ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဃာ၊ ဆင်းရဲကုန်သော။ အသံဝုတာ၊ ပိတ်ဖွင့်စရာတံခါးမရှိကုန် သော။ အန္ဓကာရာ၊ မိုက်ကုန်သော။ အန္ဓကာရတိမိသာ၊ မှောင်ကုန်သော။ လောကန္တရိကာ၊ လောကန္တရိက်ငရဲတို့သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိကုန်၏။ ယတ္ထ၊ ယင်းလောကန္တရိက်ငရဲတို့၌။ ဧဝံမဟိဒ္ဓိကာနံ၊ ဤသို့ ကြီးသောတန်ခိုးရှိကုန်သော။ ဧဝံမဟာနုဘာဝါနံ၊ ဤသို့ကြီးသောအာနုဘော်ရှိကုန်သော။ ဣမေသံ စန္ဒိမသူရိယာနံ၊ ဤလနေတို့၏။ အာဘာယ၊ အရောင်အလင်းဖြင့်။ န အနုဘောန္တိ၊ မခံစားရကုန်။(လရောင် နေရောင်မရှိကုန်၊ မှောင်အတိကျကုန်၏ ဟူလို။)

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ သော်။ အညတရော၊ တပါးသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ သော အန္ဓကာရော၊ ထိုလောကန္တရိက်မှောင်သည်။ မဟာ ဝတ၊ ကြီးစွတကား။ ဘန္တေ၊ ရား။ သော အန္ဓကာရော၊ သည်။ သုမဟာ ၀တ၊ အလွန် ကြီးစွတကား။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဧတမှာ အန္ဓကာရာ၊ ဤအမှောင်မှ။ ဝါ၊ ထက်။ မဟန္တတရော စ၊ သာ၍ကြီးသည်လည်း ဖြစ်သော။ ဘယာနကတရော စ၊ သာ၍ ကြောက်ဖွယ်ကောင်းသည်လည်း ဖြစ်သော။ အညော၊ တပါးသော။ အန္ဓကာရော၊ အမှောင်သည်။ အတ္ထိ နု ခေါ၊ ရှိပါသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးလျှောက်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပ။ အတ္ထိ ခေါ၊ ရှိသည်သာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ပ။ အညော၊ သော။ အန္ဓကာရော၊ သည်။ ကတမော ပန၊ အဘယ်ပါနည်း။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ယေ ဟိ ကေစိ သမဏာ ဝါ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်၎င်း။ ယေ ဟိ ကေစိ ဗြာဟ္မဏာ ဝါ၊ အကြင် ပုဏ္ဏားတို့သည်၎င်း။ “ဣဒံ၊ သည်။ ဒုက္ခန္တိ၊ မည်၏”ဟု။ ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။ နပ္ပဇာနန္တိ၊ မသိကုန်။ ပ။ တေ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။ ပ။ ဇာတန္ဓကာရမ္ပိ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းဟူသော အမှောင်သို့လည်း။ ပပတန္တိ၊ ကျကုန်၏။ ဇရန္ဓကာရမ္ပိ၊ အိုခြင်းဟူသောအမှောင်သို့လည်း။ ပ။ မရဏန္ဓကာရမ္ပိ၊ သေခြင်းဟူသော အမှောင်သို့လည်း။ ပ။ သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသန္ဓကာရမ္ပိ၊ စိုးရိမ်ခြင်း, ငိုကြွေးခြင်း, ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်း, စိတ်နှလုံး မသာယာခြင်း, ပြင်းစွာပင်ပန်းခြင်းဟူသော အမှောင်သို့လည်း။ ပပတန္တိ၊ ကျကုန်၏။

တေ၊ တို့သည်။ ဇာတိယာ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းမှ။ ပ။ ဥပါယာသေဟိ၊ ပြင်းစွာပင်ပန်းခြင်းတို့မှ။ မုစ္စန္တိ၊ မလွတ်ကုန်။

ဒုက္ခသ္မာ၊ ဆင်းရဲအပေါင်းမှ။ န ပရိမုစ္စန္တီတိ၊ မလွတ်ကုန်ဟူ၍။ ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မူ၏။

(ယေ စ ခေါ ကေစိ စသော ဝါကျများ၌ ပဋိသေဓ ပါ, မပါ ရှု၍ သမ္ဗန်ရုံပင်။ တသ္မာဟိတ စသည် ပေးမြဲ ။)

ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။