အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ပရိတ္တံ၊ အနည်းငယ်သော။ ပံသု၊ မြေမှုန့်ကို။ နခသိခါယံ၊ လက်သည်းထိပ်ပေါ်၌။ အာရောပေတွာ၊ တင်၍။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။

“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တံ၊ ထိုငါဘုရားမိန့်မည့်စကားကို။ ကိံ မညထ၊ အဘယ်သို့ မှတ်ထင်ကာ ဖြေဆိုကြမည်နည်း။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ နခသိခါယံ၊ လက်သည်းထိပ်ပေါ်၌။ အာရောပိတော၊ တင်ထားအပ်သော။ ပရိတ္တော၊ အနည်းငယ်သော။ ယော ဝါ အယံ ပံသု၊ အကြင်မြေမှုန့်သည်လည်း။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) အယံ ဝါ မဟာပထဝီ၊ ဤမြေကြီးသည်လည်း။ (အတ္ထိ၊ ၏။ တေသု၊ ထို ၂-မျိုးတို့တွင်။ ကတမံ၊ အဘယ်သည်။ ဗဟုတရံ နု ခေါ၊ များသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ယဒိဒံ မဟာပထဝီ၊ အကြင် မြေကြီးသည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) ဧတဒေဝ၊ ဤမြေကြီးသည်သာလျှင်။ ဗဟုတရံ၊ သာ၍ များပါ၏။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ နခသိခါယံ၊ လက်သည်းထိပ်ပေါ်၌။ အာရေ ပိတော၊ တင်ထားအပ်သော။ ပရိတ္တော၊ အနည်းငယ်သော။ အယံ ပံသု၊ ဤမြေမှုန့်သည်။ အပ္ပမတ္တကော၊ အနည်းငယ်မျှသာရှိ၏။

ဘဂဝတာ၊ သည်။ နခသိခါယံ၊ ၌။ အာရောပိတော၊ သော။ ပရိတ္တော၊ သော။ ပံသု၊ မြေမှုန့်သည်။

မဟာပထဝိံ၊ မြေကြီးကို။ ဥပနိဓာယ၊ ထောက်ဆသည်ရှိသော်။ သင်္ခမ္ပိ၊ ရေတွက်အပ်သည်၏အဖြစ်သို့လည်း။ န ဥပေတိ၊ မရောက်ပါ။ ဥပနိဓမ္ပိ၊ ထောက်ဆအပ်သည်၏အဖြစ်သို့လည်း။ နဥပေတိ၊ မရောက်ပါ။ ကလဘာဂမ္ပိ၊ တစိတ် အဖို့သို့လည်း။ န ဥပေတိ၊ မရောက်ပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ထားကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ မနုဿာ၊ လူဖြစ်ကုန်သော။ ယေ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။ စုတာ၊ စုတေကုန်သည်ရှိသော်။ မနုဿသု၊ လူတို့၌။ ပစ္စာဇာယန္တိ၊ တဖန်ဖြစ်ကုန်၏။ တေ သတ္တာ၊ ထိုသတ္တဝါတို့သည်။ အပ္ပကာ၊ နည်းကုန်၏။

အထ ခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ မနုဿာ၊ လူဖြစ်ကုန်သော။ ယေ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။ စုတာ၊ စုတေကုန်သည်ရှိသော်။ နိရယေ၊ ငရဲ၌။ ပစ္စာဇာယန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဧတေဝ သတ္တာ၊ ဤသတ္တဝါတို့သည်သာလျှင်။ ဗဟုတရာ၊ များကုန်၏။ (တံ၊ ထိုသို့ လူဘဝမှ သေ၍ ငရဲ၌ဖြစ်ရခြင်းသည်။ ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ် အကြောင်း ကြောင့်နည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ စတုန္နံ၊ ၄-ပါးကုန်သော။ အရိယသစ္စာနံ၊ အရိယသစ္စာတို့ကို။ အဒိဋ္ဌတ္တာ၊ မမြင်ကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ကတမေသံ စတုန္နံ၊ အဘယ် ၄-ပါးတို့ကိုနည်း။ ဒုက္ခဿ အရိယသစ္စာ၊ ဒုက္ခအရိယသစ္စာကို၎င်း။ ဒုက္ခသမုဒယဿ အရိယသစ္စဿ၊ သမုဒယ အရိယသစ္စာကို၎င်း။ ဒုက္ခနိရောဓဿ အရိယသစ္စဿ၊ နိရောဓအရိယသစ္စာကို၎င်း။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိယာ ပဋိပဒါယ အရိယသစ္စာ၊ မဂ္ဂအရိယသစ္စာကို၎င်းတည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ (တုမှေဟိ၊ သင်တို့သည်။) ဣဟ၊ ဤသာသနာ၌။ "ဣဒံ၊ ဤလောဘမှတပါးသော လောကီတရားသည်။ ဒုက္ခန္တိ၊ ဆင်းရဲအစစ် ဒုက္ခသစ္စာမည်၏”ဟု။ ယောဂေါ၊ အားထုတ်ခြင်းကို။ ကရဏီယော၊ ပြုအပ်၏။ “အယံ၊ ဤလောဘသည်။ ဒုက္ခသမုဒယောတိ၊ ဆင်းရဲဖြစ်ကြောင်းအစစ် သမုဒယသစ္စာမည်၏”ဟု။ ယောဂေါ၊ ကို။ ကရဏီယော၊ အပ်၏။ “အယံ၊ ဤနိဗ္ဗာန်သည်။ ဒုက္ခနိရောဓောတိ၊ ဆင်းရဲချုပ်ရာအစစ် နိရောဓသစ္စာမည်၏” ဟု။ ယောဂေါ၊ ကို။ ကရဏီယော၊ အပ်၏။ “အယံ၊ ဤအင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသော မဂ်သည်။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါတိ၊ ဆင်းရဲချုပ်ရာသို့ ရောက်ကြောင်းအကျင့်အစစ် မဂ္ဂသစ္စာမည်၏”ဟု။ ယောဂေါ၊ အားထုတ်ခြင်းကို။ ကရဏီယော၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မိန့်တော်မူ၏။)

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။

(ဤသုတ်မှစ၍ ထူးရာကိုသာ ရေးအံ့၊ ချဲ့ထွင်၍ ပေးလေ။နိရယေ နေရာ၌ တိရစ္ဆာနယောနိယံ၊ တိရစ္ဆာန်တို့၏အမျိုး၌။ ဟု ထည့်ရုံသာ ထူး၏။နောက်သုတ်များ၌ ဤနည်းတူပင်။)

ဒုတိယ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ပေတ္တိဝိသယေ၊ ပြိတ္တာတို့၏နေရာ အရပ်၌။

တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုံးသုတ်တို့၌ ဆိုခဲ့ပြီး သုံးသုတ် မနုဿေသုအရာ၌ ဒေဝေသု၊ နတ်တို့၌။ ဟု ထည့်ရုံသာ သာ ထူး၏။လူ့ဘဝမှ စုတေလျှင် နတ်တို့၌ အဖြစ်နည်း၍ ငရဲ့ တိရစ္ဆာန်, ပြိတ္တာတို့၌ အဖြစ် များ၏။ဟူလို။)

ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုံးသုတ်တို့၌ မနုဿာ နေရာ၌ ဒေဝါ၊ နတ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဟု ထည့်၍ မနုသောသု နေရာ၌လည်း ဒေဝေသု၊ နတ်တို့၌။ ဟု ထည့်ရုံသာ ထူး၏။နတ်ဘဝမှ စုတေလျှင် နတ် တို့၌ အဖြစ်နည်း၍ ငရဲ, တိရစ္ဆာန်, ပြိတ္တာတို့၌ အဖြစ်များ၏။ဟူလို။)

နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤ ၃-သုတ်တို့၌ အနက်လွယ်၏။နတ်ဘဝမှစုတေလျှင် လူ့ဘဝ၌ အဖြစ် နည်း၍ ငရဲ, တိရစ္ဆာန်, ပြိတ္တာတို့၌ အဖြစ်များ၏။ဟူလို။)

ဒွါဒသမံ၊ တဆယ့်နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ယေ၊ အကြင် သတ္တဝါတို့ သည်။ နိရယာ၊ ငရဲမှ။ စုတာ၊ စုတေကုန်သည်ရှိသော်။ မနုဿေသု၊ လူတို့၌။ ပစ္စာဇာယန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တေ သတ္တာ၊ ထိုသတ္တဝါတို့သည်။ အပ္ပကာ၊ နည်းကုန်၏။

အထ ခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ယေ၊ အကြင် သတ္တဝါတို့သည်။ နိရယာ၊ ငရဲမှ။ စုတာ၊ စုတေကုန်သည်ရှိသော်။ နိရယေ၊ ငရဲ၌။ ပစ္စာဇာယန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဧတေဝ သတ္တာ၊ ဤသတ္တဝါတို့သည်သာလျှင်။ ဗဟုတရာ၊ များကုန်၏။ (တိရစ္ဆာန်, ပြိတ္တာ တို့၌လည်း ဤနည်းပေးလေ။)

ပန္နရသမံ၊ တဆယ့်ငါးခုမြောက်သော သုတ်တည်း။

(ဤသုံးသုတ်၌ ဒေဝေသု ပုဒ်သာ ထူး၏။ငရဲဘဝမှ စုတေလျှင် နတ်ဘဝ၌ အဖြစ်နည်း၍ ငရဲ, တိရစ္ဆာန်, ပြိတ္တာတို့၌သာ အဖြစ်များ၏။ဟူလို။)

အဋ္ဌာရသမံ၊ တဆယ့်ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုံးသုတ်၌ တိရစ္ဆာနယောနိယာ၊ တိရစ္ဆာန်မျိုးမှ။ ဤမျှသာ ထူး၏။တိရစ္ဆာန်ဘဝမှ စုတေလျှင် လူ့ ဘဝ၌ အဖြစ်နည်း၍ ငရဲ, တိရစ္ဆာန်, ပြိတ္တာတို့၌သာ အဖြစ်များ၏။ဟူလို။)

ဧကဝီသတိမံ၊ နှစ်ဆယ့်တခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုံးသုတ်၌လည်း ဒေဝေသုသာ ထူး၏။တိရစ္ဆာန်ဘဝမှ စုတေလျှင် နတ် ဘဝ၌ အဖြစ်နည်း၍ ငရဲ, တိရစ္ဆာန်, ပြိတ္တာတို့၌ အဖြစ်များ၏။ဟူလို။)

စတုဝီသတိမံ၊ နှစ်ဆယ့်လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုံးသုတ်၌ ပေတ္တိဝိသယာ၊ ပြိတ္တာတို့၏ နေရာအရပ်မှ။ ဤမျှသာ ထူး၏။ပြိတ္တာဘဝမှ စုတေလျှင် လူ့ဘဝ၌ အဖြစ်နည်း၍ ငရဲ, တိရစ္ဆာန်, ပြိတ္တာတို၌သာ အဖြစ်များ၏။ဟူလို။)။

သတ္တဝီသတိမံ၊ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤနှစ်သုတ်တို့၌ အထူးမရှိ။အထက်သုတ်များကိုမှီး၍ ပေးလေ။ပြိတ္တာဘဝမှ စုတေလျှင် နတ်ဘဝ၌ အဖြစ်နည်း၍ ငရဲ တိရစ္ဆာန်တို့၌သာ အဖြစ်များ၏။ဟူလို။)

ဧကူနတိံသတိမံ၊ နှစ်ဆယ့်ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ယေ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည် ပေတ္တိဝိသယာ၊ ပြိတ္တာတို့၏နေရာအရပ်မှ။ စုတာ၊ စုတေကုန်သည်ရှိသော်။ ဒေဝေသု၊ နတ်တို့၌။ ပစ္စာဇာယန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တေ သတ္တာ၊ ထိုသတ္တဝါတို့သည်။ အပ္ပကာ၊ နည်းကုန်၏။

အထ ခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ယေ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။ ပေတ္တိဝိသယာ၊ ပြိတ္တာတို့၏နေရာအရပ်မှ။ စုတာ၊ စုတေကုန်သည်ရှိသော်။ ပေတ္တိဝိသယေ၊ ၌။ ပစ္စာဇာယန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဧတေဝ သတ္တာ၊ ဤသတ္တဝါ တို့သည်သာလျှင်။ ဗဟုတရာ၊ များကုန်၏။

တံ၊ ထိုသို့ ပြိတ္တာဘဝမှစုတေ၍ ပြိတ္တာ၌ဖြစ်ရခြင်းသည်။ ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ စတုန္နံ၊ ၄-ပါးကုန်သော။ အရိယသစ္စာနံ၊ အရိယသစ္စာတို့ကို။ အဒိဋ္ဌတ္တာ၊ မမြင်အပ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။

ကတမေသံ စတုန္နံ၊ အဘယ် ၄-ပါးတို့ကိုနည်း။

ဒုက္ခဿ အရိယသစ္စဿ၊ ဒုက္ခအရိယသစ္စာကို၎င်း။ ဒုက္ခသမုဒယဿ အရိယသစ္စဿ၊ သမုဒယအရိယသစ္စာကို၎င်း။ ဒုက္ခနိရောဓဿ အရိယသစ္စဿ၊ နိရောဓအရိယသစ္စာကို၎င်း။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိယာ ပဋိပဒါယ အရိယသစ္စဿ၊ မဂ္ဂအရိယသစ္စာကို၎င်းတည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ (တုမှေဟိ၊ သင်တို့သည်။) ဣဟ၊ ဤသာသနာ၌။ “ဣဒံ၊ ဤလောဘမှတပါးသော လောကီတရားအပေါင်းသည်။ ဒုက္ခန္တိ၊ ဆင်းရဲအစစ် ဒုက္ခသစ္စာ မည်၏”ဟု။ ယောဂေါ၊ အားထုတ်ခြင်းကို။ ကရဏီယော၊ ပြုအပ်၏။ “အယံ၊ ဤလောဘသည်။ ဒုက္ခသမုဒယောတိ၊ ဆင်းရဲဖြစ်ကြောင်းအစစ် သမုဒယသစ္စာမည်၏”ဟု။ ယောဂေါ၊ ကို။ ကရဏီယော၊ ၏။ “အယံ၊ ဤနိဗ္ဗာန်သည်။ ဒုက္ခနိရောဓောတိ၊ ဆင်းရဲချုပ်ရာအစစ် နိရောဓ သစ္စာမည်၏”ဟု။ ယောဂေါ၊ ကို။ ကရဏီယော၊ ၏။ “အယံ၊ ဤအင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသော မဂ်သည်။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါတိ၊ ဆင်းရဲချုပ်ရာသို့ရောက်ကြောင်း အကျင့်အစစ် မဂ္ဂသစ္စာမည်၏”ဟု။ ယောဂေါ၊ အားထုတ်ခြင်းကို။ ကရဏီယော၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣဒံ၊ ဤတရားစကားတော်ကို။ အဝေါစ၊ ဟောတော်မူပြီ။

တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ အတ္တမနာ၊ ပီတိသုခတို့သည် ယူအပ်သောစိတ်ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝါ၊ ဝမ်းမြောက်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ် သော တရားစကားတော်ကို။ အဘိနန္ဒုံ၊ ဦးဖြင့်ခံယူကုန်ပြီ။ (သိရသာ သမ္ပဋိစ္ဆိံသု။ဋ္ဌ။) ဣတိ၊ ဤသို့။ (သုတံ၊ ကြားဘူးပါ၏။)

တိံ သတိမံ၊ သုံးဆယ်မြောက်သောသုတ်တည်း။

ဧကာဒသမော၊ တဆယ့်တဝဂ်မြောက်ဖြစ်သော။ ပဉ္စဂတိပေယျာလဝဂ္ဂေါ၊ ပဉ္စဂတိပေယျာလဝဂ်တည်း။

တဿ၊ ထိုဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား-

မနုဿတော၊ လူ့ဘဝမှ။ စုတာ၊ စုတေကုန်သော။ ဆာပိ၊ ခြောက်သုတ်တို၎င်း။ ဒေဝါ၊ နတ်ဘဝမှ။ စုတာ၊ ကုန်သော။ ဆ၊ ခြောက်သုတ်တို့၎င်း။ နိရယတော၊ ငရဲမှ။

စုတာ၊ ကုန်သော။ ဆ၊ ခြောက်သုတ်တို့၎င်း။ တိရစ္ဆာပေတ္တိဝိသယာ၊ တိရစ္ဆာန်, ပြိတ္တာဘဝမှ။ စုတာ၊ ကုန်သော။ ဆ၊ ခြောက်သုတ်စီတို့၎င်းတည်း။ တိံ သမတ္တော၊ သုတ်သုံးဆယ်အရေအတွက်ပမာဏရှိသော။ ဂတိဝဂ္ဂေါ၊ ပဉ္စဂတိပေယျာလဝဂ်တည်း။ ဣတိ၊ စကားတရပ် အပြီးသတ်သတည်း။

ဒွါဒသမံ၊ တဆယ့်နှစ်ခုမြောက်ဖြစ်သော။ သစ္စသံယုတ္တံ၊ သစ္စသံယုတ်တည်း။

ပဉ္စမော၊ ငါးခုမြောက်ဖြစ်သော။ မဟာဝဂ္ဂေါ၊ မဟာဝဂ်တည်း။

တဿ၊ ထိုမဟာဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား-

မဂ္ဂဗောဇ္ဈင်္ဂံ၊ မဂ္ဂသံယုတ်, ဗောဇ္ဈင်္ဂသံယုတ်၎င်း။ သတိယာ၊ သတိပဋ္ဌာနသံယုတ်၎င်း။ ဣန္ဒြိယံ၊ ဣန္ဒြိယသံယုတ်၎င်း။ သမ္မပ္ပဓာနံ၊ သမ္မပ္ပဓာနသံယုတ်၎င်း။

ဗလိဒ္ဓိပါဒါနုရုဒ္ဓါ၊ ဗလသံယုတ်, ဣဒ္ဓိပါဒသံယုတ်, အနုရုဒ္ဓသံယုတ်တို့၎င်း။ ဈာနာနာပါနသံယုတံ၊ ဈာန သံယုတ်, အာနာပါနသံယုတ်၎င်း။

သောတာပတ္တိ သစ္စဉ္စ၊ သောတာပတ္တိသံယုတ်, သစ္စ သံယုတ်၎င်း။ ဣတိ၊ ဤဆယ့်နှစ်သံယုတ်အပေါင်းကို။ မဟာဝဂ္ဂေါတိ၊ မဟာဝဂ္ဂသံယုတ် ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ အလုံးစုံပြီးသတည်း။

မဟာဝဂ္ဂသံယုတ္တပါဠိ၊ မဟာဝဂ္ဂသံယုတ် ပါဠိတော်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။