( ဤသုတ်၌ ဗုဒ္ဓေါ ဘဂဝါတိ အထိ ပေးမြဲ။)

သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။ ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။

“ဒေဝါနံ၊ ဖလဋ္ဌပုဂ္ဂိုလ်တည်းဟူသော ဝိသုဒ္ဓိနတ်တို့၏။ ဒေဝပဒံ၊ ထိုနတ်တို့မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် နင်းရာ ခြေရာသည်။ ဝါ၊ ဘုရားတည်းဟူသော ဝိသုဒ္ဓိနတ်၏ ပဋိဝေဓဉာဏ် ဒေသနာဉာဏ်ဖြင့် နင်းတော် မူရာ ခြေရာသည်။ ကိံ နု ခေါတိ၊ အဘယ်နည်း”ဟူ၍။

သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။

“အဟံ၊ ငါသည်။ ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။ အဗျာဗဇ္ဈပရမေ ခေါ၊ မနှိပ်စက်ခြင်း အပိုင်းအခြား ရှိကုန်သော။(မနှိပ်စက်သည်သာ ဖြစ်ကုန်သော ဟူလို။) ဒေဝေ၊ နတ်တို့ကို။(ဖလဋ္ဌပုဂ္ဂိုလ်များတည်း။) သုဏာမိ၊ ကြားရ၏။

အဟံ၊ ငါသည်။ တသံဝါ၊ ထိတ်လန့် တတ်သည်လည်းဖြစ်သော။ ထာဝရံ ဝါ၊ မထိတ်မလန့် မြဲခိုင်ခံ့သည်လည်းဖြစ်သော။ ကိဉ္စိ၊ တဦးတယောက်သောသူကိုမျှ။ န စခေါပန ဗျာဗာဓေမိ၊ မနှိပ်စက်။

အဟံ၊ ငါသည်။ အဒ္ဓါ၊ မချွတ်ဧကန်။ ဒေဝပဒဓမ္မသမန္နာဂတော၊ နတ်ခြေရာ (ဝိသုဒ္ဓိနတ်တို့၏ ဉာဏ်ခြေဖြင့် နင်းရာခြေရာ) တရားနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရာမီတိ၊ နေ၏” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။

ဣဒံ၊ ကား။ ပဌမံ၊ သော။ အဝိသုဒ္ဓါနံ၊ ကုန်သော။ သတ္တာနံ၊ တို့၏။ ဝိသုဒ္ဓိယာ၊ ငှါ။ အပရိယောဒါတာနံ၊ ကုန်သော။ သတ္တာနံ၊ တို့၏။ ပရိယောဒပနာယ၊ ငှါ။ ဒေဝါနံ၊ တို့၏။ ဒေဝပဒံ၊ နတ်ခြေရာတည်း။ (အကြွင်းဝါကျများလည်း နည်းမှီး၍ ပေးနိုင်လောက်ပြီ။)

ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။