Issues
Select Version
နိဿယ
မြန်မာဘာသာ
(MN) Uparipaṇṇāsa-aṭṭhakathā
(MN) Uparipaṇṇāsa-aṭṭhakathā

3. Kintisuttavaṇṇanā

Author: နိဿယ @ IAPT

ဧဝံ မေ သုတန္တိ၊ ဧဝံမေသုတံ အစရှိသော သုတ်သည်။ ကိန္တိသုတ္တံ၊ ကိန္တိသုတ်တည်း။
တတ္ထ၊ ထိုကိန္တိသုတ်၌။ ပိသိနာရာယန္တိ၊ ပိသိနာရာယံဟူသည်ကား။ ဧဝံနာမကေ၊ ဤသို့ပိသိနာရာယဟူ၍ အမည်ရှိသော။ မဏ္ဍလပဒေသေ၊ မဏ္ဍလအရပ်၌။
ဗလိဟရဏေတိ၊ ဗလိဟရဏေ ဟူသည်ကား။ တသ္မိံ ဝနသဏ္ဍေ၊ ထိုတောအုပ်၌။ ဘူတာနံ၊ ဘုတ်တို့အား။ ဗလိံ၊ ပူဇော်သက္ကာကို။ အာဟရန္တိ၊ ဆောင်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သော ဝနသဏ္ဍော၊ ထိုတောအုပ်ကို။ ဗလိဟရဏန္တိ၊ ဗလိဟရဏံဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
စီဝရဟေတူတိ၊ စီဝရဟေတု ဟူသည်ကား။ စီဝရကာရဏာ၊ သင်္ကန်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ စီဝရံ၊ သင်္ကန်းကို။ ပစ္စာသီသမာနော၊ တောင့်တသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဣတိဘဝါဘဝဟေတူတိ၊ ဣတိဘဝါဘဝဟေတုဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒေသနာမယံ၊ တရားဒေသနာတော်ဖြင့်ပြီးသော။ ပုညကိရိယဝတ္ထုံ၊ ဤပုညကိရိယာဝတ္ထုကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍ တသ္မိံ တသ္မိံ ဘဝေ၊ ထိုထိုဘဝ၌။ သုခံ၊ ချမ်းသာစွာ။ ဝေဒိဿာမီ၊ ငါမွေ့လျော်အံ့။ ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဒေသေတိ၊ ဟောတော်မူ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တုမှာကံ၊ သင်ချစ်သားတို့အား။ ဣတိ၊ ဤသို့သောစိတ်အကြံသည်။ ဟောတိကိံ၊ ဖြစ်လေသလော။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
စတ္တာရော သတိပဋ္ဌာနာတိအာဒယော၊ စတ္တာရော သတိပဋ္ဌာနာ ဤသို့အစရှိသော ပုဒ်တို့ကို။ လောကိယလောကုတ္တရာဝ၊ လောကီလောကုတ္တရာသာလျှင်ဖြစ်ကုန်သော။ သတ္တတိံသ၊ သုံးဆယ့်ခုနှစ်ပါးကုန်သော။ ဗောဓိပက္ခိယဓမ္မာ၊ ဗောဓိပက္ခိယတရားတို့ကို။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ကထိတာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်၏။
တတ္ထာတိ၊ တတ္ထဟူသည်ကား။ သတ္တတိံသာယ၊ သုံးဆယ့်ခုနှစ်ပါးသော။ တေသု ဓမ္မေသု၊ ထိုဗောဓိပက္ခိယတရားတို့၌။
သိယံသူတိ၊ သိယံသုဟူသည်ကား။ ဘဝေယျုံ၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။
အဘိဓမ္မေတိ၊ အဘိဓမ္မေဟူသည်ကား။ ဝိသိဋ္ဌေ၊ ထူးသော။ ဓမ္မေ၊ ဗောဓိပက္ခိယတရား၌။ ဣမေသု သတ္တတိံသဗောဓိပက္ခိယဓမ္မေသု၊ ဤသုံးဆယ့်ခုနှစ်ပါးကုန်သောဗောဓိပက္ခိယတရားတို့၌။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
တတြ စေတိ ဣဒမ္ပိ၊ တတြစေဟူသော ဤပါဌ်သည်လည်း။ ဗောဓိပက္ခိယဓမ္မေသွေဝ၊ ဗောဓိပက္ခိယတရားတို့၌သာလျှင်။ ဘုမ္မံ၊ သတ္တမီဝိဘတ်ရှိသော ပုဒ်တည်း။
အတ္ထတော စေဝ နာနံ ဗျဉ္ဇနတော စာတိ ဧတ္ထ၊ အတ္ထတော စေဝ နာနံ ဗျဉ္ဇနတော စဟူသော ဤပါဋ္ဌ်၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံဣမိနာဝုစ္စမာနနယေန၊ ဤသို့ဆိုလတ္တံ့သော နည်းဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ကာယောစ၊ ဝေဒနာသည်လည်း။ သတိပဋ္ဌာနံ၊ သတိပဋ္ဌာန်မည်၏။ ဝေဒနာစ၊ ဝေဒနာသည်လည်း။ သတိပဋ္ဌာနံ၊ သတိပဋ္ဌာန်မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ နာနံ၊ ထူးပြားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပန၊ သဒ္ဒါအားဖြင့်ထူးသည်ကို ဆိုဉီးအံ့။ သတိပဋ္ဌာနာ တိ၊ သတိပဋ္ဌာနာဟူ၍။ ဝုတ္တေ၊ ဣတ္ထိလိင်အားဖြင့်ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ ဗျဉ္ဇနတော၊ သဒ္ဒါအားဖြင့်။ နာနံ နာမ၊ ထူးပြားသည်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဒမိနာပီတိ၊ တဒိမိနာပိဟူသည်ကား။ တံ အတ္ထံ၊ ထိုအနက်ကို။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ဣမိနာပိ ကာရဏေန၊ ဤအကြောင်းဖြင့်လည်း။ ဇာနာထ၊ သိကုန်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အတ္ထဉ္စ၊ အနက်ကိုလည်းကောင်း။ ဗျဉ္ဇနဉ္စ၊ သဒ္ဒါကိုလည်းကောင်း။ သမာနေတွာ၊ သုတ်တစ်ပါးမှဆောင်၍။ အထဿ စ၊ အနက်၏လည်း။ အညထာ၊ ဟုတ်မှန်သော အနက်မှတစ်ပါးသော မဟုတ်မမှန်သော အခြင်းအရာဖြင့်။ ဂဟိတဘာဝေါ၊ ယူအပ်သည်၏အဖြစ်ကို။ ဘိက္ခူဟိ၊ ရဟန်းကောင်းတို့သည်။ ဒဿေတဗ္ဗော၊ ပြအပ်၏။ ဗျဉ္ဇနဿ စ၊ သဒ္ဒါ၏လည်း။ မိစ္ဆာ ရောပိတဘာဝေါ၊ ဖေါက်ပြန်သော အားဖြင့် တင်အပ်သည်၏အဖြစ်ကို။ ဘိက္ခုဟိ၊ ရဟန်းတို့က။ ဒဿေတဗ္ဗော၊ ပြအပ်၏။
ယော ဓမ္မော ယော ဝိနယောတိ ဧတ္ထ၊ ယော ဓမ္မော ယော ဝိနယောဟူသော ဤပါဌ်၌။ အတ္ထဉ္စ၊ အနက်ကိုလည်းကောင်း။ ဗျဉ္ဇနဉ္စ၊ သဒ္ဒါကိုလည်းကောင်း။ ဝိညာပနကာရဏမေဝ၊ သိစေတတ်သောအကြောင်းသည်သာလျှင်။ ဓမ္မော စ၊ ဓမ္မလည်းမည်၏။ ဝိနယော စ၊ ဝိနည်းလည်းမည်၏။
အတ္ထတော ဟိ ခေါ သမေတီတိ၊ အတ္ထတော ဟိ ခေါ သမေတိဟူသည်ကား။ သတိယေဝ၊ သတိသည်သာလျှင်။ သတိပဋ္ဌာနံ၊ သတိပဋ္ဌာန်မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧကပက္ခိကေဟိ၊ တစ်ဖက်သော အဖို့၌ တည်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည်။ ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်၏။
ဗျဉ္ဇနတော နာနန္တိ၊ ဗျဉ္ဇနတော နာနံဟူသည်ကား။ ကေဝလံ၊ သက်သက်။ ဗျဉ္ဇနမေဝ၊ သဒ္ဒါကိုသာလျှင်။ သတိ၊ သတိသည်။ သဟိပဋ္ဌာနော၊ သတိပဋ္ဌာန်မည်၏။ ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ သတိ၊ သတိသည်။ သဟိပဋ္ဌာနော၊ သတိပဋ္ဌာန်မည်၏။ ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ မိစ္ဆာ ရောပေထ၊ ဖေါက်ပြန်သော အားဖြင့် ထင်ကုန်၏။
အပ္ပမတ္တကံ ခေါတိ၊ အပ္ပမတ္တကံ ခေါဟူသည်ကား။ သုတ္တန္တံ၊ သုတ္တန်ပါဠိသို့။ ပတွာ၊ ရောက်၍။ ဗျဉ္ဇနံ၊ သဒ္ဒါသည်။ အပ္ပမတ္တကံ နာမ၊ အနည်းငယ်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ပရိတ္တမတ္တံ၊ အနည်းငယ်မျှသော။ ဓနိတံ၊ ဓနိတအက္ခရာကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ရောပိတေပိ၊ တင်အပ်သော်လည်း။ နိဗ္ဗုတိံ၊ ကိလေသာတို့၏ ငြိမ်းရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်သို့။ ပတ္တုံ၊ ရောက်ခြင်းငှါ။ သက္ကာ၊ တတ်ကောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အပ္ပမတ္တကံနာမ၊ အနည်းငယ်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တတြိ၊ ထိုသိထိလ အက္ခရာကို ဓနိတပြု၍ ရွတ်ဆိုရာ၌။ ဣဒံ၊ ဤသို့ဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ ဝတ္ထု၊ ဝတ္ထုတည်း။ ကိရဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့ဉီးအံ့။ ဝိဇယာရာမဝိဟာရဝါသီ၊ ဝိဇယာရုံကျောင်းတိုက်၌ သီတင်းသုံးနေလေ့ရှိသော။ ဧကော၊ တစ်ဉီးသော။ ခီဏာသဝတ္ထေရော၊ ရဟန္တာမထေရ်သည်။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ဉီးကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ သုတ္တံ၊ ပါဠိကို။ အာဟရိတွာ၊ ဆောင်၍။ ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို။ ကထေန္တော၊ ပြောဟောသည်ရှိသော်။
သမုဒ္ဓေါ သမုဒ္ဓေါတိ ဘိက္ခဝေ အဿုတဝါ ပုထုဇ္ဇနော ဘာသတီတိ၊ သမုဒ္ဓေါ သမုဒ္ဓေါတိ ဘိက္ခဝေ အဿုတဝါ ပုထုဇ္ဇနော ဘာသတိဟူ၍။ ဓနိတံ၊ သိထိလ အက္ခရာကို ဓနိတကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ အာဟ၊ ဆို၏။
ဧကော၊ တစ်ဉီးသော။ ဘိက္ခု၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းယူသော တပည့်သည်။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ သမုဒ္ဓေါ နာမ၊ အဓနိတ အက္ခရာနှင့် သမုဒ္ဒမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆို၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ သမုဒ္ဓေါတိ၊ သမုဒ္ဓဟူ၍။ ဝုတ္တေပိ၊ ဓနိတအားဖြင့် ဆိုအပ်သော်လည်း။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ လောဏသာဂရမေဝ၊ ဆားငံသမုဒ္ဒရာကိုသာလျှင်။ ဇာနာမ၊ သိကုန်၏။ တုမှေ ပန၊ သင်တို့မှာမူကား။ အတ္ထဂဝေသကာ၊ အနက်ကို ရှာတတ်ကုန်သည်။ နောဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ ဗျဉ္ဇနဂဝေသကာ၊ သဒ္ဒါကိုရှာတတ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဂစ္ဆထ၊ သွားကုန်လော။ မဟာဝိဟာရေ၊ မဟာဝုန်ကျောင်းတိုက်၌။ ပဂုဏဗျဉ္ဇနာနံ၊ လေ့လာအပ်သော သဒ္ဒါရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ ဗျဉ္ဇနံ၊ သဒ္ဒါကို။ သောဓါပေထ၊ သုတ်သင်စေကုန်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို။ အကထေတွာဝ၊ မပြောကြားဘဲသာလျှင်။ ဥဋ္ဌဟိ၊ ထ၍သွား၏။
သော၊ ထိုရဟန္တာမထေရ်သည်။ အပရဘာဂေ၊ နောက်အဖို့၌။ မဟာဝိဟာရေ၊ မဟာဝုန်ကျောင်းတိုက်၌။ ဘေရိံ၊ စည်ကြီးကို။ ပဟရာပေတွာ၊ တီးခတ်စေ၍။ ဘိက္ခုသံဃဿ၊ ရဟန်းအပေါင်းအား။ စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။ မဂ္ဂေသု၊ မဂ်တို့၌။ ပဉှံ၊ ပြဿနာကို။ ကထေတွာဝ၊ ပြောဟော၍သာလျှင်။ ပရိနိဗ္ဗုတော၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတော်မူလေ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတ္တန္တံ၊ သုတ္တန်ပါဠိသို့။ ပတွာ၊ ရောက်၍။ ဗျဉ္ဇနံ၊ သဒ္ဒါသည်။ အပ္ပမတ္တကံ နာမ၊ အနည်းငယ်မျှမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပန၊ အလေးမပြုသည်မှတစ်ပါး အလေးပြုသည်ကို ဆိုဉီးအံ့။ ဝိနယံ၊ ဝိနည်းပိဋကတ်သို့။ ပတွာ၊ ရောက်၍။ ဗျဉ္ဇနံ၊ သဒ္ဒါသည်။ အပ္ပမတ္တကံ၊ အနည်းငယ်မျှသည်။ နောဟောတိ၊ မဖြစ်။
သာမဏေရပဗ္ဗဇ္ဇာပိ၊ သာမဏေဟု ဆိုအပ်သော ရဟန်းအဖြစ်သည်လည်း။ ဥဘတော၊ နှစ်ပါးစုံမှ။ သုဒ္ဓိတော၊ စင်ကြယ်သော အားဖြင့်။ ဥပသမ္ပဒါဒိကမ္မာနိပိ၊ ဥပသမ္ပဒ အစရှိသော ကံတို့သည်လည်း။ သိထိလာဒီနံ၊ သိထိလအစရှိသည်တိုု့ကို။ ဓနိတာဒိကရဏမတ္တေနေဝ၊ ဓနိတအစရှိသည်ကို ပြုကာမျှဖြင့်သာလျှင်။ ကုပ္ပန္တိ၊ ပျက်ကုန်၏။
ပန၊ ဣစ္ဆိတတ္ထကိုဆိုဉီးအံ့။ ဣဓ၊ ဤကိန္တိသုတ်၌။ သုတ္တန္တဗျဉ္ဇနံ၊ သုတ္တန်၌လာသော သဒ္ဒါကို။ သန္ဓါယ၊ ရည်၍။ ဧတံ၊ ဤအပ္ပမတ္တတံခေါပနေတံအစရှိသော စကားကို။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
အထ၊ ထိုသို့ဖြစ်သည်ရှိသော်။ စတုတ္ထဝါဒေ၊ စတုတ္ထဝါဒ၌။ ဝိဝါဒေါ၊ ငြင်းခုံခြင်းသည်။ ဇာတော၊ ဖြစ်သနည်း။
ပညာယ၊ အသိပညာဖြင့်။ ဝိဝါဒေါ၊ ငြင်းခုံခြင်းသည်။ ဇာတော၊ ဖြစ်၏။
အဟံ၊ ငါသည်။ သတိယေ‌ဝ၊ သတိသည်သာလျှင်။ သတိပဋ္ဌာနံ၊ သတိပဋ္ဌာန်မည်၏ဟူ၍။ ဝဒါမိ၊ ဆို၏။ အယံ၊ ဤသုတ်မှာမူကား။ ကာယော၊ ကာယသည်။ သတိပဋ္ဌာနံ၊ သတိပဋ္ဌာန်မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နေသံ၊ ထိုနှစ်ဉီးသောသူတို့အား။ ပညာ၊ အသိပညာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဗျဉ္ဇနေပိ၊ သဒ္ဒါ၌လည်း။ ဧသေဝဧသောဣဝ၊ ဤနည်းကဲ့သို့သော။ နယော၊ နည်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
န စောဒနာယ တရိတဗ္ဗန္တိ၊ န စောဒနာယ တရိတဗ္ဗံဟူသည်ကား။ စောဒနတ္ထာယ၊ စောဒနာခြင်းငှါ။ နဝေဂါယိတဗ္ဗံ၊ အဆောတလျှင် မစောဒနာအပ်။
ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဧကစ္စော၊ အချို့သော။ ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ နလာဋေ၊ နဖူးပြင်၌။ သာသပမတ္တာ၊ မုန်ညင်းစေ့မျှလောက်သော။ ပိဠကံ၊ ထွက်မြင်းနာကို။ ပဿသိ၊ သင်မြင်ဘိ၏။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ နလာဋေ၊ နူဖးပြင်၌။ တာလပက္ကမတ္တ၊ ထန်းသီးမှည့်ပမာဏရှိသော။ မဟာဝဏံ၊ အမာကြီးကို။ နပဿသိ၊ သင်မမြင်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ ဖရိုဖရဲဆိုတတ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ နဝေဂါယိတဗ္ဗံ၊ အဆောတလျှင် မစောဒနာအပ်။
တသ္မာ၊ ထိုသို့အဆောတလျှင်မစောဒနာအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဥပပရိက္ခိတဗ္ဗော၊ စူးစမ်းဆင်ခြင်အပ်၏။
အဒဠှဒိဋ္ဌီတိ၊ အဒဠဒိဋ္ဌိဟူသည်ကား။ အနာဒါနဒိဋ္ဌိ၊ မြဲမြံစွာယူခြင်းမရှိသော ဒိဋ္ဌိသည်။ သုံသုမာရံ၊ မိကျောင်းကို။ ဟဒယေ၊ နှလုံး၌။ ပက္ခိပန္တော ဝိယ၊ ထည့်သွင်းဘိသကဲ့သို့။ ဒဠှံ၊ မြဲမြံစွာ။ န ဂဏှာတိ၊ မယူ။
ဥပဃာတော၊ သူတစ်ပါးအား ပြစ်မှားတတ်သော သူသည်။ စဏ္ဍဘာဝေန၊ ကိုယ်နှုတ်ကြမ်းတန်းခြင်းမရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဝဏဃဋ္ဋိတဿ၊ အမာကို ခတ်သော သူအား။ ဒုက္ခုပ္ပတ္တိဝိယ၊ ဆင်းရဲခြင်း၏ဖြစ်ခြင်းကဲ့သို့။ ဒုက္ခုပ္ပတ္တိ၊ စိတ်ဆင်းရဲခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သုပ္ပဋိနိဿဂ္ဂီတိ၊ သုပ္ပဋိနိဿဂ္ဂိဟူသည်ကား။ အဟံ၊ ငါသည်။ ကိံ နာမ၊ အဘယ်မည်သော အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်သနည်း။ ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌။ အာပန္နော၊ အာပတ်သင့်သနည်း။ ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့လည်း။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ တွံ၊ သင်သည်။ အာပန္နော၊ အာပတ်သို့ရောက်၏။ တဝ၊ သင်၏။ ဥပဇ္ဈာယော၊ ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာသည်။ အာပန္နော၊ အာပတ်သို့ရောက်၏။ ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့လည်း။ ဧကံ၊ တစ်ကြိမ်လည်းကောင်း။ ဒွေ ဝါရေ၊ နှစ်ကြိမ်တို့လည်းကောင်း။ ဝတွာပိ၊ ဆို၍လည်း။ ဝိဿဇ္ဇိဿတိ၊ စွန့်လတ္တံ့။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အသုကံ နာမ၊ ဤမည်သော အာပတ်သို့။ အသုကဒိဝသေ နာမ၊ ဤအမည်ရှိသော နေ့၌။ အာပန္နတ္ထ၊ ရောက်ပြီ။ သဏိကံ၊ ဖြည်းဖြည်း။ အနုဿရထ၊ အောက်မေ့တော်မူပါကုန်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ သရိတွာ၊ အောက်မေ့မိ၍။ တာဝဒေဝ၊ ထိုအောက်မေ့မိသော အခါ၌ပင်လျှင်။ ဝိဿဇ္ဇေတိ၊ စွန့်လတ္တံ့။
ဝိဟေသာတိ၊ ဝိဟေသာဟူသည်ကား။ ဗဟုလံ၊ အကြိမ်များစွာ။ အတ္ထဉ္စ၊ အကျိုးကိုလည်းကောင်း။ ကာရဏဉ္စ၊ အကြောင်းကိုလည်းကောင်း။ အာဟရန္တဿ၊ ဆောင်ရသော။ မယှံ၊ ငါ့အား။ ကာယစိတ္တကိလမထော၊ ကိုယ်စိတ်၏ပင်ပန်းခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
သက္ကောမီတိ ပဒဿ၊ သက္ကောမိဟူသော ပုဒ်၏။ ဟိဝိတ္ထာရော၊ အကျယ်ကို။ မယာ၊ ငါအဋ္ဌကထာဆရာသည်။ ဝုစ္စတေ၊ ဆိုဉီးအံ့။ ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ပုဂ္ဂလော၊ အမျက်မထွက်တတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဩကာသံ၊ စောဒနာခြင်း၏အခွင့်ကို။ ကာရေတွာ၊ ပြုစေ၍။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နတ္ထ၊ ရောက်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တော၊ စောဒကဆရာကဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌။ အာပန္နော၊ အာပတ်သို့ရောက်သနည်း။ ကိသ္မိံ ဝတ္ထုသ္မိံ၊ အဘယ်ဝတ္ထုကြောင့်။ အာပန္နော၊ အာပတ်သို့ရောက်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ပြောဆိုသောကြောင့်။ အသုကဒိဝသေ၊ ဤမည်သော။ ဝတ္ထုသ္မိံ၊ ဝတ္ထုကြောင့်။ အာပန္နော၊ အာပတ်သို့ရောက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ စောဒကဆရာကဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ န သရာမိ၊ မအောက်မေ့မိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။ တတော၊ ထိုနောက်မှ။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ သဏိကံ၊ ဖြည်းဖြည်း။ သရထ၊ အောက်မေ့တော်မူပါကုန်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဗဟုလံ၊ များစွာ။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ သာရိတော၊ အောက်မေ့စေအပ်ရှိသော်။ သရိတွာဝ၊ အောက်မေ့စေ၍သာလျှင်။ ဝိဿဇ္ဇေတိ၊ စွန့်၏။
တေနာ၊ ထိုကြောင့်။ သက္ကောမိတိ၊ သက္ကောမိဟူ၍။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
ဣမိနာ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ ခပ်သိမ်းသော သက္ကောမိဟူသော ပုဒ်တို့၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
ဥပေက္ခာ နာတိမညိတဗ္ဗာတိ၊ ဥပေက္ခာ နာတိမညိတဗ္ဗာဟူသည်ကား။ ဥပေက္ခာ၊ လျစ်လျှူရှုခြင်းကို။ န အတိက္ကမိတဗ္ဗော၊ မလွန်အပ်။ ကတ္တဗ္ဗာ၊ လျစ်လျှူရှုခြင်းကို ပြုအပ်၏။ ဇနေတဗ္ဗာ၊ လျစ်လျှူရှုခြင်းကိုဖြစ်စေအပ်၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ ယော၊ အကြင်စောဒကပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ပုဂ္ဂလံ၊ စုတိဒကပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဌိတကံယေဝ၊ ရပ်လျက်သာလျှင်။ ပဿာဝံ၊ ကျင်ငယ်ကို။ ကရောန္တံ၊ ပြုသည်ကို။ ဒိသွာပိ၊ မြင်၍လည်း။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ နိသီဒိတဗ္ဗံနနု၊ တိုင်အပ်သည်မဟုတ်တုံလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။ သော၊ ထိုစောဒကပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဥပေက္ခံ၊ လျစ်လျှူရှုခြင်းကို။ အတိမညတိ နာမ၊ လွန်သည်မည်၏။
ဝစီသံဟာရောတိ၊ ဝစီသံဟရောဟူသည်ကား။ ဝစနသဉ္စာရော၊ စကား၏ကူးသန်းသွားလာခြင်းတည်း။
ဣမေဟိ၊ ဤရဟန်းတို့က။ ကထိတံ၊ ပြောဆိုအပ်သော စကားကို။ အမူသံ၊ ဤအမည်ရှိသော ရဟန်းတို့၏။ အန္တရံ၊ အတွင်းသို့။ ပဝေသေယျ၊ သွင်းရာ၏။ တုမှေ၊ သင်တို့ကို။ ဣမေဟိ၊ ဤရဟန်းတို့က။ ဣဒဉ္စိဒဉ္စ၊ ဤမည်သောစကားကိုလည်း။ ဝုတ္တာ၊ ပြောဆိုအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အမူဟိ၊ ဤမည်ဤမည်သော ရဟန်းတို့က။ ကထိတံ၊ ပြောဆိုအပ်သော စကားကို။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့၏။ အန္တရံ၊ အတွင်းသို့။ ပဝေသေယျ၊ သွင်းရာ၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဒိဋ္ဌိပဠာသောတိအာဒီဟိ၊ ဒိဋ္ဌိပလာသော ဤသို့အစရှိသော ပုဒ်တို့ဖြင့်။ စိတ္တဿ၊ စိတ်၏။ အနာရာဓနိယဘာဝေါ၊ မနှစ်သက်သည်၏အဖြစ်ကို။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ကထိတော၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
တံ ဇာနမာနော သမာနော ဂရဟေယျာတိ၊ တံ ဇာနမာနော သမာနော ဂရဟေယျဟူသည်ကား။ တံ၊ ထိုခေါပစ်ဂုံးတိုက်ခြင်းကို။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဇာနမာနော၊ သိတော်မူသည်။ သမာနော၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ အမှေ၊ ငါတို့ကို။ နိန္ဒေယျ၊ ကဲ့ရဲ့တော်မူရာ၏။
ဧတံ ပနာဝုသော ဓမ္မန္တိ၊ ဧတံပနာဝုသော ဓမ္မံဟူသည်ကား။ ဧတံ ကလဟဘဏ္ဍနဓမ္မံ၊ ဤခိုက်ရန်ဖြစ်ခြင်း ငြင်းခုံခြင်း သဘောကို။
တဉ္စေတိ၊ တဉ္စေဟူသည်ကား။ သညတ္တိကာရကံ၊ ပညတ်ခြင်းကို ပြုတတ်သော။ တံဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။
ဧဝံ ဗျာကရေယျာတိ၊ ဧဝံဗျာကရေယျဟူသည်ကား။ မယာ၊ ငါသည်။ ဧတေ၊ ဤခိုက်ရန်ငြင်းခုံကြသော ရဟန်းတို့ကို။ သုဒ္ဓန္တေ၊ စင်ကြယ်သော သဘော၌။ ပတိဋ္ဌာပိတာ၊ တည်စေအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝတွာ၊ ပလွှား၍မပြောမူ၍။ ယေန ကာရဏေန၊ အကြင်ဟုတ်မှန်သော အကြောင်းသဘောဖြင့်။ ပညတ္တိ၊ ပညတ်တော်မူခြင်းကို။ ကတာ၊ ပြုတော်မူအပ်၏။ တဒေဝ၊ ထိုဟုတ်မှန်သော သဘောကိုသာလျှင်။ ဒဿေန္တော၊ ပြသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဗျာကရေယျ၊ ပြောဆိုရာ၏။
တာယံ ဓမ္မံ သုတွာတိ ဧတ္ထ၊ တာယံဓမ္မံသုတွာဟူသော ဤပါဌ်၌။ သမဘိနိဝိဋ္ဌေန၊ ကောင်းစွာအကျုံးဝင်သော။ ဓမ္မောတိ ပဒေန၊ ဓမ္မောဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ သာရဏီယဓမ္မော၊ မပြတ်အောက်မေ့တတ်သော တရားကို။ အဓိပ္ပေတော၊ အလိုရှိအပ်၏။
နေဝတ္တာနန္တိအာဒီသု၊ နေဝတ္တာနံ ဤသို့အစရှိသော ပါဠိရပ်တို့၌။ ဟိဝိတ္ထာရော၊ အကျယ်ကို။ မယာ၊ ငါအဌကထာဆရာသည်။ ဝုစ္စတေ၊ ဆိုဉီးအံ့။ ဗြဟ္မလောကပ္ပမာဏော၊ ဗြဟ္မပြည်အတိုင်းအရှည်ရှိသော။ ဧသဧသော အဂ္ဂိ၊ ဤအဓိကရုဏ်းတည်းဟူသော မီးသည်။ ဥဋ္ဌာသိ၊ ထ၏။ မယာ၊ ငါ့ကို။ အညတြ၊ ကြဉ်၍။ ဧတံ၊ ဤအဓိကရုဏ်းတည်းဟူသော မီးကို။ ကော၊ အဘယ်သူသည်။ နိဗ္ဗာပေတုံ၊ ငြိမ်းစေခြင်းငှါ။ သမတ္ထော၊ စွမ်းနိုင်လေအံ့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တော၊ ပြောဆိုသောသူသည်။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဥက္ကံသေတိ နာမ၊ ခြီးမြောက်သည်မည်၏။
ဧတ္တကာ၊ ဤမျှလောက်ကုန်သော။ ဇနာ၊ လူတို့သည်။ ဝိစရန္တိ၊ လှည့်လည်သွားလာကုန်၏။ ဩကာသော၊ အဓိကရုဏ်း၏ ငြိမ်းခြင်း၏အခွင့်ကို။ လဒ္ဓုံ၊ ရခြင်းငှါ။ န သက္ကာ၊ မတတ်နိုင်ကုန်။ ဧကောပိ၊ တစ်ယောက်သည်လည်း။ ဧတ္တကမတ္တံ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော အဓိကရုဏ်းတည်းဟူသော မီးကို။ နိဗ္ဗာပေတုံ၊ ငြိမ်းစေခြင်းငှါ။ သမတ္ထော နာမ၊ စွမ်းနိုင်သော သူမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒမာနော၊ ပြောဆိုသောသူသည်။ ပရံ၊ သူတစ်ပါးကို။ ဝမ္ဘေတိ နာမ၊ ရှုတ်ချ၍ပြောဆိုသည်မည်၏။
တဒုဘယံ၊ ထိုနှစ်ပါးစုံသော။ ဧတမ္ပိ၊ ဤမိမိကိုယ်ကို ခြီးမြှောက်ခြင်း သူတစ်ပါးကဲ့ရဲ့ခြင်းကိုလည်း။ န ကရောတိ၊ မပြု။
ပန၊ နေဝတ္တာနုက္ကံသေဟိနပရံ ဝမ္ဘေတိဟူသော ပုဒ်၏အဖွင့်မှတပါး ဓမ္မဿစာနုဓမ္မံ ဟူသော ပုဒ်၏အဖွင့်ကို ဆိုဉီးအံ့။ ဧတ္ထ၊ ဤဓမ္မဿစာနုဓမ္မံဟူသော ပုဒ်၌။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဗျာကရဏံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော တရားတော်သည်။ ဓမ္မော၊ ဓမ္မမည်၏။ တေသံ ဘိက္ခူနံ၊ ထိုအဓိကရုဏ်းကို ဖြေဖျောက်သော ရဟန်းတို့၏။ သညတ္တိကရဏံ၊ ပညတ်ခြင်းအကြောင်းသည်။ အနုဓမ္မော၊ အနုဓမ္မမည်၏။ တဒေဝ၊ ထိုဟောတော်မူသောတရား ထိုဟောတော်မူသောတရားအားလျော်သော အကြောင်းကိုသာလျှင်။ ဗျာကရောတိ နာမ၊ ပြောဆိုသည်မည်၏။
န စ ကောစိ သဟဓမ္မိကောတိ၊ နစကောစိသဟဓမ္မိကောဟူသည်ကား။ အဿဘိက္ခုနော၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့် ကျင့်သော ထိုရဟန်းအား။ အညော စ၊ တစ်ပါးလည်းဖြစ်သော။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ သဟေတုကော၊ အကြောင်းနှင့်တကွ။ ပရေဟိ၊ သူတစ်ပါးတို့သည်။ ဝုတ္တော၊ ပြောဆိုအပ်သော။ ဝါဒေါ ဝါ၊ ရှေးဉီးစွာစွပ်စွဲခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အနုဝါဒေါ ဝါ၊ နောက်စွပ်စွဲခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဂရဟိတဗ္ဗဘာဝံ၊ ကဲ့ရဲ့အပ်သည်၏အဖြစ်သို့။ အာဂစ္ဆန္တော နာမ၊ ရောက်သောသူမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။
သေသံ၊ ကြွင်းကျန်သော စကားရပ်သည်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ ခပ်သိမ်းသော ပါဠိရပ်၌။ ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်သည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ကိန္တိသုတ်၏ အဖွင့်အပြီးတည်း။
ကိန္တိသုတ္တဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။