အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ပရိတ္တံ၊ အနည်းငယ်သော။ ပံသု၊ မြေမှုန့်ကို။ နခသိခါယံ၊ လက်သည်းထိပ်ပေါ်၌။ အာရောပေတွာ၊ တင်၍။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။

“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တံ၊ ထိုငါဘုရားမိန့်မည့်စကားကို။ ကိံ မညထ၊ အဘယ်သို့ မှတ်ထင်ကာ ဖြေဆိုကြမည်နည်း။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ နခသိခါယံ၊ လက်သည်းထိပ်ပေါ်၌။ အာရောပိတော၊ တင်ထားအပ်သော။ ပရိတ္တော၊ အနည်းငယ်သော။ ယော ဝါ အယံ ပံသု၊ အကြင်မြေမှုန့်သည်လည်း။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) အယံ ဝါ မဟာပထဝီ၊ ဤမြေကြီးသည်လည်း။ (အတ္ထိ၊ ၏။ တေသု၊ ထို ၂-မျိုးတို့တွင်။ ကတမံ၊ အဘယ်သည်။ ဗဟုတရံ နု ခေါ၊ များသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ယဒိဒံ မဟာပထဝီ၊ အကြင် မြေကြီးသည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) ဧတဒေဝ၊ ဤမြေကြီးသည်သာလျှင်။ ဗဟုတရံ၊ သာ၍ များပါ၏။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ နခသိခါယံ၊ လက်သည်းထိပ်ပေါ်၌။ အာရေ ပိတော၊ တင်ထားအပ်သော။ ပရိတ္တော၊ အနည်းငယ်သော။ အယံ ပံသု၊ ဤမြေမှုန့်သည်။ အပ္ပမတ္တကော၊ အနည်းငယ်မျှသာရှိ၏။

ဘဂဝတာ၊ သည်။ နခသိခါယံ၊ ၌။ အာရောပိတော၊ သော။ ပရိတ္တော၊ သော။ ပံသု၊ မြေမှုန့်သည်။

မဟာပထဝိံ၊ မြေကြီးကို။ ဥပနိဓာယ၊ ထောက်ဆသည်ရှိသော်။ သင်္ခမ္ပိ၊ ရေတွက်အပ်သည်၏အဖြစ်သို့လည်း။ န ဥပေတိ၊ မရောက်ပါ။ ဥပနိဓမ္ပိ၊ ထောက်ဆအပ်သည်၏အဖြစ်သို့လည်း။ နဥပေတိ၊ မရောက်ပါ။ ကလဘာဂမ္ပိ၊ တစိတ် အဖို့သို့လည်း။ န ဥပေတိ၊ မရောက်ပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ထားကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ မနုဿာ၊ လူဖြစ်ကုန်သော။ ယေ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။ စုတာ၊ စုတေကုန်သည်ရှိသော်။ မနုဿသု၊ လူတို့၌။ ပစ္စာဇာယန္တိ၊ တဖန်ဖြစ်ကုန်၏။ တေ သတ္တာ၊ ထိုသတ္တဝါတို့သည်။ အပ္ပကာ၊ နည်းကုန်၏။

အထ ခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ မနုဿာ၊ လူဖြစ်ကုန်သော။ ယေ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။ စုတာ၊ စုတေကုန်သည်ရှိသော်။ နိရယေ၊ ငရဲ၌။ ပစ္စာဇာယန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဧတေဝ သတ္တာ၊ ဤသတ္တဝါတို့သည်သာလျှင်။ ဗဟုတရာ၊ များကုန်၏။ (တံ၊ ထိုသို့ လူဘဝမှ သေ၍ ငရဲ၌ဖြစ်ရခြင်းသည်။ ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ် အကြောင်း ကြောင့်နည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ စတုန္နံ၊ ၄-ပါးကုန်သော။ အရိယသစ္စာနံ၊ အရိယသစ္စာတို့ကို။ အဒိဋ္ဌတ္တာ၊ မမြင်ကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ကတမေသံ စတုန္နံ၊ အဘယ် ၄-ပါးတို့ကိုနည်း။ ဒုက္ခဿ အရိယသစ္စာ၊ ဒုက္ခအရိယသစ္စာကို၎င်း။ ဒုက္ခသမုဒယဿ အရိယသစ္စဿ၊ သမုဒယ အရိယသစ္စာကို၎င်း။ ဒုက္ခနိရောဓဿ အရိယသစ္စဿ၊ နိရောဓအရိယသစ္စာကို၎င်း။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိယာ ပဋိပဒါယ အရိယသစ္စာ၊ မဂ္ဂအရိယသစ္စာကို၎င်းတည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ (တုမှေဟိ၊ သင်တို့သည်။) ဣဟ၊ ဤသာသနာ၌။ "ဣဒံ၊ ဤလောဘမှတပါးသော လောကီတရားသည်။ ဒုက္ခန္တိ၊ ဆင်းရဲအစစ် ဒုက္ခသစ္စာမည်၏”ဟု။ ယောဂေါ၊ အားထုတ်ခြင်းကို။ ကရဏီယော၊ ပြုအပ်၏။ “အယံ၊ ဤလောဘသည်။ ဒုက္ခသမုဒယောတိ၊ ဆင်းရဲဖြစ်ကြောင်းအစစ် သမုဒယသစ္စာမည်၏”ဟု။ ယောဂေါ၊ ကို။ ကရဏီယော၊ အပ်၏။ “အယံ၊ ဤနိဗ္ဗာန်သည်။ ဒုက္ခနိရောဓောတိ၊ ဆင်းရဲချုပ်ရာအစစ် နိရောဓသစ္စာမည်၏” ဟု။ ယောဂေါ၊ ကို။ ကရဏီယော၊ အပ်၏။ “အယံ၊ ဤအင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသော မဂ်သည်။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါတိ၊ ဆင်းရဲချုပ်ရာသို့ ရောက်ကြောင်းအကျင့်အစစ် မဂ္ဂသစ္စာမည်၏”ဟု။ ယောဂေါ၊ အားထုတ်ခြင်းကို။ ကရဏီယော၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မိန့်တော်မူ၏။)

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။