ဧဝံ မေ သုတန္တိ၊ ဧဝံမေသုတံအစရှိသော သုတ်သည်။
ကာယဂတာသတိသုတ္တံ၊ ကာယဂတာသတိသုတ်တည်း။
တတ္ထ၊ ထိုကာယဂတာသတိသုတ်၌။
ဂေဟသိတာနီတိ၊ ဂေဟသိတာနိ ဟူသည်ကား။
ပဉ္စကာမဂုဏနိဿိတာ၊ ကာမဂုဏ်ငါးပါးကို မှီ၍ဖြစ်ကုန်၏။
သရသင်္ကပ္ပါတိ၊ သရသင်္ကပ္ပါဟူသည်ကား။
ဓါဝနသင်္ကပ္ပါ၊ ထိုထိုအာရုံသို့ပြေးသါားတတ်သော ဝိတက်တို့တည်း။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
သရန္တိ၊ ပြေးသွားတတ်ကုန်၏။
ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
သရါ၊ သရမည်ကုန်၏။
ဓါဝန္တိ၊ ပြေးသွားတတ်ကုန်၏။
ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
အဇ္ဈတ္တမေဝါတိ၊ အဇ္ဈတ္တမေဝဟူသည်ကား။
ဂေါစရဇ္ဈတ္တသ္မိံယေဝ၊ ပထဝီကသိုဏ်းအစရှိသော ဂေါစရဇ္ဈတ္တ၌သာလျှင်။
စိတ္တံ၊ ဈာန်စိတ်သည်။
သန္တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။
ကာယဂတာသတီတိ၊ ကာယဂတာသတိ ဟူသည်ကား။
ကာယပရိဂ္ဂါဟိကံ၊ ထွက်သက် ဝင်သက်အပေါင်းကို သိမ်းဆည်းခြင်းရှိသော။
သတိပိ၊ ဈာန်နှင့်ယှဉ်သော သတိကိုလည်းကောင်း။
ကာယာရမ္မဏံ၊ ထွက်သက်ဝင်သက်လျှင် အာရုံရှိသော။
သတိပိ၊ ဝိပဿနာနှင့်ယှဉ်သောသတိကိုလည်းကောင်း။
ဘာဝေတိ၊ ပွားစေ၏။
ကာယပရိဂ္ဂါဟိကန္တိ၊ ကာယပရိဂ္ဂါဟိကံဟူ၍။
ဝုတ္တေ၊ ဆိုရာ၌။
သမထော၊ သမထကို။
ကထိတော၊ ဆိုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကာယာရမ္မဏန္တိ၊ ကာယာရမ္မဏံဟူ၍။
ဝုတ္တေ၊ ဆိုရာ၌။
ဝိပဿနာ၊ ဝိပဿနာကို။
ကထိတာ၊ ဆိုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဥဘယေန၊ နှစ်ပါးစုံသော ကာယပဋိဂ္ဂါဟိကသတိ ကာယာရမ္မဏသတိဖြင့်။
သမထဝိပဿနာ၊ သမထဝိပဿနာတို့ကို။
ကထိတာ၊ ဆိုအပ်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ပုန စပရံ ဧဝမ္ပိ ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခု ကာယဂတာသတိံ ဘာဝေတီတိ၊ ပုန စပရံ ဧဝမ္ပိ ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခု ကာယဂတာသတိံ ဘာဝေတိဟူသည်ကား။
သတိပဋ္ဌာနေ၊ မဟာသတိပဋ္ဌာန်သုတ်၌။
စုဒ္ဒသဝိဓေန၊ တစ်ဆယ့်လေးပါးအပြားအားဖြင့်။
ကာယာနုပဿနာ၊ ကာယာနုပဿနာကို။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ကထိတာ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
အန္တောဂဓါဝါဿာတိ၊ အန္တောဂဓာဝါဿဟူသည်ကား။
တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုကာယဂတာသတိဘာဝနာကို အလေ့အလာပြုသော ရဟန်းအား။
ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
အဗ္ဘန္တရဂတာဝ၊ အတွင်း၌ဖြစ်ကုန်သည်သာလျှင်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဝိဇ္ဇာဘာဂိယာတိ၊ ဝိဇ္ဇာယာဂိယာ ဟူသည်ကား။
ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။
ဝိဂ္ဂဟော၊ ဝိဂြိုဟ်ကို။
ဧဝံဣမိနာဝုစ္စမာနနယေန၊ ဤသို့ဆိုလတ္တံ့သောနည်းဖြင့်။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
သမ္ပယောဂဝသေန၊ သမ္ပယုတ်၏အစွမ်းဖြင့်။
ဝိဇ္ဇံ၊ ဝိဇ္ဇာရှစ်ပါးသို့။
ဘဇန္တိ၊ ဆည်းကပ်တတ်ကုန်၏။
ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဝိဇ္ဇာဘာဂိယာ၊ ဝိဇ္ဇာဘာဂိယမည်ကုန်၏။
ဝိဇ္ဇာဘာဂေ ဝိဇ္ဇာကောဋ္ဌာသေ ဝတ္တန္တီတိပိ ဝိဇ္ဇာဘာဂိယာ
တတ္ထ၊ ထိုဝိဇ္ဇာဘာဂိယဟူသော ပုဒ်၌။
ဝိပဿနာဉာဏံ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်လည်းကောင်း။
မနောမယိဒ္ဓိ၊ မနောမယိဒ္ဓိအဘိညာဉ်လည်းကောင်း။
ဆ အဘိညာ၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဉ်လည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာတို့သည်။
အဋ္ဌ၊ ရှစ်ပါးတို့တည်း။
ပုရိမေန၊ ရှေးဖြစ်သော။
အတ္ထေန၊ အနက်ဖြင့်။
တာဟိ၊ ထိုဝိဇ္ဇာရှစ်ပါးတို့နှင့်။
သမ္ပယုတ္တဓမ္မာ၊ ယှဉ်သော စိတ် စေတသိတ် တရားတို့သည်။
ဝိဇ္ဇာဘာဂိယာ၊ ဝိဇ္ဇာဘာဂိယမည်၏။
ပစ္ဆိမေန၊ နောက်ဖြစ်သော။
အတ္ထေန၊ အနက်ဖြင့်။
တာသု၊ ထိုရှစ်ပါးသော ဝိဇ္ဇာတို့တွင်။
ယာ ကာစိ၊ အမှန်မရှိသော။
ဧကာ၊ တစ်ခုသော တရားသည်။
ဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာမည်၏။
သေသာ၊ တစ်ခုသော ဝိဇ္ဇာမှကြွင်းကုန်သော ခုနှစ်ပါးသော ဝိဇ္ဇာတို့သည်။
ဝိဇ္ဇာဘာဂိယာ၊ ဝိဇ္ဇာဘာဂိယမည်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝိဇ္ဇာပိ၊ ဝိဇ္ဇာရှစ်ပါးတို့ကိုလည်းကောင်း။
ဝိဇ္ဇာယ၊ ဝိဇ္ဇာရှစ်ပါးနှင့်။
သမ္ပယုတ္တာ ဓမ္မာ၊ ယှဉ်သော စေတသိတ်တရားကိုလည်းကောင်း။
ဝိဇ္ဇာဘာဂိယာတေဝ၊ ဝိဇ္ဇာဘာဂိယမည်ကုန်၏ဟူ၍သာလျှင်။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။
ဖရဏံ၊ နှံ့ခြင်းသည်။
အာပေါဖရဏဉ္စ၊ အာပေါကသိုဏ်းပညတ်ပဋိ ဘာဂနိမိတ်ဖြင့်နှံ့ခြင်းလည်းကောင်း။
ဒိဗ္ဗစက္ခုဖရဏဉ္စ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ဖြင့်နှံ့ခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒုဝိဓံ၊ နှစ်ပါးအပြားရှိ၏။
တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင်။
အာပေါကသိဏံ၊ အာပေါကသိုဏ်း ပညတ်ပဋိဘာဂနိမိတ်ကို။
သမာပဇ္ဇိတွာ၊ ဝင်စား၍။
အာပေန၊ အာပေါကသိုဏ်း ပညတ်ပဋိဘာဂနိမိတ်ဖြင့် နှံ့ခြင်းမည်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဖုဋောပိ၊ နှံ့ရာ၌လည်း။
မဟာသမုဒ္ဒေ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာ၌။
သဗ္ဗာ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။
သမုဒ္ဒင်္ဂမာ၊ သမုဒ္ဒရာသို့စီးသွားကုန်သော။
ကုန္နဒိယော၊ မြစ်ငယ်တို့သည်။
အန္တောဂဓါဝ၊ အတွင်းဝင်ကုန်သည်သာလျှင်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ပန၊ အာပေါဖရဏမှတစ်ပါး ဒိဗ္ဗစက္ခုဖရဏကို ဆိုဉီးအံ့။
အာလောကံ၊ အာလောက ကသိုဏ်းပညတ် ပဋိဘာဂနိမိတ်ကို။
ဝဍ္ဎေတွာ၊ ပွားစေ၍။
ဒိဗ္ဗစက္ခုနာ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ဖြင့်။
သကလသမုဒ္ဒဿ၊ အလုံးစုံသော သမုဒ္ဒရာကို။
ဒဿနံ၊ မြင်ခြင်းသည်။
ဒိဗ္ဗစက္ခုဖရဏံ နာမ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခု အဘိညာဉ်ဖြင့် နှံ့သည်မည်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဖရဏေပိ၊ နှံ့ရာ၌လည်း။
မဟာသမုဒ္ဒေ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာ၌။
သဗ္ဗာ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။
သမုဒ္ဒင်္ဂမာ၊ သမုဒ္ဒရာသို့စီးသွားကုန်သော။
ကုန္နဒိယော၊ မြစ်ငယ်တို့သည်။
အန္တောဂဓါဝ၊ အတွင်းဝင်ကုန်သည်သာလျှင်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဩတာရန္တိ၊ ဩတာရံဟူသည်ကား။
ဝိဝရံ၊ ကိလေသာဖြစ်ခြင်း၏ အကြားကို။
ဆိဒ္ဒံ၊ ကိလေသာဖြစ်ခြင်း၏အပေါက်ကို။
အာရမ္မဏန္တိ၊ အာရမ္မဏံဟူသည်ကား။
ကိလေသုပ္ပတ္တိပစ္စယံ၊ ကိလေသာဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းကို။
လဘတိ၊ ရ၏။
လဘေထ ဩတာရန္တိ၊ လဘေထဩတာရံဟူသည်ကား။
ပဝေသနံ၊ စိုစွတ်သော ရွံ့ညွန်တွင်းသို့ ဝင်ခြင်းသို့။
လဘေယျ၊ ရရာအံ့လော။
ဝိနိဝိဇ္ဈိတွာ၊ ထုတ်ခြင်းထွင်း၍။
ယာဝ ပရိယောသာနာ၊ ရွံ့ညွန်ဆုံး၍ မာသောမြေတိုင်အောင်။
ဂရုကသိလာဂုဠံ၊ မာစွာသော ကျောက်လုံးသည်။
ဂစ္ဆေယျ၊ သွားရာသလော။
ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
နိက္ခေပနန္တိ၊ နိက္ခေပနံဟူသည်ကား။
နိက္ခိပနဋ္ဌာနံ၊ ရေကို ချရာအရပ်ကို။
လဗ္ဘေယျ၊ ရရာအံ့လော။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အဘာဝိတကာယဂတာသတိံ၊ မပွားစေအပ်သော ကာယဂတာသတိရှိသော။
ပုဂ္ဂလံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
အလ္လမတ္တိကပုဉ္ဇာဒီဟိ၊ စိုစွတ်သော မြေပုံအစုအစရှိသည်တို့ဖြင့်။
ဥပမေတွာ၊ နှိုင်းယှဉ်ပြီး၍။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ဘာဝိတကာယဂတာသတိံ၊ ပွားစေအပ်ပြီးသော ကာယဂတာသတိရှိသော။
ပုဂ္ဂလံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
သာရဖလကာဒီဟိ၊ အနှစ်ရှိသော ပျဉ်ချပ် အစရှိသည်တို့ဖြင့်။
ဥပမေတုံ၊ နှိုင်းယှဉ်ခြင်းငှါ။
သေယျထာပီတိအာဒိံ၊ သေယျထာပိ ဤသို့အစရှိသော စကားကို။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
တတ္ထ၊ ထိုသေယျထာပိ အစရှိသော ပါဌ်၌။
အဂ္ဂဠဖလကန္တိ၊ အဂ္ဂဠဖလကံဟူသည်ကား။
ကဝါဋံ၊ တံခါးရွက်တည်း။
ကာကပေယျောတိ၊ ကာကပေယျောဟူသည်ကား။
မုခဝဋ္ဋိယံ၊ အိုး၏နှုတ်ခမ်းရေး၌။
နိသီဒိတွာ၊ နားနေ၍။
ကာကေန၊ ကျီးသည်။
ဂီဝံ၊ လည်ကို။
အနာမေတွာဝ၊ မညွတ်မူ၍သာလျှင်။
ပါတဗ္ဗော၊ သောက်အပ်သောရေကို။
အာဓာရေ၊ ရေအိုး၌။
ဌပိတော၊ လောင်း၍ထားအပ်၏။
အဘိညာသစ္ဆိကရဏီယဿာတိ၊ အဘိညာသစ္ဆိကရဏီယဿာဟူသည်ကား။
အဘိညာယ၊ ဣဒ္ဓိဝိဓ အစရှိသော အဘိညာဉ်ဖြင့်။
သစ္ဆိကာတဗ္ဗဿ၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သော တရားအား။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
အဘိနိန္နာမေသိ၊ ညွတ်စေ၏။
သက္ခိဘဗ္ဗတံ ပါပုဏာတီတိ၊ သက္ခိဘဗ္ဗတံ ပါပုဏာတိဟူသည်ကား။
ပစ္စက္ခဘာဝံ၊ မျက်မှောက်၏အဖြစ်သို့။
ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။
သတိ အာယတနေတိ၊ သတိအာယတနေဟူသည်ကား။
ကာရဏေ၊ အကြောင်းသည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
ပန၊ စောဒနာသော ဓနာပုဒ်ကို ဆိုဉီးအံ့။
ဧတ္ထ၊ ဤအာယတနေဟူသော ပုဒ်၌။
ကာရဏံ၊ အကြောင်းဟူသည်။
ကိံ၊ အဘယ်နည်း။
ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။
ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။
အဘိညာဝ၊ အဘိညာဉ်သည်သာလျှင်။
ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။
အာဠိဗန္ဓါတိ၊ အာဠိဗန္ဓာဟူသည်ကား။
မရိယာဒါ၊ ရေဝင်ရာမြောင်း၏ ကန်သင်းတို့ကို။
ဗန္ဓာ၊ ဖွဲ့အပ်ကုန်၏။
ယာနိကတာယာတိ၊ ယာနိကတာယဟူသည်ကား။
ယုတ္တယာနံ ဝိယ၊ ကအပ်သော ယာဉ်ကဲ့သို့။
ကတာယ၊ ပြုအပ်သော ကာယဂတာသတိ၏။
ဝတ္ထုကတာယာတိ၊ ဝတ္ထုကတာယဟူသည်ကား။
ပတိဋ္ဌာကတာယ၊ တည်ရာကို ပြုတတ်သော ကာယဂတာသတိ၏။
အနုဋ္ဌိတာယာတိ၊ အနုဋ္ဌိတာယဟူသည်ကား။
အနုပ္ပဝတ္တိတာယ၊ အဖန်တလဲလဲဖြစ်စေအပ်သော ကာယဂတာသတိ၏။
ပရိစိတာယာတိ၊ ပရိစိတာယဟူသည်ကား။
ပရိစယကတာယ၊ အလေ့အလာပြုအပ်သော ကာယဂတာသတိ၏။
သုသမာရဒ္ဓါယာတိ၊ သူသမာရဒ္ဓါယဟူသည်ကား။
သုဋ္ဌု၊ လွန်မင်းစွာ။
သမာရဒ္ဓါယ၊ ကောင်းစွာအားထုတ်အပ်သော ကာယဂတာ သတိ၏။
သုသမ္ပဂ္ဂဟိတာယ၊ ကောင်းစွာ ခြီးမြင့်အပ်သော ကာယဂတာသတိ၏။
အာနိသံသာ၊ အကျိုးတို့ကို။
ပဋိကင်္ခါ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်၏။
သေသံ၊ ကြွင်းကျန်သော စကားရပ်သည်။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံတို့၌။
ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်သော အနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ကာယဂတာသတိသုတ်၏ အဖွင့်အပြီးတည်း။
ကာယဂတာသတိသုတ္တဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။