒေစ၊ ခြေတော်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဝဍ္ဎိတွာ၊ ကြီးပွါးစေ၍။ ပဋိဇဂ္ဂိတာ၊ လုပ်ကျွေးမွေးမြူအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ပေါသိကာတိ၊ ပေါသိကာဟူသည်ကား။ ဒိဝသဿ၊ နေ့၏။ ဒွေတယောဝါရေ၊ နှစ်ကြိမ်သုံးကြိမ်တိုင်တိုင်။ နှာပေတွာ၊ ရေချိုးစေ၍။ ဘောဇေတွာ၊ ကျွေးမွေး၍။ ပါလိတွာ၊ နို့တိုက်၍။ တုမှေ၊ အရှင်ဘုရားတို့ကို။ ပေါသေသိ၊ မွေးမြူဘူးပြီ။

ထညံပါယေသီတိ၊ ထညံပါယေသိ ဟူသည်ကား။ နန္ဒကုမာရော၊ နန္ဒမင်းသားသည်။ ဗောဓိသတ္တတော၊ ဘုရားလောင်းအောင်။ ကတိပါဟေနေဝ၊ နှစ်ရက်သုံးရက်ဖြင့်သာလျှင်။ ဒဟရောကိရ၊ ငယ်သတတ်။ တသ္မိံ၊ ထို နန္ဒမင်းသားသည်။ ဇာတေ၊ မွေးဖွားမြင်သည်ရှိသော်။ မဟာပဇာပတိဂေါတမီ၊ မဟာပဇာပတိဂေါတမီသည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ပုတ္တံ၊ သားတော်ဖြစ်သော နန္ဒ္မင်းသားကို။ ဓာတီနံ၊ အထိန်းတို့အား။ ဒတွာ၊ ပေး၍။ သယံ၊ မိမိဟု ဆိုအပ်သော မဟာပဇာပတိဂေါတမီသည်။ ဗောဓိသတ္တဿ၊ ဘုရားလောင်းဖြစ်သော သိဒ္ဓတ်မင်းသားအား။ ဓာတိကိစ္စံ၊ အထိန်း၏ ကိစ္စကို။ သာဓိယမာနာ၊ ပြီးစေသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ထညံ၊ နို့ကို။ ပါယေသိ၊ တိုက်ကျွေးဘူးပြီ။

တံ၊ ထိုသို့ တိုက်ကျွေးဘူးသည်ကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ ထေရော၊ အရှင် အာနန္ဒာမထေရ်သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ထညံ ပါယေသိ ဟူ၍။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ မဟာပဇာပတိယာ၊ မဟာပဇာပတိဂေါတမီ၏။ ဗဟူပကာရတံ၊ များသော ကျေးဇူးရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ကထေတွာ၊ လျှောက်ဆိုပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌. တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဗဟူပကာရတံ၊ များသော ကျေးဇူးရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြလိုသော အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်သည်။ ဘဂဝါပိဘန္တေတိအာဒိံ၊ ဘဂဝါပိဘန္တေ ဤသို့ အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။

တတ္ထ၊ ထို ဘဂဝါ ဝိဘန္တေ အစရှိသော ပါဌ်၌။ ဘဂဝန္တံ ဘန္တေ အာဂမ္မာတိ၊ ဘဂဝန္တံ ဘန္တေ အာဂမ္မ ဟူသည်ကား။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။ နိဿာယ၊ အမှီပြု၍။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။

အထ၊ ထိုနောက်မှ။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဥပကာရေသု၊ အချင်းချင်းကျေးဇူးပြုကုန်သော။ ဒွီသု၊ နှစ်ဦးသော သူတို့၌။ အတိရေကတရံ၊ အတိုင်းထက်အလွန်။ အနုမောဒန္တော၊ အနုမောဒနာ ပြုလိုသောကြောင့်။ ဧဝမေတန္တိအာဒိံ၊ ဧဝမေတံ ဤသို့ အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တတ္ထ၊ ထို ဧဝမေတံ အစရှိသော ပါဌ်၌။ ယံဟာနန္ဒပုဂ္ဂလော ပုဂ္ဂလံ အာဂမ္မာတိ၊ ယံဟာနန္ဒပုဂ္ဂလော ပုဂ္ဂလံ အာဂမ္မဟူသည်ကား။ ယံ အာစရိယံပုဂ္ဂလံ၊ အကြင်ဆရာဖစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ အန္တေဝါသိကပုဂ္ဂလော၊ အန္တေဝါသိက ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အာဂမ္မ၊ စွဲ၍။

ဣမဿာနန္ဒပုဂ္ဂလဿဣမိနာပုဂ္ဂလေနာတိ၊ ဣမဿာနန္ဒပုဂ္ဂလဿ ဣမိနာ ပုဂ္ဂလေန ဟူသည်ကား။ ဣမဿ အာစရိယပုဂ္ဂလဿ၊ ဤဆရာဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဣမိနာ အန္တေဝါသိကပုဂ္ဂလေန၊ ဤအန္တေဝါသိကပုဂ္ဂိုလ်သည်။

နသုပ္ပဋိကာရံဝဒါမီတိ၊ န သုပ္ပဋိကာရံဝဒါမိ ဟူသည်ကား။ ပစ္စုပဋ္ဌာနာကာရံ၊ လုပ်ကျွေးခြင်း အရိုအသေပြုခြင်းကို။ သုကရံ၊ ပြုလွယ်၏ ဟူ၍။ န ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မမူ။ အဘိဝါဒနာဒီသု၊ အဘိဝါဒန အစရှိသည်တို့၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို. ဧဝံဣမိနာဝုစ္စမာန နယေန၊ ဤသို့ ဆိုလတ္တံ့သောနည်းဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ အာစရိယံ၊ ဆရာကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ အဘိဝါဒပနကရဏံ၊ ရှေးရှုရှိခိုးခြင်းကို ပြုခြင်းသည်။ အဘိဝါဒနံ နာမ၊ အဘိဝါဒန မည်၏။

ယသ္မိံ ဝါဒိသာ ဘာဂေ၊ အကြင်အရပ်မျက်နှာအတို့၌လည်း. အာစရိယော၊ ဆရာသည်။ ဝသတိ၊ နေ၏။ ဣရိယာပထေဝါ၊ ဣရိယာ ပုထ်တို့ကိုလည်း။ ကပ္ပေန္တော၊ ပြုပြင်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ တဒဘိမုခေါ၊ ထို ဆရာရှိရာ အရပ်သို့ ရှေးရှု။ ဝန္ဒိတွာ၊ ရှိခိုး၍။ ဂစ္ဆတိ၊ သွား၏။ ဝန္ဒိတွာ၊ ရှိခိုး၍။ နိသီဒတိ၊ ထိုင်နေ၏။ ဝန္ဒိတွာ၊ ရှိခိုး၍။ နိပ္ပဇ္ဇတိ၊ လျောင်း၏။ ပန၊ အဘိဝါဒနမှ တပါး ပစ္စုဋ္ဌာနကို ဆိုဦးအံ့။ အာစရိယံ၊ ဆရာကို။ ဒူရတော၊ အဝေးမှ။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ပစ္စုဋ္ဌာယ၊ တထည့်၍။ ပစ္စုဂ္ဂမနကရဏံ၊ ခရီးဦးကြိုဆိုခြင်းသည်။ ပစ္စုဋ္ဌာနံ နာမ၊ ပစ္စုဋ္ဌာနမည်၏။

ပန၊ ပစ္စုဋ္ဌာနမှတပါး အဉ္စလီကမ္မကို ဆိုဦးအံ့။ အာစရိယံ၊ ဆရာကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ အဉ္ဇလိံ၊ လက်အုပ်ကို။ ပဂ္ဂယှ၊ ချီ၍။ သီသေ၊ ဦးခေါင်း၌။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ အာစရိယံ၊ ဆရာကို။ နမဿတိ၊ ရှိခိုး၍။ ယသ္မိံ ဝါဒိသာဘာဂေ၊ အကြင်အရပ်မျက်နှာ အတို့၌လည်း။ သော၊ ထို ဆရာသည်။ ဝသတိ၊ နေ၏။ တဒဘိမုခေါပိ၊ ထို ဆရာရှိရာ အရပ်သို့ ရှေ့ရှုလည်း။ တထေဝ၊ ထို ရှေးအတူပင်လျှင်။ နမဿတိ၊ ရှိခိုး၏။ ဂစ္ဆန္တောပိ၊ သွားသော်လည်းကောင်း။ ဌိတောပိ၊ ရပ်သော်လည်းကောင်း။ နိသိန္နောပိ၊ ထိုင်သော်လည်းကောင်း။ အဉ္ဇလိံ၊ လက်အုပ်ကို။ ပဂ္ဂယှ၊ ချီ၍။ နမဿတိယေဝ၊ ရှိခိုးသည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣဒံ၊ ဤသို့ပြုခြင်းသည်။ အဉ္ဇလိကမ္မံ နာမ၊ အဉ္ဇလီကမ္မမည်၏။

ပန၊ သာမိစိကမ္မကို ဆိုဦးအံ့။ အနုစ္ဆဝိကကမ္မဿ၊ လျောက်ပတ်သော အမှုကို။ ကရဏံ၊ ပြုခြင်သည်။ သာမိစိကမ္မံ နာမ၊ သာမိစိကမ္မမည်၏။

စီဝရာဒိသု၊ သင်္ကန်းအစရှိသော စသည်လေးပါးတို့တွင်။ စီဝရံ၊ သင်္ကန်းကို။ ဒေန္တော၊ ပေးလှူသော သူသ်ည။ ယံဝါတံဝါ၊ =ဟုတ်ဟုတ်ငြားငြား သော သင်္ကန်းကို။ နဒေတိ၊ မလှူ။ မဟဂ္ဃံ၊ အဖိုးများထိုက်သော။ သတမူလိကမ္ပိ၊ အဖိုးတရာ ထိုက်သော သင်္ကန်းကိုလည်းကောင်း။ သဟဿမူလိကမ္ပိ၊ အဖိုးတထောင် ထိုက်သော သင်္ကန်းကိုလည်းကောင်း။ ဒေတိယေဝ၊ လှူသည်သာလျှင်တည်း။

ပိဏ္ဍပါတာဒီသုပိ၊ ဆွမ်းအစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဧသေဝဧသောဧဝ၊ ဤနည်းသာလျှင်ဖြစ်သော။ နယော၊ နည်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဗဟုနာ၊ များစွာ အကျယ်ချဲ့၍ ဆိုသဖြင့်။ ကိံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ပဏီတပစ္စယေဟိဝါ၊ မွန်မြတ်ကုန်သော ပစ္စည်းတို့ဖြင့်လည်း။ စက္ကဝါဠန္တရံ၊ စကြာဝဠာအတွင်းကို။ ပူရေတွာ၊ ပြည့်စေ၍။ သိနေရုပဗ္ဗတေန၊ မြင့်မိုရ်တောင်ပမာဏဖြင့်။ ကုဋံ၊ အထွဋ်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ဒေန္တောပိ၊ လှူသော်လည်း။ အာစရိယဿ၊ ဆရာအား။ အနုစ္ဆဝိကံကိရိယံ၊ လျောက်ပတ်စွာ ပြုခြင်းကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ န သက္ကော ဘိယေဝ၊ မစွမ်းနိုင်သည်သာလျှင်တည်း။

စုဒ္ဒသခေါပနိမာတိ၊ စုဒ္ဒသခေါပနိမာအစရှိသော စကားကို။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ အာရသိ၊ အားထုတ်တော်မူပြသနည်း။

ဣဒံ သုတ္တံ၊ ဤဒက္ခိဏာဝိဘင်္ဂသုတ်ကို။ ပါဋိပုဂ္ဂလိကံ၊ အသီးအခြား ပုဂ္ဂိုလ်ကိုလှူအပ်သော်။ ဒက္ခိဏံ၊ အလှူကို။ အာရဗ္ဘ၊ စွဲ၍။ သမုဋ္ဌိတံ၊ ဖြစ်၏။

အာနန္ဒာတ္ထေရောပိ၊ အာနန္ဒာမထေရ်သည်လည်း။ ပဋိဂ္ဂဏှတုဘန္တေဘာဝါတိ၊ ပဋိဂ္ဂဏှတု ဘန္တေဘဂဝါ ဟူ၍။ ပါဋိပုဂ္ဂလိကံ၊ အသီးအခြား ပုဂ္ဂိုလ်ကို လှူအပ်သော။ ဒက္ခိဏံယေဝ၊ အလှူကိုသာလျှင်။ သမာဒပေတိ၊ ဆောက်တည်စေ၏။ စ၊ ဆက်၍ ဆိုဦးအံ့။ စုဒ္ဒသသု၊ တဆဲ့လေးပါးကုန်သော။ ဌာနေသု၊ ဘုရားအစ တိရစ္ဆာန်အဆုံးရှိသော အရာတို့၌။ ဒိန္နဒါနံ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်။ ပါဋိပုဂ္ဂလိကံ နာမ၊ ပါဋိပုဂ္ဂလိက အလှူမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤသို့သော အနက်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ ဣမံ ဒေသနံ၊ ဤစုဒ္ဒသ ခေါပနိမာ အစရှိသော ဒေသနာကို။ အာရဘိ၊ အားထုတ်၏။

အယံပဌမာတိ၊ အယံပဌမာဟူသည်ကား။ အယံဒက္ခိဏာ၊ ဤဘုရားသခင်ကို လှူခြင်းသည်။ ဂုဏဝသေနပိ၊ ဂုဏ်၏ အစွမ်းဖြင့်လည်း။ ပဌမာ၊ ပဌမမည်၏။ ဇေဋ္ဌကဝသေနပိ၊ ကြီးသည်၏ အစွမ်းဖြင့်လည်း။ ပဌမာ၊ ပဌမမည်၏။

ပဌမာ၊ ရှေးဦးစွာသော။ အယမ္ပိ၊ ဤဘုရားသခင်ကို လှူခြင်းသည်လည်း။ အဂ္ဂဇေဋ္ဌကာ၊ မြတ်သည်ကြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣမိဿာဒက္ခိဏာယ၊ ဤဘုရားအားလှူခြင်း၏။ ပမာဏံ နာမ၊ အတိုင်းအရှည်မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

ဒုတိယတတိယာပိ၊ ဒုတိယတတိယဖြစ်သော ပစ္စေကဗုဒ္ဓါရဟန္တာကို လှူခြင်းသည်လည်း။ ပရမဒက္ခိဏာယေဝ၊ မြတ်သော အလှူသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သေသာ၊ ကြွင်းသော တဆဲ့တပါးသော အလှူတို့သည်။ ပရမဒက္ခိဏာဘာဝံ၊ မြတ်သော အလှူ၏ အဖြစ်သို့။ နပါပုဏန္တိ၊ မရောက်ကုန်။

ဗာဟိရကေကာ မေသုဝီတရာဂေတိ၊ ဗာဟိရကေကာ မေသုဝီတရာဂေဟူသည်ကား။ ကမ္မဝါဒီကိရိယ ဝါဒိမှိ၊ ကမ္မဝါဒိ ကိရိယာဝါဒီဖြစ်သော။ လောကိယပဉ္စာဘိညေ၊ လောကီအဘိညာဉ် ငါးပါကိုရသော ပုဂ္ဂိုလ်ပ။

ပုထုဇ္ဇန သီလဝန္တေတိ၊ ပုထုဇ္ဇနသီလာန္တေဟူသည်ကား။ ပုထုဇ္ဇနသီလဝါနာမ၊ ပုထုဇဉ်ဖြစ်သော သီလဝန္တ ပုဂ္ဂိလ်မည်သည်ကား။ ဂေါသီလဓာတုကော၊ နွားတို့၏ အလေ့သဘောရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အသဋ္ဌော၊ စဉ်းလဲခြင်းမရှိ။ အမာယာပီ၊ လှည့်ပတ်ခြင်းမရှိ။ ပရံ၊ သူတပါးကို။ အပီဠေတွာ၊ မနှိပ်စက်မူ၍။ ဓမ္မေန၊ တရာနှင့်။ သမေန၊ ညီသဖြင့်။ ကသိဝါဏိဇာယဝါ၊ လယ်လုပ်ခြင်း ကုန်သွယ်ခြင်းဖြင့်လည်း။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ ကပ္ပေတာ၊ မွေးမြူတတ်၏။

ပုထုဇ္ဇနဒုဿီလေတိ၊ ပုထုဇ္ဇနဒုဿီလေဟူသည်ကား။ ပုထုဇ္ဇနဒုဿီလာနာမ၊ ပုထုဇဉ်ဖြစ်သော ဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်တို့မည်ကား။ ကေဝဋ္ဋမစ္ဆဗန္ဓာဒယော၊ တငါငါးထောင်သော သူအစရှိသည်တို့တည်း။ ပရံ၊ သူတါးကို။ ပီဠာယ၊ နှိပ်စက်၍။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ ကပ္ပေတာ၊ မွေးမြူတတ်ကုန်၏။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ပါဋပုဂ္ဂလိကဒက္ခိဏာယ၊ အသီး အခြား ပုဂ္ဂိုလ်ကို လှူခြင်းစေတနာ၏ ။ ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။ ပရိစ္ဆိန္ဒန္တော၊ ပိုင်းခြား၍ ပြတော်မူလိုသော ဘုရားသခင်သည်။ တတြာနန္ဒာတိအာဒိံ၊ တတြာနန္ဒဤသို့ အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တတ္ထ၊ ထို တတြာနန္ဒအစရှိသော ပါဌ်၌။ တိရစ္ဆာနဂတေတိ၊ တိရစ္ဆာနဂတေဟူသည်ကား။ ဂုဏဝသေန၊ ဂုဏ်၏ အစွမ်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ဥပကာရဝသေန၊ ကျေးဇူးရှိသည်၏ အစွမ်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ပေါသနတ္ထံ၊ မွေးမြူခြင်းငှာ။ ယံဒိန္နံ၊ အကြင်ပေးလှူခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣဒံ၊ ဤသို့ ပေးလှူခြင်းကို။ နဂဟိတံ၊ မယူအပ်။

အလောပအဍ္ဎလောပမတ္တံ၊ မလုပ်ထက်ဝက်သော အလုပ်မျှရှိသော။ ယမ္ပိ၊ အကြင်ဝတ္ထုကိုလည်း။ ဒိန္နံ၊ လှူအပ်၏။ တမ္ပိ၊ ထို ဝတ္ထုကိုလည်း။ နဂဟိတံ၊ မယူအပ်။

ပန၊ ဒါနမမြောက်သည်မှတပါး မြောက်သည်ကို ဆိုဦးအံ့။ ယံ၊ အကြင်ဝတ္ထုကို။ သုနခသူကရကုက္ကုဋကာဒီသု၊ ခွေးဝက်ကြက်အစရှိသည်တို့တွင်။ ယဿကဿစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ သမ္ပတ္တဿ၊ ရောက်လာသော ခွေးဝက်ကြက် အစရှိသော သတ္တဝါအား။ ဖလံ၊ အကျိုးကို။ ပဋိကင်္ခိတွာ၊ တောင့်တ၍။ ယာဝဒတ္ထံ၊ အလိုရှိတိုင်း။ ဒိန္နံ၊ ပေးအပ်၏။ ဣဒံ၊ ဤသို့ ပေးလှူခြင်းကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ တိရစ္ဆာနဂတေဒါနံ ဒတွာတိ၊ တိရစ္ဆာနဂတေဒါနံဒတွာ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူ၏။

သကဂုဏာတိ၊ သတဂုဏာဟူသည်ကား။ တသာနိသံသာ၊ တရာသော အကျိုးတို့ကို။

ပါဋိကင်္ခိတဗ္ဗာတိ၊ ပါဋိကင်္ခိတဗ္ဗာ ဟူသည်ကား။ ဣစ္ဆိတဗ္ဗာ၊ အလိုရှိအပ်၏။

ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပါယော၊ ဤသို့သော အဓိပ္ပါယ်ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုလိုသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ကိံ အဟောတိ၊ အဘယ်သို့ဖြစ်သနည်းဟူမူကား။ အယံ ဒက္ခိဏာ၊ ဤအလှူသည်။ အာယုသတံ၊ တရာသော အတ္တဘော၌ အသက်ရှည်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဝဏ္ဏသတံ၊ တရာသော အတ္တဘော၌ အဆင်းလှခြင်းလည်းကောင်း။ သုခသတံ၊ တရာသော အတ္တဘော၌ ချမ်းသာခြင်းလည်းကောင်း။ ဗလသတံ၊ တရာသော အတ္တဘော၌ အားရှိခြင်းလည်းကောင်း။ ပဋိဘာနသတံ၊ တရာသော အတ္တဘော၌ ပညာရှိခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဉ္စ အာနိသံသသတာနိ၊ ငါးရာသော အကျိုးတို့ကို။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုလိုသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အတ္တဘာဝသတေ၊ တရာသော အတ္တဘော၌။ အာယုံ၊ အသက်ရှည်ခြင်းကို။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ ဝဏ္ဏံ၊ အဆင်းလှခြင်းကို။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ သုခံ၊ ချမ်းသာခြင်းကို။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ ဗလံ၊ ခွန်အားကြီးခြင်းကို။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ ပဋိဘာနံ၊ ဉာဏ်ပညာ ကြီးခြင်းကို။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ နိပ္ပရိတသံ၊ အသက်ရှည်ခြင်းလျှင် အကြောင်းရင်းရှိသော အကျိုးကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။

ဘဝသတေ၊ တရာသော ဘဝကို။ ဝုတ္တေပိ၊ ဆိုအပ်သော်လည်း။ အယမေဝ အတ္ထော၊ ဤအနက်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဣမိနာဥပါယေန၊ ဤသို့သော နည်းဖြင့်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ ခပ်သိမ်းသော ဝါရတို့၌။ န ယော၊ နည်းကို။ နေတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

သောတာပတ္တိဖလသစ္ဆိကိရိယာပဋိပန္နောတိ ဧတ္ထ၊ သောတာပတ္တိဖလသစ္ဆိကိရိယာယ ပဋိပန္နော ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဟေဋ္ဌိမ ကောဋိယာ၊ အောက်ဖြစ်သော အပိုင်းအခြားဖြင့်။ တိသရဏံ၊ သရဏဂုံ သုံးပါးသို့။ ဂတော၊ ဆည်းကပ်သော။ ဥပါသကောပိ၊ ဥပါသကာ သည်လည်း။ သောတာပတ္တိဖလသစ္ဆိကိရိယာယ၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်းငှာ။ ပဋိပန္နောနာမ၊ ကျင့်သော သူမည်၏။ တသ္မိံ၊ ထိုသောတာပတ္တိဖိုလ်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်းငှာ ကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်ပ။ ဒိန္နဒါနမ္ပိ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်လည်း။ အသင်္ခေယျံ၊ မရေတွက်နိုင်။ အပ္ပမေယျံ၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်။

ပဉ္စသီလေ၊ ငါးပါးသော သီလ၌။ ပတိဋ္ဌိတဿ၊ တည်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒိန္နဒါနမ္ပိ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်လည်း။ တတော၊ ထို ကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား လှူသော အလှူထက်။ ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ မဟပ္ဖလံ၊ များသော အကျိုးရှိ၏။ ဒသသီလေ၊ ဆယ်ပါးသော သီလ၌။ ပတိဋ္ဌိတဿ၊ တည်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒိန္န ဒါနမ္ပိ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်လည်း။ တတော၊ ထို ပဉ္စသီလ၌ တည်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား လှူခြင်းထက်။ ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ မဟပ္ဖလံ၊ များသော အကျိုးရှိ၏။ တဒဟုပဗ္ဗဇိတဿ၊ ထိုနေ့၌ရှင်ပြုသော။ သာမဏေရဿ၊ သာမဏေအား။ ဒိန္နဒါနမ္ပိ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်လည်း။ တတော၊ ထို ဆယ်ပါးသော သီလ၌ တည်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား လှူသောထက်။ ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ မဟပ္ဖလံ၊ များသော အကျိုး၏။ ဥပသမ္ပဒ ဘိက္ခုနော၊ ပဉ္စင်းခံသော ရဟန်းအား။ ဒိန္နဒါနမ္ပိ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်လည်း။ တတော၊ ထို သမဏေအားလှူသော အလှူထက်။ ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ မဟပ္ဖလံ၊ များသော အကျိုးရှိ၏။ ဝတ္တသမ္ပန္နဿ၊ ဝတ် နှင့်ပြည့်စုံသော။ ဥပသမ္ပန္နဿေဝ၊ ပဉ္စင်းဖြစ်သော ရဟန်းအားသာလျှင်။ ဒိန္နဒါနမ္ပိ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်လည်း။ တတော၊ ထို ပဉ္စင်းခံသော ရဟန်းအားလှူသည်ထက်။ ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ မဟပ္ဖလံ၊ များသော အကျိုးရှိ၏။ ဝိပဿကဿ၊ ဝိပဿနာရှူသော။ ဥပသမ္ပန္နဿ၊ ပဉ္စင်းအား။ ဒိန္နဒါနမ္ပိ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်လည်း။ တတော၊ ထို ဝတ်နှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းအားလှူသည်ထက်။ ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ မဟပ္ဖလံ၊ များသော အကျိုးရှိ၏။ အာရဒ္ဓဝိပဿကဿ၊ အားထုတ်အပ်သော ဝိပဿနာရှီသော။ ဥပသမ္ပန္နဿ၊ ပဉ္စင်းအား။ ဒိန္နဒါနမ္ပိ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်လည်း။ တတော၊ ထို ဝိပဿနာရှုသော ရဟန်းအား လှူအပ်သည်ထက်။ ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ မဟပ္ဖလံ၊ များသော အကျိုးရှိ၏။ ပန၊ မုချကို ဆိုဦးအံ့။ ဥတ္တမကောဋိယာ၊ လွန်သော အပိုင်းအခြားဖြင့်။ မဂ္ဂသမင်္ဂီ၊ မဂ်နှင့် ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သောတာပတ္တိဖလသစ္ဆိကိရိယာယ၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်းငှာ။ ပဋိပန္နောနာမ၊ ကျင့်သော သူမည်၏။

ဧတဿ၊ ထို မဂ်နှင့်ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒိန္နဒါနမ္ပိ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်လည်း။ တတော၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်အားလှူသော အလှူထက်။ ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ မဟပ္ဖလမေဝ၊ ကြီးသော အကျိုးရှိသည်သာလျှင်တည်း။

ပန၊ စောဒနာသောဓနာပုဒ်ကို ထုတ်၍ ပြဦးအံ့။ ကိံ၊ အသို့နည်း။ မဂ္ဂသမင်္ဂိဿ၊ မဂ်နှင့်ပြည်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒါနံ၊ ပေးလှူအပ်သော အလှူဝတ္ထုကို။ ဒါနုံ၊ လှူခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်ကောင်းနိုင်အံ့လော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။

အာမ သက္ကာ၊ ဪတတ်ကောင်း၏။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ အာရဒ္ဓဝိပဿကော၊ အားထုတ်အပ်သော ဝိပဿနာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ဂါမံ၊ ရွာသို့။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှာ။ ပဝိသတိ၊ ဝင်၏။ ဂေဟဒွါရေ၊ အိမ်တံခါး၌။ ဌိတဿ၊ ရပ်လာသော။ တဿ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဟတ္ထတော၊ လက်မှ။ ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ခါဒနီယံ၊ ခဲဘွယ်ကိုလည်းကောင်း။ ဘောဇနီယံ၊ စားဘွယ်ကိုလည်းကောင်း။ ပက္ခိပန္တိ၊ လောင်းကုန်၏။

တသ္မိံခဏေ၊ ထိုလောင်းသော ခဏ၌။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။ မဂ္ဂဝုဋ္ဌာနံ၊ မဂ်၏ ထခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣဒံ ဒါနံ၊ ဤအလှူသည်။ မဂ္ဂသမင်္ဂိနော၊ မဂ်နှင့် ပြည်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒိန္နံ နာမ၊ လှူသည်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အထဝါပန၊ တနည်းကား။ ဧသဧသောဘိက္ခု၊ ဤ အာရဒ္ဓ ဝိပဿက ရဟန်းသည်။ သန သာလာယ၊ ဆွမ်းစားစရပ်၌။ နိသိန္နော၊ ထိုင်နေသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မနုဿ၊ လူတို့သည်။ ဂန္တွာ၊ သွားကုန်၍။ ပတ္တေ၊ သ ပိတ်၌။ ခါဒနီယံ၊ ခဲဘွယ်ကိုလည်းကောင်း။ ဘောဇနီယံ၊ စားဘွယ်ကိုလည်းကောင်း။ ဌပေန္တိ၊ လောင်းကုန်၏။ တသ္မိံ ခဏေ၊ ထိုထောင်းသော ခဏ၌။ တဿ၊ ထို အာထုတ်အပ်သော ဝိပဿနာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ မဂ္ဂဝုဋ္ဌာနံ၊ မဂ်၏ ထခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣဒမ္ပိဒါနံ၊ ဤအလှူသည်လည်း။ မဂ္ဂသမင်္ဂိနော၊ မဂ်နှင့် ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒိန္နံ နာမ၊ လှူသည်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အထဝါ ပန၊ ထိုမှတပါး။ ဝိဟာရေဝါ၊ ကျောင်း၌လည်းကောင်း။ အသနသာလာယဝါ၊ ဆွမ်းစားစရပ်၌လည်းကောင်း။ နိသိန္နဿ၊ ထိုင်နေသော။ အဿ၊ ထို အားထုတ်အပ်သော ဝိပဿနာရှိ သော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဥပါသကာ၊ ဥပါသကာတို့သည်။ ပတ္တံ၊ သ ပိတ်ကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဃရံ၊ အိမ်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွားကုန်၍။ ခါဒနီယံ၊ ခဲဘွယ်ကိုလည်းကောင်း။ ဘာဇနီယံ၊ စားဘွယ်ကိုလည်းကောင်း။ ပက္ခိပန္တိ၊ လောင်းကုန်၏။ တသ္မိံ ခဏေ၊ ထို လောင်း သခေဏ၌။ တဿ၊ ထို ရဟန်း၏။ မဂ္ဂဝုဋ္ဌာနံ၊ မဂ်၏ ထခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣဒမ္ပိ ဒါနံ၊ ဤအလှူသည်လည်း။ မဂ္ဂသမင်္ဂိနော၊ မဂ်နှင့် ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒိန္နံ နာမ၊ လှူသည်မည်၏။

လောဏိယံ၊ သမုဒ္ဒရာ၌။ ဥဒကဿ၊ ရ၏။ အသင်္ချေယျတာ၊ မရေတွက်နိုင်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာဝိယ၊ သိအပ်သကဲ့သို့။ သောတာပတ္တိ ဖလသစ္ဆိကိရိယာယ၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်းငှာ။ ပဋိပန္နေ၊ ကျင့်သော။ တတ္ထ တသ္မိံ ပုဂ္ဂလေ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်၌။ ဒိန္နဒါနဿ၊ လှူအပ်သော အလှူ၏။ အသင်္ချေယျတာ၊ မရေတွက်နိုင်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။

တာသုတာသုမဟာနဒီသုစ၊ ထိုထိုမြစ်ကြီးတို့၌ လည်းကောင်း။ မဟာသမုဒ္ဒေစ၊ မဟာ သမုဒ္ဒရာ၌ လည်းကောင်း။ ဥဒကဿ၊ ရေ၏။ အသင်္ချေယျတာ၊ မရေတွက်နိုင်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာဝိယ၊ သိအပ်သကဲ့သို့။ သောတာပန္နာဒီသု၊ သောတာပန် အစရှိသည်တို့၌။ ဒိန္နဒါနဿ၊ လှူအပ်သော အလှူ၏။ ဥတ္တရိတရဝသေန၊ အထူးသဖြင့် လွန်ကဲသည်၏ အစွမ်းဖြင့်။ အသင်္ချေယျတာ၊ မရေတွက်နိုင်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။

ပထဝိယာ၊ မြေ၏။ ခလမဏ္ဍလမတ္တေ၊ ကောက်နယ်တလင်း ပမာဏရှိသော။ ပဒေသေ၊ အရပ်၌။ ပံသု၊ မြေမှုန့်ကို။ အာဒိံက တွာ၊ အစပြု၍။ ယာဝပထဝိယာ၊ မြေကုန်သည်တိုင်အောင်။ ပံသုနော၊ မြေမှုန့်၌။ အပ္ပမေယျတာယပိ၊ မနှိုင်းယှဉ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်လည်း။ အယမတ္ထော၊ ဤအနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

သတ္တခေါပနိမာနိ၊ သတ္တခေါပနိမာအစရှိသော ဒေသနာကို။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ အာရဘိ၊ အားထုတ်တော်မူပြန်သနည်း။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ သံဃေဂေါတမီဒေတိ သံဃောတေဒိန္နေအဟဉ္စေဝ ပူဇိတောဘဝိဿာမိသံဃောစာတိ၊ သံဃေ ဂေါတမီဒေဟိ သံဃောတေဒိန္နေ အဟဉ္စေဝပူဇိတောဘဝိဿာမိသံဃော စဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုသံဃေဂေါတမီ အစရှိသော ပါဌ်၌။ သတ္တသု၊ ခုနစ်ပါးကုန်သော။ ဌာနေသု၊ အရာတို့၌။ ဒိန္နဒါနံ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်။ သံဃေ၊ သံဃာအား။ ဒိန္နံ နာမ၊ လှူအပ်သည် မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဣတိ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤသို့ သော အနက်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ ဣမံ ဒေသနံ၊ ဤ သတ္တခေါပနိမာ အစရှိသော ဒေသနာတော်ကို။ အာရဘိ၊ အားထုတ်တော်မူ၏။

တတ္ထ၊ ထို သတ္တခေါပနိမာ အစရှိသော ပါဌ်၌။ ဗုဒ္ဓပမုခေဥဘတောသံဃေတိ၊ ဗုဒ္ဓပမုမေ ဥဘတောသံဃေဟူသည်ကား။ ဧကတော၊ တဘက်မှ။ ဘိက္ခုသံဃေ၊ ရဟန်းအပေါင်းသ်ည။ နိသိန္နော၊ ထိုင်နေသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧကတော၊ တဘက်မှ။ ဘိက္ခုနိသံဃော၊ ရဟန်းမိန်းမအပေါင်းသည်။ နိသိန္နော၊ ထိုင်နေသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ မဇ္ဈေ၊ အလယ်၌။ နိသိန္နော၊ ထိုင်နေတော်မူသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အယံသံဃော၊ ဤသံဃာသည်။ ဗုဒ္ဓပမုခေါ၊ ဘုရား အမှူးရှိသော။ ဥဘတောသံဃောနာမ၊ ဥဘတောသံဃာမည်၏။

အယံပဌမာတိ၊ အယံ ပဌမာ ဟူသည်ကား။ ဣမာယဒက္ခိဏာယ၊ ဤအလှူနှင့်။ သဓပ္ပမာဏာ၊ တူသော ပမာဏရှိသော။ ဒက္ခိဏာနာမ၊ အလှူမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

ပန၊ စင်စစ်။ ဒုတိယဒက္ခိဏာဒယော၊ ဒုတိယ အလှူအစရှိသည်တို့သည်။ ဧတံ ပရမဒက္ခိဏံ၊ ဤမြတ်သော အလှူကို။ နပါပုဏန္တိ၊ မမှီနိုင်ကုန်။

ပန၊ စောဒနာသော နောပုဒ်ကို ထုတ်၍ ပြဦးအံ့။ တထာဂတေ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ပရိနိဗ္ဗုတေ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသည်ရှိသော်။ ဗုဒ္ဓပမုခဿ၊ ဘုရားအမှူးရှိသော။ ဥဘတောသံဃဿ၊ ဥဘတော သံဃာအား။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ ဒါတုံ၊ လှူခြင်ငှာ။ သက္ကာတိံ၊ တတ်ကောင်းအံ့လော။ ဣတိ အယံ၊ ဤ သည်ကား။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။

သက္ကာ၊ တတ်ကောင်း၏။

ကထံ သက္ကာ၊ အဘယ်သို့ တတ်ကောင်းသနည်းဟူမူကား။

ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။ ဥဘတေသံဃဿ၊ ဥဘတောသံဃာ၏။ ပမုခေ၊ အဦး၌။ သဓာတုကံ၊ ဓာတ်တော်နှင့်တကွသော။ ပဋိမံ၊ ဆင်းတုတော်သို့။ အာသနေ၊ ဘုရားသခင်၏ နေရာ၌။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ အာဓာရကံ၊ သပိတ်ခြေကို ။ ဌပေတွာ၊ တည်ထား၍။ ဒက္ခိဏောဒကံ၊ အလှူရေစက်ကို။ အာဒိံ ကတွာ၊ အစပြု၍။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော အလှူဝတ္ထုကို။ သတ္ထု၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဒတွာ၊ လှူပြီး၍။ ဥဘတောသံဃဿ၊ ဥဘတောသံဃာအား။ ဒါတဗ္ဗံ၊ လှူအပ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့ လှူသည်ရှိသော်။ ဗုဒ္ဓပမုခဿ၊ ဘုရားအမှူးရှိသော။ ဥဘတောသံဃဿ၊ ဥဘတောသံဃာအား။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ ဒိန္နံ နာမ၊ လှူအပ်သည်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တတ္ထ၊ ထိုလှူရာ၌။ ယံ၊ အကြင် ပစ္စည်းကို။ သတ္ထု၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဒိန္နံ၊ လှူအပ်၏။ တံ၊ ထို လှူအပ်သော ပစ္စည်းကို။ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုအပ်သနည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။

ဝတ္တသမ္ပန္နော၊ စေတီသင်္ဂဏဝတ်နှင့် ပြည့်စုံသော။ ယော ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ သတ္တာရံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ပဋိဇဂ္ဂတိ၊ သုတ်သင်၏။ တဿ၊ ထို စေတီယင်္ဂဏဝတ်နှင့် ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်အား ။ ဒါတဗ္ဗံ၊ ပေးအပ်၏။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ပိတု၊ ဘေ၏။ သန္တကံ၊ ဥစ္စာသည်။ ဝုတ္တဿ၊ သားသမီးအား။ ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။ ဘိက္ခုသံဃဿ၊ ရဟန်းအပေါင်းအား။ ဒါတုမ္ပိ၊ လှူခြင်းငှာလည်း။ ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။ ပန၊ ထိုမှတပါး။ သပ္ပိတေလာနိ၊ ထောပတ်ဆီတို့ကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ဒီပါ၊ ဆီမီးတို့ကို။ ဇလိတဗ္ဗာ၊ ညှိထွန်းအပ်ကုန်၏။ သာဋကံ၊ အဝတ်ပုဆိုးကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ပဋာကာ၊ တံခွန် ကုက္ကားတို့ကို။ အာရောပေတဗ္ဗာ၊ တင်လှူအပ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပရိဟာရော၊ အဖြေတည်း။

ဘိက္ခုသံဃေဘိ၊ ဘိက္ခုသံဃေဟူသည်ကား။ အပရိစ္ဆိန္နကမဟာဘိက္ခုသံဃေ၊ အပိုင်းအခြားမရှိသော များစွာသော ရဟန်းယောင်္ကျားသံဃာ၌။

ဘိက္ခုနိသံဃေပိ၊ ရဟန်း မိန်းမသံဃာ၌လည်း။ ဧသေဝ ဧသော ဧဝ၊ ဤနည်းသာလျှင်ဖြစ်သော။ နယော၊ နည်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဂေါတြဘုနောတိ၊ ဂေါတြဘုနောဟူသည်ကား။ ဂေါတ္တမတ္တကမေဝ၊ ရဟန်းတို့၏ အနွယ်မျှသာလျှင်။ အနုဘဝမာနာ၊ ခံစားကုန်သော ဒုဿီလ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ နာမမတ္တသမဏာ၊ သံဃာဟူသော အမည်မျှသာ ရှိကုန်သော ရဟန်းတို့သည်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ကာသာဝကဏ္ဌာတိ၊ ကာသာဝကဏ္ဌာဟူသည်ကား။ ကာသာဝကဏ္ဌနာမကာ၊ ကာသာဝကဏ္ဌအမည်ရှိကုန်သော ဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။

တေ၊ ထို ဒုဿီလ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဧကံ၊ တခုသော။ ကာသာဝခဏ္ဍံ၊ သင်္ကန်းပိုင်းကို။ ဟတ္ထေဝါ၊ လက်၌လည်းကောင်း။ ဂီဝါယဝါ၊ လည်၌လည်းကောင်း။ ဗန္ဓိတွာ၊ ဖွဲ့၍။ ဝိစရိဿန္တိ ကိရ၊ လှည့်လည် ကုန်သတတ်။

ပန၊ အသွင်အပြင်မှတပါး အမှုကိစ္စကို ဆိုဦးအံ့။ ဃမုဒွါရံ၊ အိမ်တံခါးသည်လည်းကောင်း။ တေသံ၊ ထို ကာသာဝကဏ္ဌရဟန်းတို့၏။ ပုတ္တဘရိယာစ၊ သားမယားတို့သည် လည်းကောင်း။ ကသိဝါဏိဇာဒိကမ္မာနိစ၊ လယ်လုပ်ခြင်း ကုန်သွယ်ခြင်း အစရှိသောအမှုတို့သည်လည်းကောင်း။ ပါကတိကာ နေဝ၊ ပြကတေ့ တို့သည်သာလျှင်။ ဘဝိဿန္တ၊ ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။

တေသုဒုဿီလေသုသံဃံ ဥဒ္ဒိဿဒါနံ ဒဿန္တီတိ ဧတ္ထ၊ တေသုဒုဿီလေသုသံဃံဥဒ္ဒိယာဒါနံ ဒဿန္တိဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဒုဿီလော၊ ဒုဿီလ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ သံဃန္တိ၊ သံဃာဟူ၍။ န ဝုတ္တံ၊ မဆိုအပ်။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ သံဃော၊ သံဃာသည်။ ဒုဿီလောနာမ၊ ဒုဿီလ ပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

ပန၊ ဒုဿီလ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆိုဦးအံ့။ ဒုဿီလာနာမ၊ ဒုဿီလ ပုဂ္ဂိုလ်တို့မည်သည်။ ဥပါသကာ၊ ဥပါသကာတို့တည်း။ တေသုဒုဿီလေသု၊ ထို သီလမရှိသော ဥပါသကာတို့၌။ ဘိက္ခုသံဃံ၊ ရဟန်းအပေါင်းကို. ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်၍။ သံဃဿ၊ သံဃာအား။ ဒေမ၊ လှူပါကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ ဒဿန္တိ၊ လှူကုန်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဗုဒ္ဓပမုခေ၊ ဘုရား အမှူးရှိသော။ သံဃေ၊ သံဃာ၌။ ဒိန္နဒက္ခိဏာပိ၊ လှူအပ်သော အလှူကိုလည်း။ ဂုဏာသင်္ခါယ၊ အကျိုးကို ရေတွက်သော အားဖြင့်။ အသင်္ချေယျာတိ၊ မရေတွက်နိုင်ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

ကာသာဝကဏ္ဌသံဃေ၊ ကာသာဝကဏ္ဌသံဃာ၌။ ဒိန္နဒက္ခိဏာပိ၊ လှူအပ်သော အလှူကိုလည်း။ ဂုဏာအသင်္ခိယာတိ၊ အကျိုးကို မရေတွက်အပ်ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ သံဃဂတာ၊ သံဃာ၌ဖြစ်သော။ ဒက္ခိဏာ၊ အလှူသည်။ သံဃေ၊ သံဃာ၌။ စိတ္တီကာရံ၊ အရိုအသေကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ သက္ကောန္တဿ၊ တတ်နိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။ သံဃေ၊ သံဃာ၌။ စိတ္တီကာရော၊ အရိုအသေကို။ ဒုက္ကရော၊ ပြနိုင်ခဲသည် ။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ယော၊ အကြင်လှူသော ဒါယကာသည်။ သံဃဂတံ၊ သံဃာ၌ဖြစ်သော။ ဒက္ခိဏံ၊ သံဃိက အလှူကို။ ဒဿာမိ၊ ငါလှူအံ့။ ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ ဒေယျဓမ္မံ၊ လှူဘွယ်ဝတ္ထုကို။ ပဋိယာဒေတွာ၊ စီရင်၍။ ဝိဟာရံ၊ ကျောင်းသို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရားတို့။ သံဃတော၊ သံဃာမှ။ ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်၍။ ဧကံ၊ တဦးသော။ ထေရံ၊ မထေရ်ကို။ ဒေထ၊ ပေးတော်မူပါကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ လျှောက်ဆို၏။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ သံဃတော၊ သံဃာမှ။ သာမဏေရံ၊ တဦးသော သာမဏေကို။ လဘိတွာ၊ ရ၍။ မေမယာ၊ ငါသည်။ သာမဏေရော၊ သာမဏေကို။ လဒ္ဓေါ၊ ရအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အညထတ္တံ၊ တပါးသော အခြင်းအရာဖြင့် ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်သို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ တဿ၊ ထို လှူသော ဒါယကာ၏။ ဒက္ခိဏာ၊ အလှဓဿဉ္။ သံဃဂတာ၊ သံဃာ၌ဖြစ်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

မဟာထေရံ၊ မထေရ်ကြီးကို။ လဘိတွာပိ၊ ရ၍လည်း။ မေမယာ၊ ငါသည်။ မဟာထေရော၊ မထေရ်ကြီးကို။ လဒ္ဓေါ၊ ရအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သောမနဿံ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို။ ဥပ္ပါဒန္တဿာပိ၊ ဖြစ်စေသော ဒါယကာ၏ လည်း။ ဒုက္ခိဏာ၊ အလှူသည်။ သံဃဂတာ၊ သံဃာ၌ဖြစ်သည်။ နဟောတိယေဝ၊ မဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း။

ပန၊ သံဃိက မမြောက်သည်မှတပါး မြောက်သည်ကို ဆိုဦးအံ့။ ယော၊ အကြင် ဒါယကာသည်။ သာမဏေရံဝါ၊ သာမဏေကိုလည်းကောင်း။ ဥပသမ္ပန္နံ ဝါ၊ ပဉ္စင်းကိုလည်းကောင်း။ ဒဟရံ၊ ပဉ္စင်းငယ်ကိုလည်းကောင်း။ ထေရံဝါ၊ မထေရ်ကြီးကို လည်းကောင်း။ ဗာလံဝါ၊ ပညာမရှိသော ရဟန်းကြီးကိုလည်းကောင်း။ ပဏ္ဍိတံဝါ၊ ပညာရှိသော ရဟန်းကိုလည်းကောင်း။ ယံကိဉ္စိ၊ အမှတ်မရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ သံဃတော၊ သံဃာမှ။ လဘိတွာ၊ ရ၍။ နိဗ္ဗေမတိကော၊ ယုံမှားခြင်းကို မဖြစ်စေသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ သံဃဿ၊ သံဃာအား။ ဒေမိ၊ ငါလှူ၏။ ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ သံဃေ၊ သံဃာ၌။ စိတ္တီကာရံ၊ ရိုသေခြင်းကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ သက္ကောတိ၊ စွမ်းနိုင်၏။ တဿ၊ ထို ဒါယကာ၏။ ဒက္ခိဏာ၊ အလှူသည်။ သံဃဂတာနာမ၊ သံဃာ၌ ဖြစ်သည်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ပရသမုဒ္ဒါဝါသိနော၊ ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်း၌ နေကုန်သော သူတို့သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ သံဃာတော်ဟူ၍ အရိုအသေပြုခြင်းကု။ ကရောန္တိကိရ၊ ပြုကုန်သတတ်။

ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။ တတ္ထ၊ ထိုဗမ္ဗူဒိပ်ကျွန်း၌။ ဧကော၊ တယောက်သော။ ဝိဟာရသာမိ၊ ကျောင်း၏ အရှင်ဖြစ်သော။ ကုဋုမ္ဗိကော၊ သူကြွယ်သည်။ သံဃဂတံ၊ သံဃာ၌ဖြစ်သော။ ဒက္ခိဏံ၊ အလှူကို။ ဒဿာမိ၊ ငါလှူအံ့။ ဣတိမနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ သံဃတော၊ သံဃာမှ။ ဥဒ္ဒိိသိတွာ၊ ရည်မှတ်၍။ ဧကံ၊ တဦးသော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဒေထ၊ ပေးတော်မူပါလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ယာစိ၊ တောင်းပန်၏။

သော၊ ထို သူကြွယ်သည်။ ဧကံ၊ တဦးသော။ ဒုဿီလဘိက္ခုံ၊ သီလမရှိသော ရဟန်းကို။ လဘိတွာ၊ ရ၍။ နိသိန္နဋ္ဌာနံ၊ ထိုနေရာအရပ်သို့။ ဩပုဉ္ဇာပေတွာ၊ စိုသော နွားချေးဖြင့် လိမ်းကျံစေ၍။ အာသနံ၊ နေရာကို။ ပညာပေတွာ၊ ခင်းထားစေ၍။ ဥပရိ၊ အထက်၌။ ဝိတာနံ၊ ဗိတာန်ကို။ ဗန္ဓိတွာ၊ ဖွဲ့၍။ ဂန္ဓဓူမပုပ္ဖေဟိ၊ နံ့သာအခိုးပန်းပွင့်တို့ဖြင့် ။ ပူဇေတွာ၊ ပူဇော်၍။ ပါဒေ၊ ခြေတို့ကို။ ဓောပိတွာ၊ ဆေး၍။ တေလေန၊ ခြေနယ်ဆီဖြင့်။ မက္ခေတွာ၊ လိမ်းကျံ့၍။ ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ နိပ္ပစ္စကာရံ၊ အရိုအသေကို။ ကရောန္တောဝိယ၊ ပြုသကဲ့သို့။ သံဃေ၊ သံဃာ၌။ စိတ္တီကာရေန၊ ရိုသေခြင်းဖြင့်။ ဒေယျဓမ္မံ၊ လှူဘွယ်ဝတ္ထုကို။ အဒါသိ၊ လှူပြီ။

သော ဘိက္ခု၊ ထို ဒုဿီလ ရဟန်းသည်။ ပစ္ဆာဘတ္တံ၊ ဆွမ်းစားပြိးသည်မှနောက်၌။ ဝိဟာရဇဂ္ဂနတ္ထာယ၊ ကျောင်းကို သုတ်သင်ခြင်းငှာ။ ကုဒါလကံ၊ ပေါက်တူးကို။ ဒေထ၊ ပေးကုန်သာ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ဃဒွေါရံ၊ အိမ်တံခါးသို့။ အာဂတော၊ ရောက်ာလာသည်ရှိသော်။ ဥပါသကော၊ ကျောင်းဒါယကာဖြစ်သော သူကြွယ်ဥပါသကာသည်။ နိသိန္နောဝ၊ ထိုင်လျက်သာလျှင်။ ကုဒါလံ၊ ပေါက်တူးကို။ ပါဒေန၊ ခြေဖြင့်။ ခိပေတွာ၊ ပစ်ကော်၍။ ဂဏှ၊ ယူလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ အဒါသိ၊ ပေးလေ၏။

တမေနံ၊ ထိုကျောင်းဒါယကာဖြစ်သော သူကြွယ် ဥပါသကာကို။ မနုဿာ၊ လူတို့သည်။ အာဟံသု၊ ဆိုကုန်၏။

ကိံ အာဟံသု၊ အဘယ်သို့ ဆိုကုန်သနည်းဟူမူကား။ တုမှေ၊ သင်သူကြွယ်တို့သည်။ ပါတောဝ၊ နံနက်စောစောကသာလျှင်။ ဧတဿ၊ ထို ရဟန်းအား။ ကတသက္ကာရော၊ ပြုအပ်သော အရိုအသေကို။ ဝတ္တုံ၊ ရိုခြင်းငှာ။ န သက္ကာ၊ ငါတို့မတတ်နိုင်ကုန်။ ဣဒါနိ၊ ယခုညချမ်းသော အခါ၌။ ဥပစာရမတ္တကမ္ပိ၊ လုပ်ကျွေးခြင်း မျှသည်လည်း။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဧတံ၊ ဤအမှုသည်။ ကိံ နာမ၊ အဘယ်အမည်ရှိသာ အမှုတဲ့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟံသု၊ ဆိုကုန်၏။

အယျာ၊ အရှင်တို့။ သောစိတ္တီကာရော၊ ထို အရိုအသေကို။ သံဃဿ၊ သံဃာအား။ ကတော၊ ပြုအပ်၏။ ဧတဿ၊ ထို ဒုဿီလရဟန်းအား။ နကတော၊ မပြုအပ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥပါသကော၊ ကျောင်းဒါယကာဖြစ်သော သူကြွယ်ဥပါသကာသည်။ အာဟ၊ ဆို၏။

ပန၊ စောဒနာ သောဓနာပုဒ်ကို ထုတ်၍ ပြဦးအံ့။ ကာသာဝကဏ္ဌာသံဃဿ၊ ကာသာဝကဏ္ဌ သံဃာအပေါင်းအား။ ဒိန္နဒက္ခိဏံ၊ လှူအပ်သော အလှူကို။ မဟပ္ဖလဘာဝကရဏေန၊ များသော အကျိုးရှိသည်၏ အဖြစ်ကို ပြုသောအားဖြင့်။ ကော၊ အဘယ်သူသည်။ သောဓေတိ၊ သုတ်သင်သနည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။

သာရိပုတ္တမောဂ္ဂလာနာဒယော၊ ရှင်သာရိပုတ္တရာ ရှင်မောဂ္ဂလာန်အစရှိကုန်သော။ အသီတိမဟာထေရာအပိ၊ အသီတိမဟာထေရ်တို့သည်လည်း။ သောဓေန္တိ၊ သုတ်သင်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပရိဟာရော၊ အဖြေတည်း။

အပိစ၊ တနည်းလည်း။ ထေရာ၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာ အစရှိကုန်သော အသီတိမထေရ်တို့သည်။ စိရမရိနိဗ္ဗုတော၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံ၍ ကြာလေကုန်ပြီ။ ထေရေ၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာမထေရ်တို့ကို။ အာဒိကတွာ၊ အစပြု၍။ ယာဝဇ္ဇဓရမာနခီဏာသဝါ၊ ယနေ့ထက် တိုင်အောင် ထင်ရှားရှိကုန်သော ရဟန္တာတို့သည်။ သောဓေန္တိယေဝ၊ သုတ်သင်ကုန်သည်သာလျှင်တည်း။

နတွေဝါဟံ အာနန္ဒ ကေနစိပရိယာယေန သံဃဂတာဒက္ခိဏာယာတိ ဧတ္ထ၊ န တွေဝါဟံ အာနန္ုကေနစိပရိယာယေန သံဃဂတာဒက္ခိဏာဟူသော ပါဌ်၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဗုဒ္ဓပမုခေါ၊ ဘုရားအမှူးရှိသော။ သံဃော၊ သံဃာသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။ သံဃော၊ သံဃာသည်လည်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အနာဂတေ၊ နောင်သောအခါ၌။ ကာသာဝကဏ္ဌသံဃော၊ ကာသာဝကဏ္ဌသံဃာသည်လည်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။

ဗုဒ္ဓပမုခါ၊ ဘုရားအမှူးရှိသော။ သံဃော၊ သံဃာကိုလည်းကောင်း။ ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။ သံဃော၊ သံဃာကိုလည်းကောင်း. အနာဂတေ၊ နောင်အခါ၌။ ကာသာဝကဏ္ဌသံဃေန၊ ကာသာဝကဏ္ဌသံဃာနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ န ဥပနေတဗ္ဗော၊ မဆောင်အပ်။

တေနတေနေဝ သမယေန၊ ထို ထိုဘုရားရှိတော်မူသော အခါဖြင့်သာလျှင်။ ကထေတဗ္ဗံ၊ ပြဆိုအပ်၏။

သံဃဿ၊ သံဃာမှ။ ဥဒ္ဒိသိတွာ၊ ရည်ညွှန်း၍။ မဟိတသမဏော၊ ယူအပ်သော ရဟန်းဟုဆိုအပ်သော။ ပုထုဇ္ဇနော၊ ပုထုဇဉ် ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း။ ပါဋိပုဂ္ဂလိကော၊ အသီးအခြား ပုဂ္ဂိုလ်ကို ယူအပ်သော။ သောတာပန္နော၊ သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သံဃေ၊ သံဃာ၌။ စိတ္တီကာရံ၊ ရိုသေခြင်းကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ သက္ကောန္တဿ၊ တတ်နိုင်သော ဥပါသကာ၏။ ပုထုဇ္ဇနသမဏေ၊ ပုထုဇဉ်ဖြစ်သော ရဟန်း၌။ ဒိန္နံ၊ လှူခြင်းသည်။ မဟပ္ဖလတရံ၊ ကြီးသော အကျိုးရှိ၏။

သံဃဗတာ၊ သံဃာမှ။ ဥဒ္ဒိသိတွာ၊ ရည်ညွှန်း၍။ ဂဟိတော၊ ယူအပ်သော။ သောတာပန္နော၊ သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း။ ပဋိပုဂ္ဂလိကော၊ အသီးအခြား ပုဂ္ဂိုလ်ကိုယူအပ်သော။ သကဒါဂါမီ၊ သကဒါဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်ကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ အာဒီသု၊ ဤသို့ အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌လည်း. ဧသေဝ ဧသော ဧဝ၊ ဤနည်းသာလျှင်ဖြစ်သော။ နယော၊ နည်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ စိတ္တီကာရံ၊ ရိုသေခြင်းကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ သက္ကောန္တဿ၊ စွမ်းနိုင်သော ဥပါသကာ၏။ ခီဏာသဝေ၊ ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်၌။ ဒိန္နဒါနတော၊ လှူအပ်သော အလှူထက်။ သံဃတော၊ သံဃာမှ။ ဥဒ္ဒိသိတွာ၊ ရည်၍။ ဂဟိတေ၊ ယူအပ်သော။ ဒုဿီလေပိ၊ ဒုဿီလ ပုဂ္ဂိုလ်၌လည်း။ ဒိန္နံ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်။ မဟပ္ဖလတရမေဝ၊ ကြီးသော အကျိုးရှိသည်သာလျှင်တည်း။

ပန၊ အထူးကို ဆိုဦးအံ့။ သီလဝတောခေါ မဟာရာဇဒိန္နံ မဟပ္ဖလံနောတထာဒုဿီလေတိ၊ သီလဝဗတာခေါ မဟာရာဇဒိန္နံ မဟပ္ဖလံနောတထာဒုဿီလေဟူ၍။ ယံဝစနံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားကို။ ဣမံ နယံ၊ ဤနည်းကို။ ပဟာယ၊ ပယ်၍။ စတဿောခေါ ဣမာနန္ဒဒက္ခိဏာဝိသုဒ္ဓိယောတိ၊ စတသောခေါဣမာနန်ုဒက္ခိဏာဝိသုဒ္ဓိယော ဟူသော။ ဣမသ္မိံ စတုတ္ထေ၊ ဤစတုက္က၌။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

ဒါယကတော ဝိသုဇ္ဈတီတိ၊ ဒါယကတော ဝိသုဇ္ဈတိ ဟူသည်ကား။ မဟပ္ဖလဘာဝေန၊ ကြီးသော အကျိုးရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိသုဇ္ဈတိ၊ စင်ကြယ်၏။ မဟပ္ဖလာ၊ ကြီးသော အကျိုးရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ကလျာဏဓမ္မောတိ၊ ကလျာဏ ဓမ္မော ဟူသည်ကား။ သုစိဓမ္မော၊ ရာဂ အစရှီသည်တို့မှ စင်ကြယ်သော သဘောရှိ၏။ ပါပဓမ္မော၊ ယုတ်မာသော သဘောရှိသည်။ န၊ မဟုတ်။

စ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ဒါယကတော ဝိသုဇ္ဈတီတိဧတ္ထ၊ ဒါယကတော ဝိသုဇ္ဈတိဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဝေဿန္တရမဟာရာဇာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းကြီးကို။ ကထေတဗ္ဗော၊ ပြဆိုအပ်၏။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ သော၊ ထို ဝေဿန္တရာမင်းကြီးသည်။ ဇူဇကဗြာဟ္မဏဿ၊ ဇူဇကာပုဏ္ဏားအား။ ဒါရကေ၊ သားတော်သ္မီးတော်တို့ကို။ ဒတွာ၊ လှူ၍။ ပထဝိံ၊ မြေကို။ ကမ္ပေတိ၊ တုန်လှုပ်စေပြီ။

ပဋိဂ္ဂါဟကတောဝိသုဇ္ဈတီတိ ဧတ္ထ၊ ပဋိဂ္ဂါဟကတောဝိသုဇ္ဈတိဟူသော ဤပါဌ်၌။ ကလျာဏီနဒိမုခဒွါရဝါသီ၊ ကလျာဏီ မြစ်သို့ ဝင်ရာအရပ်၌ နေလေ့ရှီသော။ ကေဝဋ္ဋေ၊ တငါကို။ ကထတဗ္ဗော၊ ပြဆိုအပ်၏။

ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။ သော၊ ထို တံငါသည်။ ဒီဃသောမတ္ထေရဿ၊ ဒီဃသောမထေရ်အား။ တိက္ခတ္တုံ၊ သုံးကြိမ်။ ပိဏ္ဍဝါတံ၊ ဆွမ်းကို။ ဒတွာ၊ လှူ၍။ မရဏမဉ္စေ၊ သေရာညောင်စောင်း၌။ နိပ္ပန္နော၊ လျောင်းသည်ရှိသော်။ အယျဿ၊ အရှင်ဖြစ်သော။ ဒီဃတော မတ္ထေရဿ၊ ဒီဃဗသာမထေရ်အား။ ပိဏ္ဍပါတော၊ လှူအပ်သော ဆွမ်းသည်။ ဥဒ္ဓရတိ၊ အပါယ်သို့ ကျခြင်းမှ ဆောင်ပေ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆို၏။

နေဝဒါယကတောတိဧတ္ထ၊ နေဝဒါယကတောဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဝဍ္ဎမာနဝါသီ၊ ဝဍ္ဎမာနအရပ်၌နေလေ့ရှိသော။ လုဒ္ဒကော၊ မုဆိုးကို။ ကထေတဗ္ဗော၊ ဆိုအပ်၏။

ကိရဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။ သော၊ ထို မုဆိုးသည်။ ပေတေ၊ သေလေသော မိဘတို့ကို။ ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်၍။ ဒက္ခိဏံ၊ အလှူကို။ ဒေန္တော၊ လှူသည်ရှိသော်။ ဧကဿ၊ တယောက်သော။ ဒုဿီလဿေဝ၊ ဒုဿီလ ပုဂ္ဂိုလ်အားသာလျှင် ။ တယောဝါရေ၊ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင်။ အဒါသိ၊ လှူပြီ။ တတိယဝါရေ၊ သုံးကြိမ်မြောက်သောအခါ၌။ အမနုဿော၊ သေလေသော မိဘဟုဆိုအပ်သောပြိတ္တာသည်။ ဒုဿီလော၊ ဒုဿီလရဟန်းသည်။ မံ၊ ငါပြိတ္တာကို။ ဝိလုပ္ပတိ၊ လုယက်၍ ဖျက်ဆီးခဲ့၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိရဝိ၊ မြည်တမ်း၏။ ဧကဿ၊ တဦးသော။ သီလဝန္တဘိက္ခုနော၊ သီလရှိသော ရဟန်းအား ။ ဒတွာ၊ လှူ၍။ ပါတိတကာလေယေဝ၊ ရည်မှတ်အပ်သောကာလ၌သာလျှင်။ အဿ၊ ထိုသေလေသော ပြိတ္တာအား။ ပါပုဏိ၊ အကျိုးပြည့်စုံသည်၏ အစွမ်းဖြင့်ရောက်လေ၏။

ဒါယကတောစေဝဝိသုဇ္ဈတီတိ ဧတ္ထ၊ ဒါယကာတော ‌စေဝ ဝိသုဇ္ဈတိဟူသော ဤပါဌ်၌။ အသဒိသဒါနံ၊ ကောသလမင်းကြီး၏ အသဒိသ အလှူကို။ ကထေတဗ္ဗံ၊ ပြဆိုအပ်၏။

သာဒက္ခိဏာ၊ ထိုအလှူကို။ ဒါယကတောဝိသုဇ္ဈတီတိ ဧတ္ထ၊ ဒါယကတောဝိသုဇ္ဈတိဟူသော ဤပါဌ်၌။ ယတောနာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။ တေကော၊ လိမ္မာသော။ ကဿကော၊ လယ်လုပ်ယောင်္ကျားသည်။ နိဿာရံပိ၊ အနှစ်သာရမှ ကင်းသည်လည်းဖြစ်သော။ ခေတ္တံ၊ လယ်မြေကို။ လဘိတွာ၊ ရ၍။ သမယေ၊ ထွန်ခြင်းယက်ခြင်းငှာ ထိုက်သော အခါ၌။ ကသိတွာ၊ ထွန်ယက်၏။ ပံသုံ၊ အနှစ်သာရမရှိသော မြေကို။ အပနေတွာ၊ ပယ်၍။ သာရဗီဇာနိ၊ အနှစ်သာရရှိကုန်သော မျိုးစေ့ တို့ကို။ ပတိဋ္ဌာပေတွာ၊ စိုက်ပျိုး၍။ ရတ္တိံဒိဂံ၊ နေ့ညဉ့်ပတ်လုံး။ အာရက္ခေ၊ စောင့်ရှောက်ခြင်း၌။ ပမာဒံ၊ မေ့လျော့ခြင်းကို။ အနာပဇ္ဇန္တော၊ မရောက်သည် ။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ အညဿ၊ တပါးသော လယ်လုပ်သော သူ၏။ သာရခေတ္တတော၊ အနှစ်သာရရှိသော လယ်မြေထက်။ အဓိကတရံ၊ အတိုင်းအထက်လွန်။ ဓညံ၊ စပါးကို။ လဘတိယထာ၊ ရသကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထိုအတူ။ သီလဝါ၊ သီလရှိသော ဥပါသကာသည်။ ဒုဿီလဿပိ၊ သီလမရှိသော ရဟန်းအားလည်း။ ဒတွာ၊ ပေး၍။ ဖလံ၊ အကျိုးသည်။ မဟတ္တံ၊ များသည်၏ အဖြစ်သို့။ အဓိဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

ဣမိနာ ဥပါယေန၊ ဤသို့ပဌမပုဒ်နှင့် ဖွင့်ဆိုအပ်ပြိးသော နည်းဖြင့်။ သဗ္ဗပဒေသု၊ ခပ်သိမ်းသော အဖို့တို့၌။ ဝိသုဇ္ဈနာ၊ စင်ကြယ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။

ဝီတရာဂေါဝီဝရာဂေသူတိ ဟတ္ထ၊ ဝီတရာဂေါဝီတရာဂေသုဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဝီဝရာဂေါနာမ၊ ဝီတရာဂပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်ကား။ အနာဂါမီ၊ အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။ ပန၊ မုချကို ဆိုဦးအံ့။ အရဟာ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဧကန္တ ဝီတရာဂေါဝ၊ စင်စစ ဝီတရာဂ ပုဂ္ဂိုလ်သည်သာလျှင်တည်း။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အရဟတော၊ ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဒိန္နဒါနမေဝ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်သာလျှင်။ အဂ္ဂံ၊ ကဲလွန်၏။

ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။

ဒွိန္နံ၊ နှစ်ဦးကုန်သော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ ဘဝါလယဿ၊ ဘဝ၌ တက်မက်သော တဏှာ၏။ ဘဝပတ္ထနာယ၊ ဘဝကို တောင့်တခြင်း၏။ အဘာဝတော၊ မရှိခြင်းကြောင့် တည်း။

ခီဏာသဝေါ၊ ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဒါနဖလံ၊ အလှူ၏ အကျိုးကို။ နသဒ္ဒဟတိနနု၊ မယုံကြည်သည် မဟုတ်တုံလော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။

ဒါနဖလံ၊ အလှူ၏ အကျိုးကို။ သဒ္ဒဟန္တာ၊ ယုံကြည်ကုန်သော သူတို့သည်။ ခီဏာသဝသဒိသာ၊ ရဟန္တာနှင့် တူကုန်သည်။ နဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။

ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။ ခီဏာသဝေန၊ ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ကတကမ္မံ၊ ပြုအပ်သော ကံသည်။ နိစ္ဆန္ဒရာဂတ္တာ၊ ဆန္ဒရာဂမှ ကင်းသည် အဖြစ်ကြောင့်။ ကုသလံဝါ၊ ကုသိုလ်သည်လည်းကောင်း။ အကုသလံဝါ၊ အကုသိုလ်သည်လည်းကောငး်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ကြိယဋ္ဌာနေ၊ ကြိယာစိတ်၏ အရာ၌။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ အဿ၊ ထို ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဒါနံ၊ အလှူသည်။ အဂ္ဂံ၊ ကဲလွန်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။

ပန၊ စောဒနသောဓနာပုဒ်ကို ထုတ်၍ပြဦးအံ့ ။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သာရိပုတ္တတ္ထေရဿ၊ ရှင်သာရိ ပုတ္တရာမထေရ်အား။ ဒိန္နံ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်။ မဟပ္ဖလံကိံ၊ ကြီးသော အကျိုးရှိသလော။ ဥဒါဟု၊ ထိုသို့မဟုတ်။ သာရိပုတ္တတ္ထေရေန၊ သာရိပုတ္တရာ မထေရ်သည်။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဒိန္နံ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်။ မဟပ္ဖလံကိံ၊ ကြီးသော အကျိုးရှိသ‌လော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။

သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သာရိပုတ္တတ္ထေရဿ၊ သာရိပုတ္တရာ မထေရ်အား။ ဒိန္နံ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်။ မဟပ္ဖလံ၊ ကြီးသော အကျိုးရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။

ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ အညော၊ ဘုရားမှတပါးသော။ ဒါနဿ၊ အလှူ၏။ ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။ ဇာနိတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ သမတ္ထော နာမ၊ စွမ်းနိုင်သော သူမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ မဟပ္ဖလံ၊ ကြီးသော အကျိုးရှိ၏။ ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ဒါနံ၊ အလှူသည်။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ သမ္ပဒါဟိ၊ ပြည့်စုံခြင်းတို့နှင့်။ သဟိတံ၊ တကွဖြစ်သည်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဒါတုံ၊ လှူခြင်းငှာ။ သက္ကောန္တဿ၊ စွမ်းနိုင်သော ဥပါသကာ၏။ တသ္မိံ ယေဝ အတ္တဘာဝေ၊ ထို အတ္တဘော၌ သာလျှင်။ ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။ ဒေတိ၊ ပေးနိုင်၏။

တတြ၊ ထိုသို့ အကျိုးပေးရာ၌။ ဣမာ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ သမ္ပဒါ၊ ပြည့်စုံခြင်းတို့တည်း. ဒေယျဓမ္မဿ၊ လှူဘွယ်ဝတ္ထု၏။ ဓမ္မေန၊ တရားနှင့် ။ သမေန၊ ညီသဖြင့်။ ပရံ၊ သူတပါးကို။ အပီဠေတွာ၊ မနှိပ်စက်မူ၍။ ဥပ္ပန္နတ္တာ၊ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်၎င်း။ ပုဗ္ဗစေတနာဒိဝသေန၊ ပုဗ္ဗစေတနာအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။ စေတနာယ၊ စေတနာ၏။ မဟတ္တာ၊ ပြန့်ပြောသည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ ခီဏာသဝဘာဝေန၊ ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဂုဏာတိရေကတာ၊ ဂုဏ်လွန်ကဲသည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ တံဒိဝသံ၊ ထိုနေ့၌။ နိရောဓတော၊ နိရောဓသမာပတ်မှ။ ဝုဋ္ဌိတဘာဝေန၊ ထသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဝတ္ထုသမ္ပန္နဿ၊ ဝတ္ထု၏ ပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်၎င်း။ ဣတိ ဣမာ သမ္ပဒါ၊ ဤလေးပါးသော ပြည့်စုံခြင်းတို့တည်း။ ဒွါဒသမံ၊ တဆဲ့နှစ်ခုမြောက်သော။

ဒက္ခိဏာဝိဘင်္ဂသုတ္တံ၊ ဒုက္ခိဏာ ဝိဘင်္ဂသုတ်သည်။ နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။

စတုတ္ထော၊ လေးခုမြောက်သော။ ဝိဘင်္ဂဝဂ္ဂေါ၊ ဝိဘင်္ဂဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။